tym, których denerwuje...:) trochę OT

[jeriomina]

Tym, których denerwuje celowa kreacja bohaterów przez MM, upadlanie pewnych
gatunków ludzkich a wyróżnianie innych, tym, którzy chcieliby poczytać książki
o polskiej rzeczywistości z humorem, sympatyczne, żywe i miejscami bardzo
śmieszne polecam twórczość Moniki Szwai.
Oczywiście nie celuje ona w nastoletni target, chociaż o nastolatkach potrafi
też pisać sympatycznie. Wydaje mi się jednak, że na tym forum głównie
przebywają osoby już nie-nastoletnie, które czytają MM trochę z
przyzwyczajenia, trochę z sentymentu dla pierwszych części i trochę z
ciekawości, co będzie dalej:) (jak ja, na przykład:)))

Monika Szwaja opisuje różne osoby, od tych wykształconych do tych
niewykształconych, ukazując, że sympatyczne mogą być i dyrektorki liceum, i
nauczycielki, pracownicy telewizji, mechanik samochodowy czy sprzątaczka
dworcowa. Prawie wszystkie jej książki łączy postać psychiatry, do którego bez
wstydu i żenady gania prawie cały Szczecin fikcyjno-literacki:), w tym sporo
bohaterów. Warto poczytać chociażby cykl o "Dziewicach..." ("Klub mało
używanych dziewic") czy książki opowiadające o pracy w telewizji.
Co ważniejsze, nie ma wpadek i błędów, wszystko zaś - przynajmnien moim
zdaniem - jest dosyć mocno urealnione:)

Kto czytał, myślę, że się ze mną zgodzi, kto nie czytał - polecam:)

ps. to nie jest reklama, nie jestem rodziną ani nic. Raczej jestem fanką:)

[dakota77]

Czytalam jedna czy dwie ksiazki Szwai- lekkie i sympatyczne. Autorka swietnie
opisuje telewizyjne realia, wiele lat pracowala w TV i to zdecydowanie widac:)

[nessie-jp]

To ja bardzo, bardzo proszę o tytuły PIERWSZEJ części każdego z cyklów.

Chciałam jakiś czas temu kupić coś Szwai i coś Grocholi. Na żadnym z tomików nie
sposób było się szybko doczytać, jaki tytuł nosi pierwsza część i następne oraz
który tom trzymam w ręku :) Wydawca chyba nie nastawiał się na serie.

[the_dzidka]

Hm, to będzie tak.
Książka "oderwana" bez serii - "Stateczna i postrzelona".

Seria o szczecińskiej TV:
Jestem Nudziarą
Zapiski Stanu Poważnego
Romans na Receptę
Artystka Wędrowna
Dom Na Klifie
Powtórka z Morderstwa

Seria o dziewicach:
Klub Mało Używanych Dziewic
Dziwice, Do Boju!
Zatoka Trujących Jabłuszek

Wszystkie czytałam, absolutnie wszystkie są super, aczkolwiek
dziewice to już nie ta liga co seria "telewizyjna". Telewizyjną
łączą głównie postaci bohaterów, ale jednak jakaś tam chronologia
się przydaje. Miłej lekturki!




Dzidka

[ding_yun]

Ja przeczytałam "Artystkę wędrowną", "Zapiski stanu poważnego" i "Romans na
receptę" - podobał mi się humor, realia, optymizm, nie podobał mi się język, ale
przede wszystkim przemówiło do mnie to, o czym pisze Jeromina - ludzie opisani w
sposób sympatyczny.
Wrażenie prysło przy "Statecznej i postrzelonej". Tam było takie małżeństwo -
chyba Krzysztof i Ewa, ale głowy sobie nie dam uciąć. I Ewa była przedstawiona
strasznie niesympatycznie bo nie chciała mieszkać na wsi tylko ceniła sobie
swoją karierę naukową w Krakowie. A tymczasem mąż i syn dobrze się czuli w
górach i ona powinna dla nich wszystko rzucić w diabły. Najpierw traktowałam ten
opis z dystansem bo Ewa była tak przedstawiana przez główną bohaterkę, która
leciała na jej męża. Ale potem pojawił się wątek jak to Krzysztof chciał mieć
drugie dziecko a Ewa nie i pozostałe bohaterki radziły Krzysztofowi zlekceważyć
obawy żony i za wszelką cenę spłodzić potomka. Na końcu Ewa zostaje ukarana bo
oskarżają ją o coś niesłusznie na uczelni i tyle ma ze swojej kariery naukowej.
Może coś źle zapamiętałam, ale doskonale pamiętam jaki niesmak mi pozostał.
Zawisnę wzrokiem na twych ustach, chcesz?

[meduza7]

Mnie się bardzo podobał "Romans na receptę", głównie dzięki postaci Helenki.
Oraz akcji z babcią-hrabiną.

[jeriomina]

O, moja droga ale zważ, że "Stateczna i postrzelona" prowadzone są stylem
pamiętnikowym przez Lulę i Emilkę. Lula, jako zakochana w Wiktorze i Emilka jako
jej przyjaciółka domyślająca się - jak miały pisać? Odautorskiej narracji tam
nie ma:DDD

[jottka]

eee, czy ten 'romans na receptę' to nie jest coś o jakiejś pani w wieku
pośrednim, 2 dzieci ma, z jakichś powodów jest bez męża (rzucił ją? ona go
rzuciła?) i w jakiś romans w sudetach się wdaje? i jakiś architekt, co chce
panienkę wykorzystać za egzamin? i jakieś takie osłabiające sceny przebieranek
za babunię-demona?

bo jeśli tak, to nie podzielam zachwytów:( papierowe postacie, język drętwy,
fabuła sfastrygowana ze zużytych puclów, za to usypiająca:(


natomiast pani keyes w 'arbuzie' rzeczywiście lepsza od suszi:)

to znaczy

[jottka]

chciałam powiedzieć - ja poproszę polecajki, ale tak bardziej w typie pani keyes
niż pani szwai:) o ile słusznie tę ostatnią obmówiłam

[onion68]

Właśnie skończyłam czytać pożyczoną "Artystkę wędrowną". Wcześniej czytałam
"Stateczną i postrzeloną", "Jestem nudziarą", "Romans na receptę" i "Zapiski
stanu poważnego".
Są to IMO rzeczy lekkie i łatwe, na ogół przyjemne. Tyle tylko, że nie bardzo
pamiętam treść tych wcześniej przeczytanych, poza głównym tematem (tworzenie
pensjonatu w Karkonoszach czy przypadkowa ciąża w późnym wieku, zwieńczona, a
jakże, złapaniem męża, nie-ojca dziecka).
W "Artystce wędrownej" fajna jest, owszem, ta lekkość, czasami ma się ochotę na
coś takiego. Drażni jednak trochę absolutna przewidywalność - oto pojawia się
nowy bohater i już wiadomo, jako "czyj" skończy - bo o tym są te książki.
Absolutna bajkowość - faceci to takie lepsze kobiety - czuli, komunikatywni, nie
lecący na atrakcyjne pozory, za to nie plotkujący i bez PMS ;-)Aha, udzielają
się w zajęciach domowych.
Mocną stroną jest przedstawienie realiów pracy w telewizji, słabą słodki,
kląskający, pieszczący styl narracji. No i drażni mnie co jakiś czas objawiana
awersja autorki do zdrowego odżywiania.
Ale czasem można, a co.

[meduza7]

Tak, ta przewidywalność i mnie irytowała, a oprócz tego taki hurraoptymizm,
łatwiutkie wychodzenie przez bohaterów z sytuacji, które w normalnym życiu
przysporzyłyby im przynajmniej parę siwych włosów. To już troszeczkę się zmienia
w cyklu o dziewicach (depresja jednej z bohaterek oraz fakt, że facet, którego z
początku typujemy na jej pocieszyciela, w końcu zaczyna się interesować inną).
Ale tylko troszeczkę.
No ale w sumie czyta się to przyjemnie i dla mnie przynajmniej te książki
przepojone są dużą dawką pozytywnej energii.

[nessie-jp]

> Tak, ta przewidywalność i mnie irytowała, a oprócz tego taki hurraoptymizm,
> łatwiutkie wychodzenie przez bohaterów z sytuacji, które w normalnym życiu
> przysporzyłyby im przynajmniej parę siwych włosów. T

Ale chyba na tym polega urok takiej literatury eskapistycznej? Przecież każda z
nas ma w życiu dość zmartwień, cierpień i siwych włosów

[the_dzidka]

> Ale chyba na tym polega urok takiej literatury eskapistycznej?
Przecież każda z
> nas ma w życiu dość zmartwień, cierpień i siwych włosów

[andrzej585858]

> Oczywiście nie celuje ona w nastoletni target, chociaż o nastolatkach potrafi
> też pisać sympatycznie. Wydaje mi się jednak, że na tym forum głównie
> przebywają osoby już nie-nastoletnie, które czytają MM trochę z
> przyzwyczajenia, trochę z sentymentu dla pierwszych części i trochę z
> ciekawości, co będzie dalej:) (jak ja, na przykład:)))

Hmm az sie zastanowilem mocno gdy przeczytalem powyzszy fragment.
Forum odkryłem bardzo niedawno a mimo to podejrzewam że jestem chyba najstarszą
osobą która je czyta choć może się mylę.
Jezycjadę zacząłem czytać jako osoba juz mocno dorosła - być może dlatego mam
inny ogląd ale sprowokowany wieloma dość negatywnymi opiniami przeczytałem
teraz powtórnie wszystkie części - no cóż - może dlatego że jestem
niereformowalnym optymistą ale chyba cieszę się że ciągle nie czytam tych
książek powodowany ani sentymentem ani ciekawością co będzie dalej ale po prostu
sympatią dla bohaterów.
Nie widzę poza tym u MM celowania w nastoletni target - pomijam juz fakt że
chyba takie sformułowanie jest chyba obce dla MM - natomiast ciągle widzę że
nie jest to tylko opis życia nastolatków i ze te nieraz przerysowane postacie
nie są wyznacznikiem sensu Jezycjady.
Innymi słowy ja nie szukam w książkach MM analizy Dostojewskiego ani świata
Kafki choć on istnieje w tych książkach.
Przypomina mi to raczej świat bohaterów "Krzyżowców" Zofii Kossak
przepieknego cyklu powieściowego też zemkniętego do lamusa bo zanadto
idealistyczny!!!
No cóż może taka jest kolej rzeczy?

[lezbobimbo]

andrzej585858 napisał: (...) a takze:
> Nie widzę poza tym u MM celowania w nastoletni target - pomijam >juz fakt że >
chyba takie sformułowanie jest chyba obce dla MM -

Andrzej, piszesz to jako naiwny wyznawca MM ;> Nie jestes wiec targetem tego tematu.
MM nie jest profesjonalna pisarka i nie pisze ona dla przecietnych doroslych, bo
maja owi te nieprzyjemna wlasciwosc, ze czepiaja sie takich niewaznych
szczególów jak fabula, wpadki, zgrzyty, ideologia, prawdopodobienstwo postaci,
wciskanie kitu itd ;>

[avvg]

Ja czytałam kilka, z dużą przyjemnością, zawartość mi przeleciała
przez mózg jak przez sito (no cóż, tak się on prezentuje...), nawet
tytułów nie pamiętam, ale czas spędziłam sympatycznie, więc daję
plusa. Zastrzeżenie - plus z minusem, specjalnie święta nie jestem,
ale denerwowało mnie, że jedna z bohaterek będąc w ciąży cały czas
sączy drinki. Może i cieńsze niż reszta towarzystwa, ale równie
często. Jestem przeciw.

[onion68]

Ja sobie przypominam właśnie (na rozdrożu po skończeniu "Mansfield Park")
"Jestem nudziarą" i drażni mnie, że pani polonistka już na pierwszej lekcji z
nową klasą snuje plany rozgniecenia jednej z uczennic jak robala (cytat).
No i ta lekcja z "Odą do młodości" żywcem zerżnięta ze "Stowarzyszenia umarłych
poetów" - eee. A kiedyś mi się podobało? Chyba jestem coraz gorsza. A może to
przez kontrast z elegancją języka i opowieści Austen.
Nadal za to lubię Sowę.

[mamapodziomka]

Faktycznie u Szwai najbardziej drazniacy jest jezyk. Irytujacy jest wszedzie,
ale chyba najbardziej rozlozyl mnie na lopatki w statecznej i postrzelonej, w
ktorej to diametralnie rozne glowne bohaterki posluguja sie identycznym
swiergotem, na dodatek usilujac zagadac czytelnika na smierc jakas potworna
iloscia szczegolow ;)

Dobrnelam do konca, bo sielanki lubie sobie od czasu do czasu poczytac, ale
wolalabym, zeby ktos to wszystko przepisal jednak. Tyle, ze jakby te ksiazki
poprzepisywac to zrobilyby sie bardzo krotkie i trzeba by wymyslic wiecej
tresci, co jest jednak mniej ekonomiczne ;)

[supervixen]

> Faktycznie u Szwai najbardziej drazniacy jest jezyk. Irytujacy
jest wszedzie,
> ale chyba najbardziej rozlozyl mnie na lopatki w statecznej i
postrzelonej, w
> ktorej to diametralnie rozne glowne bohaterki posluguja sie
identycznym
> swiergotem, na dodatek usilujac zagadac czytelnika na smierc jakas
potworna
> iloscia szczegolow ;)

Po trzykroć tak :) Też mnie do Szwai ostatecznie zniechęcił język. I
te wszystkie Sławeczki i inne imionka. Brr.

[jeriomina]

IMHO "Jestem nudziarą" to najgorsza książka Moniki Szwai, autorka się rozwija z
powieści na powieść, osobiście najbardziej cenię ten najnowszy cykl o dziewicach.
W "zapiskach stanu poważnego" też mnie dziwiło to sączenie alkoholu:)

[meduza7]

W "Jestem nudziarą" pamiętam, zirytowało mnie dosyć to namolne lecenie na główną
bohaterkę postaci płci obojej. Oraz, mało dla mnie prawdopodobny, brak zazdrości
tego jej wybrańca (nie pamiętam imienia) o Sławeczka (tak mu było?). Z tego, co
pamiętam, przeczytał sobie pisemne porównanie ich obu, uwzględniające również
zalety łóżkowe. No nie wiem, wydaje mi się, że coś takiego powinno nim było
lekko trząchnąć. A tu nic, pełne zrozumienie i tolerancja.
Właśnie takie psychologiczne uproszczenia denerwują mnie najbardziej. Stąd moja
wcześniejsza opinia, że za gładko, za łatwo idą bohaterom różne rzeczy.

[onion68]

Jestem dopiero na początku i do Sławeczka nie doszłam (a z poprzedniego czytania
nie pamiętam), ale to faktycznie dziwne, jako że bohaterka dotychczas (do
trzydziestki) była myszą, nie budzącą wielkiego zainteresowania psa z kulawą
nogą, a teraz sobie kupiła brązową spódnicę i żółty sweter. I co - i już? ;-)

[jottka]

onion68 napisała:

> a teraz sobie kupiła brązową spódnicę i żółty sweter. I co - i już? ;-)


no jeśli założyć, że była myszą pastelowoblond i ubierała się - dajmy na to - w
zimne czernie, to faktycznie zmiana kolorystyki mogła ją odmysić:)


ale ja zasadniczo nie o tym - otóż nie zgadzam się na przeciwstawianie sobie
książek "lekkich i przyjemnych" tym "poważnym i wymagającym refleksji" oraz
idącym za tym twierdzeniem, że domaganie się od tych pierwszych żywego języka,
porządnie zrobionej fabuły itp.itd. to przesada, bo 'chcemy się tylko pośmiać"!


ja tam nie wiem, ale przy drętwo napisanym dziele nie chce mi się śmiać, tylko
ziewać:) a ten 'romans na receptę' (o ile to był on), był zwyczajnie nudny, bo
papierowy i przewidywalny do bólu. taka dawna chmielewska miała tę cudowną
cechę, że wprawdzie na zimno można było dojść do wniosku, że bohaterowie robią
wszystko, żeby nie odgadnąć, kto - metaforycznie - zabił, ale w trakcie lektury
człowiek rżał ze szczęścia, niespodzianki mnożyły się jak króliki, a sztampa
była pojęciem nieznanym.

keyes bym za to nie zaliczyła do lekkich rozśmieszajek, bo to nie ten genre,
choć pani rzeczywiście potrafi pisać zabawnie, no ale nie tylko o to jej idzie.

[onion68]

Tak, sama już się zreflektowałam nieco, w końcu jest to też historia nie kogo
innego, jak naszej Idy; Faktem jest, że sam strój nie tylko może fizyncznie
odmysić, ale też na tyle pozytywnie wpłynąć na psychikę, że wiara zaczyna
przenosić góry :-)

[senseeko]

Jeśli o mnie chodzi, to już chyba na tym forum się wypowiadałam o M.Sz.
Zdecydowanie mniej mnie denerwuje MM.
Z typami jakie M.Sz kreuje w swoich ksiazkach zdecydowanie nie chciałabym się
przyjaźnić. Straszliwie egocentryczne typy.
Jedyna ksiązka jaką dało się przełknąć (pierwsza, którą czytałam), choć
schematyczna aż do bólu i od razu bylo wiadomo jak się skończy - to "Romans na
receptę" Ale jako swoiste novum - miło się czytało.
Natomiast z każdą kolejną ksiazką mój niesmak wzrastał. Przeczytałam "Nudziarę"
"Artystkę wędrowną" i chyba "Zapiski" i stwierdziłam, że dam sobie spokój z ta
panią.
A już najbardziej mnie zirytował jej brak empatii w scenie gdy jakiś artysta
gitarowy przygrywa im do balangi. Jesli ja mam następnego dnia do pracy na 8
rano to mam głeboko gdzieś czy sasiedzi za ścianą słuchają disco polo czy Griga
czy Bacha. Ja po prostu chcę się wyspać i jeśli dźwięki muzyki mi to
uniemożliwiają (a jak sądzę uniemożliwiały to sąsiadom, skoro aż zdecydowali się
zadzwonić po policję) to jest mi wszystko jedno czy uniemożliwiają mi to
kulturalnie czy niekulturalnie.
Tymczasem pani Sz. usiłowała z biednych sąsiadów zrobić chamów, którzy się na
prawdziwej sztuce nie poznali, choć nawet policaj się poznał.
I tego typu zachowań prezentowanych przez bohaterki jest u szwai sporo.
I denerwują mnie one dużo bardziej niż "celowa kreacja bohaterów przez MM".
No i nie mozemy zapominać, ze "upadlanie pewnych gatunków ludzkich a wyróżnianie
innych" jest u MSz rozbuchane o wiele bardziej niż u MM.
Róznica polega tylko na tym, ze MSz "upadla i wyróżnia" inne gatunki niż MM.

[the_dzidka]

A ja uwielbiam Panią Monikę i będę w jej obronie zawsze zasłaniała
ją mężną piersią mą!
To rzekłam ja! :)

[senseeko]

the_dzidka napisała:

> A ja uwielbiam Panią Monikę i będę w jej obronie zawsze zasłaniała
> ją mężną piersią mą!
> To rzekłam ja! :)
>
A zasłaniaj, zasłaniaj, odsłaniać piersią to trochę hmmm... zbyt nowocześnie? ;D
:P
Nie zmienia to faktu, że hałaśliwi sąsiedzi w porze nocnej, to więcej niż zmora
i strzyga razem wzięte. Ja mam takowych.

[senseeko]

senseeko napisała:

> the_dzidka napisała:
>
> > A ja uwielbiam Panią Monikę i będę w jej obronie zawsze zasłaniała
> > ją mężną piersią mą!
/.../
> A zasłaniaj, zasłaniaj, odsłaniać piersią to trochę hmmm... zbyt nowocześnie? ;
> D
> :P
> Nie zmienia to faktu, że hałaśliwi sąsiedzi w porze nocnej, to więcej niż zmora
> i strzyga razem wzięte. Ja mam takowych.
>
Tak się zasłaniawiam, tfu! zastanawiam czy mężne piersi (zwłaszcza kobiece) mogłyby stanowić izolację akustycznych ścian. To mogłoby być jakieś rozwiązanie...

[the_dzidka]

> Nie zmienia to faktu, że hałaśliwi sąsiedzi w porze nocnej, to
więcej niż zmora
> i strzyga razem wzięte. Ja mam takowych.

Ja miałam i w pełni się z Tobą zgadzam. Ale bohaterki nie hałasowały
permanentnie, to była wyjątkowa impreza (Konrad Snow i Kaziu, o ile
pamiętam). Z ręką na sercu, komu się to nigdy nie zdarzyło? :)

[jeriomina]

senseeko napisała:

> Jeśli o mnie chodzi, to już chyba na tym forum się wypowiadałam o M.Sz.
> Zdecydowanie mniej mnie denerwuje MM.
> Z typami jakie M.Sz kreuje w swoich ksiazkach zdecydowanie nie chciałabym się
> przyjaźnić. Straszliwie egocentryczne typy.

Konkrety proszę.:)


> Jedyna ksiązka jaką dało się przełknąć (pierwsza, którą czytałam), choć
> schematyczna aż do bólu i od razu bylo wiadomo jak się skończy - to "Romans na
> receptę" Ale jako swoiste novum - miło się czytało.
> Natomiast z każdą kolejną ksiazką mój niesmak wzrastał. Przeczytałam "Nudziarę"
> "Artystkę wędrowną" i chyba "Zapiski" i stwierdziłam, że dam sobie spokój z ta
> panią.
> A już najbardziej mnie zirytował jej brak empatii w scenie gdy jakiś artysta
> gitarowy przygrywa im do balangi. Jesli ja mam następnego dnia do pracy na 8
> rano to mam głeboko gdzieś czy sasiedzi za ścianą słuchają disco polo czy Griga
> czy Bacha. Ja po prostu chcę się wyspać i jeśli dźwięki muzyki mi to
> uniemożliwiają (a jak sądzę uniemożliwiały to sąsiadom, skoro aż zdecydowali si
> ę
> zadzwonić po policję) to jest mi wszystko jedno czy uniemożliwiają mi to
> kulturalnie czy niekulturalnie.
> Tymczasem pani Sz. usiłowała z biednych sąsiadów zrobić chamów, którzy się na
> prawdziwej sztuce nie poznali, choć nawet policaj się poznał.
> I tego typu zachowań prezentowanych przez bohaterki jest u szwai sporo.
> I denerwują mnie one dużo bardziej niż "celowa kreacja bohaterów przez MM".
> No i nie mozemy zapominać, ze "upadlanie pewnych gatunków ludzkich a wyróżniani
> e
> innych" jest u MSz rozbuchane o wiele bardziej niż u MM.

proszę o przykłady:)

> Róznica polega tylko na tym, ze MSz "upadla i wyróżnia" inne gatunki niż MM.

Tak, które?

Bo ja odniosłam zupełnie inne wrażenie - bohaterowie pozytywni i negatywni u MM
pochodzą zawsze z tych samych warstw społecznych - ci, co mają pieniądze, nie
czytają książek, nie są inteligetni (ciekawe zatem, jak zarobili te pieniądze),
są chamscy i prostaccy.
Biedni zaś mają w domu wyłącznie książki, są olimpijczykami, filologami,
zbierają tomiki poezji, przerzucają się łaciną itp. I gardzą resztą.
Tego u Szwai nie znalazłam, naprawdę. Ale może czytałam nieuważnie dlatego
proszę bardzo o konkretne przykłady i wykazanie mi, że się mylę...:)

[senseeko]

Przeoczyłam ten wątek
jeriomina napisała:

> senseeko napisała:
>
> > Jeśli o mnie chodzi, to już chyba na tym forum się wypowiadałam o M.Sz.
> > Zdecydowanie mniej mnie denerwuje MM.
> > Z typami jakie M.Sz kreuje w swoich ksiazkach zdecydowanie nie chciałabym
> się
> > przyjaźnić. Straszliwie egocentryczne typy.
>
> Konkrety proszę.:)
Taż podałam poniżej! O tym zakłócaniu spokoju. Było tego więcej, ale nie podam, bo żadna siła mnie nie zmusi bym po te książki sięgnęła raz jeszcze a czytałam je dobrych parę lat temu.
Może jak ktoś przypomni wątki to się włączę, z pamieci nie podam. Wiem tylko ze mnie te postacie cholernie denerwowały i wydawały się albo kompletnie nieprawdziwe albo właśnie takie egocentryczne ewentualnie nastawione tylko na to żeby im było dobrze. Plus odautorskie komentarze narracyjne. Ech!
Nie mogłam też się pozbyć wrażenia, że MSZ rozwodzi bohaterki tylko po to by z nich uczynić "kobiety po przejściach" lub "mężczyzn z przeszłością" ale w gruncie rzeczy choć komentarze odautorskie mówią ze to straszny drań/draniówa był/była to jednak jakoś to z tekstu nie wynika.
Nawet ten maż, cholera nie pamiętam, Lalki? Ten co dostał w zęby od Berybojków, wprawdzie zdradził i to fakt ale w gruncie rzeczy z ksiazki wynikalo, że żona już dawno miała go w de i odchodząc a zapewniając jej solidne wsparcie finansowe dał jej tylko upragnioną wolność.
O wyskokach "nudziary" zdaje się, że po pijanemu w jakimś klubie to nawet pisać nie będę ale mnie bardzo zniesmaczyły. Już nawet nie pamietam co ona tam wyrabiała, ale śmieszne to nie było ani trochę.
Więcej szwai nie pamiętam, za całą serdecznie żałuję.
>
> > No i nie mozemy zapominać, ze "upadlanie pewnych gatunków ludzkich a wyró
> żniani
> > e
> > innych" jest u MSz rozbuchane o wiele bardziej niż u MM.
>
> proszę o przykłady:)

Podałam wyżej (teraz wycięłam) - sasiad który chce spać to prymitywny cham, kobitka która koniecznie chce się przespać z kimkolwiek bo tak wypada to cnotliwa nudziara.

> > Róznica polega tylko na tym, ze MSz "upadla i wyróżnia" inne gatunki niż
> MM.
>
> Tak, które?

Nie potrafie tak "z marzszu" napisac, musiałabym sięgnąć do ksiazki a tego nie zrobię. Może jeśli rozkręci się dyskusja, coś mi się przypomni. Zresztą w tymże wątku już kilka osób wytknęło jej to samo i ja się z tym zgadzam.
A na forum szwajowym (bo pewnie takie istnieje) wszyscy czołobitni? Nikt nie krytykuje, jak u nas MM?
Tam by warto zajrzeć, tylko u mnie ostatnio znów krucho z czasem i będę niedługo musiała zniknąć na parę tygodni.

>
> Bo ja odniosłam zupełnie inne wrażenie - bohaterowie pozytywni i negatywni u MM
> pochodzą zawsze z tych samych warstw społecznych - ci, co mają pieniądze, nie
> czytają książek, nie są inteligetni (ciekawe zatem, jak zarobili te pieniądze),
> są chamscy i prostaccy.
> Biedni zaś mają w domu wyłącznie książki, są olimpijczykami, filologami,
> zbierają tomiki poezji, przerzucają się łaciną itp. I gardzą resztą.
> Tego u Szwai nie znalazłam, naprawdę. Ale może czytałam nieuważnie dlatego
> proszę bardzo o konkretne przykłady i wykazanie mi, że się mylę...:)

U Szwai nie ma podziału na warstwy społ ale podziały też są. Może ktoś podpowie jakie? Przeciwstawienia widziałam wyraźnie tylko linia podziału szła trochę innaczej niż u MM. Ale od schematów u niej aż się roi.
Pierwszy jaki mi się nasuwa to podział na tych którzy lubią mięso i alkohol (i ci są fajni) i na jakieś dziwadła które nie robią "tych wszystkich rzeczy na p". (No moze poza papierosami - Szwaja chyba sama nie pali wiec brak palaczy akceptuje)
Tych dziwadeł nawet w ksiazce nie ma personalnie, ale bohaterowie mają do nich taki stosunek jak Icek do żyrafy - "takie zwierze nie istnieje"
Innymi słowy kazdy normalny człowiek (z akcentem na normalny) musi dużo jeśc (najlepiej mięsa) dużo pić i im wiecej sportowego bzykania tym normalniejszy człowiek (zwłaszcza kobieta).

To tak na gorąco a teraz oddaję dyskusję w godniejsze ręce. O ile na tym forum nie jestem jedyną osobą, której ksiazki MSZ się nie podobają.
Jak tak to sie wycofuję, bo nie mam czasu na kruszenie kopii. Tyle jest ciekawszych zajęć.

[meduza7]

Ja bym tak Szwajowych bohaterów podzieliła z grubsza na Miłośników Kultury
Wyższej, którzy są ok, i resztę, która nie jest ok. Przy tym nie jest to podział
na "inteligencję" i "prosty lud" - w "Artystce wędrownej" mamy bodajże dwie
sprzątaczki, które się zachwycają operą. No ale spróbuj się właśnie przyznać, że
opery nie lubisz... że nie znasz takiego, czy innego Wielkiego Dzieła... że coś
cię "nie zachwyca"!
Mamy też obficie reprezentowaną klasę Wrednych Dorobkiewiczów, co to śpią na
forsie, ale ani charakteru, ani ogłady, ani honoru, za to rozbuchane ambicje i
przerośnięte ego. Choć tu też można zauważyć drobną zmianę - w "Dziewicach"
bodajże występuje pani Sandra (?) z synkiem - ona, zdawałoby się, typowa
solara-tipsiara, on typowy dres. Tymczasem synek okazuje się inteligentnym i
wrażliwym chłopakiem, a Sandra co prawda prezentuje pełen zestaw cech wrednego
babona o małym rozumku, ale gdzieś tam zostaje jednak ukazana jako kobieta tak
naprawdę nieszczęśliwa, zamknięta w złotej klatce przez męża, który zawsze ją
lekceważył.

[lezbobimbo]

meduza7 napisała:
> Ja bym tak Szwajowych bohaterów podzieliła z grubsza na Miłośników Kultury
> Wyższej, którzy są ok, i resztę, która nie jest ok.
> Mamy też obficie reprezentowaną klasę Wrednych Dorobkiewiczów, co to śpią na
> forsie, ale ani charakteru, ani ogłady, ani honoru, za to rozbuchane ambicje i
> przerośnięte ego.

Czyli jak u MM :PPPPP
I jeszcze jakies Berybojki, prawie jak Borejki :PPPPP

[the_dzidka]

> sasiad który chce spać to prymitywny cham

A ja powtórzę raz jeszcze, bo jakoś chyba ominęłaś - to była
jednorazowa impreza, a nie nagminnie rozrabiające po nocach i nie
dające spac sąsiadom dziewczyny. W dodatku impreza jna jedna gitarę,
a nie na głosniki na full. Naprawdę nigdy się z czyms takim nie
spotkałaś - już nie mówie, że organizowałas, ale spotkałaś? Moi
sasiedzi dwa razy do roku robią głosne imprezy imieninowe z
potańcówką - i musiałabym być dziwna, wzywając wówczas policje, bo
robią to tylko dwa razy do roku, przez pozostałe dni siedząc cicho.

[jeriomina]

senseeko napisała:

> Przeoczyłam ten wątek

> > senseeko napisała:
> >
> > > Jeśli o mnie chodzi, to już chyba na tym forum się wypowiadałam o M
> .Sz.
> > > Zdecydowanie mniej mnie denerwuje MM.
> > > Z typami jakie M.Sz kreuje w swoich ksiazkach zdecydowanie nie chci
> ałabym
> > się
> > > przyjaźnić. Straszliwie egocentryczne typy.
> >
> > Konkrety proszę.:)

> ziwe albo właśnie takie egocentryczne ewentualnie nastawione tylko na to żeby i
> m było dobrze. Plus odautorskie komentarze narracyjne. Ech!
> Nie mogłam też się pozbyć wrażenia, że MSZ rozwodzi bohaterki tylko po to by z
> nich uczynić "kobiety po przejściach" lub "mężczyzn z przeszłością" ale w grunc
> ie rzeczy choć komentarze odautorskie mówią ze to straszny drań/draniówa był/by
> ła to jednak jakoś to z tekstu nie wynika.
> Nawet ten maż, cholera nie pamiętam, Lalki? Ten co dostał w zęby od Berybojków,
> wprawdzie zdradził i to fakt ale w gruncie rzeczy z ksiazki wynikalo, że żona
> już dawno miała go w de i odchodząc a zapewniając jej solidne wsparcie finansow
> e dał jej tylko upragnioną wolność.


Oj, to źle pamiętasz...oni mieli 3-letnie bliźniaki. Na powrót męża z Norwegii
ona specjalnie nie ubrała stanika żeby go skusić, a tu wydało się, że on
sweterki kupił kochance, bo pomylił je ze sweterkami dla dzieci. Ona była
zrozpaczona, pocięła na sobie sweterek i na to weszli Berybojki. Więc wcale nie
chciała się z nim rozstać.


> O wyskokach "nudziary" zdaje się, że po pijanemu w jakimś klubie to nawet pisać
> nie będę ale mnie bardzo zniesmaczyły. Już nawet nie pamietam co ona tam wyrab
> iała, ale śmieszne to nie było ani trochę.
> Więcej szwai nie pamiętam, za całą serdecznie żałuję.
> >

>

> nudziara.
>
Nigdzie nie ma takiego stwierdzenia - to bohaterka to twierdzi a nie MSZ. I to
jest ironia, no jak tego nie łapiesz, to sorry:)

> > > Róznica polega tylko na tym, ze MSz "upadla i wyróżnia" inne gatunk
> i niż
> > MM.
> >

> A na forum szwajowym (bo pewnie takie istnieje) wszyscy czołobitni? Nikt nie kr
> ytykuje, jak u nas MM?

Nie ma takiego chyba:)

> Tam by warto zajrzeć, tylko u mnie ostatnio znów krucho z czasem i będę niedług
> o musiała zniknąć na parę tygodni.
>
> >

> ądze),
> > są chamscy i prostaccy.
> > Biedni zaś mają w domu wyłącznie książki, są olimpijczykami, filologami,
> > zbierają tomiki poezji, przerzucają się łaciną itp. I gardzą resztą.
> > Tego u Szwai nie znalazłam, naprawdę. Ale może czytałam nieuważnie dlateg
> o
> > proszę bardzo o konkretne przykłady i wykazanie mi, że się mylę...:)
>
> U Szwai nie ma podziału na warstwy społ ale podziały też są. Może ktoś podpowie
> jakie? Przeciwstawienia widziałam wyraźnie tylko linia podziału szła trochę in
> naczej niż u MM. Ale od schematów u niej aż się roi.
> Pierwszy jaki mi się nasuwa to podział na tych którzy lubią mięso i alkohol (i
> ci są fajni) i na jakieś dziwadła które nie robią "tych wszystkich rzeczy na p"
> . (No moze poza papierosami - Szwaja chyba sama nie pali wiec brak palaczy akce
> ptuje)
> Tych dziwadeł nawet w ksiazce nie ma personalnie, ale bohaterowie mają do nich
> taki stosunek jak Icek do żyrafy - "takie zwierze nie istnieje"
> Innymi słowy kazdy normalny człowiek (z akcentem na normalny) musi dużo jeśc (n
> ajlepiej mięsa) dużo pić i im wiecej sportowego bzykania tym normalniejszy czło
> wiek (zwłaszcza kobieta).

Tam wcale nie ma tak dużo bzykania jak w innych książkach:)

>
> To tak na gorąco a teraz oddaję dyskusję w godniejsze ręce. O ile na tym forum
> nie jestem jedyną osobą, której ksiazki MSZ się nie podobają.
> Jak tak to sie wycofuję, bo nie mam czasu na kruszenie kopii. Tyle jest ciekaws
> zych zajęć.

[senseeko]

jeriomina napisała:

> > O wyskokach "nudziary" zdaje się, że po pijanemu w jakimś klubie to nawet
> pisać
> > nie będę ale mnie bardzo zniesmaczyły. Już nawet nie pamietam co ona tam
> wyrab
> > iała, ale śmieszne to nie było ani trochę.
> > Więcej szwai nie pamiętam, za całą serdecznie żałuję.
> > >
>
> >
>
> > nudziara.
> >
> Nigdzie nie ma takiego stwierdzenia - to bohaterka to twierdzi a nie MSZ. I to
> jest ironia, no jak tego nie łapiesz, to sorry:)
Zaraz, ale czego nie łapię? Co bohaterka twierdziła a nie MSZ?

[the_dzidka]

Że jest nudziarą :)

[senseeko]

the_dzidka napisała:

> Że jest nudziarą :)
>
No to Jeriomina dorabia mi gębę :)
Ja nie czepiałam się że ona jest nudziarą, ani o to kto ja za takową uważa. Pisałam zupełnie co innego.
Odsyłam do odpowiedniej wypowiedzi i znikam, bo szef idzie :)

[jeriomina]

Wcięło mi tekst, bo nie pozwoliło mi cytować całej wypowiedzi senseeko i się
zrobiło zamieszanie. Przepraszam.
Chodziło mi o to, że z tą "nudziarą" to ironia jest. Autorka wcale nie uważa za
nudziarę takiej kobiety, którą jest bohaterka, ukazuje raczej, że tak uważa
społeczeństwo. Bo zresztą to prawda.

Poza tym, imho naprawdę "nudziara" to najsłabsza książka MSZ i polecam cykl o
"dziewicach".

[gaudia]

znów siegnęłam po Szwaję ostatnio, bo zauważyłam, że z dziewic cykl się robi

i miłe zaskoczenie

nie polubiłam romansu ani statecznej, ale dom na klifie już prawie. Powiastki
telewizyjne - niekoniecznie, choć idzie przeżyć.
Natomiast dziewice - z każdym tomem lepsze.
u Szwai, jak dla mnie - za szybka narracja, za duzo ludzi.....ale u dziewic to
sie sprawdza.

Jero ma rację - autorka jest coraz lepsza.

A czytałyście Kalicińską?

[the_dzidka]

Zaskoczyłyście mnie, dla mnie Dziewice to tylko popłuczyny po
poprzednich.

[jeriomina]

Szczerze, najszczerzej uważam "Powtórkę z morderstwa" za najlepszą i moją
ulubioną książkę MSZ. Natomiast "dziewice" uważam za lepsze niż np. "Nudziara"

[anutek115]

gaudia napisała:
>
> A czytałyście Kalicińską?

Ja czytałam (i Onion, co na pewno, bo się na innym forum spotkałyśmy :-)), a ty
czytałaś? Bo nie wiem, czy chciałabyś, by ci polecić/odradzić, czy chciałabyś
podyskutować...

[ding_yun]

Ja czytałam i dom i powroty Kalicińskiej. Nie wiem czy będzie się dało ze mną
podyskutować bo nie mam zbyt głębokich przemyśleń po żadnej z tych książek. To,
co mi przychodzi do głowy na szybko:

1. Fatalny język, ale to cecha wspólna niemal wszystkich polskich babskich
czytadeł (oprócz Barbary Kosmowskiej - polecam serdecznie, na marginesie).
Irytowały mnie zwłaszcza krótkie, urywane zdania. Miały chyba na celu imitować
mowę potoczną, bo wiadomo, że nikt nie myśli wielokrotnie złożonymi zdaniami,
ale nie istnieją elegantsze sposoby na sprawienie, że język powieści będzie
współczesny, łatwy w odbiorze, a jednocześnie przyjemny dla ucha (oka?). Poza
tym główna bohaterka jest osobą wykształconą, ma się za kogoś powyżej
przeciętnego poziomu ludzi ze swojego otoczenia, a jej wewnętrzne monologi mi z
tym nie współgrają.

2. Autorka gloryfikuje tradycyjną kobiecość. Nie nazwałabym może tego syndromem
matki Polki, ale jednak coś podobnego mi się tu czai. Ma oczywiście do tego
prawo, zwłaszcza, że robi to z pełną premedytacją i już na początku uczciwie
ostrzega czytelnika "Tworzenie atmosfery domu to zadanie nasze - babć, cioć,
córek. Tak jest i już!" Dlaczego, pytam, dlaczego? W ogóle cała książka jest
przesycona duchem "tak jest i już". Mamy zatem tradycyjny podział zadań, mamy
miejsca odpowiednie dla kobiet i odpowiednie dla mężczyzn i mamy takowe tematy
rozmów. Nie przytoczę konkretnych fragmentów, ale mnóstwo jest scen, gdzie panie
podają i sprzątają, a panowie siedzą i konwersują. Oczywiście na poważne tematy
bo kobiety w kuchni to tak wiadomo, po babsku. Ten schemat tradycyjnie kobiecych
zadań ma chyba przełamywać główna bohaterka, która sama się zbiera w sobie i
buduje pensjonat. Paradoksalnie to mi właśnie pachnie syndromem Matki Polki - MP
umie wszystko, ze wszystkim poradzi, w kuchni kucharka, w łóżku kochanka, na
placu budowy kierowniczka. Ale oczywiście zna swoje miejsce. Jak u Szymborskiej:
"nie wie po co ta śrubka, i zbuduje most". Oczywiście, że zbuduje, a jakby
przypadkiem wiedziała do czego rzeczona śrubka, to nie powie na wszelki wypadek.
Syndrom Matki Polki jest też widoczny w początkach jej związku z tym Januszem,
alkoholikiem. Uwaga, ja nie jestem targetem tej książki i wiele rzeczy widzę
inaczej niźli kobieta z domem, rodziną i dobrodziejstwem inwentarza. Mówię z
perspektywy 20-latki, która ma przecudowną sytuację osobistą, może się zajmować
edukacją, samorealizacją na wielu płaszczyznach, ciekawą pracą, a w wolnych
chwilach krytykować cały świat (ach jak przyjemnie). Na pewno jak będę miała
własną rodzinę to inaczej zaśpiewam, jak wszyscy naokoło nieustanne mi
przypominają uśmiechając się z politowaniem gdy wygłaszam co bardziej
feministyczne teorie ("Nie babciu, nie głoduję na studiach. Coś tam sobie czasem
upichcę, ale jak mam ochotę na coś lepszego, to mój chłopak mi gotuje" - to już
taka skrajna:P). Więc może zaśpiewam inaczej, ale na razie śpiewam sobie sama i
nieskrępowana na całe gardło, zapewne niemiłosiernie fałszując, co możecie mi
wygarnąć, z chęcią posłucham.

3. Mają kręcić serial czy film na podstawie "Domu" a w roli głównej jakiś
fantasta obsadził Joannę Brodzik. Przecież Małgorzata była dobrze po 40, miała
dorosłą córkę, a Brodzik w Magdzie M niedawno grała 30 latkę co nie wie, co
robić ze swoim życiem. Poza tym ja ciągle będę mieć w głowie postać Magdy M i
nie wiem jak zniosę Brodzik wygłaszającą te wszystkie kobiece kobiecości.

[anutek115]

Ja się kocham znęcać nad tą książką, więc dla odmiany mogę długo :-))).

Fatalny język, który IMHO nie jest cechą wszystkich babskich czytadeł. Owszem,
nie wszystkie piszące panie operują błyskotliwą polszczyzną, ale w porównaniu z
pania Kalicińska wszystkie, które czytałam, zasługują na liczne nagrody polskie
i zagraniczne. Nie, żebym była fachowcem, czytałam Szwaję, Sowę, ze dwie
Grochole i Kosmowską, i żadna - bez względu na np. powtarzalność pewnych fraz,
skłonność do nadużywania określonych wyrażeń itp. - nie jest prostacka. A
Kalicińska jest. Nie umiem jej języka inaczej okreslić. Prawdopodobnie ta
niestaranność miała rzeczywiście sprawiać wrażenie luzackiego, zwykłego języka
tzw. przeciętnego człowieka, ale wyszło fatalnie, prostacko i ordynarnie.
Bohaterka jest kobietą wykształconą, z pretensjami do "bycia elytą", a mówi
paniena z gimnazjum po piwku. Okropne, krótkie zdania, nadużywanie ordynarnych
słów i to tragiczne "i już!", którym jest upstrzona każda strona... To, że TA
książka miała redaktora, to jest dopiero dziwne! Nie GWIAZDA ją pisała przecież,
ale debiutantka, można tak totalnie olać swoją pracę i dopuścić takie kiksy,
jakie się w dziele zdarzają?

To jest przeklejony fragment z forum "Książki": A czy ktoś z szanownych
czytelników zwrócił uwagę, gdzie to nasza wspaniała główna bohaterka umawia się
ze znajomym w czasie wycieczki do Krakowa??? Kraków ma wiele charakterystycznych
miejsc. Między innymi Sukiennice. I tu cytat z książki "umówiliśmy się pod
Sukiennicami koło KIBLA". Obie powieści (trzeciej nie tknę palcem) są pełne
takich kwiatków.

Bohaterka jest antypatyczna. Zarozumiała, pewna, że to, co jej odpowiada jest
dobre, a wszelkie inne wybory są fatalne, skłonna do oceniania ludzi już nawet
nie po wyglądzie czy jednym wypowiedzianym przez nich zdaniu, ale po... nie wiem
czym. Np. nie przyjmie, z zasady, do swojego pensjonatu rodzin z dziećmi, bo
rodzice rozpsuli bachory, które hałasują, brudzą, niszczą i są oblesne. Wszyscy
rodzice i wszystkie bachory (jak nasza subtelna intelektualistka nazywa dzieci)
do jednego wora, bez sprawdzania, ona wie lepiej!! To już wolę panią MM ;-),
która przynajmniej każe swoim antypatrycznym bohaterom przemówić, byśmy
wiedzieli, za co ich mamy nie lubić.

Ding-yun, ja jestem mężatką i matką dzieciom. Więc teoretycznie wiem, jak
wygląda tzw. normalne życie. Tak, dzieci trzeba nakarmić. Tak, czasem trzeba
sprzątać. Tak, czasem trzeba gotować. Ale nie, nie zawsze muszę to robić ja. Nie
zamykam się w kuchni z kobietami, by pogadać po babsku, podczas gdy mężczyźni
konwersują na ważne tematy i zbawiają świat. I, nie, nie ZAWSZE trzeba sprzątać.
Świat się nie zawali, jak raz będzie nie sprzątniete, a obiad będzie nie domowy,
tylko "z torebki". Ja tam nie wiem, kto jest targetem tej ksiązki, nie ja, nie
ty... kto?

A propos pani Brodzik w roli głównej serialu, to kłania się typowe polskie
myślenie "obsadźmy gwiazdę, zwiększymy sobie oglądalność!". Nieważne, że gwiazda
za niska/wysoka, brunetka/blondynka, otyła/chuda jak patyk i pasuje do opisu jak
pięść do nosa. I potem mamy pana zamachowskiego w roli Jaskra, i panią Brodzik w
kobiety wylatującej z pracy na skutek dyskryminacji wiekowej (za stara była),
która robi sobie liftingi i inne botoxy, by znów młodo wyglądać, matki
studentki... A, i noszącej w finale rozmiar 44 bodaj, a i to z trudem. Pewnie to
i zabawne być może, nie wiem, nie przekonam się, bo dzieła nie obejrzę.

[ding_yun]

anutek115 napisała:


Ja tam nie wiem, kto jest targetem tej ksiązki, nie ja, nie
> ty... kto?

Normalne kobiety zapewne :P

>
> A propos pani Brodzik w roli głównej serialu, to kłania się typowe polskie
> myślenie "obsadźmy gwiazdę, zwiększymy sobie oglądalność!". Nieważne, że gwiazd
> a
> za niska/wysoka, brunetka/blondynka, otyła/chuda jak patyk i pasuje do opisu
jak pięść do nosa. I potem mamy pana zamachowskiego w roli Jaskra, i panią Brodzik w
> kobiety wylatującej z pracy na skutek dyskryminacji wiekowej (za stara była),
> która robi sobie liftingi i inne botoxy, by znów młodo wyglądać, matki
> studentki... A, i noszącej w finale rozmiar 44 bodaj, a i to z trudem. Pewnie
to i zabawne być może, nie wiem, nie przekonam się, bo dzieła nie obejrzę.
>
Mnie się wydaje, że obsadzenie gwiazdy to jedna strona medalu, a druga to taka,
że reżyserowie nie bardzo sobie poradzili z problemem przedstawienia kobiety w
średnim wieku i z lekką nadwagą jako atrakcyjnej. A tak ją właśnie opisuje
autorka. Przecież atrakcyjna być może tylko i jedynie trzydziestolatka w
rozmiarze maximum 38, nic innego absolutnie.

[anutek115]

ding_yun napisała:

> anutek115 napisała:
>
>
> Ja tam nie wiem, kto jest targetem tej ksiązki, nie ja, nie
> > ty... kto?
>
> Normalne kobiety zapewne :P

:-D

> Przecież atrakcyjna być może tylko i jedynie trzydziestolatka w
> rozmiarze maximum 38, nic innego absolutnie.

No co ty! Góra dwudziestopięciolatka ;-P! Ale jak się dobrze sfilmuje, to i
trzydziestka ujdzie. Z dużym trudem ;-).

Ale ja za to kocham Brytyjczyków. Niby mała wyspa ;-) i mniej na niej powinno
być aktorów, ale jak się film robi, to się nie gwiazd szuka, tylko aktorów,
którzy pasują wyglądem i wiekiem, miedzy innymi (i jeszcze talent mają, nie
wiem, czy to nie za dużo jak na naszych "tfurców"). Dlatego w brytyjskich
filmach często pojawiają się ludzie, którzy są właściwie nieznani (znani
zaczynają być, jak film sukces odnosi), ale za to nie sposób sobie wyobrazic
postaci naczej. Pewnie, że i im zdarzają się potknięcia. Ale o wiele, wiele
rzadziej.

I nie ma takich sytuacji jak u nas w latach powstawania "Ogniem i mieczem", gdy
miało się wrażenie, że cała ekipa przenosi się na plan "Wiedźmina", a potem
"Starej baśni", i że widzowie oglądają ciągle ten sam film w zmienionych
kostiumach... Pogubić się było można!

>

[kkokos]

i panią Brod
> zik w
> > kobiety wylatującej z pracy na skutek dyskryminacji wiekowej (za stara by
> ła),
> > która robi sobie liftingi i inne botoxy, by znów młodo wyglądać, matki
> > studentki... A, i noszącej w finale rozmiar 44 bodaj, a i to z trudem. Pe
> wnie
> to i zabawne być może, nie wiem, nie przekonam się, bo dzieła nie obejrzę.
> >
> Mnie się wydaje, że obsadzenie gwiazdy to jedna strona medalu, a druga to taka,
> że reżyserowie nie bardzo sobie poradzili z problemem przedstawienia kobiety w
> średnim wieku i z lekką nadwagą jako atrakcyjnej.


po prostu ten wątek będzie w serialu pominięty - pani brodzik zostanie wyrzucona
przez podłego pracodawcę dlatego, że tenże uzna, iż trzeba mu w agencji świeżej
krwi, materiału niezmęczonego, chętnego do pracy przez 20 godzin na dobę, a
brodzik będzie wyzyskowi stawiała bierny opór. lub coś w podobie :)

[meduza7]

Czytałam dwie powieści Kalicińskiej, z których w pamięci nie zostało mi
praktycznie nic, oprócz jednego fragmentu, który mną jakoś tak trząchnął. Chodzi
o tę niedorozwiniętą Kasię. Gdzieś tam było opisane, jak to zaszła w ciążę,
zrobiono jej skrobankę, a przy okazji pani doktor od razu ją wysterylizowała,
żeby był spokój na przyszłość. No ja rozumiem, bali się kolejnych upośledzonych
pokoleń, ale potraktowali ją jak zwierzę. Jak domowy inwentarz.
Ciekawe, że nie zauważyłam wcale tych kwestii związanych z językiem. Ale to
pewnie dlatego, że przy pierwszym czytaniu zwracam uwagę tylko na akcję, a na
język tylko wtedy, jak już coś mi wyjątkowo zgrzytnie. A drugiego czytania się
Kalicińska nie doczekała.

[kkokos]

a ja kalicińskiej przeczytałam tylko pierwszy tom, naciągane to było
dramatycznie, wcale mi się nie podobało
nie jestem w stanie zrozumieć fenomenu popularności tej książki - ani to takie
ciepłe, ani budujące, jak opisują

[the_dzidka]

Ja na początku byłam zachwycona. Że takie fajne i ciepłe, i
budujace, i w ogóle, obcym babom w księgarni polecałam jako lekturę
urlopową! A potem, jakieś trzy miesiące temu, wróciłam do lektury,
przeczytałam i yyyyyy - gdzie to wszystko się podziało?...

[meduza7]

O, to ja też tak kiedyś miałam. Kupiłam sobie swego czasu książeczkę Krystyny
Kofty "Jak zdobyć, utrzymać i porzucić mężczyznę". przy pierwszym czytaniu byłam
zachwycona - jakie to lekkie, jakie dowcipne, a jakie życiowe! Potem książka
poszła w pożyczki, a gdy ją odzyskałam po jakimś pół roku, nie mogłam wyjść ze
zdumienia: o matko, co to za gniot, co za bzdury, co za wymądrzanie się, a
dowcip ciężki jak z ołowiu!

[the_dzidka]

> oprócz Barbary Kosmowskiej - polecam serdecznie, na marginesie

Kosmowską kocham! I ona jest jednak troszkę inna... Te jej opisy
społeczeństwa i życia w Polsce, takie smutno-gorzkie, nieraz nawet
dołujące. A jednak lubię po te książki sięgać. Jest w nich coś
fascynującego. Ostatnio czytałam "Hermańce" i "Niebieski autobus",
ale chyba najbardziej lubię "Prowincję".

[ding_yun]

the_dzidka napisała:

> > oprócz Barbary Kosmowskiej - polecam serdecznie, na marginesie
>
> Kosmowską kocham! I ona jest jednak troszkę inna... Te jej opisy
> społeczeństwa i życia w Polsce, takie smutno-gorzkie, nieraz nawet
> dołujące. A jednak lubię po te książki sięgać. Jest w nich coś
> fascynującego. Ostatnio czytałam "Hermańce" i "Niebieski autobus",
> ale chyba najbardziej lubię "Prowincję".

Ja czytałam już dość dawno "Bubę" i "Teren prywatny". Buba jest książką lekko
absurdalną, nie bardzo można ją porównać do "dzieł" Kalicińskiej, ale Teren
Prywatny pisany był już jako polska Bridget Jones i moim zdaniem prezentuje się
lepiej niż pierwowzór :P a już na pewno lepiej niż seria o rozlewisku.

[kkokos]

> Natomiast dziewice - z każdym tomem lepsze.

mam dokładnie przeciwne zdanie - z każdym tomem gorzej, a już rejs całkiem do
bani :)