aż chce się żyć:):):)

[agazuchwa]

szkoda że nie mam czasu żeby czytać czytac czytać te wszystkie
wątki...na to forum trafiłam przypadkiem w chwilach kryzysowych
rozkładam po domu musierowiczową:) w róznych miejscach i tam gdzie
aktualnie jestem biore coś do ręki otwieram na dowolnej
stronie:):):) i czytam
pozdrawiam wszystkich
aga

[ginestra]

Ago, niesamowita jesteś! :)))))
Jaki entuzjastyczny wpis! Rozumiem, że to z radości, że trafiłaś na to forum.
Mam nadzieję, że się tu rozgościsz. :)

Przypomniały mi się moje własne uczucia kiedy przypadkiem, szukając czegoś w
googlu, znalazłam to forum - pierwsze wrażenie określiłabym jako wielkie
zaskoczenie, euforię i taką jakby nierealność: oto istnieje sobie __od dawna__
grupka ludzi, którzy najspokojniej na świecie piszą sobie o Jeżycjadzie - i to
tak fajnie piszą, a ja nic o tym nie wiem! Pamiętam, że w jednym z pierwszych
wątków jakie przeczytałam ktoś mówił o tym, że Ignacy jest dzieciorobem i
próżniakiem i inni też się wypowiadali dość zabawnie - byłam w szoku (bo
wcześniej miałam taką nieświadomą wizję, że o bohaterach tych książek można
mówić tylko w samych superlatywach), rozbawieniu i absolutnym zawrocie głowy.
No, po prostu uczucie jest niepowtarzalne. :)

A te książki i forum naprawdę dodają chęci życia i optymizmu :)
Pozdrawiam Ciebie i wszystkich!

[onion68]

A ja pamiętam, jak się zdziwiłam i ucieszyłam, że są inni dorośli, którzy
czytają Jeżycjadę :-) Wcześniej nie znałam nikogo takiego.

[anutek115]

A ja znałam co prawda dorosłych czytających Jeżycjadę, ale tylko takich, którzy
byli bezkrytycznie zachwyceni. I myslałam na, że jak mi to i owo zgrzyta, to
jestem za stara/czepialska/zgorzkniała... bo, podobnie jak Ginestra, byłam
przekonana, że tylko tak z niczym nie zmąconym zachwytem Jeżycjadę czytać
należy. I jak przez przypadek znalazłam forum (buszowałam w forum "Książki" i
pstryknęłam z ciekawości na "Pokaż wszystkie") to najpierw wpadłam w osłupienie,
że jest aż tylu ludzi czytających MM i mających własne zdanie, często zupełnie
inne niż ci zachwycający się na ślepo i zupełnie inne niż ja. Ale dłuuuuugo się
nie odważyłam odezwać, bo ludzie na forum wydawali mi się tacy zaprzyjaźnieni,
jak, bo ja wiem, dobrze zgrana klasa szkolna, gdzie każdy "nowy" musi czuć się
trochę zagubiony, no a jak nie jest za śmiały, to już w ogóle nadaje się głównie
do "podpierania ścian". Odważyłam się przy wątku "Irytacje w Jeżycjadzie"... i
poszło :-))).
Mam nadzieję, że zagościsz na długo, Agnieszko.

[ding_yun]

Moje wrażenia niemal dokładnie pokrywają się z tym, co napisała
Ginestra więc nie będę się powtarzać. Poza tym muszę tylko
powiedzieć, że trafiłam na to forum w absolutnie najwłaściwszym
momencie życia. To było pod koniec ostatnich wakacji, wyjeżdżałam na
studia do Anglii, byłam przerażona. Potem jak to zwykle okazało się
że nie taki diabeł straszny, ale przeżywałam jednak mnóstwo trudnych
momentów. I naprawdę, choć moze to zabrzmieć dziwnie, to forum mi
pomogło. Już dawno chciałam o tym napisać, dzięki Adze trafiła się
okazja :)

[k_linka]

Poczatki na forum sa piekne - jest tyle do przeczytania... Zazdroszcze wszystkim nowym uczestnikom.... Tyle ciekawych rzeczy do przeczytania:)

[veranillo]

Zgadzam się z Agą, mnie też na początku odnalezienie tego forum bardzo ucieszyło
:) Jestem rok młodsza od Laury, ale mimo to jakoś nigdy w moim otoczeniu nie
było wielu osób interesujących się Jeżycjadą, że o starszych czytelnikach
jeżyckiej sagi nie wspomnę. Moja mama (z kolei równolatka Gaby) czytała pierwsze
części, ale zakończyła na "Opium w Rosole". Koleżanki kiedyś tam czytały, ale
nigdy historia nie wciągnęła je tak, jak mnie, a nowszych części już nie
kupowały. Zawsze mi więc brakowało osób, z którymi możnaby spokojnie pogadać o
jeżycjadowych bohaterach. Co prawda, dogłębna lektura forum zajęła mi prawie dwa
miesiące (na nadmiar wolnego czasu nie narzekam ;), ale teraz już jestem na
bieżąco i z przyjemnością codziennie podczytuję :)