a pasje?

[malwina52]

nasze pasje!
czy jeszcze graja w nas?
czy je mocno stlumil czas?
czy mamy na nie teraz czas?

[malwina52]

Internet - jaki jest, każdy widzi. Kolorowy. Pasjonujący. I dlatego nas
fascynuje. Przeważnie spędzamy (w czasie wolnym) przed monitorem około 12-u
godzin, przesadzilam . Z przerwami oczywiście Ale za to jakże owocnie.
Ale to chyba nasza nowa pasja!

[malwina52]

ta pasja nas na to forum przyprowadzila,
moze stac sie uzaleznieniem,
w pracy mam go dosyc przez 8 godzin,
ale w domku wieczorem mnie ciagnie,
troche na forum troche na komunikator
poplotkowac

[malwina52]

to wyrazna pasja poloninki!
ale i wielu innych forumowiczy!

Muzyka - bez niej nie wyobrażamy sobie życia. Jest wszędzie. Śpię z włączoną
muzyką i cały mój dzień przebiega wraz z muzyką, najczęściej przy radiu (a tu
nie powiem czego słucham żeby nie było kryptoreklamy.

[natla]

O zainteresowaniach pisałam na watku "nasze zainteresowania", ale
zainteresownia nie musza być pasją. Miłam kilka napadów "pasyjnych" w życiu,
były krótkotrwałe (niektóre na szczęście, poza pracą, zwierzętami i od pół
roku kompem. ))

[poloninka]

Nie wiem, czy jest moją pasją.. Jest częścią mojego zycia, częścią mnie.. Nie
bez przyczyny powstało pytanie "co nam w duszy gra?" Moje zycie bez muzyki
byłoby smutne, a przynajmniej smutniejsze, mniej tworcze i radosne.. Kocham
dźwięki, te stworzone przez czlowieka, ale nie tylko. Któraś z Was pisała o
muzyce przyrody, drzew, strumieni.. Ja podpieram się muzyką, to moja ostoja i
oparcie
A może sprobujcie w tym watku wyrazić co dla Was oznacza słowo "pasja", czym ona
jest, co Wam daje, jak dużo można dla niej poświęcić..

[malwina52]

uwielbiam pasjami,
raj dla ucha i oka,
potrafie pokonywac
niezliczona ilosc km
aby sie dopasjonowac,
w sobote bylam w Szczeciniena "Clivii".
Była pierwszą operetką Nico Dostala,
austriackiego kompozytora
i od razu odniosła wielki sukces.
Napisał później 20 operetek,
ale żadna nie zdobyła już powodzenia równego Clivii.
Lalo jak z cebra
ale mi nawet nie przeszkadzalo
ze buty i ciuchy mialam mokre.
Nastepny wypad planuje do operetki w Poznaniu.

[mada50]

dla mnie pasja w sensie zamiłowania do czegoś znaczy więcej niż hobby,ulubiona
rozrywka,
wyobrażam sobie pasjonata jako kogoś kto całkowicie,wytrwale i namiętnie oddaje
się jakiejś czynnosci,robi to codziennie,rozwija się przy tym i może pochwalić
się jakimś dorobkiem,
w tym sensie nie jestem pasjonatką i nie mam pasji,
raczej ulubioną rozrywkę i to jest muzyka,komputer,teatr,kino i jeszcze parę
innych np.degustacje wina,jazda samochodem,czytanie,polityka,kiedyś
podróżowanie,
co by było gdyby mi tego zabrakło?
nie pogodziłabym się z utratą przyjemności obcowania z muzyką,teatrem,kinem i
czytadłami.

[maria581]

Mam i hobby i pasje:od zawsze lubie czytac-w ostatnich latach glownie
pamietniki,wspomnienia,biografie a z literatury pieknej
Czechow,Tolstoj,Dostojewski.Czesto slucham muzyki(bardzo
roznej :powazna,jazz,uklon w strone mieszkanek Krakowa-mam dyskografie artystow
ktorzy przewineli sie przez Piwnice pod Baranami,lubie piosenki z tekstami
Osieckiej,troche maluje-glownie akwarele,pastele a ostatnio probuje
akryli.Lubie podrozowac-od czasu jak zostalam emerytka zwiedzilam
spory "kawalek" Europy -podrozuje dosc nietypowo bo prawie zawsze sama (powod
samotnosci w podrozy jest bardzo prozaiczny:prawie nikt nie wytrzymuje zwykle
napietego programu).Jest tez pasja :wyniesiona jeszcze z domu rodzinnego,malo
kobieca,cieszaca sie nienajlepsza opinia ale wciagajaca i
uzalezniajaca :polityka.Zabiera sporo czasu bo to i czytanie prasy i wiadomosci
w radiu i telewizji .Oczywiscie polityki nie uprawiam zawodowo-jestem tylko
namietnym obserwatorem i zapalonym dyskutantem.

[toskania8]

Najpierw - co to jest pasja. To niekoniecznie rozrywka. Można przecież być
pasjonatem swojej pracy, swojego zawodu. I właśnie chyba pasjonaci to ci, który
w pracy osiągają najwięcej. Pasjonat to ten, który nie przychodzi do pracy i po
prostu wykonuje swoje obwiązki, nawet bardzo poprawnie. Ale szuka, szpera,
docieka, patrzy co zrobili inni, co można lepiej. I tak też jest poza pracą. Ja
uwielbiam ludzi majacych jakąkolwiek pasję, czy to będzie wielki lekarz
transplantolog czy hodowca złotych rybek. Bo każdy pasjonat potrafi swoją pasją
zarażać, zaraz by się chciało wiedzieć więcej o tym, o czym mówi.
Ja mam kilka pasji - pierwszą z nich jest moja praca. Lubię ją, zawsze
powtarzam , że gdybym jeszcze raz miała 18 lat to wybrałabym jeszcze raz ten
sam zawód i jest dla mnie czymś znacznie więcej niż tylko zarabianiem na chleb.
Ale poza pracą to zawsze i nade wszystko podróże.
Ledwie w miarę pewne stanęłam na nogach, już Mama miała wieczny problem, bo
ciągle jej gdzieś znikałam i wędrowałam. Na przykład na drugi koniec miasta.
Kiedyś nawet, jako sześciolatka porwałam dziecko, to znaczy namówiłam
czteroletnią koleżankę, że pójdziemy się bawić do mnie do domu. Jakieś pół
godziny dobrego marszu dla dorosłego przez ruchliwe miasto.
Potem, tuż po maturze wyjechałam na zaproszenie korespondencyjnego przyjaciela
do Danii. Wiecie, jakie to było wtedy wydarzenie. Rodzice jakoś puścili w obcy
świat i do obcych ludzi osiemnastolatkę. I tak się zaczęło. Potem były
studenckie wycieczki z Almaturem, potem w miarę rozwoju możliwości coraz dalej.
Dlaczego mówię, że to pasja a nie zwykłe hobby ? Przygotowuję się do każdej
podróży na tyle dokładnie, by potem móc pozwolić sobie na improwizację (to
tylko pozornie paradoks). Kiedy już jestem TAM - szperam, zaglądam w kąty,
gadam z ludźmi, wącham, smakuję, popijam miejscowe wino. Czasem jest to
intensywny program, a czasem leniwe napawanie się atmosferą , klimatem miejsca,
zachodem słońca nad morzem.
Teraz, zimową porą czytam. Kupuję wydawnictwa albumowe - ostatnio o Polsce. To
mają być moje najbliższe wakacje - południowo wschodnia Polska. Więc kupiłam
Świątynie Polskie, Atlas Zabytków Architektury w Polsce, Najpiękniesze Zabytki
Polski i parę pomniejszych. Wyszukuję anegdotki i ciekawostki w internecie .
Mam już nawet rozpisany program wycieczki co do dnia (i tak go potem zupełnie
pozmieniam, ale fajnie tak sobie wędrować palcem po mapie).
No i oczywiście uwielbiam opowiadać o swoich podróżąch, jak jż zaczne, to nie
dam się zatrzymać.
Więc na razie jednak się zatrzymam, póki czas.
Mario, tak myślę, że ja bym pewnie to Twoje tempo wytrzymała, wydajesz mi się
pokrewną duszą.

[natla]

To ja z moimi przyjaciólkami dołączam do Was. Kto wie, może wspólny wyjazd to
nie taka mzonka?)
Podobnie jak Toskania przede wszystkim poznać zapachy, podwórka, ludzi, potem
architekturę, zabytki, obyczaje. Ale jeden dzień lenistwa nad morzem to juz
obowiązek. Nadmiar wrażeń i przezyć doprowadza do zmęczenia, a w takim stanie
przegapia sie wiele rzecz. )

[toskania8]

natla napisała:

> To ja z moimi przyjaciólkami dołączam do Was. Kto wie, może wspólny wyjazd to
> nie taka mzonka?)
> Podobnie jak Toskania przede wszystkim poznać zapachy, podwórka, ludzi, potem
> architekturę, zabytki, obyczaje. Ale jeden dzień lenistwa nad morzem to juz
> obowiązek. Nadmiar wrażeń i przezyć doprowadza do zmęczenia, a w takim stanie
> przegapia sie wiele rzecz. )
Ależ tak, po trzykroć oczywiście. Do wspólnego podróżowania ja mam jeszcze dwie
takie wariatki - pasjonatki. Kolejność poznawania też sie zgadza. no i co parę
dni jeden w absolutnym bezruchu nad morzem też niezbędny. Tak właśnie było w
Toskanii. Ale dziennik podróży do Toskanii to chyba 12 stron maszynopisu, więc
zalałabym całe forum. Lepiej nie będę zaczynać, bo nie dam się potem
powstrzymać.
>
>

[natla]

A co tam! Wytrzymamy! Leć z tym koksem. Pomarzymy.

)))

[toskania8]

natla napisała:

> A co tam! Wytrzymamy! Leć z tym koksem. Pomarzymy.
>
> )))
>
> no dobrze, natlo, sama chciałaś, ale na to będzie nowy wątek - reportaż w
odcinkach.

[annal74]

Toskanio8 jesteś rasowym przewodnikiem , cudownie zwiedza się pod opieką i z
pomoca kogoś doskonałe znającego zabytki danego regionu . Brawo , dziewczyno !

[ewka1021]

Mario, czy nie wolałabyś z kimś nadążającym za Tobą podróżować? Mam tyle
pomysłów na wyjazdy a nie mam z kim. Jeżdżę więc z biurami ale mam ochotę tak
się powłóczyć, zajrzeć tam gdzie biuro już nie zajrzy...

[mada50]

takie ciekawe nasze forum,ale nie zabawię dziś długo, bo z "pasją" rzucam się
do kuchni coś upitrasić i nakarmić sponsora,gdyż trafia się
całkiem niespodziewany wypad do teatru na "Kontrabasistę"ze Stuhrem,

[regine]

Podrzucam do góry, może nowi przybysze coś napiszą o swoich pasjach...

[smerf55]

smerfetko kochana pokaz mi kolana

tylko?

[kryzar]

[smerf55]

oj kobietki macie wiecej tych fajnych rzeczy

pewnie

[kryzar]

wodna turystyka

[goskaa.l]

Turystyka zawsze była moją pasją. tyle, że nigdy nie lubiłam tzw. autokarówek.
Najpierw ja, dziecko Niziny Szczecińskiej, zachłysnęłam się górami. Pierwsze
były Karkonosze, którre zdeptałam wielokroć i dokumentnie (także czeskie).
Potem coraz dalej na wschód, ale w Bieszczady nie dotarłam. Potem odkryłam
uroki narciarstwa. W następstiw wędrówek po górach urodziła się turystyka
piesza po niższych częściach Polski. Uczaestniczyłam w wielu pieszych imprezach
turystyki pieszej, nadal uwielbiam piesze wędrówki. I wkońcu przyszła miłość,
której nigdy się nie spodziewałam: turystyka kajakowa.
Wpadłam w nią całkiem przypadkowo. Zawsze miałam przekonanie, że do kajaków
trzeba mieć silne ręce (do dziś nie podciągnę się na drążku). Tymczasem okazało
się, że nie taki diabeł straszny...
Jestem bardzo wrażliwa na piękno otaczającego świata. Stąd fascynacja górami,
leśnymi ostępami, bezdrożami... Odkryciem samym w sobie była przyroda wody i
otoczenia. To spowodowało, że zaczęłam pływać.
W ślad za tym przyszła znajomość geografii Polski i nie tylko, chęć rozwijania
umiejętności technicznych. Potem chęć podzielenia się z innymi tym, co znam i
potrafię. Pływanie szlakami aby sporządzić ich wiarygodne opisy. Znajomość
przepisów rządzących poruszaniem się na wodzie, prowadzeniem spływów kajakowych
itp. Przekazywanie innym swoich umiejętności.
I znajomość zarówno rzeki, jak i tego, co przy niej. Nie sposób pływać li tylko
dla pokonywania kilometrów (są takie osoby, ale mnie to nie rajcuje). Jeśli
już "rusza się d..ę" z domowych pieleszy, trzeba jak najwięcej skorzystać z
tych chwil. Najpierw z przewodnikami i mapą w ręce, a potem weryfikacja na
trasie tego, co wyczytane.
I to jest wodna turystyka!

Zdrowie konia, siłę byka
Daje wodna turystyka!
(nie moje)

[del.wa.57]

Rowerowe wycieczki z męzem,latem szczególnie,auto idzie na /tor boczny/
zbieram wtedy rózności,zasuszam rózne zielska na bukiety zimowe,no i nasza
pasja tenis,nie taki/zawodowy/nasz, ale tylko na urlopie mozemy
poszaleć.Pozatym lubię góry chociaz dawno tam nie byłam,mój mąż lubi /wodę/ja
nie zabardzo,musimy to zmienić

[natla]

Delwa, tylko góry albo również góry.....musisz sie zabrać do starego

[del.wa.57]

Masz rację,trzeba to połączyć raz nad wodę,raz w góry.
Mój/chop)na wszystko się zgodzi,co /pani/ rozkaże O!!!)

[aaj3]

Zadałyście dziewczyny fajny temat Pasje...
Moją największą pasją zawsze były samochody,ale nie eleganckie limuzyny tylko
łaziki gaziki i wszystkie takie którymi da się jeździć po dziurach,im więcej
dziur i błota tym lepiej.Jak ja zaczynałam jeździć to królowała radziecka myśl
techniczna w postaci Gaza 69 eh.... to był samochód żaden poligon nie był mu
straszny,zresztą jeszcze wiele ich jeździ do dzisiaj.
Dzięki mojej miłości do terenówek,poznałam wiele bardzo ciekawych miejsc w
Polsce, na Ukrainie,Słowacji Najwiekszym marzeniem mojego życia było wzięcie
udziału w rajdzie Paryż Dakar.Wiem że to zupełnie nierealna mrzonka (kasa kasa
kasa a potem kondycja)ale życie byłoby smutne bez marzeń

[lili50]

Moją pasją, są kwiaty mam ich całe mnóstwo(oczywiscie doniczkowe). Mam trzy
pokoję i w każdym pokoju kwiaty na parapetach, segmentach, różnego rodzaju
kwietniki i kwietniczki, na suficie i na scianie, nawet w kuchni. Podlewanie mi
zajmuje bardzo dużo czasu, ale jestem z nich dumna. To jest moja "oaza", kto do
mnie przyjdzie, to mówi że czuje się jak w palmiarni, każdy mi zazdrości tych
kwiatów i każdy się nimi zachwyca.