l'italiano x tutti :)

[nioszka]

czyli wątek dla tych, którzy nam, głodnym wiedzy (Tygrys,
ja, ...???), zechcą jej udzielać (Ginestro kochana :D, R4f
kochany :D)

[ready4freddy]

zadawajta pytania, a bedzie wam odpowiedziane :)

[ginestra]

Z wielką nieśmiałością, ale chętnie służę pomocą. :)
Myślę, że jest nas tu, zgłębiających tajniki włoszczyzny, więcej na forum. Coś
tu ostatnio słyszałam o studiowaniu podręcznika do włoskiego ;)))

[kaliope3]

Ech...chętnie bym Wam zadała jakieś zaskakujące pytanie,które spowodowałoby
lawinę wpisów,ale niestety-z włoskiego umiem tylko liczyć do
dziesięciu,powiedzieć dzień dobry,dobranoc i dobry wieczór,zapytać "gdzie
jest",no i od dziecka pamiętam zdumiewający fakt,że kolacja to wcale nie
colazione(chyba tak się pisze?)tylko cena(?).
A tak w ogóle to bardzo mnie zainspirował przykład koleżanki Ginestry i
obiecałam sobie solennie,że też tak spróbuję z tym samouctwem

[ready4freddy]

to prawda, colazione to sniadanie. a cena to kolacja. tak przy okazji, divano to
nie dywan, tylko kanapa, a dywan to tappeto. mnie zawsze bawia i zaskakuja
slowa, ktore w polskim maja juz tylko wydzwiek negatwyny, a we wloskim
niekoniecznie. np. dilettante to amator (w sporcie), albo dyletant w naszym
rozumieniu tego slowa.

[lezbobimbo]

Bo tapeta to "dywan" do wieszania na sciane - od arrasów sie wzielo i
na tasmach papieru we wzorki skonczylo :) Tappeto tak samo w
germanskich narzeczach - Teppich i tez "divan" to kanapa :)

(czy juz pisalam, ze uwielbiam etymologie? ;)

[ready4freddy]

no dobra, ale co ma dywan do kanapy? :) albo inaczej: skad w polskim wzial sie
ten dywan? :)

[lezbobimbo]

Wlasnie mysle, az skwierczy ;) I dywan i kanapa obce slowa, nie znam
jeszcze ich drogi do Polski.. i jeszcze te francuskie kanapki
jadalne - canapées - mi sie wtracaja..
Moze dywan-mebel mial niskie nózki wiec wygladal jakby lezal na
podlodze? Wiec wszystko co miekkie, ciezkie i ozdabialo podloge
zaczelo byc nazywane dywanem? Nie wiem!

I przepraszam za zasmiecanie wloskiego watku parlare italiano!
Oczywiscie offtop, a czegózby sie innego spodziewac po naszym forum
;) I tak rekord, ze dopiero po 5 postach ;)

[nighthrill]

A "tapczan" to słowo tureckie, a propos kanapy:)

[ready4freddy]

nighthrill napisała:

> A "tapczan" to słowo tureckie, a propos kanapy:)

no prosze :) sevilay, czy mozemy prosic o oficjalne potwierdzenie (tudziez
oryginalna pisownie i zapis fonetyczny, jesli mozna :)?
u mnie w domu z kolei tapczan zostal zastapiony zenkiem. tzn. to tez tapczan,
ale juz nie turecki, tylko taki bardziej swojski, stad nazwa handlowa "Zenek".
niby nic, ale rodzicielka czasem mi raportuje, ze "kot znow podrapal Zenka" i
juz wiem, w czym rzecz :)

[anutek115]

To ja tez pozaśmiecam wątek włoski innymi językami i dodam, że o ile pamiętam
(nie mogę lecieć do słownika i sprawdzać, bo dziecię spi mi na kolanach snem
niewinnem, a wolałabym coby jeszcze pospało i dało mi możliwość poczytania
foruma) po rosyjsku "diwan" to też kanapa... zaś "ubirat' krawat'" to "ścielić
łóżko", kocham "false friends" we wszystkich językach, taki off topic off topicu...
I jeszcze w ramach off topicu pozwolę sobie złożyć wyrazy uznania dla Waszej
zywotności forumowej. Wracam ci ja po dwóch dniach tradycyjnego postu
komputerowego, wchodze na forum i ... po prostu nie wiem, w co oczy włożyć i od
czego czytać zacząć! Piekne uczucie. nadaje się w pełni do wątku "to lubię" :-)).

[ready4freddy]

uomatkosfienta, o false friends to moge godzinami... bo akurat miedzy wloskim i
angielskim to sa cholernie wredne gadziny. podzielilbym je z grubsza na trzy
kategorie:
a) oczywiste - no wszyscy wiemy, ze "riunione" to nie "reunion", tylko
"meeting", a "confrontare" to nie "to confront", tylko "to compare", i supcio,
jak mowi kumpela mojej Mamy.
b) tzw. italianate, italianata to taka modyfikacja slowek cazzata czy cavolata,
czyli "pierdola (w domysle: saska)" :) otoz sa to takie slowa, ktore sie
"wymysla" (np. tlumaczac z wloskiego na angielski) i jest sie pewnym, ze to
powinno zadzialac. bo "dobrze brzmi". ale w slowniku angielskim nie ma. nic mi
do glowy nie przychodzi w tym momencie... o, fidelizzare na ten przyklad. slowo
branzowe :) oznacza sprawianie, ze klient bedzie nam (marce, firmie) wierny.
customer loyalty znaczysieu. prawda, ze "to fidelize" brzmi slicznie? a tu doopa
zbita :)
c) tak oczywiste italianate, ze to nie moze byc prawda (w tekstach juz po
angielsku, o ktorych wiemy, ze ktos je tlumaczyl z wloskiego). slowa, ktore
wygladaja jak wloskie slowo z zastapionymi niektorymi literami, zeby bylo
bardziej angielskie. na wszelki wypadek hop, do slownika.. i co? i jest takie
slowo!!! akurat w tym momencie zadne nie przychodzi mi do glowy, zreszta nie
chodzi tu o jakies powszechnie uzywane slowka, tylko jakies terminy biznesowe,
prawne czy handlowe, ale fakt faktem, ze sie zdarza :)

natomiast nie potrafie zrozumiec jak to jest, ze po wlosku mowi sie "czep sie
tramwaja". tzn. jest powiedzenie, ktore w tlumaczeniu znaczy dokladnie to samo.
slowo w slowo. a to przeciez jest mowa potoczna, slang, kolokwializm. jak?
skad?? czy to bylo w jakims filmie, przetlumaczyli doslownie i sie przyjelo? ale
jak, z naszego na ichnie, czy na odwrot? zdziwniej i zdziwniej...



a, jeszcze mi powiedzcie, co to jest "wloszczyzna". i nie przyjmuje korzenia
pietruszki w skladzie onej, bo jest on tu nieosiagalny.


ps. sie mi przypomnialo: w ostatnim focusie tutejszym byla odpowiedz na pytanie
czytelnika, dlaczego po polsku "italiano" to "wloski", inaczej niz w innych
jezykach. ponoc od wlosow, bo mieli dlugie. kudlaci tacy byli, znaczy w dawnych
wiekach, ci rozni Canaletto i tacy tam :)

[lezbobimbo]

ready4freddy napisał:
>a, jeszcze mi powiedzcie, co to jest "wloszczyzna". i nie przyjmuje
>korzenia> pietruszki w skladzie onej, bo jest on tu nieosiagalny.

Wloszczyzna to ponoc: nieco marchwii, nieco korzenia pietruszki
(sorry freddy bimbono;) seler, kapusta wloska i por. Ponoc
przywiozla nam to królowa Bona herbu Smok polykajacy dziecko, choc
kto ja tam wie? :)

> ps. sie mi przypomnialo: w ostatnim focusie tutejszym byla
>odpowiedz na pytanie> czytelnika, dlaczego po polsku "italiano" to
>"wloski", inaczej niz w innych> jezykach. ponoc od wlosow, bo mieli
>dlugie. kudlaci tacy byli, znaczy w dawnych> wiekach, ci rozni
>Canaletto i tacy tam :)

Nie nie nie nieeee! Zadne kudelki Canalettich nie tlumacza starej
nazwy;)
Wlosi i Wlochy po polsku pochodza od okreslenia Wolosi.
Wolosi to ludy wschodnio"italskie" czyli ludy mówiace jezykami
romanskimi i starolacinami, mieszkajace na poludniowych Balkanach
nad Grecja. Po rozpadzie imperium rzymskiego zostali wyparci przez
Slowian w góry balkanskie i az do dzisiejszej Rumunii. Mieli tez w
Bulgarii przez chwile Cesarstwo Wolosko-Bulgarskie. Najbardziej
podoba mi sie nazwa Kucowoloszy ;)
Ludy woloskie same siebie okreslaly tak jak Rzymianie - Roma,
Romani, Ramani.. stad tez Rumunia.
Z Wolochów wyksztalcili sie jak widac dzisiejsi Rumuni (i dlatego
mówia w narzeczu lacinskim a nie slowianskim) a pozostalych Wolochów
nazywa sie Arumunami itd. Ponoc jezyk albanski jest podobny do tych
woloskich narzeczy.

Nazwa Wolosi, Wlochy (w innych euro-jezykach Vlach, Voloch, Walch)
pochodza z germanskiego slowa "Walha" oznaczajacego "obcy" lub
"cudzoziemiec" którym to okresleniem germanskie ludy nazywaly
ludnosc.. celtycka a potem romanska-rzymska.
Prawdopodobnie germanskie ludy uslyszaly te nazwe od plemion
celtyckich - nazywanych przez Rzymian Volcae a przez Greków
Ouolkai.
Od celtyckich plemion Volcae pochodzilby wiec tez dzisiejszy kraj
Walia (Wales) z jezykiem Welsh.
Po celtycku laczy sie te nazwe z "golchi" - umywac sie lub folc
"kapac sie" albo z rzeka Volca. Byc moze to tez walijskie "gwelch"
czyli sokól.

W starym górnoniemieckim "walhisk" znaczyl rzymski, w norweskim
"valskr" i "Vilir" - Francuz, Rzymianin, w staroangielskim "wilisc"
znaczy obcy, nieangielski" - w sensie nie-germanski itd.

[ready4freddy]

:) no to kicha straszna, bo korzenia pietruszki tu nie uswiadczysz, a i selera
takiego-jako-my-znamy tez trudno dopasc (ale czasem sie udaje).
tego weza z dzieckiem w paszczy to mamy w logo, tzn. Alfa Romeo ma :) dopiero
niedawno sie dowiedzialem, ze to dziecko - myslalem, ze to taki jezyk czerwony
:OOO a to jakis mediolanski symbol, prosze ja was.

a co do kudlatych, a raczej wolosatych (hy hy hy... Wolosaty, siad! kto pamieta
Tytusa w Bieszczadach? :) Wolochow to tez kiedys mi sie to o uszy i oczy obilo.
w takim razie przylapalim fikusa focusa na konfabulacjach, co powaznie podwaza
moja jak dotad niepodwazalna wiare w madrosc onego periodyku. innymi slowy:
trust no one :)

[ginestra]

Niesamowicie ciekawy wykład, Lezbobimbo!
Nie wiedziałam o tym wszystkim, o tych ludach, historii i nazwach.
I nawet u nas w Warszawie jest ulica Woloska - to pewnie od tych ludów.
Jak ciekawie!
Pozdrawiam!

[lezbobimbo]

Dziekuje ponownie Ginestro droga za takie uznanie :)

Spedzilam kilka upojnych chwil na szperaniu w informacjach - nie ma
to jak research zupelnie innych rzeczy niz wlasna praca dypl ;)

Przepraszam ze ten "wyklad" taki chaotyczny, pisalam na goraco.
Daloby sie oczywiscie krócej:

1. bylo sobie celtyckie plemie Volcae, mieszkajace na poludniu
Europy a takze na Morawii i az po Anatolie.
2. ich sasiedzi germanscy nie umieli wymówic ich nazwy, wiec
nazywali ich Walhia (czy Walchowie).
3. Celtowie zostali czesciowo wyparci przez Rzymian i ich imperium
4. Germanowie zaczeli mówic Walchowie takze na Rzymian
5. Nazwa Walchow-Wolosów przeniosla sie tez na ludy romanskie
mieszkajace na poludniowych Balkanach
6. upadlo imperium rzymskie, Wolosi istnieli teraz tylko ci
balkanscy
7. po wieluset latach, powstaje panstwo polskie, gdzie do dzis
mówimy archaicznie Wlosi na Italianców oraz Wolosi na balkansko-
rumunskie ludy.

:-) pozdrawiam!

[ginestra]

Dziękuję raz jeszcze!
Dzięki temu podsumowaniu łatwiej jest wszystko zwizualizować i nawet zapamiętać
i przechować potem te informacje w głowie :)
Bardzo to ciekawe!
Pozdrawiam i życzę powodzenia w pisaniu pracy dyplomowej!

[anutek115]

O, żesz, ten tytuł wątku jest taki jednoznacznie włoski, a ja bym chciała
Lezbobimbo spytać, jak człowiek ma się duńskiego nauczyć? Bo wydedukowałam, że
umiesz? Oraz że w Danii pomieszkujesz? Czy też za daleko w moich dedukcjach się
posunęłam?
Co prawda nie mam pojęcia, jak w moim obecnym życiu znalazłabym jeszcze chwilę,
by się języka pouczyć, ale duńskiego to akurat zawsze chciałam...
I teraz nie wiem, czy zakładać nowy watek, na przykład "Wszystkie języki dla
wszystkich";-), czy stary, dobry OT wystarczy?

[lezbobimbo]

Wydedukowalas calkiem dobrze Anutku :) Jestem za zalozeniem nowego
watku "wszystkie jezyki nasze";) - nie bedziem Ginestrze i Freddiemu
zasmiecac parlarementu wloskiego!
Dunskiego, owszem ale dlaczego? To okropny i niepraktyczny jezyk hi hi
hi

[ginestra]

Ależ nic nie szkodzi, myślę, że można i w tym wątku (jeśli chcecie) pisać o
innych językach też. :) Chyba, że dla przejrzystości wolicie założyć nowy?
Jeśli chodzi o ten włoski wątek, to ja myślę, że jest on dosyć umowny, i że
właściwie nie będzie się tu roztrząsało skomplikowanych kwestii, tylko służy on
takiej bardziej popularyzacji tego języka oraz grze skojarzeń, ciekawostek. Ja
sobie wyobrażam ten wątek jako bardzo luźny, tak żeby każdy mógł sobie tu
zajrzeć i nie nudzić się. No, i że będziemy go pisać "na wiele rąk" :)

Na forum jest bardzo wiele osób mówiących w różnych językach, nawet był kiedyś
wątek pt. "jakie znacie języki obce" (czy podobny tytuł) i tam pamiętam, że
pisało wiele osób. Także w innych wątkach wiele osób pisze wzmianki o tym, że na
przykład czytają takich czy innych autorów w oryginale. A więc zainteresowania
językowe ma zdecydowanie sporo osób. Mam nadzieję, że będą chciały trochę na
forum o tych językach napisać.
Pozdrawiam!

[anutek115]

Kocham niepraktyczne języki ;-). Praktyczne znam dwa, moge resztę zycia
poświęcić niepraktycznym :-))).
A duński to pewnie z tęsknoty za Kopenhagą, duńskim klimatem (trochę chłodniej
niż tu...), porządkiem, systematycznoscią...Jeśli mam idealistyczne wyobrażenia,
nie wyprowadzaj mnie z błędu :-).

[idomeneo]

o, ja też mam feblika do takich chłodnych, północnych portów! I Kopenhaga, nawet
jeśli nie jest może wysoko na liście miast, które zapierają człowiekowi dech w
piersiach, wydaje mi się naprawdę doskonałym miejscem do mieszkania w.

Co do niepraktycznych języków, to mój kolega zaczął się kiedyś uczyć
niderlandzkiego, bo, jak wyznał, zawsze marzył, żeby sobie pocharczeć.

[lezbobimbo]

anutek115 napisała:
> Kocham niepraktyczne języki ;-). Praktyczne znam dwa, moge resztę
>zycia poświęcić niepraktycznym :-))).
> A duński to pewnie z tęsknoty za Kopenhagą, duńskim klimatem
(trochę >chłodniej niż tu...), porządkiem, systematycznoscią...

Kopenhaga owszem piekna, jedyne miasto w którym sie czuje troche jak
w Polsce (te wszystkie historyczne budynki) - piekna i zgrabna stara
architektura z golych czerwonych cegiel i zzielenialymi na
seledynowo od grynszpanu dachami. Klimat owszem chlodny i bardzo
wilgotno-grzeski. To wlasnie wilgny klimat sprawia, ze tyle tu
budynków z golej cegly i stosunkowo rzadkie sa budynki otynkowane,
bo trzeba je co roku odnawiac i malowac na swiezo. W Danii dodatkowo
caly czas okropnie WIEJE. Wieje zawsze z Zachodu czyli z Morza
Pólnocnego. Malo jest wiec polsko-ukrainskich ekstrem pogodowych
(30+ latem, 20- zima) tylko caly czas jest tak podmoklo i wietrznie.
Porzadek i systematycznosc w porównaniu do Polski owszem potezne,
ale w porównaniu do Niemiec daleko z tylu. N.p. w Niemczech osobne
kontenery na kazdy rodzaj tworzywa i odpadów, a tutaj plastik z
organicznymi razem i prosto do spalarni.
Poza Kopenhaga Dania to prowincja i kraj industrialnie, intensywnie
rolniczy i plasciutki (najwyzszy pagórek 200 metrów). Z jednej
strony bardzo surowo przestrzegana ekologia (hurraa) na specjalnych
farmach, a z drugiej strony najwieksze zatrucie w Europie odpadami z
rolnictwa (metan od swinek) oraz pestycydami :( Zycie kulturalne
takie jak w Ameryce ;)

Którego bulgotania i zadlawienia dunskiego chcesz sie Anutku
nauczyc? :)
Jezyk z rodziny germanskich, analityczny jak angielski, nieco
pokretny ale w sumie prosty i ma malo slów. Jedyne co sprawia
cudzoziemcom okropna trudnosc, to wymowa. 9 samoglosek, które mozna
wymówic na 30 róznych sposobów. To samo ze spólgloskami, wymawia sie
je zaleznie od tego, w którym miejscu slowa sa i zaleznie od
otaczajacych liter. Duzo polykania i zlepiania.
Akcent na gardlo, jeszcze bardziej niz w niemieckim. Tylko nie
charczymy jak w holenderskim ani w arabskim, ale bulgoczemy i
zaduszamy sie prawie do bezglosu. Najpiekniejsza dunska wymowa to z
kluskami w gebie. Dzieki gardlowemu bulgotowi mozna mówic po dunsku
nie poruszajac czesciami twarzy (przydatne przy dunskiej slocie i
wietrze) przez co Dunczycy maja bardzo ograniczona mimike.
Dunski to blizniaczy jezyk norweskiego. Szwedzki troche bardziej
inny. Inszejszy! ;)

[idomeneo]

lezbobimbo napisała:

> Zycie kulturalne takie jak w Ameryce ;)

o, pardąsik, ale na obu wybrzeżach życie kulturalne ma się raczej kwitnąco. O
interiorze się nie wypowiadam...

[lezbobimbo]

Przepraszam, to zycie kulturalne w Danii mniej wiecej takie jak
interior amerykanski ;)

duński?

[idomeneo]

Lezbobimbo, ja też, jeśli to nie kłopot, chciałam Cię spytać o ten duński - ile
czasu Ci zajęło nauczenie się go tak, żeby się ogólnie porozumiewać i tak, żeby
czytać i pisać jakieś bardziej specjalistyczne rzeczy? Bo Ty tam studiujesz i
pracujesz, prawda?

[lezbobimbo]

idomeneo napisała:
> Lezbobimbo, ja też, jeśli to nie kłopot, chciałam Cię spytać o ten
>duński - ile czasu Ci zajęło nauczenie się go tak, żeby się ogólnie
>porozumiewać i tak, żeby czytać i pisać jakieś bardziej
>specjalistyczne rzeczy? Bo Ty tam studiujesz i pracujesz, prawda?

Oczywiscie to zaden klopot :)
Mieszkam tutaj, ucze sie i zyje od 18 lat. Przyjechalam jak bylam
mala, wiec nauczylam sie porozumiewac w ciagu 6 miesiecy. Moja
dorosla mama takze, wiec nie dunski nie jest taki straszny. Klopoty
sprawia doroslym ta wymowa oraz czasem pokretna logika w zdaniu,
czyli szyk slów - zwlaszcza w zdaniach podrzednych. No i oczywiscie
odpowiednie przydawki, które w dunskim sa calkiem na odwrót niz mamy
w polskim - na, w, przy, od. N.p. zamiast siedze NA drzewie, mówi
sie tu siedze W drzewie, za to zamiast pojechac do szpitala to jest
pojechac NA szpital.
Bardziej specjalistyczne rzeczy - jakie masz na mysli? Karen Blixen?
:)
Dunski jest o 100 razy latwiejszy od niemieckiego. Nie ma tu prawie
w ogóle odmiany rzeczownika przez przypadki, tylko "s" na koncu
slowa, w dopelniaczu.
Nie ma rodzajów czyli plci rzeczowników w ogóle.
Za to jak w angielskim sa rzeczowniki "nieokreslone" za pomoca
przedimka/artykuly (w angielskim a book, a shop, an egg) oraz
"okreslone" (w ang. the book, the shop, the egg)
W dunskim te przedimki nieokreslone to "en" i "et", okreslone "den"
i "det" ale w odróznieniu od angielskiego, nie ma logicznej reguly w
ich stosowaniu. W ang. przedimki zaleza od wymowy, w dunskim nie
zaleza od niczego, trzeba sie po prostu nauczyc na pamiec i wykuc.
En bog, et spaende, en mand, et barn.
Przyimki tak samo jak w angielskim, jak najchetniej na koncu zdania
(ang: someone to be reckoned WITH, dun: en, man skal regne MED).
Nie ma tez odmiany czasownika przez osoby! Jednym czasownikiem
obskoczy sie dowolna ilosc osób, jeszcze prosciej niz w angielskim
(ja jest, Ty jest, on/ona/ono jest, my jest, wy jest, oni jest).

[idomeneo]

Lezbobimbo, serdecznie dziękuję za tak obszerne i krzepiące wyjaśnienia!

[anutek115]

I ja dziękuję - po twoich wyjasnieniach zaczynam podejrzewać, że
największym problemem w nauczeniu się duńskiego będzie brak
stosownego kursu w okolicy ;-).
Z Kopenhagą mam identyczne skojarzenia - jest taki kawałek Gdańska,
gdzie czuję się jakbym była w Kopenhadze (i Amsterdamie, dodam,
zależnie od nastroju, jakis szczególny ten Gdańsk...).

[tennesee]

ready4freddy napisał:

> mnie zawsze bawia i zaskakuja
> slowa, ktore w polskim maja juz tylko wydzwiek negatwyny, a we
wloskim
> niekoniecznie. np. dilettante to amator (w sporcie), albo dyletant
w naszym
> rozumieniu tego slowa.

w polskim słowo dyletant chyba nie zawsze miało wydźwięk negatywny.
czytałam kiedyś listy Anny Branickiej- Wolskiej z czasów gdy z
rodziną była internowana w ZSRR (lata 45-48) i ona tam pisze z
podziwem o rozległej wiedzy swojego wujka pisząc mniej-
więcej "Wujek jest prawdziwym dyletantem! Potrafi ciekawie opowiadac
o tak wielu sprawach". Najpierw pomyslałam, że to była ironia, ale
nie, to był podziw i zachwyt.

[ready4freddy]

no patrz! a w slowniku tutejszym jest jeszcze jedno znaczenie slowa dilettante,
jako amatora w znaczeniu milosnika - to ten wujek moze byl takim dyletantem,
pasowaloby!

Divano - offtop

[papieska_kremowka]

>divano to
nie dywan, tylko kanapa

Kurka, no. ;)
Darzę wielkim sentymentem Erę (tę kapelę, która wylansowała między innymi tru medieval hicior Ameno i przeboskie Enae Volare Mezzo). Mieli taki śliczny teledysk kręcony chyba w Pradze na moście Karola, a utwór do teledysku tegoż nosi tytuł, o zgrozo, Divano. Teraz zawsze przy słuchaniu będę miała przed oczami jakiś mebel...

[dakota77]

Dobre:-). Bo oni do tekstow brali slowa z roznych jezykow i skladali w dobrze
brzmiaca, ale jezykowo beznsensowna calosc.
A czy dywan to nie jest tez kanapa po rosyjsku? Cos mi sie majaczy...

[tygrys2112]

Mieliśmy ostatnio scenki w restauracji i mam w związku z tym takie
pytanko: Jak się mówi po włosku do kelnera "Reszty nie trzeba"?

[ginestra]

Tygrysie: "reszty nie trzeba" to może być np. "tenga il resto" = niech Pan/Pani
zatrzyma resztę.
Albo: "non c'e' bisogno del resto" (nie potrzeba reszty).
Coś w tym guście. :)

[ready4freddy]

rzadko mi sie zdarza taka sytuacja, ale tak czy inaczej "va bene così" w
momencie, kiedy taksowkarz/kelner etc. zaczyna wydawac reszte dziala znakomicie
:) optowalbym raczej za "non c'e' bisogno..", brzmi mniej zgrabnie, ale "tenga
il resto" jest troche.. hmmm, moze to ja mam takie wrazenie, protekcjonalne. ale
ja czesto mam rozne dziwne wrazenia :)

tak a propos, weryfikowanie zwrotow z rozmowek jest wielce polecane :) kolezanka
mowila o swoich wrazeniach z miedzynarodowego obozu WWF w Grecji, gdzie poznala
wielu obcokrajowcow uczacych sie wlasnie wloskiego. i najczestsza mysla bylo
"ale przeciez nikt JUZ tak nie mowi!" :) w wielu polskich rozmowkach
policjant/karabinier zwraca sie do nas przy kontroli drogowej w te slowa
"favorisca i documenti..." - no wszystko pieknie, ale to troche tak, jakby w
rozmowkach polskich dla obcokrajowcow byl zwrot "pozwolcie, obywatelu, prawo
jazdy i karte wozu" - niby OK, ale kto tak do was powie poza filmami z lat
70-80? :)))

[tygrys2112]

dziękuję Wam bardzo za odpowiedź :) właśnie sobie notuję :)

[ginestra]

Właśnie, ja cierpię na brak żywego kontaktu z językiem - stąd może ten trochę
niezręczny zwrot o zatrzymaniu reszty. Mi najbardziej podoba się propozycja
Ready4freddy'ego: va bene cosi' (= tak jest OK). :)

A z tymi zwrotami z lat 70-80-tych, to coś w tym jest... Pamiętam, że kiedy się
uczyłam, to właśnie z takich typowych podręczników, które były lekko
przedawnione i dużo moich kolegów narzekało wyjeżdżając wtedy do Włoch, że Włosi
się dziwią niektórym zwrotom i tak dalej. Potem na szczęście i ja wyjechałam dwa
razy do Rzymu, ale ostatnio było to 5 lat temu, zresztą nie było to na długo.
Żeby tak zupełnie dobrze poznać język (ten codzienny zwłaszcza), to trzeba by
tam po prostu być i to w długim kawałku...
Na szczęście oglądam trochę TV włoskiej, ale wielką bolączką jest niestety
ogólna durnota większości programów :( Z kolei na pełnometrażowe filmy
wieczorami trudno mi znaleźć czas. Ten wątek może mnie jednak bardziej
zmobilizuje :)))
Dzięki Wam za twórczą atmosferę :)

[ready4freddy]

carissima ginestra, nie bierz sobie tej "niezrecznosci" do serca, to tylko moje
wrazenie, a moje wrazenia sa korygowane codziennie przy okazji maili, ktore
pisze i prosze kolezenstwo o konsultacje (bo mnie sie wydaje, ze.. .a to wcale
nie tak :)
natomiast "va bene così.." (zawieszenie glosu, wymowne spojrzenie, ze "reszta
dla pana/i") zostalo sprawdzone w praktyce wielokrotnie i dziala dobrze
(bezkonfliktowo :)
co do durnoty programow zgadzam sie w zupelnosci, dlatego ja absolutnie nie
ogladam TV, za to filmy sa naprawde swietne. ja mam ostatnio "faze" na komedie z
lat 60-70, sa przesympatyczne :) wlasnie mam na tapecie film "wszyscy moga sie
wzbogacic, poza biedakami" o zwyczajnym obywatelu, ktory wygrywa glowna nagrode
w lotto :) a film krecono w Turynie, wiec mam dodatkowa radosc z ogladania
miasta sprzed 30 i wiecej lat... o rany, to tam mozna bylo przejechac
samochodem??? :O
hihi :)

nic to, z telewizja sie przeprosze pojutrze - RAI transmituje WSZYSTKIE mecze
Euro2008, wiec obejrze historyczna batalie polsko-niemiecka, co mi tam :)

[anutek115]

Hi, hi, byłam ciekawa, kto i w jakim wątku pierwszy wspomni
Euro2008...

[ginestra]

Hej Ready4freddy, nic nie szkodzi :) - ja uważam się za kogoś, kto wciąż się
uczy, a wskutek specyficznej edukacji (bardziej książkowej niż wyjazdowej) jest
równocześnie __ogromnie__ zaciekawiony sygnałami z "prawdziwego życia".
Wspaniale, że masz możliwość podpytywania o różne słówka i zwroty :) Wtedy mówi
się bardzo naturalnie.

Myślę też, że na pewno masz opanowany pełen asortyment włoskich gestów. :D Ja
trochę podpatrzyłam u nich, bardzo mi się podobało to jak oni używają tych
gestów w wypowiedziach (albo zamiast wypowiedzi!) I po powrocie (oczywiście!)
kupiłam sobie taką książkę-słownik tych gestów :D Myślę, że jak się z niej
nauczę, to po pierwsze będę bardziej rozumiała co do mnie mówią i pokazują, a po
drugie, może gdy tam kiedyś pojadę na trochę (a co, marzyć zawsze wolno :) - a
może będę miała taką pracę na przykład, że co jakiś czas się wyjeżdża), to może
nawet i sama będę tych gestów używać, ale to musi być tak, nieświadomie, bo
inaczej będzie sztucznie).
To tak piszę, żeby podkreślić, jak fajnie jest tam być na miejscu - wiadomo,
życie nikogo nie rozpieszcza, na pewno pracować jest wszędzie ciężko itp., ale
jest ta wartość dodana w postaci zanurzenia w języku. :)

Co do starych komedii, o których mówisz, to muszą być bardzo fajne :), może się
i rozejrzę za nimi, żeby je jakoś zdobyć, albo polować w tej TV włoskiej. W
Polsce znana jest natomiast seria komedii, których bohaterem jest Fantozzi
(można wypożyczyć z polskim lektorem chyba) - może i inni oglądali? Ten Fantozzi
to taki pechowiec, ale bardzo sympatyczny.

Miłego oglądania Euro2008 :) U nas już zapanowała trochę gorączka kibicowania,
wywieszania flag i w ogóle. :)
Pozdrawiam!

woloskie filmiare

[lezbobimbo]

A czy znacie lub lubicie film "Cinema Paradiso" ? :)

[anutek115]

Znamy i kochamy, oraz za każdym razem rzewnie płaczemy na końcu :-).
Ale podobno na wersji "dla Europy i świata". Moja siostra
uswiadomiła mnie, że podobno istnieje też wersja "dla Włoch"
(serial? nie pamiętam już), dłuższa, ale pozbawiona, jak twierdzi,
magii, gdzie zaserwowane są "szczęśliwe zakończenia" i rozwiązania
wszystkich "zawieszonych" spraw (spotkanie głównego bahatera z
pierwszą miłością po latach na przykład).

[mmoni]

Tak, ja sobie sprowadziłam za ciężkie pieniądze z Anglii "director's cut", który
jest dłuższy mniej więcej o godzinę. W jej czasie właśnie główny bohater
przyjechawszy na pogrzeb spostrzega na ulicy dziewczynę, która o dziwo wygląda
identycznie jak dawna ukochana, śledzi ją, odnajduje jej matkę, która surprise
surprise jest właśnie tą ukochaną, ukochana wyjaśnia, czemu wtedy nie
przyjechała itp.itd. Ogólnie film na tym traci, bo się robi przegadany.
Wersja przycięta jest IMHO lepsza, bo nie próbuje tak pracowicie powiązać
wszystkich "luźnych końcówek" - w życiu też tak czasem bywa, że teoretycznie
wielkie uczucie rozłazi się jakoś nie wiadomo czemu, na skutek zbiegu okoliczności.

A przy scenie z katalogiem wyciętych pocałunków na ogół już nic nie widzę, tak
rzewnie płaczę.

[lezbobimbo]

A zeby offtopowac po wlosku przynajmniej, to podoba mi sie tez soldi,
pieniadze wloskie, od których oplaty tez poszla nazwa zolnierzy w
Europie, czyli soldat, soldiers i nasze zold - zoldacy - zolnierze ;)

[teklat]

To ja jestem ta studiująca podręcznik, Ginestro... Po dwóch miesiącach prób
samodzielnego uczenia się (nauczyłam sie liczyć, odmieniać czasowniki w
koniugacjach plus parę czasowników o innej odmianie i sporej liczby słówek) -
poddałam się, ja filolog... I uznałam, że muszę poszukać jakiegoś przewodnika,
co mnie poprawi i zmusi do mówienia nie tylko do siebie. Jestem dość
zdesperowana (czyt. napalona), bo w październiku jadę po raz kolejny do Rzymu -
i postanowiłam spróbować się porozumiewać w języku tambylców. Tymczasem potykam
się nieustannie o rodzajniki, przeklinając formy ściągnięte.

[ready4freddy]

w jezyku tambylcow musisz koniecznie warrrrczec, jak najglosniej! perche' vai a
Rrrrrrroma :) akurat z tym akcentem jestem dosc obeznany, kumpel jest tambylcem :)

ps. co to sa formy sciagniete????? serio pytam :)

[nioszka]

pytanie z gatunku naiwnych-czy nie da się mówić bez rodzajników?
Znaczy czy jest to poważny błąd? Moja znajmość włoskiego ogranicza
się do kilkudziesięciu słów (w większości nie pamietam, jaki to
rodzaj), potrafię na zasadzie skojarzeń z innymi językami zrozumieć
też częściowo tekst pisany, ale mam za mało wiadomości gramatycznych
póki co, by tworzyć pełne zdania. Mam tylko te płytki+książeczki,
pisałam o tym kiedyś Ginestrze, czekam co teraz GW wyda, ale w moim
przypadku i tak dopóki się nie odważę mówić czy w ogóle używać
języka, to na nic wkuwanie tylko regułek.

[ready4freddy]

co sie ma nie dac :) nie bedzie poprawnie, ale w wiekszosci przypadkow raczej
zrozumiale :)

[nioszka]

czy przymiotnik dolcissimo można odnosić do ludzi, np. takich bebe'
czy bambina?

[ready4freddy]

dolcissimo to "molto dolce", czyli slodziutki, ale chyba niekoniecznie pasuje.
jako "bardzo lagodny" tez niekoniecznie.

[nioszka]

a czy jest take słowo jak farniente?

[ginestra]

Hej, ja myślę, że raczej można o osobie powiedzieć "dolce" czy "dolcissima", w
takim znaczeniu, że jest bardzo miła, życzliwa. Często się spotyka w mowie, że
ktoś opisuje jakąś osobę i mówi o niej: "e' una persona dolce, carina, sempre
disponibile" - stosunkowo często to zestawienie się słyszy. Słownikowo "dolce"
to słodka, "carina" = ładna, a "sempre disponibile" (z akcentem w wymowie na
drugie "i") = zawsze gotowa do pomocy, uczynna. Natomiast w tym zdaniu, które
przytoczyłam, to te słowa mają jakby nieco inne znaczenia i moje tłumaczenie
brzmiałoby: "to osoba łagodna, miła, zawsze uczynna".
Ciekawa rzecz - słowo "dolce"/ "dolcissima" słyszałam też gdy ktoś mówił o psie
i nie chodziło o to, że jest "słodki", tylko o znaczenie, w jakim się mówi o
człowieku. Kontekst był taki, że w ramach projektu edukacyjnego szkoła
przygarnęła taką suczkę ze schroniska i dzieci opiekowały się nią i były
zachwycone i w tym programie TV opowiadały jaka jest ta suczka i one właśnie
używały tego słowa, ale w takim kontekście, że jest "dolce" czyli: nie jest
agresywna, jest cierpliwa, przyjazna. Nie było to takie szczebiotanie o tym jaka
jest słodka, tylko opisywanie takiej łagodności właśnie i przyjazności.

A o osobach, to słyszałam, że największym komplementem jaki można usłyszeć w
życiu od kogoś jest kiedy ten ktoś powie, że jesteś: "squisita" (o kobiecie)
albo "squisito" (o mężczyźnie). Czyli taka no nie wiem: wyjątkowa,
najwspanialsza, cudowna. :)
Najczęściej mówi się też o jedzeniu "un piatto squisito" (wyśmienita potrawa).

Jeszcze o rodzajnikach: wydaje mi się, że trudno jednak, Nioszko, byłoby mówić
bez używania rodzajników. :( Na dłuższą metę byłoby męczące (i nie wiem czy w
ogóle możliwe) nawet komponowanie takich wypowiedzi, bo te rodzajniki są bardzo
potrzebne. Łączą się też z przyimkami (nella, negli, alle etc.), potrzebne są
też ze względów fonetycznych, żeby nabierać powietrza tam gdzie trzeba, oddychać
spokojnie mówiąc i wymawiać bez problemów słowa, które zaczynają się na przykład
na samogłoski albo na takie zbitki typu: "ps", "sp", "gn", "pn" (tzw. esse
impura = nieczyste "s"). Słowo musi mieć też rodzaj, żeby tworzyć od niego
liczbę mnogą. Ważne jest od razu uczyć się słowa i wiedzieć jaki to rodzaj.

No, jednak najlepiej tak po kolei się uczyć i niczym nie przerażać i nie zrażać
- "first things first" jak mówią Anglicy :). Albo jak mówią starożytni :)))
"cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i oczekuj końca". Czyli wierzyć, że powoli,
powoli, ale dojdzie się do celu! Albo - przypomniało mi się! - tak jak mówią
Włosi: "chi va piano, va lontano" - czyli: "kto idzie powoli, ten zajdzie daleko" :D
A więc: Forza! (Odwagi!) Nie należy się niczym przejmować, tylko pomalutku uczyć. :)

A jeszcze, żeby trochę może Was zaciekawić, to powiem, że język włoski jest
bardzo silnie obecny w polskim - włoski jest cały język bankowy i muzyczny oraz
wiele naszych słów pochodzi z czasów, w których w Polsce mieszkało dużo Włochów,
na tych wszystkich dworkach, artyści różni, pewnie od czasów królowej Bony. :)
Na przykład ten zwrot: "fora ze dwora" jest modyfikacją włoskiego: "fuori" = na
zewnątrz, też: "precz" (coś jak angielskie "out"). Dowiedziałam się, że w ten
sposób wyrzucano z dworów włoskich pieczeniarzy, którzy tam za bardzo się
zadomowili i niejednokrotnie narozrabiali.
Też słowo "basta" = dosyć, jest z włoskiego, o czym pewnie wiadomo. A także
"brawo". Bravo (albo brava - dla rodz. żeńskiego) oznacza "dobry w tym co robi".
Nic dziwnego, że podczas aplauzu krzyczy się: "bravo"!
Jest na pewno o wiele więcej takich słów - jak słusznie zauważył R4f, nawet ta
tapeta. :)

Trzymajcie się!

[ginestra]

Apropos "farniente" :) Chodzi o "dolce far niente" czyli "słodkie/ rozkoszne
nieróbstwo", wylegiwanie się, dosłownie: nic nie robienie.
A więc pisze się to osobno, nie razem. Pochodzi od: "fare niente" = nic nie
robić. A fare często się skraca na "far", podobnie jak inne czasowniki się
skraca w bezokoliczniku w różnych zwrotach. :)

[ready4freddy]

no i wlasnie mowie, ze "Ginestra wszystko ladnie wyjasni", nie tak chaotycznie
jak ja :)

[nioszka]

no ja właśnie sprzedałam klientce pobyt w hotelu Dolce Farniente
(pisane razem!), nie we Włoszech wprawdzie, ale na Majorce, hyhy
nazwa bardzo adekwatna do wczasów, prawda?
dolce wiedziałam że to słodkie, niente nic, fare robic, bardzo to
logiczne :D

[mmoni]

ginestra napisała:

> Też słowo "basta" = dosyć, jest z włoskiego, o czym pewnie wiadomo.

Ech, przypomniała mi się niezapomniana Aleksandra Śląska pokrzykująca na
ślamazarnych Polaków "Basta!" "Presto!" i "O Dio!"

[ready4freddy]

o masz, mnie sie przypomniala moja przyjaciolka, ktora po klikunastomiesiecznym
pobycie tutaj wrocila do USA, gdzie - jak mi raportowala - probowala wkrecic sie
w tematy "italofilne", towarzystwo przyjazni amerykansko-wloskiej i te sprawy. w
duzym skrocie: mowi, ze tylu gosci wygladajacych, mowiacych i zachowujacych sie
zywcem jak Tony Soprano to i w kinie nie uswiadczysz :)
a skojarzyla mi sie, bo wspaniale mowi "o Dio mio!" :)

[anutek115]

Mnie się za to przypomniał mój szwagier, Rzymianin, który został
przywieziony do Polski przez moją siostrę, wywleczony na spacer po
starówce, wrócił z takim maślanym wzrokiem i zachwyconym uśmiechem,
i powiedział: "W zyciu nie widziałem tylu ludzi z niebieskimi oczami
w jednym miejscu...".

[ready4freddy]

jaki dyplomata..! przeciez nie wypadalo powiedziec "dlugonogich, blond i o
niebieskich oczach" :DDD

[anutek115]

:-).
Mój szwagier był przez moja siostre nastawiany na tę, proszę ja kogo, legendarną
urodę Polek (samobójczyni?), i jak jechali pierwszy raz do Polski, autobusem, na
widok tych wszyskich pań-handlarek, z towarami poupychanymi w torbach, obłędem w
oczach i gębą od ucha do ucha spytał w popłochu "To są te słynne piękne polskie
kobiety?".
Może się potem faktycznie przyjemnie zdziwił :-).

[ready4freddy]

najwyrazniej :) ja tez za pierwszym razem (i drugim, i bodaj trzecim) jechalem
autobusem. pale jedyne towary to byly przede wszystkim panettone, takie wielkei
ciasta bozonarodzeniowe :) za to fakt, panie byly raczej w srednim wieku i z
gebami od ucha do ucha :) o tym cos wiem, bo zdarzylo mi sie odsiedziec w takim
towarzystwie 12 godzin oczekiwania na spozniony samolot.. co sie nasluchalem za
wszystkie czasy, to moje :O

zreszta ich nie trzeba przekonywac do tej legendarnej urody, to stereotyp mocno
tu osadzony (i prawdziwy, czyz nie? :)

[idomeneo]

mój kolega ma narzeczoną Włoszkę i gdy ją przywiózł po raz pierwszy do Polski,
to zachwyciło ją głównie to, że można robić wódkę z ziemniaków

[ready4freddy]

powiem tak: jest to przyczyna zdumienia narodow wszelakich, jako to mianowicie
tubylcow, ale tez i innych. moja kolezanka z Rosji rodem twierdzi, ze to, co my
robimy z ziemniakow, to nie jest wodka. ja na to, ze poki co panstwa-producenci
ustalaja, co jest (znaczy my, kraje baltyckie i Skandynawia), a konkurencja
niech sie nie wtraca do naszej wodki, natomiast na sam koniec dochodzimy do
wniosku, ze tubylcy to dopiero sa dziwni, bo robia grappe. prawie jak wodka, ale
z winogron. nie znam sie, wole destylaty z trzciny cukrowej, albo te
aromatyzowane jalowcem :) niedawno nauczylem sie robic naprawde niezle negroni :)

[idomeneo]

mój kolega biolog twierdził kiedyś, że wedle jego najlepszej wiedzy żadnego
alkoholu pośród różnych ludów świata nie pędzili jedynie Eskimosi, ale oni to
naprawdę nie mieli z czego.

[lezbobimbo]

Przepalanka z ziemniaków to sznaps, tutaj akurat mieszkam w dunskiej
stolicy sznapsu ;>

Prawdziwa wódke to sie ponoc pedzi z zyta, ew. z dodatkiem smakowej
trawki-zubrówki, czyz nie? :)

[anutek115]

A co to znaczy nie mieli z czego? Lenistwo umysłowe, li i jedynie!
Nas by osadzić wśród lodów Grenlandii, od razu by się okazało, że
problem "nie ma z czego" by upadł ;-).

[ginestra]

Teklat, pamiętałam, że to Ty, tylko nie chciałam tak otwarcie pisać. :)))
Trzymam za Ciebie kciuki!
Jak fajnie, że masz zapał - no i wspaniałą motywację. :))) Rzym jest cudowny. Do
października jeszcze zostało sporo czasu, a więc powoli, powoli, ale nauczysz
się! Piotr Adamczyk, który zakochał się w Rzymie podczas kręcenia filmu o
papieżu mówił, że też na początku bardzo słabo mówił po włosku, ale szybko
rozkręcił się i właśnie w tym Rzymie nabrał odwagi, żeby mówić, wziął trochę
lekcji i coraz lepiej mu szło. A ludzie tam naprawdę są bardzo życzliwi i cieszą
się, że ktoś próbuje mówić w ich języku, więc to też jest motywujące. :)

Co do akcentu rzymskiego, to rzeczywiście jest tam wyraźne "r", jak zauważył
Ready4freddy, ale najfajniejszą cechą (jak dla mnie) jest jego śpiewność,
intonacja (zwłaszcza w pytaniach). Niezrównana po prostu! Na mnie działa ten
akcent jakoś tak upojnie. Chciałabym mówić właśnie z takim akcentem :))), ale
nie jest on łatwy do podrobienia będąc tutaj. Jednak pełne zanurzenie jest
konieczne, no i nie wiadomo czy takiemu obcokrajowcowi by się to udało, pewnie
nie za bardzo.
No i jest wiele słów i zwrotów charakterystycznych dla wariantu rzymskiego
(zresztą każdy region ma swoje słowa i charakterystyczne zwroty).

A więc trzymam kciuki i życzę powodzenia!

[ginestra]

Wkleił mi się znów w przypadkowym miejscu ten poprzedni post. :)

Ready4freddy, miło mi, ale naprawdę trochę na wyrost te pochwały. :) Ja za to z
wielką uwagą i ciekawością czytałam Twoje wypowiedzi o innych słowach i
zwrotach, tych jedzeniowych i meblowych i w ogóle. :)
Pozdrawiam Cię serdecznie!

!!! italo 4 all - total hardcore offtopic !!!

[ready4freddy]

a mnie... a mnie sie podobaja ksywki dwoch takich od italo disco :) mianowicie
Den Harrow i Joe Yellow. niby nic, takie wiecej, panie tego, amerykanskie.. a tu
kicha! bo to ma byc zart. jak sie je wymawia "z wloska", czyli w "itanglish"
(kopirajt moj, mozna cytowac :) brzmia "den'aro(u)" czyli po prostu denaro,
"pieniadz", i "dzo-jello(u)", gioiello, "klejnot". ogolnie mowiac takie sprytne
nawiazanie do dobr doczesnych, cos jak Gucci Crew w USA (nie martwcie sie, jesli
nie slyszeliscie o Gucci Crew :)
skorzystal z tego swoja droga pewien dowcipas z kantonu Ticino (czyli wloskiej
czesci Szwajcarii) i nagrywa niekiepskie italo pod ksywka Harre Money. znow
jakies pieniadze na tapecie, ale nie tylko. wymawia sie jak "Armani".
i to mi przypomina nieodzalowanego Steve'a Sandersa z BH 90210 i jego samochod z
rejestracja I8A4RE (= I ain't a ferrari, bo to byla chevy corvette), ale to
temat na inne forum chyba :DDD

[lezbobimbo]

To nie az taki offtopik, skoro o wloskiej wymowie :)
Specjalnie dla Ciebie i innych italofilów zatem przeklejam dowcip z
innego forum:

"Polak, Niemiec i Włoch uczą się angielskiego. Mieli za zadanie
napisać zdania ze słowami: green, yellow i pink.
Polak i Niemiec napisali coś w stylu "The grass is green, the sun is
yellow, a pig is pink". A Włoch napisał:
-"My phone is green,green. I pink up the phone. Yellow?"

;))))

[ready4freddy]

ROTFLMAO :DDDDDDD juz wiem, od czego zacznie sie poniedzialek
:DDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD

naprawde, dawno sie tak nie usmialem :) ale tez mam dowcip.

otoz.. na granicy szwajcarsko-wloskiej trwa dyskusja. pieciu Niemcow probuje
przekonac wloskiego pogranicznika, ze ich samochod jest jak najbardziej w
porzadku i moze przewozic piec osob.
pogranicznik mowi, ze nie ma mowy, bo samochod nazywa sie audi quattro, i dla
niego to oznacza, ze cztery.
ale panie, homologacja na piec osob, w papierach stoi!
quattro jest napisane na samochodzie, znaczy na cztery osoby.
no ale gdzie cztery, napisane quattro, bo to taki model, z napedem na cztery
kola, audi!
nie.
no to w takim razie czy mozna rozmawiac z pana przelozonym?
nie mozna.
dlaczego?
hy hy.. wlasnie zlapal trzechch cwaniakow w fiacie UNO...

[tygrys2112]

Polecam to:
youtube.com/watch?v=m1TnzCiUSI0
:)

[kaliope3]

:))))))))))-uśmiałam się setnie!
A też żart Lezbobimbo to majstersztyk!

[dakota77]

To jest swietne, na Malcie widzialam pamiatki z tym tekstem;-)))

tygrys2112 napisała:

> Polecam to:
> youtube.com/watch?v=m1TnzCiUSI0
> :)

[ginestra]

:)))))))))))))))))))))
Super te dowcipy!!!!
Niesamowici jesteście!

[nioszka]

witam w nowym tygodniu :D
ja mam pytanko w sprawie włoskich imion, czy istnieje coś takiego
jak skracanie/zdrabnianie ich-wiecie, np. taka Anna :D może być i
Anią i Anką itd. lub Jan Jaśkiem czy Jankiem. Więc czy np. Giovanni
się zdrabnia i czy te tzw. zrosty (znaczy ja to tak rozumiem)
oznaczają różne imiona, czy jest to jedno imię. Jest Luca, jest
Giancluca. Jest Pier, jest Pierluigi. Czy to jest tak jak nasz
Jan/Janusz (podobieństwo budowy), czy tak jakby mówione na wdechu
dwa imiona razem?

[ready4freddy]

to dwie rozne rzeczy, tzn. zdrobnienia i polaczenia. zdrobnienie od Giovanni to
(zwykle) Gianni, przy czym zdrobnienia czasem funkcjonuja jako samodzielne
imiona, Gianni wlasnie, czy np. Simonetta (od Simona). bardzo czesto zdrobnienia
sa typu Roberta/Roberto = Roby (to koncowe y czytane jak i), Giuseppina to Pina
albo Giusy /(a Giuseppe to Pino albo Peppe/Beppe). Domenico to Mimmo, a Nino to
chyba od Antonio, ale glowy nie dam :)
natomiast Giampaolo, Gianluca, Giampiero, Pierluigi, Giancarlo - to samodzielne
imiona, tyle ze powstale z dwoch. cos jak Jan Maria czy Jan Jozef, tzn. takie
czesciej wystepujace podwojne imiona, ale pisane razem.
aha, nie wiem jak sie zdrabnia te imiona - do mojego kumpla mowimy wszyscy
Gianlu', to od Gianluca :D

[lezbobimbo]

Giusy mnie zachwycila ;)))

No i nie zapominajmy o slynnym jezyckim Pepe, czyli hiszpanskim
skrótem od Józinka-Giuseppe ;)

[idomeneo]

ciekawe, czy wszyscy wątkowicze siedzą teraz (dla odmiany) przed telewizorami i
kibicują Azzurrim? :)

[ready4freddy]

ja siedze, ale nie przed telewizorem (tzn. niby tak, bo to ten sam monitor :),
ale slucham dla odmiany radia, w Trojce jest wywiad z Houellebecq'iem. a teraz
do rzeczy, tzn. do narzekan i pocieszen :)
narzekan bylo sporo, ale wszystkie zniknely, przyslonil je ponury cien Obolalej
Paszczeki. mojej. wczoraj zrozumialem niektore sformulowania, uwazane dotad za
literackie ozdobniki, takie jak "odchodzic od zmyslow", "wychodzic z siebie"
czy zgola "chodzic z bolu po scianach". o pierwszym golu Podolskiego uslyszalem
w samochodzie, jadac z jednego szpitala (nie spodobaly mi sie maddening crowds
na pogotowiu) do drugiego (gdzie dla odmiany "milo" odsiedzialem swoje, po czem
dostalem na obolaly pyszczek i kazano sie pokazac z rana dentyscie. jako tez i
uczynilem dzis z rana. w skrocie: wcinam antybiotyk i srodek
przeciwbolowy/przeciwzapalny. i jak dobrze pojdzie, to problem zostanie
rozwiazany zaraz po moim przylocie w sierpniu. jesli nie, musze sie wydac na lup
tutejszych zbojnikow w dentystycznych kitlach, co maja gabineta wybite skora
zdarta z pacjentow. oby nie.
a teraz pocieszenia:
- drepczac z obolala paszczeka do szpitala dostalem smsa ze Szwajcarii,
podejrzewam kolezanke z tamtejszej filii, bo numer mi nie znany, o tresci
"wielki Kubica, niech zyje Polska!" :)
- dzisiaj rano pan dentysta zobaczyl na mojej karcie, zem Polak i od razu
zapewnil mnie, ze "gralismy naprawde dobrze i to pech, zesmy przegrali", no a
zreszta i tak mamy Kubice, wiec jestesmy do przodu :)
- w pracy zalowano mnie z powodu pyszczka i przegranej. nawet kolega Niemiec,
ktory jednakowoz najpierw odwrocil sie do mnie tylem, zeby pokazac mi zawieszona
na krzesle fantastyczna replike koszulki Podolskiego (a potem dodal
filozoficznie, ze Polakom i Niemcom dobrze gra sie razem w pilke.. w niemieckiej
druzynie..:) tudziez pocieszano na rozmaite sposoby (glownie wygrana Kubicy, ale
kolezanka posunela sie do stwierdzenia, ze i tak wlasciwie jestem juz italiano,
wiec moge kibicowac ichnim :D
- bylem na zebraniu w biurowcach dzialu posprzedazy, ktore mieszcza sie, jak to
mowimy, na wsi. w szczerych polach. dzisiaj zamiast krowimi plackami powietrze
pachnialo swieza trawa, a w trawie onej wypatrzylismy
zajaczka-lub-tez-dzikiego-kroliczka. ruszal uciesznie uszkami :) potem
wypatrzylismy drugiego, ktory pedzil co sil w skokach. bardzo sympatyczne
zakonczenie dnia :)
- udalo mi sie dojechac do domu, mimo kolejnego oberwania chmury, ktoremu udalo
sie znow zepchnac w cien to poprzednie. a mimo to jakos dojechalem :)
- w sobote wymyslilem ni z tego, ni z owego prosty-lekki-acz-pelnowartosciowy
obiad, ktory w dodatku okazal sie bardzo dobry,
- w niedziele udaly mi sie za pierwszym razem cukinie napychane papryka,
migdalami i tymiankiem i pulpa z tejze cukini, pieczone w piecu (niestety te
radosc przycmil problem O.P., patrz: Obolala Paszczeka).

o, i tyle :)

[ready4freddy]

wlasnie sobie uswiadomilem, ze to mialo byc w narzekaniach i pocieszeniach...
obled, czysty obled.

[ready4freddy]

o masz, ale bedzie jutro depresja w robocie..:O takiego wyniku to sie nie
spodziewali :O

[idomeneo]

ready4freddy napisał:

> takiego wyniku to sie nikt nie spodziewal

nie wierzę własnym oczom!

[anutek115]

Nie uwierzycie byc może, ale ja się z tego forum dowiedziałam, że Włosi dostali
w... pośladki... Zaczynam podejrzewać u siebie gigantyczne uzaleznienie...
A może jesteśmy rodzajem sekty? Kiedys czytałam dziesięć punktów, którymi się
sekty charakteryzują, i jeden brzmiał jakoś tak "Członkowie sekty wiedzę o
świecie czerpią tylko od swoich współwyznawców". No, to ja się zaczynam
kwalifikować ;-).

[ready4freddy]

hue hue... wszyscy cichutko siedza, nikt nic nie mowi :) az mi ich zal, a mialem
zapytac, no jak tam, "miszcze sfiata"? :) dostali po zadku, ze hej. a tymczasem
na autostradzie Mediolan-Brescia jakies gangster-komando zrobilo napad stulecia,
historia jak z filmu (takiego z Bruce Willis'em co najmniej :O)

[anutek115]

Co maja mówić, biedni :-)... Pocieszali cię, ze jesteś italiano i możesz się
dowartościować kibicowaniem włoskiej drużynie, a tu taka kaszana. I nawet
pocieszyć się nie mogą - jak my, że w meczu Polska-Niemcy tylko Polak gole
strzelał :-).
Ten napad stulecia to w samą porę, tak myslę ;-).

[tygrys2112]

Dzisiaj, ociemniała istota, dowiedziałam się, że słowo fatamorgana
ma rodowód włoski, bo Fata Morgana to po włosku Morgana Le Fay. Ot,
ciekawe.

W ramach dokształcania śledziłam mecz w relacji internetowej w
wersji włoskiej i niemieckiej. Z włoskiej mało rozumiałam, jedynie
ogólny sens, z niemiecką też miałam trochę kłopotu bo to żargon
piłkarski, ale czułam te emocje... :) Biedni Włosi. Moi włoscy
koledzy będą załamani. Oni się tak potrafią kłócić o piłkę, to dla
nich musi być prawdziwa klęska. Chociaż nasza polska ekipa wczoraj
też miała nietęgie miny. :/ Jedyna różnica, że po Włochach ludzie
spodziewają się więcej, więc ich klęska jest jeszcze bardziej
sromotna. Żal mi ich.

[ready4freddy]

hy hy hy... jesli ktorys patrzyl na mnie dzisiaj z politowaniem, to jutro bedzie
mial barania* mine :DDD

ech, furda futbol, cieszmy sie zwyciestwem polskiego ducha w niemieckiej
maszynie na kanadyjskiej ziemi :)

*jak ten baran w turnieju, z "Kajka i Kokosza" :)


ps. ja nie wiem, kto tu jest ciemny - nie mam bladego pojecia, kto to owa
Morgana. no tak, juz wiem. dla mnie to zawsze byla po prostu Morgana, w zyciu
bym nie skojarzyl :) ogolnie kiepsko u mnie z mitologia, ale mozemy podyskutowac
o knights of the turntables, i kto to sir mix-a-lot.
CALL ME THE MASTER OF THE OFF-TOPIC TOPICS :D

[tygrys2112]

o knights of the turnatables mam niestety blade pojęcie. a pamiętam,
że trzy lata temu miałam z tego referat na angielski i wiedziałam
całkiem sporo, bo przeglądałam różne starsze i nowsze wiersze i
opracowania... teraz tylko kojarzę nazwiska i mniej więcej jak się
miały do siebie te postacie, plus główne wydarzenia. a z tego co
pamiętam, to w tych legendach było tyle wersji wydarzeń, że niektóre
nawet chyba były ze sobą sprzeczne.
zapamiętałam natomiast niektóre kwiatki np. Ginewra budziła
pożądanie Lancelota nawet w wieku 70 :D Nie pamiętam już niestety w
jakiej wersji legend arturiańskich to wyczytałam. :)

[tygrys2112]

Hehe dobre, właśnie mnie tknęło zaraz zaraz przecież to byli knights
of the round table :D Wpisałam Knights of the turntables i widzę że
to jakiś hip hop :D To to już w ogóle nie moja działka niestety. Z
hip hopu słuchałam kiedyś Everlasta, ale on ma specyficzny styl i
właściwie to jest mieszanka hip hopu, bluesa, r&b

[idomeneo]

ready4freddy napisał:

> *jak ten baran w turnieju, z "Kajka i Kokosza" :)

straszliwy baran-taran jeśli dobrze pamiętam?

> dla mnie to zawsze byla po prostu Morgana

a lubicie może "Mgły Avalonu"? (że tak zaszaleję z offtopem)

[anutek115]

Ja lubię, ja! ja lubie wszystko, co arturiańskie! A, nie, nie wszystko. Filmów
nie lubię niemal w stu procentach, "Rycerz króla Artura" doprowadzał mnie do
białej gorączki, chociaż obsadę miał usianą gwiazdami jak Droga Mleczna...
A co sie przejmujesz, co by warte było życie bez off topiców :-)...

[dakota77]

Ja tez:-). Choc legende arturanska najbardziej lubie w wersji celtyckiej i w
wykonaniu Stephena Lawheada.

[anutek115]

Tak wersji celtyckiej, nie Stephenowi Lawheadowi, nie żebym coś miała przeciw
człowiekowi, ale nawet na Allegro nie mogę upolować jego książek, głównie
"Graal" się trafia, a to ostatnia część jest.

[mmoni]

Anutek, czytasz po angielsku? W księgarniach internetowych z książką używaną
(polecam www.bookfinder.com) Lawheada jest skolko ugodno w cenach w granicach 20
- 30 zł (licząc razem z przesyłką do Polski).

[anutek115]

Czytam, chociaz ostatnio mam na to strasznego lenia :-). Ale moze to przez te
pogode śliczną. Sprawdzę chętnie, w koncu kiedys leń mnie odejdzie, dzięki!

[dakota77]

Co do angielskich niedrogich ksiazek polecam bardzo portal antykwarystyczny
www.abebooks.co.uk ( to z niego Amazon wysyla uzywane ksiazki). Mozna znalezc
ksiazki, ktore sa juz out of print, autentyczne buale kruki, ale mase ksiazek w
bardzo niskich cenach. Jak znajdzie sie cos fajnego, warto przeszukac, co ma ten
sam antykwariat, taniej wyjdzie wysylka. To nie jest jedna ksiegarnia, tylko
wspolny interfejs dla wielu ksiegarni.

[idomeneo]

dakota77 napisała:

> polecam bardzo portal antykwarystyczny www.abebooks.co.uk

potwierdzam, my kupujemy po naszej stronie sadzawki w www.abebooks.com/
na metry świetne książki po 3-5 dolarów

[dakota77]

idomeneo napisała:

> dakota77 napisała:
>
> > polecam bardzo portal antykwarystyczny www.abebooks.co.uk
>
> potwierdzam, my kupujemy po naszej stronie sadzawki w www.abebooks.com/
> na metry świetne książki po 3-5 dolarów

My tam, gdzie w danym momencie maja co chcemy i taniej:-).POrtal genialny po prostu.

[idomeneo]

anutek115 napisała:

> Ja lubię, ja! ja lubie wszystko, co arturiańskie! A, nie, nie
> wszystko. Filmów nie lubię niemal w stu procentach

a widziałaś może serial na podstawie "Mgieł" z Anjelicą Huston? ja właśnie nie i
nie wiem, czy warto się zaopatrywać.

[anutek115]

Widziałam (pierwszy raz, jako arturiańska fanatyczka, po niemiecku,
czyli w języku, którego nie znam, ale pomyślalam, że skoro wszystko
inne znam... i powieść, i legendy w różnorakich wersjach...:-)) i
mnie się podobało. Pewnie bym się umiała czegoś przyczepic (jak to
ja), ale zasadniczo to udana rzecz moim zdaniem. Najbardziej mi się
chyba podobało, że Lancelot i król Artur byli w jednym wieku ;-), bo
sugerowanie, że Artur był siwobrodym starcem, a Lancelot bez przerwy
postawnym młodzieńcem zawsze mnie irytował (istnienia "arturiańskiej
matematyki" nie przyjmuję do wiadomości).

[lezbobimbo]

tygrys2112 napisała:
> Dzisiaj, ociemniała istota, dowiedziałam się, że słowo fatamorgana
> ma rodowód włoski, bo Fata Morgana to po włosku Morgana Le Fay.
Ot,
> ciekawe.

Morgana to celtycka bogini wojny Morrigan (Straszna lub Wielka
Królowa).
Feje to boginie przeznaczenia pojawiajace sie w trójcach,
przepowiadajace przyszlosc, zwlaszcza przy narodzinach dziecka.
Celtowie nazywali je Brygidami, Germanie Nornami, Rzymianie Parkami,
Grecy Mojrami a Slowianie Rodzanicami, Sudenicami czy Orsiniami.
Fay to starofrancuska nazwa tych bogin wywrózajacych losy i dole
czlowieka, odp. greckiemu Fatum czy rzymskiej Fortunie. Potem fay
przeszlo w angielskie Faeries, czyli wrózki, dzisiaj zdegradowane
znaczenie.
Motyw wrózek w bajkach o Spiacej Królewnie to oczywiscie stara
legenda o 3 boginiach przeznaczenia.
Tak wiec Morgan le Fay to bylaby Morgana Przeznaczenia.

[nioszka]

Ready, w wyborczej piszą, ze jak komuś zabrakło hiszpańskiego, można
zamówić na infolinii albo www.

[ready4freddy]

ale gdzie na www, podrzucisz linka?

[nioszka]

serwisy.gazeta.pl/kolekcje/0,0.html
potem se tam musisz dalej poklikać, ale do Italii nie wyślą chyba ;)
musi isć do DG :D

[ready4freddy]

juz znalazlem tu: prenumerata.agora.pl/seria.asp?KP=AZD
tak, do DG, claro que si :)

[nioszka]

nno, ja dziś kupiłam włoski na płytce, jutro i pojutrze słowniki,
ciekawe ile to jest warte..

[ready4freddy]

tez jestem ciekaw, bo "mamma mia" tez kupila. ponoc slowniki hiszpanskie fajne
na oko, no i solidnej firmy (Langenscheidt, zgadza sie?)
cena w kazdym razie przystepna :)

[nioszka]

aha, hiszpański nawet chyba tańszy 3,99 a l'italiano 4,99,
langenscheidt w rzeczy samej. tylko mój kulawy komp nie odtworzy mi
nic, muszę kiedyś sesję językową u brata i bratowej zrobić :)

[tygrys2112]

Ze słowników sieciowych polecam ten: wordreference.com/ Są
koniugacje, całe zwroty, a w angielsko-włoskim nawet całe zdania.
jest zarówno hiszpański jak i włoski. we włoskim zdarzały się drobne
błędy, ale generalnie jest bardzo dobry.

[tygrys2112]

Z innych wielojęzycznych wpadł mi w oko jeszcze ten, bo jeden z
moich znajomych miał w opisie zdanie po szwedzku i chciałam się z
nim koniecznie rozprawić (z tym zdaniem znaczy się) :)

lexin2.nada.kth.se/swe-eng.html

[dakota77]

tygrys2112 napisała:

> lexin2.nada.kth.se/swe-eng.html

O, ja tez polecam ten slownik, wiele razy z niego korzystalam:-)

[ready4freddy]

wordreference jest swietny, uzywam go non stop :) we wloskim sa tez definicje
(tzn. przekierowuje na odpowiednia strone slownika wloskiego).
aha, dla fajerfoksiarzy i fajerfokserek :) mozna dodac sobie wordreference jako
wyszukiwarke (na pasku u gory):

mycroft.mozdev.org/download.html?name=wordreference&sherlock=yes&submitform=Search

[tygrys2112]

no cóż, w takim razie zainstaluję też firefoxa... że też na avancie
nie działa :/

[ready4freddy]

ale moze szkoda zachodu, Tygrysie? nie wiem, co to avant, ale jesli ma "tabs",
to mozesz zawsze miec otwarty w tle slownik, i juz :)

[tygrys2112]

no w sumie tak :) tylko że muszę przeskakiwać z zakładki do zakładki
i wpisywać adres. jak bym miała na stronie głównej, to otworzyłabym
wyszukiwarkę i od razu mogę sprawdzać. wiem, że to już szczyt
lenistwa, ale jednak :D

[ready4freddy]

no to sobie ustaw WR jako strone startowa :)

[tygrys2112]

nie, bo google też mi się czasem przydaje ;)

[ready4freddy]

o, jeszcze mi sie przypomnialo: creatura to po wlosku "stworzenie" (tzn. nie
jest to koniecznie obrazliwe, pies czy kot to tez creatura :) albo bestia -
bestia to zwierze, np. "pies z goraca wywiesil jezyk, povera (biedna) bestia" :)

[dakota77]

No to analogiczne jak creature po angielsku i z beast w pierwotnym znaczeniu.

[anutek115]

A to jeszcze przytoczę mojego szwagra, okazuje się kopalnią anegdotek,skarb, nie
czlowiek.
Moją siostrę na początku jej nauki języka włoskiego strasznie rozsmieszyło
zdanie (teraz przepraszam znajacych włoski, ja nie znam i będę pisac na czuja):
"Una cosa d'affare, una cosa normale", co zdaje się, oznacza "jedna rzecz do
zrobienia, jedna zwykła rzecz", a przez joannę zostało przetłumaczone: "Jedna
koza do zrobienia, jedna zwyczajna koza". Szwagier patrzył zdumiony, jak siostra
chichotała, wytłumaczono mu, czemu chichocze, i od tej pory on tez zacząl używać
słowa "cosa" w "stylu polskim", wywołując zdumione spojrzenia rodaków...

[ready4freddy]

a, z koza to teza tak mamy :) tzn. kolezanka Rosjanka i ja :) koza nam sie
kojarzy z koza, naturalnie :)
moje najlepsze, a raczej najbardziej pocieszne skojarzenia to:
- marmellata di pesca - to jest konfitura/dzem z brzoskwin. ale na poczatku
mojej nauki przerazilo mnie to i zdumialo, bo wyobrazilem sobie marmellata di
pesce, czyli "z ryb" :)
- acquavite - tutaj to juz nie pamietam, jak to bylo pisane, w kazdym razie
chodzi o wode zycia (tak podaje wiki) albo "wode" z winorosli (vite to
winorosl). mnie sie skojarzylo ze.. srubkami, bo sruby w liczbie mnogiej to viti
:) co zreszta nie jest takie do konca glupie... jest taka grappa z Sardynii,
nazywa sie "Filu e ferru", czyli "drut zelazny". myslalem, ze taka mocna, ale
chodzi o tradycje bimbrownicza i zelazny drut, ktorym oznaczano miejsce ukrycia
w ziemi baniakow :)

[ready4freddy]

da fare, anutku :) da fare, czyli do zrobienia :) d'affare to di affare, co w
tym przypadku nie ma wiekszego sensu, ale d'affari to cos zwiazane z biznesem
(uomo d'affari - biznesmen). bo affari to nie afery, tylko interesy :)

[anutek115]

A widzisz, ja kombinowałam z francuskim (i jeszcze z błędem, zdaje się, mój
francuski jest zardzewiały do cna).
Marmelatta di pesca mnie się skojarzyła z marmoladą z pestek :-).

[ready4freddy]

lepsza z pestek niz z ryb, tak czy inaczej :) wyobrazilem sobie jakas paste ze
sledzi, nie wiem czemu :)

[idomeneo]

ready4freddy napisał:

> wyobrazilem sobie jakas paste ze sledzi, nie wiem czemu :)

przypomniała mi się narodowa szwedzka potrawa czyli zgniły śledź - długo
myślałam, że to jakieś żarty, ale oni faktycznie to jedzą

[iwoniaw]

No, to akurat ma i w polskim odpowiednik (w sensie rdzenia znaczeniowego) w
"kreacji" (czyli (s)tworzeniu) i - już raczej dziś nieużywanym - "bestiariuszu"
(w sensie spisu/opisu zwierząt). Ładne, klasycznie z łaciny ;-) etymologie wzięte.

[ready4freddy]

rzeczywiscie, po angielsku tez :) zupelnie o tym nie pomyslalem :) furry
creatures :)

[tygrys2112]

u nas bufon to zarozumialec :), a buffone to rozśmieszacz, clown :)
konfident u nas - zdrajca; confidente to zaufana osoba, przyjaciel.
to też ma odbicie w angielskim. w ogóle angielski i włoski mają
sporo wspólnego.

najlepsze jest, że nasze no = tak, a włoskie no = nie :D

Konfident - o nienie

[iwoniaw]

> konfident u nas - zdrajca

O nienienie - protestuję: konfident u nas znaczy dokładnie _tajny_
współpracownik, a dalsze konotacje rodem z IPN są zdecydowanie wtórne

> to też ma odbicie w angielskim. w ogóle angielski i włoski mają
> sporo wspólnego.

A to tak naprawdę dlatego, że - poprzez francuski - do angielskiego dostała się
masa słów romańskich (mających najczęściej jeszcze w łacinie źródłosłów) i ilość
słownictwa romańskiego w tym skądinąd jednak germańskim języku jest jakaś
ogromna (nie pamiętam ile % dokładnie, ale pamiętam, że dużo).

[tygrys2112]

raczej nie przez ipn, bo z tego co wyczytałam w Wikipedii, ipn
istnieje dopiero od 1999, w mowie potocznej zdarza się "Ty
konfidencie!", nawet w "killerze" gdzieś tam padło (a "Killer" jest
z 1997).

:-)

[iwoniaw]

To taka przenośnia była ;-) - podejrzewam, że nieciekawe konotacje ma to
określenie (no i sama profesja) w naszym pięknym języku co najmniej od czasów
zaborów. Bo u nas jakoś tak przez kilkaset lat współpraca z władzą = współpracy
z wrogiem i pewnie trochę wody upłynie, zanim się coś tu zmieni w sferze
językowej...

[tygrys2112]

Przy dzisiejszych upałach przenośnie trudno mi wychwytywać ;) A
wczoraj było jeszcze gorzej...
Raczej mało prawdopodobne, żeby nastąpił odwrót od tego znaczenia -
w Kopalińskim jest odnotowane, że konfident miał kiedyś to pierwotne
znaczenie, ale uległo ono zmianie, www.slownik-
online.pl/kopalinski/2A4CF1A48337F51DC12565E90040C761.php. Slowa w
starych znaczeniach raczej rzadko wracają do użytku...

[idomeneo]

drodzy italianiści, czy słówko 'cantuccino' oznacza coś jeszcze oprócz
ciasteczka z Toskanii? Moja włoska koleżanka zamieściła w portalu
społecznościowym zdjęcie swojego synka z podpisem "American Cantuccino and
pacifier (ciuccio)" i jestem ciekawa, czy to taka pieszczotliwa metafora.

[ready4freddy]

prawde mowiac nie mam pojecia :) dla mnie to tylko ciasteczko, za to pyszne
(zwlaszcza z vin santo, tym likierem do maczania w nim cantuccini :)
spodziewalem sie jakiegos rozjasnienia na wiki, ale nawet pochodzenie nazwy
cantuccio nie jest wyjasnione. it.wikipedia.org/wiki/Biscotti_di_Prato

[idomeneo]

no właśnie na zdjęciu widać, że chłopczyk trzyma ciuccio, natomiast nie ma
żadnego ciasteczka, więc pomyślałam, że może on sam jest tym "amerykańskim
biszkopcikiem".

[ready4freddy]

moze cantuccino mialo zastapic cookie, ze takie male i slodkie? :) bo cantuccini
to przeciez takie ciasteczka w sam raz do cookie jar :)

[idomeneo]

bardzo możliwe, zwłaszcza, że mały łobuz wygląda tak, że ma się go ochotę
schrupać :)

coś na poprawę humoru

[idomeneo]

nie wiem, czy znacie The Fast Show - to ich skecz z parodią programu
informacyjnego w nieistniejącym języku. Boutros Boutros-Ghali :)
youtube.com/watch?v=ctaszjeaDK0

[ginestra]

Bardzo fajna ta parodia :) - język też :D
Jakoś tak optymistycznie nastawieni są ci panowie do materii, którą przekazują
;) - naśladują nawet takie niby nieformalne wymiany zdań między prezenterami,
które są też w prawdziwych takich programach. :) I jaka sympatyczna prognoza
pogody :)
Ja ich nie znałam wcześniej, a widzę, że you-tube podaje więcej takich filmików.
Dzięki Idomeneo!

[idomeneo]

cieszę się, że Ci się podobała :) i pozdrawiam z mojego środka nocy!

słownik

[nioszka]

ten dzisiejszy, reklamują że jest tam nowoczesne słownictwo i zwroty
potoczne, hm, zobaczymy :D
bardzo intersujący jest słowniczek kulinarny na końcu, aż się chce
tego popróbować... takie spumone, fonduta czy ghiacciolo :)

[ready4freddy]

fonduta to bardzo dobry serek, taki do fondue, albo w formie topionej na miesku,
w Dolinie Aosty tak robia (valdostana to sie nazywa, od Valle d'Aosta) :)
spumone to cos, co sie pieni, a ghiacciolo to cos lodowatego - ale nie mam
pojecia, co to.. a nie, spumone to chyba ciasto takie puszyste, zgadlem? :)

[nioszka]

spumone wg słownika to taki deser-pomieszane lody z bita śmietaną z
dodatkiem kandyzowanych owoców i orzechów
ghiacciolo-rodzaj sorbetu-mix wody i syropu miętowego lub owocowego

[ready4freddy]

aha :) a rodzaj sorbetu z lodu i syropu to granita :)

[idomeneo]

zawsze podziwiałam ludzi, którzy umieją wciągnąć kubełek granity przez rurkę,
nie zatykając jej natychmiast

[nioszka]

wertowałam wczoraj trochę ten słownik, z naciskiem na kulinaria i
kilka rzeczy budzi moje zdumienie:
il tordo- sorry, ale je się drozdy???
uccelli (hyhyh :D)-małe ptaszki z rożna o ile pamiętam (nie mam tu w
pracy słownika)-jakież to ptaszki się je?
o gatunkach ryb nie wspomnę, niektóre nazwy widziałam pierwszy raz w
życiu, ale ja za dużo ryb ogólnie nie jadam, więc może sie nie znam

[ready4freddy]

strasznie wyrafinowany ten slownik... ale z tymi drozdami to prawda. poszukalem
i znalazlem. poluja i zjadaja. i tych ptaszkow to troche jest, wlasnie takich
nieduzych. niekoniecznie z rozna.
ale gdyby nie ten Twoj slownik, w zyciu bym sie pewnie o tym nie dowiedzial :)

[nioszka]

no,gdyby nie ten mój słownik sama bym nie wiedziała :D
zobaczymy, jakie niespodzianki kryją się w dzisiejszym polsko-
włoskim...

jedzenie w różnych kulturach

[nighthrill]

Że się tak wetnę w ciekawą językową dyskusję z moim etnologicznym gadaniem :) -
smak to w ogóle jest sprawa wyłącznie kulturowa. Nie ma tak, że coś jest
obiektywnie dobre, smaczne i nieobrzydliwe i będzie smakowało zarówno Eskimosom,
jak i Brazylijczykom i Norwegom. Poczucie obrzydzenia na samą myśl o jakimś,
naszym zdaniem dziwnym, jedzeniu, które jedzą przedstawiciele innej kultury (jak
np. te wspomniane już zgniłe śledzie) wiąże się z tabu kulturowym na tę właśnie
rzecz (no nie wiem, dla nas np. tabu są owady i pewne rodzaje zwierząt, a
Eskimosi żują sobie na surowo gałkę oczną ryby i przeżywają kulinarną rozkosz:)).
Nawet w obrębie samej Europy te zakresy tego, co "dobre" bardzo się różnią.
Ostatnio gościłam w holenderskim domu mojej przyjaciółki, i przy kolacji rozmowa
zeszła na to, co je się w Polsce. Ze zdziwieniem reagowali na wieść, że je się
np. buraki, a już kapusta kiszona czy wszelkie kiszonki to według nich produkty
po prostu obrzydliwe, zepsute. I jak można zostawiać mleko, żeby skisło?:)

Też mnie zdziwiło, że Włosi jedzą drozdy i inne małe ptaki, nigdy o tym nie
słyszałam. Może znacie jakieś inne przykłady tego, co się je np. we Włoszech
(żeby było zgodnie z wątkiem) lub w innych krajach, a w Polsce uważamy to za
obrzydliwe, niejadalne?
I czy jeżdżąc po świecie lub żyjąc w obcej kulturze spotkaliście się z czymś, do
czego nie mogliście się przyzwyczaić...bo, no właśnie, bo co? Bo wychowaliście
się na czym innym?:)

[mmoni]

To jest temat na burzliwy Offtopic w nowym wątku, o którego nieczytanie uprasza
się wegetarian. Ale nie trzeba nawet w tym celu wyjeżdżać z kraju. Ile
forumowiczek i forumowiczów jada i lubi flaki i czerninę (żeby nie był zupełny
OT, to drugie danie popularne w Wielkopolsce), a ilu odrzuca od tych potraw?
Kiedyś na innym forum był prześmieszny wątek, w którym chłopak pytał o to, jak
się zachować, kiedy na pierwszej wizycie u przyszłych teściów teściowa wyjeżdża
z flakami, a jemu się robi słabo na sam dźwięk nazwy.

[dakota77]

Ha, czerniny nigdy nie probowalam i nie odwazylabym siew. Dobrze zrobione
flaczki moge zjesc, ale moj maz nie tknie zadnych prodrobow. A ja np. lubie
watrobke z cebulka, ale jezeli juz ja jem to sama:-)

Co do ptaszkow we Wloszech, tez o tym nie wiedzialam, ale nie jestem tym o tyle
zaskoczona, ze na Malcie, gdzie wloskie wplywy sa silne, praktycznie nie ma
ptakow- mieszkancy z upodobaniem strzelaja do nich, wlasnie w celach
kulinarnych. Zdarzalo mi sie na spacerze znajdowac luski po mysliwskich nabojach.

[ready4freddy]

o tej Malcie to kiedys czytalem, i wlasnie dlatego mnie to dziwi - nie
wspominano o podobnych polowaniach we Wloszech (bo chodzilo bodaj o kampanie
przeciwko temu obyczajowi).

[nioszka]

nieno, boska jest nazwa bigosu (macie tam naprawdę cos takiego R4f?)-
piatto di crauti, carne e funghi con aggiunta di prugne secche e
spezie cotti insieme- to jest chyba łopatologicznie wytłumaczone co
wchodzi w skład samego bigosu?

[ready4freddy]

kiedy wlasnie nie mamy :) to _jest_ lopatologicznie wyjasnione, "potrawa z
kapusty, miesa i grzybow z dodatkiem suszonych sliwek i przypraw, gotowanych
razem" :)
tutaj ogolnie uzywa sie niewiele kapusty, a juz na pewno nie kiszonej - chociaz
np. w Gorycji (glupio jakos brzmi ta polska nazwa, ale niech bedzie) w regionie
Friuli-Wenecja Julijska robi sie zupe "jota", przypominajaca nasz kapusniak.
tyle, ze to troche Austria, a troche Slowenia :) moja mama nie mogla uwierzyc w
ten brak kapusty, dopoki sama nie poszla na lokalny targ i co prawda kapuste
znalazla, ale sprzedajaca zapytal" Polka, tak? czy Rosjanka?" :DDD

wracajac do ad remu - to chyba raczej dla Wlochow to tlumaczenie bigosu, niz
odwrotnie :)

[ginestra]

Niesamowite z tym jedzeniem ptaków we Włoszech (i na Malcie). Ja również nie
wiedziałam o tym.

No proszę, a kiedyś koleżanka, która w dzieciństwie mieszkała we Włoszech,
opowiadała mi, że włoskie dzieci bardzo się zdziwiły kiedy mama ją zawołała na
obiad i ta moja koleżanka powiedziała im, że musi już iść i dzieci zapytały ją
co będzie miała na obiad i odpowiedziała (tzn. przetłumaczyła dosłownie z
polskiego), że gołąbki. Mówi, że dzieci były w szoku, bo wyobraziły sobie
ugotowane gołębie i pytały ją jak jej rodzina na te gołębie poluje i je
przyrządza. Musiała im wtedy wytłumaczyć łopatologicznie co to za potrawa. :)

A więc były zdegustowane tą wizją... - ale może miały na myśli: "drozdy, to co
innego, ale żeby gołębie podwórkowe łapać i jeść?" :D

Wczoraj nie mogłam wchodzić na forum cały dzień, to sobie dziś uzupełniam co
napisaliście i widzę, że fajne i ciekawe rzeczy! :)
Pozdrawiam!

[ready4freddy]

dowcip w tym, ze wg tego co znalazlem w sieci, "drozdy przyrzadza sie podobnie
jak golebie" :) w kazdym razie drozy sprzedaje sie na peczki (mazzetti), taki
peczek to 8 sztuk, 40 euro na Sardynii i prawdopodobnie sporo wiecej na
kontynencie - tak wyczytalem. czyli sporo, naprawde sporo.

dosmażane po polsku

[uccello]

Nie mogłam się zdecydować, gdzie dać te linkę, ale zdecydowałam ,że
ten właśnie wątek dla "żądnych wiedzy" będzie najlepszy
www.tvn24.pl/-1,1553512,wiadomosc.html

[ready4freddy]

wlasciwie to nic takiego nie przychodzi mi do glowy, tzn. cos naprawde
obrzydliwego. zdarzaja sie jakies podroby, ale i w Polsce byly mi obrzydliwe. a
do owocow morza juz sie przyzwyczailem. i niektore lubie, tzn. skorupiaki sa
pyszne, od krewetki koktajlowej po languste i homara, osmiornice sa bardzo
dobre, natomiast pozostalych "gumiakow" nie znosze (kalmary, matwy i inne
drobniejsze stwory, typu totano), tudziez mieczakow - zadne tam ostrygi czy
inne, tzn. wiem, ze niektore sa smaczne, ale nie lubie, odrzuca mnie zapach.

natomiast niektore zestawienia sa oryginalne dla nas, ale bynajmniej nie
obrzydliwe. konkretnie sery + konfitury owocowe (sery twarde, nie jakies
twarozki) i najwiekszy szok, tzn. lardo con miele. lardo to.. hmmm, sloninka
bedzie najblizej. sam tluszczyk :) (wlasnie sprawdzilem, i owszem, slonina). w
cieniutkich plasterkach i z miodem. naprawde dobrze sie to komponuje :)

cos, co niekoniecznie kazdemu przypasuje to jeszcze bagna caoda z Piemontu, cos
jak sos, z anchois, czosnku i czegos tam, w czym macza sie surowe warzywa, jak w
fondue. niezle :)

ale zeby jakies wyjatkowe obrzydlistwa... to nie :)

[nioszka]

no, dla mnie flaki, płucka czy inne serca to też obrzydlistwo, mimo
iż nie jadłam nigdy :P jedynie z wątróbką nie mam problemów.
Jakoś nie miałam okazji zasmakować kuchni włoskiej, jeszcze mnie tam
żaden study tour ani urlop nie zawiały :D

[idomeneo]

nighthrill napisała:

> smak to w ogóle jest sprawa wyłącznie kulturowa. Nie ma tak, że coś > jest
obiektywnie dobre, smaczne i nieobrzydliwe

tutaj na forum są ludzie, którzy na pewno dużo lepiej się znają na różnych
chińskich kuchniach niż ja (Ding_yun?), ale wydaje mi się, że sporo restauracji
przyprawia swoje potrawy "pod zachodnie podniebienie" i kontakt z wersjami
oryginalnymi może być zaskakujący. Mnie kiedyś koleżanka z Tajwanu zabrała na
dim sum, taki niedzielny śniadanioobiad, do knajpy prowadzonej dla Azjatów, a
nie dla Amerykanów i bardzo to było ciekawe. Miałam takie zupełnie przesterowane
wrażenia: kisielowato, tłusto, niesłono, to co brałam za kapustę okazało się
flaczkami, trochę jak potrawy z innej planety. I to nie jest tylko kwestia
samych smaków, ale też chyba konsystencji, do jakich nie jesteśmy przyzwyczajeni
- że na przykład zupa się ciągnie.

> naszym zdaniem dziwnym, jedzeniu, które jedzą przedstawiciele innej > kultury
(jak np. te wspomniane już zgniłe śledzie) wiąże się z tabu

te śledzie też są tak naprawdę nie są zgniłe (tylko sfermentowane), ale tak
właśnie wyglądają dla postronnych. To jest zresztą dla mnie całkiem miły
przykład dystansu do samego siebie i nieprzejmowania się, bo o tych rzekomo
zgniłych rybach usłyszałam najpierw od podśmiewającego się gościa z Finlandii,
ale potem znajomy Szwed z dumą i uciechą potwierdził.

A, no i polskie kwaśne mleko ("zepsute mleko" jak mawiał mój kolega) to jest też
coś odrzucającego dla Amerykanów - ale kefir już jest ok.

[lezbobimbo]

Mie od dziecinstwa obrzydzaja wszystkie polskie podroby, wnetrznosci
typu cynaderki, flaczki, watróbki oraz rzeczy gotowane na krwi czyli
kaszanka i czernina.
Teraz jestem wegetarianka, wiec obrzydza mnie absolutnie wszystko
miesne w kazdej kulturze :)

Sfermentowane zywnosci w Skandynawii to przysmaki bardzo
staronordyckie, dzisiaj spotykane (oprócz tego sledzia szwedzkiego)
glównie na skansenach czyli Wyspach Owczych i Islandii.. n.p. zgnila
glowa owcza, zakopana w ziemi na pare miesiecy.. brrr

Jesli ktos chce, to moge pociagnac watek o dziwnych skandynawskich
smakach (dla polskiego podniebienia dosc specyficzne).

[idomeneo]

czytałam kiedyś, że te kuchnie, gdzie się wykorzystuje różne podroby, jak
polska, czy włoska, rozwinęły się często w miejscach, gdzie mięso było rarytasem
i trzeba je było spożytkować do ostatka. Stąd też z kolei te amerykańskie steki
i burgery to wynik tego, ze czego jak czego, ale wołowiny u cowboyów raczej nie
brakowało.

[anutek115]

Mój najdroższy rzymski szwagier na widok zsiadłego mleka
zareagował "po amerykańsku" słowem, oznajmił, że zepsutego pic nie
będzie. Tak samo powiedział o kiszonych ogórkach, ale tu sprawa się
skończyła tak, że spróbował jednak i odtad zawsze przed jego
przyjazdem trzeba było zapas dla siebie robić i ukrywać gdzieś w
czeluściach lodówki, bo było wiadomo, że jak Stefano dopadnie, to
zeżre każde ilości.
A jesli chodzi o opis bigosu, to pół wigilijnej wieczerzy
spędziliśmy sporzadzając takie własnie opisy. Stefano brał każdą
potrawe na widelec (lub łyżkę) , pytal co to jest, powtarzał z
nabożeństwem "kutia" (albo "bigos", albo "pierogi") i następnie
trzeba mu bylo wymienić wszystkie składniki potrawy (opis bigosu
musiał wygladać identycznie), dopiero wtedy szwagier raczył
kosztować. zazwyczaj poprzedzając konsumpcję słowem "strano!"
(dobrze piszę? "dziwne" miałam na myśli). Ale bigos został potem
jego "numero uno", ze o pierogach z grzybami nie wspomnę.

[ginestra]

lezbobimbo napisała:

> Jesli ktos chce, to moge pociagnac watek o dziwnych skandynawskich
> smakach (dla polskiego podniebienia dosc specyficzne).

Prosimy, prosimy!