samotnosc studentki

[Gość: weronika...]

mam za soba ponad 2 miesiace studiow ja nie moge sie wciaz na nich odnalezc. nie mam tam zadnych przyjaciol,kolezanek ani kolegow.wogole caly czas spedzam praktycznie sama.i nie chodzi o to, ze jestem jakims odludkiem.moze faktycznie jestem troche niesmiala.nigdy nie bylam dusza towarzystwa.ale strasznie mnie to meczy jak widze ludzi ktorzy sa na studiach szczesliwi,jakos sobie poukladali zycie.a ja nie moge.a mowili ze studia to najlepszy okres w zyciu,niestety chyba nie w moim...co moge zrobic zeby to zmienic?

[Gość: heh]

Nie przejmuj sie, ja mam podobnie, ale jestem na 4 roku;) Z czasem sie przyzwyczaisz, a studia i atmosfera na nich sa przereklamowane.

[Gość: __________]

Skup się na nauce, zaproś starą koleżankę z liceum na weekend i (lub) przeprowadź się do akademika:) A jeśli masz sporo czasu wolnego to może wolontariat a może zacznij uczyć się nowego języka obcego.

[Gość: mario]

nie lam sie wzne abys optymistycznie patrzyla na swiat, jestes dopiero 2 miesiace studentka a studia Twoje trwaja minimum 3 lata wiec spoko rozkrecisz sie, tylko musisz tez troche chciec a nie byc sztywniakiem ;)

[Gość: aaa]

Dla niektórych "życie studenckie" jest jak ktoś wspomniał przereklamowane. Z tym się zgodzę. Gdy studiowałem,to widziałem multum ludzi zachowujących się sztucznie i na siłę robiące coś czego nigdy nie robiły. Może po prostu nie pasujesz do towarzystwa ciap życiowych i "wielkich imprezowiczów". Tacy ludzie też się zdarzają.

[Gość: Mila]

Po pierwsze - sama podkreślasz, że studiujesz dopiero 2 miesiące, więc spokojnie... :) Na podsumowanie poczekaj chociaż do skończenia pierwszego roku.
Po drugie - to, czy studia są najlepszym okresem w życiu, to już zależy od Ciebie. Rób to, co lubisz, rozwijaj pasje, hobby. Jeśli byłaś szczęśliwsza w liceum, to rób to samo co wcześniej, przecież to, że zaczęłaś studia nie musi automatycznie oznaczać zamknięcia poprzedniego etapu Twojego życia.
Nie wiem czego oczekujesz na tych studiach (pod względem towarzyskim), ale na pewno ludzie nie są jacyś totalnie dzicy, zawsze przed wykładami albo w przerwach można usiąść i pogadać o niczym :P Ja też nie byłam duszą towarzystwa, ale udało mi się podłapać kontakt. Mówisz, że spędzasz czas sama- zamiast tego usiądź tam, gdzie koleżanki/koledzy i posłuchaj o czym rozmawiają, wtrąć swoje zdanie i dalej jakoś pójdzie :)

[marajka]

Spokojnie:) Ja też na początku czułam się jak "dziecko niczyje", bo niby wszystkich znałam, lubiłam, ale znajomości były powierzchowne. Na studiach trudniej się zaprzyjaźnić niż w szkole, ludzie mają swoje życie, pracę, czasem dzieci:)Czasu na uczelni spędza się mniej niż w szkole. Ale jeśli nie jesteś odludkiem, to na pewno znajdziesz jakichś znajomych. Na razie poszukaj ich gdzie indziej: wolontariat, koła naukowe, duszpasterstwa.

[kinman]

Nie martw się, na pewno wszystko się wkrótce rozkręci :)

[Gość: krzyk rozpaczy;)]

Ja mam za sobą 3 lata i mam to samo. Nie bój się, można przywyknąć;)
Poza tym - prędzej czy później - jakiś kolo będzie chciał Cię przele, ekhm. zainteresuje się Tobą, zaintrygujesz go intelektualnie, pokocha Twoje pasje i będziecie razem patrzyli na zachodzące słońce a dookoła będą jeździły tramwaje;)

[Gość: aaa]

U mnie zlikwidowali tramwaje...

[Gość: autorka]

niestety minal pierwszy semestr a sytuacja jest wciaz taka sama;(

[Gość: mmmmmmmmmmmm]

Nio to polub tą sytuację:) Ja polubiłam i czuję się świetnie.

[Gość: ;)]

Po prostu musisz sie przyzwyczaic;)