Mobbing - czy dręczy Cię szef?

[mdemontis]

Mam za sobą wiele lat współpracy z różnymi szefami - mądrymi, głupimi i
nijakimi. Myślę, że musimy zacząć odróżniać zwykłe chamstwo od mobbingu.
Oczywiście, każdy źle by się poczuł gdyby szef lub kolega z pracy obrzucił go
inwektywami, ale od takich zachowań jeszcze daleko do mobbingu. Niestety w
Polsce mamy częściej ofiary chamstwa niż mobbingu. Niestety - bo o ile
mobbingowi można przeciwdziałać ( z czasem ze wsparciem prawa) o tyle chamstwo
jest trudniejsze do wyplenienia. No i nie ma na nie regresu prawnego....

[Gość: Informat]

Klasycznym przykładem mobbingu zbiorowego w polski wydaniu jest sytuacja w
Rafinerii Trzebinia S.A. po zmianie Prezesa. Od 7.XI.2001 roku kiedy do
Rafinerii przyszedł Prezes nadany przez byłego Prezesa PKN Orlen S.A. A.
Modrzejewskiego rozpoczął się terror psychiczny kadry kierowniczej i ludzi mu
niewygodnych i mających swoje zdanie.
Wprowadzenie nowych ludzi i perfidnych metod mają na celu złamać karki przed
nowym Prezesem. Na każdym kroku kwestionowane są decyzje byłego Zarządu i
kadry mające na celu ośmieszenie, utwierdzenie w nieudolnym zarządzaniu a
nawet w niegospodarności.
Zastraszenie w postaci kontroli komórek, telefonów, pism, umów nie mają nic z
pracą i oszczędnościami, o których ciągle mówi, lecz z osiągnięciem stanu
podejrzliwości, zastraszenia czy kablowania. Ta atmosfera ogranicza
potencjalne możliwości rozwoju załogi i firmy. Przeprowadzone testy
pracowników przez wskazaną (czyt. jego znajomą) firmę są tylko do jego
wiadomości i mają wyłonić ludzi, z którymi może współpracować i osiągnąć cele
prywatne, o których wszyscy mówią, zdołować firmę, spółki zależne, by na końcu
wyprowadzić majątek i z prężnie działającego zakładu małopolski został kolejny
bankrut a pracownicy zasilili rzesze bezrobotnych. Podobnie działał w
Zakładach Chemicznych w Alwernii, ale nie zdążył, bo go w porę odwołano. Cel
uświęca środki. Były prezes PKN Orlen powołuje go na prezesa Rafinerii
Trzebinia S.A., by ostatnim rzutem wprowadzić swoich ludzi do firmy, dać
wysokie pensje a następnie gigantyczne odprawy – tworzy się więc zbędne
stanowiska i struktury dla swoich. Związki zawodowe w obronie poniżanych i
gnębionych pracowników piszą i monitują w W-wie, mając nadzieje na szybkie
decyzje nowego Zarządu PKN Orlen S.A.
On pozoruje menadżera powołując się na Amerykę, lecz powinien wiedzieć, że
metody stosowane przez niego są tam ścigane z urzędu i karane.
Atmosfera i klimat współpracy, która budowała pozycję Rafinerii Trzebinia na
rynku przerodziła się w destrukcję i koszmar ludzi w niej pracujących a
zwłaszcza kadry.
Najlepiej te informacje potwierdzić na miejscu, w związkach zawodowych, którzy
w obronie godności pracowników stoją murem. Bo Prezes składa deklaracje wobec
wszystkich pozytywne, za plecami zarobi co innego i łamie prawo, czego dowodem
jest ukaranie Głównej Księgowej, odebraniem premii za IV kwartał ub. roku
(kara pieniężna) i prokury (kara służbowa) za winy rzekomo popełnione w I kw.
ub. roku (!!!) – czyli w okresie gdy Prezesem nie był, lub zmuszeniem Szefa
Inwestycji o rozwiązanie umowy o pracę pod groźbą śledztwa za nieprawidłowości
w jego dziale. (Sprawą tą zajęła się prokuratura na wniosek poszkodowanego –
zwolnionego pracownika). Lokalna gazeta Przełom z powodu nieprzychylnego
artykułu o Rafinerii i nowym Prezesie (jego odwołania z Zakładów Chemicznych
Alwernia i doprowadzenia zakładu do progu bankructwa) jest czytana w
konspiracji a kilkuletnią prenumeratę do firmy z jego polecenia wstrzymano.
Ten stan dręczenia, szykanowania, zastraszania, poniżania trwa. Psychika
pracowników jest z dnia na dzień coraz gorsza, każdy wykańcza się nerwowo. Być
może ta informacją w Waszej Gazecie jaki i forum na portalu Gazeta.pl coś
zmieni, byśmy zbliżający się okres świąteczny mieli w rzeczywistości a nie z
nazwy…
([e-mail])

[Gość: gencjana]

Gratuluje odwagi! Dwa lata temu, kiedy w naszej firmie nastał "nowy szef" i
rozpoczął podobne praktyki też ją mieliśmy, ale niestety porozbijaliśmy sobie
głowy o mur politycznych i innych układów, w których uczciwość i prawda, a
nade wszystko solidna praca nie mają znaczenia. Walczymy dalej ale niestety
nie stac nas już na takie publiczne zaufanie. Zbyt wiele instytucji i ludzi,
nas zawiodło.
Mimo wszystko życze powodzenia!

[Gość: szogun]

Pracuję w dużej firmie, o specyficznej, budżetowej strukturze organizacyjnej.
I aktualnie, z pełną odpowiedzialnością, po trwającej permanentnie - od dwóch
miesięcy - sytuacji w moim życiu moge powiedzieć, że jestem ofiarą mobbingu.
Powód - dla którego to ja stałam się kolejną ofiarą mojego pracodawcy był
bardzo błahy, powiedziałabym nawet, że w ogóle nie było takiego powodu.
A dokładniejsze opowiedzenie mojej historii (choć wiem że nie tu i teraz na to
miejsce) mogłoby stanowić scenariusz dla dobrego filmu.
Pracownik z wyższym wykształceniem, kompetentny, zaangażowany i w pełni
(powiedziałabym maksymalnie) oddany sprawie i generalnie - pracy.
Osiem godzin przepracowywane z 10 minutową przerwą na posiłek, praktycznie -
nie wynurzający nosa z za drzwi swojego pokoju.
Przenoszenie dokumentacji do domu i kolejne kilkugodzinne (bardzo często
codziennie) poświęcanie prywatnego czasu powierzonym obowiązkom.
Weekendy na wsi, spędzane przy laptopie i właściwie kontynuacji tego, co od
poniedziałku do piątku.
Co za to?
Mało, bo:
Pensja początkowo odbiegająca od naniższej płacy, potem podwyżka, ale i tak w
efekcie -płaca niższa do płacy osoby na podobnym stanowisku, niezaangażowanej,
traktującej robotę jako zło konieczne.

Dużo, bo:
Ocena pracy - wysoka - najwyższa - pracownik najlepszy niemalże w każdym w
względzie.

Co znosilam?
Przede wszystkim przymus związany z wykorzystywaniem mojego czasu pracy (bardzo
istotnego zjawiska w kontekscie liczby zadań) - niejednokrotnie nawet
trzygodzinne "przetrzymywanie" w pokoju, bo ponoc przyjemnie spędzać czas z
taka osobą jak ja.

Ale..........
drobna rzecz - dotycząca mojego prywatnego życia w którą nie angażuje mojego
przełożonego powoduje, że :
Odbiera to jako zamach na jego honor, godnosc, a moze i uczucia
Dzień pózniej pozbawia mnie wszystkiego - stanowiska pracy, otoczenia.........
Wystawia ocene przecietną, ogranicza wszelkie kontakty z innymi komórkami firmy

I do dziś próbuje wykazać, iż moja osoba nie ma żadnego znaczenia dla
organizacji pracy............

jesli chcesz nawiązać ze mną kontakt, czekam na odpowiedź na forum

[Gość: delete]

jesli mozna, nie na temat.

rok temu byla wielka akcja ABSOLWENT
teraz MOBBING

a co za rok?

[Gość: Aneta]

Dręczył, upokarzał, poniżał i ograniczał przez kilka lat. Doprowadził mnie w
końcu do depresji, miałam mysli samobójcze, nie widziałam już wyjścia z
sytuacji...Po kolejnej akcji powiedziałam "dość" i poprosiłam o
przeniesienie...Teraz pracuje już w innym dziale. Niestety, nie pomogło. Pomimo
tego,że zeszłam mu z oczu prawie przed rokiem, dalej ściga mnie swoją
nienawiścią, opowiada niestworzone plotki na mój temat i psuje mi opinię w
srodowisku-a pracuję na eksponowanym stanowisku w dużej, samodzielnej firmie. W
tej chwili przestaja się mi już kłaniać na ulicy dawni znajomi, blokuje mi
szanse szkolenia, nastawił przeciw mnie powoli nawet dyrektora...Ponadto jest
on radnym i człowiekiem o wielkiej pozornej"charyzmie", budzi sympatie wśród
ludzi znających go powierzchownie. Umie nimi manipulować,potrafiłby nawet
sprzedać szewcowi buty własnej roboty...:)) Nie wiem, co robić. Nie chcę
zaostrzać konfliktu i uderzać tą samą bronią, boję się go jeszcze bardziej
rozwścieczyć...Wszyscy mi powtarzają,że powinnam sie z nim pogodzić, bo inaczej
mnie zniszczy całkowicie-jest niesamowicie mściwy. Widać nie może się pogodzić
z tym,że otwarcie powiedziałam mu dlaczego odeszłam...Może ktoś z was mi
poradzi?

[Gość: Zosia]

Aneto nie udzielę Ci rady ani pomocy, ale opowiem moją historię. Na mojej
drodze zawodowej stnął podobny przełożony-szczur i nie odstąpił do dziś. Byłam
szefem specyficznej sekcji w dużej firmie, z układów zobowiązaniowo-rodzinnych
(coś za coś) pojawił się nad naszą sekcją przełożony nie posiadajacy ani
wykształcenia ani doswiadczenia w naszym zawodzie ani żadnych umiejętności
zarządzania ludżmi. Natomiast doskonale miał opanowaną zdolność poruszania się
w dużej grupie (z podobnego kołchozu się wywodził i jak sie okazało z wywiadu i
po fakcie, jedyna jego umiejętność to pięcie się po trupach do góry),
intrygowania, szantazowania, wykorzystywania wszystkich mozliwości bezpiecznych
do wysunięcia siebie i unikania jakiejkolwiek odpowiedzialności. Był w tym
mistrzem. Miałam odpowiedzialna pracę wiążącą się z b.dużym marginesem ryzyka
finansowego, terminowego, technicznego, współpracowałam z komórkami wewnątrz
firmy i wieloma instytucjami, firmami itp. zewnetrznymi. Natłok spraw,
problemów,korespondencji, rozmów, cyklicznych działań przy tym w sekcji za mało
ludzi na ambitnie postawione przez zarząd terminy. Szczur nie mógł
merytorycznie w tym uczestniczyć, właśnie z uwagi na specyfikę i brak wiedzy w
tym zakresie. Starałam sie, pracowałam, pracowałam, z tego min. połowa działań
była dodatkowa wynikająca z jego niekompetencji. A co robił szczur? W
pierwszych dniach pracy wyczuł nieformalne osrodki władzy w firmie, sprawdził
mój rodowód (czyja jestem, byłam niczyja)i moje osadzenie w klikach (w żadnej)
i zaczął działać. W dniu jego przyjścia mieliśmy już jako sekcja namacalne i
obiektywne (niezaprzeczalne)efekty pracy, a szczur nie lubił sie "narabiać" dla
firmy i zaczął rozwalać sekcję. Najmłodszą panienkę ze średnim, właściwie na
stazu uczynił pierwszą po sobie dając jej władzę nad nami, sprawy personalne,
słuzbowe musiały przejść przez nią- kontrola- i po zrobieniu kopii dla niego
oraz po sterowaniu ręcznym przez niego obieg dokumentów był albo go nie było,
wpadało do szuflady itp. oczywiscie bez żadnej informacji dla nas, z gwarancją,
że panna będzie zawsze jego prawą ręką (pannę pierwszą zwolnił z obawy, że
będzie gadać i w szoku zaczęła). Mam czas biegł b.szybko, spraw natłok,
przetrzymywanie pism wchodzących, wychodzących, tym bardziej, że dotyczacy
zewnętrznych firm to był sabotaż. Sekcja, która pracowała w b.ciężkich
warunkach została natychmiast rozbita, każdy, oprócz mnie jako jej szefa,
dostał polecenie, że ma wykonywać tylko to co on każe, samodzielnych z duzym
doświadczeniem zawodowym opierajacych mu się na takie diktum pracowników
przekupił prosta intrygą, że ja zostanę w najbliższym czasie za malwersacje
zwolniona, natomiast oni dostaną za posłuszeństwo duże podwyzki.
I zmowa milczenia. Ludzie bez powodu nie wykonywali pracy, mieli gdzieś
wcześniejsze ustalenia itp. zdałam sobie sprawę z drobnych zdarzeń, że im kazał
(co po czasie sami potwierdzili). Byłam odpowiedzialna za wykonanie zadań i
mimo trudności chciałam je wykonać i się udało, ale... Ludziom powiedziałam,
chcesz pracować ok., nie to również ok. nie stwarzaj pozorów, oddaj się pod
dyspozycję przełożonego-szczura, nie ma sprawy. Zostały ze mną dwie osoby,
które jednak w dwóch druzynach grały, trudno, ale pracowały. Ciężko ale szło. A
co szczur? Zakończenie kolejnego projektu, nasz sukces, to pojawiały się pisma,
skargi na mnie (bywało zaskakujące, które były pisane pod jego dyktando, tak na
wszelki wypadek. W moich osobistych sprawach nigdy nie dostawałam odpowiedzi,
jeżeli formalnie załatwiłam swoją sprawę, np. podanie o urlop z akceptacją
zarządu, wpadał i robił awantury, że mnie wykończy bo jestem kuta na cztery
nogi, jeżeli był tylko urlop podpisany przez niego, miałam telefon do domu
pierwszego dnia, że go cofa, oryginał podania nie istnieje a ja mam nn w pracy
itp. Kradł moja pracę, gdy projekt był na ukończeniu, biegł do zarządu zgłaszał
zmyslone zastrzeżenia do mojej pracy, które rzekomo groziły zawaleniem sprawy i
domagał sie wyłączności na prowadzenie sprawy, oczywiście dla ratowania firmy,
oczywiscie domagał się zachowania tyajemnicy itp. itd. długo mu się to udawało.
Trwało to kilka lat, przeniesienie do innego działu nie wchodziło w grę
(specyfika) porzucenie z powodu szczura projektów tez nie, bo czułam sie
odpowiedzialna za wiele osób w te działania uwikłanych, postanowiłam wytrzymać.
Osiągnęłam sukces, który tylko sama mogę stwierdzić, bo szczur zrobił wszystko
aby zaszargać moją opinię zawodową, na to pracował codziennie. Drobne szykany
jak w decydujących dla projektu, momentach wpaść do pokoju i zabrać sobie mój
komputer, faks, krzesła itp. nie pozwolić na kupno aktualnych niezbędnych do
pracy biuletynów itp. to małe piwko. Zewnetrznym klientom przy nowych zadaniach
wprost nakazywał omijanie mnie, z opcją: do zwolnienia i bedzie utrudniać
pracę, a tylko on jest jedyny do kontaktów itp. mamił profitami ale do czasu.
Tak mógł strzelać na początku kontraktu, bo potem padał technicznie, po
zrobieniu ze sprawy bagna, które trzeba było naprawiać, ludzie z zewnatrz
przecierali oczy, wielu mówiło wprost o jego nakazach. Co zrobiłam? Długo
szukałam rozwiązania, zawodowo ta praca była dla mnie wyzwaniem i chciałam ją
dokończyć, udało się, chociaż całą moją pracę szczur ukradł, przedstawiając
zarządowi jako swoją (kropla drąży skałę), na co dzień na ile było niezbędne i
tylko tyle walczyłam o swoje, na więcej nie miałam wtedy czasu. Sądziłam, że z
boku ktoś oceni moja pracę. Tu się przeliczyłam, bo wykonałam i zarząd
natychmiast o tym zapomniał. Myslałam, że może w innym dziale znajdę pracę, ale
okazało sie, że wszędzie szczur zostawił swoje bobki, on miał czas.
Mogłam zagryżć szczura, bo nie ma innego wyjścia. Zdałam sobie sprawę, że jest
to kliniczny przypadek szczura o wysokiej szczurzej inteligencji, który
poświęci wszystko (wiele pieniędzy firmowych utopił na ukrywanie swojej głupoty)
aby móc znosić swoje bobki wszędzie i trwać, z zerową inteligencją emocjonalną,
nienawidzący ludzi, bojący się odpowiedzialności, przyznam, że bez wstydu przed
ludżmi z zewnatrz srał pod siebie ze strachu z kolei przed swoimi przełożónymi,
zdemoralizował młodych ludzi w sekcji, starszym odebrał satysfakcję z pracy,
wiele rzeczy normalnych, jak szczur posikał i posrał.W stosunku do mnie godzina
po godzinie, dzień po dniu. Acha rozmowy. Rzucał temat lub pytanie i nie
pozwalał odpowiedzieć, słowa więzły mi w gardle, bo wrzeszczał, że on wie co
powiem. G.wiedział, bo się na tej robocie wcale nie znał i nie poznał (to do
gnoja pisałam). Dość.
I szukając rozwiązania stwierdziłam, że nic nie zrobię. Po prostu nic. Po raz
pierwszy w zyciu. Robotę wykonałam. Gdybym podjęła walkę, zniszczyłabym się sama
psychicznie i nie nadążyłabym za szczurem fizycznie, bo skupiał się tylko na
szczurzym działaniu szybko, wszedzie a pracą jako taka się nie zajmował.
Aneto. Dzisiaj nie mam pracy. I jestem szczęśliwa, właśnie dlatego, że już
zapomniałam o szczurze. Ze nie podjęłam z nim walki. Ze gnoja olałam. Ze
obejrzałam ten kliniczny przypadek na zimno i nikt mi tego doświadczenia nie
odbierze. Szczury po prostu są. Wiesz, czasami mi żal go jako czlowieka, bo
były takie momenty satysfakcji w pracy, w których nie uczestniczył, a one
nadają sens naszemu życiu, więc bał się ich, jak największego zagrożenia, i
starał sie to niszczyć, a niszczył siebie. Wielu ludzi dzięki niemu odwróciło
się ode mnie, ale czas pokazał prawdę. I co ze szczurem Twoim zrobić? Tak jak
szczura, szeroki front i zabić od razu, zniszczyć w środowisku, albo olać i nie
schodzić do tej piwnicy. Napewno trzeba w otoczeniu jasno przedstawiać sprawę.
Mozna tez działać formalnie, o ile się ma na to czas i ochotę, szczury sie tego
boją jak deratyzacji, ale czy tylko dlatego, że szczury są ja mam być
szczurołapem? Niech ci co mu zaufali sami się sparzą, jak

[Gość: Zosia]

Sorry, urwało wypowiedż (długą i nudną). Aneto, szczura albo zabić (w postaci
czlowieka) przegryzając tętnicę szyjną albo olać. Tyle, że szczury zyja
stadami,znajdują pozywienie w różnych miejscach (jednoczesnie srając i sikając
na nie), Twój jest radnym... Przy rozroście populacji, czy jak braknie pokramu,
lub w stanie zagrożenia szczury same się zagryzają, pamietaj o tym.
Pozdrawiam Ciebie serdecznie. Acha, dowcip i poczucie humoru działa na szczury
jak azotox, łąpka, tłuczone szkło z gipsem w żarciu razem wziete. Zapomnij o
nim, szczury po prostu są, to wynik braku higieny stosunków międzyludzkich.

[Gość: cornel]

Aneta
Są jak zwykle dwa wysjścia z sytucji:
znależć sobie drugą pracę albo ignorować tą całą sytuację. Choćbyś nie wiem jak
uważała zawsze ten typ znajdzie okazję do zaczepki. Bądż ponad to. Jeżeli
zarzuty to tylko merytoryczne, resztę olewaj.Jeżeli chodzi o znajomych, to ich
zachowanie świadczy o nich. Trzymaj się.

[Gość: x]

Proszę wszystkich o nie wypisywanie tekstów jak szef gnębi pracownika tylko o
pisanie o Waszych sposobach na walkę z mobbingiem. Będzie z tego chociaż
pożytek.

[Gość: agwani]

Gość portalu: x napisał(a):

> Proszę wszystkich o nie wypisywanie tekstów jak szef gnębi pracownika tylko o
> pisanie o Waszych sposobach na walkę z mobbingiem. Będzie z tego chociaż
> pożytek.

Pozytek bedzie z pewnoscia tez jak bedziemy znali jaki to jest wielki problen.

[Gość: xy]

Dwa lata pracowałam w poprzedniej firmie. I dopiero kiedy odeszłam, zdałam
sobie sprawę z tego, przez co przeszłam.
Nigdy nie zdarzyło mi się wyjść o 17:00 (chyba, że szefowa była w delegacji,
albo na urlopie). Od momentu wyjścia z pracy do momentu dotarcia do domu i
póżniej, nagabywana byłam telefonami (na komórkę) od szefowej. Doszło do tego,
że bałam się odebrać dzwoniący telefon (miała zastrzeżony numer), bo nigdy nie
wiedziałam z czym tym razem wyskoczy. Dzwoniła do mnie nawet wtedy, kiedy dało
mi się wyrwac na parę dni urlopu. Jak nie mogła się dodzwonić, zostawiała
nadąsane wiadomości "Zadzwoń do mnie natychmiast". Ja, prawie oszalała ze
strachu dzwoniłam, po czym okazywało się, że chciała się dowiedzieć np. gdzie
schowałam jakis zupełnie mało istotny faks....
Prawie zawsze spóżniała się na samolot. Wychodząc, rzucała do mnie przez
ramię "Zadzwoń na lotnisko i powiedz, że ja juz jadę. Niech
poczekają".....Będąc w Hiszpanii (prywatnie) dzwoniła do mnie do biura, żebym
wynajęła jej samochód w firmie, która znajdowała się dwie ulice od hotelu w
którym mieszkała.
Nigdy z mojej pracy nie była zadowolona. Każdy list, faks, notatkę, którą
pisałam pod jej dyktando musiała sprawdzić i poprawić. Najśmieszniejsze jest
to, że jest Serbką, po polsku do dziś mówi niepoprawnie, że nie wspomnę o
pisaniu...
W zależności od humoru nazywana byłam jej asystentką, osobistą asystentką,
sekretarką, a raz nawet w rozmowie telefonicznej nazwała mnie "my stupid
assistant..". Organizowałam jej kosmetyczkę, manicure, pedicure, prywatne
wakacje, pomagałam nawet jej narzeczonemu, który często bywał w Polsce,
odbierałam pranie z pralni chemicznej.
Kiedy trzeba było coś zrobić w firmie, a nie bardzo było komu - zawsze robiłam
to ja. Bez dziękuję, żadnego dodatkowego wynagrodzenia finansowego.
Przykłady mogłabym mnożyć, lista jest badzo długa.I nie dotyczy to tylko mnie,
ale wielu osób, które tam pracowało. Wiele odeszło, wielu pozbyła się sama, bo
osmielili się np. mieć inne zdanie niż wszechwładna szefowa.
A najśmieszniejsze jest to, że moja szefowa gościła w "Wysokich Obcasach"
jakieś dwa tygodnie temu. Wcale nie jest taka fajna, jak wynikałoby z artykułu.
Ale to wiem ja i ci wszyscy, którzy mieli nieszczęście z nią pracować. Niestety.

[Gość: AXF]

Z góry przepraszam za słabą polszczyznę - jestem z Wlk. Brytanii...

Mieszkam w Polsce od 7 lat. W zasadzie w tym kraju rozpocząłem swoją karierę
zawodową, pracuję wyłącznie w międznarodowych firmach (w tej chwili to moja
trzecia praca).

Z całym szacunkiem do ludzi, którzy przede mną się wzpowiedzieli na tym forum,
tutejsi pracownicy często niestety nie zdają sobie sprawy, że elastyczność jest
jedną z postawowych cech potrzebnych u pracownika (na prawie każdym
stanowisku). Ludzie, zwłaszcza młodsi, potrafią wykazać taką pogardę dla
pracodawcy - jak gdyby firma powinna być im wdzięczna, że zechcieli do niej się
przyłączyć. Mamy w kraju 18% bezrobocie, i nawet w W-wie nie jest dobrze -
czasy, kiedy tracąc jedną posadę dostawało się od ręki drugą się skończyły, ale
chyba niewiele osób z tego zdaje sobie sprawę.

Widzę takie zachowanie na co dzień u mnie w firmie, u moich pracowników i u
ludzi w innych działach. Firma nie zastanawia się długo przed zwolnieniem ludzi
uważających się za ważniejszych niż firmę. NIKT nie jest ważniejszy od firmy -
jeśli pracownik nie potrafi tego zrozumieć i oswoić się z tą myślą, to długo w
żadnej firmie nie wytrzyma.

Moja szefowa (Dyr. Naczelny na Europę Centralno-Wschodnią) jest brytyką i
traktuje swoich ludzi - moim zdaniem - bardzo fair. Nie mogę czasami uwierzyć
uszom kiedy słyszę po raz setny jakieś marudy pracowników - że znowu póżno
wychodzą (czyli o 5.15 zamiast o 5), że szefowa karci ich za spędzanie półowę
dnia plotkując w kuchni czy za to, że prychodząc do pracy najpierw czytają GW
przez pół godziny.... jak to Amerykanie mówią - "get real, guys" - obudzcie
się, spójrzcie dookoła i zrozumcie realia kapitalistycznego rynku.

Na pewno nie chcę zaprzeczyć, iż mobbing istnieje i że jest to bardzo złym
zjawiskiem - chciałem po prostu przedstawić drugą stronę monety. A propos, w/w
uwagi nie dotyczą tylko Polaków, zanim zostanę oskarżony o narzucanie
stereotypów, nacjonalism, itd itp.

Pozdrawiam

[Gość: Baśka]

Popieram w 100%. Ważniejsze jest zachowanie szacunku do samego siebie, niż
bezndziejnej, stresującej pracy. Bądźmy asertywni na ile tylko potrafimy być i
nie dajmy się zgnoić, bo opócz nienawiści do "mobbingującego" szefa pozostanie
nam niemożność spojrzenia na siebie samego z szacunkiem, spowodowana tym, że
nawet nie próbowaliśmy się bronić ani przeciwstawiać, że daliśmy sobie wmówić
niekompetencję, brak inteligencji itp.

[Gość: tena]

No proszę, czytam i oczom nie wierzę! Jak to miło znaleźć kogoś, z kim można
się porozumieć prawie bez słów, bo doświadcza tego samego. Moja jest Polką, ale
typ najwyraźniej ten sam. W pracy mamy folwark - i uprawiamy go także
prywatnie. Nie wiem jak w Serbii wykształciły się kompetencje, bo u nas nie
tylko brak kultury i kindersztuby ale i totalny brak kompetencji.
Co do dobrych rad:
wspomniany we wcześniejszej korespondencji przykład szczura też znam - uważam,
że na szczura (który zazwyczaj ma swoje stado, które za nim stoi) nie warto
tracić nerwów i czasu. Skrupułów nie ma ale ma swój chory spryt i plecy. Inni
nawet i widzą, ale nie dotyka ich to bezpośrednio, więc się plecom nie chcą
narażać i czekają aż szczura przeniosą, albo odejdzie na emeryturę.

Co do pań z Wysokich Obcasów wymagających służby - przypadek łatwiejszy, choć
też szarpie nerwy. Ja ustawiłam w swoim telefonie sygnał przypisany tylko
numerowi szefowej - więc wiem kiedy to ona dzwoni i mogę nie odbierać. Komórkę
mam prywatną. Nauczyć kultury się nie da, można tylko starać się oddzielać swój
prywatny czas od tego na służbie. Jeśli nie są właśnie kochankami swoich
zwierzchników to nawet można wypunktować ich niekompetencje. Jeśli są - to
trzeba podjąć decyzję: zostać, czy odejść.
W mobbingu parszywe jest to, że dostrzega to wielu kolegów, ale zazwyczaj
dotyczy on jednej osoby - i reszta współczuje, ale nie chce tworzyć spójnego
frontu, bo ich to bezpośrednio nie dotyczy - więc niby "wiem jaka ona jest" ale
nie będę się w to angażować. Sama pamiętam jak szybko po odejściu od szczurzycy
zapomniałam tę paranoję.

Chronić siebie jeśli jest strasznie - bo znacznie trudniej jest leczyć się z
depresji!

w warszawie?

[Gość: mobik]

pierdoły jakies w GW
czytam ze szefowa wyrzuca kubki,
szef dręczy jakies wulgazymy wypowiada
przy kobietach
panie!
przeca to mordobiciem musi sie skończyć
w stolicy ludzie to łykają i się dają
a czemu?
nie rozumiem

Mobbing - pytanie o pomoc???

[Gość: nowinho]

Witam, interesuje mnie problem mobbingu i zastanawiam się nad pisaniem pracy
magisterskiej na ten temat. I stąd moja prośba.
Jeśli spotkałaś(-eś) się z tym problemem osobiście ( ze strony przełożonego,
współpracownika) i możesz poświęci odrobinkę czasu by opisać mi swoją sytuację
oraz ewentualnie w późniejszym czasie wypełnić anonimową ankietę napisz do mnie:

[e-mail]

Interesuje mnie jak wyglądała Twoja sytuacja, jakie techniki terroru
psychicznego stosowano wobec Ciebie.

Za wszelki odzew na moją prośbę z góry serdecznie dziękuję

Nowinho

PRZECZYTAJ TO - MOŻE MI POMOŻESZ???

[Gość: nowinho]

Witam, interesuje mnie problem mobbingu i zastanawiam się nad pisaniem pracy
magisterskiej na ten temat. I stąd moja prośba.
Jeśli spotkałaś(-eś) się z tym problemem osobiście ( ze strony przełożonego,
współpracownika) i możesz poświęci odrobinkę czasu by opisać mi swoją sytuację
oraz ewentualnie w późniejszym czasie wypełnić anonimową ankietę napisz do mnie:

[e-mail]

Interesuje mnie jak wyglądała Twoja sytuacja, jakie techniki terroru
psychicznego stosowano wobec Ciebie.

Za wszelki odzew na moją prośbę z góry serdecznie dziękuję

Nowinho

[Gość: mmm]

Nikt mnie nie dręczy, bo jestem na to odporny, dziwię się, że sposobem na
wybory jest mobbing. Mam pytanie czy po to aby startować do Sejmu trzeba było
wyciągnąć mobbing a teraz mamy samorządy. Czy już PiS prowadzi kampanię. Może
się mylę, ale tak to wygląda.

[Gość: Adam]

Moze coś z zupełnie innej beczki, ale powiem Wam kto ponosi winę za ten cały
bajzel. Może Was zaskoczę, ale winni jesteście WY!!! Pracownicy!!!
Bo spójrzcie na siebie z boku: "Pracowałem po 16 godzin", "Przychodzę w
weekendy", "Leczę sie w psychiatryku", "Mam mysli samobójcze". Czy naprawdę nie
zauważacie, że jesteście takim samym człowiekiem jak Wasz szef??? Jednak boicie
sie utraty pracy do tego stopnia, że dajecie się szmacić każdego dnia. Podoba
mi sie te kilka opinii, że ktoś trzasnął drzwiami, przerwał projekt itp. Nie ma
lekko. Oczywiście uważam, ze trzeba dać z siebie wszystko, szanować szefa i się
starać, ale praca i mobbing to dwie różne rzeczy. Czy wiecie, co to jest honor,
duma, szacunek do samego siebie. Co widziecie w lustrze???
Jeśli szef mówi cytuję"Ty chujowy menadżerze...", to czemu siedzisz cicho,
czemu nie powiesz, co o tym myślisz, gdzie protest i wyrównanie faceta do
pionu??? Ale po co. Wszyscy byli na spotkaniu, nikt się nie naraża, kolega obok
znosi, ja tez mogę. A oni się uczą i tak Was traktują, bo smai na to
pozwalacie. Moja żona miała takiego pracodawcę. Na pracy cholernie zależało, bo
w łódzkim bezrobocie wysokie, a do tego jesteśmy pół roku po ślubie,
studiujemy, więc się nie przelewa, ale po dwóch atakach, powiedziałem dość.
Wypowiedzenie podarł, bo ona jest na razie niezbedna, mozna wysłać pocztą z
potwierdzeniem odbioru, szantaż o dyscyplinarce w dokumentach, o oskarżeniach o
kradzież, spokojnie!!! Są sądy pracy, a nawet jeśli przegramy to co takiego się
stanie? Życie to nie tylko firma, kariera i zapieprz. Szanujmy się. Obiboków
wywalać, ale oddanego pracownika szanować. A jak nie, to mówić i walczyć o
swoje!!! A wy jak w średniowieczu: przyjeżdza PAN, a Wy bijecie pokłony!!!
Pluje Wam w twarz, a Wy OK, bylebyś nie zwolnił.Chyba nie macie charakteru!!!
Zastanawiam się jak wygląda Wasze zycie rodzinne. Sam jestem osoba wrażliwąi po
jakichkolwiek uwagach mam zepsuty humor na cały dzień. Przecież praca w piekle
i leczenie, leki, to chyba totalnie rozbite zycie rodzinne - dziecko Was
wkurza, małżonek również - przenieście się do firmy na stałe! Czasem wydaje mi
sie, że niektórzy przestają widzieć świat takim jakim jest, przestajecie marzyć
i walczyć... I dlatego dostajecie za swoje.
U mnie w pracy szef jest całkiem przyzwoity, ale i tak 3/4 wchodzi do niego z
trzęsącymi się rekoma, ja rozmawiam rzeczowo, nie płaszczę się - bo wykonuję
nalezycie swoje obowiązki. I choć ja mam lat dwadzieścia parę, a on prawie 60,
to już wyzbyłem sie strachu. Za bardzo kocham zyc by cierpieć z powodu wrzodów
na żołądku, by odgrywać swoje frustracje na zonie itp.
Kontakt: [e-mail]

[Gość: agwani]

Masz racje. To co napisales jest OK.
Tylko nie kazdy jest mlody jak ty, nie kazdy moze sobie pozwolic na takie
postepowanie jak ty.
Mieszkam od parunastu lat za granica, jestem tez jeszcze mlody ale juz wiele
zeczy przezylem i widzialem.
Pracowalem kiedys w pewnej firmie ktora na koniec przz pare lat zwalniala ludzi
i widzialem jakimi metodami starano sie pozbyc kolegow w szczegolnosci
starszych i tych co nie mieli "plecow".
Pewna starsza kobieta pracowala razem z paroma mlodszymi kolezankami ktore ja
mobbowaly. To nie kierownik do niej przychodzil i ja ponizal.
Wystarczylo ze on sobie wziol swoja zaufana osobe i w delikatny sposob
przekazal ze ta starsza pani stracila jego sympatie.
Od tego momentu zaczelo sie.
Brak zadan do wykonywania wiec robila czesciej pauze, potem byly rozmowy za
plecami ze sie obija.
Miala duzo pracy - rozmowy za plecami ze sie nie nadaje, jest powolna itp.
Wszystko co robila zawsze wracalo do niej zpowrotem z poprawkami a z drogie
strony przy niej kierownik pokazywal jakie sprawne sa inne panie.
Po paru latach ta kobieta dala sobie spokoj.
Zwolnila sie. Od kierownika i kolezane dostala prezent, kwiaty tak jakby nic
sie nie stalo.
Mobbing na zachodzie jest inny od tych przykladow jakie wczesniej czytalem.
On nie trwa pare miesiecy, kierownicy nie brudza sobie tym rak, oni wydaja
tylko polecenia kto z pracownikow jest przydatny a kto juz nie!!!
Potem czekaja - nawet pare lat!!!
Cala "robote" robia inni, np. koledzy
Jedyna moja rada dla wszystkich ktorzy juz i tak chodza do psychiatry:
zbierac wszystkie dowody mobbingu np. sprawozdania od lekarza o stanie zdrowia
i po jakims czasie oddac firme do sadu.
Tak robia na zachodzie, zawsze wygrywaja i dotego jeszcze dostaja solidne
odszkodowania.
Pozdrawiam
[e-mail]

---->UWAGA - RADA JAK PORADZIC SOBIE Z MOBBINGIEM

[Gość: Rafik]

Dokladnie tak jak agwani napisal:

> Jedyna moja rada dla wszystkich ktorzy juz i tak chodza do psychiatry:
> zbierac wszystkie dowody mobbingu np. sprawozdania od lekarza o stanie zdrowia
> i po jakims czasie oddac firme do sadu.

Nie zawsze sie wygra, ale za to jaka przyjemnosc wygranej!

Rafik

[Gość: lysy]

a i tak czasem pomaga tylko walniecie szefa w ryja...

Druga strona monety?

[Gość: AXF]

Z góry przepraszam za słabą polszczyznę - jestem z Wlk. Brytanii...

Mieszkam w Polsce od 7 lat. W zasadzie w tym kraju rozpocząłem swoją karierę
zawodową, pracuję wyłącznie w międznarodowych firmach (w tej chwili to moja
trzecia praca).

Z całym szacunkiem do ludzi, którzy przede mną się wypowiedzieli na tym forum,
tutejsi pracownicy często niestety nie zdają sobie sprawy, że elastyczność jest
jedną z postawowych cech potrzebnych u pracownika (na prawie każdym
stanowisku). Ludzie, zwłaszcza młodsi, potrafią wykazać taką pogardę dla
pracodawcy - jak gdyby firma powinna być im wdzięczna, że zechcieli do niej się
przyłączyć. Mamy w kraju 18% bezrobocie, i nawet w W-wie nie jest dobrze -
czasy, kiedy tracąc jedną posadę dostawało się od ręki drugą się skończyły, ale
chyba niewiele osób z tego zdaje sobie sprawę.

Widzę takie zachowanie na co dzień u mnie w firmie, u moich pracowników i u
ludzi w innych działach. Firma nie zastanawia się długo przed zwolnieniem ludzi
uważających się za ważniejszych niż firmę. NIKT nie jest ważniejszy od firmy -
jeśli pracownik nie potrafi tego zrozumieć i oswoić się z tą myślą, to długo w
żadnej firmie nie wytrzyma.

Moja szefowa (Dyr. Naczelny na Europę Centralno-Wschodnią) jest brytyjką i
traktuje swoich ludzi - moim zdaniem - bardzo fair. Nie mogę czasami uwierzyć
uszom kiedy słyszę po raz setny jakieś marudy pracowników - że znowu póżno
wychodzą (czyli o 5.15 zamiast o 5), że szefowa karci ich za spędzanie półowę
dnia plotkując w kuchni czy za to, że prychodząc do pracy najpierw czytają GW
przez pół godziny.... jak to Amerykanie mówią - "get real, guys" - obudzcie
się, spójrzcie dookoła i zrozumcie realia kapitalistycznego rynku.

Na pewno nie chcę zaprzeczyć, iż mobbing istnieje i że jest to bardzo złym
zjawiskiem - chciałem po prostu przedstawić drugą stronę monety. A propos, w/w
uwagi nie dotyczą tylko Polaków, zanim zostanę oskarżony o narzucanie
stereotypów, nacjonalizm, itd itp.

Pozdrawiam

[legal.alien]

Gość portalu: AXF napisał(a):

> Z góry przepraszam za słabą polszczyznę - jestem z Wlk. Brytanii...
>
> Mieszkam w Polsce od 7 lat. W zasadzie w tym kraju rozpocząłem swoją karierę
> zawodową, pracuję wyłącznie w międznarodowych firmach (w tej chwili to moja
> trzecia praca).
No to miedzynarodowego doswiadczenia duzego nie masz i nie masz mozliwosci
porownania. Czyzby stwierdzili, ze u sibie do niczego sie nie nadajesz i cie
wyslali do Polski??
>
> Z całym szacunkiem do ludzi, którzy przede mną się wypowiedzieli na tym forum,
> tutejsi pracownicy często niestety nie zdają sobie sprawy, że elastyczność jest
>
> jedną z postawowych cech potrzebnych u pracownika (na prawie każdym
> stanowisku).
A mozesz wyjasnic co to jest ta mityczna "elastycznosc". Czy to znaczy, ze
operator koparki ma na drugi dzien byc spawaczem???
Ludzie, zwłaszcza młodsi, potrafią wykazać taką pogardę dla
> pracodawcy - jak gdyby firma powinna być im wdzięczna, że zechcieli do niej się
>
> przyłączyć. Mamy w kraju 18% bezrobocie, i nawet w W-wie nie jest dobrze -
> czasy, kiedy tracąc jedną posadę dostawało się od ręki drugą się skończyły, ale
>
> chyba niewiele osób z tego zdaje sobie sprawę.
>
> Widzę takie zachowanie na co dzień u mnie w firmie, u moich pracowników i u
> ludzi w innych działach. Firma nie zastanawia się długo przed zwolnieniem ludzi
>
> uważających się za ważniejszych niż firmę. NIKT nie jest ważniejszy od firmy -
> jeśli pracownik nie potrafi tego zrozumieć i oswoić się z tą myślą, to długo w
> żadnej firmie nie wytrzyma.

Piszesz jakbys pochodzil z kraju obozu komunistycznego i to z Kuby czy z Korei,
gdzie jednostak "zerem"...
KAZDY jest wazniejszy od firm. Firma to nie wiezienie, to miejsce pracy. Firma
bez pracownikow nie istnieje. Istnieje sprzezenie zwrotne, taka firma jacy
pracownicy i tacy pracownicy jaka firma.
Wiekszosc ludzi pracuje zeby zyc, a nie zyje po to by pracowac.

>
> Moja szefowa (Dyr. Naczelny na Europę Centralno-Wschodnią) jest brytyjką i
> traktuje swoich ludzi - moim zdaniem - bardzo fair. Nie mogę czasami uwierzyć
> uszom kiedy słyszę po raz setny jakieś marudy pracowników - że znowu póżno
> wychodzą (czyli o 5.15 zamiast o 5), że szefowa karci ich za spędzanie półowę
> dnia plotkując w kuchni czy za to, że prychodząc do pracy najpierw czytają GW
> przez pół godziny.... jak to Amerykanie mówią - "get real, guys" - obudzcie
> się, spójrzcie dookoła i zrozumcie realia kapitalistycznego rynku.
>
Realia sa takie, ze jesli ludzie nie pracuja na tasmie i wykonuja swoje zadania w
terminie to w niczym nie szkodzi, ze porozmawiaja, czy przeczytaja gazete. Ja w
przeciwienstwie do ciebie spedzilem troche czasu w UK i ludzie podchodza do pracy
z rozsadkiem. Jest nawal pracy to zasuwaja po 16 godzin, mniej pracy to i gazete
poczytaja i pogawedza. Do wszystkiego trzeba podchodzic ze zdrowym rozsadkiem.
Ludzie sa tylko ludzmi, a nie automatami.

> Na pewno nie chcę zaprzeczyć, iż mobbing istnieje i że jest to bardzo złym
> zjawiskiem - chciałem po prostu przedstawić drugą stronę monety. A propos, w/w
> uwagi nie dotyczą tylko Polaków, zanim zostanę oskarżony o narzucanie
> stereotypów, nacjonalizm, itd itp.
>
> Pozdrawiam

[Gość: AXF]

legal.alien napisał(a):

> No to miedzynarodowego doswiadczenia duzego nie masz i nie masz mozliwosci
> porownania. Czyzby stwierdzili, ze u sibie do niczego sie nie nadajesz i cie
> wyslali do Polski??

Przyjechalem z wlasnej woli, tuz po ukonczeniu studiow. Nie bede wymienial
uczelni, bo od razu zarzucisz, ze jestem egocentryczny. Ofert pracy na pewno nie
brakowalo. Jednak Polska wowczas byla i nadal jest ciekawszym krajem i rynkiem
pracy.

> A mozesz wyjasnic co to jest ta mityczna "elastycznosc". Czy to znaczy, ze
> operator koparki ma na drugi dzien byc spawaczem???

Firmy czesto zadaja swoim ludziom rozne zadania i przenosza do roznych dzialow,
aby uzupelnic ich wiedze o firmie i umiejetnosci zawodowe. To zwieksza ich
wartosc dla firmy i szanse na rynku pracy. Jest to w pewnym sensie bardzo
korzystne dla tych ludzi. Niektorzy jednak tego nie lubia, ale takie sa realia.

> Piszesz jakbys pochodzil z kraju obozu komunistycznego i to z Kuby czy z Korei,
>
> gdzie jednostak "zerem"...
> KAZDY jest wazniejszy od firm. Firma to nie wiezienie, to miejsce pracy. Firma
> bez pracownikow nie istnieje. Istnieje sprzezenie zwrotne, taka firma jacy
> pracownicy i tacy pracownicy jaka firma.
> Wiekszosc ludzi pracuje zeby zyc, a nie zyje po to by pracowac.

Mylisz sie - w oczach firmy, nikt nie jest wazniejszy od firmy. Firma nie bedzie
zmieniala swojej strategii, dlugo- lub krotkoterminowych planow ze wzgledu na
zachcianki swoich rozpuszczonych pracownikow. Nie zastanowi sie - wyrzuci tych
ludzi, ktorzy nie chca sie dopasowac.

> Realia sa takie, ze jesli ludzie nie pracuja na tasmie i wykonuja swoje zadania
> w
> terminie to w niczym nie szkodzi, ze porozmawiaja, czy przeczytaja gazete. Ja w
>
> przeciwienstwie do ciebie spedzilem troche czasu w UK i ludzie podchodza do pra
> cy
> z rozsadkiem. Jest nawal pracy to zasuwaja po 16 godzin, mniej pracy to i gazet
> e
> poczytaja i pogawedza. Do wszystkiego trzeba podchodzic ze zdrowym rozsadkiem.
> Ludzie sa tylko ludzmi, a nie automatami.

Oczywiscie, zgadzam sie. Jednak w wielu firmach w Polsce (ale nie tylko) ludzie
wola sobie poplotkowac, niz pracowac - nawet kiedy jest nawal pracy. 16 godzin w
pracy w Wlk. Brytanii to zadna nowosc (i tu sprostuje: polowe czasu bedac
zatrudniony przez polskie oddzialy zagranicznych firm spedzilem w ich siedzibach
w UK). Ale w Polsce?? Nieee, tutaj 1630 (1700, cokolwiek firma ustala w
procedurach) i do domu.

Pozdrawiam

[legal.alien]

Gość portalu: AXF napisał(a):

> legal.alien napisał(a):
>
> > No to miedzynarodowego doswiadczenia duzego nie masz i nie masz mozliwosci
>
> > porownania. Czyzby stwierdzili, ze u sibie do niczego sie nie nadajesz i c
> ie
> > wyslali do Polski??
>
> Przyjechalem z wlasnej woli, tuz po ukonczeniu studiow. Nie bede wymienial
> uczelni, bo od razu zarzucisz, ze jestem egocentryczny. Ofert pracy na pewno ni
> e
> brakowalo. Jednak Polska wowczas byla i nadal jest ciekawszym krajem i rynkiem
> pracy.
A to przepraszam, bo jednak "odpady" z Europy Zachodniej w Polsce przewazaja.
>
> > A mozesz wyjasnic co to jest ta mityczna "elastycznosc". Czy to znaczy, ze
>
> > operator koparki ma na drugi dzien byc spawaczem???
>
> Firmy czesto zadaja swoim ludziom rozne zadania i przenosza do roznych dzialow,
>
> aby uzupelnic ich wiedze o firmie i umiejetnosci zawodowe. To zwieksza ich
> wartosc dla firmy i szanse na rynku pracy. Jest to w pewnym sensie bardzo
> korzystne dla tych ludzi. Niektorzy jednak tego nie lubia, ale takie sa realia.

To jest, za przeproszeniem belkot i bicie piany. Wyjasnij mi co to jest ta
elastycznosc. Kazda firma jest inna, kazdy zawod jest inny i nie mozesz
oczekiwac, ze specjalista od komputerow bedzie np. naprawial pralki.
>
> > Piszesz jakbys pochodzil z kraju obozu komunistycznego i to z Kuby czy z K
> orei,
> >
> > gdzie jednostak "zerem"...
> > KAZDY jest wazniejszy od firm. Firma to nie wiezienie, to miejsce pracy. F
> irma
> > bez pracownikow nie istnieje. Istnieje sprzezenie zwrotne, taka firma jacy
>
> > pracownicy i tacy pracownicy jaka firma.
> > Wiekszosc ludzi pracuje zeby zyc, a nie zyje po to by pracowac.
>
> Mylisz sie - w oczach firmy, nikt nie jest wazniejszy od firmy.
Tu sie mylisz w oczach firmy (zarzadu) najwazniejsi sa akacjonariusze, bo jak
niedostana dywidendy to poleca na pysk.
Firma nie bedzi
> e
> zmieniala swojej strategii, dlugo- lub krotkoterminowych planow ze wzgledu na
> zachcianki swoich rozpuszczonych pracownikow. Nie zastanowi sie - wyrzuci tych
> ludzi, ktorzy nie chca sie dopasowac.

Tylko, ze firma musi szanowac swoich pracownikow, bo bez nich najlepsze strategie
wezma w leb. Tak jak i pracownicy musza szanowac firme i byc wobec niej lojalni,
ale nie moga stawiac dobra firmy na pierwszym miejscu swojego zycia. To co
piszesz brzmi jak przepranie mozgu w Amwayu czy innej sekcie handlowej.
Z tym wyrzucaniem to tez ostroznie, "nosil wilk razy kilka, poniesli i wilka".
Troche szacunku dla ludzi.
>
> > Realia sa takie, ze jesli ludzie nie pracuja na tasmie i wykonuja swoje za
> dania
> > w
> > terminie to w niczym nie szkodzi, ze porozmawiaja, czy przeczytaja gazete.
> Ja w
> >
> > przeciwienstwie do ciebie spedzilem troche czasu w UK i ludzie podchodza d
> o pra
> > cy
> > z rozsadkiem. Jest nawal pracy to zasuwaja po 16 godzin, mniej pracy to i
> gazet
> > e
> > poczytaja i pogawedza. Do wszystkiego trzeba podchodzic ze zdrowym rozsadk
> iem.
> > Ludzie sa tylko ludzmi, a nie automatami.
>
> Oczywiscie, zgadzam sie. Jednak w wielu firmach w Polsce (ale nie tylko) ludzie
>
> wola sobie poplotkowac, niz pracowac - nawet kiedy jest nawal pracy. 16 godzin
> w
> pracy w Wlk. Brytanii to zadna nowosc (i tu sprostuje: polowe czasu bedac
> zatrudniony przez polskie oddzialy zagranicznych firm spedzilem w ich siedzibac
> h
> w UK).
Nie przesadzaj ludzie podchodza do wszystkiego z rozsadkiem, napisalem pracuja 16
godzin kiedy trzeba, normalnie wychodz o 17:30, a przychodza 8:30 (1 godzina na
lunch). Jesli trzeba ciagle pracowac po nascie godzin to znaczy, ze praca jest
zle zorganizowana i szef do dupy, czyli trzeba zmienic szefa.
Ale w Polsce?? Nieee, tutaj 1630 (1700, cokolwiek firma ustala w
> procedurach) i do domu.
A co w tym zlego? Ludzie maja swoje prywatne zycie i potrzeby. A placicie im za
nadgodziny??
>
> Pozdrawiam

[Gość: AXF]

> A to przepraszam, bo jednak "odpady" z Europy Zachodniej w Polsce przewazaja.

Zgadzam sie. Ale juz nie badz takim najconalista. Niektorzy szefowie polskich
oddzialow miedzynarodowych koncernow sa tutaj wysylani, poniewaz posiadaja po
prostu wiecej wiedzy i doswiadczenia, niz polscy koledzy. Polska i Polacy nigdy
nie przezyli recesji a wiec miejscowi na stanowiskach kierowniczych nie zawsze
wiedza, co maja teraz zrobic z firma - tak samo jak mlodzi 'CEOs' dopiero co
stworzonych firm informatycznych w USA, ktore rok temu padaly jak muchy.


> To jest, za przeproszeniem belkot i bicie piany. Wyjasnij mi co to jest ta
> elastycznosc. Kazda firma jest inna, kazdy zawod jest inny i nie mozesz
> oczekiwac, ze specjalista od komputerow bedzie np. naprawial pralki.

Jasne, ze generalizuje. Ty, z kolei, przesadzasz. Wspomniany Twoj specjalista od
komputerow moze zaczac prace w dziale finansow, a potem zostac przeniesiony do
dzialu operacyjnego, itd itd. Spojrz na szefow wielu koncernow - zwykle przeszli
przez prawie wszystkie funkcje w swojej firmie. Na pewno nie mowili 'uuuuu, dzial
operacyjny? Nie podoba mi sie ten pomysl - wolu tutaj siedziec, z kolegami w moim
dziale.'

> Tu sie mylisz w oczach firmy (zarzadu) najwazniejsi sa akacjonariusze, bo jak
> niedostana dywidendy to poleca na pysk.

Tak. W oczach firmy najwazniejsi to wlasciciel(e). Doszlifowales moje zdanie, ale
wyrazasz taka sama opinie. Wiec po co taka pedanteria?

> Tylko, ze firma musi szanowac swoich pracownikow, bo bez nich najlepsze strateg
> ie
> wezma w leb. Tak jak i pracownicy musza szanowac firme i byc wobec niej lojalni
> ,
> ale nie moga stawiac dobra firmy na pierwszym miejscu swojego zycia. To co
> piszesz brzmi jak przepranie mozgu w Amwayu czy innej sekcie handlowej.
> Z tym wyrzucaniem to tez ostroznie, "nosil wilk razy kilka, poniesli i wilka".
> Troche szacunku dla ludzi.

:-) Dobra, za bardzo uproscilem to, co chcialem powiedziec. Mimo tego czuje, ze
co do ogolnego mojego przeslania nie masz zarzutow.


> Nie przesadzaj ludzie podchodza do wszystkiego z rozsadkiem, napisalem pracuja
> 16 godzin kiedy trzeba, normalnie wychodz o 17:30, a przychodza 8:30 (1 godzina
na lunch). Jesli trzeba ciagle pracowac po nascie godzin to znaczy, ze praca jest
> zle zorganizowana i szef do dupy, czyli trzeba zmienic szefa.

Troche mnie nie zrozumiales. W Polsce czesto spotykam sie z sytuacja, gdzie ludzi
nie chca wlozyc dodatkowych godzin nawet kiedy _czasami_ trzeba bo uwazaja, ze
ich czas prywatny jest swiety. Moze do stanowisk na tasmie produkcyjnej tak mozna
podchodzic, ale w pracy biurowej - stanowczo nie. Oczywiscie nie mozna zap****ac
16 godzin codziennie - to glupota.

> Ludzie maja swoje prywatne zycie i potrzeby.

Jasne, ze maja.

> A placicie im za nadgodziny??

No comment.

[legal.alien]

>
> Zgadzam sie. Ale juz nie badz takim najconalista. Niektorzy szefowie polskich
> oddzialow miedzynarodowych koncernow sa tutaj wysylani, poniewaz posiadaja po
> prostu wiecej wiedzy i doswiadczenia, niz polscy koledzy. Polska i Polacy nigdy
> nie przezyli recesji a wiec miejscowi na stanowiskach kierowniczych nie zawsze
> wiedza, co maja teraz zrobic z firma - tak samo jak mlodzi 'CEOs' dopiero co
> stworzonych firm informatycznych w USA, ktore rok temu padaly jak muchy.

Nie, nie jestem nacjonalista, po prostu mam pewne doswiadczenie z "ekspertami z
Zachodu" i nie jest to doswiadczenie najciekawsze.

>
>

> Jasne, ze generalizuje. Ty, z kolei, przesadzasz. Wspomniany Twoj specjalista o
> d
> komputerow moze zaczac prace w dziale finansow, a potem zostac przeniesiony do
> dzialu operacyjnego, itd itd. Spojrz na szefow wielu koncernow - zwykle przeszl
> i
> przez prawie wszystkie funkcje w swojej firmie. Na pewno nie mowili 'uuuuu, dzi
> al
> operacyjny? Nie podoba mi sie ten pomysl - wolu tutaj siedziec, z kolegami w mo
> im
> dziale.'
Wszystko zalezy od firmy. Przypuszczam, ze mowisz o firmie zajmujacej sie w ten
czy inny sposob finansami, a to nie jedyn rodzaj firm. Trudno, zeby np. inzynier
z produkcji, pracowal w marketingu czy odwrotnie. Ta "elastycznosc" to jedno
z "magicznych" slow wspolczesnego nieco zdegenerowanego systemu zarzadzania. Samo
w sobie nie znaczy nic, a moze znaczyc wiele. Np. mozna powiedziec zwalnianej
sprztaczce powiedzie, ze jest nieelastyczna bo nie potrafi obslugiwac komputera.
Wiesz jajoglowi w Stanach w centrali mojej firmy wymyslyli po dlugim mysleniu i
dobrze platnym haslo, ze jestesmy "Real Time Company" ludzie pokladali sie ze
smiechu. Ale "Real time" to brzmi dobrze.........
>
> > Tu sie mylisz w oczach firmy (zarzadu) najwazniejsi sa akacjonariusze, bo
> jak
> > niedostana dywidendy to poleca na pysk.
>
> Tak. W oczach firmy najwazniejsi to wlasciciel(e). Doszlifowales moje zdanie, a
> le
> wyrazasz taka sama opinie. Wiec po co taka pedanteria?
Uwazam, ze wlasnosc prywatna jest najlepsza forma wlasnosci, ale niekoniecznie
akcjonariat. Zarzadzanie musi byc powiazne z wlasnoscia inaczej tworzy sie dziwny
uklad. Szef staje sie zakladnikiem rozdrobnionych akcjonariuszy, ktorych
interesuje tylko iwylacznie krotko terminowy zysk. Nie interesuje ich dluzszy
okres czasu. Byl o tym niedawno ciekawy artykul w najwyzszym czasie.
>

> :-) Dobra, za bardzo uproscilem to, co chcialem powiedziec. Mimo tego czuje, ze
>
> co do ogolnego mojego przeslania nie masz zarzutow.
Mam, nie uwazam zeby pracownik musial stawiac na pierwszym miejscu w swoim zyciu
FIRME.
>
>
> Troche mnie nie zrozumiales. W Polsce czesto spotykam sie z sytuacja, gdzie lud
> zi
> nie chca wlozyc dodatkowych godzin nawet kiedy _czasami_ trzeba bo uwazaja, ze
> ich czas prywatny jest swiety.
Bo powinien byc swiety w dobrze zarzadzanej i zorganizowanej firmie.
Moze do stanowisk na tasmie produkcyjnej tak moz
> na
> podchodzic, ale w pracy biurowej - stanowczo nie.
A dlaczego nie??
Oczywiscie nie mozna zap****a
> c
> 16 godzin codziennie - to glupota.
>
> > Ludzie maja swoje prywatne zycie i potrzeby.
>
> Jasne, ze maja.
>
> > A placicie im za nadgodziny??
>
> No comment.
Czy to znaczy, ze chcecie zeby pracowali w nadgodzinach, a nie placicie.
A tak generalnie proponuje ci lekture "The Dilbert's Principle" a szczegolnie
rozdzial OAF (Out at Five). Ta ksiazka powinna stac w biblioteczkach wszystkich
szefow, wszystkich szczebli.
>
>

[Gość: AXF]

> Wszystko zalezy od firmy. Przypuszczam, ze mowisz o firmie zajmujacej sie w ten
>
> czy inny sposob finansami, a to nie jedyn rodzaj firm. Trudno, zeby np. inzynie
> r
> z produkcji, pracowal w marketingu czy odwrotnie. Ta "elastycznosc" to jedno
> z "magicznych" slow wspolczesnego nieco zdegenerowanego systemu zarzadzania. Sa
> mo
> w sobie nie znaczy nic, a moze znaczyc wiele. Np. mozna powiedziec zwalnianej
> sprztaczce powiedzie, ze jest nieelastyczna bo nie potrafi obslugiwac komputera

Tak, wszystko zalezy od firmy, i od stanowiska. Nie probuje wciskac 100%
szczelnej tezy, tylko chce zwrocic uwage na zjawisko, ktore moim zdaniem ma
miejsce na tym rynku. Jasne, ze z stanowczej wiekszosci sprzataczek nie stworzysz
marketingowcow lub informatykow, i stanowcza wiekszosc firm nie probuje tego
robic. Ale - znowu biorac Twoj przyklad - wspomniany inzynier produkcji moglby -
a moze nawet powinien - zostac oddelegowany przez 6 miesiecy do dzialu logistyki,
aby lepiej zrozumial pryorytety i sposob myslenia i dzialania innych czesci firm.
Z takich ludzi potem latwiej tworzyc szefow, bo maja szerszy poglad. Twoj
wczesniej wspomniany informatyk i inzynier produkcji byc moze tak daleko nie
dojda.

> Uwazam, ze wlasnosc prywatna jest najlepsza forma wlasnosci, ale niekoniecznie
> akcjonariat. Zarzadzanie musi byc powiazne z wlasnoscia inaczej tworzy sie dziw
> ny uklad. Szef staje sie zakladnikiem rozdrobnionych akcjonariuszy, ktorych
> interesuje tylko iwylacznie krotko terminowy zysk. Nie interesuje ich dluzszy
> okres czasu. Byl o tym niedawno ciekawy artykul w najwyzszym czasie.

Generalizujesz co do zamierzen akcjonariuszy - zalezy od firmy, jak sam czesto
twierdzisz. Dazenie do krotkoterminowego zysku jest przede wszystkim cecha
niedojrzalych lub niestabilnych rynkow - a tutaj myslalem, ze masz doswiadczenie
z Wlk. Brytanii.... :-) A we wiekszosci S.A. to Twoi 'rozdrobnieni akcjonariusze'
maja zero zdania - licza sie tylko inwestorzy strategiczni, ktorzy ich tak sa
reprezentowani w zarzadzie firmy.

Co do roznic miedzy firma prywatna i S.A. - prywatne to nie same plusy. Zalezy,
jaki jest szef i wlasciciel prywatnej firmy. Czesto takie firmy maja bardziej
plaska strukture - szef chce wszystkim zarzadzac. Jesli jego /jej osobowosc nie
pasuje Ci, nie masz wiele mozliwosci. Tymczasem S.A. to hierarchia i czesto
wieksze mozliwosci manewru miedzy dzialami. Ale to juz chyba dygresja z glownego
watku :-)

> Mam, nie uwazam zeby pracownik musial stawiac na pierwszym miejscu w swoim zyci
> u FIRME.

Dojdzmy do sedna sprawy. Niczego nie musisz robic w zyciu (oprocz oddychania
itp.). Nie musisz pracowac w danej firmie. Ale jesli to robisz, to nie oczekuj,
ze firma sie do Ciebie przystosuje - bo tego nie zrobi.

> Bo powinien byc swiety w dobrze zarzadzanej i zorganizowanej firmie.

Utopia. Bo nawet jesli nasza firma jest dobrze zarzadzana, to nasi
Klienci/dostawcy/partnerzy czesto nie sa, i tutaj czesto powstaja sytuacje, gdzie
trzeba zostac dluzej w firmie.

> A dlaczego nie??

Patrz wyzej

> Czy to znaczy, ze chcecie zeby pracowali w nadgodzinach, a nie placicie.

Jest to powszechne, nawet jesli nie jest to legalne. Dobrze o tym wiesz. Jesli
wiekszosc firm tak postepuje to pracownik, przychodzac do nowej firmy, powinien
byc na to przygotowany. Jesli nie godzi sie, zawsze moze odejsc lub pracowac np.
w MacDonalds.

> A tak generalnie proponuje ci lekture "The Dilbert's Principle" a szczegolnie
> rozdzial OAF (Out at Five). Ta ksiazka powinna stac w biblioteczkach wszystkich
szefow, wszystkich szczebli.

Zgadzam sie, czesto czytam Dilberta i czesto identifikuje sie z sytuacjami, w
ktorych sie znajduje.

[legal.alien]

Gość portalu: AXF napisał(a):
> Tak, wszystko zalezy od firmy, i od stanowiska. Nie probuje wciskac 100%
> szczelnej tezy, tylko chce zwrocic uwage na zjawisko, ktore moim zdaniem ma
> miejsce na tym rynku. Jasne, ze z stanowczej wiekszosci sprzataczek nie stworzy
> sz
> marketingowcow lub informatykow, i stanowcza wiekszosc firm nie probuje tego
> robic. Ale - znowu biorac Twoj przyklad - wspomniany inzynier produkcji moglby
> -
> a moze nawet powinien - zostac oddelegowany przez 6 miesiecy do dzialu logistyk
> i,
> aby lepiej zrozumial pryorytety i sposob myslenia i dzialania innych czesci fir
> m.
> Z takich ludzi potem latwiej tworzyc szefow, bo maja szerszy poglad. Twoj
> wczesniej wspomniany informatyk i inzynier produkcji byc moze tak daleko nie
> dojda.
Dobrze, dobrze, ale nie kazdy musi i chce byc szefem. W wiekszosci przypadkow ta
tzw. elstaycznosc to "bullshit" i nic wiecej.

>

> Generalizujesz co do zamierzen akcjonariuszy - zalezy od firmy, jak sam czesto
> twierdzisz. Dazenie do krotkoterminowego zysku jest przede wszystkim cecha
> niedojrzalych lub niestabilnych rynkow - a tutaj myslalem, ze masz doswiadczeni
> e
> z Wlk. Brytanii.... :-) A we wiekszosci S.A. to Twoi 'rozdrobnieni akcjonariusz
> e'
> maja zero zdania - licza sie tylko inwestorzy strategiczni, ktorzy ich tak sa
> reprezentowani w zarzadzie firmy.
Po pierwsze nie mam doczynienia z finansami. Roznie to bywa z akcjonariuszami.
Pamietasz panike na rynku nafotwym 2 lata temu?? Ze wzgledu na krotkoterminowy
spadek cenropy firmy naftowe gwaltownie ciely inwestycje, zatrudnienie itp. Po
to, zeby akcjonariusze byli zadowoleni, a za rok trzeba bylo wszystko odmrazac,
zatrudniac nowych ludzi. Koszty tej operacji byly obledne ale akcjonariusze
szczesliwi.
>
> Co do roznic miedzy firma prywatna i S.A. - prywatne to nie same plusy. Zalezy,
>
> jaki jest szef i wlasciciel prywatnej firmy. Czesto takie firmy maja bardziej
> plaska strukture - szef chce wszystkim zarzadzac. Jesli jego /jej osobowosc nie
>
> pasuje Ci, nie masz wiele mozliwosci. Tymczasem S.A. to hierarchia i czesto
> wieksze mozliwosci manewru miedzy dzialami. Ale to juz chyba dygresja z glowneg
> o
> watku :-)
>
> > Mam, nie uwazam zeby pracownik musial stawiac na pierwszym miejscu w swoim
> zyci
> > u FIRME.
>
> Dojdzmy do sedna sprawy. Niczego nie musisz robic w zyciu (oprocz oddychania
> itp.). Nie musisz pracowac w danej firmie. Ale jesli to robisz, to nie oczekuj,
>
> ze firma sie do Ciebie przystosuje - bo tego nie zrobi.
A kto oczekuje zeby firma sie dostosowywala. Firma daje mi prace i powinna
oczekiwac ode mnie wykonywania swoich obowiazkow zgodnie z kwalifikacjami, za to
mi placi, ale nie powinna oczekiwac ode mnie milosci.
>
> > Bo powinien byc swiety w dobrze zarzadzanej i zorganizowanej firmie.
>
> Utopia. Bo nawet jesli nasza firma jest dobrze zarzadzana, to nasi
> Klienci/dostawcy/partnerzy czesto nie sa, i tutaj czesto powstaja sytuacje, gdz
> ie
> trzeba zostac dluzej w firmie.
Czyli najlepiej wprowadzic niewolnictwo. U klientow tez pracuja ludzie i kolo sie
zamyka.

>
> > A dlaczego nie??
>
> Patrz wyzej
>
> > Czy to znaczy, ze chcecie zeby pracowali w nadgodzinach, a nie placicie.
>
> Jest to powszechne, nawet jesli nie jest to legalne. Dobrze o tym wiesz.
Nie wiem, bo pracuje w kraju, gdzie nadgodziny sa platne i to dobrze platne i
nikomu by nie przyszlo do glowy by zmuszac pracownika do pracy w nadgodzinach bez
dodatkowej zaplaty.
Jesli
> wiekszosc firm tak postepuje to pracownik, przychodzac do nowej firmy, powinien
>
> byc na to przygotowany. Jesli nie godzi sie, zawsze moze odejsc lub pracowac np
> .
> w MacDonalds.
To juz jest faszyzm i sredniowieczny wyzysk. Czyli oczekujecie, ze ludzie beda
pracowac za darmo i jeszcze maja byc szczesliwi. Co za chamstwo i arogancja.
A argument, ze tak sie praktykuje swiadczy o braku o szacunku do prawa. Myslalem,
ze Brytyjczycy sa na punkcie przestrzegania prawa uczuleni, ale to pewno prawo
jest prawem tylko u siebie w domu. Bo tam za takie numery sie leci.>
> > A tak generalnie proponuje ci lekture "The Dilbert's Principle" a szczegol
> nie
> > rozdzial OAF (Out at Five). Ta ksiazka powinna stac w biblioteczkach wszys
> tkich
> szefow, wszystkich szczebli.
>
> Zgadzam sie, czesto czytam Dilberta i czesto identifikuje sie z sytuacjami, w
> ktorych sie znajduje.
Jakos nie zauwazylem

[Gość: AXF]

> Dobrze, dobrze, ale nie kazdy musi i chce byc szefem. W wiekszosci przypadkow t
> a tzw. elstaycznosc to "bullshit" i nic wiecej.

> A kto oczekuje zeby firma sie dostosowywala. Firma daje mi prace i powinna
> oczekiwac ode mnie wykonywania swoich obowiazkow zgodnie z kwalifikacjami, za t
> o mi placi, ale nie powinna oczekiwac ode mnie milosci.

Klasyczne podejscie Pokolenia X - 'my pracownicy pod opresja' i 'oni - zli
pracodawcy'. Ogolne podejrzenie, ze firma chce nas zniszczyc, itd. Dlatego wracam
do argumentu przedstawionym w pierwszej mojej wiadomosci: Mamy 18% bezrobocia na
rynku. Jesli Ty chcesz tylko wykonywac Twoje obowiazki to predzej czy pozniej
firma znajdzie kogos, ktory ma wiekszy zapal do pracy od Ciebie, i Cie wymieni.

> Po pierwsze nie mam doczynienia z finansami. Roznie to bywa z akcjonariuszami.
> Pamietasz panike na rynku nafotwym 2 lata temu?? Ze wzgledu na krotkoterminowy
> spadek cenropy firmy naftowe gwaltownie ciely inwestycje, zatrudnienie itp. Po
> to, zeby akcjonariusze byli zadowoleni, a za rok trzeba bylo wszystko odmrazac,
>
> zatrudniac nowych ludzi. Koszty tej operacji byly obledne ale akcjonariusze
> szczesliwi.

Tak, roznie bywa.

> Czyli najlepiej wprowadzic niewolnictwo. U klientow tez pracuja ludzie i kolo s
> ie zamyka.

Dramatyzujesz. Pokaz mi firme, gdzie wszyscy zawsze wychodza o czasie i nikt nie
zostaje czasami dluzej, aby skonczyc cos pilnego.

> Nie wiem, bo pracuje w kraju, gdzie nadgodziny sa platne i to dobrze platne i
> nikomu by nie przyszlo do glowy by zmuszac pracownika do pracy w nadgodzinach b
> ez
> dodatkowej zaplaty.

Ale kto Cie zmusza? Tak jak powiedzialem wczesniej - jesli nie widzisz, ze
czasami trzeba zostac dluzej, aby firma osiagnela swoje cele, aby Klient byl
zadowolony, itd - to zwykle dlugo nie zostaniesz w firmie.

> To juz jest faszyzm i sredniowieczny wyzysk. Czyli oczekujecie, ze ludzie beda
> pracowac za darmo i jeszcze maja byc szczesliwi. Co za chamstwo i arogancja.
> A argument, ze tak sie praktykuje swiadczy o braku o szacunku do prawa. Myslale
> m,
> ze Brytyjczycy sa na punkcie przestrzegania prawa uczuleni, ale to pewno prawo
> jest prawem tylko u siebie w domu. Bo tam za takie numery sie leci.>

Jestes idealista - nie wiem, gdzie pracujesz i nie bede wnikal. Jednak na pewno
to, co mowisz nie przedstawia stanu rzeczywistego. Wszyscy w centrali mojej
obecnej firmie siedza po nocach kiedy pojawia sie projekt, i nikt nie prosi o
wyplate za nadgodziny. Chyba, ze caly czas mowisz o ludziach w MacDonalds.

> Jakos nie zauwazylem (re: Dilbert)

Podchodzisz do sprawy zbyt emocjonalnie, zdaje sie. Ja nie jestem glownym szefem
w mojej firmie, chociaz jestem w zarzadzie. Tez mam szefa - do Prezesa firmy
jeszcze trzech szefow nade mna. Tez zostaje po godzinach, srednio 2-3 razy w
tygodniu. Nikt mi za to nie placi, nie oczekuje zadnych pieniedzy za nadgodziny.
Moja szefowa tak samo, moi pracownicy tez. Moi Klienci to Prezesi / Dyrektorzy
Naczelni roznych firm. Rozmowy z nimi potwierdzaja to, co mowie o podejsciu
wiekszosci firm do nadgodzin.

[legal.alien]

>
> Klasyczne podejscie Pokolenia X - 'my pracownicy pod opresja' i 'oni - zli
> pracodawcy'. Ogolne podejrzenie, ze firma chce nas zniszczyc, itd. Dlatego wrac
> am
> do argumentu przedstawionym w pierwszej mojej wiadomosci: Mamy 18% bezrobocia n
> a
> rynku. Jesli Ty chcesz tylko wykonywac Twoje obowiazki to predzej czy pozniej
> firma znajdzie kogos, ktory ma wiekszy zapal do pracy od Ciebie, i Cie wymieni.

Rozczeruje cie nie jestem z pokolenia X. Mam prawie 40-tke na karku i w paru
miejscach juz pracowalem. Waszemu pokoleniu zrobili juz rowny "brain wash". Smai
nie jestescie w stanie juz nic wymyslic. Tylko walicie te slogany wwalone wam w
glowy na kursach i teambuildingach.
Dobra firma to firma, ktora dba o pracownika, dopiero wtedy pracownik bedzie sie
z nia utozsamial, a nie odwrotnie.
>

> Dramatyzujesz. Pokaz mi firme, gdzie wszyscy zawsze wychodza o czasie i nikt ni
> e
> zostaje czasami dluzej, aby skonczyc cos pilnego.
U mnie firmie wszystkie nadgodziny normalnych pracownikow sa platne. 150%
normalnej stawki w dni powszednie i 200% w dni swiateczne. Nie ma platnych
nadgodzin personel wyzszego szczebla, ale przy awnsie dostaje sie stosowna
podwyzke rekompensujaca brak platnych nadgodzin. Wiekszosc ludzi wychodzi z firmy
regularnie o godzinie 16:00 i nie ma z tym najmniejszego problemu.
>

> Ale kto Cie zmusza? Tak jak powiedzialem wczesniej - jesli nie widzisz, ze
> czasami trzeba zostac dluzej, aby firma osiagnela swoje cele, aby Klient byl
> zadowolony, itd - to zwykle dlugo nie zostaniesz w firmie.

A co z twoimi celami?? Praca i praca????
>

> Jestes idealista - nie wiem, gdzie pracujesz i nie bede wnikal. Jednak na pewno
>
> to, co mowisz nie przedstawia stanu rzeczywistego. Wszyscy w centrali mojej
> obecnej firmie siedza po nocach kiedy pojawia sie projekt, i nikt nie prosi o
> wyplate za nadgodziny. Chyba, ze caly czas mowisz o ludziach w MacDonalds.
Pracuje w jednym z europejskich krajow w oddziale jednej z amerykanskich firm z
sektora energetycznego. Gdyby ci szef odmowil zaplaty za nadgodziny, mialby duze
klopoty, a pozatym zgodnie z prawem nikt nikogo nie ma prawa zmusic do pracy w
nadgodzinach i nie ma prawa wyciagnac konsekwencji za odmowe pracy w
nadgodzinach. U ciebie w firmie ludzie pracuja po nocach w wiekszosci tylko
dlatego, ze boja sie stracic prace i tylko dlatego nie domagaja sie wyplat za
nadgodziny. Nie ludz sie to nie milosc do firm, to strach przed starta pracy.
Tylko niestety tacy pracodawcy sa w Polsce bezkarni. Tylko, ze oni pracuja za
grosze, a ty za stawke jak w UK, nie prawdaz - jeszcze pewno diety, zwrot kosztow
itp?? Tak wiec sie nie madzyj sie cwaniczku i szanuj najpierw ludzi, a dopiero
potem firme.
>
> > Jakos nie zauwazylem (re: Dilbert)
>
> Podchodzisz do sprawy zbyt emocjonalnie, zdaje sie. Ja nie jestem glownym szefe
> m
> w mojej firmie, chociaz jestem w zarzadzie. Tez mam szefa - do Prezesa firmy
> jeszcze trzech szefow nade mna. Tez zostaje po godzinach, srednio 2-3 razy w
> tygodniu. Nikt mi za to nie placi, nie oczekuje zadnych pieniedzy za nadgodziny
> .
> Moja szefowa tak samo, moi pracownicy tez. Moi Klienci to Prezesi / Dyrektorzy
> Naczelni roznych firm. Rozmowy z nimi potwierdzaja to, co mowie o podejsciu
> wiekszosci firm do nadgodzin.

[Gość: panjan]

Jest dużo racji w tym co piszesz (choć wiadomo że medal ma dwie strony)
zwłaszcza jeśli chodzi o władców z zachodu lub z korei. Taki mądry prezes nawet
sprzątaczki każe przyjmować ze znajomością j.angielskiego a każdy podwładny to
śmieć - szczególnie jeśli już skończył 40 lat - doświadczenie, zaangażowanie
nie jest nic warte. On wie najlepiej co jest ważne - zadowolenie akcjonariuszy
i rosnąca krzywa na wykresie zysków i udziału w rynku (nieważne jakim kosztem).
Najlepsi handlowcy odchodzą do konkurencji a za nimi wielu klientów - ale pan
prezes widzi tylko cyferki i słupki - żeby cyferki się zgadzały oszukuje się
pracowników i klientów ale to nic akcjonariusze i prezes swoje wezmą inni mogą
stracić. Pan prezes z Anglii narobił strat na wiele milionów to rozłoży się
spłatę na wszystkich pracowników po równo to przez trzy lata spłacą po 320,-
zł/m-c, i jeszcze starczy na premię dla prezesa i zysk dla akcjonariuszy z
zachodu. Jeżeli umowy są zbyt jasne to prezes każe wydać 45-ty aneks i nikt się
nie połapie za ile pracuje a może już ma zacząć dopłacać do tego że pracuje.
Dilbert nie chce być bezrobotnym więc będzie pracował za darmo po 16 godzin a
na koniec miesiąca dostanie w rozliczeniu - dopłać 550,- zł. To jest kapitalizm
po polsku.
Pozdrawiam.

[Gość: Robert]

Witam,

Dialog jest bardzo ciekawy i daje klasyczne spojrzenie na podejscie do pracy
Polaka i Obcokrajowca. Kazdy ma swoje racje i obawiam sie ze nie przekonacie sie
nawzajem. Wynika to z faktu iz kazdy urodzil sie i wychowal w innym srodowisku.

Z pewnym argumente musze jednak ujac sie za polakiem - chodzi o prace po
godzinach. Obcokrajowiec, ktory przyjezdza do Polski pracowac z reguly jest sam.
Nie ma domu, rodziny, duzego grona przyjaciol. Co wiec robi z wolnym czasem? W
wiekszosci przypadkow zostaje w pracy.

nigdy nie pracowalem za granica ale wydaje mi sie iz bedac u siebie inaczej
podchodzi sie do pracy po godzinach.

Dla rownwagi musze rowniez napisac iz obcokrajowiec ma racje piszac iz lubimy
poplotkowac w pracy (Polacy) i czasami to przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu
firmy. Ja bedac Polakiem nie lubie tego typu zachowan.

Pozdrawiam wszystkich uczesnitkow dyskusji i zycze abysmy podchodzili do zycia
troche na luzie. Mamy tylko jedno i szkoda je zmarnowac na glupoty.

Robert

ps. A czy wlasniew tym momencie nie zaniedbujemy obowiazkow sluzbowych czytajc i
piszac o pracy, mobbingu i innych sprawach?

[legal.alien]

Gość portalu: Robert napisał(a):

> Witam,
>
> Dialog jest bardzo ciekawy i daje klasyczne spojrzenie na podejscie do pracy
> Polaka i Obcokrajowca. Kazdy ma swoje racje i obawiam sie ze nie przekonacie si
> e
> nawzajem. Wynika to z faktu iz kazdy urodzil sie i wychowal w innym srodowisku.
>
> Z pewnym argumente musze jednak ujac sie za polakiem - chodzi o prace po
> godzinach. Obcokrajowiec, ktory przyjezdza do Polski pracowac z reguly jest sam
> .
> Nie ma domu, rodziny, duzego grona przyjaciol. Co wiec robi z wolnym czasem? W
> wiekszosci przypadkow zostaje w pracy.

A potem do baru, tak robia w wiekszosci cudzoziemcy zagranica, szczegolnie
Brytyjczycy.

>
> nigdy nie pracowalem za granica ale wydaje mi sie iz bedac u siebie inaczej
> podchodzi sie do pracy po godzinach.

Roznie to bywa. Podstawa jest jednak to, ze Prawo Pracy jest Prawem, a nie
zbiorem poboznych zyczen i jest respektowane. Gdybym poszedl do mojego pracownika
i powiedzialbym mu, zeby pracowal 16 godzin i nie dostanie za to ani grosza -
zabilby mnie smiechem.

>
> Dla rownwagi musze rowniez napisac iz obcokrajowiec ma racje piszac iz lubimy
> poplotkowac w pracy (Polacy) i czasami to przeszkadza w normalnym funkcjonowani
> u
> firmy. Ja bedac Polakiem nie lubie tego typu zachowan.

Ludzie plotkuja w pracy wszedzie i Polska nie jest wyjatkiem.

>
> Pozdrawiam wszystkich uczesnitkow dyskusji i zycze abysmy podchodzili do zycia
> troche na luzie. Mamy tylko jedno i szkoda je zmarnowac na glupoty.
Najbardziej denerwuja mnie w wypowiedziach AXF slogany. Cale jego wypowiedzi sa
nafaszerowane haslami i sloganami jak np. ten o "elastycznosci" i o tym, ze firma
jest najwazniejsza. Wyglada na to, ze goscia poddali dobremu praniu mozgu. Gdy
pisze o elastycznosci, na moj argument, ze przeciez nie wysle izyniera produkcji
do dzialu ksiegowosci i marketingu, odpowiada ze czemu nie.
Ciekaw jestem czy wyslalby ksiegowego, zeby zajal sie produkcja...... to bylaby
elastycznosc.
>
> Robert
>
> ps. A czy wlasniew tym momencie nie zaniedbujemy obowiazkow sluzbowych czytajc
> i
> piszac o pracy, mobbingu i innych sprawach?
Pewno tak, ale zalezy co robisz i jak masz zorganizowana prace.

[legal.alien]

> Tak, wszystko zalezy od firmy, i od stanowiska. Nie probuje wciskac 100%
> szczelnej tezy, tylko chce zwrocic uwage na zjawisko, ktore moim zdaniem ma
> miejsce na tym rynku. Jasne, ze z stanowczej wiekszosci sprzataczek nie stworzy
> sz
> marketingowcow lub informatykow, i stanowcza wiekszosc firm nie probuje tego
> robic. Ale - znowu biorac Twoj przyklad - wspomniany inzynier produkcji moglby
> -
> a moze nawet powinien - zostac oddelegowany przez 6 miesiecy do dzialu logistyk
> i,
> aby lepiej zrozumial pryorytety i sposob myslenia i dzialania innych czesci fir
> m.
A ksiegowy powinien zajac sie produkcja, dzial zakupow sprzataniem, inzynier
ksiegowoscia, a sprztaczka zakupami....... Pomysl. Przeciez to bzdura.
Elastycznym mozna byc co do zadan w waskich grupach i w ramach swoich
kwalifikacji, a nie w duzych specjalistycznych firmach.

[Gość: kron]

Nie uwazam ze byl to mobbing, ale pracujac na Tajwanie przez 5 miesiecy nie
wychodzilem z pracy przed 19 a czesto zostawalem do 21
Po pracy szedlem do domu wrzucajac cos na ruszt w biegu i bach padalem zmeczony
aby obudzc sie rano do pracy w jako takiej formie.
Taka praca nie ma dla mnie sensu. M.in dlatego wrocilem do Polski wczesniej niz
moglem.

kron

[Gość: Diana]

jestem pod presją mobbingu ok.4 lata. pracuję w duzej państwowej firmie. mój
szef zdecydowanie mnie nie cierpi ( nie wiem za co) i udało mu się zgnębić mnie
psychicznie do tego stopnia,że czuję się obca, oderwana zupełnie od naszego
zespołu, cierpię na wrzody żołądka i nieustanne bóle brzucha z powodu nerwicy.
mój szef nie potrafi się usmiechać, jest wręcz bezczelny i co najgorsze nie
umie słuchać pracownika. za nic mnie jeszcze nie pochwalił, choć jestem
sumiennym i dobrym pracownikiem.codziennie idę do pracy w strachu, trzesę się
na widok mojego przełożonego. byłam już u wielu lekarzy - stwierdzono u mnie
depresję - przestałam też w siebie wierzyć. powiecie że powinnam zmienić pracę-
to nie takie proste teraz i myśle że wielu ludzi tak jak ja znosi te wszystkie
upokorzenia bo nie ma dokąd uciec! myślę że nie powinno się o tym tylko mówić
ale coś należy z tym zrobić! uważam że tacy szefowie powinni zdecydowanie
ponieść karę za takie traktowanie innych.
pozdrawiam wszystkich dręczonych w pracy
diana

[Gość: agwani]

Moja rada na tego typa w tekscie "Gość portalu: agwani, 13-03-2002 12:53"

[Gość: jaris]

Mobbing jest elementem szerszego syndromu zjawisk i procesów dotyczących środowiska pracy. Ten szerszy
syndrom definiuję jako narastanie rozbieżności między treścią dwóch ważnych ról we współczesnym świecie -
rolą pracownika i rolą obywatela. Rola obywatela wymaga aktywności, podmiotowości, respektowania autonomii
i godności jednostki. Rola pracownika często oznacza represjonowanie tych atrybutów obywatelstwa. Uważam,
że dalszy rozziew między tymi rolami stanowic będzie zagrożenie demokracji. Fundujemy sobie różne złośliwe
" totalitaryzmy" w środowisku pracy. Nie zgadzam sie opinią prof. Obłója, że praca to środwisko "twardej"
konkurencji a nie klub towarzyski. Takie rozróżnienie nie dotyczy istoty sprawy. W gruncie rzeczy jest szkodliwe,
bo sytuuje problem w fałszywej perspektywie. Rzecz nie tylko w psychologii i mikroklimatach pracy, w stylach
kierowania i efektywności działania korporacji. Idzie o sprawę znacznie poważniejszą - właśnie o to, co to dziś
znaczy " być obywatelem"? Czy pełnienie tej roli można zawiesić na czas pracy? Czy z wymienionych wyżej
atrybutów tej roli mamy rezygnowac w pracy? Mobbing jest nie tylko psychicznym znęcaniem się nad
pracownikiem. To także atak na rolę obywatela.

[Gość: MARIE]

Dorzucę kamyczek do tej dyskusji. Kij ma zawsze dwa końce. ale...
Jestem "elastycznym" pracownikiem, mieszkałam i pracowałam przez 3 lata we
Francji, w Polsce również udowodniłam sobie, że potrafię zacząć budować swój
świat zawodowy w różnych miastach. Jestem aboslwentką MBA, specjalistą w
zakresie finansów i bankowości (dyplom obroniłam w języku obcym, znam biegle 2
języki, z 8 letnim doświadczeniem zawodowych, między innymi również w
finansowej instytucji międzynarodowej. Zmieniłam pracę z uwagi na przeprowadzkę
do innego miasta, obecnie jestem zatrudniona w spółce powiązanej kapitałowo ze
Skarbem Państwa. Współpracuję ściśle z Zarządem i Radą Nadzorczą. Wiem też co
to jest wychodzenie po godzinach, ale nie o 17.15 ale o 4.00 nad ranem
następnego dnia, a 3 godziny później muszę podpisać listę obecności na nowy
dzień. A szef nawet nie zamówi nic do jedzenia, zwyczaj lunch'u w naszej firmie
nie istnieje. Nie wspomnę juz o oddwoływaniu mnie z należnego mi urlopu, a
obecnie gdzie do końca marca trzeba wykorzystać zaległy urlop, zmusza mnie się
do wypisywania wniosków o urlop w termnie, który mi absolutnie nie pasuje.
Więc bardzo proszę nie używać takich argumentów bo to mnie irytuje. Noc
poprzedzającą jedno z posiedzeń Rady N. jeden ze członków Zarządu,
taki "kulturalny, miła aparycja etc." zwraca się do mnie z tekstem: "jak mnie
wypierodlą to Panią też wypierdolę na pysk" NO COMMENTS. Sorry, ale ja znam
swoją wartość zdobytą dzięki bardzo dobremu wykształceniu i solidnemu
doświadczeniu, i nie pozowolę sobie aby jakiś zakompleksiony człowiek z pozycji
szefa nie szanował mnie jako swego pracownika, który wykonuje jego polecenia.
On nie musi mnie kochać, on musi mnie szanować. Jestem niewygodna, bo tu w tej
firmie, awans zależy od wypicia alkoholu i pójścia do łóżka, a mi nie zależy na
takim "awansie". Szukam pracy z determinacją od ponad 6 miesięcy, aby się
wyrwać z tego gówna ale niestey nie mam może skutecznych "znajomości".
Zapraszam do dyskusji, jeżli poruszyłam czyjeś drażliwe struny.

[duch2]

Marie, chyba dobrze opisałaś zjawisko. Zadziwiające, że w Polsce (ale chyba nie
tylko) karierę i pieniądze robia miernoty psychiczne bez żadnych zahamowań i
beż żadnej wyobraźni. I o dziwo uchodzi im to na sucho. Chyba pozostaje Tobie i
mnie zapomnieć o językach, dyplomach doświadczeniu. Musimy zmienić jeszcze
język i dobrać słownictwo. Kariera przed nami. Albo, za przeproszeniem, obijać
równo mordy. Oni prawie zawsze są strasznymi tchórzami, bardzo często wystarczy
realna groźba .....i masz serdecznego przyjaciela. To albo to - wybór należy do
Ciebie.

[Gość: MARIE]

Witam, dziekuję za słowa wsparcia. Są jak miód na moje serce. Czy możemy jakoś
nawiązać kontakt? Temat wybuchł jak wulkan. Im więcej osób włączy się do
ogólnonarodowej dyskusji, tym większa nadzieja na ustanowienie prawa w tej
kwestii. TRZEBA O TYM KRZYCZEĆ, ŻE ZŁO ISTNIEJE.

Pozdrawiam i mam nadzieję na szybki kontakt

[Gość: jan]

Spróbuj znaleźć swoją drogę jednocześnie szukając lepszej pracy. Ja też znam
swoją wartość i nie zgadzam się z tym co Prezes o nas myśli i jak nas traktuje
więc żeby nie zwariować zrezygnowałem z awansu i buduję swoją ścieżkę rozwoju
poziomego - rozszerzam swoją wiedzę i podejmuję współpracę z innymi firmami na
zasadzie własnej działalności. Nic mnie nie obchodzi interes akcjonariuszy w
krajach zachodnich skoro ich nie obchodzi czy ja za ok. 350 godzin pracy w
miesiącu będę miał na podstawowe potrzeby mojej rodziny. Pracuję w pokrewnej
branży i również szukam pracy ale nawet jeśli będę musiał odejść z tej firmy to
nie pójdę na kuroniówkę bo mam już tyle kontaktów że na życie zarobię i inne
firmy z którymi współpracuję też mnie poznały i chętnie mnie przyjmą. Podobnie
postępuje wiele osób tylko że ja dbam o to żeby nie współpracować z konkurencją
a tylko uzupełniam ofertę mojej firmy o dodatkowe produkty. Nie możesz dać się
zwariować i rzucić pracy bo wtedy będzie trudniej znaleźć nową. Uśmiechnij się
jutro będzie lepiej.
Pozdrawiam.

[Gość: WW]

Wlasnie przeczytalem wypowiedz przedstawiciela Coca - Coli. To co on mowi to wierutne klamstwa.
Wszyscy wiedze, ze firmy zajmujace sie m.in. sprzedaza, to pralnie mozgow. Ten caly "team building"
to typowa indoktrynacja, typowe robienie z ludzi idiotow poprzez slogany typu "jestesmy najlepsi itp.".
Jest to zwykle cwaniactwo, bo w gruncie rzeczy chodzi o to , zeby szara masa pracowala na kilku
nierobow i imbecyli w centrali.

[Gość: AXF]

> Wszyscy wiedze, ze firmy zajmujace sie m.in. sprzedaza, to pralnie mozgow. Ten
> caly "team building"
> to typowa indoktrynacja, typowe robienie z ludzi idiotow poprzez slogany typu "
> jestesmy najlepsi itp.".
> Jest to zwykle cwaniactwo, bo w gruncie rzeczy chodzi o to , zeby szara masa pr
> acowala na kilku
> nierobow i imbecyli w centrali.

Nie moglbys byc bardziej dalej od prawdy. Nigdy wyraznie nie pracowales w
sprzedazy, a nawet gdybys chcial - spodziewam sie, ze zadna firma by Cie nie
przyjela.

Aby dobrze sprzedawac, trzeba wierzyc w siebie, w firme, i w produkt. Szkolenia i
team-building sluza do budowania tej wiary poniewaz nie kazda osoby
jest 'naturalnym sprzedawca'.

Twoja retoryka to po prostu zmeczone powtarzanie sloganow uzywanych przez ludzi
zbyt leniwych, aby naprawde pojsc do pracy. Nierob i imbecyl to w tym przypadku -
Ty.

[Gość: Greg]

Gość portalu: AXF napisał(a):

> > Wszyscy wiedze, ze firmy zajmujace sie m.in. sprzedaza, to pralnie mozgow.
> Ten
> > caly "team building"
> > to typowa indoktrynacja, typowe robienie z ludzi idiotow poprzez slogany t
> ypu "
> > jestesmy najlepsi itp.".
> > Jest to zwykle cwaniactwo, bo w gruncie rzeczy chodzi o to , zeby szara ma
> sa pr
> > acowala na kilku
> > nierobow i imbecyli w centrali.
>
> Nie moglbys byc bardziej dalej od prawdy. Nigdy wyraznie nie pracowales w
> sprzedazy, a nawet gdybys chcial - spodziewam sie, ze zadna firma by Cie nie
> przyjela.
> Aby dobrze sprzedawac, trzeba wierzyc w siebie, w firme, i w produkt. Szkolenia
> i
> team-building sluza do budowania tej wiary poniewaz nie kazda osoby
> jest 'naturalnym sprzedawca'.

Ty chyba pracujesz u Amwaya, bo tylko tam tacy nawiedzeni siedza, chyba, ze u
Swiadkow Jehowy lub Mormonow.


> Twoja retoryka to po prostu zmeczone powtarzanie sloganow uzywanych przez ludzi
>
> zbyt leniwych, aby naprawde pojsc do pracy. Nierob i imbecyl to w tym przypadku
> -
> Ty.

N0o jeszcze cham, ale Brytyjczycy slyna z arogancji

[mihauek]

tez przeczytalem w gazecie wypowiedz kogos z pekao, ze u nich jest wszystko w
porzadku, a zauwazylem na forum kilka wypowiedzi ludzi tam pracujacych - maja
zupelnie odmiene zdanie na temat mobbingu u nich w firmie...

[Gość: Gregor]

Ludzie, a może by wykorzystać fakt, że możemy sie wymieniac myslami i przejdzmy
do konkretow. Napiszcie w jakich firmach mobbing jest częsty ( czyli jakich
firm sie strzec). Ja ide na pierwszy ogien...firma "dla kobiet" w ktorej
pracuje moja dziewczyna - to siedlisko frustratow dla ktorych mobbing jest
czesto jedynym narzedziem do kierowania ludzmi. Znacie AVON???!!!!

[duch2]

redakcja napisał(a):

> Mobbing to dręczenie, gnębienie, upokarzanie ludzi w miejscu pracy. Czasem są
> to po prostu chamskie odzywki szefa, czasem sposoby bardzo wyrafinowane. Na
> Zachodzie zaczęto badać to zjawisko kilkanaście lat temu. Dręczenie zwykle
> nasila się w czasach recesji - strach przed bezrobociem powoduje, że pracownicy
>
> zniosą wszystko.
> Jak wygląda mobbing po polsku?

Mobbing był jest i będzie. Tylko 20 lat temu nie nazywało sie to tak tylko ze
szef czepia się jak głupi. Ale z praca było o niebo łatwiej więc i problem był
zdecydowanie mniejszy. Teraz kiedy jest to olbrzymi problem mnóstwo ludzi,
szefów, i pseudo kolegów z pracy z radoscia to wykorzystują. szefowie szefów
znają zjawisko ale niezależy im na jego likwidacji. To w ich mniemaniu
dyscyplinuje pozostałych pracowników. A nie ma mądrego, który przeliczyłby dobra
atmosfere w firmie na wzrost jej dochodów w PLN. A tylko to by przekonało jednego
z drugim. Znam prezesów goszczących często na pierwszych stronach gazet - w tym
takze i Waszej, którzy pięknie sie chwalą jak to doceniają swoich pracowników i
jak dbają o nich. Ale rzeczywistość jest okrutniejsza. Tam jest płacz i
szykanowanie pracowników. Bo to jest tylko jeden - i nie najważniejszy - zasób
firmy a szef firmy jest (lub jemu sie wydaje) panem, władcą i bogiem. Ale to jest
zaskakujace że takie firmy diałają, maja się nieżle i generalnie lepiej wyglądaja
od strony ekonomicznej od firm autentycznie dbających o pracowników - bo i takie
też są. Jedyna różnica według mnie to taka, że te naprawdę dbajace bedą istnieć
przez dziesiątki lat. Może nigdy niebędą liderem ale zawsze będą "na wozie". Te
pierwsze, z lepszymi wynikami finansowymi stosunkowo szybko zakończą żywot. Może
dziesięć, może 15 lat - ale nie więcej. I co z tego, właściciel swoje zarobi mimo
że firma upadnie a on założy nową z taką samą "kulturą" przekonany że jest
świetnym szefem. Jest to obłędne koło. Może dopiero młode pokolenie biznesmenów -
teraz w jeszcze w przedszkolu - o ile życie w szkole i na studiach i w pierwszej
pracy ich nie zepsuje ma szansę wyrwać się z tego tańca. Boję się że mam rację bo
mam okazję bardzo wiele firm obserwować od środka. Jedna na 80-100 jest wolna od
tego problemu.
pozdrawiam
duch2

[Gość: eeeeeeee]

^Pamietam prace w agencji relamowej w warszawie,
wlasciwie na poczatku bylo ok, tylko po pierwszej klotki z takim jednym dupkiem
wszystko sie popsulo, nagle okazalo sie, ze szefowej nie podobaja sie moje
pomysly, potem zaczelo sie bez mala jawne podkradanie pomyslow...ogolnie po roku
juz mialem po dziurki w nosie pracy w agencji i czekalem tylko az mnie szefowa
wyleje ..i wylala... a mobbing?? coz...kto pracowal w reklamie to wie co to
znaczy.

:)))))))

Mobbing po akademicku

[Gość: Ludwik M]

Mój od dwóch miesięcy były szef (profesor, akademik) klął, obrażał, niszczył
psychicznie,zniesławiał, przegrywał procesy o zniesławianie, przegrywał procesy
w sądzie pracy, przed sądem też dawał "popisy", zniesławieni lub zwalniani
pracownicy i tak musieli szukać nowego miejsca bo po co wracać do tego samego.
Mobbing był stosowany dalej w odniesieniu do tych, którzy ujęli się za
poprzednikami - koło się zamykało. Byłem jego zastępcą - próba dyskusji,
rozmowa o przyczynach złego stanu jednostki to były jego zdaniem próby
obniżania jego autorytetu, każda wymiana zdań - wyraz braku lojalności, własne
propozycje były zwykle idiotyczne - będziesz je realizować, gdy znajdziesz sie
na moim miejscu - słyszałem. Zwykle wracały jednak jako jego propozycje własne
za kilka miesięcy. Oczekiwanie na "audiencję" w sprawach merytorycznych trwało
czasem tygodniami, potem od 9 do 15 czekanie przed gabinetem, nie zawsze
skuteczne, poprzedzone przyjmowaniem jego i moich podwładnych, załatwianiem
spraw prywatnych, potem informacja że spotkanie trzeba przełożyć na inny
termin. Jeśli masz ważne sprawy - przyjdź we Wszystkich Świętych - mam niewiele
grobów, możemy się umówić. Wiedział, że wszystkie "moje" groby są kilkaset
kilometrów od miejsca pracy. Potem zaczęły się nadużycia finansowe, formalno-
prawne. Były szef założył firmę. Jako jej prezes handlował ze sobą jako
kierownikiem placówki akademickiej. Rozdwojenie jaźni. Więc mniejsze lub
większe przekręty z fakturami. Wywożenie w godzinach pracy naszych wspólnych
podwładnych do prywatnej spółki. Koszmar narastał. Dobrzy byli tylko ci, którzy
pracują dla firmy szefa, kosztem zresztą placówki akademickiej, z
wykorzystaniem dla prywatnych celów środków publicznych (grantów, środków
statutowych, aparatury, telefonów, komputerów, innych urządzeń biurowych).
Stałem się petentem w stosunku do własnych współpracowników, których nie było w
opłacanych przez uczelnię godzinach pracy, bo w tym czasie pracowali dla firmy
szefa. Gdy zacząłem to wszystko piętnować stałem się niewygodnym "gnojkiem".
Z "gnojkiem" nie należy współpracować moje dziecko (tak pieszczotliwie potrafił
nazywać lizusa, lizuskę lub pracownika który mógł usłyszeć, że w gospodarce
rynkowej żadna praca nie jest pewna. Mniej "bystrzy" byli szantażowani nawet
telefonami do domu. Chcesz współpracować z tym "draniem" (t. j. ze mną) -
możesz pakować manatki. Efekt wiadomy - mężowie niektórych współpracownic już
okresowo zaznali smaku zasiłku dla bezrobotnych. Pensja akademicka ich żon to
było jednak coś pewnego. A ja mogę pisać tak jeszcze długo. To wszystko dzieje
się w ośrodku akademickim. Z Rektorem i jego współpracownikami oczywiście
rozmawiałem o tych sprawach, przekazałem też wszystko na piśmie, nigdy nie
dostałem zwrotnie od Rektora obiecanej opinii prawnej. Usłyszałem, że wobec
takiego konfliktu Rektor jest bezradny. Odpowiedziałem, że to nie konflikt, że
to walka z łajdactwem i postanowiłem odejść z Uczelni po 25 latach pracy w
niej, z uzyskanym 5 lat wcześniej Medalem Zasłużonego dla Jej Rozwoju. Czytam
teraz z sentymentem teksty ślubowań nauczycieli akademickich lub
bruszurę "Dobre Obyczaje w Nauce". Rektor przy okazji późniejszej głośnej afery
ogólnopolskiej stwierdził w wywiadzie (dla Gazety zresztą), że trzeba wspierać
ludzi prawa - koń by się uśmiał. W opisanej przeze mnie sprawie uczelnia
wspiera raczej przekręty. Ma zresztą poczucie bezpieczeństwa, gdyż w sprawie
Rektora innej uczelni, działającego podobnie jak mój były szef, prokuratura nie
dopatrzyła się czynów o znacznej szkodliwości społecznej. Życzę Gazecie
powodzenia w walce z mobbingiem. Z pewnością jest tego więcej niż wiatraków.

[Gość: ccc]

mam to u siebie. Duza, bardzo porzadna amerykanska korporacja z rynku IT (
wypadaloby podawac nazwy i nazwiska) z szefem ktory zahaczyl o Polske w drodze
z Moskwy do centrali. Szczebel w karierze, ktory upowaznia do traktowania
polskiego pracownika (lokala) jak bydlecia. Klopot w tym, ze styl zarzadzania
sie przyjal i nastepca tez rzadzi folwarkiem. Przy okazji, firma ma odpowiednie
mechanizmy zabezpieczajace, tyle ze w Polsce szybsze sa HRy i klopoty usuwa sie
na biezaco. A ze ludzie nieglupi wiec siedza cicho i tylko czasem wysylaja
wyrazy solidarnosci tym, co polegli.

[Gość: Woland]

Zemsta za mobbing - czemu nie, to się da zrobić...Pracowałem w 1998 roku w
pewnej firmie wydającej pisma branżowe. Dostaliśmy nową szefową, młodszą
zreszta ode mnie. Już na początku dostrzegliśmy, że coś z tą panią dzieje się
nie tak, jak powinno. Poranek zacznał się od drżących rąk i łykania garści
różnokolorowych tabletek. Potem zaczęły dochodzić do nas wieści. Nieprzyjemne.
Pani kierownik na imieninach w innym dziale po wypiciu większej ilości alkoholu
stwierdziła, że "ona wszystkich wypier.., bo jej się ci ludzie (czyli my) nie
podobają". Na uwagę,że dobrze pracuących wyrzucić raczej będzie trudno,
powiedziała "spokojnie, nie takie rzeczy robiłam". Rzeczywiście. Zaatakowała
mnie i dwie starsze pracownice. Czego nie było...chamskie wrzaski, zarzuty o
niekompetencję, obmowy przed szefem całej firmy (nb. była jego kochanką i miała
do niego łatwy dostęp), histeryczne ataki na progu rękoczynów... i niczego
merytorycznego; nie złapała nas na żadnym błędzie.
Po trzech miesiącach zwolniłem się jako drugi. Później zwolniła się trzecia
atakowana osoba. Uszczęśliwiona pani kierownik zatrudniła swoich kandydatów...
Dostałem pracę w innej firmie i zapomniałem o sprawie. Aliści po dwóch latach,
kiedy pracowałem już w dużej spółce internetowej, okazało sie, że tamta firma
pada. Pani kierownik zaś szuka pracy w mojej firmie - poprzez protekcję - i
liczy na stanowisko kierownicze...Ooo niedoczekanie! Mimo iż nie pracowałbym
pod jej "światłymi" rządami (sam dostałem wtedy niewielkie, ale samodzielne
stanowisko w nomenklaturze firmy odpowiadajace kierowniczemu), poszedłem do
zastępcy prezesa i opowiedziałem nieco o tej pani. Niczego nie ubarwiając, ale
i niczego nie przemilczając.Facet zaczął rwać włosy z głowy i natychmiast
starania o jej przyjęcie zablokował, wydajac gromkie okrzyki "psycholi nam tu
nie trzeba!". Nie czułem i nie czuję wyrzutów sumienia. Uważam, że zrobiłem
dobrze - uwolniłem innych od osoby wyjatkowo paskudnej, intrygantki i
dręczyciela. Ale prawdą jest wobec tego, że zło raz posiane - wraca...

LUBIĘ CHODZIĆ DO PRACY U MNIE NIE NA MOBBINGU

[Gość: Gienio]

Zaproponowałem nowy temat na forum WaWy.Napiszcie czy są takie miejsca gdzie
można w kulki grać przez 8 godz.w pracy i za to płacą - to będzie trochę
weselsze.

DWA DNI TEMU DOSTAŁEM INTRATNĄ PRPOZYCJĘ ZMIANY

[Gość: Likwidat]

Witajcie,

W naszej firmie (państwowej) właściwie nie istnieje typowa forma Mobbingu.
Ogólne chamstwo, nieczułość, totalna ignorancja "królowej" łączy się w jedno.
Na szczęście pracuję piętro niżej i do mnie żadko przychodzi, ale koleżanki
mające stały z nią kontakt często płaczą po rozmowach z nią. Jednak tak są
wyćwiczone w przyjmowaniu "na twarz" impertynencji, że w normalnych sytuacjach
zwracają się do niej jak do najlepszej przyjaciółki. Zresztą z tym
włazidupstwem tak przesadziły, że najmniejszy zakup, np. kłódki załatwiają one
za własne pieniądze. A królowa bierze grube premijki za super-oszczędności,
których dokonuje miesiąc w miesiąc. A jak nie chcesz pojechać własnym
samochodem po 2 paczki styropianu i kupić za własny pieniądz to
wykazujesz "brak inicjatywy".
Ja chyba pozbawiony jestem jakichkolwiek zdolności dyplomatycznych, gdy z nią
rozmawiam. Nie podejmuję tematów, które ona porusza, np. o nowej lampie, albo
jak przebiegała podróż.
Kiedyś wysłali mnie do Katowic w delegację na dwa dni i nie dość, że zostałem
zje....any na czym świat stoi - że se wymyśliłem jakieś wyjazdy, to jeszcze
musiałem zasponsorować sobie bilety na sypialny i hotel co razem wyniosło ok
500 zł (pół mojej pensji).
Ulubionym tekstem "jej" jest: "jest takie bezrobocie, tyle chętnych jest na
Pani miejsce". I właśnie ostatnio pani "taka jej mać" postanowiła zagrać sobie
ze mną w ch....ja. Mianowicie, kończy mi się umowa 30 kwietnia i dwie moje
koleżanki akurat zaciążyły i musi szukać 2 pracownic. Ale zapewne po
nieprzespanej nocy doszła do wniosku że może mi zaproponować to stanowisko
zamiast nie przedłużać umowy. Oczywiście zastosowała całą otoczkę do tego
pytania, w rodzaju: "Mam tylko godzinę na podjęcie decyzji, proszę się
decydować, itd. Wiem, że jest trudna sytuacja na rynku pracy, itd.". Jakież
było zaskoczenie, gdy usłyszała ode mnie, że nie zgadzam się na tak intratną
propozycję. Zbaraniała. Nie mogła zrozumieć tego, że mam gdzieś jej pomysły.
Być może wynika to z tego iż rzeczywiście mam gdzieś ją i cały burdel, ale to
jest wynik specyficznej sytuacji, w której się znajduję.

Z pozdrowieniami

Likwidator

[Gość: trw]

Mobbing - w administracji państwowej też!

[Gość: trw]

Większość listów na czacie dotyczy sytuacji, w której ofiarą mobbingu padają
osoby spoza kadry kierowniczej zatrudnione w firmach produkcyjnych lub
usługowych, zwykle prywatnych.
Ale zjawisko występuje też w administracji państwowej i dotyka osób, które
znajdują się na pośrednim szczeblu kierowniczym. Stara się ich pozbyć szef
instytucji/polityk, albo dyrektor generalny, teoretycznie niepolityczny, ale
jeśli rzeczywiście nie jest z układu politycznego to zwykle jest z innego układu
(kolesiowatość też może być apolityczna i pozapartyjna) Kierownik niższego
szczebla może przeszkadzać szefowi wyższego szczebla w sterowaniu ręcznym,
pozwalającym na bezpośredni wpływ na decyzje o wymiarze kadrowym (ludzie z
układu) lub/i finansowym (administracja przyznaje subwencje, dotacje,
organizuje przetargi, wszystko to może być i często jest traktowane jak
atrybuty władzy a nie instrumenty pracy na rzecz państwa). Mobbing w
administracji państwowej jest w jeszcze większym stopniu niż w firmach
prywatnych ignorowany i traktowany jako coś naturalnego, bo przecież dla
większości to "oczywiste", że w administracji państwowej miejsce musi być
dla "swoich" a nie "cudzych", że kiedy ktoś ma, z racji swego stanowiska,
jakąkolwiek możliwość i okazję zahamowania działań nielegalnych lub na granicy
legalności, powiedzenia "nie" wbrew interesowi (politycznemu
lub "kolesiowatemu")swego przełożonego, to musi albo odejść albo nie korzystać
ze swoich uprawnień, siedzieć cicho i za wczasu zgadywać, co sprawi przyjemność
szefowi. W administracji państwowej nie ma zysku do osiągnięcia, nie jest
rzeczą najważniejszą, czy dobry pracownik odejdzie czy zostanie, bo jakość nie
jest tu w żaden sposób mierzona ani definiowana. Nie ma więc hamulców, które w
prywatnych firmach mogłyby powstrzymać szefa przed niszczeniem pracownika ze
względu na jego wysokie, potrzebne firmie kwalifikacje. Tu nawet lepiej, gdy
ktoś jest mierny, ale - koniecznie - posłuszny. Powołanie do życia służby
cywilnej (w doróżnieniu od politycznego, partyjnego zmieniającego się po
każźdych wyborach pionu władzy) niczego nie zmieniło. Służba cywilna w Polsce
do atrapa.

[Gość: szarak]

Całkowicie się zgadzam!
W administracji państwowej lub samorządowej pole do nadużyć w tym zakresie jest
ogromne. Mobbing faluje tu w cylku kilkuletnim - od wyborów do wyborów - oraz w seksualnym - od kochanki do
kochanki. Nie tylko bowiem aktualna opcja polityczna tu decyduje o diametralnie różnych ocenach kwalifkacji
pracownika, ale także jego gotowosc do podporządkowania się zasadom wyznaczanym przez własnie
zatrudniona ostatnio kochanke kolegi prezydenta miasta itp. Konkursy o naborze nowej, kompetentnej kadry sa
zazwyczaj mila zabawa - kochanka ma i tak zawsze znakomite kwalifikacje, lepsze niz pozostalych 200
kandydatow.

Dlatego wlasciwie jedyna nadzieja jest jednak / w moim przekonaniu/ ustawa o sluzbie cywilnej, ktora powinna
objac tez urzednikow samorzadowych. Byc moze jestem naiwna, ale ciagle w to wierze.

[Gość: trw]

Niestety, ustawa o służbie cywilnej obejmująca samorządy nic nie pomoże, bo w
administracji rządowej, którą ona obejmuje też nie pomogła. Opisywane przez
Ciebie zjawiska męsko-damskie występują w administracji rządowej również, choć
rzadziej. Tylko, że to już jedynie pośrednio ma związek z mobbingiem - chęć
zatrudnienia swojego na miejsce nie-swojego podyktowana może być różnymi
względami, również i takimi, a mobbing zawsze jest sposobem realizacji tego
celu.

[Gość: robur]

Słuchajcie a u mnie w pracy występuje mobing i wcale mi nie szkoda tych
dręczonych, bo to ich wina. Nie twierdzę że tak jest wszędzie, ale takie
sytuacje jak niżej opisana też się zdarzają.

Firma jesta mała, oddział międzynarodowej korporacji. Szef, no cóż doszedł do
stołka dzięki wazeliniarstwu. I są 2 osoby, które taką samą drogę kariery
obrały. Chodzą liżą, przytakują, robią z siebie idiotów przy innych
współpracownikach i to nie ze względu na strach przed utratą pracy, jak już
napisałem jest to ich metoda na karierę.

Oczywiście szef ich bardzo lubi, popiera, są jego powiernikami itd, ale tylko
jak ma dobry humor. Jak ma zły bierze jednego czy drugiego i objeżdża z góry do
dołu za niewinność. Nie ochrzania nikogo innego tylko ich dwóch. Dlaczego, bo
pewnie sam z autopsji wie, że Ci kolesie dla wyższego celu (zrobienia kariery),
nie odpyskują mu, nie przeciwstawią się tylko grzecznie będą przytakiwać i
pozwolą sobie na to na co nikt inny w firmie nie pozwoliłby sobie.

Pozdrawiam
Robur

[Gość: jaris]

Powszechność mobbingu każe wątpić w to, ze przyczyny zjawiska sa związane tylko (czy w głównej mierze) z
osobowościami szefów i nieróbstwem pracowników. Sprawa jest chyba bardziej skomplikowana, trudniejsza do
rozwikłania. Mobbing jest funkcją czegos jeszcze innego - może sposobu działania korporacji w dzisiejszym
otoczeniu (koncentracja na wartosci giełdowej, pogoń za "krótkoterminowym" zyskiem, liczne przykłady
konkurencji cenowej, stosowanie technik zarządzania ignorujących jakość relacji społecznych). Jest także
funkcją - być może - etycznego kryzysu zarządzania. Przykładem może być los firmy Arthur Andersen. Ten
niezmiernie ceniony do niedawna pracodawca i mityczny niemal przykład, prawdopodobnie w niesławie
zakończy działalność.

PRZECZYTAJ TO - MOŻE MI POMOŻESZ???

[Gość: nowinho]

Witam, interesuje mnie problem mobbingu i zastanawiam się nad pisaniem pracy
magisterskiej na ten temat. I stąd moja prośba.
Jeśli spotkałaś(-eś) się z tym problemem osobiście ( ze strony przełożonego,
współpracownika) i możesz poświęci odrobinkę czasu by opisać mi swoją sytuację
oraz ewentualnie w późniejszym czasie wypełnić anonimową ankietę napisz do mnie:

[e-mail]

Interesuje mnie jak wyglądała Twoja sytuacja, jakie techniki terroru
psychicznego stosowano wobec Ciebie.

Za wszelki odzew na moją prośbę z góry serdecznie dziękuję

Nowinho

[Gość: jaris]

sam się tym interesuję jako badacz raczej niż osoba, która tego doświadczyła.
Pozdrawiam

[Gość: Omer]

Nie mnie osobiscie, ale moja przyjaciołka, do niedawno zastępca dyrektora
pewnego studia filmowego, padła tego ofiarą.Wyjechała w podróż służbową na 3
dni,po powrocie okazało się, że opuściła samowolmie miejsce pracy-(delegacja
była oficjalnie zameldowana)Były i inne przyjemności-wyzywanie, kopanie w drzwi
etc. Wszystko po to aby nowa narzeczona szefa mogła zająć jej miejsce. I tak
się stało, moja przyjaciółka odeszła za "obopólną zgodą" nie wytrzymując
terroru.Przed nią zostały wymobbingowani inni pracownicy. Została jeszcze jej
koleżanka, której szef używał sexualnie, więc pracuje dłużej. Oczywiście sama
sobie winna, ale mając na utrzymaniu dwoje małych dzieci bardzo bała się
stracić pracę.Oczywiście też już jest do odstrzału- nowa wicedyrektorka zabrała
jej telefon i co dzień pisze nagany.
Wydaje mi się, że wykorzystywanie seksualne pracowników jeszcze nie było
omawiane? to też należy chyba do mobbingu?

[miriam_73]

To już nie jest mobbing. To jest sexual harrasment, czy jak kto woli po polsku -
molestowanie seksualne - karalne (zobacz w Kod. Karnym)

[Gość: omer]

miriam_73 napisał(a):

> To już nie jest mobbing. To jest sexual harrasment, czy jak kto woli po polsku
> -
> molestowanie seksualne - karalne (zobacz w Kod. Karnym)
Tak Miriam,zgadzam się że to jest molestowanie, tylko jak wytłumaczyć w sądzie
skoro się na to zgadzała,żeby nie stracić pracy? Duża szara strefa to raz, a dwa
trzeba pamiętać, że w danej branży, nie tylko filmowej zapewne, szefowie czy
"ważni ludzie" trzymają ze sobą i jak podniesiesz łeb, to tak zrobią, że już nie
dostaniesz żadnej pracy,nie tylko zresztą w przypadku molestowania, też jeśli
chodzi o mobbing. Moja przyjaciółka zdecydowała się poinformować odpowiednią
instancję, wynik taki, że siedzi od m.w.roku pogrążona w depresji bez pracy, jej
syn musiał zrezygnować ze studiów, żeby pomagać matce, a były szef opowiada na
mieście co najgorsze-w tej branży wszyscy sią znają-to są niektóre konsekwencje
tych historii, co nie znaczy ,że nie trzeba się bronić, tylko jak to zrobić, żeby
samemu nie polec?