doktorat? po cholerę...

[Gość: juta]

za rok, może za półtora roku - zostanę doktorem nauk humanistycznych.
i po cholerę mi to?!
brak szans na zatrudnienie na uczelni (nawet na uczelniach okolicznych, mniej
liczących się niż moja alma mater).
doktorat stawia mnie w rzędzie osób posiadających nadkwalifikacje (dla
niektóych pracodawców często tytuł magistra wystarcza, by zrezygnować z
kandydata), a więc szanse na zatrudnienie mizerne.
książki mam pisać?
o szukaniu pracy?

stypendium zagraniczne? nie w mojej ustabilizowanej sytuacji rodzinnej, która
nota bene będzie kolejnym argumentem dla pracodawcy, by mnie nie zatrudnić.

trochę strasznie jest w przyszłości.
można zatrzymać czas?
chociaż na chwilę.

juta

[jotembi]

no cóż... już sam doktorat był chyba sposobem na przeczekanie...? w każdym
razie tak było ze mną, chociaż z nieco innych powodów, bo i czasy były jakby
trochę inne
a papierek należy schować pieczołowicie do jakiejś teczuszki i lepiej go nie
ujawniać bez potrzeby...

[Gość: prawie_dr]

Gość portalu: juta napisał(a):

> za rok, może za półtora roku - zostanę doktorem nauk humanistycznych.
> i po cholerę mi to?!

dobrze postawione pytanie.
Czy możesz odpowiedzieć dlaczego zdecydowałaś się na doktorat?

swego czasu również miałem taki pomysł, praca magisterska była ciekawa i
proponowano mi kontynuację.

Zacząłem się zastanawiać:
- czy i ewentualnie co "wniosę do nauki" przez ten doktorat
- czy doktorat nie będzie tylko "rozwinięciem" pracy magisterskiej
- czy nadaję się na "człowieka nauki"

odpowiedzi, których sobie udzieliłem spowodowały, że darowałem sobie
doktorat ....

Pozdrowienia

[ewex1]

Słuchajcie, ja pracuję z kolegą który ma doktorat i wiecie co? Zarabia 560
zł!!!! Ale co ma sie spodziewać po obecnej sytuacji w Polsce? Dobrze ze choć to
ma.

[ostinato]

ewex1 napisała:

> Słuchajcie, ja pracuję z kolegą który ma doktorat i
wiecie co? Zarabia 560
> zł!!!! Ale co ma sie spodziewać po obecnej sytuacji w
Polsce? Dobrze ze choć to
>
> ma.

jest doktorem nauk humanistycznych?
to wiele wyjaśniałoby.
poza tym niekoniecznie należy badać motywy podjęcia
studiów doktoranckich (?), by wyprorokować przyszłość
zawodową humanistom.
niestety, mają niewielkie pole zawodowego popisu.

[brenya]

Jak tak sobie wszystko przemysle i pokombinuje to wychodzi mi, ze:

1) im wyzsze wyksztalcenie, im wiecej stopni naukowych, osiagniec, jezykow i
ogolnie mowiac kwalifikacji, tym trudniej prace znalezc. Doswiadczenie i wiedza
sa w Polsce przede wszystkiem czynnikiem dyskwalifikujacym, zagrozeniem dla
potencjalnego pracodawcy, a nie (jak to jest w normalnych krajach) atutem i
przepustka do lepszego zycia.

Jednoczesnie:

2) ludzi zacheca sie aby podnosili swoje kwalifikacje, aby sie uczyli,
doksztalcali, byli elastyczni, przebojowi.

Jak pogodzic te sprzecznosci? Z jednej strony na rozmowie kwalifikacyjnej
musisz pokazac, ze do pracy sie nadajesz, ze jestes najlepszy, najambitniejszy,
najzdrowszy psychicznie itp. itd., jednoczesnie robiac z siebie niedouczonego
barana bez ambicji.

Podsumowujac: skoro pracodawcy boja sie pracownikow wyksztalconych i
doswiadczonych i takich nie zatrudniaja, to wychodzi mi, ze wiekszosc ludzi,
ktorzy maja prace (i) ma powazne braki w wyksztalceniu (ii) posiadlo
umiejetnosc udawania kretynow.

Jakby nie patrzec - ten kraj jest nienormalny.

[usenetgazeta]

moze zacznij myslec od innej strony:
1) sa rozne rodzaje prac, do zdecydowanej wiekszosci dyplomu doktora nie
potrzeba. Po co miec pracownika, ktory uwaza ze nie po to robil doktorat zeby
teraz robic taka robote, jest niezadowolony, chce zarabiac wiecej bo ma dyplom.
Dla pracodawcy jego dyplom nie ma znaczenia.
2) Polska nie nalezy do krajow majacych duzy budzet na rozwoj wiedzy (ma w
ogole jakis?) - tam normalnie trafia wiekszosc doktorantow.
3) w Polsce rowniez prywatne firmy raczej nie maja swoich oddzialow badawczych -
widac w innych krajach latwiej im prowadzic biznes a dla ludzi ktorzy duzo
wiedza i sa zaradni nie ma granic krajow.
4) no i co najwazniejsze, dyplomu doktora nie robi sie dla dyplomu tylko dla
wiedzy, pracy nad czyms co ciebie interesuje (co jest ciagle zupenie mylone w
naszym kraju). Prestiz? dobra praca? przeciez kazdy widzi ze duza czesc
doktorantow to Ci co nie znalezli pracy po studiach. Ci dobrzy juz w trakcie
dyplomu pracuja w prywatnych firmach/miedzynarodowych organizacjach lub zostaja
na uczelniach.

a nie (jak to jest w normalnych krajach) atutem i
> przepustka do lepszego zycia.
podaj przyklady z zycia gdzie niedoswiadczony doktorant dostal lepsza prace niz
doswiadczony magister... (nie mam na mysli uczelni/jednostek badawczych)

> 2) ludzi zacheca sie aby podnosili swoje kwalifikacje, aby sie uczyli,
> doksztalcali, byli elastyczni, przebojowi.
podnosic kwalifikacje to nie znaczy siedziec na uczelni do 30 roku zycia robiac
po kolei 3 zupelnie rozne kierunki i do tego jakis doktorat. Szansa na
znalezienie dobrej pracy w porownaniu do kogos, kto ma 30 lat w tym 6 lat
kierunkowego doswiadczenia (zaoczne studium?) jest na duzy plus dla tego
drugiego. Bo ty jestes w niewiele lepszej sytuacji niz on 6 lat temu.

> Jak pogodzic te sprzecznosci?

bedac absolwentem (1,3 czy 5 kierunkow) czuc sie absolwentem a nie specjalista.
Szkola to teoria, stad jeszcze daleko do przynoszenia zyskow firmie.

Nie neguje ze sytuacja na rynku pracy jest tragiczna i mozna miec wiele
pretensji ale czemu do tych, co daja prace (wlascicieli firm, ktorych sensem
dzialania jest ich zysk) a nie do tych, co ja powinni tworzyc warunki do
otwierania nowych miejsc pracy (- rzad, ktory badz co badz sami wybieramy).

[Gość: Mike]

Mysle, ze niekoniecznie chodzi tu o osoby, ktore siedza na uczelni do 30 i nie
maja pojecia o praktyce zawodowej. Nie do konca wszyscy doktoranci sa nimi
tylko dlatego, ze nie mogli znalezc pracy. Niektorzy dzialaja na 2 fronty.
Sadze, ze najlepiej doktorat robic pracujac i nabierajac doswiadczenia, a
doktorat jest wtedy potwierdzeniem czyichs zainteresowan czy wiedzy
teoretycznej, prestizem itd. Nielogiczne jest myslec, ze majac pewna liczbe
fakultetow czy doktorat ma sie zapewniona dobra prace, bo jest to tylko jeden z
elementow. To jest postawa roszczeniowa, ktos sie czuje lepszy, bo ma wyzsze
kwalifikacje, a zarazem nieposkromione apetyty na stanowiska i place. Osoba,
ktora jest swietnie wyksztalcona to zaledwie dobry material na pracownika a nie
specjalista wysokiej klasy. Zgadzam sie, ze pracodawca zatrudnia po to, by miec
zysk, a nie zeby po prostu zatrudnic doktora. Dlatego ludzie, ktorzy sie
ksztalca z takim zapalem powinni dzialac wedlug jakiegos planu, a nie zaczynac
cos, a pozniej nie wiedziez, co dalej.
Pozdrawiam

[Gość: akaWill]

Troche przerabialem w tym temacie.
Robienie doktoratu rowna sie zostawaniu na uczelni. Przynajmniej 15 lat temu
tak bylo, nawet jezeli od razu nie bylo etatu. Uzdolnieni, pracowici, chetni
itd. powinni sie doktoryzowac, o ile ...wiedza co dalej. Kazdy promotor
powinien odbyc szczera rozmowe z kazdym kandydatem i nie przyjac na studia
jezeli kandydat traktuje doktorat jako poczekalnie na lepsze czasy. Slyszalem,
ze obecnie bywa po kilku kandydatow na miejsce na studiach doktoranckich w
Polsce, co jest chora sytuacja.

Ja zaczalem doktorat w Polsce, przerwalem, wyjechalem do USA na studia
doktoranckie, gdzie je skonczylem. Mimo tego calego budzetu w USA nie wszyscy
doktorzy znajduja tu prace zgodna z wyksztalceniem i aspiracjami, choc
niewatpliwie jest lepiej niz w Polsce; takze dlatego, ze sa alternatywne
posady, ktore nie degraduja.

Tak to juz jest, ze doktorzy plasuja sie przy wierzcholku piramidy zawodowej, a
tam jest po prostu ciasniej.

[Gość: Jasw]

No i co? Gdybys mial okazje podjac decyzje o robieniu doktoratu jeszcze raz, to
jaka decyzje bys podjal i dlaczego?
Pzdr

[Gość: akaWill]

Gość portalu: Jasw napisał(a):

> No i co? Gdybys mial okazje podjac decyzje o robieniu doktoratu jeszcze raz,
to
>
> jaka decyzje bys podjal i dlaczego?
> Pzdr

W Polsce raczej na pewno nie. W USA tak, to bardzo dobry sposob zarowno na
rozwoj jak i na emigracje, jesli komus chodzi o to drugie. Czynniki materialne
np. brak mieszkania odgrywaly istotna role. I na pewno zrobilbym to lepiej
tzn. wybralbym lepiej dziedzine, uczelnie itp.

Moj wyjazd do USA to jedna z najlepszych decyzji w moim zyciu. Moge to
stwierdzic z cala pewnoscia mimo ze mialem rozterki wyjezdzajac z kraju w
czasie duzych zmian. Oczywiscie nie jest to uniwersalna prawda i duzo zalezy
od indywidualnych uwarunkowan.

A, no i jakos sobie radze jako doktor. Prawde mowiac, jest mi lepiej niz
myslalem w czasie zaczynania studiow doktoranckich, ale coz, absolwent studiow
w Polsce jest zarowno troche upokorzony (ta gama mozliwosci jakie sie przed nim
otwieraja) jak i niedoinformowany.

[Gość: WMI]

U mnie w firmie pracuje doktor biologii. Jako asystentka. Wszyscy ja lubia, bo
jest bardzo inteligentna i zalatwiania roznych dupereli zajmuje jej bardzo malo
czasu. Firma idzie jej na reke, zeby mogla prowadzic swoje badania. A po co jej
ten doktorat ??? Tego to ja nie wiem.

[Gość: Guillermo]

No bo troche nie rozumiecie jak to jest z doktoratem. Rowniez tutaj (USA) jak
doktor szuka pracy poza uniwersytetem to pracodawcy rzadko chodzi o konkretne
umiejetnosci ktorych dotyczyla praca doktorska, ale osoba z doktoratem swoim
dyplomem mowi ze:
1. jest osoba inteligentna i ogolnie sprawna umyslowo, bo oslom doktoratow sie
nie daje.
2. napewno sie umie uczuc, wiec gdy nie wie to sie nauczy, nie trzeba jej przy
kazdej okazji bez konca posylac na szkolenia.
3. umie przysiasc na dupie jak trzeba i zrobic rzeczy na czas, czyli ma
dyscypline pracy, bo znowu, jak nie ma to do konca doktoratu nie dociagnie.
4. jest zorganizowana zyciowo i odporna psychicznie bo nawet tutaj pisanie
doktoratu to ekwilibrystyka finansowa.

Niestety wasz problem polega na tym ze macie polskie doktoraty i powyzszego nie
mozna zakladac, stad problem.

Prosze sobie darowac odpowiedzi typu "polacy nie gesi" i "nie bedzie amerykanin
plul nam w twarz". Fakty mowia za siebie.

[Gość: riena]

> > Niestety wasz problem polega na tym ze macie polskie doktoraty i powyzszego
> nie mozna zakladac, stad problem.

na jakiej podstawie wysnuwasz te wnioski? przyznam, ze jestem zaskoczona i
zbulwersowana, gdyz tym co napisales uraziles cala grupe doktorantow i doktorow
w Polsce - bez wyjatku

> Prosze sobie darowac odpowiedzi typu "polacy nie gesi" i "nie bedzie
> amerykanin plul nam w twarz". Fakty mowia za siebie.

Jakie fakty??

[Gość: Jasw]

Gość portalu: Guillermo napisał(a):

> No bo troche nie rozumiecie jak to jest z doktoratem. Rowniez tutaj (USA) jak
> doktor szuka pracy poza uniwersytetem to pracodawcy rzadko chodzi o konkretne
> umiejetnosci ktorych dotyczyla praca doktorska, ale osoba z doktoratem swoim
> dyplomem mowi ze:
> 1. jest osoba inteligentna i ogolnie sprawna umyslowo bo oslom doktoratow
sie nie daje.

Roznie z tym bywa i tu w kraju i tam za wielka woda. Bylbym ostrozny z
ogolnieniami odnosnie sprawnosci umyslowej wszystkich doktorow tak tu jak i tam.

> 2. napewno sie umie uczuc, wiec gdy nie wie to sie nauczy, nie trzeba jej
przy kazdej okazji bez konca posylac na szkolenia.

Znam takiego jednego z Ph.D. zza wielkiej wody, ktorego zatrudniaja jako
technika, bo poza tym do niczego sie nie nadaje. Zatrudnili go, bo wlasciciel
ma kompleks nizszosci. Jak chce blysnac przed klientem, to mu mowi "Czy
widziales kiedys prawdziwego Ph.D.? Chodz, to ci go pokaze "

> 3. umie przysiasc na dupie jak trzeba i zrobic rzeczy na czas, czyli ma
> dyscypline pracy, bo znowu, jak nie ma to do konca doktoratu nie dociagnie.

Nie rozsmieszaj mnie. Wiesz chyba co znaczy skrot Ph.D. i jak zdyscyplinowani
sa filozofowie. Jedynym sposobem na dyscypline sa pieniadze. Jak ktos wie, ze
jak nie zrobi PORZADNIE roboty to kasy nie bedzie, to od razu staje sie
zdyscyplinowany.

> 4. jest zorganizowana zyciowo i odporna psychicznie bo nawet tutaj pisanie
> doktoratu to ekwilibrystyka finansowa.

A co to znaczy tutaj? O jakiej ekwilibrystyce finansowej mowisz?

> Niestety wasz problem polega na tym ze macie polskie doktoraty i powyzszego
nie mozna zakladac, stad problem.

Nie rozumiem co masz na mysli piszac "polskie doktoraty". Osobiscie znam wielu
profesorow na uczelniach amerykanskich czy kanadyjskich ktorzy doktoraty robili
w Polsce i sa uznanymi specjalistami w swoich dziedzinach. Znam tez wielu Ph.D.
z dyplomami uczelni amerykanskich czy kanadyjskich, co do ktorych wiele osob ma
zastrzezenia odnosnie ich kwalifikacji.

> Prosze sobie darowac odpowiedzi typu "polacy nie gesi" i "niebedzie
amerykanin plul nam w twarz". Fakty mowia za siebie.

Jakie fakty masz dobry czlowieku na mysli, bo w w twojej wypowiedzi zadnych
faktow nie ma? Z czym konkretnie wiazesz powyzsze cytaty, bo jest to trudno
zrozumiec . Wyglada mi na to, ze konczyles jakas uczelnie zza wielkiej wody, i
masz klopoty z wyslawianiem sie. Wydaje mi sie rowniez, ze masz jakies
pretensje do kogos. Postaraj sie to jasno napisac, a pewnie ktos na tym forum
ci pomoze.

Pozdrowienia

[Gość: Guillermo]

Fakty sa w poprzednich watkach a szczegolnie w pierwszym, tego dotyczyl moj
pierwszy punkt dotyczacy sprawnosci umyslowej. To samo mozna powiedziec o
wyciaganiu wnioskow na podstawie jednego przykladu (patrz powyzej). Taki tekst
kompromituje nawet maturzyste a tu macie pretensje do doktoratow. Jaki jest kon
kazdy widzi.

Nie mam ochoty sie z nikim palowac, kto ma ladniejsze piorka, wyrazilem swoja
opinie, zrobcie z nia co chcecie.

[Gość: Jasw]

Gość portalu: Guillermo napisał(a):

> Fakty sa w poprzednich watkach a szczegolnie w pierwszym, tego dotyczyl moj
> pierwszy punkt dotyczacy sprawnosci umyslowej. To samo mozna powiedziec o
> wyciaganiu wnioskow na podstawie jednego przykladu (patrz powyzej). Taki
tekst
> kompromituje nawet maturzyste a tu macie pretensje do doktoratow. Jaki jest
kon
>
> kazdy widzi.
>
> Nie mam ochoty sie z nikim palowac, kto ma ladniejsze piorka, wyrazilem swoja
> opinie, zrobcie z nia co chcecie.

Czy miales okazje przeczytac jakies sprawozdania czy listy pisane przez
niektorych tzw. Ph.D. zza wielkiej wody? Domyslam sie ze nie, bo bylbys
ostrozniejszy w swoich opiniach.
Pozdrawiam

[Gość: Budzik]

Co do tych punktów(1,2,3,4) to się zgodzę. Faktem jest , że pracodawcy nie
interesuje, jaki robiłeś doktorat, no chyba, że próbujesz się dostać do firmy,
której działalność pokrywa się w jakimś stopniu z doktoratem.
Robienie dokotratu ma potwierdzić dokładnie te cechy, które zapisałeś w
punktach 1...4

Natomiast co do tych polskim doktoratow to nie rozumiem!!!!

Ja na moim kierunku:Automatyka i Robotyka mam 3 doktorów(w sumie dużo więcej),
którzy już od roku siedzą w Houston, gdzie ich zaproszono,
teraz jadą następni.
W sierpniu został rozpisany konkurs na stanowisko profesora - biło się o nie 3
doktorów z USA. Przyjęli jednego.:)

Więc chyba dawno nie byłeś w Polsce, bo chyba trochę się zmieniło od Twojego
wyjazdu.

A to jak traktuje się polskie doktoraty na zachodzie, jak mi się wydaje zależy
od renomy nawet nie uczelni ile wydziału, no i od samego siebie. Taki wniosek
wysnułem z faktu, że na innych wydziałach nie jest tak różowo jak u mnie.

[Gość: akaWill]

Gość portalu: Guillermo napisał(a):

> No bo troche nie rozumiecie jak to jest z doktoratem. Rowniez tutaj (USA)
jak
> doktor szuka pracy poza uniwersytetem to pracodawcy rzadko chodzi o
konkretne
> umiejetnosci ktorych dotyczyla praca doktorska, ale osoba z doktoratem swoim
> dyplomem mowi ze:
> 1. jest osoba inteligentna i ogolnie sprawna umyslowo, bo oslom doktoratow
sie
> nie daje.
> 2. napewno sie umie uczuc, wiec gdy nie wie to sie nauczy, nie trzeba jej
przy
> kazdej okazji bez konca posylac na szkolenia.
> 3. umie przysiasc na dupie jak trzeba i zrobic rzeczy na czas, czyli ma
> dyscypline pracy, bo znowu, jak nie ma to do konca doktoratu nie dociagnie.
> 4. jest zorganizowana zyciowo i odporna psychicznie bo nawet tutaj pisanie
> doktoratu to ekwilibrystyka finansowa.
>
> Niestety wasz problem polega na tym ze macie polskie doktoraty i powyzszego
nie
>
> mozna zakladac, stad problem.
>
> Prosze sobie darowac odpowiedzi typu "polacy nie gesi" i "nie bedzie
amerykanin
>
> plul nam w twarz". Fakty mowia za siebie.

Guillermo, musze sie z Toba nie zgodzic. Przynajmniej w moim przypadku,
pracodawcy bardzo patrzyli na dziedzine, temat pracy doktorskiej i konkretne
techniczne umiejetnosci. To ci bardziej swiatli tylko patrza na ogolne
przygotowanie, inteligencje itp. a tych, w moim odczuciu, jest malo.

A polski doktorat jest wedlug mnie dobry, z tym ze nie ma tu mowy o prestizu
doktoratu z danej polskiej uczelni. Juz bardziej z danych osrodkow
badawczych. A najlepsza jest osobista wiedza i umiejetnosci i zdolnosc ich
rozszerzania (cos tak jak Ty piszesz). Mam na mysli osoby przyjezdzajace na
ten tzw. postdoc. Wielu polskich doktorow wyroznia sie w USA, choc pepkiem
narodow oczywiscie nie jestesmy.

[Gość: eks-doktorantka]

Rozumiem Cię doskonale. Sama mniej więcej po roku studiów, czytaj: szarpaniny
finansowej i ogólnożyciowej i przekonywania samej siebie, że tego chcę i że
będę kiedyś bardzo żałować, że nie wykorzystałam szansy, zrezygnowałam. Byłam
zdolną studentką z własnymi pomysłami badawczymi (również w dziedzinie
humanistyki) i byli ludzie, którzy namawiali mnie, żebym się nie poddawała.

Ale sytuacja była prosta jak kij od szczotki - nie utrzymam się ze stypendium
wynajmując mieszkanie, a eksperyment z łączeniem pracy ze studiami w moim
przypadku zupełnie się nie powiódł - po roku byłam wyczerpana i kompletnie
sfrustrowana. Nie byłam też ani tak bardzo zdolna, ani na tyle przebojowa, żeby
zdobyć jakieś sensowne stypednium.

Zresztą nawet gdyby mi się udało zrobić ten doktorat - co potem? Na uczelni nie
chciałam zostawać. Byłabym tylko o cztery lata starsza, bogatsza o trochę
wiedzy i jeden papierek, i właściwie jedyne co by mi pozostawało to znaleźć
sobie bogatego męża i siedzieć w domu z dzieckiem. W ogóle sytuacja prawna
doktoranta, który nie ma ani przywilejów studenta, ani uprawnień pracownika,
jest po prostu chora.

Teraz jest niby dobrze - mam całkiem miłą pracę, czas na to, żeby pójść na
basen, na spacer i do teatru, będę mogła (w miarę) spokojnie urodzić dziecko,
tylko czasem bardzo, bardzo mi szkoda tej abstrakcyjne, bezinteresownej
przyjemności, jaką jest praca naukowa, szkoda mi prestiżu, szkoda mi
towarzystwa ludzi, dla których myślenie jest przyjemnością, a nie żmudnym
obowiązkiem, szkoda mi rzeczy, które jeszcze mogłam napisać i wymyślić. Ale za
to nie muszę chałturzyć, stać mnie na buty, na książki i na dentystę. Takie to
są, niestety, wybory.

Z melancholijnym pozdrowieniem

Eks-doktorantka

[Gość: doktorantka]

A ja pisze i chwale sobie bardzo. Przede wszystkim ludzie, w towarzystwo
których weszłam-Zyczkiwi, mądrzy i dowcipni.Od mojej promotorki nauczyłam się
dużo-czerpać radość z pracy społecznej, patrzeć na świat bez kompleksów, mysleć
globalnie także o sobie i swojej przyszłości.
Można sobie dorobić zajęciami na zaocznych-ale, ja zajęcia ze studentami po
prostu bardzo lubię, naprawdę. Czuję się za katedrą jak ryba w wodzie. Solidnie
przygotowuję się do zajęć, wiec prowadzę je bez stresu.
Mam dużo czasu dla moich dzieci.

[Gość: doktorantka_bis]

Gość portalu: doktorantka napisał(a):

> A ja pisze i chwale sobie bardzo. Przede wszystkim ludzie, w towarzystwo
> których weszłam-Zyczkiwi, mądrzy i dowcipni.Od mojej promotorki nauczyłam się
> dużo-czerpać radość z pracy społecznej, patrzeć na świat bez kompleksów,
mysleć
>
> globalnie także o sobie i swojej przyszłości.
> Można sobie dorobić zajęciami na zaocznych-ale, ja zajęcia ze studentami po
> prostu bardzo lubię, naprawdę. Czuję się za katedrą jak ryba w wodzie.
Solidnie
>
> przygotowuję się do zajęć, wiec prowadzę je bez stresu.
> Mam dużo czasu dla moich dzieci.

az milo cos takiego przeczytac:)
ja z takim optymizmem startowalam na doktoranckich:)
mialo byc tak pieknie, praca - ktora lubie, czas dla dziecka, stypendium
zagraniczne za czas jakis, zlecone, granty, dodatki...itp.
co jest po 2,5roku:
totalna frustracja:( gole stypendium:( dzialania uczelni na zasadzie kija i
marchewki - jak nie napisze art. po angielsku (bo tylko zachod sie liczy!) to
zabiora stypendium... a jak cos tam zrobie (spolecznie) to moze zlecone (300zl
brutto!):) nienormowany czas pracy... tak, ale w gore nie w dol:( odejsc? nie
moge... nie bede miala skad wziac forsy zeby zwrocic im, zostac... musze, choc
gdzies radosc z tego co robie uleciala:( dziecko chore... koszmar! za 1000zl
stypendium musze oplacic przedszkole, benzyne do samochodu i ewentualna
opiekunke... dorobic??? jak? kiedy? promotor by umarl gdyby sie dowiedzial!
stypendium zagraniczne? buahahhahahaha! jada mlodsi ode mnie, bez znajomosci
jezyka... ale za to lepsi w kombinowaniu i podlizywaniu sie promotorowi:)
a co potem?
wiem! bede slala setki cv i kalkulowala czy przyznac sie, ze mam doktorat?
jedyne na co licze to na Unie Europejska... to moja ostatnia deska ratunku!
tylko czy aby nie bede za stara na start gdzies w swiecie? kiedy urodze
wymarzone drugie dziecko? kiedy odetne pepowine od rodzicow (ciagle nam
pomagaja!)?
pozdrawiam:)
P.S.
ilosc doktorantow gwaltownie rosnie za przyczyna gewaltownego wzrostu
bezrobocia:) kiedys o Polsce mowiono kraj dyrektorow, za pare lat bedzie to
kraj doktorow:))) i co mi wtedy da ten doktorat????????

[Gość: doktorantka]

ja jestem taka zadowolona właśnie po 2,5, roku. Naprawdę mam dużo czasu, mam 2
dzieci. Ale prawda, że przedszkoleplus opiekunkaplus benzyna=dokładnie 1000zł
(mam mało godzin, dlatego tak tanio to wypada), więc w zasadzie utrzymuje mnie
mąż.I chwała mu za to!

[Gość: doktorki]

Mamy na buty, na dentyste i na ksiazki. Nawet mamy czas, zeby czytac te
ksiazki. Spotykamy ciekawych ludzi, jezdzimy na ciekawe konferencje. Ale mniej
wiecej raz w tygodniu zastanawiamy sie czy dobrze robimy zostajac na uczelni.
Bo moze cos waznego nas omija? Ciekawsza praca, lepiej platna i mniej
stresujaca. Niektorzy sie rozesmieja, ale praca na uczelni jest stresujaca! I
nie mozna po prostu zamknac drzwi i nie myslec o pisaniu artykulow, o nowych
teoriach, szukaniu projektow, stypendiow, etc.
Mlode doktorki

[Gość: Jasw]

Masz racje. Praca na uczelniach jest stresujaca. Te uklady, ukladziki. Ta
niepewnosc, czy dopisalo sie wlasciwe osoby do publikacji. Czy rachunek za
chalture, podsuniety do podpisania profesorowi jest dostatecznie wysoki.
Stresy, stresy, stresy!!!!!!!!!!!!

[Gość: Ja]

Mam dosyć ciekawą sytuację, ponieważ przyjęto mnie do pracy pod warunkiem, że
będę robiła doktorat. Tzn. nie powiedziano tego wprost ale wszystkie znaki na
niebie i na ziemi wskazywały, że o to chodzi. Jestem po biologii a pracuję jako
laborantka w Zakładzie Farmakologii AM. O co chodzi z tym doktoratem tak
naprawdę dowiedziałam się dopiero niedawno. A mianowicie chodzi o to, że
warunkiem zrobienia doktoratu z Farmakologii jest zgłębienie tajników tejże. To
jest w sumie oczywiste. Tylko, że u nas praktykuje się tę zasadę, że osoba
przygotowująca się do doktoratu MUSI prowadzić ćwiczenia ze studentami i nikt
nie patrzy na to, że biologia z nauką o lekach ma w sumie niewiele wspólnego a
szefostwo kazało mi prowadzić te zajęcia dosłownie w pierwszym tygodniu pracy.
Tym samym adiunkci mają dużo więcej czasu wolnego, godziny wypracowanych zajęć
na swoim koncie a mi oczywiście nikt za te zajęcia nie zapłaci. I tym sposobem
warunkiem mojej pracy tutaj W OGÓLE jest robienie doktoratu. Jestem tego pewna
ponieważ kiedy próbowałam "podskakiwać" dano mi do zrozumienia, że albo pracuję
jako laborantka i robię doktorat albo nie pracuję w ogóle.

[Gość: Jasw]

A to ciekawe. Jezeli to co napisalas jest prawda, ze doktoranci a nie
pracownicy naukowi prowadza dzisiaj zajecia ze studentami, to po co sa ci
adiunkci i dostojne grono profesorskie?? Proponuje ich zwolnic i zaoszczedzic
sporo kasy. Ja ze swojej strony chce tylko 10% oszczednosci budzetu za ten
pomysl.
Pozdrawiam

[Gość: Adiunkt]

Gość portalu: Jasw napisał(a):

ze doktoranci a nie
pracownicy naukowi prowadza dzisiaj zajecia ze studentami, to po co sa ci
> adiunkci i dostojne grono profesorskie?? Proponuje ich zwolnic i zaoszczedzic
> sporo kasy.

Adiunkci i profesorowie tez prowadza zajecia - wyklady, trudniejsze cwiczenia,
seminaria magisterskie no i zajecia dla doktorantow!
Jezeli ich zwolnisz i wszystkie zajecia dasz poczatkujacym doktorantom, ktorzy
(z calym dla nich szacunkiem) ale jeszcze nie potrafia dobrze prowadzic zajec,
to ja nie zazdroszcze polskim studentom.
Oczywiscie profesorowie tez sa czasem niedouczeni, ale jednak statystycznie na
rzecz patrzac, ich wiedza i umiejetnosci uczenia innych sa wieksze niz u
doktorantow.
Adiunkt

[Gość: Gosia]

Ja nie zastanawiam się nad tym czy? ale jak? Poważnie myślę o doktoracie.
Studia doktoranckie raczej nie wchodzą w grę. Słyszałam o doktoracie
eksternistycznym. Może ktoś objaśni mnie bardziej szczegółowo? A może są
jeszcze inne możliwości?