Kryzys

[asabird]

Do tej pory było jako tako. Wczoraj przyszedł do nas znajomy, niepalący.
Siedzieliśmy sobie, miła rozmowa, a ja jakbym miała mrówki w d... W ogóle nie
mogłam się skupić na rozmowie, myślałam tylko o tym, że kiedyś to bym mogła
normalnie zapalić i byłoby jeszcze przyjemniej. Dobrze że nie miałam w domu
fajek. Gdyby były pod ręką, to nie wiem, czy zdołałabym się oprzeć.
Przypomniało mi się też, to co pisała mamooshka, że ten fajek i tak by źle
smakował, bo fajki generalnie źle smakują, więc po co się o tym tysięzny raz
przekonywać.

[patrole_patrole]

Też dzisiaj pękałam. Odezwała się największa z pokus i najlepsze
usprawiedliwienie: zapalę, bo się baaardzo zdenerwowałam. Pomogła mi
wspomnienie ostatniego powrotu z niepalenia. Najpierw był jeden, a po nim
poszła paczka. Na odwyku nie mogę mieć dostępnych fajek, nie wytrwałabym.

[mamooschka]

Ja cholerka, kryzysy mam regularnie i codziennie, tak ze trzy razy / dobę>
Buuuu... ja się nie nadaję na niepalącą....

[patrole_patrole]

Nie chcę Cię urazić, ale czy przypadkiem kryzysem nie nazywasz zyczajnych
objawów odstawiennych? Fale chcicy to jeszcze nie kryzys. A postępuję z nimi
tak: przeczekuję głód, powstrzymując emocje na wodzy. Wiem, że pocierpię,
przecierpię...i koniec.

[mamooschka]

A, przy tym jestem tak nerwowa że bez kija nie podchodź! Wrzeszczę, krzyczę,
obrażam się... biedna moja rodzina...

[patrole_patrole]

Uprzedziłaś bliskich, w czym będą uczestniczyć? Zawsze możesz przeprosić,a
wyrównać straty moralne przez jakiś miły gest. Jeśli za bardzo się nie skarżą,
może wyolbrzymiasz problem, bo w rzeczywistości aż tak nie szalejesz, jak Ci
się wydaje.

[mamooschka]

Patrole, masz rację. Dla mnie każda chcica to kryzys :( Rodzinę uprzedziłam, mąż
wie jak to jest bo sam rzucił 2 lata temu, więc mnie rozumie i wspiera. Żal mi
dzieci, wydzieram się na nie zamiast mówić. Ile czasu to potrwa? Te chcice i
nerwowość? Ile trwało u Was? Dzięki za trzeżwą ocenę sytuacji :)

[asabird]

Trzeba być twardym a nie miętkim- jak mówił kiedyś jeden z bohaterów Big
Brothera. A teraz mam uwagę filozoficzną: nasz świat jest teraz bardzo
komfortowy i wygodny. To super, oczywiście. Tylko tak się rozleniwiamy, że
każdy nawet najmniejszy dyskomfort wydaje nam się uciążliwy i strasznie nas
rozdrażnia, na zasadzie: chce mi się zapalić, ale jestem biedna że nie mogę,
moje życie nie ma sensu, odczepcie się wszyscy, bo pogryzę. A przecież to tylko
głupi papieros. Trzeba przejść obok i iśćdalej swoją drogą a nie roztkliwiać
się przy byle kałuży. Ja tam nie zamierzam już palić do końca życia. I wiem, że
jeśli to zrobię, to uda mi się już wszystko co sobie postanowię!

[patrole_patrole]

asabird napisała:

> Ja tam nie zamierzam już palić do końca życia. I wiem, że
>
> jeśli to zrobię, to uda mi się już wszystko co sobie postanowię!
Jeśli myślenie magiczne Ci pomaga, dlaczego nie... Mnie zwyczajnie nie stać na
puszczanie kasy z dymem. Jakże banalne, lecz skuteczne.

[patrole_patrole]

Z mojego doświadczenia jakieś 2-3 miesiące, z tym że objawy głodu bijące w
otoczenie będą stopniowo łagodniały.

[mamooschka]

No, to oby do przodu (to chyba moje hasło będzie). Pół miesiąca za mną, teraz
chyba pójdzie z górki. Dzięki :)

[patrole_patrole]

Dzisiaj z nagła a niespodziewana przczołgałam dziecię. Też wystartowalam 1
stycznia. Jestem z Tobą. Bywają gorsze rzeczy niż rzucanie fajek. Trzym się!