Cukrzyca

[marlenkamc]

Witam mam pytanie kto z Was choruje lub ma kontakt z osobą chorą na cukrzycę.
Mój mąż od kilku mieięcy choruje na cukrzyce typ I. Uczymy się z tą chorobą
żyć jednak nie bardzo nam to wychodzi. :-(

[lena36]

Mój mąż choruje ale ma typ II, więc troszke inaczej. Co chciałabys wiedzieć?

[marlenkamc]

Przede wszystkim co gotujesz mężowi do jedzonka z tym mam problem straszny.
Jestem do tego wszystkiego młodą żoną i w kuchni ciężko mi się odnaleźć.
Właśnie w piętek mój mąż wraca do domu po długiej nieobecności i chciałam coś
fajnego wymyślić do jedzonka na kolację nie mam żadnego pomysłu. Wiecznie tylko
kurczak gotowany duszone warzywa. Może masz jakieś sprawdzone ciekawe dania :-)

[snajper55]

marlenkamc napisała:

> Wiecznie tylko kurczak gotowany duszone warzywa. Może masz jakieś sprawdzone
> ciekawe dania :-)

Dlaczego tylko kurczak ? Każde chude mięso (lub ryba) jest dobre, od duszonych
warzyw lepsze są surówki. A dieta zależy od wykonywanej pracy, od trybu życia.
Polecam wizytę u dietetyka.

Poza tym jest sporo na ten temat w internecie:
www.novonordisk.pl/Images/zdrowe_zywienie/zdrowe_zywienie.pdf
www.cukrzyca.com.pl/dieta.htm
blubit.com.pl/science/39/
www.przychodnia.pl/cukrzyca/index9.php3?t=9

S.

[marlenkamc]

Oczywiście że nie tylko przygotowuję kurczaka i warzywa duszone. Mam stertę
książek w który jest bardzo dużo przepisów jednak nie są one ciekawe. W necie
jest dużo ale o tym czym jest cukrzyca jak ją leczyć. Nie ma przykładowych
przepisów. Systematycznie odwiedzamy diabetologa, bardzo dobrego we Wrocławiu
jednak informacje typu ile białka, tłuszczu itd nie zadowalają mnie.
Najnormalniej w świecie nie umiem się odnaleźć w tym wszystkim tym bardziej że
dopiero zaczynam poznawać tajniki kuchni. Do tego mój mąż jak ognia wszystkiego
się boi, ogranicza swoje posiłki tak że już schudł jakieś 20 kg :-( Dziękuje za
linki przeglądnę je zaraz może znajdę coś ciekawego :-)

[snajper55]

marlenkamc napisała:

> Najnormalniej w świecie nie umiem się odnaleźć w tym wszystkim tym bardziej że
> dopiero zaczynam poznawać tajniki kuchni Do tego mój mąż jak ognia wszystkiego
> się boi, ogranicza swoje posiłki tak że już schudł jakieś 20 kg :-(

To nie jest trudna dieta, ograniczasz jedynie pewne produkty. Są diety
trudniejsze, gdzie trzeba ograniczać konkretne pierwiastki. Spróbuj ograniczyć
w diecie fosfor czy potas. :(

> Dziękuje za linki przeglądnę je zaraz może znajdę coś ciekawego :-)

Szczególnie w tym pierwszym jest sporo przykładowych jadłospisów (ja z tej
broszurki korzystałem). Ale dieta zależy od aktywności chorego i dlatego ich
kaloryczność powinien ustalić dietetyk. Od dietetyka też byś dostała
przykładowe jadłospisy. Wybierzcie się do dietetyka we dwójkę.

S.

[lena36]

Co mu gotuję...no więc tak. Rzeczywiście drób (kurczaka i indyka) w duzych
ilościach, najczęściej piekę w piekarniku bez tłuszczu, choć teraz przy tych
upałach mięsa się nie chce jeść. Jak ktoś słusznie wspomniał - ryby, są
przepyszne i zdrowe, w folii tez w piekarniku, robią sie szybciutko. Mam garnek
do gotowania na parze, więc warzywa, staram sie przemycac kasze ale on nie
lubi, woli ziemniaki, więc czasem są. No co tam jeszcze...wątróbke drobiową na
przykład.Jutro prześle Ci tytuły książek z przepisami, bo może na nie nie
trafiłas.
Mąz bierze insulinę czy tabletki?

[marlenkamc]

Mój mąż choruje na cukrzycę od stycznia. Jak się okazało że to cukrzyca trafił
do szpitala gdzie podano mu natychmiast insulinę. Po kilku dniach wszystko się
w miarę uspokoiło i przeszedł na tabletki bierze amaryl. Teraz trzustka jest w
czasie reemisji i jeszcze produkuje znikome ilości insuliny. To kwestia czasu
kiedy zacznie wstrzykiwać sobie insulinę :-( Czego strasznie się boi. Dlatego
panicznie boi się jedzenia myśli że dietą powstrzyma cały proces. Bardzo bym
była wdzięczna za podane tytuły książek. Na jutro wymyśliłam cukinię
faszerowaną mięskiem i ryżem brązowym z warzywami, chyba dobry pomysł co :-)

[snajper55]

marlenkamc napisała:

> Mój mąż choruje na cukrzycę od stycznia. Jak się okazało że to cukrzyca trafił
> do szpitala gdzie podano mu natychmiast insulinę. Po kilku dniach wszystko się
> w miarę uspokoiło i przeszedł na tabletki bierze amaryl. Teraz trzustka jest w
> czasie reemisji i jeszcze produkuje znikome ilości insuliny. To kwestia czasu
> kiedy zacznie wstrzykiwać sobie insulinę :-( Czego strasznie się boi. Dlatego
> panicznie boi się jedzenia myśli że dietą powstrzyma cały proces.

Nie powstrzyma. A insuliny nie ma potrzeby się bać. To też lek, tak jak
tabletki, tylko w zastrzyku.

> Bardzo bym
> była wdzięczna za podane tytuły książek. Na jutro wymyśliłam cukinię
> faszerowaną mięskiem i ryżem brązowym z warzywami, chyba dobry pomysł co :-)

Po co książki, kiedy w necie jest tyle informacji, że nigdy ich wszystkich nie
przeczytasz ?

Tu masz maleńki przykład (w pierwszej pozycji są przykładowe jadłospisy).
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=22&w=45854897&a=45876153

S.

[michasia_asia]

Jak się okazało że to cukrzyca trafił
> do szpitala gdzie podano mu natychmiast insulinę. Po kilku dniach wszystko
się
> w miarę uspokoiło i przeszedł na tabletki bierze amaryl.


Hmm- chyba czegos nie rozumiem (z Twojego pierwszego postu wynika, ze maz
choruje na cukrzyce typu 1, tymczasem z tego co tutaj piszesz wyglada, ze jest
to typ 2). Typ 1 jest niestety skazany na insuline (tabletki nie pomagaja,
nawet w okresie remisji.... niestety cos na ten temat dobrze wiem).
Proces moze byc powstrzymany ale tylko w przypadku typu II (organizm produkuje
insuline ale za malo w stosunku do potrzeb).

[marlenkamc]

Tak owszem cukrzyca I typu jest insulinozależna. Jednak mój mąż strasznie
zaczął przestrzegać diety i cukier się w miarę wyrównał więc lekarz zdecydował
że jeśli trzustka jeszcze jest pobudzona może brać tabletki. Kwestia czasu
kiedy trzustka przestanie wytwarzać insulinę :-( wtedy trzeba będzie brać
insulinę. Obawiam się że ten dzień nastąpi już niedługo :-( Boję się że On
sobie z tym nie poradzi.

[snajper55]

marlenkamc napisała:

> Boję się że On sobie z tym nie poradzi.

To znaczy z czym ? Z robieniem sobie zastrzyków ? Pomiarami curu ? Pilnowaniem
pór posiłków ?

S.

[wawan1]

Mój tato choruje na cukrzyce prawie 30 lat, do tej pory insulinę brał 1 raz
dziennie, teraz musiał przejśc na 2 razy. Obecnie ma 71 lat, jest cały czas w
ruchu, jeździ na rowerze, ma się nieźle. Nie jada smażonego z cebulą. Poza tym
ni słodzi cukrem, a jedynie od czasu do czasu uzywa w niewielkiej ilości
naturalnego miodu.
Specjalnej diety nigdy nie stosował, jada wszystko, (oprócz smazonego na
cebuli, i potraw o dużym IG), no i ogranicza ostrzejsze przyprawy. Nie pali,
nie pije, zazywa dużo ruchu na świeżym powietrzu.

[marlenkamc]

Z tym że mój mąż choruje na cukrzycę I typu jest ona bardziej drastyczna.
Trzeba bardziej przestrzegać diety. Nie może sobie np pozwolić na miód. A
właśnie mam pytanie bo większość przepisów i broszur dot cukrzycy II typu jak
myślicie to jest jakaś duża różnica. Mi się wydaje że nie ale mój maż uważa że
zasadnicza że to jest całkiem inna bajka. Bardzo fajna ta broszurka "Zdrowe
żywienie w cukrzycy" z tym że dot. cukrzycy II typu :-(

[wawan1]

Mój tato też I typu, insulinozależna. Miód to cukier prosty, który jest
przyswajany zupełnie inaczej jak zwykły cukier ze sklepu. Lekarze nawet czasami
zalecają łyżeczkę miodu, oczywiście nie często i nie zawsze.

[snajper55]

wawan1 napisała:

> Mój tato też I typu, insulinozależna. Miód to cukier prosty, który jest
> przyswajany zupełnie inaczej jak zwykły cukier ze sklepu.

Miodu przy cukrzycy trzeba tak samo unikać jak i cukru. Jedna łyżeczka miodu
odpowiada dwóm płaskim łyżeczkom cukru, więc miód jest nawet bardziej
niewskazany niż cukier.

Cukier ze sklepu to też cukier prosty.

S.

[snajper55]

marlenkamc napisała:

> Z tym że mój mąż choruje na cukrzycę I typu jest ona bardziej drastyczna.
> Trzeba bardziej przestrzegać diety. Nie może sobie np pozwolić na miód.

Każdy cukrzyk powinien bardzo ograniczać cukry proste, czyli także miód.

> A właśnie mam pytanie bo większość przepisów i broszur dot cukrzycy II typu
> jak myślicie to jest jakaś duża różnica. Mi się wydaje że nie ale mój maż uwa
> ża że zasadnicza że to jest całkiem inna bajka.

Ja się nie spotkałem z takim rozróżnieniem diety. Dieta jest dla cukrzyków
niezależnie jaki jest powód ich cukrzycy. Problemem jest nadmiar glukozy we
krwi, który występuje we wszystkich rodzajach cukrzycy i to z nim się dietą
walczy. Ja miałem cukrzycę polekową i taką samą dietę stosowałem jak każdy
cukrzyk.

> Bardzo fajna ta broszurka "Zdrowe żywienie w cukrzycy" z tym że dot. cukrzycy
> II typu :-(

Jeśli mówisz o tej broszurce
www.novonordisk.pl/Images/zdrowe_zywienie/zdrowe_zywienie.pdf
to jest ona dla wszystkich cukrzyków. Ja jej używałem mając cukrzycę polekową.
Tam jest jedynie napisane, że typ 2 można na pozątku leczyć dietą, natomiast
wszelkie rady dietetyczne stosuje się we wszystkich przypadkach cukrzycy.

S.

[michasia_asia]

Cukrzyka typu 1 obowiazuje taka sama dieta co cukrzyka typu 2 (nie ma zadnych
roznic - trzeba wyeliminowac cukry proste, jadac malo a czesto, unikac potraw
smazonych itd.). :)

[freezer003]

Chorzy na cukrzyce muszą stosować odpowiednią dietę

Polecam wszystkim moją stronę o zdrowym odżywianiu www.zdrowe-odzywianie.prv.pl

[lena36]

No więc ja mam w domu ksiązkę prof. Petera Dieterle "Dieta dla cukrzyków". Są
tam przepisy.
Oprócz tego rzeczywiście jest sporo przepisów w necie. Jesli chodzi o książki
poszukaj jeszcze w księgarniach medycznych i w sklepach ze zdrową żywnością,
tam mają takie pozycje. Możesz też kupić w księgarni internetowej, jest tego
trochę.

[lena36]

Jeszcze jedna książka : Peter Sonsken, Charles Fox, Sue Judd "Wszystko o
cukrzycy. Przewodnik pacjenta". Nie ma tam przepisów ale informacje o tej
chorobie podane w przystępny sposób.

[michasia_asia]

Ja choruje (od 2 lat). Tez na cukrzyce typu 1. I tez ucze sie zyc z ta choroba.
A jak mi to wychodzi? - roznie... - w pierwszym roku bylo b. dobrze, z
hemoglobina glikowana ponizej 6, teraz jest "troche mniej rozowo" (okres
remisji juz sie zakonczyl, mam typowa cukrzyce o brzasku, w zwiazku z tym musze
wstawac o 4 rano i dostrzykiwac insuline... ale staram sie... :).
Jak masz jakies pytania - z checia odpowiem.

marlenkamc napisała:

> Witam mam pytanie kto z Was choruje lub ma kontakt z osobą chorą na cukrzycę.
> Mój mąż od kilku mieięcy choruje na cukrzyce typ I. Uczymy się z tą chorobą
> żyć jednak nie bardzo nam to wychodzi. :-(

[marlenkamc]

Mam kilka pytań :-) Ile trwał czas reemisji trzustki ?? Ile razy dziennie
podajesz sobie insulinę ?? jak radzisz sobie z jedzeniem ?? Mój mąż panicznie
się boi jeść w wyniku czego schudł już prawie 20 kg :-( strasznie się boi
czasu w którym przyjdzie mu się zmierzyć z insuliną ja też strasznie się
martwię tym bardziej że mąż cały czas popada w stany depresyjne i po prostu się
załamuje :-(

[franc_tireur]

Marlenkamc, skąd pewność, że jest to cukrzyca typu 1? Bo taka powinna być od
początku leczona insuliną.
Poza tym wydaje mi się, że głownym problemem męża nie jest nieodpowiednia dieta,
ale brak zrozumienia i akceptacji choroby. Nie jedząc może sobie zrobić krzywdę.
Najlepszym wyjściem byłby kurs edukacyjny (są prowadzone przez różne placówki
diabetologiczne) - daje wiedzę, pozwala oswoić się z chorobą i nożna na nim
nawiązać sporo ciekawych znajomości i przekonać się, że różni ludzie z tym żyją
i dobrze sobie radzą (nawet z insulinoterapią).
A dieta dla cukrzyków nie odbiega specjalnie od zwykłej zdrowej diety typu
śródziemnomorskiego- ubogiej w wysokonasycone tłuszcze, bogatej w owoce i
warzywa itd. Bez żadnych cudów.

[michasia_asia]

Z tymi owocami to nie do konca jest tak - zawieraja fruktoze i naprawde trzeba
z nimi uwazac (szczegolnie z bananami, winogronami i gruszkami - ja niestety
musialam o nich zapomniec - w przeciwnym razie cukry od razu galopowaly do
300+).


A dieta dla cukrzyków nie odbiega specjalnie od zwykłej zdrowej diety typu
> śródziemnomorskiego- ubogiej w wysokonasycone tłuszcze, bogatej w owoce i
> warzywa itd

[michasia_asia]

W moim przypadku remisja trwala ok. roku.
Insuline biore 4-5 razy dziennie:
- 3 razy insuline krotkodzialajaca (przed glownymi posilkami) + dostrzykniecie
wczesnoporanne (w miare potrzeby)
- raz dziennie insuline dlugodzialajaca.

Jesli chodzi o jedzenie to:
- staram sie jesc regularnie (sniadanie - male drugie sniadanie - obiad - maly
podwieczorek- kolacja - cos malego przed snem...)
- staram sie nie przejadac
- staram sie nie jesc rzezcy smazonych, tlustych
- zapomnialam o cukrze, sokach, lodach, tortach, cukierkach
- staram sie nie jesc innych rzeczy zawierajacych cukier (ciasta, ciasteczka
etc.)
- zapomnialam o bananach, winogronach, gruszkach, daktylach etc. (po ktorych
natychmiast skacza mi cukry).

Niejedzenie niestety nie pomaga - a wrecz przeciwnie (organizm tylko sie
wyniszcza). Tym bardziej nagla utrata wagi. Wiem, ze to moze byc koszmarnie
trudno ale Twoj maz musi zaakceptowac fakt choroby i "zaprzyjaznic sie z nia".
Poza tym naprawde mase cukrzykow "zyje dlugo i szczesliwie" (czlowiek stara sie
jesc zdrowo, czesto sie bada, dba o siebie, nie pije, nie pali ... w rezultacie
jest "zdrowszy niz czlowiek zdrowy" ;).
Trzymam kciuki za Was! (na pewno bedzie dobrze, grunt to sie nie zalamywac ;)


marlenkamc napisała:

> Mam kilka pytań :-) Ile trwał czas reemisji trzustki ?? Ile razy dziennie
> podajesz sobie insulinę ?? jak radzisz sobie z jedzeniem ?? Mój mąż panicznie
> się boi jeść w wyniku czego schudł już prawie 20 kg :-( strasznie się boi
> czasu w którym przyjdzie mu się zmierzyć z insuliną ja też strasznie się
> martwię tym bardziej że mąż cały czas popada w stany depresyjne i po prostu
się
>
> załamuje :-(

[marlenkamc]

Dziękuje wszystkim za podpowiedzi i uwagi :-) Na 99% jest to cukrzyca I typu
tak orzekło trzech niezależnych od siebie lekarzy. Zdecydowanie musimy się
wybrać na jakieś spotkanie z ludźmi którzy chorują na cukrzycę może ktoś mojemu
mężowi pomoże się pozbierać i zacząć normalnie żyć. Zdaję sobie sprawę że nie
jest Wam wszystkim łatwo ale tak jak ktoś już wspomniał taka dieta wychodzi na
zdrowie.
Mój mąż nigdy nie pił, nie palił więc na całe szczęście nie musiał się katować
z rzucaniem nałogów. Jedyne co lubił bardzo to słodycze z którymi musiał się
pożegnać.
PS. Co do gruszek wczoraj zaszalał i zjadł 3 w ciągu dnia z tym że mało
dojrzałe i było wszystko ok.
Pozdrawiam Was serdecznie M :-)

[metamorphosis4]

Marlenko,
tak jak już wcześniej pisano dieta obowiązuje identyczna w obu typach cukrzycy.
Jest to dieta niskoWĘGLOWODANOWA. Na początek trzeba zapamiętać właśnie tę
informację. Piszę o tym dużymi literami, ponieważ bardzo często chorym oraz ich
rodzinom dieta cukrzycowa myli się z dietą niskocholesterolową/niskotłuszczową,
a to nie to samo. W diecie cukrzycowej najważniejsze jest ograniczenie spożycia
węglowodanów, czyli cukrów. Kolejną sprawa jest to, że większość ludzi kojarzy
to z ograniczeniem spożycia produktów słodkich. To pomyłka!. Trzeba ograniczyć
wszystko, co ma wysoki indeks glikemiczny=zawiera węglowodany. Są to więc
produkty takie, jak mąki, kasze, ziemniaki, ryż, MARCHEWKA, owoce (tu jest
latwiej, bo owoce, jako produkty słodkie łatwiej skojarzyć i wychwycić).
Zacznij więc Marlenko od nauczenia się listy produktów zawierających
węglowodany. Myślę, że otrzymaliście z mężem w poradni cukrzycowej tabelę
wymienników węglowodanowych. Przy ukladaniu diety kieruj sie tą tabelą.
Niemal przy każdej poradni diabetologicznej istnieje gabinet promocji zdrowia.
Jeśli nie ma takiego przy Waszej poradni, to koniecznie dowiedz się kto w
okolicy organizuje kursy dla cukrzyków. Nie wyobrażasz sobie jakie to jest
przydatne szczególnie dla osób naprawdę zainteresowanych chorobą i poważnie
podchodzących do leczenia. Można tam wypożyczyć, lub kupic niedrogo dobry
glukometr i dowiedzieć się wszystkiego, co jest potrzebne do prawidlowego
postepowania z tą chorobą.
Twój mąż ma rację z tą dietą, tylko nie potrafi wprowadzić w życie swoich
zamiarów. Wszystkie dotychczas przeprowadzone wieloletnie badania wykazały, że
dieta jest najskuteczniejszym lekarstwem na cukrzycę. Prawidłowa dieta
niskowęglowodanowa przynosi efekty dużo lepsze niż każda, nawet
najnowocześniejsza pigułka. W przypadku cukrzycy insulinozależnej, na którą
choruje Twój mąż jest ona rownież bardzo ważna, bo pozwala uniknąć grożnych
pików glikemii w ciągu doby, a co za tym idzie odsunąć w czasie możliwe
powikłania sercowe, lub neurologiczne i inne.
W dzisiejszych czasach już prawie nikt nie umiera na cukrzycę. Ludzie umierają
z powodu powikłań - zawałów, niewydolności nerek itp. Powikłania te sa wynikiem
zbyt lekceważącego podejścia właśnie między innymi do diety. Cukrzyca nie boli
i to jest wlaśnie najgorsze. Chory na wrzody żołądka jak zje kotleta, to zaraz
się skręci z bólu i wie co zrobil nie tak. Na drugi raz się zastanowi dwa razy
zanim skosztuje smażonej cebulki i mięska. Chory na cukrzyce, jak zje kawalek
tortu, to może co najwyżej zobaczyc większą liczbę na ekranie glukometru. Nie
zawsze to robi odpowiednie wrażenie :(
Udajcie sie z mężem do gabinetu promocji zdrowia i weźcie stamtąd wszystkie
możliwe materiały na temat fizjologii choroby. Wiedząc dokladnie na czym ona
polega duzo łatwiej będzie Wam postępować. Nie bójcie się pytać i zbierać
informacje- tych nigdy nie jest za dużo.
Pozdrawiam i życzę wytrwalości.

[marlenkamc]

Dzikuję metamorphosis4 za długi list i wsparcie :-) Właśnie jestem na
etapie pozanwania choroby i mam nadzieję że będzie dobrze.

[metamorphosis4]

Trzymam kciuki :)

[marlenkamc]

Ja już nie mam siły ... :-( Byliśmy u lekarza we wtorek i Pani doktor kazała
brać mężowi rano amaryl 1 a po południu kiedy cukier rośnie z niewyjaśnionej
przyczyny 1 lub 1/2. Problem tkwi w tym że mój mąż miał wieczorem 150 cukier i
znowu się załamał. Co robić może pójść na konsultacje do innego lekarza ?? Czy
150 to tak dużo by robić z tego zaraz aferę ? :-(

[metamorphosis4]

Dziwne to dawkowanie faktycznie.
Diabetologiem nie jestem, więc nie chcę podważać autorytetu lekarza. Na
chlopski rozum wydaje mi się mało sensowny pomysł stymulowania i tak osłabionej
trzustki sulfonylomocznikiem. Po co w ogóle się zamartwiać. Uważam, że Twój mąż
kwalifikuje się raczej na insulinę i ewentualnie akarbozę, która pomoże
wytrenować prawidłowe nawyki żywieniowe ;) W razie niewyjaśnionych pików
glikemii dostrzyknąłby sobie insulinę i byloby OK.
Może faktycznie spróbujcie się skonsultować z innym diabetologiem, który
prawidlowo ustali insulinoterapię.
Cukrzyca typu 1 na samym amarylu nie wygląda mi dobrze, ale może się mylę.

[marlenkamc]

A może znacie dobrego diabetologa we Wrocławiu ??

[kir32]

Zgadzam się że to dziwne leczenie jak na cukrzycę typu I. Może zastosowali
standard, albo licza że jeszcze coś się z trzustki da wycisnąć. Chyba lepiej na
początek było go ustabilizować insuliną, potem próbować stymulacji.

Te 150 to on ma po jedzeniu czy na czczo, czy jaki czas po posiłku?
A jeżeli po posiłku to jakie wartości ma na czczo?

W zasadzie 150 to nie jest bardzo dużo ale po posiłku. Myślę że Twój mąż jest w
szoku i silnym stresie i dlatego wieczorem mu cukier skacze. Człowiek w stresie
wytwarza kortyzol i adrenalinę które pobudzają wątrobę do produkcji glukozy. W
dzień, w pracy jeszcze ruch, zajęcie się czym innym zminiejszaja stres ale w
domu pewnie panuje cisza, on zostaje sam z myślami. U mnie też tak było.

Myślę że powinnaś go zabierać na długie spacery, dużo rozmawiać. Konsultacja
metody leczenia to dobry pomysł, rozmowa z kimś kto żyje z cukrzycą wiele let
też by pomogła ale ważne żeby to był mężczyzna i to taki który mimo cukrzycy
odnosi sukcesy

[marlenkamc]

mąż ma 150 2 godziny po posiłku :-( w ciągu dnia średnio ok 100

[metamorphosis4]

Jeżeli te 150 ma 2 godz po posiłku, to nie jest źle. Uszy do gory :) Martwić
się powinien, gdyby mial powyżej 200. Ten wynik jest całkiem do przyjęcia.
Ile ma na czczo?

[kir32]

zgadzam się - 150 jak na początek leczenia to nie jest zła wartość.
Należy dążyć do wartości niższych, 130-140 ale to z czasem przyjdze większa
wprawa. W kazdym razie 150 życia mu radykalnie nie skróci. Natomiast co się z
tym poziomem cukru dzieje dalej?
Napisz nam parę danych:
1. ile twój mąż ma lat, ile wzrostu i ile waży, ile wazył kiedy wykryto chorobę
2. jak wygląda jego aktywnosć fizyczna? tj czy pracuje fizycznie, co poza pracą
3. co ile je posiłki?
4. jaki jest poziom cukru na czczo i ile to było godzin od poprzeniego posiłku
5. jaki jest poziom cukru przed kolejnym posiłkiem czyli po ok 4-5h od
ostatniego posiłku i czy Twój mąż nie ma zwyczaju coś dogryzać pomiedzy
posiłkami
6. Czy miał robioną krzywą cukrową, jaką i wyniki
7. jakie ma wartości poziomu glukozy "w piku" czyli 45minut - 1h po posiłku

Jeżeli poziom glukozy jest na czczo mniejszy niż 100 to może to leczenie nie
jest takie złe. Jeżeli jest zdecydowanie ponad 100 to myślę że coś powinno być
zmienione. Jeżeli poziom glukozy przed kolejnym posiłkiem jest większy niż 125
to jest coś nie tak z dietą - za duże posiłki, lub często. Jeżeli wartośc
szczycie krzywej przekracza 200 to trzeba myśleć albo o radykalnie innej diecie
albo o insulinie.
Jeżeli poziom glukozy nie jest nizszy niż 100 to namawiam do wysiłku
fizycznego: ale nie siłownia tylko coś lekkiego za to co najmniej 1/2h w ruchu
w jednym ciągu: najlepiej szyki spacer na poczatek, jak poziom glukozy po
wysiłku nie spada poniżej 70 to można pomyśleć o bieganiu czy basenie. Po
prostu jak człowiek jest aktywny fizycznie to przy cukrzycach
nieinsulinozależnych łatwiej się stabilizuje