Zmarła Hanka Bielicka

Pani Haniu : ))

[clowley]

Tak łatwo o Pani nie zapomnimy :))

[pixels80]

[*]

[*] [*] [*]

[klafczynska1]

Pani Haniu ,była pani dla mnie jak rodzona babcia.Będzie mi Pani brakowało.

[takizarcik]

[*]

[gogorz76]

Co za szkoda, co za strata.

smutne

[milena.rl]

ale z drugiej strony..nasza Hanka Jajcara rozrusza skostniałe niebo :)) Zawsze
będzie w naszych sercach.

[sabbatha]

Bu. Prawdziwa kobieta z klasą. Coraz mniej chyba takich:/

[nexen]

Ostatnia prawdziwa dama polskiej sceny. Miała niesamowity wigor, jej śmierć jest
dla mnie wielkim zaskoczeniem.
Kończy się pewna era. Era "wiecznych" artystów którzy towarzyszli wielu
pokoleniom polaków.

...

Tylko nie widać nikogo kto mógłby ich zastąpić.

[treyy]

Byla dobra aktorka [*]

[przemyslaw.burkiewicz]

[*]

Dlugo i sympatycznie bawila Polske. [']

[mandrake3]

Bedziemu ja pamietac.

[ala-a]

strasznie smutne.

[pathos_phobos]

To była instytucja ponadczasowa.Pozostanie na zawsze w naszej pamięci.Niech
spoczywa w pokoju.

[daruncia]

Panie świeć nad jej dusza
Odszedl kolejny wielki Polak...
Czesc jej pamieci [*]

jutro w empikach w calym kraju

[kres_ludzkosci]

pojawi sie wystawka z filmami z udzialem zmarlej. to taki nowy zwyczaj...

slowskowyt.blox.pl

[tiopental]

smutno:((((( [*]

[agamiczka]

Jest to wielka strata dla nas i dla polskiego teatru i telewizji. dziekujemy!!!!!!!!!!!!!!!! i ŻEGNAJ[*]

:(

[dobrusia_to_ja]

Była wspaniała, cudowna, niepowtarzalna. Drugiej takiej nie będzie.

[klafczynska1]

[*] ;(Dla mnie Pani Hania była jak babcia i tak też się teraz
czuje.Strata to ogromna wprost nie do opisania.

[ptrolkusz]

Będzie nam Cię brakować! Smutno bez Twej chrypki i kapeluszy, smutno bez Ciebie!

najukochańsza "babcia"

[al.ex.andra]

Radość życia, mimo trudnych przejść...
wzór radości życia...
najukochańsza "babcia"...
cioteczka wywołująca uśmiech i ciepło w sercu...


Wieczny odpoczynek...

[1111a16]

Wielcy ludzie odchodzą, zostaje po nich tylko ból.

[f_emmefatale]

[*]

(*)

[martyna101]

niech spoczywa w pokoju

[camel_3d]

[*]

[terence]

tu na dole smuek,a tam na górze pewnie impreza powitalna dla pani Hani... i
pewnie pani Hania opowiada opowiada dowcipy i anegdoty...
niezapomniana osoba pełna humoru i uśmiechu, cześć Jej pamięci... [']

[the_dzidka]

Pani Hanka dzisiaj stoi - w swoim najlepszym, najozdobniejszym kapeluszu, w
najobfiszej sukni - w wianuszku otaczających Ją aniołów i zmarłych. I plecie,
plecie, mimo że zaskoczona zmianą sytuacji, pokrywa zmieszanie gadaniem, i
plecie, co jej ślina na jezyk przyniesie. A wszyscy wokół niej się śmieją, i
coraz to nowsi fani - ci, co to wcześniej od Niej, no! - nadbiegają... I
zamieszanie robi takie, jak na występach na Ziemi.
Bo co Takiej Kobiecie po "wiecznym odpoczynku"?! Ona ma WIECZNIE ODPOCZYWAĆ?!
W zeszłym roku występowała w Opolu z monologiem, podczas którego jakiś bałwan z
widowni zatrąbił na trąbce. A Ona na to, nie przerywając monologu: - Czekaj
no, już ja ci zatrąbię. - Publiczność ryknęła.
I teraz zbliża się Archanioł Boży Gabriel ze swoją trąbą... Opuścił instrument.
A co Jej tam archanioł? Nie z takimi dawała se radę.
Nie zauważyła nawet, że Papież podszedł i stanął w wianuszku. Za bardzo
pochłonięta gadaniem.
A Zelwerowicz dumny z niej... Że ten wianuszek taki od razu duży.
Ale Zelwer szybko do głosu nie dojdzie.
Dlatego milczy i jest dumny. O czym tu gadać, jak wszystko wiadomo?

Moje spotkanie z Panią Hanką...

[yarro]

Heh. Jeszcze w poniedziałek oglądałem ją z uśmiechem w programie Szymona
Majewskiego, nagranym z pewnością dużo wcześniej. A dziś już jej nie ma...

Panią Hankę Bielicką miałem okazję poznać osobiście, zatem tym bardziej zrobiło
mi się dzisiaj smutno i pusto. Wiąże się tym poznaniem zresztą zabawna anegdota,
którą ośmielę się przytoczyć...


To było lato 2001. Towarzyszyłem mojemu Przyjacielowi w Warszawie, przez jakiś
czas pilnując wraz z nim domu jego znajomych, którzy wyjechali w tym czasie na
urlop. Ktoregoś wieczoru w telewizji wpadł nam w oko puszczany po raz nty z
kolei benefis właśnie Hanki Bielickiej. Obudził się w nas wówczas szalony pomysł
nawiedzenia Jubilatki z kwiatami i złożenia jej serdecznych życzeń zdrowia oraz
podzękowania za wszystko. Tak się szczęśliwie złożyło, że Michał - jeszcze z
czasów współpracy z Polskim Radiem - znał adres Pani Hanki. Następnego dnia
popołudniu zakupiliśmy piękne róże i podreptaliśmy do wspaniałej przedwojennej
kamienicy w centrum Warszawy. Domofon pani Hanki okazał się dla nas bardzo
łaskawy, bo bez zbędnych pytań otworzono nam drzwi do kamienicy. Po wejściu na
właściwe piętro zadzwoniliśmy i - totalnie stremowani - czekaliśmy co będzie
dalej. Warto nadmienić, że Pani Hanka miała gosposię, ktora zazwyczaj
towarzyszyła jej w domu przez cały dzień i mój Przyjaciel zakodował
sobie, że to na pewno ona, a nie sama gospodyni, nam otworzy...
A więc otworzyły się drzwi, a w nich stanęła mocno starsza pani, zaś Michał -
którego w ostatniej chwili nie udało mi się kopnąć w kolano - wypalił:
- Dzień dobry. Czy zastaliśmy Panią Hankę Bielicką...?
- No słucham Was, Chłopcy! - a ja, nawet bez tej jej odpowiedzi, już wiedziałem,
że to ONA otworzyła nam drzwi. Kobieta bez makijażu, peruki, ubrana w strój
bardzo domowy rzeczywiście na pierwszy rzut oka nie wyglądała na Panią Hankę z
teatru, z ekranu, ze zdjęć. Jednak błysk w oku i niepowtarzalny głos i ton był
ten sam! Weszliśmy totalnie speszeni do jej mieszkania. Ja, by odwrócić uwagę od
tej początkowej gafy, z miejsca przeszedłem do rzeczy. Wręczyłem kwiaty,
ucałowałem dłoń, podziękowałem za wszystkie role w ktorych ją widziałem i nie
widziałem, życzyłem jej wiele zdrowia i tak dalej, zaś Michał dzielnie mi przy
tym sekundował i rownież dał jej swój bukiet. Powiedzieliśmy jej co nas skłoniło
do odwiedzin, zaś ona odpowiedziała:
- Tak, tak wiem. Znowu mnie pokazywali. Tak, Jurek Połomski już do mnie rano
dzwonił, ale ja taka wróciłam zmęczona z występów (!), że nawet nie miałam siły
włączyć telewizora. Zresztą widzicie, jak wyglądam. Dopiero wróciłam. Ale
czekajcie, coś wam dam chłopcy, skoro już przyszliście...
I wyciągneła dwie piękne fotografie, na ktorych odwrocie po chwili znalazły się
dedykacje. Dla mnie: Panu Jarosławowi, z uczuciem. Hanka Bielicka, i dla Michała
podobnie (ale bez tego uczucia - to pewnie za tę gafę :)) Na pożegnanie
powiedziała jeszcze:
- Następnym razem, gdy mnie odwiedzicie, to umówimy się do miasta na dobrą kawę!
Obiecajcie!
I obiecaliśmy, po czym - nadal speszeni, ale bardzo szczęśliwi - opuściliśmy jej
gościnne progi. Po wyjściu na ulicę całe to popołudnie wydało nam się zupełnie
bajkowe i nierealne... :) Bo przecież dotknęliśmy legendy!
Od tego dnia minęło już wiele czasu, a ja nadal pamiętam dokładnie każdą
sekkundę tamtego spotkania!

Teraz, ilekroć pojawiałem się w okolicy Placu Konstytucji, skęcałem w małą
boczną ulicę, by spojrzeć na TĘ kamienicę i w TE okna.


Zatem jaka była pierwsza myśl, która mi dziś przyszła do głowy? To jasne i
smutne. Otóż: "Kurcze! A my mieliśmy ją jeszcze zabrać na kawę..." Po czym
wysłałem do Michała, odpowiedniego smsa, że znowu nie zdążyliśmy...


Pani Hanko - jeśli mnie Pani gdzieś tam w niebiosach słyszy - ja o tej kawie
cały czas pamiętam i pamiętał będę. Skoro ma Pani ją u nas obiecaną, wypijemy ją
kiedyś na ktorejś miękkiej chmurce. Tymczasem, życzę dobrej zabawy w niebie!

Jarek.

--

"Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego (...)"

Post scriptum...

[yarro]

Gdy umierają takie osoby, jak Pani Hanka, ma się wrażenie, że odchodzi coraz
dalej tamten cudowny, kulturalny i elegancki świat...

Żal jej...

[blazejstrom]

Coraz więcej znanych osób odchodzi...
[*][']

Yarro, i to dopiero będzie kawa !!!

[kklamerka]

z smaego źródła czystej anielskiej wody, kilku kropel rozkosz, słodyczy i dekadencji. w jakimś małej rajskiej knajpce przy muzyce z gramofonu i Panią Halinką na scenie.


Trzymaj się :)

[yarro]

Mam nadzieję, że właśnie tak będzie :)

[jackie71]

Yarro, ślicznie napisałeś...
Ale i tak mi smutno:-(...

Będę ją pamiętać, i moje dzieci też o niej usłyszą

[lortea]

'Co sie tak rozsiedliscie jak grzyby po deszczu ?

[edek47]

...Chodzcie blizej,przeciez was nie zjem.'- ze spotkania z pania Hanka
Bielicka. Niech spoczywa w spokoju.Czesc Jej pamieci !!

Ty była Wyjątkowa Postać!

[gosc.z.korony]

Powiew Dawnych, Dobrych Czasów!
CZEŚĆ JEJ PAMIĘCI!

[*]

[yottsche]