26.10.1981.

[powiesciopisarka]

Bardzo proszę o interpretację mojej daty urodzenia, od kilku miesięcy nic się
w moim życiu nie dzieje, nie mogę znaleźć pracy i czuję, że się uwsteczniam.
Czy widać jakieś światełko zmiany? Będę wdzięczna za każde słowo.
pozdrawiam gorąco!

[amatemi]

witaj
ciekawe polaczenie: na zewnatrz pelnej materii, az do bolu, a wewnatrz az do
bolu duchowosc. Bardzo silnie zaznaczona jest u Ciebie chec sluzenia innym
poprzez swoje zycie ( w tym rowniez prace). Za duzo bylo juz izolacji,
samotnosci, przyszedl czas na kontakt z ludzmi i nauke z niego plynaca.
A jakiej pracy szukasz? Twoja dusza chce sluzyc, pomagac swoja madroscia. W ten
sposob poznaje siebie, poprzez kontakt z drugim czlowiekiem. Bo o to Tobie
chodzi w tym w cieleniu: poznac siebie. Jednak izolacja , rozwoj duchowy w
zamknieciu ogranicza to poznanie. Dlatego postanowilas przezyc to zycie wsrod
ludzi. I im wiecej ich bedzie tym wiecej doswiadczen zbierzesz, na ktorych tak
Tobie zalezy. A nie jest to dla Ciebie takie proste, poniewaz zamkniecie
powodowalo, ze umialas zaakceptowac wszystko, nie dotykajac problemu
materialnie. Teraz poprzez ogromna ilosc doswiadczen bedziesz uczyn sie
akceptacji, tej prawdziwej.
Ja w Twoim portrecie widze bardzo duzo pracy, nadmiar. Dlaczego tak sie nie
dzieje? Moze szukasz nie w tym miejscu? Nie wiem.

Zycze szybkiego znalezienia pracy, ktora pomoze Ci w realizacji Twoje drogi))

Pozdrawiam Cie serdecznie, amatemi

[powiesciopisarka]

Droga Amatemi
Dziękuje za szybką odpowiedź. Szczerze mówiąc to jestem trochę zaskoczona, bo
czuję się jakby ktoś obejrzał film, w którym gram główną rolę i przejrzał mnie
na wylot. Zdaję się, że moim problemem jest nadal izolacja, życie w zamknięciu
i z dala od innych ludzi, co nie znaczy, że zupełnie pozbawiam się kontaktów
towarzyskich. Lubię życie, lubię rozmyślać o tym co powinno wydarzyc się w moim
zyciu, co powinnam zmienić, jakie cechy rozwinąc itd.Ale są to tylko marzenia,
bo jeśli już mam zrobić pierwszy krok do przodu, to dopada mnie strach. Strach,
który mnie paraliżuje, blokuję sie od wewnątrz jakby ktoś krzyczał mi do
ucha "po co, przecież tak się nie uda". Wydaję mi się,że póki będę żyła w takim
zawieszeniu, nie pokonam tego strachu i nie zrobię pierwszego kroku to nie
odnajdę siebie i swojego miejsca w tym życiu. Brakuje mi pewności i wiary w
siebie. A zatem nad tymi cechami charakteru powinnam popracować.
Pozdrawiam gorąco