Pytanie o wynagrodzenie

[marutka2]

Bardzo prosze o rade. Będąc na kilku rozmowach z potencjalnymi pracodawcami
za każdym razem pytano mnie o moje wymagania finansowe. I tu zazwyczaj miał
miejsce kryzys... Prośba o pomoc jak umiejętnie udzielić odpowiedzi, aby z
jednej strony przedstawić swoje wymagania, a z drugiej strony nie
zaprzepaścic sytuacji (bo np. moje wymagania okażą się za wysokie)....

[piotr12342]

Pozwole sobie rozszerzyć pytanie.
Co robić w sytuacji kiedy staramy sie o prace za granica, a w ogłoszeniu nie
podano "przewidywanego" wynagrodzenia?
Pytanie o moje oczekiwania finansowe pojawi się prędzej czy później w czasie
rekrutacji. Co dalej? Nie ma co liczyć na dobre serce pracodawcy.

Pracują Panie w firmie rekrutacyjnej, więc na pewno Panie spotkały się z
następującym problemem: Dlaczego większość ogłoszeń o prace nie zawiera
proponowanych zarobków?
W wielu przypadkach oszczędziłoby to troszke czasu zarówno pracodawcy jaki
szukającemu prace.

[dagmara.matysiak]

Pytanie o wynagrodzenie to faktycznie, jak wynika z relacji kandydatów, jedno z
najtrudniejszych pytań w trakcie rozmowy. Dlatego też idąc na rozmowę dobrze
jest przygotować sobie gotową odpowiedź. Jeśli kandydat nie chce stracić szansy
tylko i wyłącznie ze względu na oczekiwania finansowe, warto o nich powiedzieć
zaznaczając jednocześnie swoją elastycznośc w tym aspeckcie. Dobrze jest także
wcześniej zebrać trochę informacji z rynku, dotyczących poziomu wynagrodzeń na
podobnych stanowiskach.
Jeśli nasz kandydatura spodoba się potencjalnemu pracodawcy z pewnością finanse
nie będą kryterium, dla którego zostaniemy odrzuceni.
Jeśli chodzi o problem nie zamieszczania w ogłoszeniach poziomu wynagrodzeń to
jest kilka przyczyn:
1. kwestie zarobków to w bardzo wielu firmach sprawa poufna, zarówno wewnętrzna
jak i zewnętrzna
2. często rekrutując firmy mają ustalone pewne "widełki", w zakresie których
mogą być elastyczne
3. firmy nie chcą ograniczać dostępu do najlepszych kandydatów poprzez
stawianie jakichkolwiek ograniczeń
- w trakcie procesu zawsze można negocjować.

[boogsta]

to dodam jeszcze jedno pytanie
jak wyglądają w tym temacie statystyki, jaki procent kandydatów jest odrzucany
właśnie z uwagi na zbyt duże wymagania finansowe?
i czy są odrzucani już na etapie rozmowy w firmie rekrutującej, takiej jak
Randstad Solution? Czy też zależy to od polityki tej firmy (agencji)?

[joanna_rutkowska]

kandydaci nigdy nie są odrzucani, w każdym razie w naszej firmie, jedynie ze
względu na ich oczekiwania finansowe. jednocześnie jest tak, ze to nie my
dyktujemy warunki tylko klienta, dla którego pracuje agencja. Zawsze pytamy
kandydata o to czy jego oczekiwania są do negocjacji, bo np.dana oferta nie
mieści się w widełkach podawanych przez kandydata. Jeżeli ma miejsce taka
sytuacja, ze kandydat nie jest skłonny do negocjacji swoich oczekiwań a dana
oferta jest zdecydowanie niższa to szczerze mowimy o tym kandydatowi, ze to
może go w kontekście tego konkretnego projektu dyskwalifikować.
Pozdrawiam,

[r.richelieu]

a co z najbardziej standardową sytuacją, gdy kandydat boi się zaproponować za
mało, by nie wyszło, że się nie ceni, boi się zaproponować za dużo, żeby nie
wyszło, że jest zarozumiały, a w ostateczności i tak dostanie przysłowiowe 1200
brutto. Czy to jest więc wyłącznie sposób na sprawdzenie stopnia zrezygnowania
i desperacji lub samooceny?

[leeloo2002]

czesc :)

jest cos takiego jak srednia rynkowa placa na danym stanowisku. No i to
powinien byc punkt odniesienia.
Oczywiscie wielu pracodawcow wykorzystuje fakt, ze ktos ma z roznych przyczyn
niskie oczekiwania placowe (np jest zahukany, pracuje u wyzyskiwacza, ma
rodzine na karku i musi cokolwiek zarabiac) i zatrudnia go za przyslowiowe 1200
brutto.
U mnie w firmie tez cos takiego funkcjonowalo, a poszczegolni managerowie,
ktorzy zatrudniali do siebie do dzialow cieszyli sie, ze zdolali "zaoszczedzic".
To funkcjonowalao tylko do czasu, bo skutek byl taki, ze w dzialach byly
straszne dysproporcje pomiedzy poszczegolnymi ludzmi na rownorzednych
stanowiskach ( a ludzie miedzy soba rozmawiaja i jest to czesto dla niech
niezrozumiale). Teraz jak zatrudniamy sa wyznaczone wlasnie "widelki" na dane
stanowisko. Jesli kandydat powie mniej niz dolna granica widelek to firma mu
daje z daje z automatu wiecej - rownowartosc dolnej granicy lub wiecej

[aska90]

jednocześnie jest tak, ze to nie my
> dyktujemy warunki tylko klienta, dla którego pracuje agencja.

Rany boskie, czy pani skończyła chociaż szkołę podstawową?!
Albo: jednocześnie jest tak, że to nie my dyktujemy warunki, tylko klient, dla
którego pracuje agencja; albo: jednocześnie jest tak, że dyktujemy nie nasze
warunki, tylko klienta, dla którego pracuje agencja.

Przepraszam, czy Randstat zarudnia samym dysortografików i dyslektyków?!!!

[leeloo2002]

> Jeśli nasz kandydatura spodoba się potencjalnemu pracodawcy z pewnością
finanse
>
> nie będą kryterium, dla którego zostaniemy odrzuceni.

No nie moge sie z tym zgodzic :)
Wlasnie b. spodobal mi sie jeden kandydat, ale ma tak wygorowane oczekiewnia
finansowe, ze go raczej nie zatrudnie.

[joanna_rutkowska]

Witam,
rozmowa o pieniądzach powinna być konkretna i otwarta. Zbyt często demonizuje
się ten właśnie element rozmowy rekrutacyjnej. Należy jednocześnie pamiętać, iż
pytanie o oczekiwania finansowe na pewno padnie, a zatem my powinniśmy się do
tego pytania przygotować, orientując się wcześniej jak kształtują się zarobki
na takich stanowiskach na rynku pracy. Jeżeli ma się obawy, że nasze
oczekiwania mogą być nieco za wysokie, a zależy nam bardzo na danej ofercie, to
możemy dać sygnał naszemu rozmówcy, że jesteśmy gotowi do negocjacji. Jeżeli
nie jesteśmy, to musimy być świadomi ewentualnych konsekwencji w postaci
wykluczenia z projektu.
Natomiast zbyt niskie oczekiwania wcale nie muszą świadczyć o desperacji
bezrobotnego. Może być całe mnóstwo powodów, dla których tak się właśnie
dzieje. Potrzeba dużo złej woli, aby taką sytuacje interpretować w ten sposób,
choć oczywiście nie wątpię, iż wśród rekruterów są i takie osoby.
Ostatecznie zarówno przed propozycją pracy lub nawet przed odrzuceniem kogoś z
procesu przeważnie pada jednak jakaś konkretna propozycja finansowa i to do nas
ostatecznie należy decyzja czy ją przyjmujemy czy nie. Ze wszystkimi tego
konsekwencjami.

Pozdrawiam

[mariolka99]

Idąc na rozmowę zawsze wiem ile firma może mi dać. Wiem to od innych
pracowników (świat jest mały), albo staram sie zorientować jaki jest standard w
danej branży. Jeśli wiem ze firma płaci mniej niż bym chciała, że nie daje
bonusów, na kiepski socjal-odpuszczam sobie. Mówię zawsze o jakieś 700-500 zł
brutto więcej niż myślę że dają. Pewnie w trakcie negocjacji zejdę z tej kwoty,
ale i tak wyjdzie na moje.