co sie ze mna dzieje ?

[color]

wiem, wiem...znow zadaje dziwaczne pytanie (jak w przypadku 'dziewczyny ze
sklepu', co niektorzy pamietaja i wlasciwie powinienem napisac na grupe
'dlaczego kocham' ale moze ktos mial podobne stany i potrafi je jakos
zinterpretowac (na swoj sposob) ?

chodzi o to, ze chyba sie zakochuje... za szybko, i... wcale nie jest mi z tym
dobrze. slyszalem opinie ze dzieje sie tak w wiekszosci przypadkow, o ile ktos
(akceptowalny) okaze mi najmniejsze sygnaly zainteresowania badz sympatii (bo
tak chyba wlasnie jest, albo mi sie tylko zdaje), a moja reakcja wynika z
niskiej samooceny...
niegdy nie sadzilem (ani tak nie uwazam) ze moge miec niska samoocene czy czuc
sie niedowartosciowany...

powyzsze pytanie traktuje luzno, gdyz moj stan niebawem moze ulec zmianie i o
wszystkim zapomne lub te rozbiegane mysli gdzies sie rozpierzchna, ale
chcialem uchwycic ten wlasnie moment i poznac wasze opinie...

[ola_dom]

color napisał:

> chodzi o to, ze chyba sie zakochuje... za szybko, i... wcale nie
jest mi z tym
> dobrze. slyszalem opinie ze dzieje sie tak w wiekszosci
przypadkow, o ile ktos
> (akceptowalny) okaze mi najmniejsze sygnaly zainteresowania badz
sympatii (bo
> tak chyba wlasnie jest, albo mi sie tylko zdaje), a moja reakcja
wynika z
> niskiej samooceny...


myślałam, że to tylko dziewczyny tak potrafią

--
problemy ekstremy

[color]

> myślałam, że to tylko dziewczyny tak potrafią

- to nie wiedzialas, ze jestem dziewczyną ? ))

[ola_dom]

color napisał:

> > myślałam, że to tylko dziewczyny tak potrafią
>
> - to nie wiedzialas, ze jestem dziewczyną ? ))

ooopssss...
Ale to znaczy, że się nie mylę. Niestety...

[altu]

> chodzi o to, ze chyba sie zakochuje

albo to tobie się tak wydaje??
a jakie sygnały z drugiej strony?
a jakie są symptomy z twojej strony??
a może tego tak bardzo byś chciał, że myślisz że to już??

cokolwiek by to nie było.. trzymam kciuki

[color]

altu napisała:

> cokolwiek by to nie było.. trzymam kciuki

mnie raczej chodzilo o sentencje, ze zle sie z tym czuje: mysli rozbiegane,
zburzony caly logiczny porzadek, brak koncentracji w pracy, lęk nie wiadomo
przed czym, radosc i smutek w jednym cos a'la sos slodko-kwasny

itp, itd... generalnie nie panuje nad tym, choc zakladalem ze bede trzymal sie z
gory okreslonych zasad...
zaznaczam ze to moze sie okazac tylko efekt chwili i moze zaraz mi przejdzie ))

[ola_dom]

color, coś się dzieje generalnie. Mnie przynajmniej się dzieje "bez
powodu", a jak widzę na forum, to parę osób też tu dopadło przez
weekend. Jakieś dziwne samopoczucie bez powodu.
Ale tylko Ty jasno wyraziłeś, o co chodzi .
Jak to nieprzyjemne, to przecież nic z tego nie będzie. Więc nie ma
się czym martwić. Ale skoro się nad tym zastanawiasz...
To skłania mnie ku teorii, że coś jednak wisi w powietrzu i każdego
dopada na jego sposób.
Ale zakochać się - fajnie....

[color]

ola_dom napisała:

> Ale zakochać się - fajnie....

owszem, o ile ma to jakis sens... (tzn. cos z tego wychodzi pozytywnego)

[mort_subite]

color napisał:

> ola_dom napisała:
>
> > Ale zakochać się - fajnie....
>
> owszem, o ile ma to jakis sens... (tzn. cos z tego wychodzi pozytywnego)

A w szczególności - o ile ta druga strona odwzajemnia.
Bo jak nie odwzajemnia, to ma się piekło za życia...

A tak swoją drogą, to mam podobnie ;-P

[altu]

> generalnie nie panuje nad tym

wg mnie to dobrze.. idź na całość..
no bo gdzie spontan i żywiołowa reakcja??

> choc zakladalem ze bede trzymal sie z gory okreslonych zasad...

colorze drogi, zasady są po to, żeby je łamać

[color]

ja to wszystko wiem doskonale )
ale jak to sie mowi: im wyzej sie zajdzie tym z wiekszym hukiem sie spada )) -
i nie chodzi tylko o awans zawodowy...

[ola_dom]

color napisał:

> ja to wszystko wiem doskonale )
> ale jak to sie mowi: im wyzej sie zajdzie tym z wiekszym hukiem
sie spada ))

A wiesz, że im silniejszy kopniak, tym większy krok do przodu ?
Potwierdzone na żywym organizmie.

ja tez tak mam :)

[a0921]

... od chyba dwóch miesiecy
i wcale nie przechodzi..
ja zaobserwowałam u siebie jeszcze brak apetytu co w moim przypadku
nie jest dobre ... ubrania na mnie "wiszą" juz chyba wchodze w 34

[junonia_coenia]

ja tez tak mam - od zawsze
czasem jedyny ratunek właśnie w tej drugiej stronie, która zachowuje zimną krew
- nie daj Boże spotkać takiego colora albo morta...
Nawet nie potrafię sobie wyobrazić, jakby to się mogło skończyć ;DDD

[mort_subite]

Morta każdy kiedyś spotka...

[junonia_coenia]

mort_subite napisał:

> Morta każdy kiedyś spotka...
>
Och, to będzie prawdziwy koniec świata. Ale biorąc po uwagę tematykę tego
wątku, być może całkiem przyjemny koniec...
:p

[color]

junonia_coenia napisała:
> ja tez tak mam - od zawsze

ja cale szczescie tylko sporadycznie...

[a0921]

dodam jeszcze ze dawno nie byłam w TAKIM stanie
tez nie moge sie na niczym skoncentrowac
mam kilka spraw które wymagaja zakonczenia ale jakos czas mi sie
rozmywa i nijak nie daje rady ech .. wolałabym sie tak nie czuc
chyba...
stale jest w mojej głowie a na chwile obecna ten zwiazek nie ma
szans wiec przy tym chyba popadam w depresje

[ta_ann]

nie znam cię, ale niska samoocena chyba
nie. prędzej stan: chcę być z kimś blisko.
już.

w drugą stronę też to działa? to znaczy:
okazujesz sympatię i dajesz czytelne sygnały?
nie? to dawaj nawet jeśli "nic wielkiego
z tego się nie zdarzy", to jest to szalenie
miłe. dla strony dającej też (!)

[color]

> nie znam cię, ale niska samoocena chyba
> nie. prędzej stan: chcę być z kimś blisko.
> już.

ech... chyba jest tak jak mowisz...

> w drugą stronę też to działa? to znaczy:
> okazujesz sympatię i dajesz czytelne sygnały?

daje... ale obawiam sie co z tego bedzie, zwlaszcza rozczarowania (siebie lub
drugiej strony)...

> nie? to dawaj nawet jeśli "nic wielkiego
> z tego się nie zdarzy", to jest to szalenie
> miłe. dla strony dającej też (!)

mimo ze nie lubie tej niepewnosci, to ciesze sie z tego stanu - to mi
uswiadamia, ze nadal potrafie silnie odczuwac nawet jesli jest to dla mnie
zgubne. i przy okazji sam sobie moge byc psychoanalitykiem ))

[raknor]

color napisał:


> daje... ale obawiam sie co z tego bedzie, zwlaszcza rozczarowania (siebie lub
> drugiej strony)...

> mimo ze nie lubie tej niepewnosci, to ciesze sie z tego stanu - to mi
> uswiadamia, ze nadal potrafie silnie odczuwac nawet jesli jest to dla mnie
> zgubne. i przy okazji sam sobie moge byc psychoanalitykiem ))

Niepewność bywa męcząca ...
Ale zgadzam się z tobą. Mnie też cieszy fakt że co jakiś czas spotyka się kogoś
na kim mi może zależeć - to jakoś tak optymistycznie nastraja, no przecież za
którymś razem może się z tego coś ... nom rozwinąć
Co da analizowanie samego siebie .... czasem za dużo myślę, przez co gubię luz i
odrobinę dystansu, takiego miejsca na niepowodzenia, nieporozumienia, takiej
przestrzeni ułatwiającej rozwój sytuacji, która nie musi od razu być prostą
drogą bez zakrętów.

Ann ma rację, okazywanie też jest miłe, ja nawet lubię pokazywać ze mi zależy,
nawet jak działa to w jedną stronę, po co mam sobie tego odmawiać skoro sprawia
mi to też radość i o ile to komuś nie przeszkadza i przynajmniej druga
strona ma klarowną sytuację.

[color]

> odrobinę dystansu, takiego miejsca na niepowodzenia,

heh... przewrotnie lubie naginac ustalone zasady, zwlaszcza takie zdystansowanie
) (z roznym skutkiem niestety)

> mi to też radość i o ile to komuś nie przeszkadza i przynajmniej

no coz... tez lubie, ale w kilku przypadkach byl to gwozd do trumny takiej
znajomosci... teraz jestem ostrozniejszy

[raknor]

color napisał:

> no coz... tez lubie, ale w kilku przypadkach byl to gwozd do trumny takiej
> znajomosci... teraz jestem ostrozniejszy

właśnie kurde tu jest pies pogrzebany, kiedyś opanuje wiedzę o tym ile
zainteresowania okazać by coś szło do przodu a równocześnie nie przycisnąć do
ściany, bo się włącza ochota do ucieczki - sam tak kiedyś miałem jak zostałem
troszkę przyparty do muru, właśnie zginęła wtedy ta przestrzeń na "ewentualnie
nic z tego nie będzie" i wolałem się od razu wycofać, żeby nie przywalić komuś
później.

[ta_ann]

[taki młody i taki mądry...]

[raknor]

Oj Aniu nie nabijaj się proszę
To stale pojawiające się u mnie pytanie, pokazać "jej" że staje się dla mnie
wyjątkowa, ale tak by nie wystraszyć, by dać szanse na zwyczajne rozwijanie się
sytuacji bez "przygniatania"

ja za dużo czasem myślę ;P i pewnie za mało robię

[ta_ann]

Ale to był podziw [dwatysiąceosiemwykrzykników!]

[raknor]

<rumienie_się>

[color]

> To stale pojawiające się u mnie pytanie, pokazać "jej" że staje się

powiem wiecej... wystarczy jeden blad (zbyt wczesnie, zbyt pozno) aby pietno
takiej decyzji odczuwac przez dlugi czas...

i mimo ze tylko dwa razy mi sie tak przytrafilo (raz za wczesnie, raz zbytnia
ostroznosc/asekuracja), to zadra jest caly czas... no coz, zalezy jak kto
przyswaja tego typu porazki (na wlasne zyczenie

[raknor]

ja ciągle zakładam że takie rzeczy są do naprawienia.

[color]

ja mimo wszystko, tez podobnie zakladam jestem jednak optymistą

[raknor]

jak coś z "tego" może być to chyba aż tak bardzo sobie nie zaszkodziłem stojąc
zbyt daleko czy atakując za bardzo przejawami zaangażowania

[wenecka]

to dobrze, że przynjamnije taka jest przyczyna tego rozbiegania i
braku koncentracji. wolałabym mieć tak od zakochania niż od
przepracowania...

[matysia_k]

Pytasz, szukam,zastanawiasz sie)
Ale przyzaj,ze sama ta mysl jest przyjemna..
Ja tez tak w sumie mam, zastanawiam sie, mysle.
Wiem,ze nie ma zupelnie sesnu to, co sie u mnie zaczyna, ze to slepa
uliczka, ale wlasnie moze to pragnienie bycia z kims, spotkanie
osoby, ktora poruszyla cos we mnie, cos, czego taaaak dawno nie
czulam.. to chyba to..
Fajnie jest to czuc, zyc tym, myslec, czekac na motylki..Moze to nie
stan zakochania, ale wkrecania sie, zauroczenia- piekne
Ale z drugiej strony czas mnie goni, jaks potzreba konkretnej
stabilizacji, ostatecznego zakotwiczenia a to nie jest ta wlasciwa
droga.
Hmm i znowu ale...Ale moja samotnosc, moje niedostosowanie do bycia
sibnglem i to cos w tej drugiej osobie kaze mi nie zwazac na
priorytety.

[raknor]

priorytety.
wtedy nadchodzi spore przewartościowanie priorytetów, przynajmniej u mnie.
ja lubię ten stan.
bardzo przyjemny nawet jak nie prowadzi zbyt daleko.

[color]

raknor napisał:

> ja lubię ten stan.
> bardzo przyjemny nawet jak nie prowadzi zbyt daleko.

ja ide nawet dalej (niczym masochista) - zaczynam sam sie nakrecac poprzez
zastanawianie sie nad swoim stanem... czasami dochodze do ciekawych wnioskow a
nawet nabywam przez to umiejetnosc popadniecia w stan 'calkowitego
zrezygnowania' - cale szczescie tylko na chwilke

cos w tym jest jakby nienaturalnego - jakby pozytywny pesymizm, radosny smutek,
swiadome zatracenie, spontaniczne dokonywanie wyborow...

ale zebralo mi sie na filozofowanie

[levanto]

color napisał:

> raknor napisał:
>
> > ja lubię ten stan.
> > bardzo przyjemny nawet jak nie prowadzi zbyt daleko.
>
> ja ide nawet dalej (niczym masochista) - zaczynam sam sie nakrecac
poprzez
> zastanawianie sie nad swoim stanem... czasami dochodze do
ciekawych wnioskow a
> nawet nabywam przez to umiejetnosc popadniecia w stan 'calkowitego
> zrezygnowania' - cale szczescie tylko na chwilke

> cos w tym jest jakby nienaturalnego - jakby pozytywny pesymizm,
radosny smutek,
> swiadome zatracenie, spontaniczne dokonywanie wyborow...

ten stan to słodka udręka... sinusoida emocji, mnóstwo czasu w domu,
w pracy (udając że się pracuje) spędzone na wiwisekcji emocji...
dobrze gdy mozna i potrafi się z kimś o tym porozmawiać bo matko,
jak to potrafi zabrać energię i radość życia... i prywrocić

uzaleznia i wszystko inne robi się taakie malutkie, phi

szczerze: to uczucie - bezcenne )))

docenia się je po miesiącach stuporu...

> ale zebralo mi sie na filozofowanie

w weekend duuzo na to czasu, czasem za duzo

[color]

> ten stan to słodka udręka... sinusoida emocji

... ktora sie fascynuje a jednoczesnie nie znosze )

[raknor]

ale życie robi się wtedy ciekawsze

[color]

matysia_k napisała:

> Ale przyzaj,ze sama ta mysl jest przyjemna..

tak przyznaje. ta mysl jest taka nieokreslona, sprzeczna sama w sobie i
przyjemna i powodujaca rezterki

> uliczka, ale wlasnie moze to pragnienie bycia z kims, spotkanie
> osoby, ktora poruszyla cos we mnie, cos, czego taaaak dawno nie
> czulam.. to chyba to..

i tu dochodzimy do sedna sprawy... kierujemy sie wtedy tylko emocjami, nie
rozumem i kosztem wszelakich zasad kierujemy swoje zycie ku przepasci (zbyt
mocne okreslenie ale w pewnym sensie i na pewnym etapie prawdziwe)

> Hmm i znowu ale...Ale moja samotnosc, moje niedostosowanie do bycia
> sibnglem i to cos w tej drugiej osobie kaze mi nie zwazac na
> priorytety.

o wlasnie... magiczne slowo - priorytety

[il100]

... color to naprawdę nie ma nic wspólnego z niską samooceną jesteś
poprostu człowiekiem czyli zlepkiem uczuć i odczuć - to naprawdę
fajnie witaj w klubie "ludzi"

[cafe_girl]

Jak widzę tytuł wątku to mi od razu dźwięczy w głowie "co się ze mną
dzieje, naprawdę nie istnije..." i nie wiem co dalej
Kto to śpiewa?

Kiler...

[misbaskerwill]

cafe_girl napisała:

> Jak widzę tytuł wątku to mi od razu dźwięczy w głowie "co się ze mną
> dzieje, naprawdę nie istnije..." i nie wiem co dalej
> Kto to śpiewa?

Kuba Sienkiewicz, Elektryczne Gitary. Ale leciało to chyba trochę inaczej.

Swoją drogą, niektórzy faceci też tak mają jak color.
Tylko muszą się z tym kryć. Strach przed odrzuceniem... to takie "nie-macho"

[mort_subite]

misbaskerwill napisał:

> Swoją drogą, niektórzy faceci też tak mają jak color.
> Tylko muszą się z tym kryć. Strach przed odrzuceniem... to takie "nie-macho"

To akurat ma chyba niewiele wspólnego z "macho/nie-macho". Odrzucenie
najzwyczajniej w świecie boli, facetów także, bo to potrafi skrzywdzić
odrzuconego człowieka niezależnie od płci. To ból, z którym trudno sobie
poradzić, jakoś skanalizować. Nie da sie psiknąć aerozolem, łyknąć Ketonalu.
Ktoś raz odrzucony, zwłaszcza jeśli na swoje nieszczęście zdążył obdarzyć osobę,
która go odrzuciła, silnym uczuciem, ma potem zrozumiałe, silne i trudne do
przezwyciężenia lęki. Wsadź rękę w ogień, poczekaj aż się zagoi i jeszcze raz
podejdź do ognia. Ta sama reakcja, bo choć ból odrzucenia jest niefizyczny, to
wcale nie znaczy, że mniej prawdziwy.

;)

[color]

czytasz w myslach ? )

[mort_subite]

Hehe, może to po prostu wynik pewnej wspólnoty losu, bo akurat jestem
mniej-więcej na etapie podobnych dylematów, jak Ty. I podgryza mnie trochę
przeszłość, kiedy to zdarzyło mi się długo odchorowywać jedno usłyszane,
grzeczne ale jednocześnie gorsze od wszystkiego "nie".

[raknor]

to jest nas więcej

ale luz tak myślę że lepiej usłyszeć grzeczne nie, niż zobaczyć to nie w inny
sposób, co się przecież czasem ludziom trafia (ogólnie piszę

o lękach i zranieniach

[ta_ann]

nie myślicie jednak, że iracjonalny jest
strach "już raz mnie odrzucono, boję się,
że dostanę po czapce znowu"? gdyby po buddyj-
sku przyjąć, żeśmy Jednym, to okaże się (i
tak w istocie jest), że ten człowiek stojący
przed nami zmaga się z podobnymi lękami.

czy jest na forum człowiek, którego nie zraniono?
palec do góry

moje dłonie zaraz w kieszeniach - zraniono i zraniłam

no risk - no fun

i ogromnie się staram, aby mini-odrzucenia
nie bolały (jak również, aby nie próbować
ponownie podrywać tej samej osoby)

[mumuja]

strach jest automatyczny i normalny, gdy ktoś ma za sobą
jakiekolwiek doświadczenia, które nie były kalką romantycznego
filmu. Ważne jest uświadomić sobie, że NIE TRZEBA mu ulegać, lepiej
w tym czasie coś porobić. Szą, szą

[raknor]

Ja się na "zranionego" nie piszę

[altu]

> strach jest automatyczny i normalny

ale tylko na początku.
w miarę oswajania się ze strachem - strach się chowa, ucieka, znika,
i zapominamy o tym, że się trzeba bać

[szymonancymon]

Color... Kolego... Powieem Ci szczerze, że znam to uczucie - z
czasów ogólniaka. I cholera jasna też miałem niską samoocenę. Więc
jestem przekonany, że coś w tym jest. Jeden koniec. Drugi koniec -
permamnentne doszukiwanie się ukrytych treści lub podtekstów.
Każdy kij ma dwa końce, ale co gdy znajdziesz kończący trzeci koniec?
No i jest trzeci. Może Ty szukasz czegoś podświadomie, mówie o
uczuciu. Jesteś zaprogramowany tak, że w ten sposób szukasz
kandydatki na partnerkę - jeśli stan zauroczenia, czy jak mówisz
zakochania Ci się utrzyma - znaczy że cos będzie, jeśli nie - nie
była to odpowiednia osoba. Tyle tylko, że to ryzykowne - ryzykujesz
że skrzywdzisz drugą stronę, jeśli ta się za bardzo wkręci, a Tobie
przestanie odpowiadać.
Takie tam średnio przemyślane dywagacje przy porannej kawie...
Wypijcie browarek za Wrocław przy okazji środowych kręgli.

[color]

a wiesz ze masz racje... z ogolniakiem )