Ratunku!!!

[Gość: Sp.]

"Milczanowski ma zarzut w sprawie Oleksego PAP 2002-05-09 (16:25)
Były szef Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Andrzej Milczanowski jest podejrzany
o ujawnienie tajemnicy państwowej w związku ze "sprawą Oleksego" z 1995 r. O
postawieniu zarzutu poinformowała w czwartek stołeczna Prokuratura Apelacyjna,
która nadzoruje tajne śledztwo, prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w
Warszawie.

W środę Milczanowski został przesłuchany w charakterze podejrzanego. Grozi mu
do 5 lat więzienia. Z uwagi na tajny charakter sprawy nie ujawniono żadnych
szczegółów.

Prokuratura Okręgowa w Warszawie badała, czy Milczanowski, jako funkcjonariusz
publiczny, dopuścił się przekroczenia obowiązków służbowych, m.in. ujawnienia
tajemnicy państwowej, gdy w grudniu 1995 r. mówił w Sejmie, że ówczesny premier
Józef Oleksy (SLD) był źródłem informacji dla wywiadu byłego ZSRR, a później
Rosji. Na możliwość przestępstwa wskazywały ustalenia sejmowej komisji
nadzwyczajnej, która badała legalność działań organów państwa ws. Oleksego.

Śledztwo umorzono w sierpniu 1998 r. Śledztwo umorzono, bo tak nakazywały
przepisy kodeksu postępowania karnego - mówił wtedy dziennikarzom Zbigniew
Goszczyński, zastępca szefa warszawskiej prokuratury. Z częścią materiałów
śledztwa prokuratura zapoznała Oleksego, uznając go - zgodnie z kodeksem
postępowania karnego - za pokrzywdzonego w sprawie. Nieoficjalnie mówiono, że
podstawą umorzenia były przepisy mówiące, że za swe działania były minister
może odpowiadać tylko przed Trybunałem Stanu.

Jednak Oleksy odwołał się od tej decyzji do Prokuratury Apelacyjnej. Ta
podtrzymała decyzję, wobec czego cała sprawa trafiła do sądu. W marcu 2000 r.
warszawski Sąd Rejonowy nakazał wznowić śledztwo.

W 1997 r. prokuratura otrzymała sprawozdanie sejmowej komisji nadzwyczajnej,
która badała legalność działań w sprawie Oleksego. Według przyjętego 19 grudnia
1996 r. przez Sejm sprawozdania, działania w tej sprawie oficerów Urzędu
Ochrony Państwa oraz Milczanowskiego mogły naruszać prawo, ale można byłoby to
stwierdzić dopiero po ewentualnym śledztwie i procesie.

W początkach 1996 r. Oleksy zrezygnował ze stanowiska premiera, gdy prokuratura
wojskowa wszczęła śledztwo o szpiegostwo w jego sprawie. Umorzono je w kwietniu
1996 r. Prokuratura uznała, że nie doszło do przestępstwa.

W 1997 r. posłowie SLD złożyli wniosek o postawienie Milczanowskiego przed
Trybunałem Stanu. Zarzucili mu, że przedstawiając w Sejmie informacje objęte
tajemnicą państwową, naraził na szkodę interesy państwa i naruszył dobra
osobiste Oleksego. We wrześniu 2001 r. Sejm zdecydował o umorzeniu postępowania
w tej sprawie. (jask)"
Jak Boga kocham, nie mogę.......................

[Gość: Sp.]

Komisja sejmowa w sprawie

Olina złamała prawo

„Gazeta Polska” dotarła do materiałów, które podważają wiarygodność pracy
Nadzwyczajnej Komisji Sejmowej zajmującej się sprawą Józefa Oleksego. W
składzie komisji znalazł się Tadeusz Iwiński poseł SLD, który kilka lat
wcześniej sam był przesłuchiwany w związku z istotnym dla jej prac wątkiem
kontaktów SdRP z KPZR. Złamano podstawową zasadę prawa, iż nikt nie może być
sędzią we własnej sprawie.

Zgodnie z obowiązującym ówcześnie prawem Nadzwyczajna Komisja Sejmowa, która
zajmowała się sprawą Józefa Oleksego oskarżonego przez szefa MSW Andrzeja
Milczanowskiego o szpiegostwo na rzecz Rosji, przesłuchiwała świadków w trybie
Kodeksu postępowania karnego, a to wyklucza udział w pracach komisji osób,
które były ze sprawą w jakikolwiek sposób związane (np. przesłuchiwane jako
świadkowie). Tymczasem w składzie Komisji znalazł się poseł SLD Tadeusz
Iwiński, który kilka lat wcześniej był przesłuchiwany przez funkcjonariuszy UOP
badających kontakty SdRP z KPZR.

Przesłuchanie (wczesną jesienią 1991 roku) zakończyło się sporządzeniem
notatki, której wiarygodność potwierdził sam poseł.

12 października 1991 r. Iwiński w liście podpisanym przez siebie, Wiesława
Huszczę i Leszka Millera opublikowanym w „Trybunie” napisał, że rozmawiał z
funkcjonariuszami UOP, a rozmowa została potwierdzona formalną notatką.

Fragment oświadczenia
podpisanego przez Leszka Millera, Wiesława Huszczę i Tadusza Iwińskiego
(Trybuna 12.10.1991 r.): Wszystkie informacje
zawarte w dostarczonym
posłom OKP [chodzi przede wszystkim o Edmunda
Krasowskiego – red.]
piśmie UOP – na które
powoływali się posłowie w czasie wyżej wymienionego spotkania [chodzi o
domniemane spotkanie
Huszczy i Millera z Borysem Pugo – red.] zostały
przekazane przedstawicielom Urzędu przez członków
kierownictwa SdRP:
W. Huszczę, T. Iwińskiego
i L. Millera. Są one
potwierdzone sporządzonymi na tę okoliczność notatkami.



Lawina po przesłuchaniu Iwińskiego i Millera

W piśmie do OKP Andrzej Milczanowski ujawnił, że UOP bada sprawę pobytu liderów
SdRP Leszka Millera i Wiesława Huszczy (odpowiedzialnego za finanse partii) w
sierpniu 1991 na Krymie. Chodziło o sprawdzenie, czy nie kontaktowali się oni z
przebywającym w tym samym ośrodku wypoczynkowym KPZR Borysem Pugo, jednym z
przywódców puczu Janajewa (pucz miał doprowadzić do restauracji rozpadającego
się ZSRR). Milczanowski zapowiedział również, że UOP zbada dokumenty dotyczące
kontaktów SdRP z KPZR. To w wyniku tego śledztwa wybuchła sprawa tzw.
rosyjskich pieniędzy. W listopadzie 1991 r. do Moskwy wysłano misję
funkcjonariuszy UOP, która przesłuchała między innymi oficera KGB Władymira
Sylwestrowa. Przesłuchanie było możliwe, gdyż po nieudanym puczu w rosyjskich
służbach panowało ogromne zamieszanie, a przywódcy SdRP, byli podejrzewani o
kontakty z organizatorami przewrotu. W trakcie śledztwa okazało się, że
pożyczkę wziętą jeszcze przez ostatniego I sekretarza PZPR Mieczysława
Rakowskiego zwrócił osobiście Leszek Miller. Doszło do tego w mieszkaniu innego
oficera KGB, Władymira Ałganowa. Ałganow i jego kontakty z polskimi
postkomunistami stały się obiektem szczególnej uwagi polskich służb specjalnych.

Trzy lata później naprowadziło to UOP na ślad kontaktów Józefa Oleksego z
Ałganowem, a cztery lata później do oskarżenia ówczesnego premiera Oleksego o
współpracę z KGB i rosyjskim wywiadem.

Dla kilku oficerów UOP, którzy zajmowali się tropieniem współpracowników
Ałganowa, cała sprawa zaczęła się właśnie po moskiewskim puczu, kiedy zaczęto
badać kontakty kierownictwa SdRP z organizatorami przewrotu. Dlatego też, jak
twierdzą, z niemałym zdumieniem zauważyli, że w Nadzwyczajnej Komisji Sejmowej
wśród osób ich przesłuchujących znalazł się jeden z pierwszych polityków
przesłuchiwanych przez UOP Tadeusz Iwiński. Z informacji PAP-owskiej z
28.03.1996 r. możemy się dowiedzieć, że Iwińskiego jako członka komisji,
zainteresował szczególnie wątek pożyczki udzielonej przez KPZR SdRP.

– Nikt nie może być sędzią we własnej sprawie, więc sędzia nie może w żaden
sposób być powiązany ze sprawą. Gdyby takie powiązania odkryto, byłby to bardzo
poważny powód do podważenia całego wyroku. Ta zasada dotyczy wszystkich spraw
prowadzonych według Kodeksu postępowania karnego – powiedział nam znany adwokat
senator Krzysztof Piesiewicz.

***

Kalendarium sprawy
„Oleksego”

1981 rok: Władimir Ałganow obejmuje stanowisko I sekretarza ambasady ZSRR w
Warszawie (faktycznie jest rezydentem KGB), w tym samym roku poznaje Józefa
Oleksego, który w listopadzie zostaje kierownikiem Biura Centralnej Komisji
Rewizyjnej PZPR, jest nim do lipca 1986 roku.

1987 rok: w styczniu Józef Oleksy przenosi się do Białej Podlaskiej, gdzie
zostaje I sekretarzem komitetu wojewódzkiego PZPR. Po ujawnieniu tzw. sprawy
Oleksego tygodnik „Wprost” napisał: „Jako I sekretarz KW w Białej Podlaskiej
miałby to robić (szpiegować) w zamian za pomoc polityczną. KGB co najmniej dwa
razy ingerowało w drogę życiową Oleksego, ponieważ był on kontaktem
przyszłościowym, czyli takim, którym opłacało się opiekować”.

1989 rok: Józef Oleksy uczestniczył w obradach „okrągłego stołu”, od marca do
czerwca pełnił funkcję ministra ds. współpracy ze związkami zawodowymi w
rządzie Mieczysława Rakowskiego. W czerwcu został posłem.

1990 rok: Po rozwiązaniu PZPR zasilił szeregi SdRP, w tym roku kontrwywiad UOP
zaczął śledzić Władimira Ałganowa. 12 stycznia w mieszkaniu rezydenta KGB
przedstawiciele KPZR, Władimir Wierszynin i Witalij Swietłow, mieli przekazać
Mieczysławowi Rakowskiemu i Leszkowi Millerowi tzw. moskiewskie pieniądze.

1991 rok: Oleksy wszedł w skład Rady Naczelnej SdRP, został wiceprzewodniczącym
klubu parlamentarnego partii. W listopadzie prokuratura wszczyna śledztwo w
sprawie tzw. moskiewskich pieniędzy.

1992 rok: Władimir Ałganow oficjalnie przestał pracować jako dyplomata.
Pozostał w Polsce jako przedstawiciel austriackiej firmy „Polmarc”, prowadził
również własne przedsiębiorstwo.

„W lipcu 1992 roku premier Oleksy rozpoczął okres poufnych kontaktów z nowo
przybyłym dyplomatą rosyjskim, piastującym funkcję I sekretarza ambasady, który
był również kadrowym pracownikiem wywiadu i przejął obsługę części sieci
agenturalnej po Ałganowie.”

„W latach 1990-1995 Oleksy odbywał wiele spotkań z oficerami obcego wywiadu, w
trakcie których świadomie przekazywał informacje i dokumenty, w tym także
tajne. Oleksy został zarejestrowany jako kwalifikowane źródło informacji w
tajnej specjalnego znaczenia ewidencji obcego wywiadu, łącznie z jego
kryptonimem” (Andrzej Milczanowski ówczesny szef MSW podczas wystąpienia
sejmowego).

1994 rok: UOP zdobył informacje o tym, że Ałganow nadal pracuje jako agent KGB.
W czerwcu polski wywiad nakłonił do współpracy pracownika rosyjskich służb
specjalnych, który miał dostęp do tajnych archiwów moskiewskich, zwerbowany
agent KGB przekazał informacje o Józefie Oleksym i innych polskich agentach
pracujących dla Moskwy.

„Polski kontrwywiad wie o co najmniej 18 spotkaniach Oleksego z Ałganowem i
jego następcą” – podała po ujawnieniu sprawy GW. We wrześniu szef UOP Gromosław
Czempiński oficjalnie poinformował Józefa Oleksego, że Ałganow jest szpiegiem.

1995 rok: Józef Oleksy został premierem.

Tygodnik „Wprost” napisał: „Do UOP trafił wykaz dokumentów i informacji, jakie
Olin przekazał Rosjanom. Lista była długa i zawierała dane o tajemnicach
państwowych najwyższej rangi (...)”.

Szef Zarządu Śledczego UOP Wiktor Fonfara powiedział: „Premier nie był
rozpracowywany. Dowody jego współpracy z wywiadem rosyjskim zdobyto podczas
operacyjnego rozpracowywania dz

[douglasmclloyd]

> W trakcie śledztwa okazało się, że
> pożyczkę wziętą jeszcze przez ostatniego I sekretarza PZPR Mieczysława
> Rakowskiego zwrócił osobiście Leszek Miller. Doszło do tego w mieszkaniu innego
> oficera KGB, Władymira Ałganowa.

A moze premier Miller nie oddal wszystkiego i musi sie teraz odplacac?

[Gość: M]

No dobrze - pieniądze i kontakty już mamy,NO A GDZIE WĄGLIK ???.

[Gość: eres]

Pora teraz na wsadzanie do obozów kolejnych działaczy demokratycznych. Tylko
patrzeć, jak ciury tow. Jaskierni i tow. Piwnik rozpędzą cały skład sędziowski,
który uniewinnił Moczulskiego, a nowy, dyspozycyjny skład sędziowski ześle
Moczulskiego do zaprzyjaźnionych rosyjskich łagrów. Post-peerelowska władza
przystąpiła już do kolejnej haniebnej fazy, do rehabilitacji peerelowskich i
sowieckich agentów; rychło okaże się, że esbeccy szpicle i agenci Ałganowa z
gatunku Jaskiernia, Krauze, Oleksy, czy też niejaki A.K, to bohaterscy patrioci
zasługujący na najwyższe odznaczenia państwowe. Właśnie w Sejmie prześcigają
się w strzępieniu sobie na sędzim Nizińskim języków eseldowscy totumfaccy owych
agentów. SLD-owskim miodem okładani są najbardziej służalczy chwalcy
komunistycznych rządów i najbardziej zajadli, dyżurni opluwacze „Zachodu”;
przed niewielu dniami z wielką pompą odznaczono Broniarka, którego szydzącego
przed kamerami TVP kolka ze śmiechu wsparła, że takiego szubrawca, jak onże
Broniarek odznaczono wysokim odznaczeniem państwowym. Nie powinno nas więc
zdziwić, jeśli rychło wypną piersi do odznaczeń towarzysze Urban, kapitan
Piotrowski, no i komplet „zasłużonych” w rzezi robotników w roku 1970 – gen.
Jaruzelski et consortes.

DOBRA ROBOTA !

[Gość: Kameleon]

Wreszcie sie wzieli za to bydlo z pod znaku S.
Moze JP2 zatluka jak przylezie do Polski w lecie.....!!!?????
Szkoda,ze w Polsce nie bylo lagrow tak jak w ZSRR.....tam tych wszystkich
zbuntowanych smieci jak ksieza,robole,AK-owcy ,Solidaruchy itp. powinni trzymac
i katowac i do roboty zmuszac.......na Kolymie to dzialalo !