Introwertyk też dobrze pracuje

[Gość: AW]

Gdyby autorka miała choć trochę wiedzy z zakresu psychologii to by wiedziała, że wprowadza podział i wyciąga wnioski na temat ekstrawersji i introwersji zbyt schematycznie i stereotypowo. Gdyby miała wiedzę z dziedziny zarządzania zasobami ludzkimi to również wiedziałaby, że na stanowisku pracy liczą się kompetencje nie zaś po której stronie bieguna skali E jest osoba. Nie ukrywam, że przykro mi czytać takie artykuły pozbawione profesjonlizmu i nie skonsultowane z nikim będącym w temacie.

Introwertyk też dobrze pracuje

[Gość: mada]

Cieszę się, że na trochę szerszym forum ktoś wyraził to, co ja czuję od lat. Jestem programistką. Od kilkunastu lat. I introwertyczką z cechami przypominającymi czasem autystyczne. Odkąd weszła moda na pracę w open space i "pracę w dynamicznie rozwijającym się zespole", wracam z pracy wyczerpana i sfrustrowana. Wyczerpana hałasem, chaosem i nadmiarem bodźców, które bardzo przeszkadzają w pracy. Sfrustrowana niską efektywnością swojej pracy - tak wiele energii wkładam na izolowanie się i ignorowanie natarczywych bodźców. Moda jest tak powszechna, że nawet zmieniając pracę, trafiam w ten sam hałas, chaos, pośpiech. Ludzi takich jak ja jest naprawdę sporo w moim zawodzie. Wielu z nas używa słuchawek, by się odizolować. Nie tędy droga. My też chcemy pracować w zespole i w kontakcie z innymi ludźmi. Ale nie w taki sposób, jaki nam narzucają open space. Przyłączam się do apelu "ciszej, proszę..."

[Gość: M]

Jak na mój gust "openspace" z racji specyfiki funduje po prostu pewne uciążliwości niezależnie od tego czy pracują tam introwertycy czy ekstrawertycy. Uwierz, że w agencjach reklamowych też się źle pracuje w "openspacach".

Ach jak to boli, dowiedzieć się tego o sobie...

[tomeczek_44]

"Kiedy pani zauważyła, że jest pani introwertyczką? Czy to było bolesne odkrycie?"

Bolesne odkrycie... Niech tam inni dowiadują się, że mają raka, drudzy, że są gejami / lesbijkami (albo ich małżonkowie/małżonki)... ale to odkrycie przebija wszystkie i rujnuje życie do jego końca: "Jestem introwertyczką! Buuuu!"

Wszystkie macki opadają...

Amerykanizmy

[Gość: Uuuj]

Nie pasuje do pl

Introwertyk też dobrze pracuje

[Gość: max]

ludzie farmazony pieprzą a robić nie ma komu...

Introwertyk też dobrze pracuje

[r41nbowdash]

książka tej pani jest masywnym sukcesem w anglosferze, i jestem pełen podziwu, że udało jej się ukręcić taką karierę z tłumaczenia ludziom, że pieprzenie komuś nad uchem jest naruszeniem przestrzeni osobistej.

Introwertyk też dobrze pracuje

[Gość: meira]

Gdyby rzeczywiście doceniani byli prawdziwi ekstrawertycy to nie byłoby aż takiego "kultu" wysiadywania dupogodzin. Niestety brak ludziom umiejętności doceniania ludzi za szybkie i dobre efekty. Mało kto lubi ludzi, którzy potrafią stosować dobre i szybkie rozwiązania. Premiuje się właśnie wolne ciche mróweczki, które pięćdziesiąt razy poprawiają projekty, ceni się tego rodzaju nieefektywny "perfekcjonizm". Ludzie błyskotliwi, przecinający węzły gordyjskie, stawiający "jaja kolumba" itp nie spotykają się z należnym podziwem. Pokutuje myślenie, że "co nagle to po diable", a prosta i krótka droga to do piekła. Już od lat szkolnych uznanie znajdują "dzieła", po których widać, że ktoś włożył w to dużo czasu i pracy a nie te, po których od razu widać, że są dobre.

[Gość: JanKran]

dowiedz się najpierw co to jest ta ekstrawersja zanim palniesz kolejną bzdurę

[Gość: anka skakanka]

uff już się bałam, że tylko ja nie rozumiem, co za bzdury pani meira wygaduje.

[lkr666]

Pokaż mi firmę, w której ceni się powolną i dokładną pracę. Wszędzie jest szybko i byle jak.

[Gość: Elsa]

Zgadzam się się- az mi przykro czytać taki tytuł artykułu, bo sugeruje on jakąś ułomność introwertyków, jakby takowa wogóle miała miec zwiazek z temperamentem. Taki artykuł to szerzenie stereotypów i obraz kompletnej niewiedzy pogłębiajacy jeszcze bardziej uprzedzenia społeczeństwa. Jestem introwertyczką i wiele osób wręcz brało mnie za ekstrawertyczkę, bo jestem towarzyska, lubię rozmawiać z ludźmi, ale fakt, że 100% razy efektywniej pracuję sama niz w grupie- jestem po prostu samodzielna i samowystarczalna i wielu pracodawców czy wspólpracowników zdąrzyło juz docenić, że mozna mnie zostawić sama z nawet bardzo trudnym problemem, a ja sobie mimo to świetnie z tym poradzę.

[Gość: JanKran]

Jestem introwertyczką i wiele os
> ób wręcz brało mnie za ekstrawertyczkę, bo jestem towarzyska, lubię rozmawiać z
> ludźmi, ale fakt,

jesteś ekstrawertyczką, tylko brakuje ci kompetencji do pracy zespołowej

gdybyś była prawdziwą introwertyczką miewałabyś poczucie niedostosowania społecznego, a nawet wykluczenia i dyskryminacji. nierzadko zdarza się, że ciche i spokojne dzieci są wręcz prześladowane przez rozwrzeszczaną bandę rówieśników. społeczeństwo nagradza ekstrawertyków i każe introwertyków, niejdnokrotnie przyczepiając im łatkę konfliktowych dziwolągów. cicha dyskryminacja introwertyków i przyzwolenie na nią jest faktem i dobrze, że ktoś odwazył się o tym pisać. dla polactwa oczywiście akceptacja jakichkolwiek nie mainstrimowych zachowań (nawet całkiem zdrowych i normalnych) to kosmos. taki już prymitywny naród.

[Gość: max]

bo tu jest Polska, tu się liczy wazeliniarstwo, wejsc w d.pe szefowi, a koledze podłożyć nogę. Tu 90% kierowników nie wie co to znaczy introwertyk czy extrawertyk, do niczego to się im nie przydaje hehe

[Gość: Elsa]

"jesteś ekstrawertyczką, tylko brakuje ci kompetencji do pracy zespołowej"
To ciekawe! Ktos na postawie jednego mojego wpisu jest w stanie okreslic mój temperament! Na zajeciach psychologii w trakcie studiów jeden z wykładowców powiedział rzecz, którą zapamietałam soie do dziś: nigdy, ale to nigdy nie można nikogo diagnozować na podstawie krótkiej rozmowy, czy obserwacji...
Czyli jak rozumiem profesjonalne testy sie mylą?
Co do kompetencji do pracy zespołowej- trudno jest mi pracować w grupie, bo lubie konsekwencje i spójnośc w tym co robię, a jeśli pracuje z grupa to najczęściej jest to niemozliwe, bo zamiast konkretnego projektu powstaje zlepek pomysłow< który ledwie trzyma sie kupy. Co innego jesli ktos ma konkretny pomysł i przewodzi tej grupie.
Niestety takie wypowiedzi przypominaja mi, dlaczego kiedys przestałam udzielać sie na forach i chyba trzeba do tego wrócić, bo szkoda nerwów i klepania w klawiaturę...

[Gość: JanKran]

Gość portalu: Elsa napisał(a):

> "jesteś ekstrawertyczką,

do tego wybuchową, stąd pewnie ten problem z pracą w grupie

[Gość: M]

Po jednym zachowaniu kwalifikujesz ludzi do ekstrawertyków lub introwertyków? Co to za szkoła?
Mnóstwo ludzi jest introwertykami a lubi gadać z ludźmi.

Chyba jestem introwertykiem, bo miałem

[Gość: Uthark]

"poczucie niedostosowania społecznego". Na szczęście od dłuższego czasu go nie mam, bo od dawna nie jestem dzieckiem. Jako dziecko też doznałem trochę prześladowania jako introwertyk, ale skończyło się, jak pobiłem o pół głowy wyższego rówieśnika, który mnie zbyt mocno zaczepiał i nie spodziewał się takiej reakcji. To i regularne granie w klasowej drużynie piłki nożnej na pozycji bramkarza, gdzie potrafiłem krzyknąć na kolegów, żeby nie spali na polu karnym, spowodowało, że jakiekolwiek prześladowania ustały.

Nie lubiłem jeździć na kolonie, bo tam jest brutalna walka o pozycję w grupie, w czym zawsze byłem kiepski - unikam konfliktów, chyba że ktoś przyprze mnie do muru (jak kolega powyżej).

Dziś uważany jestem za pracownika stworzonego wręcz do pracy zespołowej. Po prostu bycie introwertykiem nie oznacza, że człowiek nie potrafi pracować w grupie, chociaż potrafię także pracować samodzielnie (jako zodiakalna ryba potrafię dopasować się do wielu sytuacji).

I jestem prawdziwym introwertykiem. Raczej mało się odzywam, nie dzielę się szczegółami z życia prywatnego, ale lubię czasami pogadać, chociaż moje zainteresowania (np. paleozoologia, szachy) są trochę inne niż "średnia krajowa" (zwłaszcza wśród informatyków) i ciężko jest znaleźć rozmówcę na te tematy.

>dla
> polactwa oczywiście akceptacja jakichkolwiek nie mainstrimowych zachowań (nawet
> całkiem zdrowych i normalnych) to kosmos

Tu się całkowicie zgodzę. Przykładem jest asertywność. Jestem od zawsze asertywny, ludzie tego nie lubią, bo uważają tę cechę za konfliktowość. Przecież prośba do pieszego, żeby przeniósł się z drogi dla rowerów na chodnik, czy też prośba do rowerzysty, żeby zjechał z chodnika na jezdnię, czy też prośba do osoby, która chce wsiąść do autobusu i blokuje wyjście, żeby odsunęła się, nie jest wywoływaniem konfliktu, tylko asertywnym zachowaniem.

W Polsce wyraz "asertywność' jest w zasadzie nieznany; mało kto rozumie jego znaczenie i wie, jakie zachowanie jest asertywne. W Polsce oczekuje się uległości.

[Gość: Elsa]

@Uthark
Już prawie się załamalam czytajac bzdury na tym forum...

Generalnie introwertyzm polega na tym, że człowiek ładuje swoje baterie wewnatrz, a ekstrawertyk ładuje je na zewnątrz. To nie ma nic wspólnego z byciem towarzyskim. Np. ja pracuje obecnie z dosyc duża grupą ludzi i raczej watpie, żeby ktokolwiek uważał mnie za mruka... Lubie te osoby z którymi spedzam czas (nie wszystkich), ale jak wracam do domu pociagiem to ludzie często mnie drażnia, bo jestem już zmęczona długim czasem spedzonym w duzym towarzystwie, dlatego zakladam słuchawki i staram sie "odizolować". Ale... wystarczy, że odpoczne w domu ok pól godziny i moge iść nawet na godzinne zakupy do zatłoczonego marketu i jest ok. Po prostu introwertyk odpoczywa w samotności- wtedy "zbiera mysli", ale bardzo często jest przy tym osoba bardzo towarzyską.
Inna kwestia- introwertyk z reguły woli spedzać czas w towarzystwie tych samych osób i po tym wzgledem nie lubi zbyt duzych zmian. Dlatego introwertycy maja całymi latami tych samych przyjaciół, a ekstrawertycy ciagle poznaja kogos nowego z kim sie "zaprzyjaźniają".

A praca grupowa podobala mi sie tylko raz- kiedy pracowałam i aktualizacji strony www z moim chłopakiem i jego bratem- ale to dlatego, że obaj sa w tym co robią bardzo profesjonalni i dlatego, że zwyczajnie sie lubimy. Co innego praca z rozwydrzona grupa 20-stolatków, gdzie każde "wie lepiej", a tak naprawdę z daleka widać, że gadaja bzdury. Dlatego z reguły pracuje sama i sama ponosze za to odpowiedzialność.

[Gość: Elsa]

"gdybyś była prawdziwą introwertyczką miewałabyś poczucie niedostosowania społec
> znego, a nawet wykluczenia i dyskryminacji"
A jeszcze co do powyzszego fragmentu- nie mieszaj neurotyzmu z introwertyzmem- to sa dwie różne skale i dwie różne kwestie majace odmienne podłoże. Introwertyk to nie jest jakis psychol, który cierpi na depresje i odgryza łby kotom! Introwertyk, tak samo jak ekstrawertyk, lub ambiwertyk może być zarówno stabilny jak i niestabilny emocjonalnie, a niedopasowanie raczej łaczy sie z neurotycznością. Co wiecej neurotyzm też nie powinien nikogo przekreslac np. jako pracownika, o ile nie wpywa to na jego pracę. Zeby było ciekawiej bardzo stabilny emocjonalnie ekstawertyk może byc paradoksalnie utrapieniem dla pracodawcy. Dlaczego? Poczytaj sobie opisy poszczególnych temperamentów Florence Littauer. Czasem ekstrawertyk może byc wrecz szkodliwy dla firmy. Po prostu grunt, żeby kazdy robil to na czym sie zna i tyle

[Gość: JanKran]

> A jeszcze co do powyzszego fragmentu- nie mieszaj neurotyzmu z introwertyzmem-

ach te niedouczone studentki psychologii, tak to jest jak jakieś "studia" kończą tabuny idiotek

[Gość: intr]

Zgadzam sie z artykulem. U mnie w pracy tez faworyzuje sie ekstrawertykow. Osoba o nizszych kompetencjach, ktora robi mnostwo szumu wokol najprostszych rzeczy osiaga duzo wiecej niz osoba, ktora robi wszystko bardzo szybko bez zbednej dyskusji.

Tak jest prawie wszędzie.

[Gość: Uthark]

Narobisz dużo szumu, to myślą, jak ciężko pracujesz, chociaż niczego nie zrobiłeś. A jak zrobisz coś po cichu, ale dobrze i na czas, to dostaniesz opieprz: "Czemu tak długo?"