odporność na stres

[r.richelieu]

Pisać w CV o agorafobii? Bo nie mogę się doczekać odpowiedzi od Was w innym
wątku. Ja wiem, że Wy (jako grupa zawodowa) wymyśliliście mnóstwo
niepotrzebnych norm dla siebie, nie dla kandydatów ani pracodawców, że trzeba
się spowiadać z każdego miesiąca w życiu na przykład. Więc co z tą
przypadłością? Pracy nie szukam właśnie z powodu choroby, obecny okres mam
zapełniony tłumaczeniami i studiami, ale z chęcią zaczęłabym normalny 9/10
czy 3/4 etat.
A jeśli nie pisać, to dlaczego? Przezwyciężanie agorafobii wymaga ogromnej
odwagi, determinacji, a przede wszystkim panowania nad stresem, to, co jest
jednym z najczęściej wymaganych cech miękkich u kandydatów. Przeciętny
człowiek nie umie opanowć własnego zdenerwowania, agorafobik opanowuje
histerie i paniki, gdzie więc przeciętnemu z nim się równać. Z drugiej strony
jest na ten stres mniej odporny niż przeciętny i szybciej ulega jego
początkom, choć naturalnie umie opanować te początki. To tak w skrócie dla
Was, jakby te Wasze HRostwo tego nie obejmowało. Jeśli byłyby luki, bo nie
mogę sobie zagwarantować przecież, że stan się nie pogorszy, to co wtedy?

[mariolka99]

Ja myslę ze zadajesz im za trudne pytania;)
I lekko się znęcasz;)

[joanna_rutkowska]

Pani sama musi się zastanowić, czy jest to coś, czym chce się pani podzielić z
innymi, czy jest to coś, o czym będzie chciała pani rozmawiać, odpowiadać na
pytania (bo takie na pewno się pojawią) o charakter tej fobii, o to jak bardzo
utrudnia pani życie i w jakich momentach najbardziej. Jednocześnie, (ale to
zapewne pani wie) powinna pani zdawać sobie sprawę z ograniczeń dotyczących
charakteru wybieranej przez panią pracy. Jeżeli nie ma pani problemów w
mówieniu o tym z obcymi i ma pani swobodę w prezentowaniu swojego sposobu
radzenia sobie z tą fobia to ja osobiście nie mam problemów w rozmawianiu z
kandydatami o ich "jasnych" i "ciemniejszych" stronach i jestem jak najdalsza
od tego, aby na podstawie jedynie takiej informacji klasyfikować kandydata. Ale
ja nie reprezentuje całego środowiska osób zajmujących się rekrutacją. Niestety
wiem skąd na rynku funkcjonują takie opinie jak te w większości prezentowane na
tym forum - pełne nienawiści, zawiści, pretensji i agresji. Niestety bardzo
dużo osób zajmujących się rekrutacją w Polsce nie ma do tego żadnego
przygotowania, traktuje ludzi przedmiotowo, zadają pytania oklepane, z listy,
nic niewnoszące. I nie potrafią się pochylić nad człowiekiem - kandydatów
traktują jako potencjalne ofiary. Dlatego nie potrafię pani jednoznacznie
odpowiedzieć, czy mówić o swojej agorafobii na rozmowach rekrutacyjnych czy
nie, dlatego że nie jestem w stanie przewidzieć jednoznacznych tego skutków.