Miłość, przyjaźń po trzydziestu latach.....

[izis52]

Przyglądam sie uważnie znajomym parom małżeńskim zadając sobie
pytanie z piosenki Grechuty czy to jest przyjaźń, czy to jest
kochanie ? Dlaczego są razem choć rózni ich wszystko: rodzaj
wrażliwości, styl życia, poglądy na wiele spraw. Pieknie byloby,
gdyby to sprawiła miłość cierpliwa, tolerancyjna itp. Brnę dalej i
pragmatyzm podsuwa podejrzenia,że może to juz tylko przywiązanie,
lojalność, kwestie moralne,ekonomia czy strachliwe lenistwo ?
A może wszystkiego po szczypcie ? Co o tym sadzicie ? Iza

[izis52]

Chyba jednak nie jest to temat na dosłowną i przenośną "złotą
jesień" ? A może był taki watek, a ja od niedawna znalazłam to
forum ?

[sagittarius954]

Izis musisz pozwolić wszystkim dobrnąć do kompa , dziś jest piątek , targ
zajęcia z wnuczkiem , albo fryzjer teatr lub inna zachciewajka
A ja ci odpowiem , większośc par w naszym wieku zajęta umacnianiem murów w
pracy, lekceważy uczucia , i mysli że miłośc jest dana raz na zawsze . Po jakimś
czasie okazuje się ,że partner lub partnerka jakaś nie taka , brak wspólnego
języka , przygadywania ,wypominania , pojawia się chęć ucieczki , tylko
siermiężna rzeczywistośc kraju nie pozwala na odwagę . I dla świętego spokoju
duża część małżonków decyduje się na pozostanie w związku . I o ile jest ochota
na zobaczenie że w tym drugim człowieku też bije serce i można cieszyć się nim i
z nim każdym dniem , każdą chwilką spędzoną razem , każdą rzeczą kupioną , ach i
każdą czynnośćią wykonaną razem . To jak powrót do stanu narzeczeństwa i może
wtedy znów to co utracone pojawi się
No to taki przyspieszony kurs naprawiacza
A jak jest naprawdę , raczej źle , żyją sobie ludkowie osobno ona z nim a tak
daleko jakby gdzieś za granicą byli .

[polnaro]

Ile związków tyle różnorodnych wzajemnych relacji.
Sans miałoby opowiedzenie szczere o własnym, jednak kto odważy się na publiczną
wiwisekcję.
W każdym razie nie czuję, że coś utraciłam, przeciwnie, mam teraz więcej,
ogólnie rzecz ujmując.

[graga211]

Mnie dodaj troszkę wiecej okrąglutkich lat wspólnego kieratu
obracanego głównie przez Gragaczka, gdyż Gradze ciągle nie pasowała
uzda, jaką jej założono. I nie mogę sobie poutyskiwać, bo to raczej
on by mógł, a nie robi tego, więc co najwyżej czasami wzdycham
zazdrośnie, że są takie panie, które są wolne, nikt im nie stoi za
plecami, nie przypomina co należy, czego nie należy, co jest dla
nich dobre, a co złe i kiedy powinny robic to, a kiedy tamto i w
ogóle, że ruch to zdrowie, a więc idziemy na wycieczkę w góry.
Ja ja nie cierpię chodzić po górach!
Ale męża nie zamieniłabym na żadnego innego.

[izis52]

Nie sadzę, abyś pozwoliła tę uzdę założyć, chyba, ze
się napraszałaś o nią usilnie. Włóczęgi górskie lub inne to
rzeczywiście zdrowe i przyznam,że też bez popychania nie wybrałabym
się choć w weekendy. Musi być o.k. skoro nie zamieniłabyś Gragaczka.
Małżeństwa z lat 60 - 80 przetrwały w większości bez większych
strat. Masz absolutną rację; rzeczywistość bywa skomplikowana zaś
podsumowania zależne od nastroju, pogody, drobnych zdarzeń wszak
kobiety sa z innej planety ? Gorsza znacznie jest kondycja
związków naszych dzieci. Zawierane około trzydziestki z bagażem
nawyków, garbem samorealizacji i kariery nie rokują najlepiej.
Intercyza, osobne konta, a z braku czasu - ogólny chaos, przy
pierwszej małej burzy katastrofa.

[graga211]

Uśmiechnęłam się z sympatią dla Ciebie i wszystkich, ktorzy potrafią
na podstawie ulotnej znajomości wirtualnej odczytać przekazy.
Faktycznie, wędzidło zawsze mnie uwierało i raniło, dlatego mój
partner postępował ze mną jak "zaklinacz koni" z filmu o takim samym
tytule. I chyba tym przywiązał mnie do siebie na amen i za to
cierpliwe 'prowadzenie' jestem mu wdzięczna.
Natomiast kondycja związku małżeńskiego moim zdaniem zależy w dużej
mierze od wieku partnerów podpisujących małżeński cyrograf. Jeśli
stanie się to wystarczająco wcześnie, wówczas rosna szanse na
związek szczęśliwy. Młodemu łatwiej jest pogodzić sie z trudami
codzienności i przystosować do partnera; sam bowiem dopiero zaczyna
poznawać własne możliwości.
Po 30-tce sprawy mocno się komplikują z powodu nabytych doświadczeń
i nawyków...

[skrzydlate]

ja sie kompletnie nie znam, ale ciekawie piszecie

[skrzydlate]

jestem w pierwszym rozdziale mojego osobistego harlequina, dlategom taka glupia

[grazyna10]

Milosc i przyjazn po wielu wielu latach bycia razem, jakie to
wspaniale. A co powiedziec o ludziach, ktorzy sa ze soba ponad pol
wieku. Ponad 50 lat w bezustannej walce, zlosci na siebie, nie wiem
czy nie nienawisci nawet. Sa ze soba razem po to zeby sie nawzajem
niszczyc. A gdy jednego z nich zabraknie na tym swiecie to dla
drugiego rozpoczyna sie dramat. Rozpacz z powodu utraty meza czy
zony. I patrzac na cos takiego zastanawiam sie czy jest to faktyczny
zal za utracona osoba czy zal za tym ze nie bedzie juz kogo
nienawidzic.

[izis52]

Bywa i tak, że ludzie czerpią siłę do życia poprzez moralne
znęcanie się nad osobą słabszą psychicznie. Po pewnym czasie ofiara
uczy sie odpowiadać tym samym. Gdy ktoś z tego kregu odchodzi to
jak w starej piosence: " i zawsze będzie czegos ci brak ".
A swoją drogą chyba trudno wyrwać się (nie w sposób naturalny) z
takiego układu

[ktosia57]

małżeństwo bardzo młode początkowo prowadzi wojny między sobą i dziećmi,z
wiekiem uczucie staje się dojrzalsze,i prawdziwe.W moim przypadku dobrym
duszkiem była moja mateńka,która pomogła w trudnych chwilach utrzymać nam
rodzinę w całości

[natla]

Dobrze, jak po 30 latach zostaje przyjaźń i wiara w partnera. To
nawet nie dobrze, a wspaniale. Gorzej, kiedy jest dwoje
zgorzkniałych nienawidzących się ludzi, zmuszonych z wielu względów
przebywać pod jednym dachem. Jaka jest proporcja tych dwóch rodzajów
małżeństw? Myśle, że tych drugich jest więcej

[korynos-a]

Ciekawy artykuł o miłości, zdradzie itp.itd załączam. Dotyczy grupy
wiekowej 35-55 lat. Bardzo mądre przykłady z 30-letniego życia w
stadle, dotyczy zarwóno kobiet jak i mężczyzn.
www.charaktery.eu/artykuly/Milosc-Przyjazn-i/55/Sekrety-zdrady/

[izis52]

Ciekawe analizy mrocznej części z życia długoletnich związków, bo
jednak zdrada fizyczna jest zdradą i rzadko bywa wybaczana. Z mojej
obserwacji brak lojalności np. krytykowanie małżonka(i) w
sytuacjach towarzystkich jest traktowana najwyżej jako brak
wychowania, przejaw dominacji lub chęć szokowania rzekomą
szczerością. Wydaje się, że bycie z sobą lub obok siebie z
obowiązku do grobowej deski byłoby smutne, nieprawdziwe i trudne do
zniesienia zwłaszcza w okresie jesieni życia, gdy w głowie kotłują
się natrętne pytania ile czasu zostało, czy czujemy się szczęśliwi,
czy mogło, może być lepiej ? A po raz drugi na bal życia nie
zaproszą....