Dlaczego nie chce iść do pracy

[Gość: pani_rosomak]

masz rację, wbrew temu co napisało tu zapewne wiele osób, PRACA TO NIC FAJNEGO, i nikt przy zdrowych zmysłach nie powie że woli pracować niż nie pracować. Ja milion razy wolę na przykład jeździć na nartach niż wysiadywać w beznadziejnym biurze, przewracać papierki i wytracać czas. nie chodzi tu wszak o pracę tylko o KASĘ. jeśli masz żródło stałego dochodu: mieszkanie które komuś wynajmujesz, rentę, duże konto bankowe które pozwoli ci żyć z procentów, faktycznie praca nie ma dla ciebie najmniejszego sensu. lepiej się połóż i poczytaj coś fajnego.Niestety w tej szczęśliwej sytuacji jest niewiele osób (w moim środowisku jest jeden koleżka który odziedziczył kamienice w mieście wojewódzkim więc lokarorzy, w tym instytucje , co miesiąc przynoszą mu kaskę w zębach)reszta ludzi musi zapitalać czy chcą czy nie i taka jest okrutna prawda. Zwłaszcza jeśli twoim "źródłem dochodów" są pieniążki rodziców- wybacz ale w twoim wieku to żenada. sorry, jest jak jest, praca udupia, ale żerowanie na rodzicach nie jest niestety żadnym rozwiązaniem alternatywnym.

[Gość: Joanna]

A kto Ci będzie dawał to kieszonkowe?
Co będziesz jadł, pił i za co kupisz mydło i papier toaletowy oraz zapłacisz za
mieszkanie, jak tatuś i mamusia umrą? Wieczni w końcu nie będą, prawda?

[Gość: Joanna]

Gdybym była na miejscu Twoich rodziców po pierwsze, nie dostałbyś ani grosza na
nic. Utrzymanie i kropka. A jeśli i to by nie pomogło, nie mam obowiązku
utrzymywania synka-pasożyta: albo praca i dokładasz się do życia, albo się
wyprowadzaj, wszystko mi jedno gdzie.

[Gość: babsy]

Ludzie! Co się tak podniecacie? Z tego wątku aż bije prowokacja! Koleś ma
zacięcie psychologiczno- filozoficzne, wsadził kij w mrowisko, a że jest
inteligentny- bawi się z Wami w słowno- filozoficzne roszady. Swoją drogą jest
to również jakaś tam umiejętność, ale jestem niemal pewna, że jego post to li
tylko przysłowiowe "uderzenie w stół", żeby nożyce się odezwały.
A tak na marginesie: życie z odsetek czy procentów, inwestycji i innych
operacji finansowych jest, nie powiem, kuszące. Ale ja, akurat, zafiksowałam
się na bycie dziennikarką i nawet gdybym wygrała w totka, chciałabym nadal
pracować w zawodzie, tak sądzę. Praca nie musi być niewolnictwem, praca może
być manifestacją własnego ja, własnej kreatywności, czynnością rozwijającą i
przynoszącą satysfakcję, a nie udręką. Trzeba tylko konsekwentnie do tego
dążyć. Ja, w tym dążeniu, odeszłam już z paru miejsc, w którym traktowano mnie
jak białego Murzyna ;). Pozdrawiam gorąco!

[Gość: JS]

No to co, że prowokacja. Ważne jest, aby dyskusja była ciekawa. To czy ma ona
jakikolwiek związek z rzeczywistością czy nie to już sprawa drugorzędna.

[x_adam]

Twoj wybor w sumie, ale wiesz twoi rodzice wiecznie zyc nie beda wiec skad
wezmiesz kieszonkowe potem

zmarnowales publiczne pieniadze!

[Gość: microtune]

skoro nie chcesz pracowac trzeba bylo nie isc na studia. moze na twoje miejsce
dostalby sie ktos inny, kto wykorzystalby uzyskana wiedze i zaplacil za swoje
wyksztalcenie w formie podatkow ze swojej pensji. mam nadzieje ze chorowac tez
nie bedziesz, a jesli juz to twoi rodzice za to zaplaca bo ja bym nie chciala
placic za twoje wizyty z moich podatkow

[Gość: Ja]

Witam. Pare slow o sobie: mam 30 lat, jestem absolwentem Akademii Ekonommicznej
i studiow MBA, pracuje w miedzynarodowej korporacji i zarabiam calkiem niezle
pieniadze. Jednoczesnie staram sie zyc swiadomie, analizowac rzeczywistosc,
poszukiwac sensu, jestem osoba bardzo wrazliwa. Calkowicie zgadzam sie z
zalozycielem watku: zycie wpisane w schemat praca (stres, wyscig) i spanie jest
puste i w zaden sposob nie przyczynia sie do rozwoju jednostki. Taki styl zycia
powoduje wrecz regres swiadomosci. Zyje pracujac, bowiem nie mam innego
wyjscia, nie ma chyba jednak dnia, w ktorym nie myslalbym jak wyjsc z tego
kregu zniewolenia. Istnieje tutaj pewien paradoks, albowiem do wolnosci sa
potrzebne pieniadze, a jesli ktos nie ma bogatych rodzicow, spadku, itd.
jedynym sposobem jest wlasnie zdobywanie ich w wyscigu. Podziwiam ludzi, ktorzy
dzieki wlasnej inteligencji, przedsiebiorczosci potrafili dojsc do pieniedzy,
niezaleznosci i wolnosci w sposob uczcuiwy, jednoczesnie nie depczac innych .
taki przypadki jednak to rzadkosc w naszym kraju. Ta banda psow, ktora sie na
Ciebie rzucila to mentalne miernoty - dzialaja w ich przypadku klasyczne
mechanizmy obronne. Twoj styl zycia, poniewaz nie wpisuje sie w akcetpowalny
przez nich schemat (a moze wrecz wywoluje zazdrosc) powoduje pewien niepokoj,
ktory jest nastepnie rozladowywany przez ukierunkowana na przyczyne niepokoju
agresje. Peace, Dude, czytaj rozwijaj sie i zyj wedlug wlasnego pomyslu. Badz
szczesilwy. Ja niestety musze siedziec w korporacji wsrod ludzi o swiadomosci
zwiedlej salaty. Pozdrawiam :)

[Gość: jad.ba]

ale rozmiękczony facet, rzeczywiście do niczego sie nie nadaje - lepiej niech
siedzi w domu i czyta!

[Gość: Neruzo]

Wydaje mi sie, ze caly Twoj swiatopoglad i przekonania co do pracy i tego czego
potrzebujesz w zyciu sa pozbawione jakiegokolwiek wlasnego doswiadczenia. czy
nie jest tak, ze cala wiedze w temacie pracy (zapotrzebowania rynku pracy,
Twoich mozliwosci osiagniecia sukcesu zawodowego itp.) posiadasz tylko z
informacji uzyskanych z sieci, gazet i wypowiedzi innych osob? mowisz, ze
odbyles praktyki (w czasie studiow), ale nie uwazasz, ze od tamtego czasu moglo
sie troche zmionic? odbywanie praktyk a praca na etacie i rozwijanie sciezki
zawodowej jednak sie roznia. moze powinnienes lepiej poznac zycie, wlasnie
samemu poznac lepiej jego przykre jak i radosne strony. moze warto zaryzykowa
by pewnego dnia nie obudzic sie i nie stwierdzic ze straciles szanse ktorej juz
nigdy nie otrzymasz?
piszesz, ze mieszkasz z rodzicami i masz z nimi dobry kontakt. wydaje mi sie,
ze za bardzo sie od nich uzalezniles i nie chodzi mi tylko o to, ze Cie
otrzymuja i dbaja o to abys moglzyc na satysfakcjonujacym Cie w tym momencie
poziomie, ale tak naprawde tylko z nimi masz dobry kontakti tylko oni akceptuja
taki stan rzeczy (choc osobiscie uwazam ze tego nie popieraja). a co bedzie za
jakis czas, gdy juz ich nie bedzie przy Tobie? z jednej strony moze dojs do
sytuacji, ze jednak bedziesz musial pracowac by moc funkcjonowac w
spoleczenstwie. jednak wazniejszym aspektem tej sytuacji bedzie to, ze
zostaniesz sam. tak naprawde mozesz liczc tylko na rodzine. czlowiek jest
istota spoleczna i od poczatku zyl w grupach. watpie zeby z Toba bylo inaczej,
ze potrafisz zyc "obok".
Podsunowujac, jesli moge cos doradzic to proponuje sprobowac choc na jakis czas
zmienic podejscie do zycia, sprobowac znalesc prace (na prawde z takimi
kwalifikacjami nie jestes skazany tylko na ukladanie pomidorow w Kauflandzie za
700 zl). A wtedy gdy juz zdobedziesz troche wlasnych doswiadczen moze inaczej
spojrzys na otaczajacy Cie swiat i ludzi lub ewentualnie utwierdzisz sie w
swoich dotychczasowych przekonaniach.
Pozdrawim i powodzenia.

[Gość: Hrluc]

Ja wczesniej uznalem ze to nie ma sensu,wychowalem sie na kontrkulturze lat 60siatych.W wieku 18 lat rzucilem szkole,duzo czytalem,duzo myslalem,wpadlem w depresje ktora trwa do dzisiaj(25lat)tyle ze dzisiaj juz wiem ze tak koncza chlopcy ktorzy maja wyidealizowane podejscie do zycia i wszystko chcieliby miec za darmo,a gdyby ci kieszonkowe wystarczalo,a styl zycia bylby do zaakceptowania twojego postu wogole by nie bylo.Widac ze tak jak ja wycofujesz sie z zycia wmawiajac sobie ze wystarczy ci to co masz teraz.Nie dziwy wiec ze pisarze poeci tak lgneli do burdeli,ulicy i plebsu,chcieli poczuc cos wiecej,poczuc ze zyja i sa naprawde.Bo wszyscy tego potrzebujemy czy chcemy czy nie,byc wsrod ludzi.czytales pajaca tomasza manna(wszystko jak na dloni).

[pinia1a]

Mam pytanie - z czego żyjesz, kto Cię utrzymuje?
Nawet to małe "kieszonkowe" o którym piszesz trzeba skądś wziąć.
Kradniesz ? A może narazie utrzymują Cię rodzice.
Tylko jak długo chcesz żyć na ich utrzymaniu, przecież wiecznie żyć nie będą.

[Gość: unefemme]

Wiesz co, każdy z nas tak by chciał - żyć wygodnie, mieć wszystko podetknięte
pod nos, mysleć tylko o swoich wygodach.
Na szczęście większość z nas ma te minimum poczucia przyzwoitości, że jednak
bierze swoje życie w swoje ręce, zwalniając w końcu rodziców z obowiązku
utrzymywania. Oni już naprawdę dużo dla Ciebie zrobili, teraz Ty zrób coś dla
nich, daj im trochę oddechu.

To smutne, ale jesteś strasznym egoistą :( Nie chciałabym mieć takiego syna :(

Jawna prowokacja !!

[Gość: V2]

Drodzy forumowicze!
Kilka wypowiedzi pana W. daje mi powody do myślenia, że jest to prowokacja.
Powód 1.
Rodzice należą do niższej klasy średniej (budżetówki), a stać ich na wypłacanie
synkowi 500 zł/m-c. Zakładam, że za te pieniądze nie musi kupować niczego do
lodówki, więc koszty rodziców są jeszcze wyższe.
Powód 2.
Ciągłe zrzędzenie, bo inaczej tego nazwać nie sposób, że z takim wykształceniem
(dwa ukończone kierunki, trzeci w drodze, dwa języki: ang. i niem.) nie sposób
znaleźć żadnej pracy (być może włącznie z pracą w Kauflandzie).
Powód 3.
O co chodzi z tym mieszkaniem we Wrocławiu? To macie aż dwa mieszkania? Niska
klasa średnia? Wybaczcie, ale nie rozumiem.

Pomijam już oczywisty fakt, że w każdej kulturze praca jest cnotą, a lenistwo
raczej nie.

to jeszcze nic, w australii jeszcze gorzej

[bintang]

Znam takiego, tu w Australii, ma 35 lat i zyje glownie z kieszonkowego od rodzicow (oczywiscie mieszka z nimi) i zasilku. Niestety, zasilek w Au. to $1000 na miesiac i to nawet przez 20 lat, wiec nie chce sie pracowac... Hehehe, komunistyczne plakaty o pasozytach pasuja tu jak ulal :)

Mama i tata mówią mi, synu masz lat 53.

[Gość: marcu]

Najwyższy czas byś skończył szkołę, inaczej będziesz starym matołem. A on woli
sobie z kumplami postać przed bramą.

Ja też tak myśle

[Gość: kraiczek]

Mam 21 lat i nie trawie całego tego systemu, nie dostosujesz się do
społeczeństwa to cię zadepcze, opluje i spuści w ubikacji i pozostanie duma że
on nie pracuje a ja mam karirę czyli plazmowy telewizor, honde itp. Prawda jest
taka że 80-90% ludzi na świecie jest zła zdolna nawet do zabijania gdyby
sytuacja społeczno-międzynarodowa ich do tego zmusiła. W normalnych warunkach
objawia się to wywyższaniem i agresywnością w pracy w stosunku do niżej
ustawionych. Niemcy podczas II wojny tak właśnie myśleli.
Mój sposób na życie to pracować jak najmniej z takimi ludźmi i mieć wśród
znajomych gupkę ludzi o podobnych przekonaniach jak ja. A tak wogóle to mam w
planach zwiedzić świat rowerem, w 2007 jadę do finlandii i Murmańska jak ktoś
jest chętny to niech pisze [e-mail]

[Gość: aga]

ja szczerze mowiac gdybym miala zabezpieczenie finansowe np wygrala w totka :)
tez bym nie pracowala,
ale zycie jest zyciem i trzeba
niestety ja nie nadaje do dzisiejszych czasow kiedy to ludzie rozpychaja sie
lokciami i kiedy czlowiek jako czlowiek sie nie liczy , tylko forsa i zysk

[ello16]

Moja koleżanka harowała jak wół 11 godz, dziennie, studiowała zaocznie.Dzisiaj
ma 25 lat i mnie osiągnęła niż ja.Jest gorzej wykształcona, nie zdała na
aplikacje, mało zarabia-dalej haruje tyle samo.Według mnie to często się nie
opłaca.Nie ma żadnego życia prywatnego.Przykre to jest,ale taka jest
rzeczywistość.

[Gość: dzuljet]

z wlasnego doswiadczenia wiem ze jesli sie bardzo chce i mocno stara i nie
popuszcza - to w efekcie czlowiek robi to co lubi i ma z tego niezla kase -
tylko najpierw trzeba wiedziec co sie lubi, co chce sie robic w zyciu - mnie
rowniez odkrycie tego zajelo troche czasu, ale w koncu stalo sie i juz wiem co
chce robic- i mam tez taka mozliwosc - tylko dlatego ze bardzo chcialam, bardzo
mi zalezalo, bardzo sie staralam i nie balam sie pytac!!! sek wlasnie w tym ze
trzeba wiedziec jaka [praca sprawia przyjemnosc.

[Gość: dzuljet]

z wlasnego doswiadczenia wiem ze jesli sie bardzo chce i mocno stara i nie
popuszcza - to w efekcie czlowiek robi to co lubi i ma z tego niezla kase -
tylko najpierw trzeba wiedziec co sie lubi, co chce sie robic w zyciu - mnie
rowniez odkrycie tego zajelo troche czasu, ale w koncu stalo sie i juz wiem co
chce robic- i mam tez taka mozliwosc - tylko dlatego ze bardzo chcialam, bardzo
mi zalezalo, bardzo sie staralam i nie balam sie pytac!!! sek wlasnie w tym ze
trzeba wiedziec jaka [praca sprawia przyjemnosc.

[anula1107]

Praca to nie jest żadna presja społeczeństwa. Ja pracując realizuje swoje
marzenie. Dzięki pracy zdobywam doświadczenie i czuje sie wartosciowym
człowiekiem, a pieniadze pozwalaja mi na inne przyjemności. Przez dwa lata
siedziałam w domu i zajmowałam sie dzieckiem, myslałam,że oszaleją. Teraz
pracuję, prowadze biuro pewnej firmie, siedze w nim sama. Owszem mam konntakty
z ludźmi, ale ja np. potrzebuje tego jak tlenu. Nikt jeszcze przez rok czasu
nie wydał mi rozkazu, nie podniósł na mnie głosu, a dzięki temu ja staram się
robić wszystko jak najlepiej. Dzięki tej pracy jestem na bierzaco ze wszystkimi
nowościami, sytuacją w kraju itd. No i jeszcze mi za to płaca znacznie lepiej
niz Twoje zakichane kieszonkowe. Dodam, ze też skończyłam dwa kierunki studiów,
ale moja praca kompletnie nie jest zwiazana z moim wykształaceniem. Dostałam ja
bez zadnych znajomości, ale tylko dzięki doswiadczeniu jakie nabyłam pracując w
czasie studiów. I jeszcze jedno znam tylko jeden język, który w wielu
przypadakach w zupełnosci wystarcza.

wielkie muskuly?

[bintang]

"(...) nie posiadam dziewczyny ani nie zamierzam mieć(zauważyłem że to one zmuszają najczęściej facetów do harówy na kasę i status-współczuje takimi ofiarom)."

Bahahaha, cudowny fragment, zaloze sie ze autor ma bardzo umiesniona prawa reke :) Hahaha, nie moglem przestac sie smiac jak to przeczytalem, koles naprawde jest niedorozwinietym dzieciakiem :)

A tak na powaznie, to studia musza byc platne, inaczej podatnicy nadal beda fundowali takich nieudacznikow.

[Gość: Albero]

Pracować nie musi ten, kogo na to stać, kto ma wystarczjąco dużo pieniędzy,
żeby żyć tak jak lubi. Inaczej po pewnym czasie obejrzy się za siebie i
stwierdzi, że nic sobą nie reprezentuje i niczego nie osiągnął. Nie chodzi mi
tylko o kwestie materialne, ale też o duchowe. Imprezy z czasem się skończą,
ludzie się starzeją i zmieneniają, w pewnym momencie takie życie za
kieszkonkowe od rodziców przestaje cieszyć i wystarczać. I co wtedy? Iść do
pracy, żeby się rozwijać, lub mieć pieniądze na swój rozwój, czy wegetować w
poczuciu niespełnienia, ale z zasadą na ustach: pracą się nie skalam!

[Gość: werionika]

Czegos tu nie rozumiem. Albo to prowokacja albo masz depresje albo rodzice
mowili ci w dziecinstwie, ze jestes głąb i debil i do niczego sie nie nadajesz
i tak ci zostalo, ze nie robisz nic zeby zostac tym ambasadorem:)

Samospelniajaca sie przepowiednia sie klania, masz co chcesz. A jesli rodzicow
zabraknie??

Ja w przeciwienstwie do Ciebie skonczylam jeszcze "gorszy" kierunek -
polonistyke, po kilka stazach w mediach dostalam propozycje wspolpracy, robie
to co kocham, zarabiam niewiele, ale tylko dlatego, ze solidnie opracowuje
kazdy artykul (notabene pisze na tematy, ktore bardzo mnie interesuja, wiec
czuje sie, jakbym nie pracowala, tylko bawila sie swoim hobby) i publikuje
stosunkowo rzadko, jako wolny strzelec. Ale chce mi sie. A Tobie sie nie chce.

Mysle, ze nie masz pomyslu na zycie. Idz do psychologa.

[Gość: sok]

żałość

[Gość: ola]

hej hej, tak sie zastanawiam - wyolbrzymiasz ten problem z dostaniem pracy. nie
jest to niemozliwe. jesli chcialbys sprobowac w irlandii to podam ci kilka
dobrych adresow rekruterow, on znajda prace dla ciebie to wygodne rozwiazanie i
zero stresu.

[Gość: Emka]

Genialny wątek! Dawno się tak nie śmiałam! :))) A ja mam 27 lat i teraz jestem
na stażu za 470 zł z groszami i staż mi się kończy w listopadzie i jak nie
znajdę pracy za min. na początek 1500 zł do ręki to dupy sobie zawracać nie
będę i będę siedzieć w domu. A dodam, że też ukończyłam 2 fakultety i moje
doświadczenie to 9m miesięcy stażu w jednej firmie i 3 mies. w drugiej firmie i
3 mies. normalnej pracy w 3 firmie.

[Gość: moni]

ty jesteś chyba nienormalny! a myślisz, ze jak skończy ci się kieszonkowe to
kto na ciebie zarobi? Ja i reszta społeczeństwa! pójdziesz po zasiłek dla
bezrobotnych, albo będziesz udawał chorego i niezolnego do pracy, żeby dostać
rentę, prawda? właśnie przez takich leni, moja mam dostanie zbyt małą
rentę,żeby przeżyć starosć, bo nie ma komu na nią pracować.

mam tak samo

[Gość: nr m]

Mam 25 lat i jeszcze nigdzie nie pracowałem, tzn. pracowałem, byłem zatrudniony,
ale to było przez miesiac, wiec nie nazywam tego "pracą", choć przez ten miesiąc
duzo obserwowałem i łyknąłem troche chorych realiów związanych z pracą w polsce
- np. w 2 dni miałem sie nauczyć tego, czego inni uczyli się przez 2 tygodnie,
itp. cuda.
Teraz kończe studia i póki co, nie umiem dla siebie znaleźć miejsca, nie wiem
gdzie chciałbym pracować, ani czym chciałbym się zajmować. Troche to smutne,
starzy powoli mają mnie dość, choć nigdy w życiu nie wziałem od nich ani grosza,
w sensie "mamo potrzebne mi pieniądze, możesz mi dać trochę??". Nie kupuje
markowych ciuchów, raczej nie mam znajomych, itp. itd. więc nie biegam za
pieniędzmi, moje jedyne wydatki, to komputer i net.
Po studiach czeka mnie wojsko, a później... cóz... chyba bedzie trzeba się za
czymś rozglądnąć, ewentualnie wyjechać za granicę.

[Gość: Felek]

O stary ale z ciebie pasożyt :)

Myślałeś kiedyś o sensie życia?

Dlatego czasem tęsknię za poprzednią epoką...

[Gość: czerniakowianka]

W latach 80-tych moim przez chwilę bezrobotnym bratem momentalnie się
zainteresowano i zagnano go do pracy :) Brat też był trochę nieporadny i mało
rozgarnięty ;)
A kolega 26latek - o ile nie jest to prowokacja - to się powinien leczyć.
Ciężki przypadek, choć nie odosobniony, w naszym kraju niestety wiele takich!

[Gość: Tom Z USA]

Witam 26 latka. Samo zycie. Ja akurat naleze do osob , ktore nie wyobrazaja
sobie zycia bez stalej pracy . Jesli nie mam mozliwosci w swoim zawodzie to
biore jakakolwiek , by nie wpasc w depresje. Na emigracji jest to normalne ze
pracujesz tam gdzie jest szansa - oczywiscie potem szuka sie czegos bardziej
odpowiedniego. Ale taka postawa tez nie jest dobra. Powazny pracodawca w USA
jesli zobaczy ze w przeszlosci zadowoliles sie byle jaka praca , nizgodna z
twoimi kwalifikacjami tez cie zdyskwalifikuje.
Nie widze nic szczegolnego a tym bardziej nic zlego w Twoim podejsciu do zycia.
Stopa bezrobocia w Polsce doprowadzila do pewnych wynaturzen , ale mam
nadzieje , ze to sie zmini na lepsze i ty znajdziesz sobie miejsce w tym
ukladzie. Powodzenia

[Gość: wojtek]

Wreszcie ktoś mądry się odezwał i nazwał te chore stosunki w Polsce po imieniu.

[Gość: Emka]

Dokładnie. Bardzo dobrze, że ludzie uciekają z Polski a jakby jeszcze było
takich ludzi jak autor wątku więcej to by ci p... pracodawcy nie zatrudniali
niewolników za 1000 zł, tylko musieliby podwyżyszyć płace, no ale niektórzy nie
mają wyjścia. Ja palcem nie kiwnę za 1000 zł po tym stażu za 470zł. Po to
odbyłam staż żeby zdobyć doświadczenie i zarabiać jak człowiek, nie mam zamiaru
wegetować.