rzucilem prace za 20 000+

[Gość: martens]

I to niemal z dnia na dzien, choc nie musialem. I nie mam na oku nowej
posadki. Glupia sprawa - nie? Momentami mysle, ze zwariowalem. Rodzina mysli
tak chyba caly czas (juz trzeci dzien). Ale do rzeczy - dlaczego to zrobilem?
Fakt, ze nowy prezes okazal sie morlokiem, ale przeciez morlokowie sa
wszedzie. Fakt, ze nie dalo sie z nim rozmawiac - ale nieczesto sie daje.
Fakt, ze... etc. Ale ja po prostu nagle zdalem sobie sprawe, ze od kilku lat
bieglem nie wiem dokad. Wracalem do domu jako zombie zdolny posiedziec dwie
godziny w fotelu, wypic dwa piwa i pojsc spac. No i koniec z tym do cholery.
Teraz mam przynajmniej czas, zeby zastanowic sie, co dalej? Chyba zrobie
drugi fakultet i prawdopodobnie doktorat, po to, zeby popracowac naukowo.
Pewnie pojde do nowej pracy za kilka miesiecy (pamietacie American Beauty -
poprosze o jak najmniej odpowiedzialna prace) - licze sie z zarobkami
kilkakrotnie mniejszymi niz dotychczas. Zajme sie domem, dopieszcze zone.
Zadbam o psa i o siebie. Przeczytam ksiazki, ktore od lat czekaly. Skoncze
ksiazki, ktore zaczalem pisac i przerwalem po pierwszym rozdziale (chyba ze
trzy sa takie). Zastanowie sie wreszcie nad soba. Pojade w gory. Ogranicze
wydatki - ale przeciez np. moje menu sie znacznie polepszy (koniec z gowniana
pizza na telefon i nieregularnymi posilkami). Moze i zwariowalem. A moze
wlasnie odwrotnie - moze to dotychczas dawalem sie zwariowac? Co Wy na to?

[Gość: Pri]

Yeah !!!

[Gość: Ja]

Witam, podziwiam i sama sie nad tym ostatnio zastanawiam, ale...
Z jednej strony: czas dla rodziny, luz, beztroska, w koncu mozna posiedziec
przed telewizorem, zaczac gotowac dla rodzinki, zajac sie dziecmi..itd(lacznie
z chodzeniem na spacery i zdrowym trybem zycia)
Ale jest i ta ciemniejsza, o ktorej zapewne wiesz: po latach spedzonych w
pracy-zlapie Cie depresja, ze nic nie robisz. A jezeli zaczniesz cos robic, co
bedzie Ci sprawialo przyjemnosc, to zapewne nie przyniesie pieniedzy-wiec-
uwaga na wszelkie zony, bo jezeli nie pochodzi z rodu bogatych przemyslowcow:)
to sobie pewnego dnia odejdzie... a koledzy dookola pracuja i oni dla Ciebie
czasu nie znajda. Samotnosc w wielkim miescie...
Mnie to tez nie daje spokoju, chociaz prace mam za ok 10000, ale szans na
znalezienie innej podobnie platnej w dzisiejszych czasach- nie sadze. Mimo, ze
szefa mam skurwysyna i chetnie bym go zastrzelila-jeszcze nie stracilam
cierpliwosci. Moze lepiej bylo najpierw poszukac czegos innego-nawet mniej
platnego a potem rzucic ten caly balagan...?
Ja bynajmniej oceniam swoje szanse psychiczne jeszcze na rok, potem niech sie
dzieje wola.....
Pozdrawiam i zycze spelnienia na bezrobociu, najwazniejsze jest tylko cos
robic i byc uzytecznym:)
Trzymaj sie

[3telnick]

...brak przyjaciół (a co, można ich rekrutować tylko spośród równych sobie
finansowo???), żona która rzuci faceta co przestał przynosić siano (milusia,
kochana, ideał kobiety :)))) i nuda przed telewizorem zamiast zajęcia się czymś
nie przynoszącym zysku, a tylko satysfakcję (można przecież opiekować się
gorylami w Afryce, posklejać modele z papieru, napisać beznadziejny wiersz...)
Albo ja jestem inna grupa artystów, albo jednak niektórym pieniądze wyznaczają
w życiu koleiny z których nie sposób się wyrwać... smutne, żałosne... zostanę
przy swojej Nowej Zelandii :)))

[polinezya]

Nie zwariowales, wrecz przeciwnie, to co zrobiles wymagalo duzej odwagi. Udalo
Ci sie dostrzec ze w zyciu sa tez inne rzeczy, nie tylko praca i ciagla pogon
za pieniedzmi, a nie wiem czy na palcach u jednej reki policzysz ludzi ktorzy
zrobiliby to samo i to szczegolnie biorac pod uwage jak dobrze platna byla to
praca. Dla mnie bomba, jestes moim idolem, podziwiam Cie za to!

[Gość: Bart]

Gratuluję odwagi i powodzenia na nowej drodze zycia!

[Gość: vesuvio]

brawo!!

[kuba_wr]

Boże, i pomyśłeć sobie, że wielu z nas uprawia to samo, co Ty pier..łeś w
cholerę, za 1/10 tego co ty, lub jeszcze mniej... Żałosne.

P.S. Niestety, też się do nich zaliczam...

Brawo! Tak trzymac! :) (no txt)

[Gość: Ścierwo]

A gdzie zwolniłeś miejsce pracy ?

[Gość: Lechu]

Pochwal się, z czego zrezygnowałeś ;-)
Teraz zrobi się z Ciebie pulchny misiek.

[Gość: Andrz3j]

heh suuper..

Może potrzebują kogos na twoje miejsce??

Wiesz z miła chęcia bym tez popracowął za 20 000+ a miać i potem dal sobie
luz..
w obecnej sytuacji to nawet z miesiąc 24 na dobę chetnie bym popracowal za taki
cash a potem mółbym się zwolnić :D

[3telnick]

Gratuluję odwagi, oby szara codzienność nigdy nie przesłoniła tej decyzji :)))

[mouchi]

jak dla mnie wykazujesz wszelkie oznaki powrotu do zdrowia psychicznego.
Gratuluje.

[ewabraun]

Gratuluję - "Martensie". Ja niestety waham się z tą decyzją już od 6
miesięcy.Też zarabiam dużo i jedyne co mnie trzyma w tej pracy to właśnie
pieniądze. Ale coraz częściej siedzę i myślę sobie - ile to jeszcze potrwa? Po
co, czemu to służy, do czego prowadzi. Ta kasa radości mi też nie daje -
jedynie poczucie bezpieczeństwa (a to ważne) i satysfakcję, ze mogę się
podzielić pieniędzmi z moją bezrobotną rodziną. Druga strona medalu to
niedojrzała intrygantka szefowa - która tylko czeka na moją wpadkę, praca bez
głębszego sensu itd itp.
Ale się rozpisałam - miała to być odpowiedź na Twój post. Jeszcze raz
graqtuluję, zazdroszczę że masz już tą decyzję za sobą.
Życzę miłego życia bez pośpiechu!
Ewa

Niech zgadnę...

[Gość: Jasnowidz]

Gość portalu: martens napisał(a):

> I to niemal z dnia na dzien, choc nie musialem. I nie mam na oku nowej
> posadki. Glupia sprawa - nie? Momentami mysle, ze zwariowalem. Rodzina mysli
> tak chyba caly czas (juz trzeci dzien).
(...)

> Chyba zrobie
> drugi fakultet i prawdopodobnie doktorat, po to, zeby popracowac naukowo.
> Pewnie pojde do nowej pracy za kilka miesiecy (pamietacie American Beauty -
> poprosze o jak najmniej odpowiedzialna prace) - licze sie z zarobkami
> kilkakrotnie mniejszymi niz dotychczas. Zajme sie domem, dopieszcze zone.
> Zadbam o psa i o siebie. Przeczytam ksiazki, ktore od lat czekaly. Skoncze
> ksiazki, ktore zaczalem pisac i przerwalem po pierwszym rozdziale (chyba ze
> trzy sa takie). Zastanowie sie wreszcie nad soba. Pojade w gory.


Niech zgadnę... byłeś redaktorem naczelnym bezpłatnego dziennika.

Ciekawym, czy trafiłem ;].

Piszesz, że skończysz książki. Obiecaj, że je przeczytamy!!

Będzie git.

[Gość: martens]

Gość portalu: Jasnowidz napisał(a):

> Gość portalu: martens napisał(a):
>
>
> Niech zgadnę... byłeś redaktorem naczelnym bezpłatnego dziennika.
>
> Ciekawym, czy trafiłem ;].
>
??????????
skad taki pomysl jasnowidzu???

niech zgadne... pomyliles mnie z jakims swoim znajomym?

a teraz zarty na bok. mniejsza z tym, jaki jest moj zawod, w zawodzie
jasnowidza przyszlosci Ci nie wroze.

Nie zgadłem :P

[Gość: Jasnowidz]

>
> > Gość portalu: martens napisał(a):
> >
> >
> > Niech zgadnę... byłeś redaktorem naczelnym bezpłatnego dziennika.
> >
> > Ciekawym, czy trafiłem ;].
> >
> ??????????
> skad taki pomysl jasnowidzu???
>
> niech zgadne... pomyliles mnie z jakims swoim znajomym?
>
> a teraz zarty na bok. mniejsza z tym, jaki jest moj zawod, w zawodzie
> jasnowidza przyszlosci Ci nie wroze.
>
aaa... nie zgadlem

dzisiaj dobiegly mnie pewne informacje z trzeciej reki, ktore na pierwszy rzut
oka (a moze ucha?) pasowaly do Twojej historii... ;)

[majaa]

Gratuluję i życzę szczęścia!!!
Wiesz, co w życiu najważniejsze, więc nie zginiesz!

[Gość: akaWill]

Gratuluje decyzji, ale ...

Skoro gotowi Ci byli tyle placic, moze bylo miejsce na wynegocjowanie warunkow,
ktore by Ci daly wiecej czasu i wolnosci. Cos w rodzaju pol etatu, moze jakies
telecommuting?

[Gość: Tutejszy]

Mysle ze popelniles blad, jedynym usprawiedliwieniem tej decyzji moze byc tylko
utrata zdrowia ( fizycznego i psychicznego) ale nie chec wyluzowania sie i
potrzeba przeczytania kilku ksiazek. Jest to bardzo niedojrzale podejscie do
pracy jako takiej, nie ma idealnych szefow jak i nie ma idealnych miejsc pracy.
To co wielu wydaje sie wyscigiem szczurow jest zwykla koniecznoscia. Za kilka
miesiecy przejdzie ci ten entuzjazm i bedziesz szukal pracy ktora zagwarantuje
ci jako taki byt.

wyścig szczurów

[3telnick]

Jeśli wyścig szczurów jest koniecznością to ja olewam taki kraj i emigruję do
Nowej Zelandii. Ktoś leci ze mną?

[mouchi]

3telnick napisał:

> Jeśli wyścig szczurów jest koniecznością to ja olewam taki kraj i emigruję do
> Nowej Zelandii. Ktoś leci ze mną?

popieram z całego serca. jak nadalej od takich popapranców jak gość:Tutejszy,
to przez takich ciołków ludzie podejmują takie decyzje jak martens.
byle dalej, choć NZ dla mnie za daleko.
pzdr
m

[Gość: Tutejszy]

Jedzcie ciolki do NZ, Australii albo USA, jeszcze szybciej bedziecie wracac,
nikt tam sie z wami nie bedzie partolic, sami bedziecie musieli zarobic na
swoje utrzymanie, nie bedzie pomocy rodziny i nikt wam szklanki wodki nie poda
(za darmo) , jedzcie, moze sie czegos nauczycie

[3telnick]

Gość portalu: Tutejszy napisał(a):

> Jedzcie ciolki do NZ,
(bardzo chętnie)
Australii albo USA,
jeszcze szybciej bedziecie wracac,
(nie sądzę)
> nikt tam sie z wami nie bedzie partolic,
(tak jak i w Polsce)
sami bedziecie musieli zarobic na
> swoje utrzymanie,
(sam utzrymuję się)
nie bedzie pomocy rodziny
(nie mam pomocy rodziny)
i nikt wam szklanki wodki nie poda
> (za darmo) ,
jedzcie, moze sie czegos nauczycie
(nie będę się tu chwalił swoim wykształceniem i doświadczeniem zawodowym)

(ale nadal uważam że wyścig szczurów to porażka życiowa i to w każdym przypadku)

[majaa]

Nie przesadzaj, Tutejszy. Martens z pewnością sobie poradzi.
Dzięki Bogu są ludzie, dla których wieczna pogoń za pieniądzem i
niewolniczy "zapieprz" nie jest synonimem szczęścia.

do martensa

[kika_kika]

Ja dwa lata temu rzuciałam baaaaaaaaaaaaaardzo bogatego narzeczonego, ot
tak... poprostu... czułam się jak kwiatek w butonierce, jak ozdóbka. Wszyscy
uważali mnie za kretynkę, wariatkę i pomyloną osóbkę, ale ja raz podjętej
decyzji nie zmieniłam i dobrze mi z tym. teraz mam wspaniałego męża, nie ma
tyle pieniędzy, ale na każdym kroku daje mi poznać, że bardzo mnie kocha i że
strasznie mu na mnie zależy... no i teraz jestem naprawdę szczęsliwa!
Jeśli Ty drogi martensie podjąłęś decyzje, która dla wielu może oznaczać
początek twojego szaleństwa, myślę, że wiedziałeś co robisz i z tą decyzją
będziesz szczęśliwy, Twoja rodzina wreszcie zyska prawdziwego mężą/tatusia a
nie tylko "przynosiciela" duzych pieniążków. Myślę, że to "szczęśliwa" decyzja.
Pozdrawiam i życzę szczęścia!!!

KIKA

[Gość: MM]

To gdzie ta wolna posada?

[Gość: MC]

Martens, na początek pogłaskam Cię po główce - męską decyzje podjąłeś, bo :na
pewno masz nieźle zaopatrzone konto, dużo znajomych którzy pomogą Ci znaleźć
zajęcie za rok czasu jak uszczuplisz znacznie portfel, pewnie dostajesz jeszcze
przez 3 m-ce (lub 6) pensję, aby nie podejmować u konkurencji pracy itp. Ale
za za jakiś czas euforia Twoja minie, a realia wezmą górę. Nacieszysz się
rodziną, spełnisz dawne marzenia - ale przysłowiowy garnek trzeba zapełnić i
sądząc po Twoich zarobkach, nie zapełniasz byle czym. A przyzwyczajenie to
druga natura człowieka. Tak czytałam wszytskie opinie, które Ci gratulują
podjętej decyzji, ale moim zdaniem gratulują bo są w Twojej sytuacji lub są
marzycielami, idealistami. Myślę, że masz szczęście iż dostęp do internetu mają
ludzie wykształceni, z pensjami do przezycia (1000-1500 zł na osobę), bo inne
opinie byś usłyszał od sprzątaczki, bezrobotnego, studenta po kierunku super na
czasie + fakultet, który drugi rok nie może znaleźć pracy lub osoby pracującej
za 600 zł netto. Moim zdaniem : masz przygotowane zaplecze (czyt. znajomi)-jak
nie teraz to wiesz, ze za 1,5 roku możesz z tego skorzystać - u mnie tylko ten
element Cie usprawiedliwia. Żyj chwilą jak najdłużej, ale wiedz że do garnka
trzeba te szparagi włożyć ;-)

JA TEZ RZUCILAM:)))

[Gość: Larysa]

Powiem jedno -WARTO,WARTO rzucic prace, ktora Cie zeszmaca, nie masz czasu na
przyjemnosci, nie masz czasu zeby wydac zarobionej kasy. Kiedy budzisz sie i
myslisz, qwa znow do roboty i wieczorem lapiesz sie, ze jedyna rozrywka jest
drink i tv....nie opuszcza Cie wewnetrzny niepokoj to jest to najlepsza decyzja
jaka mozna podjac.

Ja rzucilam dobrze platna prace w marcu, tak jak Ty z dnia na dzien bez zadnej
innej oferty i NIE ZALUJE TEJ DECYZJI!
Postawilam na zdrowie psychiczne:))

Po 3 miesiacach szukania, znalazlam inna, moze mniej platna prace ale
szczesliwa jestem ze mam czas dla domu, wstaje usmiechnieta i wiem, ze po pracy
bede miala czas, zeby zrobic cos na obiad, posprzatac itp..

Czuje, ze wyzwolilam sie z tego cholernego wyscigu szczurow.......
Czy przegralam.....?

P.S Satysfakcji dostarcza mi fakt, ze utarlam nosa bezczelnemu szefowi,
musielibyscie zobaczyc jego mine tego kaftana, kiedy dostal moje
wypowiedzenie:)))))myslal, ze za taka kase jaka zarabiam u niego, bede
wdzieczna do konca zycia a tu? SURPRISE:))i good bye:)

[Gość: martens]

Glupia sprawa MC... Kase bede dostawal jeszcze przez 3 miechy - starczy akurat
by zalatac debet na koncie. Z tymi kumplami to nie takie proste. Jak przez
kilka lat wsiakasz o 8 rano a wynurzasz sie po 21, to nie masz kumpli. To moj
przypadek. Ale to prawda, ze jestem zawodowcem i jesli rzeczywiscie za rok
euforia minie, to pewnie prace znajde moze nie za 20 ale powiedzmy za 8-10-12.
Tylko naprawde nie wiem, czy bede chcial. A wiesz ile kosztuja szparagi w
sezonie? Mam znajomy warzywniak, gdzie sa po 5 zl za peczek. Nawet gdy bede je
przez dwa miesiace w roku jadl codziennie to wydam na to w sumie 300 zl. Ale
masz racje. Jestem do przodu. Nie moglbym podjac takiej decyzji, gdybym nie
mial za soba ponad 10 lat tak zwanej ?kariery?, ktora juz na zawsze pozostanie
jakims tam moim kapitalem. Jak to w zyciu, inwestujesz i wyjmujesz. Teraz
przyszedl czas wyjmowania, az do dna.

Gość portalu: MC napisał(a):

> Martens, na początek pogłaskam Cię po główce - męską decyzje podjąłeś, bo :na
> pewno masz nieźle zaopatrzone konto, dużo znajomych którzy pomogą Ci znaleźć
> zajęcie za rok czasu jak uszczuplisz znacznie portfel, pewnie dostajesz
jeszcze
>
> przez 3 m-ce (lub 6) pensję, aby nie podejmować u konkurencji pracy itp. Ale
> za za jakiś czas euforia Twoja minie, a realia wezmą górę. Nacieszysz się
> rodziną, spełnisz dawne marzenia - ale przysłowiowy garnek trzeba zapełnić i
> sądząc po Twoich zarobkach, nie zapełniasz byle czym. A przyzwyczajenie to
> druga natura człowieka. Tak czytałam wszytskie opinie, które Ci gratulują
> podjętej decyzji, ale moim zdaniem gratulują bo są w Twojej sytuacji lub są
> marzycielami, idealistami. Myślę, że masz szczęście iż dostęp do internetu
mają
>
> ludzie wykształceni, z pensjami do przezycia (1000-1500 zł na osobę), bo inne
> opinie byś usłyszał od sprzątaczki, bezrobotnego, studenta po kierunku super
na
>
> czasie + fakultet, który drugi rok nie może znaleźć pracy lub osoby
pracującej
> za 600 zł netto. Moim zdaniem : masz przygotowane zaplecze (czyt. znajomi)-
jak
> nie teraz to wiesz, ze za 1,5 roku możesz z tego skorzystać - u mnie tylko
ten
> element Cie usprawiedliwia. Żyj chwilą jak najdłużej, ale wiedz że do garnka
> trzeba te szparagi włożyć ;-)

[Gość: akaWill]

Ale tu duzo egzaltacji! Duze pieniadze, zly szef, brak czasu kontra gory,
ksiazki i mniejsze pieniadze z radoscia zycia i usmiechem na twarzy. Nagle
decyzje z dnia na dzien. Czarne i biale. Moze to kwestia wieku, ale ja
bardziej wierze w kalkulacje, w ktorych logicznie przypisuje sie plusy i minusy
roznym sprawom. Wyscig szczurow moze byc samorealizacja jesli troche sie
zwolni. W zyciu jest wiecej kolorow, decyzje bywaja trudne a kompromis to
niekoniecznie sprzedawanie sie.

[3telnick]

Wyścig szczurów może być samorealizacją jak się trochę zwolni???
Toż to nie logiczne, albo wyścig, albo własne tempo...
Nie da się być trochę dziewicą i trochę w ciąży :)

[Gość: akaWill]

3telnick napisał:

> Wyścig szczurów może być samorealizacją jak się trochę zwolni???
> Toż to nie logiczne, albo wyścig, albo własne tempo...
> Nie da się być trochę dziewicą i trochę w ciąży :)

Masz racje logiku.
Mi chodzilo o to, ze slowo "kariera" czesto kojarzy sie z czyms negatywnym, a
nie powinno. A wracajac do wyscigu szczurow, to mam na mysli udzial w wyscigu
bez checi wygrania, ot dla samego udzialu, z wlasnym prywatnym podium
zwyciezcow.

[3telnick]

ok. prywatne podium :)
byle nie dać sie stratować przez stado pędzących szczurów ;)

[Gość: akaWill]

3telnick napisał:

> ok. prywatne podium :)
> byle nie dać sie stratować przez stado pędzących szczurów ;)

Biegne na poboczu ;)

[Gość: Rasty]

Chętnie bym wskoczył na Twoje miejsce ! Czasami warto spróbować ! Podaj namiary
na tą firmę skąd uciekłeś - spróbuję zawalczyć.
Ja nigdy nie zarabiałem tyle co Ty. Szukam pracy już od 6 miesięcy.

[mikmik]

a mnie wlasnie wypieprzyli ...
przed godzina zadzwonil dyrektor i poinformowal ze wplynal wniosek o
rozwiazanie ze mna umowy o prace w trybie natychmiastowym i mam pol godziny na
zastanowienie sie czy przyjmuje sposob rozwiazania za porozumieniem stron czy
ma to byc dyscyplinarka...
Oczywiscie nie mam sobie nic do zarzucenia, nie bylo zadnych uwag co do
jakosci wykonywanych przeze mnie zadan nie mowiac o upomnieniu czy naganie,
ktorych slad zostalby w aktach a tu nagle taki klops...
Nie zgodzilem sie bo nie wiem nawet co i kto ma mi do zarzucenia. Pewnei
skonczy sie to w sadzie pracy ale fakt faktem bede bez zrodla zarobku przez
najblizszy czas... i kto wie jak dlugo...
Nie moge sie jeszcze pozbierac...

[mouchi]

witaj w klubie

mikmik napisał:

> a mnie wlasnie wypieprzyli ...
> przed godzina zadzwonil dyrektor i poinformowal ze wplynal wniosek o
> rozwiazanie ze mna umowy o prace w trybie natychmiastowym i mam pol godziny
na
> zastanowienie sie czy przyjmuje sposob rozwiazania za porozumieniem stron czy
> ma to byc dyscyplinarka...
> Oczywiscie nie mam sobie nic do zarzucenia, nie bylo zadnych uwag co do
> jakosci wykonywanych przeze mnie zadan nie mowiac o upomnieniu czy naganie,
> ktorych slad zostalby w aktach a tu nagle taki klops...
> Nie zgodzilem sie bo nie wiem nawet co i kto ma mi do zarzucenia. Pewnei
> skonczy sie to w sadzie pracy ale fakt faktem bede bez zrodla zarobku przez
> najblizszy czas... i kto wie jak dlugo...
> Nie moge sie jeszcze pozbierac...

[huron]

To ciekawe.
Jak ktos napisal powyzej prace, ktora zeszmaca trzeba oceniac bez emocji.
Jak zeszmaca albo zdrowie niszczy to pewnie, ze trzeba rzucic w diably.
20,000 PLN to duzo pieniedzy jak na pensje w Polsce.
Musisz byc szalenie szczesliwym czlowiekiem, zeby pisac o tym ot tak na forum.
Jednak sam fakt rzucenia wszystkim mi nie imponuje.
Napisz czy odlozyles przez ten czas jakies pieniadze?
Zainwestowales nadwyzke?
Masz polise na zycie?
Zona pomogla w tej decyzji?
Masz plan co dalej?
Jak teraz popuscisz bracie to moze byc z toba niewesolo za jakis czas.
Dzialaj od razu. Odpocznij i szukaj czegos innego. Nie wydawaj oszczednosci.
Nie badz jak polski rzad.
Pamietaj, ze jak masz oszczednosci i masz np. 50,000 PLN i wydajesz miesiecznie
ze szesc kola to kasy wystarczy Ci na ok. 8-9 miesiecy.
Jak ktos zarabia np. 7,000 PLN i jest w stanie odlozyc np. 1000 PLN miesiecznie
to odrobienie tych 50,000 zajmie mu 4 lata.
Z pracy.


A ja bylem ostatnio w teatrze.
I co ?
I nic.

Pa.

[Gość: i -co-z -tego]

chcesz sie pochwalic jeleniom takim jak ty?
Mozna ci wierzyc ale mozna niewierzyc.Moze rzuciles ale za 500 na reke!
Sprubuj zyc z pisania ksiazek,

Masz cos do mnie?

[huron]

Masz cos do mnie?
Pijesz do mnie, czy do tego misia od 20,000?
Pa.

Zrozumienie

[Gość: Larysa]

Wiecie, jezeli ktos rzuca prace za porzadna kase to wcale nie musi oznaczac
braku odpowiedzialnosci! Napadliscie na tworce tego watku...o.k rozumiem
rozgoryczenie co poniektorych, ktorzy tylko pomarzyc moga o takich dochodach
ale:

1) Ciekawe ile czasu wytrzymalibyscie na jego miejscu?
2) Czy jestescie w stanie zrobic wszystko byle tylko zarabiac 20 patykow
miesiecznie?? Trzymac sie rekami i nogami stolka, byle tylko moc w wakacje
wyjechac do Egiptu, jesc szparagi, jezdzic mercedesem?? a gdzie godnosc i
poczucie spokoju i zgodnosci z wlasnymi przekonaniami?
3) Czy Wasze zdrowie psychiczne nie liczyloby sie bardziej?
4) Co po tej kasie, jak za rok moze na zawal byscie padli i wtedy rodzina
mialaby wiekszy problem...

On ma szanse na rozpoczecie nowego zycia, jak widac nie kazdemu jest potrzebne
bogactwo materialne...

Zycze Ci powodzenia w dazeniu do sukcesu (pojecia wzglednego)przede wszystkim
spokoju Twojego i Twojej rodzinki. Mam nadzieje, ze otrzymasz z ich strony
moralne wsparcie.

[pomadka]

Ja rok temu zrobiłam dokładnie to samo !
i co .. inic mam nową pracę , już zupełnie inną. Żaden prezes się na mnie nie
wyżywa, nikt nie psuje mi urlopu ( urlop -raz na 3 lata0 ciagłymi telefonami,
że firma się pali i wali !
Mam czas dla mojej rodziny , dla siebie, zaczęłam chodzić do kina i teatru,
czytać książki, nawet gotować. Poprzednio teatr i kino było już zamknięte jak
kończyłam pracę, a gdy otwierałam książkę.. zamykały mi się oczy !
Nawet nie wiedziałam, ze to dzis jest Wigilia a kupienie prezentów przed
graniczyło z cudem.
Wolę moje obecne życie.. bo to poprzednie nie można było nazwać życiem !

Gratuluję Martens

wyluzowana i radosna
Pomadka

[Gość: Marta]

2 lata temu też rzuciłam robotę z dnia na dzień. Zależało mi na pracy ,
pieniadzach, stołku i przedmiocie mojej pracy. Problem był w tym, że ceną za
pozostanie było przymykanie oczu na przekręty i nicnierobienie. A tyle można
było zrobić ciekawych i pożytecznych rzeczy. Nie żałuję że nie pozostałam z
bandą konformistów, lizusów itp. Zarabiam na razie 10 razy mniej i trudno. Mam
nadzieję że kiedyś będzie więcej. Na pewno jest ciekawiej. Zrobiłam i robię
wiele pozytecznych rzeczy na które nie miałam wcześniej czasu.
Pozdrawiam

[Gość: Marta]

2 lata temu też rzuciłam robotę z dnia na dzień. Zależało mi na pracy ,
pieniadzach, stołku i przedmiocie mojej pracy. Problem był w tym, że ceną za
pozostanie było przymykanie oczu na przekręty i nicnierobienie. A tyle można
było zrobić ciekawych i pożytecznych rzeczy. Nie żałuję że nie pozostałam z
bandą konformistów, lizusów itp. Zarabiam na razie 10 razy mniej i trudno. Mam
nadzieję że kiedyś będzie więcej. Na pewno jest ciekawiej. Zrobiłam i robię
wiele pozytecznych rzeczy na które nie miałam wcześniej czasu.
Pozdrawiam

Praca naukowa ???????

[Gość: naukowiec]

ciekawe, jak masz zamiar utrzymać się z pensji naukowca. Młody adiunkt (tj ok.
30 lat) z doktoratem zarabia ok. 1800 zł brutto, asystent dużo mniej. Jeśli
chcesz więcej - musisz dorabiać. a na to jest potrzebny czas, którego ci w
końcu zacznie brakować na sprawy naukowe. Jeśli nie chcesz być w nauce
przeciętniakiem, musisz nad sobą pracować, a nie dorabiać. Spróbuj...

[Gość: bentari]

ja rzuciłem robote w ciągu 3 godzin pewnego majowego dnia. Nie była nawet za 10
000, ale i tak były to dobre pieniądze. Mialem dosyć szefa, atmosfery w dziale
i całego tego toksycznego środowiska i mikriklimatu, który wychodowała sobie
szefowa(lizusostwo, podkładanie świń, spychanie roboty,unikanie
odpowiedzialności, zazdrość, zawiść, fałszywe uśmiechy, kąśliwe uwagi i
robienie wrażenia "kochającego się zgranego teamu") - długo można o tym pisać.
Nawet wakacje w Egipcie, zasłużone, wypracowane, wymarzone - nie cieszyły.
Miałem wrażenie, iż żyję w jakimś półmroku i ciągle jakiś cień wisi nade mną.

Tak, iż pierwsze tygodnie było super - duuuuża psychiczna ulga, znajomi mówili
o powrocie radośći życia.

Problem w tym, iż ta moja wybrana wolność, wbrew mnie trwa za długo. Ostatni
raz byłem w robocie w maju, zatem 6 miechów temu. Statystyk rozmów, aplikacji,
testów, które zaliczyłem - nie będę podawał - sporo.
Czytając tylko te wasze posty - zastanawiam się, które uczucie jest gorsze, ta
beznadzieja teraz, świadomość, iż do wiosny może sie już niewiele zmienić, czy
to przygnębienie i psychiczny ucisk sprzed pół roku.... Nie wiem, po prostu nie
wiem, co jest mniejszym złem... Wtedy przynajmniej miałem spore konto,
samodzielne mieszkanie i jak mi sie spodobały buty, to je po prostu kupowałem.

Jedyny plus, iż celem obniżenia kosztów(na początku) wprowadziłem sie do mojej
połówki i bardzooo nas to do siebie zbliżyło. Wcześniej było wygodnie, ale nie
tak fajnie. Niemniej świadomość iż nie jestem samodzielny, też dokucza.
Ponadto, ile godzin dziennie można czytać, uczyć sie słówek, siedzieć w
internecie i funkcjonować jedynie w oparciu o nadzieję.......

Podziwiam martensa, tym bardziej, iż jeżeli kiedykolwiek dane byłoby mi być w
jego sytuacji, a drugi raz w sytuacji jaką sam przeżyłem - nie wiem czy po
obecnych doświadczeniach stać mnie by było na tak odważny krok. Chyba bym
najpierw zapewnił sobie inną pracę nawet za dużo mniejszą kasę, ale koniec z
lądowaniem bez wysuniętego podwozia. Czy to jest myślenie szczura, uczestnika
wyścigu?

[Gość: akaWill]

Gość portalu: bentari napisał(a):

> ja rzuciłem robote w ciągu 3 godzin pewnego majowego dnia. Nie była nawet za
10
>
> 000, ale i tak były to dobre pieniądze. Mialem dosyć szefa, atmosfery w
dziale
> i całego tego toksycznego środowiska i mikriklimatu, który wychodowała sobie
> szefowa(lizusostwo, podkładanie świń, spychanie roboty,unikanie
> odpowiedzialności, zazdrość, zawiść, fałszywe uśmiechy, kąśliwe uwagi i
> robienie wrażenia "kochającego się zgranego teamu") - długo można o tym
pisać.
> Nawet wakacje w Egipcie, zasłużone, wypracowane, wymarzone - nie cieszyły.
> Miałem wrażenie, iż żyję w jakimś półmroku i ciągle jakiś cień wisi nade mną.
>
> Tak, iż pierwsze tygodnie było super - duuuuża psychiczna ulga, znajomi
mówili
> o powrocie radośći życia.
>
> Problem w tym, iż ta moja wybrana wolność, wbrew mnie trwa za długo. Ostatni
> raz byłem w robocie w maju, zatem 6 miechów temu. Statystyk rozmów,
aplikacji,
>
> testów, które zaliczyłem - nie będę podawał - sporo.
> Czytając tylko te wasze posty - zastanawiam się, które uczucie jest gorsze,
ta
> beznadzieja teraz, świadomość, iż do wiosny może sie już niewiele zmienić,
czy
> to przygnębienie i psychiczny ucisk sprzed pół roku.... Nie wiem, po prostu
nie
>
> wiem, co jest mniejszym złem... Wtedy przynajmniej miałem spore konto,
> samodzielne mieszkanie i jak mi sie spodobały buty, to je po prostu kupowałem.
>
> Jedyny plus, iż celem obniżenia kosztów(na początku) wprowadziłem sie do
mojej
> połówki i bardzooo nas to do siebie zbliżyło. Wcześniej było wygodnie, ale
nie
> tak fajnie. Niemniej świadomość iż nie jestem samodzielny, też dokucza.
> Ponadto, ile godzin dziennie można czytać, uczyć sie słówek, siedzieć w
> internecie i funkcjonować jedynie w oparciu o nadzieję.......
>
> Podziwiam martensa, tym bardziej, iż jeżeli kiedykolwiek dane byłoby mi być w
> jego sytuacji, a drugi raz w sytuacji jaką sam przeżyłem - nie wiem czy po
> obecnych doświadczeniach stać mnie by było na tak odważny krok. Chyba bym
> najpierw zapewnił sobie inną pracę nawet za dużo mniejszą kasę, ale koniec z
> lądowaniem bez wysuniętego podwozia. Czy to jest myślenie szczura, uczestnika
> wyścigu?


bentari, to jest po prostu jeden z tych innych kolorow, o ktorych wspomnialem
powyzej. A do szczura chyba Ci daleko.

Co to jest marlok?

[Gość: RR]

bo z tym sie jeszcze nie spotkalam.
A poza tym to zazdroszcze braku przywiazania do wygody, ktora sobie mozna
zapewnic dzieki 20 000+.

[Gość: diesel]

a ja jednak chciałbym zaryzykować pracę za 20 000 PLN...

[mamosz]

Myślę,że to żadna sztuka rzucic pracę za 20000 ,znacznie trudniej rzucić
znienawidzona prace za 2000 zgadnijcie dlaczego?