Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: indywidualista]

że nikt nie chce ze mną współpracować. W szkole też tak było-
dodatkowo zabierałem na drugie sniadanie kanapki z masłem
czosnkowym, żeby miec absolutna pewności nienaruszania mojej
przestrzeni. Opłaciło się- dziś mam niszową specjalność, pracuję
kilkanascie godzin tygodniowo, zarabiam sporo powyżej średniej
krajowej, szefa oglądam raz na parę tygodni i nikt mi się nie
wpie.. w moją robotę. Jestem szcześliwym człowiekiem :)

P.S. W życiu prywatnym (które zajmuje większość mojego czasu- praca
to działalność marginalna) stawiam na jakość, nie na ilość. Po
cholerę mi stu luźnych znajomych, kiedy wystarczy kilku prawdziwych
przyjaciół? Poza tym mam czas i pieniądze na rozwijanie moich pasji.

[Gość: indywidualistka]

praca w grupach? - tak, ale tylko z grupą, w której będzie jedna osoba (nasz
indywidualista) który wszystkich poprowadzi, a reszta będzie stanowiła tło.. na
taką pracę się piszę, chętnie i od zaraz.
praca w grupach to strata czasu, jeżeli ludzie w tej grupie są przypadkowi.

jeżeli chce się coś osiągnąć, to tylko samemu :)

[raveness1]

Oto zweszylem bratnia dusze. Przynajmniej w kwestiach zawodowych.
Pozdrawiam wszystkich indywidualistow! :)
A team work is usually for mediocre minds. No offence anybody anyway.

[kraina.marzen]

moja tez zmora

Prawcować w grupie trzeba umieć

[kosmiczny_swir]

Skandynawowie od małego są uczeni pracy grupach. To wymaga wielu umiejętnośći,
takich jak: umiejętność prowadzenia dyskusji, umiejętność słuchania, umiejętność
obrony swoich argumentów, obowiązkowść, rozumienie interesu wspólnego. Inna
sprawa, że są to rzeczy bardzo głęboko zakorzenione w kulturze skandynawskiej.
Jestem tu dłuższy czas i jestem zachwycony postawą tych ludzi w pracy i
wzajemnym szacunkiem wobec siebie. Ten wzajemny szacunek i poczucie równości
poprawia też relacje szef-podwładny. Nie ma tyranii, ale nie ma też obijania się
i olewania obowiązków. Uważam, że program nauczania w polskich szkołach
powienien być zmieniony w oparciu o doświadczenia skandynawskie. To by nam
bardzo pomogło. Poza tym pokolenia tak wychowane byłyby bardziej skłonne do
wspólnej odpowiedzialnośći za Polskę.

[Gość: programmer]

Problem polega na tym, że wszystcy członkowie takiej grupy powinni być
fachowcami i potrafić współpracować z innymi ludźmi. Moje dotychczasowe
doświadczenia były jednak bardzo nieciekawe - praca wyglądała mniej więcej w
stylu "jeden robi jak się patrzy, reszta patrzy jak się robi". Mając dość
robienia za wszystkich pracuję samemu i osiągam bardzo dobre rezultaty.

[kosmiczny_swir]

No widzisz, to dlatego, że ludzie nie są od małego nauczeni pracy w grupach.
Umiejętność pracy zespołowej powinna być uczona już od przedskola. Z resztą, jak
napisałem praca zespołowa jest wpisana w obyczajowość narodów skandynawskich,
germańskich w pewnym stopniu też. To wyjaśnia, czemu w Skandynawii żyje się
dobrze, poprostu ludzie sami sobie wspólnie zbudowali dobrobyt. Życie w jednym
państwie to też umiejętność pracy zespołowej. Niestety Polacy nie byli
Wikingami, którzy musieli polegać na sobie na wzajem aby nie zginąć na morzu i
walce, panami na włościach. Potrzeba wilu lat edukacji młodych pokoleń aby
wyuczyć umiejętność pracy zespołowej.

[wd_07]

To w takim razie wiadomo już skąd u Skandynawów takie zamiłowanie do socjalizmu,
skoro miłość do motłochu jest im wbijana od małego i nie mydl mi tu oczu o tym,
że mają dobrobyt dzięki socjalowi, bo jest dokładnie na odwrót - państwo
socjalne jest dlatego tak rozwinięte BO SKANDYNAWÓW STAĆ JEGO UTRZYMYWANIE !

Ciekawi mnie ile firmy tracą na promowaniu takich bzdurnych ideologii typu "siła
leży w kupie". Jeżeli nad czymś pracuję to chcę się skoncentrować na tym co
robie, a nie na tłumaczeniu jakiemuś idiocie o co mam na myśli. Chcę też
odpowiadać za swoje błędy i pomyłki, a nie za czyjeś

Firmy zyskuja

[kosmiczny_swir]

firmy zyskuja na tym, ze nie musza sie uzerac pracownikami ktorzy w imie swojego indywidualizmu rozwalaja kazdy zespol. Czasy Leonardo Da Vinci juz minely moj dorgi przedmowco. Teraz kazdy bardziej zlozony produkt to efekt pracy grupowej. Nie powiesz mi, ze jestes w stanie sam od A do Z zaprojektowac jakis zaawansowany kawalek elektoniki albo software-u. Poza tym w skandynawskim socjalizmie jest bardzo duzo miejsca na wolny rynek i konkurencje. Poczytaj o czyms taim jak flexicurity: www.bm.dk/sw6490.asp i potem sie wypowiadaj o "socjalizmie" w Skandynawii.
Poza tym, gdybysmy w szkolach mieli konkurencje miedzy zespolami (np. system oswiaty w USA, tam tez ucza pracy grupowej) to ludzie umieli by lepiej pracowac grupowo, bo widzieli by, ze od tego jak dobrze sa w stanie wspoldzialac zalezy czy beda lepsi od konkurencyjnego teamu.

[Gość: beb]

Na studiach to z reguły wygląda tak, że jest do zrobienia projekt,
np. w trzyosobowej grupie. Zbiera się 3 kumpli, biorą ten projekt,
biorą też projekty z innych przedmiotów i... dzielą się nimi. Każdy
z nich sam robi inny z tych projektów, podpisując również kolegów.
Są kwita i wydaje się, że wszystko OK. Problem właśnie w tym, że nie
przećwiczyli pracy zespołowej. Przeciwnie, ćwiczą pracę
indywidualną. Pytanie teraz jak ich zmusić, żeby nad każdym z
projektów pracowali razem?

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: niechcemisielogowa]

"Zarządzanie firmami zdominowała koncepcja pracy zespołowej"

Koncepcja ta wynika z fundamentalnego konfliktu interesów miedzy
pracodawca i pracownikiem. Mantrą pracodawców jest hasło: "Nie ma
ludzi niezastąpionych". A to co im spędza sen z powiek to lęk przed
uzależnieniem firmy od wiedzy i doświadczenia pracownika, który może
odejść z jakiegoś powodu. (What leaves the company every day between
5:00 PM and 9:00 AM? Knowledge.)

[Gość: Leppiej]

Problem jest wtedy gdy cele grupy, zdefiniowane przez szefa, sa
nizsze niz sa to co mozna wycisnac z danego zbioru informacji w
danych ramach czasowych. I przekonaj tu takiego, ze zamiast pisania
kolejnego tymczasowego raportu lepiej jest poswiecic ten tydzien na
dokladniejsze "wyeksploatowanie" tematu?.

ok, są profesje dla indywidualistów, ale

[Gość: eheon]

skończyły się czasy gdy prezesem wielkiego koncernu/kompanii był indywidualista
i on sam o wszystkim decydował. Dzisiaj samemu ze względu na specjalizację nie
da się wszystkiego objąć. W mniejszych firmach oczywiście tak.

Widać to nawet w partiach politycznych, nie wskazując palcem.

[Gość: asdfasdf]

Praca w grupie to praca w określonych dziedzinach. Praca dla indywidualisty - to
też praca w określonych dziedzinach;)

Osobiście wolę to drugie, co nie znaczy że zawsze jest to możliwe. Zachciało mi
się pracy zespołowej, zmieniłem pracę i przeżyłem serię porażek, których echo
jeszcze do teraz nie pozwala mi normalnie żyć.

Powstaje pytanie czy w Polsce warto, albo czy w ogóle można pracować zespołowo?

[Gość: herm]

W Polsce nie warto - 99% managerów nie ma pojęcia zielonego o zarządzaniu, nie
mówiąc o zarządzaniu grupą. A bez tego grupa nie jest w stanie pracować.

[Gość: rebel]

indywidualista ale nie nonkonformista?

jak to możliwe w konformistycznym społeczeństwie?;D

[Gość: indy]

> mam niszową specjalność, pracuję

a czym sie zajmujesz jesli to nie tajemnica?

[36krzysiek]

Sam! Sam! Sam! Sam w pokoju, sam na pietrze, sam w budynku, sam w
promieniu 100 km! Pomarzyć zawsze można ;) Grupowo było w komunizmie
i w hippisowskich wioskach. Ja! Ja! Ja! Ludzie dookoła
przeszkadzają, denerwują, zawracają głowę. Każdy w pracy gra,
maskuje się, kłamie, knuje, udaje. Każdy to wie i każdy w to
wchodzi. 8 godzin dziennie z przypadkowymi osobami, jak w więzieniu.
jestem jednostką aspołeczną i psychopatyczną i dobrze mi z tym.
Znajomych i przyjaciół sam sobie wybieram. W pracy mowy o tym nie
ma, nawet jeśli kogoś polubię trzeba trzymać na dystans. precz ze
spotkaniami integracyjnymi, wigiliami itp. Albo sadysta albo psychol
wymyślił te kompletnie nienaturalne zasady współżycia
korporacyjnego. Wolę iśc do dentysty na leczenie kanałowe niz jechać
na trzy dni integrować się z grupą z pracy! Na szczęście nie daję
się wtłoczyć w ten biurowy kanał i specjalnie wytwarzam wokół siebie
dystans.

[Gość: dentysta]

zapraszam na leczenie kanalowe

[Gość: Tomi]

Zgadzam sie z Krzyskiem - warunki pracy w zespołach są nienaturalne,
i szczególnie niekorzystne dla osób które mają wiedzę i
doświadczenie, ale nie umieją - lub nie chcą - się przekrzykiwać i
pchać łokciami. To autentyczne wyzwanie dla menedżera - tak planować
pracę, aby indywidualiści mogli przynosić korzyści firmie pracując
wspólnie, a lubiący pracę zespołową w grupie.
Pozdrawiam

[Gość: rebel]

myślę, że ktoś tutaj i to bardzo mocno myli pojęcia...

powyższy przypadek należałoby zaś umieścić w kategorii klinicznego
narcyzmu..;)

a co do meritum, to postawa indywidualistyczna nie jest
zaprzeczeniem dążenia do afiliacji w grupie...<a taka interpretacja
pojawia się w wypowiedziach od samego początku>... Indywidualizm to
postawa polegająca na realnym wyizolowaniu własnego rozwoju i
ścieżki życiowej spod nacisków społecznych <czy jest to możliwe w
dzisiejszych czasach? nie>... Nie ma to jednak żadnego związku ani z
kontrkulturą <która jest już przecież też swoistą formą kultury;)>
jak i z postawami aspołecznymi <które są zwykłym zaburzeniem>...Czy
tego ludzie chcą czy nie chcą, hasło iż człowiek jest istotą
społeczną jest zdecydowanie prawdziwe <nie tylko wyjątkowo nośne>, a
w tym wypadku indywidualizm można umieścić gdzieś na dalekich
obrzeżach tej postawy <między prawdziwą wolnością a zaburzeniem
psychologicznym>...;)

Idealną projekcją indywidualisty byłby tu współczesny cynik, który
idzie główną ulicą Warszawy, onanizując się w trakcie <co nie jest
jednak następstwem choroby psychicznej, ani potrzeby zwrócenia na
siebie uwagi czy skrzywień emocjonalnych> ....nie zwracałby przy tym
uwagi na przechodniów a sam akt byłby efektem potrzeby chwili
zawartej tylko w teraźniejszości i nie szukającej powodów w
przeszłości, czy też następstw w przyszłości..;>

P.S. w potocznym rozumieniu tego słowa <znaczy w tym sensie w jakim
jest tu ono opisywane na forum> każdy jest po częsci indywidualistą -
gdyż każdy człowiek jest nośnikiem innych idei, wartości i
umiejętności...jednym słowem nie ma dwóch takich samych osób...i
istotą pracy grupowej i jej powodzenia jest właśnie ta odmienność
składników konstruktu pozwalająca na opracowanie najlepszego
rozwiązania w efekcie przeprowadzonej burzy mózgów....

aha...każdy holistyczny ustrój gospodarczy zabije po trosze
indywidualizm..tyczy się to zarówno gospodarki centralnie planowanej
jak i kapitalistycznej...czemu kapitalistycznej? Gdyż stawiając na
róznorodność odbiera po pierwszym okresie wdrażania tej nowości jej
cechę specyficzną - niepowtarzalność..;>

P.S.2

Bardzo interesuje mnie dalszy rozwój tematu, tak więc wyrażam
nadzieję iż od wpisów powstrzymają się niezależni twórcy sztuki,
informatycy z wielkich korporacji oraz ludzie "którym mama
powiedziała że są indywidualistami"...;)

pzdr.

w pełni się zgadzam

[nieziemska.istota]

mam takie samo podejście

każdy powinien mieć narzucone kawałki zadań do wykonania i to dopiero możnałączyć w całość, ale nigdy praca grupowa jednocześnie! brr

ps

[nieziemska.istota]

nic mnie tak nie wqrza, jak jeden-dwoje robi, a reszta tylko na tym korzysta nie dając nic od siebie

[Gość: adek]

Zgadzam się. Pracuję na produkcji i przeważnie jest tak, że połowa
zap...dala, a inni łażą gdzieś co chwila, albo chleją.

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[kredka.pl]

Indywindualista pozostanie indywidualistą. Pracując w grupie jeśli grupa będzie na tyle otwarta, będzie mógł zarażać swoimi pomysłami innych, wyrażać swoją opinie niezależnie od stopnia jej szaleństwa. Bo aby stworzyć coś godnego realizacji potrzebne są skrajne uczucia, potrzebny jest efekt zaskoczenia, potrzebne są pomysły. A największą ilością pomysłów pochwalić sie może grupa ludzi, nie jeden człowiek. Zbiór wszystkich tych ideei może stworzyć coś naprawdę dobrego. Oczywiście są dwa warunki aby grupa w miarę harmonijnie ( nie licząc potknięć i wybić towarzyszących zawsze i wszędzie)funkcjonowała : po 1 menadżer , osoba która jednak musi stać trochę wyżej by zebrać najowocniejsze myśli i skupić w jedną całość. Po 2 : grupa . Otwarta , pełna kompromisów, efektywna. Tylko...ładnie to brzmi, ale od polskiej rzeczywistości to to chyba nieco dalekie.Studiuję obecnie w Niemczech i widzę jaki tutaj kładą nacisk na prace grupowe, bynajmniej na studiach.Moi znajomi , również studiujący w wyżej opisywanej Skandynawii też sobie chwalą owe zbiorowe wysiłki. Ma to dużo plusów. Tylko w Polsce ludze są za mało otwarci na tego typu pracę ,zwodzeni być może błędnym obrazem jakim jest - jeden pracuje, reszta patrzy. Przecież można to zmienić! Trzeba to zmienić! Jeśli nikt nie będzie chciał ,to nic nie ulegnie zmianie!

[kraina.marzen]

Jestem typem indywidualisty, mam cechy przywódcze-zdaje sobie sprawę
z korzyści i minusów pracy w grupie. Cały czas dąże do tego by
nauczyć się pracować w grupie,ale czasami bywa cięzko....
Wszystko zalezy od wykonywanej pracy, charakteru i otwartosci grupy
oraz wspólnych zadań. Nie upieram się przy swoim, daje szansę na
realizację innym-oczekując,że coś z tego wyjdzie sensownego.
Niestety bywa tak-że osoby wolą,ąbym ja wykonała jakies zadanie
bo..i tu padają konkretne argumenty. W poprzedniej pracy współpraca
przebiegała różnie,było pare zgrzytów. Zawodowo dąze do
samodzielności i samodzielnych działan-nie musze się oglądać na
innych, w razie niepowodzenia prenetsje mam do siebie samej.Potrafię
słuchać, jestem asertywna. Moim marzeniem jest samodzielna praca :)
Czy to żle?

w każdej organizacji są kierujący i kierowani,

[Gość: krzyhoo]

a team-work w najczystszej postaci występuje w zespole gaśniczym
OSP, albo klubie parlamentarnym Prawo i Sprawiedliwość

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: Maksym]

Szkoła nas nauczyła do pracy w grupie? Dobre sobie, co za bzdura,
nasza szkoła kszatałci poza drobnymi wyjątkami indywidualistów. To
jest problem naczelny polskiego szkolnictwa !

[Gość: beb]

Fakt. Jak już wspomniałem - przykłady "kilkuosobowych" projektów na
uczelniach wyższych. Początkowo w tym uczestniczyłem, potem okazało
się, że wychodzę tragicznie na tych spółkach i zacząłem działać sam.
Doceniane było to, że choć projekt nieznacznie mniej ambitny niż
kolegów, to wykonany przez jedną a nie trzy osoby, więc więcej pracy
wymagał. A "grupowcy" i tak nigdy w grupach nie pracowali.

[Gość: ja]

Praca w grupie to lipa. Tak jak opisano na początku jeden robi
reszta próbuje się orientować o co chodzi.

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: abc]

Prawda, nigdy nie lubiłam pracy w grupie. To zawsze było tylko i
wyłacznie marnowanie mojego czasu. To samo zadanie mogłabym
wykonanać szybciej i lepiej. Takie jest moje przeświadczenie. Owocna
praca zespołowa to dla mnie margines zadań. Poza tym w grupie
rozmywa odpowiedzialność. Korzystają na tym nieroby.

Praca w grupie niekoniecznie zła

[Gość: Dave]

Moim zdaniem praca w grupie nie musi być zła, a wszystko zależy od
ludzi, którzy tworzą zespół... Jeśli są egocentrykami, myślą, że
wiedzą wszystko to żaden menago nie pomoże w stworzeniu sensownego
zespołu.
Sam jestem/byłem indywidualistą. Nauczyłem się jednak, że inni
czasami też potrafią coś ciekawego i sensownego powiedzieć
(czasami...). Otwarłem się na innych i musze przyznać, że to ciekawe
doświadczenie. Otwarcie się na innych to klucz do sukcesu!
Zgadzam się jednak, że motywacja poszczególnych osób w zespole jest
różna i wkurza mnie jej brak z estrony innych. Brak motywacji
poszczególnych członków zespołu może być demotywujący na innych...
Tak czy inaczej uważam, że jakość grupy wynika z jakości ich
poszczególnych elementów!

[Gość: Witch]

Nareszcie ktoś normalny! Pozdrawiam i życzę powodzenia!

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: Asasyn]

Mam złe doświadczenia z pracą zespołową. Zabierano mi sprzed nosa to
co umiałem dobrze, a dawano mi coś na czym się nie znałem. Na
szczęście szybko się nauczyłem być tym od myślenia, a nie od
robienia. Teraz zarabiam ładnych parę patyków i jestem kierownikiem
małego zespołu. Wiwat indywidualizm!

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[olias]

ale numer!!! 91% internautów woli pracę indywidualną, 9% - zbiorową.
Praca tzw zbiorowa to raj dla leni i ludzi o bardzo malutkim
rozumku. W najlepszym przypadku potem się mówi "zrobi-LIŚMY". W
najgorszym zawsze znajdzie się menda, która cały czas dłubała w
nosie, a potem poleci do góry wrzeszcąc że sama zrobiła, choć inni
przeszkadzali.
Niestety, ponieważ w naszej "republika-banana" o awansach decydują
pokrewieństwa pełno mamy takich mend które awansują lub już
awansowały dzięki ... "pracy zespołowej". dla mnie to juz marchewka,
stary jestem, ale młodzi powinni stać na lotnisku i czekać na
miejsce w samolocie. nieważne - wygrało PO, PiS, LiS, LiD, czy inna
cholera.

Bez sensu w grupie pracowac!

[Gość: expert znawca fach]

Balans nigdy nie rozłoży się procentowo, że każdy wykona taką samą pracę, gdyż
podważa to prawa logiki. W naturze i zyciu spolecznym czlowieka nie istnieje co
takiego jak "rowne szanse". Padly mi polskie znaki od chinskiej klawierki.

Ta ankieta po lewej mówi sama za siebie.

[Gość: c++]

Już widać, jak bardzo praca w "teamie" jest lubiana. Ja osobiście pracuję w branży IT, tutaj team jest wszystkim. Absolutnie wszystkim. Chcesz iść do kibla zrobić kupę - zapytaj wszystkich swoich kumpli, czy to dobry
pomysł. Nie zapomnij o zapytaniu o kolor kupy i konsystencję. Tak się
pracuje np. w Motoroli w Krakowie :)
W praktyce to ściema. Już na studiach ludzie dzielą się projektami. Jeden
lubi jave, to będzie robił coś z javy, drugi ma talent graficzny to
zapewni oprawę wizualną, a jeśli trzeci nie ma się akurat w danym momencie
czym wykazać, to chociaż zostanie "beer supportem".

[Gość: corp_accountant]

O, nareszcie ktoś w dobie teambuildingu i teamplayingu podniósł głos rozsądku.
To prawda, wymaga się od nas pracy zespołowej. W praktyce to jednak kończy się
na tym, że w imię ducha zespołu zrzuca się na najlepiej zorganizowaną
kompetentną, dedicated to the work osobę. Nie wyobrażam sobie siebie na
kierowniczym stanowisku. Kontakt z ludźmi jest mi potrzebny na zasadzie
towarzyskiej, nie merytorycznej. Najalepiej pracuję sama, nie lubię słuchać rad
osób, którym wydaje się, że wiedzą lepiej. Oni wiedzą jak lepiej Mówić, a nie
pracować. Wiedzą, jak powiedzieć, żeby nie robić, ubrać w słowa typu "czy
mogłabyś, druknij proszę" i dodają na koniec gorzej niż kurtuazyjne "dzięki". Ja
w pracy nigdy nie proszę nikogo o pomoc w wyręczaniu mnie i chciałabym, aby ta
zasada obowiązywała wszystkich. W naszym społeczeństwie, wychowanym na
ściąganiu, odpisywaniu, pisaniu egzaminów za innych teamplaying jest skazany na
zagładę. Chodzi o to, aby wymiana (informacji, doświadczeń, pomocy) nie straciła
swojego pierwotnego znaczenia na rzecz brania i nie dawania nic w zamian =
teamplaying. Jest to najgorszy rodzaj pasożytnictwa, obudowany w nowoczesne
nawiasy i granie na ambicjach.

Pozdrawiam wszystkich "teammates" z Cap Gemini.

Moto Krk :)

[Gość: treserka psow]

ja tam pracowalem kiedys. oni tam w 40 tu przez rok zrobia mniej niz
ja w tydzien. I mowie o tworzeniu programow na sprzedarz. Oni tam
maja spuer organizacje i zero wytwarzaja. Moim zdaniem to zamkna
wkoncu po jaki ma sens zatrudnianie nawet w polsce 600 set
programistow i nieotrzymywaniu nic wzamian. Tam chyba dajej 1/2
persolelu to jakiegos typu menagerowie?? - dalej tak jest?

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[sselrats]

Ta ankieta po lewej pokazuje, ze Polska sama do niczego nie dojdzie.
Tez myslalem o cudzodotworczosci indywidualizmu zanim nie zaczalem
pracowac w Stanach dawno temu. Indywidualne gnioty nieprzystosowane
sopolecznie do dzialania w zespole, na skale pracy czy kraju, nie
stworza niczego naprawde nowego oprocz nowej prywaty. Indywidualny
wklad - tak, ale do pracy zespolu. Inaczej, to tylko dlubacze.

Święta racja

[kosmiczny_swir]

Święta racja, umiejętność pracy grupowej jest potrzebna po to aby zbudować silne
i odpowiedzialne społeczeństwo. Praca grupowa w Polsce kojarzy się niestety
głównie ze słowem socjalizm, a ten z kolei kojarzy się gorzej niż źle. Jednak
nikt nie bierze pod uwagę tego, że system edukacji zarówno w USA jak i w krajach
skandynawskich uczy pracy zespołowej. Ale w Polsce jest indywidualistyczna
propaganda. Powiedz coś dobrego o pracy grupowej a zostaniesz nazwany socjalistą.

moto krk :) buhahaha

[Gość: maek kołowca]

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: cez]

Najlepiej pracuje się samemu, albo w 5 osób ... bo wtedy jest czterech do brydża ;)
A tak na serio to zdarzyło mi się raz pracować w fajnym zespole, ale wtedy każdy
się do roboty przykładał i każdy naprawdę znał się na tym co robił. I faktycznie
menedżer projektu cały czas monitorował wykonanie przydzielanych zadań.
Wydaje mi się też, że w zespole musi być osoba, która ma decydujące zdanie w
kwestiach spornych. Inaczej ustalenie prostej sprawy przeciąga się w nieskończoność.

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: gosc USA]

takich bzdur nie czytalem jescze nigdy,gdyby autor przeczytal
chociaz jeden tekst amerykanski lub japonski o pracy w grupie to by
mial inne zdanie, np w USA nie istnieje praca indywidualna od 50
lat w korporacji amerykanskiej czy to w w rozwiazywaniu problemow
technicznych czy biznesowych, co nie znaczy ze nie ma miejsca dla
indywidualistow, wlasnie przeciwnie jest to doskonaly sposob na
realizowanie sie indywidualistow, zadania dla czlonkow rowniez
zaleza od kompetencji i specjalizacji kazdego z uczestnikow grupy.

kierownik jest tu kluczowy

[Gość: borsuk]

Nie mozna powiedziec, ze praca w grupie jest po prostu zla lub dobra. Zreszta, w
wiekszosci projektow jedna osoba nie jest w stanie (czas, kompetencje) wykonac
wszystkiego sama. Mniej lub bardziej, ale zawsze pracujemy w grupie. Kluczowa
jest tutaj postac kierownika, ktory musi tak dobrac ludzi do zespolu, zeby kazdy
dostal (lub wybral sobie sam) _indywidualne_ zadanie, ktore wykona dobrze w
ustalonym czasie, przy czym w tym czasie interakcja z innymi osobami grupy
bedzie mozliwie minimalna. Czyli jest to synchronizaowana grupowo praca
indywidualna. Jesli tak to jest zorganizowane, to w krotkim czasie team sie
dociera. Lenistwo i pozoranctwo od razu wychodzi na jaw. Po wstepnym rozenaniu
mozliwosci osob, kierownik jest w stanie tak dobierac zadania, ze projekt toczy
sie plynnie. Nie zgadzam sie, ze Polacy nie potrafi pracowac w grupie. W Polsce
natomiast kadra zarzadzajaca czesto kompletnie nie zna sie na zarzadzaniu,
czesto sa to jakies osoby "z nadania", kompletnie niekompetentne. Natomiast
dobry kierownik z samych indywidualistow potrafi zbudowac swietny team.

[malgorzataprusaczyk]

Rzeczywiście, zgadzam sie z Toba w zupełnosci.a zwłaszcza z tym że warto miec
tylko prawdziwych przyjaciól,a nie jak to sie mowi "tyyyylu znajomych
wszedzie".a co do pracy w zespole to narazie sie chyba jeszcze tego ucze, i
wielokrotnie sie nad tym tematem zastanawialam.aktualnie szukam pracy aktywnie
i mam nadzieje ze zdolam nauczyc sie i opanowac ta sztuke pracy
zespolowej.Pozdrawiam

Praca w grupach - zmora indywidualistów

[Gość: Piotr G.]

Ja tez lubię jakoś bo ilość jest dobra w hurcie a nie w detalu.Przypadkowi
ludzie to zmora każdej grupy.