samotnictwo..

[tamara_t]

Nie wiem co było najpierw w moim przypadku - nieobecność znajomych, czy brak
chęci obcowania z ludźmi...?
Od jakiegoś czasu lubuję się w samotności, spędzaniu czasu bez innych ludzi,
patrzeniu wprzód bez ich obecności. Najgorsze jest to, że nie do końca jestem
pewna czy jest mi z tym dobrze - to taki paradoks: kiedy mam wokół siebie
ludzi - popadam w pozytywną melancholię i chcę wtedy być sama; kiedy ludzi
nie ma - zaczyna mnie to martwić, choć nadal nie chcę ich obecności...
To chyba syndromm starzenia się [staropanieństwa? nie to chyba zbyt daleko
idące stwierdzenie].

Oj czuję, że mi się od Was oberwie. "Czyżby faceta Ci brakowało??? Nikt Cię
dawno dobrze nie...khm khm". Hm. Ano chyba tak...coś w tym jest
niewątpliwie...

[boykotka]

Myślę, że to jeden z najzdrowszych objawów. Mam koleżankę z 25-cioletnim
starzem małżeńskim, fantastyczne układy. Ale ta koleżanka najbardziej lubi
poniedziałki. Bo w poniedziałki jej mąż wychodzi na karty. Powinnaś się
cieszyć, że masz wybór. Ja np. nie potrafię z kimś mieszkać. To straszne ale
większość moich związków właśnie z tego powodu się rozlatuje. Jestem chyba
zatwardziałym singlem. A swoją drogą dziękuję dzisiejszym czasom za jedno - że
tak właśnie mogę żyć.

[jumar1]

Nie ma czegoś takiego jak syndrom staropanieństwa,jak syndrom zatwardziałego
kawalera!To tylko wytwory naszej samotności...
To tylko strach przed oddaniem części siebie drugiej osobie.Cały problem polega
na tym,aby ZADUSIĆ w sobie resztki "ostatniej" miłości,ostatniego kochania...
Bez tego nie jest mozliwe wejście w nastepny związek,stworzenie z druga osoba
czegos choć normalnego.Dlatego to tak długo trwa,dlatego samotność jest tak
trudna...bo musimy "coś"dusić ...samemu!
Pzdr.

[anula001]

Ale czy myslisz Jumar ze mozna przestac kochac byla wielka milosc tak do konca?
Oczywiscie skoro sie nie jest juz razem z ta druga osoba to wiadomo ze nie ma
szalenstwa na jej punkcie, oddania, przywiazania etc, ale czy mozna tak
calkowicie zapomniec ze sie kochalo bardzo mocno i calym soba????

[jumar1]

..dlatego to jest takie trudne!
Nie odpowiem czy mozna....bo jestem na etapie duszenia!!!Jak uduszę to
odpowiem..jak nie dam rady tez odpowiem.
W tej chwili nie moge zabrać głosu!

[anula001]

wlasciwie to bylo pytanie retoryczne z mojej strony, bo sama wiem jakie to
trudne, zwlaszcza jak sie bylo z kims ladnych pare latek... Choc z drugiej
strony wszyscy mowia mi ze jak sie znajdzie kolejna wielka milosc to zapomina
sie o starej i tylko czasem mysli powracaja nostalgiczne...

[jumar1]

Wiesz...gdybym nie spróbował,to pewnie przytaknąłbym teraz na Twe słowa.
Z niezaleczonymi ranami wpakowałem sie po uszy w kolejny związek...bedąc
przekonanym,że wszystko mam za soba.Jakże się myliłem...
Trwało to niecały miesiąc...niewiem czy po mnie to spłyneło ot tak sobie,ale
wogóle tego nie odczułem...choć wiem że ją zraniłem.
Poprostu gdy nie zapomnimy całkowicie każda próba nawiązania związku z druga
osobą skończy sie rana...za każdym razem głębszą!
Pzdr.

[anula36]

Mozna. Sama sie o tym przekonalam,choc zwiazek trwal 1/4 mojego zycia.
Sporo,nie...

[rybka_a]

rany mam to samo, jak jestem sama to chce mi sie do ludzi, jak jestem z ludźmi,
to myśle sobie, kiedy będę sama,

[anula36]

Jesli o ludzi chodzi to po 1o godz pracy z zaburzonymi glownie klientami,marze
o tym zeby posiedziec samotnie nie muiec nic mowic aninikogo sluchac. Nawet
znajomych. Dlatego i zpowodu malej ilosci wolnego czasu mam zycie towarzyskie w
zaniku. Ale cholera..jakos mi to nei przeszkadza.

[rybka_a]

najgorsze jest to, że ludzie jak są w towarzystwie, to nie potrafią milczeć,
mam taką przyjaciłkę - mężatka z dwójeczką dzieci, trzecie w drodze, ktróa
czasem musi wyrwać sie z domu od swoich, idziemy na spacer, gdzieś do knajpki i
nic nie mówimy, myślę, że to dopiero jest przyjaźń jak umie się razem milczeć i
człowiek wie, że nikogo nie urazi tym milczeniem, tak tylko być

[very_martini]

A ja przestałam chodzić na jakiekolwiek imprezy, bo jak już się przemogę i
pójdę, to po 20 minutach chce mi się do domu.
W tym roku zafundowałam sobie najsuperowszego sylwestra w życiu - kupiłam
wielgachne puzzle i układałam przez całą noc. I wierzcie mi, na żadnej imprezie
się tak nie bawiłam.
Jestem po prosty typem, któremu bardzo często nie pasuje obecność innych, i to
nie to, że nie lubię ludzi, po prostu lubię sobie być sama ze sobą i koniec.
Ale miło wiedzieć, że nie jestem sama, bo już się zaczęłam obawiać, czy to
normalne...


16%VOL
22%VAT

Takie tam... Forum homeopatia

[anula36]

oj marze o tachich znajomych jak kolezanka Rybki..
moje kolezanki ostanio wersja tuz poslubna,nie da sie z nimi wytrzymac, czy
naprawde kazda kobieta po slubie tak traci wszelka wrazliwosc i robi sie matka
Polka z zestawem dobrych rad( a ty kiedy,nie czekaj tak dlugo, dzieci sa
slodkie,itp,itd,)
Ja tez bardzo lubie byc sama ze soba,akurat trafilam w zyciu na podobnego
samotnika i to sie sprawdza.

[very_martini]

O matko. Na szczęscie moje koleżanki nie stają się matkami polkami... Choć
nagle ni stąd ni zowoąd (jak to się do cholery pisze???) zaczynają mi udzielać
rad w kwestii gotowania, przy czym ja mam staż kuchenny kilkuletni, a one
kilkumiesięczny, i już nie mogą sobie odmówić przyjemności pouczenia mnie. bRRR


16%VOL
22%VAT

Takie tam... Forum homeopatia

[rybka_a]

to ja sobie na gwiazdkę puzzle kupię, zamiast tego wibratora ) może żywy się
trafi, to nawet lepsze rozwiązanie