Już wiem!!!

[the_dzidka]

Jako że choruję, mogę oglądać TV w godzinach przedpołudniowych. Dzisiaj
oglądałam "Janosika" i mnie olśniło, z kim mgliście kojarzy mi się Bernard.
Kwiczoł!!! :D Ta scena, w której Janosik i Maryna spotykają się nad potokiem,
a Kwiczoł z kwiatkiem w ręku wygłasza jakieś maksymy o tęsknocie harnasia...
Toż to wypisz wymaluj scena na mostku w parku Sołackim, kiedy Wolfi i Laura
zostają znienacka zaskoczeni przez Bernarda :))))))
Macie jakieś takie podobne skojarzenia z Jeżycjadą, niekoniecznie filmowe?

[tygrys2112]

wkradanie się na balkon - "Romeo i Julia", czarna polewka - to oczywiście
do "Pana Tadeusza"... Jak usłyszałam "Czarna polewka" to czułam, że będzie coś
z Mickiewiczem. :)

[dakota77]

tygrys2112 napisała:

> wkradanie się na balkon - "Romeo i Julia", czarna polewka - to oczywiście
> do "Pana Tadeusza"... Jak usłyszałam "Czarna polewka" to czułam, że będzie coś
> z Mickiewiczem. :)

No ale to zaplanowala autorka, a Dzidka pyta, jak sadze, o to, co nam sie nasuwa, a czego autorka nie przewidziala;)

[the_dzidka]

Tak tak, takie skojarzenia zupełnie zaskakujące :)

[tygrys2112]

a sądzisz, że tej sceny z Janosika nie zaplanowała? Sądzę, że pani Musierowicz
celowo wplata do książek różne sceny z filmów i z książek, aby uruchomić
kojarzenie czytelnika.

[the_dzidka]

Nieeeeee..
U niej te skojarzenia to są, jak sądzę, klucze literackie. Był o tym wątek na
forum, bardzo interesujący.

[tygrys2112]

ale może są też klucze filmowe?

[the_dzidka]

Dobra :) Skupmy sie na skojarzeniach :) Zakładam, że to z balkonem to było
Twoje własne, a zatem się liczy :)
PS. Janosik nie jest filmem ambitnym ani wartościowym według kryteriów MM, więc
nie sądzę, żeby celowo uzyła go w charakterze klucza :)))

[dakota77]

No dokladnie, to nie elemnt kultury wyzszej, nie jest dosc wysublimowany)))

[bunny.tsukino]

Mam. Jedno, jak na razie. Wątek Gabrysi i jej córek przypomina mi (o ironio)
wszystkie romansidła Danielle Steel. W jej książkach główna bohaterka,
kryształowy wzór cnót itp rodzi kupę dzieci w tym jedno jakby z innej
parafii:złe, krnąbrne i z góry skazane na zagładę. (oby Laura uniknęła tego
losu)hyhy

[onion68]

Ojciec Borejko przypomina mi pana Benneta z "Dumy i uprzedzenia". Oczywiście,
tylko Borejko z wcześniejszych części, ten z późniejszych przypomina
niewiadomoco. Może Golluma? Jeżeli idzie o histerię, nie o pierścionki ;)

[anutek115]

Ha! A ja mam przed oczami pana Bennetta, gdy czytam o "romansie" Ignasia i
Diany. No, wypisz-wymaluj to samo! Wszyscy bardzo współczują panu Bennetowi, ze
taki rozsądny, sympatyczny jegomość ma taką żonę, nie bójmy się tego słowa -
idiotkę. A ja nie współczuję. Bo nikt go siłą do ołtarza nie ciągnął, jak sądzę.
Jak się pan Bennett żenił, to paplanina jego żony była rozkosznym szczebiotem, a
ona sama to było urocze dziewczę w stylu "nie zaprzątaj sobie tym swojej
ślicznej główki". Więc ma, czego sam chciał. Było pomyśleć przedtem, a nie po
latach zachowywac się jak wyniosły intelektualista, którego inteligencja dzień w
dzień cierpi (czego nie omieszkuje przy każdej okazji zonie i mniej mądrym
córkom przypomnieć).
Ignas to jest dokładnie to samo. On TAK KOCHA Diankę, nic mu nie przeszkadza,
ani to "koham", ani ta paplanina, jakże słodka, i jeśli z tej mąki będzie chleb
to dokładnie taki, jaki sobie pan Bennett wypiekł, wspomnicie moje słowa :-).

[baba67]

Czyli straszny tatus ginekolog robi Ignasiowi przysluge ?
Ale ciekawa garsc refleksji, albowiem w zyciu chlopy nie bardzo zwracaja uwage
na poziom umyslowy wybranki.
Niemniej nie wszystkie maklzenstwa sa nieszczesliwe-Stryjek Jozeczek rowniez
intelektualistki nie poslubil(Eroica byla dla niej nudna-profanka), a
szczesliwie sabie z nia zyje.
Nysle ze cos takiego jak zdrowy rozsadek ratuje sytuacje. Dianka ma go
sporo-pani Bennetowa niestety nie.

[anutek115]

Jeśli chodzi o rozsądek, stryj Józeczek też go posiada sporo. On wiedział od
początku, że nie intelektualistkę poślubił, tylko dziewczynę "dobrą z kościami"
(oraz apetyczną), tego chciał i to ma. To go też różni i od pana Bennetta, i od
Ignasia (który co prawda Dianki nie poślubił - jeszcze? -, ale plany z nią
związane ma długofalowe).
A tatuś ginekolog jest palantem niebezpiecznym dla otoczenia i jako taki
powinien zostać poddany terapii. W odosobnieniu. Ciekawa jestem jego pacjentek,
naprawdę...
Jeśli chodzi zaś o pana Jankowiaka (z twojego późniejszego posta), to woźny z
"Powiedzcie..." z pewnością jest jego pierwowzorem. Cudowna książka, swoją
drogą, i świetna pisarka... aż szkoda, że tak mało znana. Chyba sobie przypomnę
co niektóre powieści...

[onion68]

Cholera, znowu wydatek ;)

[baba67]

Cudowne! No tak...pan Bennet, gratuluje, bardzo trafne:-)
Jesli chodzi o mnie, to bede towarzystwo zachecac do czytania ksiazek Magdy
Szabo.Najbardziej znane to Tajemnica Abigail i Staroswiecka historia, ale moje
skojarzenia sa z tych mniej znanych- Gizela ma sporo z gosposi z Zamknietych
drzwi, a wozny Jankowiak, z woznego z Powiedzcie Sofice.Jestem na 100%
przekonana, ze byl pierwowzorem Jankowiaka, niektore fragmenty ocieraja sie o
plagiat.

[klymenystra]

a ja sie zastanawialam, skad ten wozny taki znany... a to Zsofika.. no jasne :)
o, przydalaby sie w Jezycjadzie taka dziewczynka jak Kriszti z "Balu
Maskowego". w sumie to Laura mogla byla na taka wyrosnac. Lusia raczej nie:)

[anutek115]

A Bernard mi zawsze Kwiczoła przypominał. przypuszczam, że to dlatego nie mogę
go nie lubić (Bernarda, nie Kwiczoła).

[onion68]

Ja też nie mogę Bernarda nie lubić (jak można nie lubić osobnika o wielkim
sercu, poczciwości i charyzmie), chociaż przyznaję, że skojarzenia z Kwiczołem
nie miałam, a to dlatego, że po młodzieńczym uwielbieniu dla serialu (jak ten
Kwiczoł się posilał!), nieuchronnie przyszło znudzenie. Jak już przy tym
jestem, to to samo dotyczy "Trylogii" Sienkiewicza i dlatego bardzo mnie
dziwiła wypowiedź Ignacego na temat psucia jego ulubionej lektury przez pana
Hoffmana. No nie wiem, jak w wieku lat sześćdziesiąt plus i wieloma lekturami z
górnej półki na koncie można tak się o tej powieści wyrazić, chyba tylko przez
sentyment. Ja tam nigdy specjalnie nie przepadałam za Halszką i Skrzetuskim, co
innego Kmicic, Oleńka i Boguś, mniam, mniam. Co nie zmienia faktu, że
filmowe "Ogniem i mieczem" jest spartaczone.
Co do Ignasia i Benneta, masz rację, Anutku.

[klymenystra]

moim zdaniem, to w ogole gust literacki Borejkow momentami sie ociera o zwykla
literature popularna. Trylogia to kicz, kicz za kiczem kiczem pogania, moja
polonistka okreslila to jako "Rambo" literautry i miala racje.
Albo ta scena, gdzie kobikti wymieniaja niezapomniane postaci meskie- no
heathlicff, no dobra, ale wokulski??? ja wiem, ze lalka ma wiele wartosci itd
itp, ale do ambitnych nie nalezy... dziwi mnie, ze nikt nie czyta joyce`a,
kafki, faulknera, czy nawet carpentiera. sama klasyka, az do obrzydzenia,
klasyka nie wymagajaca wysilku intelektualnego. chyba ze ta starozytnosc ich
meczy i nie maja sily na nic wiecej.
ale Idusia czytajacego Jane Eyre rozumiem :) choc Rochester byl przeciez
brzydki, nie wiem, co z nim ma wspolnego Klaudiusz.

[anutek115]

No patrz, a mnie ten Wokulski pasuje, a Heathcliff wcale nie :-). To znaczy,
niep pasuje mi heathcliff jako ulubiony bohater panien Borejko. No bo litości!
Jedna to żona Marka Pałysa, Rycerza Śpiącego, druga Ignaca, no comment, trzecia
- Pyziaka Janusza (co ją z uwielbienia do bohaterów typu Heathcliff powinno
wyleczyć raz a dobrze), a potem Grzesia, istoty aż nazbyt łagodnej, czwarta -
Roberta Rojka, też postaci dość łagodnej, a ci literaccy bohaterowi, jeden w
drugiego, ogień i wulkany (oprócz Wokulskiego, chociaż... jakby tak poskrobać
trochę...). Jakieś tęsknoty nieuświadomione, czy co...
I w ogóle "Lalki" będę bronić. Może ona nie Joyce, ale ja na przykład lubię i
cenię.

[onion68]

Ja też Wokulskiego lubię i "Lalkę" sobie co jakiś czas odświeżam - lubię się
zanurzyć w inny czas. Człowiek, który zbił majątek z pobudek romantycznych! Ale
do kobiet jednak nieżyciowe miał podejście, nie rozumiem, jak mógł z tej
ognistej Wąsowskiej zrezygnować.
I jeszcze lubię i bronię Soames'a Forsyte.

[laura-gomez]

> I jeszcze lubię i bronię Soames'a Forsyte
a ja nie!! gwałciciel jeden!
to juz wolę Irenę Heron

[onion68]

No racja, czyn odrażający. Ale był przecież zrozpaczony, a wspomnienie
prześladowało go całe życie i wyrzuty sumienia.

[baba67]

A ja mam i bede miala zawsze mieszane uczucia co do Soamesa, a to wszystko
przez wersje BBC najnowsza z 2000 roku ktorej w Polsce nie pokazywano, a wielka
szkoda.
Mimo wspaniale zagranej Ireny(ja baby ciezko nie trawilam po lekturze, a po
filmie jakos tam ja rozumiem), to Soamesa gral facet wybitnie w moim typie ,
natomiast faceci w typie aktora grajacego Pirata nigdy nie robili na mnie
najmniejszego wrazenia.
Po prostu w zaden sposob nie moge sie wczuc, bo ja bym na mniejscu Ireny
sopiewala od rana do nocy o jeszcze przykleila sie do niego butaprenem, a babie
ktora by zalotnie na niego spojrzela pooralabym gebe pazurami.

[onion68]

A u Sienkiewicza denerwuje mnie absolutna powtarzalność fabuł. No, nie powiem,
barwny język, wartka akcja, ale w każdej mamy ten sam schemat: miłość,
przeszkody, raptus puellae, przygody i poświęcenia, wyratowanie, ślub, gruba
jejmość z wianuszkiem potomstwa. Z pewnymi modyfikacjami czasami, ale kluczowe
elementy się powtarzają. I takie to naiwne, pełne uprzedzeń, dla współczesnego
czytelnika już raczej denerwujące. Oczywiście, powieści te również były
maszynką do robienia pieniędzy, Sienkiewicz pokrzepiał serca, ale nic przeciwko
rosyjskiemu zaborcy w jego powieściach nie uświadczysz i jeszcze za życia
doczekał się wielu wydań "Trylogii". To nie jest zarzut, nie każdy zaraz musi
być męczennikiem, mam na myśli jedynie to, że ta powieść ("Ogniem i Mieczem")
nie była czymś szczególnie odmiennym od produkcji Hoffmana.

[hybrid822]

Tak mi przyszło do głowy, czy MM tworząc Borejków nie sugerowała się
podświadomie "Małymi kobietkami" Alcott (jedna z moich ulubionych lektur w
czasach wczesnopodstawówkowych:D) bo model rodziny jest w ogólnych zarysach
zbieżny. Cztery córki, najstarsza o macierzyńskim usposobieniu, następna w
kolejności postrzelona i o momentami niewyparzonej buzi, kolejna nieśmiała,
introwertyczna i delikatna a najmłodsza - złotowłosy aniołek o beztroskim
sposobie bycia, do którego chłopcy ustawiają się w kolejce. Łagodny
pierdołowaty ojciec którego wszystkie ubóstwiają plus energiczna matka. No i
bida, a mimo to jest pięknie bo wszyscy się kochają.

[dakota77]

Cos w tym jest, faktycznie:)

[wierszyk-pana-leara]

Też mam skojarzenia, ale w tę drugą stronę. Kiedy oglądałam "Amelię", motyw
wykradania krasnala , podrzucania go i robienia fotek wydał mi się dziwnie
znajomy.
"Córka Robrojka "-rok produkcji 1996, a "Amelia "-2001.

[truscaveczka]

Och, jak ja kocham Małe kobietki :) Chyba sobie kupię <liczy kasę> albo nie :/

[onion68]

Gizela = Maryla Cuthbert? (w przybliżeniu, oczywiście).
Na fali przedświątecznych porządków zatęskniłam za "Anią", tam protestancki etos
pracy jest tak wszechobecny i udzielający się, że od razu lżej tyrać ;)Człowiek
zaczyna czuć się na miejscu ze ścierką i odkurzaczem, a nie na kanapie z
książką. Tzn. mam na myśli, że gdzieś przez godzinę trzeba poczytać i się
nastroić, potem w ramach nagrody między poszczególnymi etapami ;)
a propos, czy któraś z bohaterek czytała "Anię"? Bo nie przypominam sobie.

[poliglo]

nie wiem jak bohaterki MM, ale ja czytałam wszystkie części "Ani...", około
12-14 lat temu, więc pamiętam w ogólnym zarysie, etos protestancki mi utkwił w
pamięci, ta ich skromność połączona z pewną surowością. Pamiętam też opisy
przyrody oraz marzenia o sukienkach z bufami i falbanami poszczególnych
dziewcząt. Myślę, że większość bohaterek czytała jako lekturę, ale chyba MM nie
uwypuklała tego faktu, a jeśli tak, to sporadycznie. Chyba MM nie uważa pani
L.M. Montgomery za ambitną i godną polecenia autorkę.

[onion68]

W "Całuskach Pani Darling" jest przepis na biszkopciki Ani Shirley, poprzedzony
krótką informacją na temat tej bohaterki (ciepłą).
Też wydaje mi się, że bohaterki Jeżycjady nie czytały. Myślę, że we wczesnej
były zbyt wyrośnięte (chociaż może mała Natalia mogła poczytać), a w późniejszej
lektury są już ambitniejsze chyba.
Ja też przeczytałam kilkakrotnie całość (w tym czasie nie była lekturą szkolną).
Moja córka czytała jako lekturę i oczywiście poprzestała na "Ani z Zielonego
Wzgórza".
Pamiętasz, jak Ania przed przyjazdem pani Morgan wysprzątała nawet schowek pod
schodami? :) Albo jak Maryla i pani Linde podczas pierwszej wizyty w Wymarzonym
Domku zaglądały we wszystkie kąty i do szuflad (czy nie ma tam nieporządku aby)?

[sevilay]

onion68 napisała:
>
> Pamiętasz, jak Ania przed przyjazdem pani Morgan wysprzątała nawet schowek pod
> schodami? :) Albo jak Maryla i pani Linde podczas pierwszej wizyty w Wymarzonym
> Domku zaglądały we wszystkie kąty i do szuflad (czy nie ma tam nieporządku aby)
> ?
Moja teściowa też tak robi jak nas nawiedza a całkiem inny krąg kulturowy ją
ukształtował:)

Ale zgadzam się co do Gizeli mi też przyszła na myśl Maryla.
A w ogóle to ja wszystkie ksiązki L.M.Montgomery kocham po prostu! I to tak samo
mocno jak Jeżycjadę."Pat ze Srebrnego Gaju czytałyście"? To moja
ulubiona,podobnie jak "Jana ze Wzgórza Latarni" czułam się niemal jakbym czytała
o sobie (no pewne różnice były ale w ogólnym zarysie się zgadzało;)).

[laura-gomez]

."Pat ze Srebrnego Gaju czytałyście"? To moja
> ulubiona,podobnie jak "Jana ze Wzgórza Latarni"

też lubie te książki:) a z cyklu o Ani ciekawe moim zdaniem były tylko "Ania z
Zielone Wzgórza", "Ania na uniwersytecie" i "Rilla ze Złotego Brzegu"

[the_dzidka]

Czytałam i czytuję nadal, "Shirleyadę" odświeżam sobie może nie równie często
co Jeżycjadę, ale - lubię... A na przykłąd taki "Mały Książę" mnie nudzi, tzn.
owszem, podoba mi się jako ciepła i pełna wdzięku opowiastka, ale nigdzie nie
mogę doszukać się w niej tych wszystkich supermądrych rzeczy, które Antoine'owi
przypisali mądrzy ludzie i krytycy (pośmiertnie, więc już i tak nie mógł
zweryfikować).

[onion68]

Tak, dla mnie "Mały Książę" też jest na raz, nie mogę się nim, proszę Ciebie,
delektować ;)Poznałam go razem z moimi dziećmi, bo wcześniej jakoś nie wpadł mi
w ręce. Dopiero co mój syn czytał ponownie jako lekturę i znowu musiałam
zajrzeć, żeby wspomóc w rozprawce :/

[lacitadelle]

polecam lekturę "Twierdzy" tegoż samego autora - zapewniam, że dużo trudniejsza
lektura niż MK, z pewnością nie na jeden raz.

Można się też czegoś więcej o moim nicku dowiedzieć ;)

Pozdrawiam,
lacitadelle.

[tygrys2112]

zachwycona "Małym Księciem", przeczytawszy "Ziemię, planetę ludzi", sięgnełam
po "Twierdzę" i... jej nie zdobyłam. :D Cały czas kręci się w niej kółko.
Wykończyła mnie.

co do Twojego nicka, Cytadela to znajoma nazwa dla mieszkańców Poznania.

[lacitadelle]

> co do Twojego nicka, Cytadela to znajoma nazwa dla mieszkańców Poznania.

ale mój nick właśnie nie ma nic wspólnego z żadną cytadelą - to oryginalny tytuł
tej książki po prostu.

[tygrys2112]

Wiem, to nietrudno zgadnac. Ale takie jest moje pierwsze skojarzeniem, jak
slysze "cytadela". Naprawde podobala Ci sie "Twierdza"?

[lacitadelle]

"podobała się" to złe słowo, to nie jest beletrystyka do poczytania.

dla mnie ta książka jest jak świecka biblia.

[tygrys2112]

beletrystyka do poczytania to z pewnością nie jest... ;)

dla mnie przede wszystkim nie jest do _przeczytania_. ;)
nie jestem ignorantką filozoficzną, bo ostatnio chwytam za różne książki
(ostatnio np. zaczelam czytac Freuda), ale "Twierdza" jakoś do mnie nie
trafiła. A może też zabrałam się za nią za wcześnie?

oczywiście rozumiem, że może Ci się podobać, tak jak mi bardzo się podoba "Maly
Książę", pomimo, że większość forumowiczów ma wyraźną alergię na tę książkę. :)

[lacitadelle]

> A może też zabrałam się za nią za wcześnie?

Może za wcześnie, może ze złym nastawieniem (podobał Ci się M.K i myślałaś, że
będzie podobnie), a może po prostu do różnych osób trafiają różne książki :)

ponawiam zapewnienie, że "Twierdza" mi się nie podoba - wybacz czepianie się
słówek, ale to dla mnie ważna książka, do której słowo "podoba się" pasuje jak
pięść do nosa.

Nie wiem, czy jest to książka filozoficzna, nie lubię i nie mam wystarczająco
wiedzy w temacie, by dokonywać takich zaszufladkowań. Moim zdaniem jest w niej
wiele prawdy o życiu, często tej trudnej, o której wcześniej nie chciałam
myśleć, a po lekturze - myślę do tej pory.

[tygrys2112]

może jak znajdę jakąś dłuższą wolną chwilę (pewnie dopiero w wakacje :/) to
spróbuję się przymierzyć do tej książki jeszcze raz. :) Część książek trafia do
mnie ostatnio w inny sposób niż przedtem, więc może też z "Twierdzy" uda mi się
więcej wynieść.

[sevilay]

Zgadzam sie co do Małego Księcia.W podstawówce głupio mi było się przyznać,bo
wszyscy się tak zachwycali mądrym przekazem tego tego dzieła a ja zapamiętałam
tylko,ze ugryzła go żmija i umarł(mam nadzieję,że znowu sie nie pomyliłam co do
treści dzieła).I z tego powodu więcej tej ksiązki czytać nie chciałam.

trochę nie na temat

[sevilay]

coś mi się przypomniało a propos Małego Księcia:
Czy zgadzacie się z moim zdaniem,ze niektóre lektury są kompletnie nie
dostosowane do wieku uczniów.Na przykład tak mi się wydaje,że te wszystkie
nowelki pozytywistyczne powinny być przerabiane dopiero w gimnazjum.Chociaż nie
wiem jak to teraz jest-moze tak własnie zmienili? Co się teraz przerabia w
gimnazjum?
W każdym razie ja w podstawówce bardzo cięzko przeżyłam i nieszczesną Rozalkę
wkładaną do pieca i Janka Muzykanta i wszelkie inne horrory.
Przecież ani Konopnicka ani Prus nie pisali chyba tych utworów dla dzieci?
Moja najlepsza przyjaciólka mówła mi,ze ona z "Naszej Szkapy" zapamiętała
tylko,ze jakimś dzieciom mama umarła i wieżli ją na wozie.A ja sama jak
płakałam,że Łysek oślepł (to już inne czasy w historii literatury ale efekt ten
sam).I nie byłam w tym osamotniona.
Jak te same utwory czytałam w liceum ( moze nie wszystkie ale większość) to już
docierało do mnie coś więcej ale w podstawówce to pani nam musiała wytłumaczyć
co autor miał na myśli bo sami byśmy nigdy na to nie wpadli.

[piotr7777]

...bo ja to miałem w VIII klasie.
Zdaje się, że niektóre przynajmniej części Jeżycjady też są już lekturami.
Raczej jednak te starsze.

[the_dzidka]

No, a Żukrowskiego "Porwanie w Tiutiurlistanie"?
Na bogów, kto zatwierdzał te lektury dla czwratoklasistów - i dlaczego? Bo
jeżeli występuje w nich kogut, kurczak i kot, to znaczy, że są dla dzieci?!
Biedne te nasze polonistki - miały problem..

[sevilay]

takich przykładów jest oczywiście jeszcze trochę.Dzieciaki i tak nic z tego nie
rozumieją bo nie maja tego powiązanego np.z lekcją historii. Po co i na co my
mieliśmy w III klasie podstawówki czytankę "W obronie chłopa" jak jeszcze dobrze
nie wiedzieliśmy co to pańszczyzna itd.? Całkowita abstrakcja.
I nawet nie chodzi mi o to,ze te nowelki są okrutne bo i niektore bajki teraz
takie są ale po co jeszcze dziecku dodatkowo wprowadzać takie horrory? Większośc
moich znajomych zapamiętało własnie tylko to-że ktoś umarł,zamarzł,zabili go
itd, a faktyczny przekaz gdzieś dawno został zapomniany.
Przerabialiście "Serce" Amicisa? Nam pani czytała na lekcji w IV klasie. Potem
miałam koszmary przez tydzień.

[onion68]

"Antek" jest teraz lekturą w I gimnazjum, przynajmniej u mojego syna. Ja to
miałam w IV klasie podstawówki, nieszczęsna Rozalka prześladowała mnie bardzo
długo. A teraz dorwałam i tak sobie doczytałam do połowy - nie było ani trochę
lepiej. Tylko teraz równie przykre wrażenie wywarły na mnie losy Antka, po
prostu czy te biedne dzieci umierały, czy żyły, było to równie tragiczne. Dalsze
rozważania sobie daruję, bo mogę znów niechcący skończyć na polityce ;)
Teraz małolaty mają lepiej niż my, gdy ja chodziłam do szkoły, w kanonie lektur
nie było ani Musierowicz, ani Montgomery. Chyba także w "Pustyni i w Puszczy",
którą zaczytywałam się w wieku od 8 do 10 lat i całe fragmenty znałam na pamięć.
Nie jestem pewna, ale wydaje mi się, że "Kolumbów rocznik 20" tylko dwa pierwsze
tomy były omawiane, możliwe to?
Pierwszą lekturą szkolną, która sprawiła mi jakąś frajdę, była "Wielka, większa,
największa", a następnie "Lalka", "Chłopi" i to by było na tyle. Może jeszcze
"Dziady". Teraz, jak to napisałam, przypomniał mi się jeszcze Molier i Fredro :)
Więc może było tego jeszcze więcej, ale pracę maturalną z jęz. polskiego
napisałam przeważnie na podstawie książek nie będących lekturami szkolnymi.