Niech Pan poda 3 wady i 3 zalety...

[accountmanager]

Co byscie powiedzieli na rozmowie?

[Gość: Adam]

w tym wypadku nie chodzi o podawanie ani swoich wad ani zalet. Jak podasz wady
to Cie mogą nie przyjąć :) logiczne. Podasz zalety to mogą pomyśleć - że sie
przechwalasz. W tym wszystkim chodzi o to by znaleźć "neutralny środek". Podam
jakiś głupi przykład. On naprawde jest głupi, ale postaram się by Ci to jakoś
przybliżyć.
Przykład: miewam czasem problemy z gramatyką angielską, ale od ponad roku chodze
do szkoły językowej.

Coś w tym stylu. Ogólnie to chodzi o to by z wady zrobić zalete. A zalete
połączyć z wadą :)


Pozdrawiam

[Gość: normal]

Moją jedyną wadą jest brak zalet:P Pzdr.

[Gość: jacobs]

a) za duzo czasu spedzam przed komputerem; nie jadam sniadan; pozno chodze spac
b) szybko sie ucze; lubie ludzi; szanuje czas innych osob

Powodzenia na rozmowie.

[Gość: Michał]

Czasami jestem zbyt bezposredni i za bardzo się wiążę z ludźmi.
Czasam staram się rozwiazać problem za szybko.


Ale generalinie moi przedmówcy mają rację. Na ludzie.

[ladnapanna]

ja kiedys na rozmowie na pytanie o zalety zaczęłam opowiadac, ze szybko sie
uczę, ze znajduje czas na dokształcanie, bla bla bla, i w słowotoku palnęłam, e
zawsze sie staram jak najwięcej wynieśc z firmy w której pracuje ...a gościu na
to...-dosłownie? - no ja na to: - moze nie dosłownie, ale...bla bla bla...było
wesoło, a pracy tam nie dostałam ale to juz inna historia:))

[Gość: Joanna]

Bo widzisz zamiast "bla, bla, bla" i "staram sie jak najwiecej wyniesc z firmy dla ktorej pracuje" pownnas
powiedziec i dac oczywiscie przyklady, ze starasz sie jak najwiecej WNIESC do firmy dla ktorej chcesz
pracowac.

[Gość: j]

accountmanager napisał:

> Co byscie powiedzieli na rozmowie?

Czyje?!

[Gość: jacobs]

> Czyje?!
Joanny.

moje 3 wady

[corgan1]

1. Pracuję tylko na umowę o pracę
2. Pracuję tylko 42 godz w tygodniu od 9 do 17
3. Pracuję za min. 2500 zł netto

Z takimi wadami niełatwo znaleśc pracę, nie? hehe

[Gość: Joanna]

To nie sa wady, ale warunki jakie stawiasz pracodawcy.

[Gość: jacobs]

> Z takimi wadami niełatwo znaleśc pracę, nie? hehe
Dla polskich kapitalistow - wyzyskiwaczy sa to gorsze wady od wad genetycznych.
Gdyby istniala szczepionka na takie wady, to juz noworodkom kazaliby ja podawac.

[Gość: a]

Lepiej naprawdę pomyślcie o tych rzeczach zanim pójdziecie na rozmowę.
Najgorzej jest jak przychodzi do pytania (a wiadomo że to standardowe) a osoba
nie może wydusić z siebie słowa albo co gorzej podaje taką wadę która
automatycznie dyskwalifikuje.

Moim zdaniem dobre odpoweidzi to (ale dużo zależy od firmy do której
aplikujesz):
WADY:
- brzydki charakter pisma
- nie umiem przegrywać (tylko dobrze wytłumacz dlaczego to wada Twoim zdaniem)
- za bardzo przywiązuję się do ludzi

ZALETY:
- ambicja
- szybkość uczenia się (ale miej chociaż jakieś osiągnięcie w CV na poparcie
np. stypendium)
- pnktualność

[Gość: jacobs]

> - ambicja
To bardzo zla cecha charakteru. Dlaczego? Dlatego, ze osoby ambitne stale cos
udowadniaja, np. ze sa w stanie osiagnac jakis cel, ze potrafia cos lepiej od
innych itp. Znacznie lepiej pracowac z ludzmi, ktorzy wiedza, ze nie musza
niczego udowadniac.
Ze wzgledu na wynikajacy z niej egocentryzm, ambicja jest najbardziej prymitywna
cecha z wymienionych tu zalet i wad.

[Gość: a]

No ja się nie zgodzę co do ambicji jako złej cechy.
Oczywiście jej przerost może być nie zdrowy ale pracować z osobami mało
ambitnymi to z mojego doświadczenia porażka.
Pamiętam jeszcze jak podczas studiów jeździłem do pracy Anglia, Holandia i
spotykałem Polaków rzucających studia by pracowaćw w knajpach i na budowach.
Potem przez krótki czas pracowałem po studiach z ludźmi których jedyną ambicją
było utrzymać pracę.
Ambicja pozwala iść do przodu rozwijać się.
Wolę pracować zdecydowanie z kimś bardzo ambitnym ale "rozumnym" niż z kimś kto
nie ma ambicji za grosz.
Oczywiście może być to wada ale wszystko zależy jaka praca.

[Gość: jacobs]

> Oczywiście jej przerost może być nie zdrowy ale pracować z osobami mało
> ambitnymi to z mojego doświadczenia porażka.
Brak ambicji != malo ambitny. Brak ambicji == brak zawisci.
> Ambicja pozwala iść do przodu rozwijać się.
To ciekawosc i wynikajace z niej myslenie powinny na to pozwalac, a nie ambicja.
Dobrym przykladem sa tu kilkuletnie dzieci. Ich szybki i konsekwentny rozwoj
wynika wlasnie z ciekawosci.
> Wolę pracować zdecydowanie z kimś bardzo ambitnym ale "rozumnym"
I tu pojawia sie pytanie. Do czego swoj rozum wykorzysta osoba ambitna, a do
czego osoba bez ambicji. Ambitny rozum bedzie dazyl do dominacji. Rozum
pozbawiony ambicji bedzie dazyl do zaspokojenia ciekawosci, a zatem do
rzeczywistego rozwoju, a nie do rozwoju, ktorego celem jest korzysc w postaci
dominacji albo korzysci z dominacji. Przykladem poczatkow ambicji sa z kolei
nieco starsze dzieci, te w wieku szkolnym, a konkretnie ich podejscie do ocen i
nieustanne porownywanie sie z innymi. Niestety to porownywanie nie wynika z
ciekawosci i zainteresowania ludzmi, lecz z checi dominacji. Poczatki myslenia
ambicjonalnego sa u takich dzieci bardzo dobrze rozpoznawalne. Oczywiscie
dorosli lepiej radza sobie z ukrywaniem tego typu prymitywnych zachowan,
potrafia je na wiele sposobow wytlumaczyc itd., jednak geneza jest ta sama,
czyli ambicja.

[Gość: a]

>Oczywiscie dorosli lepiej radza sobie z ukrywaniem tego typu prymitywnych
zachowan, potrafia je na wiele sposobow wytlumaczyc itd., jednak geneza jest ta
sama, czyli ambicja.<
Nie jestem specjalistą i nie podam definicji słowa ambicja. Ale w moim
rozumieniu i wielu osób ambicja to:
- chęć rozwoju
- chęć zdobywania nowych doświadczeń
- brak oporu przed zmianami
- postrzeganie zmiany jakie rzeczy koniecznej do rozwoju
- podejmowanie odpowiedzialności
- stawianie sobie wysokich wymagań
- wykorzystywanie szans i okazji
Może to trochę dużo jak na definicję jednego słowa, ale takie
właśnie są wg mnie osoby ambitne.

>Do czego swoj rozum wykorzysta osoba ambitna, a do
czego osoba bez ambicji.<
Chodzi tu o to by osoba ambitna myślała, znała miejsce w szeregu, a nie uważała
że po roku pracy w firmie zna wszystko i jest gotowa by zarządzać całą firmą.
Ambitne osoby, ale rozumne nie muszą dążyć do dominacji, a do współpracy jak
najlepszego wykorzystania potencjału siebie i innych.

Jeżeli się ze mną nie zgadzasz jacobs powiedz proszę, czy jest moż esłowo jedno
może dwa którymi nazwał(a) byś wypisane przeze mnie cechy?

[Gość: jacobs]

Słownik Wyrazów Obcych i Zwrotów Obcojęzycznych mowi nam, co nastepuje:
,,<b>ambicja</b> poczucie własnej wartości i chęć jak najlepszego jej
spożytkowania; aspiracje, pragnienie osiągnięcia wyższej pozycji i prestiżu
społ., sukcesów, powodzenia, sławy;".
Następnie podane jest kolejne znaczenie, troche odbiegajace od toku naszej
dyskusji:
,,<b>ambicja</b> szlachetna duma, godność osobista, honor, miłość własna;
Następnie podana jest definicja pojęcia: ,,amb. wygórowana", jednak już
wcześniej wyjaśniliśmy sobie, że o takiej tu nie piszemy.
Na końcu można jeszcze przeczytać o genealogii słowa <b>ambicja</b>:
,,

[Gość: a]

Rzeczywiście osoby ambitne łatwo nakręcić do działania.
Ale co do tego "napuszczania" na siebie to po to mają rozumum
by sie nie dać wrobić w tego typiu rzeczy. A co do pchania się
różnego rodzaju działania których inni by się nie podjęli to prawda.
Tylko jedna rzecz mnie zastanawia.
Jednym z powodów dla których pracuje tam gdzie pracuję jest to,
że pracodawca wiedział że jestem ambitny.
Za taką osobę uważam się, ale nie zaobserwowałem u siebie jakiejś
szczególnego pociągu do dominacji. Owszem kieruje grupką osób i w jakiś
dominuję, ale wkońcu jestem szefem. Zdecydowanie stawiam na współpracę,
ale każdy zespół składa się z jednostek. Trzeba tylko spowodować by
działania, cele, priorytety tych jednostek były zbieżne z interesem gr.
i firmy. Dlatego ambicja (a u niektórych chęć bycia kimś więcej niż tylko
członkiem zespołu) mi nie przeszkadza. Bo daje im do zrozumienia,
że ta osoba, która będzie się starała i angażowała w swoje obowiązki
osiągnie swój cel.