Witam

[rysa9]

Jestem mamą pięcioletniego chłopca z opóźnioną mową (na ten temat dyskusja
toczy się na forum Anatemki forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=17669 ).
Poszukiwanie przyczyn tego opóźnienia zawiodło mnie do wielu specjalistów a
niektórzy z nich zaczęli mówić, że mój synek może być w przyszłości
dyslektykiem, dzieckiem z "trudnościami w uczeniu się". Ostatnia diagnoza
psychologiczna potwierdza te przypuszczenia. Rozwój mojego synka jest bardzo
nieharmonijny i wskazuje na spore opóźnienia w niektórych aspektach.
Chciałabym jak najlepiej wykorzystać najbliższe dwa lata na wyrównanie braków
mojego dziecka. Dlatego szukam wszelkich informacji i kontaktów związanych z
tym tematem.
Myślę, że jest wielu rodziców takich jak ja i stąd pomysł na to forum :-)

[mag333]

Witaj, mój syn ma 3 lata i 7 miesięcy i też stwierdzono u niego dyscharmonię
rozwojową z nadpobudliwością psychoruchową, do tego badanie genetyczne jekie
zrobiliśmy niedawno , wykazało że Wojtuś ma wadę genetyczną i przez to słabiej
się rozwija.
Jest to śliczny chłopczyk, pogodny, dzieli się z każdym, tym co ma, naprawdę
trudno powiedzieć że jest chory. Niestety prawda jest inna. Mój synek bardzo
mało mówi, w zasadzie to kilka , może kilkanaście wyrazów , w związku z tym
posłaliśmy go w tym roku do przedszkola i efekt jest zaskakujący - Wojtuś
powiedział kilka nowych wyrazów i zachowuje się inaczej, sam się rozbiera- co
prawda nie radzi sobie z tym doskonale ale próbuje, myślę że pomimo diagnozy
lekarzy, mój syn wyrośnie na spranego człowieka bo jest naprawdę mądrym i
inteligentnym dzieckiem, ajeśli będzie miał kłopoty w szkole... to ma przecież
rodziców

pozdrawiam

[anma]

Witaj, Ryso:-)) Dawno nie rozmawiałyśmy i teraz znalazłam Cię tutaj. Bardzo
dobrze, ze założyłaś to forum, też postaram się podzielić się tym co już wiem a
może dowiem się tutaj wielu nowych rzeczy?
Mój synek ma 5 lat, rozwija się nieharmonijnie, ma opóźniony rozwój mowy, epi,
nadpobudliwosc psychoruchową, opóźniony rozwój psychoruchowy.... W grudniu
będziemy mieć rezonans magnetyczny, może dowiemy się wtedy więcej na temat
przyczyn takiego stanu rzeczy.
I jeszcze do mag333: na forum "chore dziecko...." pisałaś o swoim synku i ja
wtedy podawałam ci linka do stron które Cię interesowały, a teraz chciałabym
Cię zapytać czy na te badania byliście skierowani przez lekarza, czy sami się
wybraliście, skąd podejrzenie ze to moze być własnie wada genetyczna i czy od
razu było podejrzenie ze to własnie ta wada czy badanie było bardziej ogolne?
Napisz jeśli możesz, bo ja ciągle szukam trochę po omacku.
Pozdrawiam:-)

[mag333]

cześć anma, zaczęliśmy coś podejrzewać jak Wojtuś długo nie mówił i machał
rączkami i piszczał, do lekarki, która nas w to wszystko wprowadziła i
pokierowała, trafiliśmy poprzez moją znajomąa która tam pracuje, to ta lekarka
dała skierowanie do instytutu genetyki w celu "wykluczenia wady genetycznej", a
tu się okazało że jest :-(
ale to dobrze, że w końcu się to wyjaśniło bo dalej nic byśmy nie wiedzieli ,
nie am jak żyć w niewiedzy, prawda?
mamy dobrego lekarza i dopuki będziemy się go trzymać , nasz syn ma szansę
pozdrawiam
mama Wojtusia

[asialub1]

Nie martw sie tym,ze slabo mówi. Ja zaczęłam mówic gdy poszłam do przedszkola w
wieku 4 lat. Po pół roku gadalam tak że buzia sie nie zamykała. Oczywiście
wcześniej "życzliwi" mamie mówili ze jakas uposledzona jestem. W szkole zadnych
problemow nie mialam, przeciwnie bylam zawsze najlepsza w klasie, o żadnej
dyslekcji nie bylo mowy. Zobaczysz pochodzi do przedszkola i z dziecmi sie
rozgada. Moze nie mial dotąd duzego kontaktu z rówieśnikami.

[marta_75]

Cześć, jestem mamą ponad 2,5 rocznej Ani, której opóźnienie rozwoju psycholog
określił średnio o 6 miesięcy i która mówi bardzo mało (ma-ma, a-ba, to-to) i
od urodzenia miała problemy neurologiczne - pierwszy rok życia rehabilitacja z
powodu asymetrii i zwiększonego napięcia mięśni. Dodatkowo mała miała jeszcze
wiotkość krtani. Byliśmy już u wielu specjalistów (neurolog, logopeda,
psycholog, foniatra, badanie słuchu), mała od kilku miesięcy dostaje nootropil
i postęp polega na tym, że te kilka m-cy temu w ogóle nic nie mówiła. Ostatnio
rozpoczęliśmy rehabilitację neurologopedyczną i jedyne co możemy zaobserwować,
to to że obecnie stara się przenajmniej reagować na nasze prośby próbą
odezwania się jak tylko umie. Jej zachowanie (rozwój) też się już zmieniło, ale
wciąż widać ogromną różnicę w stosunku do innych dzieci w jej wieku. Ja również
szukam kontaktów, które pozwolą może zrozumieć co się dzieje z moim dzieckiem,
bo jak dotąd opinie lekarzy ograniczały sie do stwierdzenia o opóźnieniu
rozwojowym (w tym również mowy).
Pozdrawiam
Marta

[akinga2]

mam 4 letniego synka, który urodził się z zespołem wad wrodzonych. na dzień
dzisiejszy jest po 3 operacjach, czekają go jeszcze 2.
Ma opóźnienie rozwoju psychoruchowego, jeszcze nie mówi, dopiero niedawno
zaczął "kojarzyć" niektóre rzeczy i z moich obserwacji wynika że rozumie co do
niego mówię, choc nie wykonuje poleceń.
ma problemy z naśladowaniem innych.
Od września wysłałam go do przedszkola integracyjnego na 5 godzin dziennie i
jest to chyba jedna z najlepszych rzeczy jaką dla niego zrobiłam.
Bardzo lubi dzieci, chodzi zaczepia je i "coś tam" mówi do nich, oczywiście po
swojemu (nie potrafi powiedziec jeszcze żadnego słowa).
Mam nadzieję ze po dłuższym uczęszczaniu do przedszkola efekty będą bardziej
widoczne:)))
Pozdrawiam

[rysa9]

akinga2 napisała:

> Mam nadzieję ze po dłuższym uczęszczaniu do przedszkola efekty będą bardziej
> widoczne:)))
> Pozdrawiam

NA PEWNO!!! :-)
WITAJ AKINGO

[monika_69]

Bardzo się cieszę ,że w końcu znalazłam forum,na którym widzę dokładne opisy
zachowań mojego synka i nie jestem sama z tym problemem.Mój 5 letni super facet
Maciek jest dzieckiem obciążonym wadami genetycznymi ,przeszedł roczną
chemioterapię po wykryciu nowotworu(związanego z genetyką) i od początku jego
edukacji przedszkolnej toczę boje o jego prawidłowa stymulację rozwoju.W ub.roku
trafiłam na panią pedagog pracujacą wcześniej z dziećmi niepełnosprawnymi,która
tak naprawdę dopiero pokazała nam i nazwała problemy Maćka-pomimo,że od
urodzenia jest pod opieką wielu lekarzy.Każdy jednak chyba zbyt dosłownie jest
zapatrzony wyłącznie w swoja działkę.Nasze problemy zwiazane z nieharmonijnym
rozwojem Maćka były bagatelizowane -z reguły słyszelismy-"przesadzacie" lub
"wyrośnie z tego"-tym bardziej ,że jest dzieckiem słabowidzącym
,wiotkim.Ostatnio z nowinek zdrowotnych dołączyła padaczka .Do
prof.Przyrowskiego mamy termin dopiero na marzec 2005,chyba ,ze coś mu sie uda
przyspieszyć.A tak Maciek ma w tygodniu 2x logopedę ,3xrehabilitację i 1xzajęcia
pedagogiczne.....Dzięki za założenie forum-nawet nie wiecie ile nadziei dajecie
tym ,którzy tu zaglądają.Będę tu stałym bywalcem i spróbuję opisać swoje
doświadczenia w bojach o Maćka.

[rysa9]

Witaj Moniko, cieszę się, że tu zajrzałaś :-)
Napisz koniecznie o swoich doświadczeniach.
Pozdrawiam Cię serdecznie
Aska

[ald-ona]

Ja też chciałam się przywitać. Jestem mamą dwóch synów, u których genetycy
stwierdzili wadę - bez żadnych nazw, rokowań. Może później więcej o nich, ale
tym razem chciałam nawiązać do SI i Przyrowskiego. Pracowałam w Helenowie -
krótko, ale wystarczająco (żeby mieć własne zdanie - ani dobre, ani złe).
Przyrowski rzeczywiście ma dobrą markę, ale czy jesteście pewne, że tylko on
potrafi wykonać diagnozę integracji? Razem z nim pracuje Ewa Grzybowska, a w
samym Helenowie jeszcze kilka osób ma uprawnienia do diagnozowania.
Moi synkowie diagnozę robili w poradni Psych -pedag. - w rejonie. Nie
wszystkie poradnie mają takie możliwości, ale warto sprawdzić. Poza tym - czy
Będziecie na terapię także jeździć do Helenowa?
Bo może warto, żeby diagnozowała osoba, która będzie potem z dzieckiem
ćwiczyła. Sprawdziliśmy na sobie - terapeuta musi poznać dziecko, a diagnoza
temu właśnie służy.
Mój synek ma ponad 8 i pół roku.
Naszymi błędami było chyba za duże skupienie się na deficytach, szukanie metod,
zamienianie swobodnych zabaw na edukacyjne i zawierzenie specjalistom.
Straciłam zaufanie do siebie, jako matki, i wydawało mi się, że wszyscy wiedzą
więcej o moich dzieciach niż ja.

Teraz robimy to, co nam sprawia przyjemność, a nie jest zadane przez logopedę,
psychologa, pedagoga i rehabilitanta.
No - i odrabiamy lekcje. Ale to konieczność.

A Ty, Ryso, ciesz się tym okresem, który trwa. W szkole już jest inaczej.
Szkoła, niestety wymusza porównania, ocenianie swojego dziecka i trzeba być
silnym w sobie, żeby temu nie ulec. A jeśli chcesz zadbać o synka - nie opieraj
się na specjalistach, ale na nim samym. Róbcie to, co lubicie robić, bądźcie
często razem i obserwuj z czym ma kłopoty, a co mu idzie dobrze. Ja bym się
oparła na tm, co jest jego mocną stroną i na tym się szczególnie skupiała. A
reszta - o tyle, o ile jest to obecne w życiu codziennym.

Przepraszam za mentorski ton - ale on wynika z moich błędów, nie wiem jak to
napisać, żeby nie brzmiało patetycznie lub profesorsko.
Pozdrawiam, wszystkiego dobrego w Nowym Roku nam i naszym dzieciom.

[rysa9]

Witaj Ald-ono, cieszę się, że z nami jesteś.
Czy pan Przyrowski jest najlepszy? Mnie laikowi trudno jest to ocenić. Ja byłam
u pana Przyrowskiego, bo został mi polecony jako osoba, która najdłużej zajmuje
się metodą SI i jest jej prekursorem w Polsce. Poza tym słyszałam też opinie,
że człowiek ten opórcz ogromnej wiedzy i doświadczenia posiada dużą intuicję.
Teraz chodzimy do lokalnego terapeuty, bo trudno by było nam co tydzień jeździć
do Helenowa. Ale uważam, że postawienie diagnozy przez jednego specjalistę nie
ogranicza tego drugiego, by wniósł własne spostrzeżenia i uwagi.
A jeśli chodzi o moje podejście do edukacji dziecka... Myślę podobnie jak Ty,
że przede wszystkim trzeba się skupić na dziecku ale z drugiej strony uważam,
że jest wielu fachowców, których warto wysłuchać. Na przykład pani Gruszczyk-
Kolczyńska, która podkreśla, żeby wprowadzać jak najmniej zabaw dydaktycznych a
najwięcej spontanicznych, które pozwolą odkryć indywidualność dziecka.
Uważam, że trzeba słuchać specjalistów, ale nie ślepo i nie wszystkich. To ja
znając swoje dziecko wykorzystam jedne a odrzucę inne rady.
Ald-ono, szkoły boję się jak ognia. Szkoły? Ja już się boję zerówki, która nas
czeka za pół roku. Ale szukam rozwiązań i na przykład poważnie myślę o szkole
sportowej. Muszę jeszcze trochę poobserwować swoje dziecko, żeby podjąć
właściwą decyzję.
Ald-ono, liczę na Twoje doświadczenia. Zwłaszcza te szkolne. Napisz jak sobie
radzicie z nauczycielami i ich sztywnym programem nauczania.

[agaschm]

Też chciałabym wszystkich forumowiczów powitać! Od niedawna trafiłam na adres
tego forum, podczas poszukiwania informacji dotyczących wspomagania rozwoju
dzieci. Moje wątpliwości co do rozwoju dziecka pojawiły się już dawno, lecz
pewnie jak większość rodziców miałam nadzieję, że podejrzenia nie są słuszne.
Mój syn chodził do przedszkola do grupy 3-latków i wielokrotnie rozmawiałam z
paniami z przedszkola, które nie podzielały moich wątpliwości. Ja natomiast
wyraźnie widziałam, że zachowanie mojego dziecka jest inne niż rówieśnicy-
szczególnie na zajęciach otwartych w przedszkolu. Mały przede wszystkim mało
mówił, nie wykonywał poleceń, nie podporządkowywał się poleceniom dla grupy.
Poza tym był bardzo niechętny do podejmowania jakichkolwiek zadań: rysowanie,
malowanie, czytanie (niecierpiał czytania książek, nie chciał sam się
rozbierać, ubierać, a najchętniej nosiłby pampersy żeby nie musiał pokonywać
drogi do toalety. Ogólnie zniechęcony do jakiegokolwiek pójścia naprzód.
Niczego się nie domagał, nie miał wymarzonych zabawek czy zabaw. Jeżeli już coś
robił to tylko wtedy gdy miał na to ochotę. Pod koniec sierpnia wybraliśmy się
do psychologa i wtedy stwierdzono opóźniony rozwój mowy i utrudniony kontakt
społeczny. Pani psycholog nie mogła z nimprzeprowadzić wszystkich testów, gdyż
on nie miał ochoty brać w nich udziału. Np. na pytanie czy jesteś chłopcem czy
dziewczynką?- nie odpowiedział- trudno jej było stwierdzić, czy nie chciał
odpowiedzieć czy nie znał odpowiedzi. Otrzymałam od pani psycholog wskazówki
jak go mobilizować do czynu oraz jak z nim postępować. Po wizycie u psychologa
stwierdziłam, że mały nie wróci do swojego przedszkola, tymbardziej że ani mnie
ani synkowi panie nauczycielki nie przypadłu do gustu. Szybko rozejrzałam się
za innym- tym razem już pozbierałam opinie. Wybrałam przedszkole, w którym mają
dużo zajęć muzycznych (taniec, śpiew) i plastycznych oraz kładą nacisk na
rozwój umiejętności twórczych u dzieci- skłaniają do myślenia, mają zajęcia z
metody dobrego startu. Po miesiącu przyniósł do domy tyle praci ile w
poprzednim przedszkolu zdołali zrobić przez rok. Panią nauczycielkę mały
polubił od razu, a ja również. Nawet jednego dnia nie płakał. Panią logopedkę z
przedszkola wręcz uwielbia- nie mógł się doczekać kolejnych zajęć. Nagle
okazało się, że moje dziecko dotąd bardzo niechętne do wszelkich ćwiczeń i prac-
zaczęło je uwielbiać. Po 4 m-cach w nowym przedszkolu trudno mi uwierzyć, że
mój mały tak szybko zmienił się. Już niewiele odstaje od rówieśników, ale
uważam że nadal muszę z nim pracować. Pozycje Gruszczyk-Kolczyńskiej bardzo mi
pomagają. Dla mnie zawsze wielką otuchą było wypowiedziane przez kogoś
stwierdzenie, że nawet jeśli mózg jest uszkodzony i dziecko rozwija się
wolniej, to ma tak ogromny potencjał i wystrczy odpowiednia stymulacja i rózwój
umysłowy można z całą pewnością przyspieszyć.
pozdrawiam optymistycznie
Agata

[rysa9]

Witaj Agatko :-) O jak ja bym chciała, żeby mój synek lubił panią logopedkę.
Miał ich już parę i jak dotąd żadna mu nie przypadła do gustu :-(
Czy oprócz propozycji pani Gruszczyk-Kolczyńskiej stosujesz coś jeszcze, żeby
wspomóc rozwój Twojego synka? Czy możesz coś więcej napisać o tym, jak
pracujesz z dzieckiem w domu?
Pozdrawiam Cię równie optymistycznie :-))))
Aska

[agaschm]

My na razie przerabiamy Gruszczyk-Kolczyńską,. Nie o same ćwiczenia jednak
chodzi. Staram sie na każdym kroku wspierać małego aby nabrał większej pewności
siebie, bo najprawdopodobniej jego brak chęci do "pójscia na przód" wynikłą
m.in z braku pewności siebie. Jak widzę to działa. Już coraz rzadziej słyszę :
ja nie potrafię, lub nie chcę... Teraz sam zaczyna się chwalić, a i my chwalimy
go za każde najdrobniejsze osiągnięcie. Ćwiczymy też zadania zlecone przez p.
Logopedkę- gdyż sam się o nie dopomina. Poza tym zwracam uwagę na to by mój
starszy syn nie wykonywał czynności za małego- na co wcześniej nie zwracaliśmy
uwagi. Trochę też przeorganizowaliśmy sobie życie, każdy z chłopców ma swój
pokój, w którym musi być odpowiedzialny za porządek, każdy ma swoje zabawki itp.
W naszym przypadku widzę, że pracowanie nad podniesieniem własnej wartości też
nie było bez znaczenia.

[koziorozec13]

Witam! Mam na imie doris i jestem mama 15 miesiecznego Antka, ktorego historie
mozecie przeczytac tutaj: Strona Antosia.
Moje dziecie chyba tu najmlodsze? Jeszcze ciezko mi stwierdzic jakie bedzie
mnialo probelmy i czy w ogole, na razie obserwuje slaba rownowage, a po ponad
miesiacu chodzenia juz ne powinien miec klopotow z balansem? Az takich?
Licze na to, ze dowiem sie tu cos wiecej o tym, co obserwowac u synka i co
zrobic, zeby nie zwariowac zamartwiajac sie o wyimaginowane problemy.
Pozdrawiam cieplo,
doris