po rozwodzie

[aneta-a666]

trudno jest, żyć z kimś w nieudanym małżeństwie.Już lepiej być samotną zająć
się sobą i dziećmi.Jednak czasem mażę jeszcze o miłym człowieku, z którym
mogłabym dzielić życie.Śmiać się, planować, martwić, marzyć...Mam 26lat i
nieudane małżeństwo za sobą i dużo gorzkich doświadczeń.

[kalpa]

Daj sobie czas na wypłakanie żalu, na żałobe po tym, co odeszło- po stracie
marzeń związanych z męzczyzną, który własnie odplynał do innego portu. A potem
po malenku zacznie sie sączyc nowa radość. Pisze z doswiadczenia- powoli
wychodze na prostą, dochodze do siebie po rozstaniu.
Jestem spokojnijesza juz, bo wiem, że wciąż żyje i dałam sobie radę. I jestem
pewna, że dla mnie też jest przeznaczona radosc z pieknego związku- mimo, że mam
38 lat idwójke dzieci.
Zobaczysz sama, za jakiś czas znowu bedziesz sie radośnie smiać. Wszystko ma
swój czas
trzymaj sie i bądź dobrej mysli
pozdraiwam cieplo

[sbelatka]

26 lat to bardzo dobry wiek żeby zaczynać... Cokolwiek zechcesz
zacząc

jedyne o co warto zadbac to o to żeby gorzkie doświadczenia nie
zatruły Ci postzregania rzeczywistości.. Takiej jaka ona jaet...
a bywa piekna.. i radosna... i pełna nadziei i niespodzianek...

oczywiście uważam, ze tzreba włozyć wysiłek, zadac sobie trud - żeby
to co było zostało po mrocznej stronie cienia - a nie ciągnęło sie
za nami do końca życia...

ale jestem pewna, ze to mozliwe

[lampka_witoszowska]

każdy wiek jest dobry, żeby zaczynać
cokolwiek się chce i może

[anka_spiewak]

ja nie mam dzieci.
ale dopiero teraz czuje że zyje
jak ja to mowie- oddycham całą powierzchnia pluc, nie tylko 10
procentami, czy-ba!, no moze w porywach - 30 % płuc.
Po raz pierwszy w zyciu przyciagam dobrych, kochających męzczyzn.
Jestem zszokowana. Nauczyłam sie widocznie bezbłednie ropoznawać,
kto jest kto: to zimny drań, a ten ok. A ten to jajko-
niespodzianka,czyli juz zupełnie rewelacja
wiem, kogo chce, kim jestem i czemu wybierałam złych partnerów
(dotąd: wszystkie zwiazki nieudane, a małzeństwo- wielki smutek i
wielka samotność)
Jest wielu, wielu wspaniałych facetów. i kurcze sa wolni, czy to po
rozwodzie czy nie, ale wolni. Po rozwodzie to nawet dla mnie lepiej
osobiście: zrozumie, ma dystans - a o to tez mi chodzi. Spokoj
czesto, albo odwrotnie własnie: ogromny apetyt na życie, no i czad,
można z nim robić tyle fajnych rzeczy. Inaczej patrzy taki
męzczyzna.
Ja powtórze to, i będe powtarzać jeszcze długo, bo sama nie wierze,
ze z tego wyszłam: miałam mysli samobójcze. całkiem niedawno. Dzis
jestem taka szczesliwa. a nie uwazam sie za jakąs szczególna
psychiczna strongmenkę, wrecz przeciwnie....
wiec wiem, że wyjdziesz z tego.
tylko może musisz podjąć te decyzje, tak swiadomie, ze chcesz Życ -
tak w pełnym tego słowa znaczeniu.
a Życie to odczuwanie, to zapachy, kolory, smaki, wiatr gdy płyniesz
żaglówką, dotyk małej dzieciecej łapki, słodycze, fajne spodnie,
dobry drink, namiętny pocałunek, wyjątkowy spektakl, dobra ksiazka.
nie trzeba zarabiac duzo, by cieszyć sie tym.
Życie jest wciaz takie samo: i dobre, i złe.
Tylko że to od nas zalezy, co chcemy głównie odczuwac: cierpienie i
smutek, może złośc, czy- radość i przyjemność.
Mówie to jako osoba kiedys depresyjna
to taka decyzja: "Dosyć. Mam dosć. Chce czuć coś innego."

nie wiem, jak moge dodać Ci więcej wiary w lepsze jutro....
ale zycze Ci wszystkiego najlepszgo.
26 lat.... jak ja bym chciala miec tyle i byc juz PO rozwodzie

o mamo! szczęściara...

[zapalniczka5]

Też mam 26 lat. Jedno dziecko, które kocham najbardzoej na świecie.
Dopiero co złożyłam pozew i czekam na sprawę..... I nie ukrywam, że
coraz częściej ogarnia mnie paniczny strach co będzie, jak będzie,
czym dam sobie radę.
Czasami patrzę na koleżanki, które dopiero wybierają suknię ślubną,
planują dzieci i mam wrażenie, że moje życie stanęło w miejscu. Nic
się nie dzieje, nie mam pracy, maż ciagle tylko uwagi robi, straszy,
poniża, wykańcza psychicznie. Czuję się beznadziejna. A
przyjaciele..... odwrócili się, bo chyba mają dość mojego podłego
nastroju

[zapalniczka5]

aneta..... a czy mogłabyśm i powiedzieć ile czasu czekałaś na 1
sprawę od złożenia pozwu? Czy przed wyznaczeniem terminu sprawy mąż
otrzymuje pozew i musi na niego odpowiedzieć? Czy odrazu dostaje
zawiadomienie z terminem sprawy?

[sauber1]

Może tak miłe panie, ale zaznaczam, mówię tu tylko za siebie.
Jak miałem 26 lat to kilka razy dziennie sobie powtarzałem czego nie zrobię
teraz stracone na wieki. I myśłałem też, że jak będe stary to nie będę mógł, a
tu mi się cholera nie chce! Popatrze jak czas człowieka zmienia ... ?

[evela1982]

Hej Aneta!
Jestem niewiele starsza od Ciebie, mam 28 lat i dwójkę dzieci.
Raz jest gorzej raz lepiej, dzisiaj mam własnie ten gorszy dzień:/.
Dzisiaj złożyłam pozew o rozwód z winy męża. Boję się. Chce by to
już było za mną.
Moze dane bedzie mi poznać jeszcze kogoś, kogo ja pokocham i kto
pokocha mnie. Wszyscy mnie pocieszają i mówią" Bedzie dobrze, jesteś
młoda, ładna i całe życie przed Tobą"...Co z tego? jak czuje jak mi
życie przecieka między palcami
Czasami mam taki pozytywny power i chce się żyć, a dzisiaj totalna
załamka...

[anart59]

dziewczyny cieszcie sie ze tak szybko to robicie, zycie przed
wami,co mam powiedziec ja 25 lat ,50 lat poszło ,dzieci poza domem.
pracowałam a własciwie stworzyłam jego firme,ale zapisana na niego
teraz mnie wykopał,jestem bez pracy, on przejał wszystko ,szaleje z
kochanka a ja siedze i płacze.Dostałam rozwód z jego winy ale
złozył apelacje i znowu sie boje,nie mam siły znowu do tego
wracac.jeszcze podział ale to trwa juz 2 lataprawie i konca nie
widac,nie wiem jak sie dogadać, mysle ze bierze mnie na wykonczenie
psychiczne, zreszta robił to całe zycie.
Nie płaczcie wiec, bo nie zmarnowałyscie sobie chociaz całego zycia.
ja załuje bo powinnam odejsc co najmniej 20 lat temu,nie miałabym
przynajmiej zszarpanego zdrowia i nerwów.
I rada myslcie o sobie,róbcie tak aby wam było najlepiej,badzcie
troche egoistkami,zawsze bierzcie ta najgorsza opcje i od niej
wychodzcie a nie jak ja, tylko rodzina i on ja sie nie licze.
Dzieci mam dobre ale one maja swoje zycie,odchodza z domów,
pamietajcie wiec ,ze to Wam ma byc dobrze,nie komus z Wami.
Badzcie niezalezne,nie ufajcie bezgranicznie nikomu,bo nigdy nic
nie wiadomo.
Zycze Wam wszystkim duzo szczescia,uwolnijcie sie od tego
wszystkiego i zyjcie pełnia zycia,

[evela1982]

Dziękuje anart Jak to mówią- na szczęście nigdy nie jest za późno,
więc tu wiek nie jest aż tak wielką przeszkodą w dążeniu do niego i
do godnego życia! Zyczę Ci, abyś w końcu zazanała spokoju i cieszyła
się życiem. Jesli nie masz pracy, a on ma firmę i uzyskałaś rozwód z
jego winy to możesz posądzić go o alimenty na siebie. Mimo, ze mam
dopiero 28 lat, wiem co o znaczy być wykonczoną psychicznie i mieć
zniszczone nerwy, przerabiałam to, więc Cie rozumiem Właśnie
dlatego, że zniszczył mi zdrowie i nie jest godzien by dalej z nim
życ postanowiłam podjąć ostateczną decyzję o rozwodzie dla dobra
swojego i paradoksalnie dla dobra dzieci. Wszystko przede mną i boje
się tego całego rozwodu...ale dam rade, nie mam innego wyjścia
Potem odetchnę mam nadzieję Zycze Wam rowniez wszystkiego
najlepszego!Pozdrawiam!