Oskary i Maliny

[szachida]

W związku z sezonem różnego typu podsumowań, gali itp. proponuję
ranking na Oskary i Złote Maliny dla naszej ulubionej (niech nikt w
to nie wątpi) autorki. Oto moje nominacje:
Oskary (preferuję akcenty humorystyczne): Felicja podsuwająca
Ignacemu książkę kucharską (,,Książka?- ocknął się ojciec-
Kucharska.'', ,,Kwiat kalafiora), pisanka z Hitlerem (,,Szósta
klepka''), aspekt egzystencjalny w dobranockach, zwłaszcza produkcji
czeskiej (,,Pulpecja'').
Złota Malina: bezkonkurencyjnie dla marzenia Gabrysi o spaleniu
podręczników od fizyki. I to pisze miłośniczka Andersena(PALENIE
KSIĄŻEK!!!????).O Heinem nie wspomnę.
Pozdrawiam i czekam na komentarze.

Dla przypomnienia, Andersem

[szachida]

Baśń, swego czasu spektakl ,,Teatru Telewizji'' (to ci dopiero
ogłupiacz), to ,,Krasnoludek u kupca''. Wstyd się przyznać, ale
jedno z nasilniejszych przeżyć mojego dzieciństwa.
Hans Christian Andersen-Krasnoludek u kupca
Był sobie pewnego razu prawdziwy student, mieszkał na strychu i nie
miał nic; był sobie pewnego razu prawdziwy kupiec, mieszkał na
parterze i był właścicielem całego domu. Krasnoludek zamieszkał u
kupca, gdyż co rok na Gwiazdkę dostawał od niego talerz kaszy z
dużym kawałem masła w środku: kupiec mógł sobie na to pozwolić.
Krasnoludek pozostał w jego sklepie i możecie sobie z tego wyciągnąć
naukę.

Pewnego wieczoru student wszedł drzwiami od tyłu, aby kupić sobie
świecę i ser, nie miał kogo posłać, więc poszedł sam; otrzymał,
czego zażądał, zapłacił, kupiec kiwnął mu głową na dobranoc, żona
kupca również mu się ukłoniła, a była to kobieta, która potrafiła
nie tylko kłaniać się, ale posiadała jeszcze dar wymowy. Student
ukłonił im się także; zatrzymał się na środku sklepu, z oczami
wlepionymi w papier, którym był owinięty ser. Była to kartka wyrwana
ze starej książki, która nie zasługiwała na podarcie; stara książka
była pełna poezji.

- Mam tu więcej tego! - powiedział kupiec. - Dałem za to jednej
staruszce parę ziarenek kawy; niech mi pan da osiem szylingów, to
dostanie pan resztę tego papieru.

- Dziękuję! - odrzekł student. - Proszę mi to dać zamiast sera, mogę
jeść sam chleb bez sera: byłoby grzechem, gdyby taka książka została
podarta w strzępy. Jest pan wspaniałym człowiekiem, praktycznym
człowiekiem, ale na poezji zna się pan nie więcej niż ta beczka!

Było to niegrzeczne, zwłaszcza w stosunku do beczki, ale kupiec
roześmiał się i student się śmiał, bo to były tylko żarty. Ale
krasnoludek rozgniewał się, że student odważył się tak mówić do
kupca, który był właścicielem domu i sprzedawał najlepsze masło.

Gdy zapadła noc, zamknięto sklep i wszyscy prócz studenta poszli
spać.

Krasnoludek poszedł do mieszkania i zabrał pani kupcowej jej dar
wymowy (w czasie snu nie był jej przecież potrzebny); na jakikolwiek
przedmiot w pokoju go położył, przedmiot ten zaczynał mówić i
potrafił wypowiadać swoje myśli i uczucia zupełnie jak pani kupcowa;
nie można jednak było obdarzyć tą wymową wszystkich przedmiotów
naraz i miało to dobrą stronę, bo inaczej wszyscy mówiliby jeden
przez drugiego.

Krasnoludek użyczył wymowy beczce kupca, w której leżały stare
gazety.

- Czy to prawda - zapytał - że pani nie wie, co to jest poezja?

- Wiem doskonale! - powiedziała beczka. - To jest coś, co znajduje
się w dole gazety i co ludzie wycinają nożyczkami, wydaje mi się, że
mam tego więcej w sobie niż student, a jednak w porównaniu z kupcem
jestem tylko mizerną beczką.

Potem krasnoludek obdarzył mową młynek do kawy - jakże zaczął mleć!
Obdarzył też darem wymowy beczułkę z masłem i kasę; wszyscy byli
tego samego zdania co beczka, a należy szanować sądy większości.

Teraz pokażemy studentowi! - I krasnoludek poszedł cichutko
kuchennymi schodami na górę, na poddasze, gdzie mieszkał student. W
pokoju paliło się jeszcze światło, krasnoludek zajrzał przez dziurkę
od klucza i zobaczył studenta siedzącego i czytającego podartą
książkę przyniesioną ze sklepu. Jakże jasno było w pokoju! Z książki
wydobywał się promień, który przemienił się w potężne, wysoko
wznoszące się drzewo, rozpościerające swe gałęzie szeroko nad
studentem. Listki były świeżutkie, a każdy kwiat był prześliczną
dziewczęcą główką, niektóre z tych główek miały oczy ciemne i
promienne, inne znów jasne i przejrzyste. Każdy owoc był błyszczącą
gwiazdą, w powietrzu unosił się przepiękny śpiew i muzyka.

Krasnoludek nigdy nie wyobrażał sobie, nie widział ani nie słyszał
takich wspaniałości. Stał na paluszkach i patrzał, patrzał, dopóki
nie zgasło światło. Student zdmuchnął lampę i poszedł do łóżka, ale
mały krasnoludek stał mimo to wciąż jeszcze, bo ciągle słyszał
cichy, śliczny śpiew; była to kołysanka, śpiewana studentowi do snu.

- Jakże tu pięknie! - powiedział mały krasnoludek. - Czegoś
podobnego nie spodziewałem się wcale. Myślę, że chyba zostanę na
zawsze u studenta! - Myślał i myślał, zastanawiał się rozsądnie i
westchnął: - Student nie ma kaszy! - Więc zszedł z powrotem na dół
do kupca i dobrze zrobił, bo beczka zużyła już prawie całą wymowę,
pani kupcowej, wypowiedziała już jednym bokiem wszystko, co miała do
powiedzenia, a teraz miała się właśnie obrócić na drugą stronę, aby
wyczerpać swoją drugą połowę. Ale w tej chwili krasnoludek wrócił i
zabrał dla pani
kupcowej jej dar wymowy.

W całym sklepie, począwszy od kasy, a skończywszy na łuczywie,
wszyscy zaczęli myśleć tak jak beczka, poważali ją do tego stopnia i
ufali jej tak bardzo, że kiedy kupiec czytał "Kronikę sztuki i
teatru" co wieczora w swoim kurierku, myśleli, że wszystko to
pochodzi od beczki.

Lecz mały krasnoludek nie siedział już tak spokojnie jak dawniej,
nie słuchał już tutejszej mądrości i tutejszego rozsądku; gdy tylko
zabłysło światło na poddaszu, wydawało mu się, że to światło
przemienia się w mocne okrętowe liny, które go wyciągają w górę:
musiał uciekać i zaglądać przez dziurkę od klucza i wtedy ogarniało
go takie potężne uczucie, jak nas, kiedy patrzymy na falujące morze,
nad którym Bóg rozpętał burzę. Wtedy wybuchał płaczem, sam nie
wiedział dlaczego, ale w płaczu tym było coś błogiego. Jakże
rozkosznie byłoby usiąść wraz ze studentem pod drzewem, ale to się
nie mogło stać - więc pozostawało mu tylko patrzenie przez dziurkę
od klucza.

Stał tam w zimnym przedpokoju, a jesienny wicher wiał przez
szczeliny w dachu: było zimno, tak bardzo zimno, ale maleńki
krasnoludek czuł to dopiero wtedy, kiedy gasło światło w pokoiku na
poddaszu i dźwięki zamierały, zagłuszone świstem wiatru. Brr, jakże
mu było wtedy zimno! Wsuwał się znowu w swój ciepły kącik, było tam
tak przytulnie i bezpiecznie. Kiedy nadeszło Boże Narodzenie i
zjawiła się kasza z wielkim kawałkiem masła, kupiec zwyciężył
stanowczo.

Lecz pośród nocy obudził krasnoludka jakiś straszny hałas,
rozlegający się za okiennicami sklepu. Krzyczeli ludzie, walili w
okiennice, stróż nocny trąbił: wybuchł wielki pożar. Cała ulica
stanęła w jasnym blasku. Czy paliło się tu, w domu, czy u sąsiada?
Gdzie? Wszystkich ogarnęło przerażenie! Pani kupcowa do tego stopnia
straciła głowę, że wyjęła sobie z uszu złote kolczyki i włożyła je
do kieszeni, aby cośkolwiek uratować, kupiec pobiegł do swoich
wartościowych papierów, a służąca - po jedwabną mantylkę, kupioną za
zarobione pieniądze. Każdy chciał ratować to, co miał najmilszego, i
krasnoludek tak samo: w paru podskokach pobiegł na schody i wpadł do
pokoju studenta, który stał spokojnie przy otwartym oknie patrząc na
pożar szalejący w sąsiednim podwórzu. Krasnoludek chwycił ze stołu
cudowną książkę, włożył ją do swojej czerwonej czapeczki i mocno
zacisnął ją obiema rękami. Największy skarb domu został uratowany.
Potem ruszył, skoczył na dach, wysoko na komin i tam usiadł,
oświetlony płomieniami sąsiedniego pożaru: obiema rękami trzymał
czerwoną czapeczkę, w której leżał skarb. Teraz poznał już swoje
uczucia, wiedział, do kogo właściwie należy jego serce; ale gdy
ugaszono pożar i krasnoludek opamiętał się, powiedział:

- Podzielę się pomiędzy ich obu, nie mogę wyrzec się tak zupełnie
kupca ze względu na kaszę.

Było to całkiem ludzkie uczucie. My wszyscy chodzimy przecież do
kupca - po kaszę.

[sowca]

Pouczająca baśń :)
Oto moje nominacje w różnych kategoriach:
Złote Maliny:
1) kategoria "scena": zmywarka - zarówno jej wystąpienie w
charakterze prezentu dla żony, jak i reakcja patriarchy rodu na ten
niespodziewany zakup
2)kategoria "główna rola żeńska": Gabriela w roli matki
3)kategoria "główna rola męska": Ignacy w roli domowego tyrana oraz
Fryderyk w każdej roli
Oskary:
1)kategoria "scena": jakoś nie mogę wybrać tej jednej jedynej, na
razie przychodzi mi do głowy moment, kiedy Cesia zamyka się na wieży
2)kategoria "główna rola żeńska": Natalia w każdej roli, Kreska i
Róża
3)kategoria "główna rola męska": Robrojek, również w każdej roli

[the_dzidka]

Widzę, że muszę wziąć się za Baśnie - ostatnio czytałam je jeszcze
jako dziecko i tyle domnie docierało. A "Krasnoludka u kupca" w
ogóle nie doczytałam, bo mnie, jako dziecko, od razu znudził.

[agnieszka_azj]

Oskar za rodzinę Żaków i ich rozmowy przy stole :-)))

Złota Malina za dziwactwa Ignaca w "Czarnej Polewce" ze szczególnym
uwzględnieniem zabicia okien gwoździami :-(((

[lutecja4]

Oskar za Bobcia ,ktory bawil sie w Nerona i za cala pozniejsza scene tlumaczenia
mu ze zle zrobil("jeszcze na mnie zarobicie-wylo uszczesliwione dziecko"cytuje z
pamieci ,wiec moze byc niedokladnie ale to bylo cudowne)
Malina za powrot Fryderyka;za przemadrzalego Miagwe i Ignaca zabijajacego balkon
gwozdziami

[mmaupa]

Oskar:
- Rola meska: Leonardo w jaselkach
- Rola zenska: Danka (milczaca) na wiezy i rodziny Zakow komentarze (wpuscmy jej
mysza, jak zacznie kwiczec, to znaczy ze zyje)

Malina:
- Rola zenska: Zmywarka
- Rola meska: namolny Bernard w maluchu.

[lutecja4]

[jhbsk]

Oskar za scenę w operze i ściągnięcie dyrygentowi peruki.
Oskar za Robrojka.
Maliny za zmywarkę, zdziwaczenie Ignacego postępujące z książki na książkę z
apogeum w postaci zabijania drzwi oraz za Miągwę w całokształcie.

[ding_yun]

Maliny:

Rola żeńska: mama Borejko podająca rodzinie lody
Rola męska: Fryderyk, jego ucieczka i powrót a w szczególności
idiotyczne tłumaczenia jak to nie miał chwili, żeby wysłać maila.

Oskary:
Rola męska: Zaczek, pytający uwodzicielsko: "pierożków?". I Dambo
wyskakujący z pociągu.

Rola żeńska: ach, trudny wybór... Ja mimo wszystko stawiam na
klasykę czyli występ Anielki w roli Franciszki. Zwłaszcza ten
pierwszy.

Rola drugoplanowa: Ciotka Lila, za gąsienice palące nargile i
dyktando o jelicie

[mmaupa]

Jeszcze Oskary dla rol drugoplanowych: Dziadek Zak o kumplach Julii (a niech
przyjda, przynajmniej zjedza te wszystkie jajka) i ciocia Wiesia (prosze
kochani, tu macie jajeczka).

[laura-gomez]

Nominowani do Oscarów w kategoriach:
- najlepsza ksiązka: OwR, BBB, Noelka, Pulpecja
- najlepsza rola żeńska: Kreska, Bebe, Natalia, Ida
- najlepsza rola męska: Baltona, Dambo, Robrojek, Tomek Kowalik

Nominowani do Maliny w kategoriach:
- najgorsza ksiązka: JT, CP

[paulina.galli]

laura-gomez napisała:
> - najgorsza ksiązka: JT, CP

Hyyy???? ze sie inteligentnie spytam ale ... nie pamietam wszystkich tytulow i
nie wiem o jakie tytuly chodzi:/

[paulina.galli]

a juz zalapalam Jezyk Trolli i Czarna polewka (blagam piszcie tytuly w calosci
bo potem ja sie zastanawiam pol roku o co "kaman"
tak jak zalapalam po wielu miesiacach na forum zwierzete ze ON-ek to Owczarek
Niemiecki :/)

[grimma]

malina za scene powrotu Frycka z za morza:[

[ginestra]

Ode mnie również Złota Malina dla Frycka (kategoria: główna rola męska) - za
ściemy i złe traktowanie Róży.
Inne Złote Maliny (kategoria: scena):
1. Ignacy rzucający pierogami w telewizor.
2. Zmywarka - podobnie jak przedpiścy.
3. Mila (i Ignacy) - za rozmowy z Laurą o jej ojcu i ogólnie kontekst
4. Powrót Pyziaka

Oskary:
1. kategoria: książka - Brulion Bebe B.
2. kategoria: scena - Filip Bratek pod pompą, Natalia dostrzega go i biegnie do
niego z górki (jakoś tak zapamiętałam tę scenę jako szczególną - dużo emocji,
autentyzm)
3. kategoria: nastrój - cały Brulion, a w szczególności rozmyślania Anieli o
swoim życiu na początku książki (nie umiem uzasadnić dlaczego akurat ta scena -
jest ich wiele przecież)
4. kategoria: ciepło domowe, umiejętność oderwania czytelnika od własnych
problemów i przeflancowania do świata przedstawionego: - OwR, KK, ale też Brulion

Ach, można by pewnie długo wymieniać.
Fajny ten wątek!

[szachida]

I jak ta wypisaliśmy te wszystkie najlepsze sceny to wyszło, że te
książki są naprawde cudowne.
Dziękuję za odzew.

[kaliope3]

Mam nadzieję że to jeszcze nie koniec!? Ode mnie potężny oskar za całą
absolutnie "Szóstą klepkę"-za każdą dosłownie stronę,słowo i przecinek,za
wywołującą nieodmiennie dreszcze scenę ujawnienia talentu aktorskiego
Anieli-cudowne-no i niezapomniana,wspaniała,przejmująca do cna Genowefa
Pompke(vel Bombke,Sztompke itp).
Wielka malina dla Fryderyka i Ignacego Grzegorza-nigdy ich nie polubię,są
nieprzyswajalni po prostu.

[onion68]

Oskar za efekty specjalne:
"Ida spała beznamiętnie i wyniośle" :-)
Żeńska rola pierwszoplanowa - Cesia Żak
Męska rola pierwszoplanowa - Maciej Ogorzałka
Żeńska rola drugoplanowa - Irena i Julia Żak ex equo
Męska rola drugoplanowa - Żaczek i straszny dziadunio jw.
Książka - "Szósta klepka" (oskarowiec u mnie)
Maliny:
Efekty specjalne - szerszenie
Żeńska rola pierwszoplanowa - Róża
Męska rola pierwszoplanowa - Fryderyk
Żeńska rola drugoplanowa - ??
Męska rola drugoplanowa - Ignacy, ale dopiero po IŚ
Książka - "Żaba" i CzP ex equo

[doti.80]

Oskary:
Najlepsza książka, całokształt: "Szósta klepka"
Żeńska rola pierwszoplanowa : Ida w "Idzie Sierpniowej"(nie traktuję
tego jako zdrady wewnętrznej:)
Żeńska rola drugoplanowa : Genowefa Bombke
Męska rola drugoplanowa : wspólnie Żaczek i dziadek Żak
jest jeszcze taka kategoria oskarowa:
najlepsza scenografia i dekoracja wnętrz-mam na mysli
nastrój: "Nutria i Nerwus":za chwilę prawdziwej świętojańskiej magii
Maliny:
Książka, całokształt: "Czarna polewka"
Żeńska rola pierwszoplanowa : Róża
Męska rola pierwszoplanowa : Fryderyk
Żeńska rola drugoplanowa : hm, nie wiem
Męska rola drugoplanowa : Bernard w "Imieninach"

[sowca]

Pozwolicie, że dopiszę jeszcze parę moich opinii :)
Oskary:
Książka: "Nutria i Nerwus", "Opium w rosole", "Imieniny"
Rola drugoplanowa żeńska: Julia i Irena Żak (jak ktoś już napisał
wcześniej)
Rola drugoplanowa męska: Dziadek Żak, Żaczek
Rola epizodyczna: mlekodajna staruszka ("Halo, panie młody! Pan po
mandolinę?")
Pocałunek(taka bardzo świeża kategoria:D): Nutria z Nerwusem (NiN),
Nutria z Robrojkiem (TiR)
Maliny:
Książka: Czarna Polewka,niestety
Rola drugoplanowa żeńska: Pani Sznytek, Alma Pyziak
Rola drugoplanowa męska: Piotruś Żeromski

[niebieskazarowka]

Oscary:
książka: Bulion BebeB, Opium w rosole, Noelka
Rola pierwszoplanowa żeńska: Aniela w Kłamczusze, Nutria w NiN,
Rola pierwszoplanowa męska: (ojj, będzie tego dużo... :P)
Dambo, Przeszczep, Baltona, Bernard (w przeciwieństwie do innych ja go barzdo lubie :P)
Rola drugoplanowa żeńska:jak wyżej (tj Julia i Irena) + Ciotka Lila
Rola drugoplanowa męska : Zdecydowanie Bobcio, Żaczek, Dziadek Żak
Pocałunek:Baltona z Patrycją

Maliny:
Książka:Czarna polewka
Rola męska: Ignacy Grzegorz!
Pola żeńska: Alma Pyziak, Matka Fryderyka

i ogólnie wątki dot. Ignacego Grezgorza i Czekoladki & Józinka i Trolli

a poza tym cała reszta jest w porządku :)

[tygrys2112]

Tutaj chcę świadomie odbić od tematu, ale był kiedyś tu wątek "Nasze
niekonsekwencje" czy o poodobnym tytule i już od jakiegoś czasu
chciałam napisać coś o tych pisankach z Hitlerem, bo ciągle się one
przewijają.

Nie powiem i mnie one śmieszyły w zasadzie.

Ale kiedyś była na forum poruszona sprawa zabawy w wieszanie Saddama
i wszystkie głosy były przeciw, czemu się absolutnie nie dziwię, bo
sama jestem przeciwko takich praktykom. Tylko pomyślcie - de facto
sedno zarówno pisanek z Hitlerem jak i tej zabawy jest podobne -
dziecko przenosi wzorzec jakiejś okrutnej postaci/wydarzenia, bo
jest dla niego czymś niezwykłym. W sumi to nie jest wcale śmieszne,
że dzieciak rysuje kwiatuszki wokół głowy kolesia, który wymordował
miliony, tak samo jak nie jest zabawne, że ktoś się bawi w czyjąś
egzekucję. :/ Jasne, że dzieciak to dzieciak i w Bobciu chyba
śmieszy nas ta jego nieświadomość wszystkiego - w końcu dzieci takie
są, zresztą to moja ulubiona postać dziecięca. Ale jakoś mimo
wszystko ta scena z pisankami ma dla mnie jakiś dwojakie
zabarwienie. Zabawna niby, ale jakoś mi coś w niej zgrzyta.

[mmoni]

Tygrys, nie wiem, w jakiej epoce chodziłaś do przedszkola. Ja troszkę później
od Bobcia i pamiętam, ze Hitler to był bohater masowej wyobraźni przedszkolaków,
pewno przez ciągle lecące w TV filmy wojenne. W związku z czym
najpopularniejsze piosenki to nie były te oficjalnie narzucone przez panie
przedszkolanki, tylko np. takie:
Lato lato już po lecie
jedzie Hitler na emzecie
na wirażu dodał gazu
aż się znalazł na cmentarzu
na cmentarzu ryki krzyki
grają w piłkę nieboszczyki...

Dalszego ciągu nie pamiętam, pewno jest gdzieś w głębiach mojej podświadomości i
mógłby zostać wydarty stamtąd przez hipnozę, ale aż tak bardzo mi nie zależy.
Drugim przebojem było znane z "Zakazanych piosenek" "Dzisiaj w Warszawie"
śpiewane na melodię "Dzisiaj w Betlejem".

Zabawię się w ludowego psychologa dziecięcego i zaryzykuję stwierdzenie, ze ta
oszałamiająca popularność Hitlera jako bohatera masowej wyobraźni brała się
właśnie stąd, że dorośli się trochę gniewali, jak się śpiewało takie głupoty.
Przyjemnością było właśnie łamanie tego zakazu, tak samo jak z mówieniem
brzydkich słów.

Nawiasem mówiąc, wieki temu natknęłam się gdzieś na poważny nakowy artykuł o tym
hitlerowskim folklorze dziecięcym, autorstwa bodajże prof. Doroty Simonides.
Niestety dokładne informacje bibliograficzne spoczywają w tym samym zakątku
mojego mózgu, co dalszych 20 zwrotek pieśni o Hitlerze na emzecie.

Co jest fantastyczne w Musierowicz, to właśnie umiejętność podpatrywania takich
drobnych szczególików, który nadają smak epoce. Na przykład to zdanko z "Opium
w rosole" o saneczkujących dzieciach, które wszystkie są ubrane w ortalionowe
kurteczki w kolorze czerwonym lub granatowym. Ja miałam też taką kurteczkę,
czerwoną. A to, ze Hitler średnio się nadaje na motyw dekoracyjny pisanek, to
dodaje trochę ostrości tej książce i rodzaju poczucia humoru, jakie jest tam
prezentowane. Ale ja generalnie mam bardzo rozszerzone granice tego, z czego w
moim pojęciu wypada się śmiać.

[tygrys2112]

Nie chodziłam w ogóle do przedszkola, więc nie mam pojęcia jakie w
latach osiemdziesiątych śpiewało się piosenki :)
Ale to bardzo ciekawe co piszesz. Nie miałam pojęcia, że było to
takie szerokie zjawisko. Czyli jest to niejako kolejne nawiązanie do
rzeczywistości ze strony pani Musierowicz. Może sięgnę nawet po ten
artykuł, o którym piszesz. To dla mnie zupelnie coś nowego.

[marajka]

Szerokie zjawisko. Pamiętam, byłam z mamą na wycieczce i po powrocie
chwaliłam się kuzynce, że widziałam Niemcy po drugiej stronie
granicy. Ona na to: A WIDZIAŁAŚ HITLERA??? W tem sposób w wieku 5
lat, dowiedziałam się o jego istnieniu.

[marajka]

Oskar:
Mila i obcięcie warkocza
Aniela witająca ojca w Poznaniu
Ropuszka bez pantofelków
Malina:
Mieszkanie w suterenie
Ignaś- za całokształt twórczości

[ananke666]

Mmoni, w pełni popieram. W moim przedszkolu też śpiewało się bzdury o Hitlerze.
Zresztą, zauważcie, że dzieci są dosyć odporne na wszelkiego rodzaju makabrę. Ich wyobraźnia inaczej działa. Weźcie pierwszą z brzegu bajkę, np. o Jasiu i Małgosi. Dzieci zostawione w lesie na pewną śmierć, chęć ludożerstwa i palenie żywcem. Tego w ludowych bajkach jest masa. Złe siostry podmieniające dzieci na szczeniaki, a niemowlę w skrzynkę i do morza, źli bohaterowie zabijani na końcu, rodzice wypędzający dzieci w świat itp. W książkach np. Makuszyńskiego, typu O dwóch takich, co ukradli księżyc, też. Jakoś tak lekko szło mu pisanie o głodowej śmierci.

[croyance]

Oskary:

postac Ewy Jedwabinskiej w OwR - za wiarygodnosc psychologiczna i
dramatyzm postaci
watek relacji Ewy i Aurelii w OwR - jw.
Celestyna myslaca, ze ma grube nogi - za genialne przedstawienie
stanu ducha nastolatki
Danusia w 'Szostej Klepce' - za wspaniale skonstruowana postac
Pisanka z Hitlerem - Oskar bezkonkurencyjny
Pan Jankowiak w 'Dziecku Piatku' - za wiarygodnosc psychologiczna i
dramatyzm postaci
'Szosta Klepka' w calosci - za komizm sytuacyjny przeplatany z
prawdziwa madroscia zyciowa, przedstawiony swietnym jezykiem
'Dziecko Piatku' - za prawdziwosc i zawarty w niej smutek

wiecej nie pamietam jak na razie, ale na pewno cos ominelam

Zlote Maliny:

Roza i Fryderyk - za wykreowanie najnudniejszej i najmniej
sympatycznej pary na swiecie
Roza jako postac - za braki logiczne w charakterystyce postaci
Dmuchawiec jako postac - bo go nie lubie i juz :-P

na razie tyle, bo sie spiesze

[fandzolka502]

Oskary:
Postać pierwszoplanowa: Pulpecja
Postać drugoplanowa:Pan Jankowiak
Scena:Chyba wszystko z Szóstej Klepki, wszystko z Noelki i Pulpecji:)
Książka:,,Noelka''-bo wiele wątków, zaskakujące zakończenie, no i
łezka się kręci:)I jeszcze scena w BBB na dworcu. I pojednanie
Aurelii z Ewą w OwR na końcu.
Przedmiot: Koszulka Baltony z fijołem i śledź pani Sznytek

Maliny:
Postać pierwszoplanowa:Nerwus. Uch, jak mnie irytuje.
Postać drugoplanowa:Bernard. A ten niestety jeszcze bardziej.
Scena: Napad Lisieckich na Kozia
Książka: Czarna Polewka

[yennefer_z_v]

Na początek chcę zaznaczyć, że niekoniecznie oceniam ze względu na sympatię do bohaterów. Czasem przeważa zachwyt nad konstrukcją postaci - to raczej przy Oscarach, bo przy Malinach wygrywa irytacja ;)

OSCARY:
- książka
nominacje: "Szósta klepka", "Opium w rosole", "Noelka", "Kalamburka", "Nutria i Nerwus".
Oscar dla "Opium w rosole".
- główna rola żeńska
nominacje: Aniela, Gaba, Ida, Kreska, Natalia.
Oscar dla Idy.
- główna rola męska
nominacje: Hajduk, Pyziak (zanim go "stoczono" do rynsztoka), Dambo, Nerwus, Wolfi.
Oscar dla Nerwusa.
- drugoplanowa rola żeńska:
nominacje: Julia, ciotka Lila, Ewa Jedwabińska, Terpentula, Gizela (czy to drugi plan?).
Oscarowy "tie": nagrody dla Ewy Jedwabińskiej (a Pani Musierowicz uważa ją za niebyt udaną postać) i dla Gizeli.
- drugoplanowa rola męska
nominacje: Dziadek, Żaczek, Jacek Lulejka, Adrian Lulejka, Paweł Żeromski.
Oscar dla Dziadka.
- nastrój
nie mam sił na wymyślanie nominacji. Wygrywa "Nutria i Nerwus".
- scena
to bym sobie musiała jeszcze porządnie przemyśleć

ZŁOTE MALINY:
- książka: "Język Trolli"
- główna rola żeńska: Bella
- główna rola męska: Ignacy. Właściwie na równi z Fryderykiem, ale tego ostatniego po "Imieninach" raczej lubiłam i mam jeszcze śladowy sentyment.
- drugoplanowa rola żeńska: Trolla? (nie mam pomysłu, nikt mi aż tak nie "podpadł")
- drugoplanowa rola męska: Ignacy Grzegorz

[basiulka1881]

Oskar dla Tomcia Kowalika- zarówno w Kłamczusze i Noelce- za
inteligencję, dowcip, poczciwość i dobroć, uczciwość i głęboko
zakorzenione zasady moralne oraz męskość przy równoczesnym braku
urody- lubię go najbardziej ze wszytskich przewijających się
facetów- był świetny zarówno jako dziecko jak i młodzieniec

[juzeffa]

Oskary:
1. Gabrysia piekąca tort w KK.
2. Postać Cesi w 6Klepce, i postać Aurelii w Opium.

Malina: 1.Fryderyk Shoppe - za wszystko.
2. Janusz Pyziak jadący na ślub Laury.
3. Sprawa mieszkania Róży i Fryca.

[sir.vimes]

Oskary:
rola żeńska: Cielęcina
rola żeńskie drugoplanowa: ciotka Lila

rola męska: Bernard w BBB
rola męska drugoplanowa: Żaczek (cały)

najlepsza książka: BBB i Szósta Klepka
najpiękniejszy romans: Elka i Tomek
najsłodsze dziecko: Bobcio

kategoria specjalna: wnętrza : pokój Józefiny w BBB

Maliny

rola żeńska: Gaba (mniej więcej od "Nutrii...")
rola żeńska drugoplanowa: Mila

rola męska: Frycek
rola męska drugoplanowa: Grzegorz (wszędzie)

dziecko: Ignaś

romans: trudno wybrać, Nutria i Filip?, Nutria i Rojek? Grzegorz i Gaba nie
kwalifikują się bo to żaden romans

najgorsza ksiązka: trudno wybrać, JT, CP itp nie biorę pod uwagę bo byłoby za prosto

kategoria bardzospecjalna: Frycek i Róża w Imieninach - dla Frycka za
całokształt, dla Róży- za to, ze lezie za Fryckiem jak cielę na rzeź.

[verte34]

Oskary:
Bernard, w scenie z pękniętą gumką na wywiadówce... "Aniello, to
należy do Ciebie". AU-TOR, AU-TOR!!
Tomcio i Ciotka Lila, za dyktando o jelicie, przy tej scenie
PŁAKAŁAM.
Maliny (a tak naprawdę to Bąki, nie wiem czy wiecie;))
Trolla, za całokształt
Pyza w ostatnim wcieleniu, co za ból...

[paulina.galli]

Oscary:
Genowefa Bompke-Sztompke
Cesia żak i reszta Żaczkow
BOBCIO!!!! :)
zceny z zycia wziete z Noelki - czyli wedrowka po domach wigilijnych :)
dziewczyna z cytrynami probujaca opetac maciusia Ogorzalke :) (czyli femme
fatale z Opium - nie pamietam imienia!!!! :))

Maliny:
bezapelacyjnie : Roza i Laura - bleeee... nie wiem ktora bardziej obrzydliwa -
rozmemlana roza czy pseudokocia Laura
nudne, wtorne, schematyczne i sztampowe a jakby bylo tego malo - denerujace.
a dalej :
- "absztyfikanci" wyzej wymienionych panienek
- Miagwa
- poźno ksiazkowe Gabrysie, Grzegorze, Babisie i Dziadunie

[ako17]

Wskrzeszam bez wielkiej nadziei na rozruch, bo odkąd wrzucam archiwalne wątki (będzie już z półtora roka), jeszcze nigdy się nie udało tak naprawdę żadnego starego wątku porządnie poruszyć.
Może ten będzie jakoś nośny, bo spoko się wydaje ;)

[ako17]

Wg. mnie Najlepsza scena Jeżycjady to:
Przedstawienie Hamleta w Kł
Jasełka w Pulpecji
Przesłuchanie Bobcia w SK

[tajna_kryjowka_pyziaka]

ako17 napisała:

> Wg. mnie Najlepsza scena Jeżycjady to:
> Przedstawienie Hamleta w Kł
> Jasełka w Pulpecji
> Przesłuchanie Bobcia w SK
>

"Dwunasta dochodzi, baranie!" na zawsze w moim sercu😍

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:


> "Dwunasta dochodzi, baranie!" na zawsze w moim sercu😍

i w moim!!! 17:30

[tajna_kryjowka_pyziaka]

Oskar dla Robrojka, Złota Malina dla Dziadojka. Za rolę Roberta Rojka.

Oskar dla Jedwabińskich za rolę rodziny dysfunkcyjnej.
Złota Malina dla Borejków za rolę rodziny idealnej.