Lepper to nasze dziecko.

[warka_strong]

Tak, Andzrzej Lepper jest dosłownie naszym dzieckiem. To my go wychowaliśmy spijając z mediów obrazy jego wyczynów; to my zbudowaliśmy jego tożsamość "wojownika za sprawę"; to my nie ignorowaliśmy go jako awanturnika. Wreszcie to ta część nas, która dała mu mandat poselski, usankcjonowała jego byt polityczny.

Dlaczego zatem tak bardzo zżymamy się na samą myśl o tym, ze wchodzi on na salony? Wszak to my wpuściliśmy na nie naszą frustrację, lęki, fobie... Nie uczyniliśmy zbyt wiele, by polska polityka była wolna od Leppera i jemu podobnych. A wystarczyło tak niewiele z naszej strony, wystarczyła chęć pójścia na wybory. Tam mogliśmy powiedzieć - nie. Teraz możemy jedynie zagryźć wargi. Następna nasza szansa bedzie w dniu, w którym ponownie otwarte będą lokale wyborcze. Czy wtedy też ją zmarnujemy?

Lepper to nasze dziecko? Beze mnie!

[naryt]

Mówi za siebie. Ja się do tego nie poczuwam.
Ale rzeczywiście, jak mu się przyjrzeć to ch....owa robota.

[warka_strong]

Przykro mi, ale każdy w jakimś stopniu jest ojcem... ;)