berem 19.03.05, 16:11 Proszę dopisywać tutaj nowe wątki o w/w tematyce . W celu usystematyzowania informacji przekopiowałam już istnijące. Odpowiedz Link Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
berem Deflux - opis produktu 19.03.05, 16:13 • Re: DEFLUX - OPIS berem 28.02.2005 16:05 + odpowiedz Deflux jest produktem Q-Med. do endoskopowego leczenia OPM. Produkt ten jest oparty na dekstranomerze i NASHA. Dekstranomer jest molekułą cukru o bardzo długim czasie rozkładu, co oznacza, że Deflux oddziaływuje długo, nawet do 7 lat. Zarówno dekstranomer jak i NASHA są podatnymi na rozkład biologiczny cząsteczkami cukru. Leczenie Defluxem jest łatwe do przeprowadzenia i trwa średnio około 15-20 minut, łącznie z czasem przeznaczonym na czynności anestezjologiczne. Samo podanie preparatu zajmuje około pięciu minut. Dziecko może opuścić szpital i wrócić do domu już po kilku godzinach. W leczeniu OPM Deflux zastępuje wadliwie funkcjonującą zastawkę pomiędzy pęcherzem a moczowodem. Osiąga się to poprzez wstrzyknięcie Defluxu do ściany pęcherza, w miejscu w którym do niego wchodzi moczowód, stosując technikę "dziurki od klucza" . Przy czym tworzy się małe wybrzuszenie, które w wyniku zwiększonego ciśnienia w pęcherzu działa jak zastawka pomiędzy pęcherzem a moczowodem. Zapobiega to przedostawaniu się moczu z powrotem do nerek. Wyniki przeprowadzonych badań świadczą o tym, że około 70% dzieci leczonych Defluxem nie wymaga dalszego leczenia OPM. W siedmiu przypadkach na dziesięć wystarcza jeden zabieg, w pozostałych trzech potrzebne jest dalsze leczenie. Wyniki leczenia można zweryfikować w badaniu rentgenowskim. Dwadzieścia procent dzieci, u których leczenie Defluxem nie jest w pełni skuteczne, musi nadal przyjmować profilaktycznie antybiotyki albo poddać się zabiegowi chirurgicznemu. Bezpieczeństwo i skuteczność Defluxu opisano w licznych publikacjach naukowych. Obecnie w Szwecji Defluxem leczono już ponad 800 dzieci. Preparat ten jest dopuszczony do stosowania w leczeniu OPM w Europie od 1998 r., a w USA od 2002 r. Co zawiera Deflux? Deflux jest żelem złożonym z dwojakiego rodzaju polisacharydów - dekstranomeru i kwasu hialuronowego. Dekstranomer jest już od dawna stosowany do leczenia ran. Co dotyczy zaś kwasu hialuronowego, jest to substancja występująca naturalnie w organizmie. Oba polisacharydy ulegają biodegradacji i są stopniowo zastępowane przez normalną tkankę, w związku z czym skutki leczenia są trwałe. Dekstranomer Dekstranomer jest pochodną dekstranu, polisacharydu zawierającego molekuły glukozy. Dekstran odkryto w latach 70. XIX wieku, jako produkt uboczny przetwarzania buraka cukrowego. Pierwsze medyczne zastosowanie dekstranu, które jest nadal najbardziej rozpowszechnione, to użycie go do zwiększania ilości plazmy w leczeniu wstrząsu lub zagrażającego wstrząsu spowodowanego krwotokiem, oparzeniem, interwencją chirurgiczną lub urazem. Już wkrótce stało się jasne, że możliwe są również inne zastosowania dekstranów o różnym ciężarze komórkowym i dekstranów zmodyfikowanych chemicznie. Dekstranomer jest stosowany od wielu lat do ułatwiania gojenia się ran; bezpieczeństwo i tolerowanie dekstranomeru przez organizm człowieka jest dobrze udokumentowane. Kwas hialuronowy (KH) Kwas hialuronowy jest molekułą cukru odkrytą już ponad 60 lat temu przez K. Meyera i J.W. Palmera. KH występuje w większości tkanek i cieczy ustrojowych, zarówno u zwierząt jak i ludzi. Cząsteczka ta jest identyczna we wszystkich organizmach. W organizmie człowieka nieco ponad 50% KH występuje w skórze, około 25% w kościach i stawach. W największym stężeniu KH występuje w pępowinie, mazi stawowej, cieczy szklistej oka oraz w pewnych odmianach chrząstki i skórze. Najmniej KH występuje we krwi. Najważniejszą cechą fizjologiczną KH jest zdolność do wiązania wody i nadawania tkankom określonych kształtów. Także KH służy do nawilżania ruchomych części ciała, takich jak stawy i mięśnie. • PYTANIA I ODPOWEDZI berem 28.02.2005 16:10 + odpowiedz Dlaczego stosuje się kolejny produkt - DEFLUX? Ponieważ DEFLUX ma wiele zalet, których nie mają inne produkty. DEFLUX rozkłada się w organizmie. Nie zachodzi ryzyko przeniesienia go do innych części ciała. DEFLUX nie uszkadza tkanki i nie ma znanych działań ubocznych. Ponieważ DEFLUX jest wytwarzany biotechnologicznie, nie ma w jego wypadku ryzyka przenoszenia chorób. Wreszcie, DEFLUX jest łatwiejszy do wstrzykiwania od teflonu i silikonu, gdyż ma niższy współczynnik lepkości. Z czego składa się DEFLUX? DEFLUX jest żelem. Ten żel składa się z dwóch dobrze znanych polisacharydów, o nazwach dekstranomer i kwas hialuronowy. Dekstranomer stosuje się od 30 lat między innymi do leczenia ran, a kwas hialuronowy występuje naturalnie we wszystkich tkankach organizmu. Tak więc jeden z tych polisacharydów występuje w tkankach, a drugi jest dla nich nieszkodliwy, natomiast oba podlegają naturalnemu rozkładowi. Żel jest następnie stopniowo zastępowany własnymi materiałami wytwarzanymi przez organizm, tak że skutki leczenia mogą być trwałe. Takie nieszkodliwe dla organizmu działanie DEFLUXU potwierdzono w przeprowadzanych na dużą skalę próbach klinicznych. Czy DEFLUX nie wędruje lub nie przemieszcza się w organizmie? Przemieszczać mogą się cząstki o rozmiarach do około 60 ľm. DEFLUX zawiera cząstki o rozmiarach od 80 do 250 mm. Teflon składa się z cząstek osiągających nawet 6 mm, a najmniejsze cząstki silikonu mają około 15 mm. Cząstki DEFLUXU nie mogą się więc przemieszczać, gdyż są rozmiaru co najmniej 80 mm. Czy wstrzyknięcie DEFLUXU boli? Nie, właściwie nie, gdyż dziecko usypia pod wpływem lekkiego znieczulenia. Jak długo trwa zabieg? Sama iniekcja około 5 minut, a razem z zaśnięciem i obudzeniem 15-20 minut. Jak dziecko czuje się po przebudzeniu? Przy oddawaniu moczu przez pierwsze kilka razy może trochę boleć. Poza tym, dochodząc do siebie, dziecko może się czuć niezbyt dobrze. Potem jednak może opuścić szpital i normalnie się bawić. Czy zachodzi ryzyko uszkodzenia pęcherza i moczowodów? Takie ryzyko jest krańcowo małe. Jeśli iniekcja nie trafia we właściwe miejsce, nie ma funkcji, która mogłaby zostać uszkodzona. Jedynym następstwem jest konieczność powtórzenia zabiegu. Jakie są wyniki leczenia DEFLUXEM? Po roku stwierdza się wyleczenie w 7 przypadkach na 10. Po 5 latach okazuje się, że 8 na 10 dzieci nie wymaga już dalszego leczenia. Co się dzieje, gdy dziecko nie zostaje wyleczone? Kontrolę przeprowadza się już po 3 miesiącach. W przypadku dzieci, u których nie działa jeszcze wtedy "mechanizm zastawkowy" zaleca się nową iniekcję. To pomaga około połowie z tych dzieci. Ile takich zabiegów wykonano dotąd ogółem? Około 3000 w całej Europie. Jakie są "za i przeciw" jeśli chodzi o leczenie Defluxem w porównaniu z leczeniem chirurgicznym? Leczenie Defluxem jest prostsze, wymaga tylko lekkiego znieczulenia i wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia komplikacji w porównaniu z leczeniem chirurgicznym. • Re: Deflux berem 28.02.2005 16:20 + odpowiedz Informacja o produkcie : www.deflux.com/index2.asp?mid=7 Odpowiedz Link
berem Re: Po przestrzepie moczowodów u nas reflux nadal 19.03.05, 16:17 • Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal :( berem 28.02.2005 15:54 + odpowiedz Wróciłam z cystografii i niestety wiadomość mam smutną. Pomimo wysokiego wszczepienia moczowodów i dobrego USG odpływy nadal wystepują :( Pierwsze zdjęcie wyszło super a następne niestety kiepsko. Po napełnieniu maksymalnym pęcherza mocz się cofa. Ustaliliśmy z Panią ordynator, że kupimy Deflux ( 1 ml. 1200 zł.)W przyszłym tygodniu jedziemy, na ostrzykniecie.Jutro mam zadzwonić na oddział, aby dowiedzieć się, na kiedy został wyznaczony termin zabiegu. Mam nadzieję,że Deflux pomoże. Bardzo smutna Beata • Re: Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal jusiagra 28.02.2005 16:11 + odpowiedz ups nie dobrze , ale mam nadzieje że ten defluks pomoże, wiem że w CZDZ leczy sie dzieci tym specyfikiem. Głowa do góry, bo złych dniach zawsze przychodzą te dobre. Buziaki dla Eryka • Re: Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal marzena321 28.02.2005 21:02 + odpowiedz Witam. Dlaczego deflux a nie teflon właściwie czy jest jakaś różnica . I jeszcze jedno pytanko. Dlaczego tak drogo. Pozdrawiam. • Re: Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal berem 28.02.2005 23:04 + odpowiedz Synek miał już ostrzyknięte ujścia moczowodów teflonem niestety pomógł w minimalnym stopniu ,ale widziałam na oddziale dzieci którym pomógł w 100% Teflon jest bezpłatny natomiast Deflux trzeba samemu kupić . Oprócz informacji ze strony wiem ,że teflon jest twardszy, mniej plastyczny i mniej skuteczny od Defluxu . Porównanie ze strony: Jakie wady ma teflon, silikon i kolagen? Teflon i silikon są obcymi materiałami, które nie rozkładają się w organizmie. Studia wykazały, że cząsteczki teflonu mogą się przemieszczać wraz z limfą i krwią, co prowadzi do uszkodzenia tkanki wokół miejsca iniekcji. Podobne skutki powoduje silikon. Wiemy bardzo mało o odległych w czasie skutkach stosowania teflonu i silikonu. Kolagen rozkłada się w organizmie, jednak około 3% ludzi jest uczulona na kolagen ze skóry krowiej. Nie można również pomijać ryzyka przenoszenia chorób odzwierzęcych. Dlaczego stosuje się kolejny produkt - DEFLUX? Ponieważ DEFLUX ma wiele zalet, których nie mają inne produkty. DEFLUX rozkłada się w organizmie. Nie zachodzi ryzyko przeniesienia go do innych części ciała. DEFLUX nie uszkadza tkanki i nie ma znanych działań ubocznych. Ponieważ DEFLUX jest wytwarzany biotechnologicznie, nie ma w jego wypadku ryzyka przenoszenia chorób. Wreszcie, DEFLUX jest łatwiejszy do wstrzykiwania od teflonu i silikonu, gdyż ma niższy współczynnik lepkości. Pozdrawiam Beata • Re: Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal mamaifilip 28.02.2005 23:43 + odpowiedz Czekamy na działanie specyfiku. Będzie dobrze. • Re: Po przeszczepie moczowodów u nas reflux nadal ageman 01.03.2005 15:51 + odpowiedz Trzymam kciuki, oby tym razem była zdecydowana poprawa. Pozdrawiam serdecznie Ciebie i Synka. Agata Odpowiedz Link
berem Re: Prośba 19.03.05, 16:22 ostrzyknięcie moczowodów jusiagra 28.02.2005 18:33 + odpowiedz Proszę o odzew mamy , których dzieci miały robiony zabieg ostrzykiwanie lub przeszczep moczowodów .Prosimy o opisanie jaki był stopień refluksu przed zabiegiem a jaki po z uwzględnieniem czym ostrzykiwane były dzieci lub jaką metodą został wykonany zabieg . Odpowiedz Link
berem Przeszczep moczowodów - opis 30.03.05, 15:27 Starałam się pozyskane informacje ująć w,,pigułce,, Celem operacji przeciwodpływowej jest wydłużenie podśluzówkowego odcinka moczowodu. Metod jest bardzo dużo ja wymienię i opiszę te najczęściej stosowane i dające najlepsze wyniki . Należą do nich metody : -Cohena -Glenna-Andersona -Politano-Leadbettera -Gregoria w przypadkach moczowodów bardziej poszerzonych ,nie pozaginanych metody -Girgisa -Bischoffa a w przypadku moczowodów olbrzymich metody -Hendrena -McGoverna Metoda Cohena jest obecnie operacją najpowszechniej wykonywaną. Do pęcherza dociera się cięciem i ,po odsunięciu ku górze załamka otrzewnej ,otwiera go. Nożyczkami preparuje się i wyosabnia moczowód, wciągając go do pęcherza . W ten sam sposób uwalnia się moczowód strony przeciwnej. Zwęża się nieco rozwór moczowodów przez założenie 1 lub 2 szwów na błonę mięśniową pęcherza ,zwracając baczną uwagę aby nie ucisnąć moczowodu. Od strony ujścia , w kierunku dośrodkowym ,wytwarza się tunel podśluzówkowy dł.2-3 cm ,pod którym przeprowadza się moczowód i zespala się z błona śluzową pęcherza.Drugi moczowód przeprowadza się przez oddzielny tunel ,wytworzony poniżej lub ponad moczowód wcześniej przeszczepiony. Moczowody powinny być zespolone z pęcherzem bez napięcia i leżeć luźno w tunelach podśluzówkowych.Za dobrym zespoleniem moczowodów przemawiać będzie rytmiczny wypływ moczu z przeszczepionych ujść oraz łatwość wprowadzenia do moczowodów cewnika. Po szczelnym zeszyciu pęcherza ,bez pozostawienia w nim cewnika ,dzieci znoszą lepiej okres pooperacyjny ,chodzą już następnego dnia po operacji, mają mniejsze parcie na mocz oraz w mniejszym stopniu narażane są na pooperacyjne zakażenie dróg moczowych. Pozostawienie cewnika w moczowodach jest natomiast konieczne w przypadkach przeszczepiania szerokich moczowodów , gdy zachodzi potrzeba ich zwężania. Faure jest zwolennikiem wytworzenia jednego ,wspólnego dla obu moczowodów tunelu podśluzówkowego .Umiejscowienie obu moczowodów w jednym tunelu prowadzi nieuchronnie do ich zrośnięcia się z sobą ,co może utrudniać ponowne ich przeszczepienie,gdyby taka konieczność zaistniała. Metoda Glena-Andersona jest w zasadzie podona do operacji Cohena .Różnica jedynie polega na tym ,że tunel podśluzówkowy wytwarza się w trójkącie pęcherza , w kierunku ujścia wewnętrznego cewki. Metoda Politano-Leattbetera w pierwszej fazie ma do momentu wypreparowania moczowodów przebieg taki sam , jak w operacji Cohena.Po wyłonieniu moczowodów oddziela się na tępo tylną ścianę pęcherza ,idąc nad moczowodem .W powstałą przestrzeń wprowadza się zagięte kleszczyki ,nad którymi nacina się ścianę pęcherza w odległości 2 –3 cm od ujścia i przez wytworzony otwór przeprowadza moczowód do pęcherza .W dalszym etapie operacji ,po zeszyciu ściany pęcherza w miejscu dawnego ujścia ,drąży się tunel podśluzówkowy ,przez który przeprowadza się moczowód i następnie zespala z pęcherzem.Ze względu na preparowanie w obrębie tylnej ściany pęcherza i wytworzenie nowego rozworu moczowego bezpieczniej jest po tej metodzie operacyjnej odprowadzać mocz z pęcherza przez przetokę nadłonową. Metoda Gregoira jest typem operacji zewnątrz pęcherzowej i polega na wypreparowaniu odcinka śródściennego moczowodu od strony wypieracza. Od ujścia moczowodu ,w kierunku dogłowowym ,nacina się błonę mięśniowa pęcherza długości ok. 2 cm i po odpreparowaniu w powstały kanał układa się moczowód i ponad nim zeszywa mięśnie pęcherza pojedynczymi szwami.Operacja jest łatwa do przeprowadzenia,daje jednak duży odsetek nawrotów. Metoda Bischoffa 1 polega na okrojeniu błony śluzowej i podśluzowej wokół ujścia moczowodu i poniżej na długości 2-3 cm .Wytworzona wysepka błony śluzowej zostaje pokryta zeszytą ponad nią błona śluzową pęcherza.Z pogrążonego płata ,droga regeneracji nabłonka ,wytwarza się rurka , tworząca przedłużenie podśluzówkowego odcinka moczowodu. Metoda Brischoffa 2 różni się tym od operacji poprzedniej ,że zamiast płata pogrążonego ,zeszywa się okrojona wysepkę w formie rurki i następnie pokrywa błoną śluzową pęcherza. Dobre wyniki leczenia chirurgicznego uzyskuje się u około 98% operowanych. Z chirurgicznego punktu widzenia za wynik dobry uważa się ustąpienie odpływu przy sprawnym odpływie moczu do pęcherza oraz cofnięcie się istniejącego przed zabiegiem rozszerzenia moczowodów i miedniczek. Natomiast trwałe opanowanie zakażenia po operacji obserwuje się u około 85 % chorych. Badania radiologiczne wykonane po kilku latach po udanej operacji przeciw odpływowej wykazują ustąpienie poszerzenia kielichów miedniczek i moczowodów ,a niekiedy też cofanie się zmian destrukcyjnych miąższu nerek. Powikłania po operacjach przeciwodpływowych nie są częste bo występują tylko u około 2%.Do najczęstszych należy utrzymanie się odpływu oraz wytworzenie przeszkody (np.. zagięcie moczowodu, skręceniem moczowodu, wytworzenie zbyt dł. kanału podśluzówkowego) Do bardzo rzadkich powikłań zalicza się uszkodzenie otrzewnej, jelit, jajowodu lub jajnika (te ostatnie spostrzega się przy przeszczepach matodą Politano-Leatbettera) Odpowiedz Link
