w pocie czoła

[Gość: wartburg]

Widziałem kiedyś film dokumentalny o generale Jaruzelskim. Nakręcony wiosną
1990. Jest tam taka scena, parę migawek z zaprzysiężenia sędziów. Jaruzelski
przemawia, nowozaprzysiężeni sędziowie anielsko uśmiechnięci wpatrują się w
niego jak w święty obrazek. Potem otaczają go, próbują się do niego dopchnąć,
docisnąć - każdy spocony, czerwony na twarzy i w nadziei, że łaskawy wzrok
generała spocznie także i na nim. W tym ścisku najlepiej radzą sobie panie,
dużo damulek prowincjonalnych, słodkich, szczebioczących, stojących w pąsach
i podrywających go niemal. A on stary komplemenciarz kokietuje je, wymienia
się z nimi jakimis dwuznacznymi uwagami na temat swojego wieku i ich rzekomej
urody. Świeżo zaprzysiężeni sędziowie są wszyscy bardzo młodzi i uroczyście
wniebowzięci. W parę miesięcy po rzekomym upadku komunizmu wiedzą, gdzie gra
muzyka i z wdziękiem, na jakich ich tylko stać, pod tę muzyczkę już tańczą.

Teraz dopiero dociera do mnie, że na tym filmie widziałem chocholi taniec
z "Wesela". Jego najnowszą wersję. Ci wszyscy sędziowie, wraz z ich
starszymi kolegami, którzy swoje ostrogi zdobywali wcześniej, stanowią dziś
trzon polskiego aparatu sprawiedliwości.

Kto wie, czy to nie tam, w tej małej salce w Belwederze, gdzie w pocie czoła
tańczyło nowe pokolenie sędziów, nie rozstrzygały się losy III
Rzeczypospolitej?

[Gość: piotrus_z_carnegie]

Mysle, ze tego typu ludzie pchaliby sie, by dotknac Walese, Papieza,
Kwasniewskiego czy kogokolwiek, kto akurat bylby Wazna Osobistoscia w Poblizu i
od ktorego zalezalaby ich przyszlosc. Karne miernoty.

Gogol

[Gość: wartburg]

Gość portalu: piotrus_z_carnegie napisał(a):

> Mysle, ze tego typu ludzie pchaliby sie, by dotknac Walese, Papieza,
> Kwasniewskiego czy kogokolwiek, kto akurat bylby Wazna Osobistoscia w Poblizu
i
>
> od ktorego zalezalaby ich przyszlosc. Karne miernoty.

I masz dużo racji. Ten film nazywał się, o ile mnie pamięć nie myli "Jeden
dzień z życia prezydenta". Nakręcili go studenci berlińskiej szkoly filmowej
na życzenie Jaruzelskiego, który w taki to przebiegły sosob postanowił poprawić
sobie image na Zachodzie. Ale wyszła z tego przekomiczna karykatura, dzięki
Bogu, bo studenci nie byli takimi durniami, jak zakładał. Zgodził się, żeby
towarzyszyli mu od rana do wieczora z kamerą. To że sfilmowali zaprzysiężenie
sędziów, to był akurat czysty przypadek...

W filmie ważną rolę odgrywa też osobisty sekretarz prezydenta, czy ktoś w tym
rodzaju. Typowy kamerdyner. Przedstawiał się, jako "jeden z najbliższych
współpracowników prezydenta". Wesolutki, wiecznie uśmiechnięty włazidupek na
dwóch łapkach w modnym na owe czasy pastelowym garniturku. Postać prawie jak z
Gogola - albo z gugla? - aż mi sie wierzyć nie chciało, że tacy ludzie istnieją
naprawdę. Otóż ten facet był święcie przekonany, że po złożeniu urzędu przez
Jaruzela załapie się na dwór do Wałęsy. Nie widzial w tym żadnej sprzeczności.
Z tego co opowiadał autorom filmu poza kamerą, rozmowy były zaawansowane.

[Gość: radca]

Gdybym ja byŁ warturgiem też budziłbym się spocony w środku nocy.
Myślisz,że wypocenie jest metodą na głupotę?

karaski

[Gość: piotrus_z_carnegie]

Zagrywka a la Goniacy Pielegniarz? Zamiast argumentu rypnac obuchem przez leb?
To szkola Samoobrony czy jeszcze jakas dawniejsza?