Było wam kiedyś żal jakiegoś bohatera "Jeżycjady"?

[ida198511]

mnie zawsze było żal Ewy Jedwabińskiej. współczułam także Robrojkowi, kiedy
myślał, że Natalia kocha Filipa

[onion68]

Ja już pisałam w innym wątku, że Ewy... I jeszcze Jacka Lelujki, który od razu
wniknął w prawdziwą istotę Kreski i się zakochał. Taka ładna była ta jego
miłość. Żal mi było również Bernarda, gdy w BBB przytłoczyła go wszechobecna
szarzyzna. Małej Geniusi, takiej samotnej.

[tygrys2112]

- Robrojka, gdy rzuciła go Kłamczucha
- Aurelki, gdy czuła się odepchnięta przez wszystkich i była nieszczęśliwie
zakochana w Maćku
- Laury, że jest jakby poza rodziną
- Gabrysi, gdy zostawił ją Pyziak
- Miągawy, że nie widzi swojej śmieszności
- Józinka, gdy zostawiła go Trolla
mnożyć bym mogła... :)

[ciotka_paszczaka]

I Felicji -ktora zawsze byla zle przez "jasniepanstwo" Borejkow "wyzszych" zle
traktowana; a zaslugiwala na ogromny szacunek.

[onion68]

Źle traktowana to raczej nie była, chyba że masz na myśli traktowanie
instrumentalne; za to z pewnością wykorzystywana. Na szczęście Felicja czuła się
świetnie w swojej skórze, odnalazła swoje miejsce na ziemi i, mimo że nie
obeznana w literaturze starożytnej, miała tyle mądrości życiowej, że mogła
jeszcze "lepszym" Borejkom pomagać, nie tylko w trywialnych zajęciach
codziennych, ale także wsparciem moralnym (Kalamburka).
Ja, jak myślę o relacji rodzina Ignacego - Felicja, czuję raczej złość i
zniecierpliwienie :)

[yoa-ko]

Romy!
Romy było mi w "Pulpecji" żal ogromne...
bo tak - Baltona wysyłał jej zwodnicze sygnały ("Lubię całować dziewczyny"), jej
własny brat miał w nosie, że jej impreza sylwestrowa wieje potworną nudą i gadał
cały czas z Elką olewając resztę towarzystwa, czym - moim zdaniem - przyczyniał
się do "upadku" imprezy (OK, pierwsze dni zakochania mają swoje prawa... ale od
dorsłego już bądź co bądź faceta oczekiwałabym odrobiny empatii nawet w takich
dniach), Patrcja nie była z nią szczera i nie walczyła o przyjaźń z nią, sama R
czuła się zupełnie nieatrakcyjna... a jeszcze jej próby poradzenia sobie z
trudnościami poprzez zgłębienie (no, dobrze - amatorskie, ale od czegoś trzeba
zacząć) "psychologicznych" przyczyn sytuacji MM opisuje z szyderstwem...

[tygrys2112]

tak, zgadzam się z Tobą. Romy też było mi szkoda.
Ale czuję też, żę one obydwie nie zabiegały tę przyjaźń. Tzn. Roma nienawidziła
Patrycji z powodu Baltony, a Patrycja chyba czuła się bardzo atrakcyjnie i
zadowolona z siebie na tle swojej zakompleksionej przyjaciółki. Myślę, że obie
były wobec siebie trochę nie fair, z tym, że Patrycja przez długi czas była dla
mnie zwykłą modliszką, bawiącą się mężczyznami bez skrupułów, a Romie
rzeczywiście zależało na Baltonie od samego początku. I dlatego jej historia
naprawdę porusza.

[mist3]

Najbardziej mi żal Lelujków - bo wszyscy Borejkowicze jakoś doczekali się
szczęśliwego zakończenia, Aurelia też - mimo przechlapanego dzieciństwa - a o
Lelujkach nic nie wiadomo - czy oni trafili w koncu na swoje WIELKIE miłości po
spotkaniach z bohaterkami jeżycjady.

[bat_oczir]

Wiktora zdaje się poderwała któraś z Kołodziejczanek, czyli wnuczek Żaczka....

[yoa-ko]

prawda, obie nie zawalczyły o przyjaźń...
tylko - jakoś (subiektywnie i niesprawiedliwie ;-)) bardziej widzę winę
Patrycji, bo nie lubię dziewuchy...

[tygrys2112]

ja też :)

[tygrys2112]

może nie, że nie lubię - później się zmieniła, ale uważam, że to skryte, długie
uczucie Romy bardziej zasługiwało na odwzajemnienie, niż to Patrycji.

[yoa-ko]

Ba!
Pewnie, że zasługiwało...
Ale - niestety, niestety, niestety! - jak przeglądam rozmaite historie z życia,
to widzę, iż uczucie czasem może sobie być mocne i długie - i NIC. I tu MM
faktycznie moim zdaniem się zbliżyła do życia, jak i w historii Lelujki...

[tygrys2112]

> to widzę, iż uczucie czasem może sobie być mocne i długie - i NIC.

tak, ja właśnie teraz coś takiego przeżywam, niestety w dużej mierze na własne
życzenie. wysłałam pytanie, dostałam odpowiedź i wiem, że jest NIC. wiem, że
popełniłam wiele błędów i zasłużyłam trochę na tę sytuację, ale to strasznie
boli...

[tygrys2112]

przepraszam, że się tak uzewnętrzniam. wiem, że to głupie.

Do Tygrysa...

[ginestra]

Tygrysku, to nie jest głupie, to bardzo ludzkie. Współczuję bardzo tego co
przeżywasz. Ja myślę, że takie długie uczucia są szczególnie trudne w
przeżywaniu, bo mimo woli ma się nadzieję na coś więcej i trudno się z dnia na
dzień przestawić na inne tory. Zresztą do tej nadziei są zawsze podstawy
(właśnie w intymności, w przyjaźni, która istotnie MA MIEJSCE, gdy się jest z
kimś w dłuższym, przyjacielskim kontakcie, dzieli się z tą osobą - obustronnie -
różne myśli i doświadczenia), więc na pewno nie obwiniaj siebie, że coś sobie
"wymyśliłaś", że on nic nie obiecywał, a to wszystko powstało w Twojej głowie,
że "na własne życzenie" itp. Tak piszę na wszelki wypadek, bo nie wiem co
dokładnie myślisz, ale wiem, że czasem się myśli negatywnie o sobie w takich
sytuacjach. Moim zdaniem jeśli się jest z kimś przyjaźni, to jest ten obopólny
kontakt i są komunikaty też od tej __drugiej__ osoby, a więc nadzieja na
pogłębienie tej relacji jest __zawsze__ uprawniona. Przyjaźń to delikatna
sprawa, wymaga czucia się też odpowiedzialnym za drugą osobę. Myślę, że osoba,
która czuje, że przyjaźń się pogłębia, ale nie widzi ze swojej strony szansy na
coś więcej, powinna jakoś pokierować tą relacją, żeby tej drugiej osobie, tej
która się bardziej angażuje, nie dawać podstaw do nadziei na inny rozwój
wydarzeń, ale żeby oddać jej szacunek i chronić to co w tej relacji jest
pozytywne i dobre, żeby ją docenić za wszystko i dbać też o jej uczucia. Wydaje
mi się, że w Twoim przypadku nie dostawałaś jednoznaczności, tylko raczej
wieloznaczne komunikaty i dlatego musiałaś sama zapytać, a to jest dużym
odsłonięciem się i naprawdę można potem doświadczyć, że nie tylko odpowiedź
boli, ale też i trudno jest ocalić to co było wcześniej obiektywnie dobre w tej
znajomości. Smutne, że tak to się potoczyło, ale myśl o sobie dobrze.

Ja widzę też to, że wykazałaś się odwagą i wzięciem swojego losu w swoje ręce. A
to jest bardzo cenne.

Jeszcze jest coś, otóż z poprzednich Twoich wpisów w różnych wątkach wynika, że
masz dobrą wizję tego jak powinno być w dobrym związku, czy w dobrej przyjaźni -
a to naprawdę dobrze wróży na przyszłość. :)

Banalna prawda, że czas pomaga oraz, że na świecie dzieją się takie rzeczy, o
jakich nie śniło się filozofom, też na pewno jest warta rozważenia. :) Trzymam
mocno kciuki za Ciebie!
Jak coś, pisz na priva...

Ściskam mocno, choć wirtualnie, trzymaj się!!

[tygrys2112]

dzięki Ginestro za wiele ciepłych słów i otuchę. jesteś cudowną osobą.

[tygrys2112]

Ginestro, wysłałam Ci coś na priva...

[ginestra]

Dziękuję bardzo, ja też napisałam do Ciebie. Właśnie wysłałam, mam wielką
nadzieję, że dojdzie bez przeszkód.
Trzymaj się!! :)

[tygrys2112]

Bardzo Ci dziękuję Ginestro, wysłałam Ci teraz coś jeszcze, tym razem to już
ostatni mail i nie będę Cię już dłużej męczyć :)

[sevilay]

Tygrys,mogę się podpisać pod tym co napisała Ginestra i nie wiele więcje mogę już dodac do jej mądrej odpowiedzi.

Ja też kiedyś przeżyłam coś takiego,dlatego domyślam się co teraz przeżywasz i bardzo Ci współczuję.I podobnie jak Ginestra proszę Cię-nie obwiniaj siebie.

Pamiętam co ja przeżywałam i pamiętam,ze nawet mi było żal,że to się skończyło i nawet wtedy mi się zdawało,że lepiej było siedzieć cicho bo teraz nie ma nic.

Ale teraz już tak nie myślę.Teraz mi sie zdaje,ze lepiej było to zakonczyć szybko i boleśnie ( a bolało bardzo) niż to kontynuować,bo to już też z czasem zaczynało boleć.

Pamietaj,ze czasem coś jakaś sprawa wydaje się czymś strasznym,wręcz tragedią a po upływie czasu okazuje się,że to nam jednak na dobre wyszło.

Wierzę,że Ty tak jak ja ,po prezejsciach, bedziesz szczęsliwa i to szybciej niż sądzisz.

Pozdrawiam Cię gorąco i też trzymam za Ciebie kciuki ( zaciskam obie lapki).

Bądz dobrej mysli.

Pozdrawiam Cię serdecznie i

[tygrys2112]

dzięki Sevilay :)

jesteście bardzo kochane

jeśli kiedyś to ulegnie zmianie, to ulegnie, jeśli nie to nie.

na razie zamknęłam to i postaram się cieszyć chwilą. czasami tak jest, że
dwójka ludzi szuka czegoś innego i gdzieś się mija, jeśli jescze gdzieś ich
drogi się przetną, to może się zdarzyć różnie, ale życie płynie dalej i nie
mogę ciągle płakać nad rozlanym mlekiem, ani marzyć o rzeczach niepewnych.

mam masę spraw na głowie i to mnie trzyma. poza tym Rodzinka, Znajomi, a wśród
nich oczywiście Wy :)

Cieszę się, że tu trafiłam, zawsze znajdzie się ktoś, kto Cię wesprze.

Ginestro, Seviley, dziękuję Wam bardzo.

[klymenystra]

ja tez Cie wspieram :)))
marzyc trzeba :) nawet o rzeczach niepewnyc. ale nie wolno na marzeniach tylko
i li zycia budowac.

[tygrys2112]

dzięki :)

[lezbobimbo]

Zal mi jest Romci! Z takiej wesolej dziewczynki o nader wyrafinowanym zyciu
intelektualnym i skrzacym dowcipie, wyroslo biedne, zakompleksione dziewcze,
wycofane w glab siebie...

I z dokladnie tych samych powodów zal mi postaci Geniusi! Taka postac na
zmarnowanie! Taka fest dziewuszka za mlodu, scalajaca cale Jezyce swoja
niesamowita osobowoscia w rajstopkach, a potem smierc mamy, placz i zgrzytanie
zebów :( A potem nastepna mimoza-pani od polskiego...

>tygrys2112 napisała:
> może nie, że nie lubię - później się zmieniła, ale uważam, że to skryte,
>długie> uczucie Romy bardziej zasługiwało na odwzajemnienie, niż to Patrycji.

Wedlug mnie to Roma kochala sie w Patrycji i miala zal o tych wszystkich
adoratorów, a Pulpa nie wiedziala, czy wybrac miedzy Romcia a Bobciem ;)
*szatanski chichot z torebeczka*

[tygrys2112]

ciekawa teoria ;) ale nie w Jeżycjadzie te numery ;)

[lezbobimbo]

tygrys2112 napisała:
> ciekawa teoria ;) ale nie w Jeżycjadzie te numery ;)

Ktoz wie, co oni i one tam wlasciwie wyprawiaja pod oslona nocy, miedzy
okladkami, gdy juz mlodszy czytelnicy pójda spac a starsi siedza na forum... ;)

[olga233]

A mnie jakoś mniej żal Romy. Baltona nie odpowiedział na jej
uczucia - w końcu nie musiał, wolał Patrycję. Rozumiem, że Romie
mogło być przykro, ale uderzyła w Patrycję straszną nienawiścią -
winiła ją za własne niepowodzenie. To niezbyt dobrze o tej kobitce
świadczy. A przecież życie potem pokazało, że i dla Romy znalazł
się "jakiś młody lekarz z kliniki dra Kowalika". Mam nadzieję, że
nie poślubił jej tak prędko, bo chciał zrobić karierę dzięki
teściowi?:)

[zieleniack]

poza tym książka pisana jest z perspektywy Patrycji, tj ona jest
główną bohaterką, więc jej strona bardziej rzuca się w oczy

[zlota.baba]

Ewy Jedwabińskiej - bo nie umiała wyjść ze swojej skorupki, zresztą Eugeniusza
też - wyjątkowo smutni ludzie :(
Piotra Ogorzałki, bo temat depresji jest mi bliski :(
Jacka. Wiadomo, czemu.

[bee_nedykta]

Żal było mi Pana Jankowiaka (tak do łez normalnie).
Ta samotność starego człowieka jest bardzo przygnębiająca.
Smutne zakupy dla jednej osoby, herbata na portierni parzona w słoiku.
Bardzo się cieszyłam ,że znalazł rodzinę.

[jamniczysko]

Wiktora Lelujki, jak stał w ulewnym deszczu pod szkołą Pyzy.

Przeszczepa było mi żal, głównie ze względu na jego upiornych rodziców.

[sevilay]

Nie będę oryginalna,żal mi było:Ewy,Aurelii,Jacka i Romy.Takze Marcelka i Ignasia.Jakoś tak ostatnio Ignaś u mnie wywołuje ściśnięcia serca-biedne dziecko,Najpierw z niego zrobili tresowaną małpkę a jak im się znudził to zostawili go samemu sobie.Zal mi też małej Mili bo rodziców ma cokolwiek dziwnych.
Poza tym żal mi Ani Górskiej ale mam nadzieję,że jeszcze się przemieni w motyla.

Natomiast wcale mi nie żal Trolli i cieszę się,ze wyjechała bo jakoś jej nie znosiłam.

[zieleniack]

Mi tez zal Ani:( na obrazku wygląda ładnie, ale opisywana jest jako
rozlazłe, spasione, opóźnione dziecko:( które mało kto lubi:( biedna
dziewczynka:( podejrzewam, ze MM juz nie bedzie pisac, kiedy ta
dziewczynka stanie sie nastolatką, a wielka szkoda, bo chciałabym
ujrzec Anie w innym swietle...

[zieleniack]

chociaz z drugiej strony nie wyobrazam sobie Jezycjady pisanej tak
dlugo...to juz nie byloby to samo, skoro juz JT nie byl...

[grimma]

poza wszystkimi wymienionymi zal mi jeszcze Gabrysi:
ostatnio czytam Opium w rosole i az mnie trzesie ze nie mogla wyrazac normalnie
uczuc i ta cecha jej zostala..
i Pyzy mi zal. ze Frycek nie byl przy niej jak sie rodzila mala Mila (chyba ze
cos przekrecilam)

[ginestra]

Frycek był przy Róży kiedy rodziła się Mila (chociaż nie wiemy czy przy samym
porodzie, ale już w każdym razie wrócił do Polski, pojednali się itp.). Ale nie
był z nią przez praktycznie całą ciążę - też i mnie jej bardzo żal z tego powodu.

Słuchajcie, w tym wątku to mi jest żal wszystkich tych osób, które wymieniliście!

Bardzo trafne uważam jest to co pisałyście o Romie (Yoa-ko, Tygrys i może inni
też) - zgadzam się i też mi jej bardzo szkoda i też żałuję, że jej próby
spojrzenia na swoje życie od strony psychologii zostały pokazane w krzywym
zwierciadle przez Autorkę. A przecież to jest fakt, że właśnie jej niska
samoocena i problemy, które przeżywała __wtedy__ miały swoje źródło w
dzieciństwie właśnie.

Również Geniusi i Ewy Jedwabińskiej - ich wątki są takie rozdzierająco smutne..
Właściwie w Jeżycjadzie wiele jest smutku, opuszczenia i zagubienia. Też w
Brulionie szkoda mi Bebe i Kozia, którzy byli tak jakoś dziwnie traktowani przez
matkę - opuszczeni, w jakichś rozpaczliwych złudzeniach, że są jednak dla niej
ważni. Bebe dostała na gwiazdkę czy urodziny podręcznik od geografii. Myślę, że
dopuszczenie do siebie pełnej prawdy o tym, na ile się dla matki liczą chyba by
ich zabiło.
Zaniedbani są też Lisieccy - a mogli to być naprawdę fajni chłopcy.

Mi także jest szkoda Gaby nie mogącej wyrażać uczuć. I Laury - tak łaknącej
miłości i dostrzeżenia, a nie mogącej dorównać starszej siostrze, bo rola
"rodzinnego promyczka" była już obsadzona kiedy się urodziła. No i że nie znała
ojca i miała w podświadomości to, że widocznie nie zasługuje na miłość, skoro
ojciec nawet nie był jej ciekaw. Też żal mi Róży, która wpasowała się w
dzielność i zepchnęła swoje uczucia bardzo głęboko. Przecież musiało im obydwu
bardzo brakować ojca i w ogóle normalnych prawdziwych relacji, akceptacji za to
jakie są, a nie jakimi zostały zmuszone być.

No i tak jak mówiliście - Miągwy! Że nikt go nie dostrzega naprawdę, i że jest
ciągle poniżany przez Józinka.
Ach, w ogóle można by mnożyć te przykłady..

[laura-gomez]

Frycek był przy Róży kiedy rodziła się Mila (chociaż nie wiemy czy przy samym
> porodzie, ale już w każdym razie wrócił do Polski, pojednali się itp.)

Frycek nie był obecny przy porodzie, bo przebywał wtedy w warszawie (miał
rozmowę w sprawie pracy)

[meduza7]

Mnie było bardzo szkoda Romy i Jacka Lelujki, ponieważ doskonale znam z
własnego doświadczenia takie nieodwzajemnione i niewyznane miłości.

[verdana]

A mnie jest żal Edwarda (?) Jedwabińskiego. To facet, ktory cokolwiek by nie
zrobił - jest źle. Najpierw tkwi przy boku dosyć wrednej zony, a gdy się
rozwodzi, to córka i matka paktycznie uniemożliwiaja mu odbudowanie sobie
życia, maja stałe pretensje, wybranka im się nie podoba. Ma się poświęcic dla
nich, zająć córką, a nie tam jakiś drugie małżeństwa sobie urządzać.
Jak się to ma do wątku Gabrysi?

[ginestra]

Pan Jedwabiński to Eugeniusz - tak mi się przynajmniej zapamiętało.
Mi też go szkoda. W ogóle to nie jestem za tym, żeby zostawiać żonę i dziecko i
wiązać się z inną, ale czasem tak przecież bywa, że nie udaje się odratować
małżeństwa i ludzie się rozstają. Dla dziecka ważne jest wtedy, żeby mogło
zachować dobrą relację i z matką i z ojcem, dobrze o nich myśleć mimo wszystko.
Wiadomo, że to wielki temat, ale chcę tylko powiedzieć, że dziecko często czuje
się wtedy bardzo osamotnione i zagubione (a Aurelia już i tak od dawna tak się
czuła), przy czym obwinia również siebie za rozpad związku. Chyba Ewę ta
sytuacja trochę przerosła, nie zdołała zachować dobrych uczuć wobec Eugeniusza
czy dobrych kontaktów z nim i w ten sposób pomóc i sobie i Aurelii. No, ale to
też jest ludzkie, nie każdemu się to udaje, tylko szkoda bardzo.

Natomiast to, że ułożył sobie życie po rozwodzie, to chociaż trudne do
zaakceptowania, powinno być zaakceptowane. Rzeczywiście takie ciągłe bycie we
wrogości do niego do niczego dobrego nie prowadzi, a przy tym nie służy wcale
jego relacji z Aurelią.

Ja słabo pamiętam Dziecko Piątku, bo chyba w tej książce to było szczegółowo
opisane, no i nie wiem czy Ewa jakoś aktywnie buntowała Aurelię czy też
próbowała się pogodzić z faktami, ale było jej na tamtą chwilę za ciężko i
cierpiała i to się udzielało Aurelii? Ja myślę, że Eugeniusz był cały czas
zdolny do tego, żeby mimo rozwodu być dla Aurelii dobrym i wspierającym ojcem
oraz uczciwym i przyjaznym człowiekiem dla Ewy - pamiętam to wzruszające
pojednanie jego i córki na dworcu. Wygląda mi na to, że naprawdę został trochę
wmanewrowany w rolę czarnego charakteru przez Ewę i gdyby udało im się po
rozwodzie, i mimo Moniki, utrzymać coś na kształt przyjaznej relacji, to
okazałby naprawdę wiele dobrych cech.

A jeszcze - czy on znalazł sobie tę Monikę po rozwodzie czy jeszcze w
małżeństwie i zdradzał Ewę? To też wiele tłumaczyłoby jeśli chodzi o uczucia
Ewy. W ogóle szkoda, że nie spróbowali ratować tego związku, pójść razem na
terapię psychologiczną czy coś, kiedy był jeszcze czas. Na pewno byli kiedyś
sobą zafascynowani i kochali się, może gdzieś jeszcze ta iskra się tliła. Ale
kiedy już było za późno to pozostaje pogodzić się z tym, że może on sobie ułożyć
życie i nikomu już nie robi tym krzywdy, tak myślę.

Co do Gaby, to moim zdaniem sympatia Autorki jest zdecydowanie po stronie osoby
porzuconej, a nie tej która odchodzi, przekreślając tym samym szanse, nawet
jeśli są to szanse 50%/50% lub mniejsze, na to, że jeszcze się do tej iskry
oboje dokopią i ją rozdmuchają. Kobieta kocha, chce tego związku, a to __jemu__
coś się w niej nie podoba, to on jej nie chce. Teoretycznie gdyby to __on__
chciał zawalczyć o ten związek, gdyby zgodził się wspólnie z nią wniknąć w ich
wspólną historię, w istotę problemu, w mechanizmy, które każde z nich wniosło do
związku ze swojej indywidualnej historii (z rodziny pochodzenia), gdyby dotrzeć
do tych - być może wciąż żywych! - pokładów tego co ich kiedyś połączyło,
popracować nad tym, nauczyć się razem żyć inaczej niż dotychczas, z tą nową
wiedzą itp. - to może by mogli dalej być razem - powiem więcej - jako lepsi
ludzie, bardziej kochający się, bardziej ceniący związek, bardziej świadomi.
Czasem do takiego obrotu sprawy potrzebna jest pomoc psychologa, bo sami mogliby
tego wszystkiego nie umieć sobie uświadomić i przepracować, ale jeśli jest z obu
stron wola, to i sposób się znajdzie i to znaczy, że jeszcze nie wszystko stracone.

No, ale jeśli z jednej strony (lub z obu) nie ma woli, to cóż poradzić.
Pozdrawiam

[laura-gomez]

mi tez było żal pana Jankowiaka i Jacka, Romy nie, bo nigdy jej nie lubiłam.
nie żałowałam także żadnego z braci Lelujków (a już na pewno nie Wiktora!),
miałam tylko nadzieję, że Laura będzie z Luckiem, ale szybko pogodziłam się z
tym, że nie ma na to co liczyć.
żal mi było jeszcze Kreski (na początku OwR, po tym, jak Maciek okropnie ją
potraktował, a potem zaczął spotykac się z Matyldą) i Robrojka (kiedy myslał,
że Natalia go nie kocha i jest szczęśliwa z Filipem)

[jedynataka]

ja od już od Kłamczuchy jakoś tak żałowałam Romy (gdy tak zabiegała o uwagę
rodziców, kiedy Tomek szedł do szkoły)
No w Pulpecji nie mogłam inaczej na nią patrzeć, bo w licealnych czasach
przeżywałam taką samą niespełnioną miłość. Tak Roma to moja ulubienica, bo wtedy
trochę się lituję nad samą sobą jakby.

[yennefer_z_v]

Było mi żal:
- Aurelii i Ewy, w zasadzie przez cały czas
- Bebe, bo do wyboru miała tylko maskę chłodu jako broń przed swiatem. Albo
myślała, że tylko to jej zostało, co w tym wypadku na jedno wychodzi
- Tomka, bo nie mógł porozumieć się z ojcem
- Robrojka, kiedy Nerwus porwał Natalię z imienin (chociaż kibicowałam parze
Natalia-Filip)
- Żaby, gdy Wolfi spalił jej pokój
- rodzców Schoppe, bo ich życie było przesycone beznadziejnością i szarością

laura-gomez napisała:
> żal mi było jeszcze Kreski (na początku OwR, po tym, jak Maciek okropnie ją
> potraktował, a potem zaczął spotykac się z Matyldą)
Kreski też mi było żal, ale najbardziej w innym momencie. Kiedy, będąc wreszcie
blisko ukochnego faceta, miała dość siły, by powiedzieć, że nie chce tombaku.

[runewyrm]

W ogole calej rodzinie Schoppe. Zaba urywa sie z domu zeby nie sluchac klotni
rodzicow, Wolfi tez zdaje sie spedzac wiekszosc czasu z dala od nich (moze nie
tylko ze wzgledu na potrzebe ruchu i zarabianie pieniedzy, ale na stale
porownywanie do Fryderyka?). Matka Schoppe - wlasciwie podobna do Jozefiny,
troche dziecinna, troche histeryzujaca. Ojciec - faworyzuje Fryderyka, z rowna
sila demonizuje Wolfiego, a Zaba jest dla niego praktycznie niewidzialna. Smutno
mi sie "Zabe" czytalo... :((

[zieleniack]

ale to jest dosc typowy obraz rodziny polskiej i jakby odpowiedz na
zarzuty, ze MM pisze o rodzinach wrecz nieprawdopodobnych, jak
chodzi o ich szczescie, relacje. Rodzina Schoppe to taka typowa
rodzina, gdzie rodzice sie kloca ze soba i z dziecmi, gdzie jest
bunt młodzienczy i nie ma kochania wszytskich dzieci jednakowo,
gdzie ten sredni dzieciak zawsze bedzie mial najgorzej i tak dalej.
Dla mnie to bylo raczej zwyczajne niz smutne.

[jan.kran]

Wielu... Na przyklad Konrada. Jozefiny nie byla odpowiedzialna matka ...
I bardzo widac jak Konrad przezyl jej decyzje pozostania w Stanach. Wrazliwe
dziecko w tym wieku , na dodatek wychowywane w niepelnej rodzinie potrzebuje
oparcia.
Nie sadze zeby Bebe czy Aniella mogly Mu zastapic pustke jaka spowodowalo
znikniecie Jozefiny.
Szkoda mi ojca Aurelii. Niezwykle prawdziwa i dramtyczna scena jest rozmowa
Aurelii z ojcem pod koniec Dziecka Piatku. Znam taka sytuacje z rzeczywistego
zycia ... MM oddala ten konflikt bardzo dokladnie. Nie wiem czy nie ma w tym
elementow autobiograficznych.
Kran

[k_linka]

A mnie z "zyciowego doswiadczenia" zal Romy - jak wielu z Was - ale w
odroznieniu od reszty zal mi jej w jednym konkretnym momencie - kiedy wraca z
Patrycja do domu i przyczepia sie ten adorator (Wojtek?) i koniecznie chce
odprowadzic Patrycje do domu i tak bardzo nie chce odprowadzic do domu Romy....
Zawsze jak czytam o tym to tak strasznie mi Romci szkoda ze w oczach staja mi
lzy i przypomina mi sie taka podobna sytuacja i wlasne kompleksy i taka straszna
samotnosc wieku lat kilkunastu kiedy zdaje sie ze kazdy ma kogos bliskiego -
wyjatkowego i tylko czlowiek jest sam na swiecie - nieatrakcyjny i
nieszczesliwy....

[noida]

Mnie też, mnie też! Ja byłam Romą, jak miałam te 17 lat. I zresztą właśnie z
powodu "Pulpecji" porzuciłam Musierowicz na wiele lat (zaczęłam ją czytać od
nowa dopiero z dziesięć lat później) bo te wszystkie piękne Borejkówny z
loczkami i adoratorami nawet mimo rzekomych braków w urodzie mnie doprowadzały
do rozpaczy.

Scena z Wojtkiem jest strrraszna.

No i jeszcze bez sensu, że Roma została wydana za jakiegoś lekarza tak
znienacka. Moim zdaniem, gdyby taka Roma dotrwała do wieku lat 23, to mogłaby
się zmienić w atrakcyjną, pewną siebie kobietę, która na dawną zakompleksioną
Romę patrzy ze śmiechem. Ale autorka nie dała jej tej szansy. Mam nadzieję, że
przynajmniej ten lekarz jakiś był przyzwoity i jednak go pokochała i była z nim
szczęśliwa.

[k_linka]

Tez zloscily mnie przedstawiane jako piekne Borejkowny (okragle ksztalty jako
ponetne, chude figury jako eteryczne...).
Co do Romy w wieku lat 23 to nie wiem. Mnie juz blisko do trzydziestki i w glebi
duszy wciaz zazdroszcze wszystkim pieknosciom wielbicieli ich urody. Pragne
nadmienic ze nie jestm jakims potworem - ot, po prostu mezczyzni jesli juz to
cenia we mnie intelekt i przymioty ducha.



noida napisała:

> Mnie też, mnie też! Ja byłam Romą, jak miałam te 17 lat. I zresztą właśnie z
> powodu "Pulpecji" porzuciłam Musierowicz na wiele lat (zaczęłam ją czytać od
> nowa dopiero z dziesięć lat później) bo te wszystkie piękne Borejkówny z
> loczkami i adoratorami nawet mimo rzekomych braków w urodzie mnie doprowadzały
> do rozpaczy.
>
> Scena z Wojtkiem jest strrraszna.
>
> No i jeszcze bez sensu, że Roma została wydana za jakiegoś lekarza tak
> znienacka. Moim zdaniem, gdyby taka Roma dotrwała do wieku lat 23, to mogłaby
> się zmienić w atrakcyjną, pewną siebie kobietę, która na dawną zakompleksioną
> Romę patrzy ze śmiechem. Ale autorka nie dała jej tej szansy. Mam nadzieję, że
> przynajmniej ten lekarz jakiś był przyzwoity i jednak go pokochała i była z nim
> szczęśliwa.
>
>

[gothica666]

Nie będę oryginalna - kiedy czytałam Pulpecję po raz pierwszy z
całej siły współczułam Romci. To były moje czasy okołomaturalne -
więc, ehhhhh.. wiek ten sam, brak samoakceptacji identyczny. Co
więcej moje poczucie niesprawiedliwości dziejowej podsycał fakt, że
z wyglądu to bardziej Pulpę przypominałam - a tu nic, tylko jak ta
Romcia na drugim planie... Oj trichę sobie chyba nawet popłakałam
nad naszym (Romcinym i moim) losem...

[mallina]

mnie zawsze ciekawi dlaczego wiekszosci jest zal Jacka Lelujki, tzn dlaczego
Kreska powinna wybrac jego a nie Macka?
niech nikt mi nie mowi, ze wyglad calkiem nie ma znaczenia, szczegolnie dla
17-latki:-)
Lelujke Kreska od samego poczatku traktowala po przyjacielsku i pewnie do glowy
by jej nie przyszlo sie w nim zakochac. To jak w zyciu -jedni nas pociagaja od
razu, a drudzy nigdy nie zaistnieja w glowie nawet jako potencjalny ukochany.

zal zawsze bylo mi Aurelii, nawet jako nastolatki, taka zamknieta w sobie dziewczyna

[klymenystra]

bo jacek od razu widzial w kresce wartosciowa dziewczyne i umial ja docenic
itd. a maciek potrzebowal matyldy de la mole, zeby zobaczyc, kim kreska jestw
jego zyciu.

[sevilay]

klymenystra napisała:

> bo jacek od razu widzial w kresce wartosciowa dziewczyne i umial ja docenic
> itd. a maciek potrzebowal matyldy de la mole, zeby zobaczyc, kim kreska jestw
> jego zyciu.


Jak niestety,wiekszość znanych mi facetów.Jakoś tak ostatnio wielu kolegów z podstawowki i liceum opowiadało mi,że żenili się z dziewczyną ze względu na wygląd (wyłącznie) i nagle po ślubie się okazało,ze wytrzymać z nią nie można. I wcale mi ich nie żal.

[klymenystra]

mi tez nie.
ale do lba takiemu nie wtluczesz, ze sie myli :/ moj byly najbardziej zwraca
uawge na to, zeby panna miala ladne cialo, byla usmiechnieta, prospoleczna i
umiala go sluchac. intelekt? gdzie tam... umiejetnosc rozmawiania o czyms innym
niz buddyzm? gdzie tam... i mnie rzucil :P i wcale nie zaluje, chociaz zycze
mu, zeby go zycie kopnelo w rzyc- dla jego wlasnego dobra :))
(na tym forum czuje sie jak w domu, dlatego takie osobiste te wpisy ;))

[ginestra]

Klymenystro, ja też się tu dobrze czuję na tym forum, jest ono naprawdę
szczególne, a poza tym myślę, że czasem dobrze jest śmiało napisać co nam leży
na sercu :)
Faktycznie, z tymi facetami to jest dziwnie, mają chyba klapki na oczach - "co
poniektórzy" oczywiście. :/ Właśnie, i niech ich życie nauczy, ot co! ;)
Pozdrawiam!

[klymenystra]

Ja rowniez pozdrawiam :)
hehe, znow mialam przyjemnosc z takim z klapkami :P ten okazal sie tchorzem i
oportunista, do tego przywiazanym do konwenansow. daje mu szanse na
rehabilitacje, ale pewnie nie wykorzysta.
no i gdzie taki lelujka? przeciez musierowicz chyba tych chlopow calkiem nie
wymysla? musza byc jakies "modele"?

[tygrys2112]

Wiesz co, z może taka panna to byłaby dla niego najgorsza kara, choć jeszcze
nie jest tego świadom? ;)

[klymenystra]

tia. spotkal taka, ale ona cos go nie chce.
i nie jest mi go zal, chociaz go lubie. ha!

[zieleniack]

są gusta i gusciki;) obiektywnie Jacek mogl nie wydawac sie
przystojny, ale gdyby Kreska sie w nim zakochala, to dostrzeglaby
cos, co sie w nim podoba. Kazdy lubi co innego, czesto to odbiega od
opinii ogółu, wiec nie mozna mówic, ze byłoby dziwne, gdyby Kreska
sie zakochała w Jacku, bo nie był zbyt urodziwy. Ja np. osobiscie
nie lubie facetów, którzy są nadmierni urodziwi, tacy wymuskani...

Mi tez zawsze szkoda bylo Jacka - mimo, ze bardzo lubie historie
Macka i Kreski i mimo, ze rozumiałam (i to jak bardzo - z
doswiadczenia zyciowego) zachowanie Kreski, kiedy udaje przed
Mackiem "zachowanie kaprala" tylko po to, aby ukryc uczucie... Jacek
jak najbardziej zasługiwał na jakas iskierke milosci... Mądry,
opiekunczy chlopak...biedny:(

Bo Jacek naprawdę ją kochał

[sir.vimes]

a maciek to narcyz, zakochany w swoim odbiciu w dziewczęcych oczach. Tombak, i tyle.

[kartoflana]

Bebe, jak się okazało, że jej matka nie wraca

[agawa79]

Mnie zawsze było żal cioci Wiesi - tej niedużej zmartwionej
kobietki, którą życie darzyło wyłącznie rozczarowaniami. Nie dość,
że mieszkała kątem w rodzinnym domu, to jeszcze na zmianę z
Celestyną była wykorzystywana do ciężkich robót domowych. Smutne.

[zieleniack]

Mirka, tego chłopca na wózku inwalidzkim w CP...

[esushii_es]

Aurelii, bo musiała szukać ciepła poza domem i straciła matkę.
Chociaż przyznam, że gdyby miała o wiele lepsze kontakty z matką to
mogła tą śmierć dużo gorzej przeżyć.

Filipa, bo po tak pięknym wystąpieniu w NiN zamienił się w swoją
przerysowaną karykaturę. A szkoda, bo od pierwszych stron NiN
przypadł mi do gustu i wprowadziłby nieco orzeźwienia w skostniałe
mury borejkowego domostwa.

Wolfiego, bo gdy wiązał się z Laurą, nie przewidział, że trafi na
takich "teściów" i Ignacego Grzegorza.

[jolanta-magdalena]

mnie było najbardziej żal Aurelii, jak zostawiła to świadectwo bo i tak nie było
go komu pokazać... W ogóle uważam,że "Dziecko piątku" to taka smutna część..
Szkoda mi też było Romy, bo nie umiała sobie sama ze sobą poradzić,a
przyjaciółki nie miała. Za to w ogóle nie szkoda mi Laury, bo po prostu gryzie i
nie pozwala nikomu do siebie podejść a przecież wszyscy chcą dla niej dobrze,
zwłaszcza Gaba.

[lezbobimbo]

jolanta-magdalena napisała:
>a przecież wszyscy chcą dla niej dobrze,
>zwłaszcza Gaba.

Domniemana swieta Gaba przy wychowaniu swej mlodszej córki to niestety porazka
na calej linii. Po pierwsze porównuje dziecko do znienawidzonego bylego meza, co
juz samo w sobie potrafi zalamac.
Po drugie faworyzuje pierwsza córke i synka, od Laury odcinajac sie zupelnie
(jako przyklad koronny: nieprzyjemne zdziwienie Gaby, gdy zastaje Laure w swoim
pokoju "A co ty tu robisz?" (O mores, o miserum, jak w ogóle w tak "kochajacej
sie" "spójnej" i "pelnej ciepla" rodzinie moga pasc takie slowa! Do wlasnego
dziecka! Dlaczego jednemu z dzieci nie wolno przebywac tam, gdzie matka?)
Po trzecie, Gaba stara sie przez caly czas ukryc i zamilczec istnienie ojca jej
dwóch córek, chociaz Laura bardzo sie nim interesuje i chcialaby go poznac. Za
to Laura zbiera fantastyczny komentarz od równie "kochajacej" babuni - ze sobie
wymysla klasyczny, ksiazkowy konflikt matki z córka. Cieplo rodzinne az bucha z
tych linijek. Co sie stalo z Borejkami z czasów Opium w rosole, gdzie
dobroduszna mama Borejko nie tylko przygarniala dzieci z calego podwórka ale tez
i promowala milosc bezwarunkowa oraz wyrozumialosc dla dzieci takiej n.p. Ewie
Jedwabinskiej? Albo z sama Gaba, która rozsmieszala obce dziecko Geniusie a do
któregos tomu nawet zachwycala sie Laura, kiedy ta spala?
Po czwarte, gdy Laura zachowuje sie niegrzecznie, Gaba zamiast z nia
porozmawiac, tylko patrzy na nia oczami pelnymi wyrzutu i usiluje wzbudzic
poczucie winy, potem idzie plakac do kuchni. Dziecko zas zostaje zwyciezca na
polu walki, a cala dorosla rodzina myka po katach i udaje, ze nic, nic sie nie
stalo.

Zal mi Laury wlasnie, bo przez wlasna "kochajaca" matke oraz rodzine pelna
ciepla zostala wpedzona w role czarnej owcy, i nawet jej wyglad jest zly
(fizycznie podobna do wstretnego ojca a wiec tez wstretna) i tym samym wnioskuje
o odebranie Gabuni praw rodzicielskich, szanowni Panstwo lawnicy ;-)

[jolanta-magdalena]

a w jaki to sposób faworyzuje Gaba pozostałe swoje dzieci?To właśnie Laura robi
wszystko,żeby się z matką pokłócić i ją zranić!A słowa Gabrysi "co ty tutaj
robisz?" wynikają po prostu ze zdziwienia!To właśnie Laura odczytuje je jako
niechętne i wrogie, szuka dziury w całym. A Babi dobrze robi nie pozwalając jej
wejść sobie na głowę.

[verdana]

W prosty - Pyza jest dobra córka, bo nie szuka ojca, bo robi, co sie
jej karze, bo umie czytać biegle w wieku lat 7, zamiast mieć klopoty
jak Laura.
Bo Pyza jest dziewczeca, a Tygrysek nie bardzo - bo Tygrysek nie
zawsze potakuje mamie i ma własny poglad na pewne sprawy, jak chocby
na to, ze człowiek ma prawo dowiedzieć się czegos o wlasnym ojcu,
choćby ojciec matke skrzywdził.
A najmlodzy synek w ogóle jest genialny, ma własny komputer, choć
starsze siostry go nei mają, ma prawo donosić na rodzeństwo i jest
wysłuchiwany.
Matka musi uwzgledniać możliwość kłótni z corka, a nie od razu robić
z siebie ofiarę - dzieci maja prawo miec wlasne zdanie. A zdarza
się, ze maja i rację.

A to dziwne

[sir.vimes]

(jako przyklad koronny: nieprzyjemne zdziwienie Gaby, gdy zastaje Laure w swoim
> pokoju "A co ty tu robisz?" (O mores, o miserum, jak w ogóle w tak "kochajacej
> sie" "spójnej" i "pelnej ciepla" rodzinie moga pasc takie slowa! Do wlasnego
> dziecka! Dlaczego jednemu z dzieci nie wolno przebywac tam, gdzie matka?)

zupełnie mi umknęło...

A opisy polegiwania Ignasia w łóżku rodziców sa takie sugestyne - czyli tylko
jedno dziecko nie miało wstępu do pokoju matki... bleeee

[dakota77]

Zgadzam sie, okropne sa te roznice w traktowaniu dzieci przez Gabrysie.

[kasnia]

Po pierwsze, witam, uff, przebrnęłam już prawie przez wszystkie niezarchiwizowane wątki. A "swój byt": na tym forum postanowiłam zacząć od tego.
Czy płakałam? Przyznam szczerze, że nie pamiętam, ale nieodmiennie, za każdym razem jest mi baardzo wstyd za zachowanie Elki wobec Terpentuli. I nawet zdarzyło się, że wracając do Noelki, przekładałam strony, żeby tego nie czytać.

[kasnia]

Pomerdały mi się trochę wątki, ale potraktujmy to jako błędy początkującego... ;)
Sens pozostaje ten sam: żal mi było Terpentuli w Noelce i nie tyle żal, co wstyd
za zachowanie Elki.

kasnia napisała:

> Po pierwsze, witam, uff, przebrnęłam już prawie przez wszystkie niezarchiwizowa
> ne wątki. A "swój byt": na tym forum postanowiłam zacząć od tego.
> Czy płakałam? Przyznam szczerze, że nie pamiętam, ale nieodmiennie, za każdym r
> azem jest mi baardzo wstyd za zachowanie Elki wobec Terpentuli. I nawet zdarzył
> o się, że wracając do Noelki, przekładałam strony, żeby tego nie czytać.

[mamapodziomka]

A mnie paradoksalnie w tym momencie bardziej zal bylo Elki, ktora debil-ojciec
informuje w dzien Wigilii, ze ma babe i ze to z nia spedzi Swieta. Zamiast
porozmawiac z nia wczesniej jak z czlowiekiem, potraktowal ja jak przedmiot.

A Terpentuli tez mi zal, ze na nia bezsensownie spadlo....

[papieska_kremowka]

Cześć, kasnia :)
Ciekawe, co stało się potem z Terpentulą. Polubiłam ją, równa baba była.

A mi najbardziej szkoda Laury, bo znam niemal identyczną sytuację. Niestety wśród moich znajomych przewinął się podobny motyw - scedowanie porozwodowej rodzinnej niechęci z ojca na dziecko tylko dlatego, że było to dziecko "tego mężczyzny". Mała miała przekichane aż do lat nastoletnich, bo babci się źle kojarzyła, a mama doszukiwała się w niej diabelskich znamion na duszy odziedziczonych po ojcu. Widziałam, jakie cuda na kiju ta dziewczynka wyprawiała, żeby dotrzeć do tej swojej durnej rodziny i jak odbijała się od niewidzialnego muru. Kompletnie chora sytuacja.
Ilekroć czytałam o zgrzytach na linii Tygrys - Gaba, miałam wściekłą ochotę złapać tę drugą za sztormiak/koszulę w kratę/cokolwiek, wytarmosić i opieprzyć solidnie.

[lezbobimbo]

papieska_kremowka napisała:
> Ciekawe, co stało się potem z Terpentulą. Polubiłam ją, równa baba >była.

Terpentula zamieszkala na bezludnej wyspie (w Radomiu lub na Wolinie)i ozenila
sie z ciotka Lila. Zalozyly tam malarska cyganerie, a utrzymywaly sie z
agroturystyki :)

> A mi najbardziej szkoda Laury, bo znam niemal identyczną sytuację. Niestety
wśród moich znajomych przewinął się podobny motyw - scedowanie porozwodowej rodzin
> nej niechęci z ojca na dziecko tylko dlatego, że było to dziecko "tego mężczyzn
> y". Mała miała przekichane aż do lat nastoletnich, bo babci się źle kojarzyła,
> a mama doszukiwała się w niej diabelskich znamion na duszy odziedziczonych po o
> jcu. Widziałam, jakie cuda na kiju ta dziewczynka wyprawiała, żeby dotrzeć do t
> ej swojej durnej rodziny i jak odbijała się od niewidzialnego muru. Kompletnie
> chora sytuacja.
> Ilekroć czytałam o zgrzytach na linii Tygrys - Gaba, miałam wściekłą ochotę zł
> apać tę drugą za sztormiak/koszulę w kratę/cokolwiek, wytarmosić i opieprzyć so
> lidnie.

Dokladnie! Juz tu gdzies postulowalam o odebranie Gabie praw rodzicielskich.

[onion68]

> Terpentula zamieszkala na bezludnej wyspie (w Radomiu lub na Wolinie)i ozenila
> sie z ciotka Lila. Zalozyly tam malarska cyganerie, a utrzymywaly sie z
> agroturystyki :)

Piękna wizja ;-)

[kasnia]

> Ciekawe, co stało się potem z Terpentulą. Polubiłam ją, równa baba była.
Hej :)
Ano... Ciewkawe, czy MM wysupła ją jeszcze kiedyś z szeregu postaci drugoplanowych.

Przypomniało mi się-jeszcze miałam ssanie w dołku, jak Ewa wyrzuciła pieska Aurelki.

[kasnia]

A, i Lelujka-Kreska oczywiście.
I wcale a wcale nie przekonywały mnie te jego "wyprostowane plecy" po rozmowie z
Maćkiem.

[lezbobimbo]

kasnia napisała:
> A, i Lelujka-Kreska oczywiście.
> I wcale a wcale nie przekonywały mnie te jego "wyprostowane plecy" >po
rozmowie z> Maćkiem.

I co to w ogóle za handel wymienny kobieta poza jej plecami?
Nie mówiac juz o tym, ze na miejscu Kreseczki nie bylabym w stanie zapomniec, ze
oportunista polecial na niemilosiernie wystrojona zgrywuske.

[kasnia]

O...! I właśnie dlatego gdzieś mi coś zawsze podszeptywało: czy Kresce nie lepiej byłoby z Lelujką? Ale nie,nie- to płowowłosy przystojniak z wąsem musiał wygrać. A że na oczy, uszy w sumie, przejrzał po usłyszeniu, co ówczesna Luba faktycznie o nim sądzi... Cóż-ale przejrzał chłopak przecież!

[dakota77]

Zawsze mi bylo bardzo zal Lelujki. I wciaz mam wrazenie, ze przegral tylko
dlatego, ze Maciek byl przystojniejszy. W tamtych czasach w Macku naprawde
ciezko bylo sie dopatrzec jakis wielkich zalet duchowych.

[paulina.galli]

Jacka Lelujki
- za Kreske i za śmierć ojca w Wigilie.

a! jeszcze Pana Dozorcy z Liceum (mam zacmienie jak on sie nazywal?!?!?! ) -
tego co sie potem ożenił z Babcia Aurelii
W ksiazce "Dziecko Piątku" jest na poczatku taka smutny opis jak wspomina mała
córke,a potem swoja samotnosc, a potem samotnie idzie na bazarek, robi obiad
etc. Mialam łzy w oczach - na szczescie sie historia dobrze skonczyla!:):):)

[paulina.galli]

bee_nedykta !!! przeczytalam twoj post powyzej dopier oteraz! Pan Jankowiak :)

[kasnia]

Uhm, ten opis też powodował gulę w gardle. Muszę sobie w końcu kupić DP!
Pożyczyłam X czasu temu i jak się okazało, na wieczne nieoddanie...

[onion68]

Mi też zginął :-(

[pink_hamster]

mi tez Romy,nie tylko za tych chlopakow podkochujacych sie w Pulpie,ale tez za te dziwne relacje z kochana rodzinka(mam wrazenie,jakby MM obwiniala ja za to,a juz glownym i najstraszliwszym przewinieniem mialaby by lektura "Toksycznych rodzicow")
i Jacka(z wymienionych wyzej powodow) i Laury,ktora na sile wciskaja w role rodzinnego szwarccharakteru...
i Grzegorza w Noelce,w tym miejscu,gdzie dokonuje bilansu swoich relacji z corka(czy z rodzina w ogole) i okazuje sie taki strasznie samotny...zreszta w ogole mi go raczej szkoda,bo najpierw nie uklada mu sie z maloletnia Laura,a potem i "uroki" malzenstwa niekoniecznie zgadzaja sie z jego wyobrazeniami i nawet z wychowywania wlasnego dziecka jest jakby "odgornie" wylaczony i jego zdanie ma raczej male znaczenie wobec wszechwiedzacych Borejkow
i "starego Schoppe"(nie pomne imienia),bo zycie bylo dla niego tylko
rozczarowaniem

[czarna_herbata]

-Kreseczki było mi żal, gdy widziała Maćka prowadzającego się z Stągiewkówną
- Ignacego, gdy nie umiał się zachować przy Gizeli

[verdana]

Gizeli, ktora na starość została sama.
Laury - za to, że pelnila funkcje "czarnej owcy"
Gabrysi - ktora, wbrew pozosrom, absolutnie nie potrafi cieszyć się
tym, co ma.

[mamalilki]

W sprawie Romci - to nie wina Pulpy ze Baltona jej nie kochal. Żal mi Romy
okropnie ale to nie wina Pulpy. To wina Baltony, ze bezmyslnie robil nadzieje i
LOSU, ktory bywa okrutny. I nie piszcie, ze "wydano Romę za mąż" bo to byla
samodzielna kobieta. Inna rzecz ze szkoda ze nikt jej nie odradzil brania slubu
w depresji. Zamiast tego powinna byla odbyc terapie.
Geniusia - kiedy Ewa wyrzuca pieska przez okno. ten opis dziecka miotającego sie
po podworku w poszukiwaniu zabawki... - to jest jedyne miejsce w calej
jezycjadzie gdzie do dzis potrafie sie rozplakac...

Józefiny

[sir.vimes]

zdecydowanie Józefiny.
I Elki.

I oczywiście oczywistych postaci (Ewy, Lelujki itp itd).

[tennesee]

Gdy pierwszy raz poszła na spotkanie z Mamą Borejkową i sie tak
starannie ubrała, umalowała, kupiła kwiatki i nie zyskała akceptacji:
(

Robrojka

[biljana]

sztampowo trochę, ale zawsze - już od kwiatu kalafiora - było mi go żal... (bo
kwiat kalafiora przeczytałam jako pierwszy)
wszystko, co dobrego mu się nawet przytrafiało, było takie jakby z litości... no
niech ma biey Robrojek na pocieszenie... brr

[mmaupa]

Nawet dwoma :)

[asia-fb]

Tak ogólnie mam wrażenie, że MM musi mieć sporą satysfakcję z tego wątku - prowadzi nas jak po sznurku ;)

Kogo było mi żal? hmmm.... hmmmmm....
Romy, jak większości, bo MM nie pozwoliła tej postaci rozwinąć skrzydeł. Cyryjka, za młodzieńczy motyw z Terpentlą.

[lan-ja]

Aurelii. Po śmierci matki w domu z nową kobietą ojca. Masakra

[mmaupa]

Tak, nieboszczke - niewatpliwie byla mloda zonka.

Co do klinow, to mam wrazenie, ze Natalia w podobny sposob potraktowala Robrojka.

[ginny22]

Miałam to samo napisać odnośnie Natalii, niestety :(

[marajka]

Czuję się jak Królowa Śniegu po przeczytaniu Waszych wypowiedzi. Ja
żałowałam tylko Geniusi, kiedy cieszyła się, że pójdzie z mamą do
zoo, a nie poszła. W ogóle tylko jej było mi tak naprawdę żal. Tak,
że serce mi się ściskało.

[olga233]

Było mi żal Gizeli w latach, gdy mieszkała sama w wynajętym pokoju u
Wojtczakowej. Rodzice zmarli, nie mogła się kształcić, zarabiała
grosze i w dodatku w pokoju było przeraźliwie zimno... \miło
pomysleć, że i zły los w końcu się odwraca.

Tomka Kowalika

[super-historynka]

Tomka Kowalika, kiedy mamert zachowuje się wobec niego mało
tolerancyjnie i bardzo władczo podczas Wigilii u Borejków. Chciał
chłopak zrobić dobry uczynek, zarobić nieco, a tu dąsy ojcowskie i w
dodatku zgrzyt, bo obok stoi atrakcyjna dziewczyna...

Oleńki z Torunia

[zaisa]

Oleńki z Torunia. Bardzo mi pasowała do Robrojka. Natalię lubię, nawet do
pewnego momentu się z nią w jakimś stopniu utożsamiałam (długo byłam przekonana,
że to mój rocznik, autorka zarządziła jednak inaczej, upodobanie do
samochodzików i matematyki, i jeszcze trochę;) ale... Ale Nutria miała większe
szanse na jeszcze kogoś niż Oleńka.

Cyryla i Terpentuli, których urażona duma i ambicja pozwoliły im stracić całe
życie ze sobą. (Swoją drogą przeżyli je niedaleko siebie, czemu się nie szukali?)

Ewy Marcinkowskiej/Jedwabińskiej, bo mimo starań została przez Autorkę skazana
na ciągłą niepewność, strach, brak zaufania do siebie i tego, że bliscy ją
kochają. Nie dano jej szansy takiej jak Marcie Jedwabińskiej, która po latach
pojednała się z synem i którą niejako odnalazła wnuczka.

Pana Jankowiaka, chyba najbardziej gdy wspomina córkę Anitę za oceanem, która
nawet nie przyjechała na pogrzeb matki.

Marka i Jarka Lisieckich. Mimo chwilowej poprawy w Idzie też zostali skazani na
bycie marginesem. Nie udało im się odbić. Już po ich wystąpieniach jako ...,
sami wiecie jako kogo, wymyśliło mi się, że
a) raczej by wyrośli na takich jak ten pan, któremu skrobali samochód hufnalem
(w "Idzie Sierpniowej")
b) jak już musieli się wyżywać na innych, to mogli by być w stylu "honorowy
łobuz" np. jakaś scena, gdzie ich koleżkowie chcą bić może akurat Józinka i
"Nie, bo to Idy syn". Albo samą Idę by obronili przed kimś.

[dakota77]

Czy to, ze Natalia miala wieksze szanse kogos jeszcze poznac oznacza. ze Olenka
powinna jako nagrode pocieszenia otrzymac Robrojka? Zyciowy partner to nie
nagroda na loterii, ludzie nie dobieraja sie w pary po to, by na swiecie ubywalo
singli:-). A Olenki mi zal, owszem, ze dawala soba tak pomiatac upiornej
szefowej, ale poza tym jakos mojej wielkiej symaptii nie budzila.

[czekolada72]

Zawsze bylo mi zal Laury i Gaby - za zupełny brak umiejetnosci
dogadania sie , za swoiste dokopywanie sobie wzajemnie, a Laurze
szczegolnie, bo tez przez w sumie cala rodzinke, z Mila na czele.
Tez znam podobny przypadek, gdy dziecko rozwiedzionych rodzicow cala
zlosc przelewalo na matke, trafiajac w jej najczulsze punkty, mimo,
ze tam nikt nie przelewal nienawisci na faceta - na dziecko.