prosze o rade

[carrie991]

powiedzcie prosze co sadzicie o mojej sytuacji..?

1,5 roku temu zakonczylam diete na ktorej schudlam naprawde duzo. z rozmiaru
44/46 na 36/38 - a kg to z ok 85 do 63. (mam 172 cm wzrostu) wszystko to w
ciagu ok 4 miesiecy bez sportu, tylko ograniczajac jedzenie.
na poczatku jadlam malo, a pozniej prawie wcale ;/ tzn np tak: serek wiejski
light na sniadanie (100 gram) plus jajko i 4 plasterki ogorka, lunch w pracy:
jablko i jogurt, kolacja 100-200 gram zielonych warzyw (salata lub szpinak
lub fasolka szparagowa lub kalafior) + 100 gram chudej wedliny. czasem
\'omijalam kolacje\'.
doszlam do etapu, ze liczylam doslownie kazda kalorie i z pewnoscia nie
jadalam dziennie nawet 1000 ;/ moze 500-600.
z perspektywy czasu widze, ze mialam zadatki na anoreksje, ale wtedy zupelnie
tego nie widzialam. kazdy zgubiony kilogram byl dla mnie wiekla radoscia.

pozniej po zakonczeniu diety udalo mi sie przez rok utrzymac wage, tzn
przytylam pare kg, ale nie na tyle duzo zeby np musiec zmieniac garderobe ;)
zaczelam codziennie chodzic na aerobik oraz wiecej jesc, ale wyeliminowalam z
diety ZUPELNIE pieczywo, slodycze, ryz, makaron, tluste mieso (jesli mieso,
to ryby i owoce morza, piers z kurczaka, chuda wedlina) ect.

na wiosne chcialam zgubic troche tluszczyku po zimie i rozpoczelam diete
cambridge i ladnie na niej schudlam. dieta+aerobik

teraz od 2 miesiecy dopadl mnie efekt JOJO. tyje i jem, i tyje i jem.
wszystko. slodycze, pieczywo, czekolade i drozdzowki. to jest jakis obled i
koszmar. w sklepiej przed regalem z batonami czyje sie jak alkoholik
wmonopolowym. wiem, ze zle robie, ze nie powinnam, wstydze sie i robie to w
samotnosci. ale jem, jem i jem.

wszystkie moje male ubrania juz dawno sa za male. boje sie. traktuje wlasne
cialo jak smietnik. oczywiscie... codziennie powtarzam sobie, ze od jutra
itp. i czasem nawet wytrzymuje 2-3 dni. a pozniej od nowa.

udowodnilam juz sobie, ze jak chce, to potrafie. ale teraz zupelnie nie umiem
sie zmobilizowac. patrze na szczuple, zgrabne dziewczyny i zazdroszcze im
cholernie myslac, ze 2 miesiace temu tez tak wygladalam!!

potrzebny mi psycholog? czy nie histeryzowac, brac sie w garsc i przestac sie
objadac? tylko jak to zrobic ;///

wydaje mi sie, ze dla mnie lepsza jest dieta intensywna, krotsza, a pozniej
tylko utrzymywanie wagi... niz powolne chudniecie - to mnie nie motywuje.

[anny6]

Kochana pomyśl sobie tak.Wczesniej meczyłaś się i ogrnaiczałaś i wygrałaś!Wiec
dlaczego masz teraz to wszystko rzucić?! Nie musisz się głdozić.Ja odchudzam
się jedząc mało węglowodanów tj. nie jesm białego chleba, ryżu , makaronów.Nie
wiem moze psycholog to dobry pomysł.Wiem,ze to może wydać się dziwne ale w
diecie pomaga prowadzenie bloga.Sama to zaczełam - tam uwierz mi znajdziesz
wiele dziewczyn w podobnej sytuacji.Kiedy chce Ci sie jeśc poprostu odwiedzasz
inne blogi albo czytasz swoją wczesniejszą notkę i mówisz sobie " nie mogę
przecież zrobić tego moim czytelniczkom " i rezygnujesz z batonika, któego
trzymasz w recę.Np również gdy jesteś głodna i masz 3 minuty możesz porobić pre
brzuszków albo napić się wody.Jesli chciałąbyś pogadac napisz do mnie 4438759

[linn_linn]

Schudnac, czyli kontrolowac sie przez kilka miesiecy, jest w sumie latwo. Tyle,
ze do bycia szczuplym przez cale zycie to stanowczo za malo.

[tfor]

spróbuj jeść dużo pomidorów. Rano śniadanie - jedna kromka mała. Obiad jedno
danie małe i reszta to pomidory. nawet 5 kg. dziennie. one nie tuczą a nasycaja
i wydaje się, ż ebrzuch jest pełny. A msz teraz trend w drugą stronę, więc
brzuch musi się przyzwyczaic do małej ilości jedzenia.