ile czasu...

[annielika]

dziewczyny, wy jestescie tutaj dluzej... ile czasu zajelo wam przyzwyczajenie
sie do tego kraju, nauczenie jezyka, podjecie pracy... mam jakis fatalny
dzien dzisiaj, wydaje mi sie, ze juz na zawsze bede uwieziona w domu, z
ksiazkami do greckiego...

eh, sorki ze tak smutno... moze to pogoda... yes yes yes, blame the weather,

pozdrowionka, annielika

[flisvos]

u mnie bylo troche inaczej bo najpierw bylam na 3mies praktykach podczas
ktorych naucylam sie tylko kilku slow, pozniej 10mies w polsce i znao praktyki
tylko 5mies gdzie juz zlapalam wiecej jezyka ale nie na tyle zeby rozmawiac;
znow 4mies w polsce i pozniej przenioslam sie tu na stale(teraz jestem rok)
prace mialam od razu, a jezyk opanowalam przez ostatnie wakacje i ta zime
(przyznam ze nie mam ksiazek poprostu tv i przebywanie miedzy grekami)

jesli chodzi o przyzwyczajenie sie do kraju to po moim pierwszysm pobycie tak
bardzo sie zakochalam w grecji,ze wiedzialam iz chce tu mieszkac( nastepnego
roku doszedl do tej milosci moj facet wiec..)wiem,ze czasem jest trudno ale
wszystko da sie przezyc nawet ta ich dezorganizacje
zobaczysz bedzie dobrze!!!!

[annielika]

dzieki za slowa otuchy... dzisiaj mam jakiegos dola... jestesmy razem juz dosc
dlugo, ale nie uczylam sie jezyka wczesniej przed przyjazdem tutaj, bo nigdzie
kolo mnie go nie uczyli, wiec stwierdzilam, ze naucze sie, jak juz tu
przyjade... i ok, jakos to idzie, ale czasem mam juz dosyc nic-nie-rozumienia
chodzenia na kurs... ja chce do praaaaacy.

pozdr.

[flisvos]

to czemu nie pojdziesz do pracy tam najszybciej zlapiesz jezyk, jak bedziesz
robila bledy to popros zeby cie poprawiali. bedzies zmiala zajecie i
przestaniesz sie zamartwiac; ja cala zime siedzialam w domu i juz czuje ze
czas "wyjsc do ludzi"(mam na mysli prace) bo tez nieraz mam ciezkie dni i
jeszcze ta pogoda, mogloby przestac padac

[annielika]

mysle, ze niedlugo zaczne juz czegos szukac. sek w tym, ze chce prace w moim
zawodzie, a do tego jest mi potrzebny jezyk, no chyba, ze w firmie obowiazuje
jezyk angielski... jesli tak by bylo to nie ma problemu. nic to, zawsze jest
ciezko na poczatku... ja tez juz chce cieeeplo! przyjechalam tu nastawiona na
sloneczna pogode, a okazuje sie nic z tego, marzne bardziej, niz w domu!

pozdr.

[flisvos]

chyba wszystkie polki tak tu marzna!!!! poczekaj jeszcze troche i bedziemy
pisac ach jak goraco, kiedy skoncza sie te upaly

jesli chodzi o twoja prace to moze znajdziesz jakas firme w ktorej obowiazuje
ang, mysle ze nie bedzie to az tak trudne, tak czy inaczej trzymam kciuki!!!!
na pewno wszystko sie ulozy po twojej mysli!!!!

[olna]

Pierwszy rok byl koszmarny.Zima stulecia,nigdy przedtem tak nie zmarzlam jak
wtedy...Do tego zaczal wychodzic na jaw niesamowity balagan jaki powstal w
dokumentach meza,odkrecanie bylo bardzo trudne i kosztowne.Oczywiscie klopoty
finansowe,moze w mniej dotkliwe bo w polsce tez byly ale cala sytuacja w sumie
nieciekawa.duzo zesmy przeszli,mam nadzieje,ze bylo warto.Do mentalnosci
przywyklam po ok 2 latach i nawet ja polubilam jak wiele innych rzeczy
tutaj.Oczywiscie bylo duzo latwiej jak zaczelam rozumiec co mowia i kazda
uslyszana rozmowa przestala wydawac mi sie awantura.Nauczylam sie cierpliwosci
i optymizmu.
A doly mam do dzisiaj.Siedze w domu,troche czytam ,ucze sie,nie pracuje tylko
siedze z dziecmi.Wlasciwie od wakacji jeszcze nie udalo mi sie wyjsc bez
maluchow bo nie mam z kim ich zostawiac.Od wrzesnia pojda do przedszkola,ja
staram sie o staz,kto wie moze sie uda.Perspektywy zawodowe jednak ciagle sa tu
dla mnie znacznie wieksze niz w Polsce,dla mojego meza rowniez(zwlaszcza dla
niego) i to nie tylko ze wzgledow finansowych.Dlatego nie wrocilismy

[katerinaki]

Ja to dopiero po paru latach mieszkania tutaj przyzwyczailam sie do tego kraju
i jego mieszkancow. A wynikalo to przede wszystkim z tego, ze w koncu
opanowalam grecki, ze mam prace przez pol roku i jest ona zwiazana z polska i
polakami, ze nabralam dystansu do Grecji i Grekow. I zdalam sobie w koncu
sprawe, ze to ja zdecydowala sie tu mieszkac i niestety nie zmienie ani Grecji
ani Grekow i jesli chce tu normalnie zyc, to ja musze bardziej sie do nich
dostosowac niz oni do mnie - za wyjatkiem mojego meza Duze znaczenie mialo
tez, to, ze chlopaki poszli do przeszkola. Jak sobie przypomne porzednie zimy,
gdzie bylam caly dzien uwieziona w domu z dwojka malych dzieci, to naprawde nie
wiem jak to wytrzymywalam i dziekuje mojemu mezowi, ze wytrzymal wtedy ze mna:-
( A jak juz jest b. zle, to po prostu pakuje moich chlopakow i lecimy do
Polski - to zawsze jest najlepsze lekarstwo

[annielika]

dzieki za odpowiedzi, kazda dodaje mi nadziei, ze bedzie lepiej. co prawda mam
juz za soba emigracyjne doswiadczenia, ale wydaje mi sie, ze bylam wtedy
dzieciak i wszystko jakos tak latwiej sie ulozylo... teraz jestem tutaj zupelnie
sama, wiec tym sie to rozni... to byl oczywiscie moj wlasny wybor, wiec nie
narzekam... ale slabsze dni mozna miec, prawda?

pozdr.

[pawelek1911]

do annieliki:masz wiadomość w skrzynce.

[bachula_gr]

Nie wiem czy kiedykolwiek do konca bede sie tu czula jak w domu ale z kazdym
rokiem jest LEPIEJ. O ile na poczatku ciagle mowilam "a bo u Was to tak i tak a
u nas (w Polsce) to tak" to teraz czesto lapie sie na tym, ze tlumacze mojej
mamie np ze "u nas (w Grecji) to cos tam a nie jak u Was (w Polsce) )

Poza tym wspolczesne wynalazki sa bardzo pomocne. Juz teraz nie wyobrazam sobie
zycia bez internetu, cyfry plus, 2godzinnych sesji telefonicznych za 5 euro
(niech zyja karty pre-paid), sms-ow, merlin.pl, edziecko.pl (ze wskazaniem na
Polki w Grecji rzecz jasna). Mimo, ze kiedys prowadzilam rozbudowana
korespondencje za posrednictwem tradycyjnej poczty to chyba nie dalabym sobie
rady na emigracji jakies 20 lat temu w dobie listow/paczek/zamawiania rozmow
miedzynarodowych u telefonistki....

[grazyna0501]

faktem jest, ze bez internetu to sobie nie wyobrazam zycia, ale nie tylko w
grecji, mysle, ze w tej chwili to nigdzie, nawet w polsce. w sumie, nie moge
powiedziec, latwo sie przyzwyczajam, chociaz, wciaz, czasami noz mi sie w
kieszeni otwiera jak widze niektore zwyczaje/reakcje/przyzwyczajenia. ale
wiadomo co kraj to obyczaj... i tak samo noz mi sie w kieszeni otwiera jak widze
podobne rzeczy w innych krajach (w tym rowniez w polsce). mysle, ze trzeba
pewnej dozy wyrozumialosci, ktorej rzecz jasna czasami mi brakuje, ale ogolnie
mozna przywyknac. jestem tu 2.5 roku i na razie stalej pracy nie mam- zdaje sie
zreszta, ze tak jak polowa grekow, ale ogolnie pracuje (w szkolkach oferujacych
roznego rodzaju douczki).