Glupota prowincjonalnych wybrancow ludu

[Gość: Analityk]

Dworzec na peryferiach

Prywatni przewoźnicy muszą walczyć o ułatwienia dla
podróżnych. Przeciwnikiem jest władza samorządowa.
(INF. WŁ.) Podróżni w Miechowie mają teraz
komfortową sytuację, bo wsiadają i wysiadają w centrum
miasta. Samorządowcy chcą jednak zlikwidować ten
przystanek. Od trzech lat robią wszystko, aby
mieszkańcy korzystali z dworca autobusowego na
peryferiach.

Drewniane ławeczki ustawione na przystanku, który
ma być zlikwidowany, już od rana są zajęte przez
pasażerów. Helena Molenda z miejscowości Buk kilka
razy w tygodniu oczekuje tu na swój bus. Ta starsza
kobieta objuczona kilkoma różnymi pakunkami mówi, że
nie wyobraża sobie, żeby musiała chodzić z tym bagażem
na dworzec. Siedząca obok Janina Korcz z Charsznicy
argumentację władz Miechowa, które tłumaczą, że
likwidują przystanek w trosce o pasażerów, bo nie ma
tu np. szaletów i kierującego ruchem, uważa za
absurdalną.

- Szalety miejskie mamy naprzeciw, koło poczty, a
rozkład wisi tuż nad ławką. Poza tym, dlaczego władza
ma decydować o tym, co jest dla nas dobre?

Siedzący obok pasażerowie kiwają potakująco głową. -
Naszej władzy w głowie się przewróciło. Tu nie chodzi
o to, żeby pasażerowie mieli lepiej, tylko o to, żeby
pokazać prywatnym przewoźnikom, kto tu rządzi -
twierdzi Jan Michalski ze Słomnik.

- Jeszcze trzy lata temu nasze stosunki z władzą
były poprawne. Zaczęły się psuć od momentu, gdy
dworzec, należący niegdyś do PKS, został oddany w
dzierżawę Lidze Obrony Kraju - mówi Piotr Kwiecień,
właściciel firmy przewozowej, jednej z najstarszych na
tym terenie. Z jego słów wynika, że prywatni
przewoźnicy też brali udział w przetargu na dzierżawę
dworca, ale przegrali. Wybrano ofertę LOK.

- Dzierżawca postawił warunki finansowe, których
nie możemy przyjąć - kontynuuje Piotr Kwiecień. - Żąda
2,5 zł za każdy wjazd na plac. Nie zgodziliśmy się, bo
niektórzy z nas kilkanaście razy dziennie wjeżdżają do
Miechowa, a przy takich stawkach poszlibyśmy z
torbami. Dogadaliśmy się więc z małżeństwem
Korzeniowskich, którzy przed swoim sklepem przy ul.
Sobieskiego w centrum miasta mają wyasfaltowany
placyk. Ustawiliśmy tam ławeczki, wywiesiliśmy rozkład
jazdy i wszyscy są zadowoleni: i podróżni, i
właściciele sklepu, i my, bo płacimy kilkadziesiąt
razy mniej niż żądano od nas na dworcu. Władza nie
zostawiła nas jednak w spokoju. Zaczęła szukać dziury
w całym. I odtąd, zamiast rozwijać firmy, poprawiać
jakość obsługi, korespondujemy z urzędami: prosząc,
tłumacząc, wyjaśniając. Wiele razy próbowaliśmy pójść
na ugodę. Bo żaden z nas nie chce takiej walki. Ale na
wszystkie nasze propozycje zawsze była jedna
odpowiedź: porozmawiamy, kiedy zejdziecie na dworzec -
cytuje słowa miejscowych urzędników Piotr Kwiecień.

- Miechowskie władze, komplikując nam życie,
utrudniają je równocześnie pasażerom. Każda okazja
jest dla nich dobra, żeby ponowić próbę szantażu i
zmusić nas do korzystania z dworca - mówi Jan Nowak,
właściciel innej firmy przewozowej. Daje przykład
jednego z kolegów, który złożył w starostwie podanie o
uruchomienie dodatkowych kursów na swojej linii.
Janusz Skóra, naczelnik Wydziału Komunikacji, odpisał
mu, że warunkiem uzyskania zgody jest odjazd z dworca
autobusowego. Taką samą odpowiedź otrzymał sołtys z
gminy Gołcza, który kilka miesięcy później złożył w
starostwie petycję, podpisaną przez mieszkańców
swojego terenu, w sprawie uwzględnienia w rozkładzie
jazdy kursów w soboty i niedziele.

- Przecież mamy wolny rynek. Każdy z nas szuka
sposobów, żeby zdobyć klienta. Jednym z nich jest
dogodne dla pasażera miejsce odjazdu. Kilka lat temu
przystanek w centrum nie budził niczyich wątpliwości.
Do dzisiaj mam zgodę na korzystanie z tego placu,
podpisaną przez władze Miechowa. A były to te same
osoby, co obecnie. Ich zdanie w tej sprawie zmieniło
się z chwilą, gdy oddali dworzec w dzierżawę Lidze
Obrony Kraju. Wtedy postawiono nam takie warunki,
których nie możemy przyjąć. Chyba nigdzie nie ma
takiej sytuacji jak w Miechowie. Samorząd w Pińczowie
np. bez żadnych ceregieli wydzielił prywatnym
przewoźnikom specjalny pas przy dworcu. W innych
powiatach też


idą nam na rękę.
A w Miechowie musimy walczyć. Na szczęście mam
wiele kursów poza powiatem miechowskim, ale inni
przewoźnicy musieliby płacić za korzystanie z dworca
nawet 5 tys. zł miesięcznie - mówi Jan Nowak.

- Moja firma nie jest duża, a dochody z niej takie,
że wystarczają akurat na życie. Już nawet nie bardzo
jest co odłożyć. Gdybym zgodził się na warunki, jakie
stawia LOK, groziłaby mi plajta i niechybnie
poszedłbym na bezrobocie - mówi Józef Śliwa,
przewoźnik ze Słomnik.

Piotr Kwiecień w trakcie konfliktu nabawił się
nerwicy. Mówi, że długo szukano na niego haka. I w
końcu przyczepiono się do ławeczki z zadaszeniem,
którą postawił przy przystanku na kawałku własnego
gruntu przy ul. Warszawskiej. - Starałem się sprawę
załatwić urzędowo - opowiada Piotr Kwiecień. - Jednak
nie dostałem zezwolenia na tę niby-budowę. Dano mi do
zrozumienia, że mam się wynieść na dworzec.

- Koledzy poradzili, żeby postawić wiatę na
kółkach. Taki obiekt nie jest budowlą w świetle prawa.
Wtedy nasłano strażników miejskich. Tak długo szukali,
aż znaleźli cztery śruby z nakrętkami po obu stronach
obiektu, świadczące o prowadzonych w czasie
bezpośrednio przed oględzinami robotach polegających
na oddzieleniu obiektu wiaty od elementów stalowych
podłoża. Na tej podstawie powiatowy inspektor nadzoru
budowlanego wydał decyzję o rozbiórce wiaty, która
ponoć nie mieści się w planie zagospodarowania
przestrzennego miasta.

- W planach nie ma przystanku ani przy ul.
Sobieskiego, w centrum, ani przy ul. Warszawskiej.
Dlatego upieramy się, aby przewoźnicy korzystali z
dawnego dworca PKS. Robimy to


w trosce o pasażerów.
Na dworcu jest poczekalnia, szalety, informacja o
rozkładzie jazdy - argumentuje burmistrz Włodzimierz
Mielus. Na uwagę, że samorząd nie ma prawa zmuszać
przewoźników do korzystania wyłącznie z jednego
miejsca postoju, odpowiada, że w prawie są luki i
dlatego na rynku usług przewozowych robi się zwykła
partyzantka.

- Pan burmistrz zasłania się prawem. A jak
wytłumaczy fakt, że w tym samym czasie, gdy nasłał na
mnie inspektora nadzoru, który kazał mi rozebrać
wiatę, podpisał innemu przewoźnikowi - panu D.,
swojemu kuzynowi, zgodę na odjazdy z tego samego
miejsca. Tam, gdzie są grunty należące do gminy -
odbija piłeczkę Piotr Kwiecień.

- Podpisał pan? - twarz Włodzimierza Mielusa
zmienia się, gdy zadaję to pytanie.

- Podpisałem, ale tylko na rok. Poza tym, to nie
jest żaden mój krewny - tłumaczy się burmistrz.

- Jak to? Jednego przewoźnika pan stamtąd wygania,
a drugiemu zezwala na postój w tym samym miejscu? -
dociekam.

- Doniesiono nam, że pojazdy pana Kwietnia jeżdżą
przepełnione, więc trzeba było jakoś rozładować ten
ruch...

Pan D., jak się okazuje, bez trudu załatwił sobie
również korzystny dla siebie rozkład jazdy. Jego busy
odjeżdżają pięć minut przed należącymi do Piotra
Kwietnia, zabierając mu pasażerów, których od lat wozi
na tej linii. - Gdy próbowałem tłumaczyć naczelnikowi
Wydziału Komunikacji, że takie decyzje powodują
niepotrzebne zadrażnienia i konflikty między
przewoźnikami, zamiast odpowiedzi usłyszałem słowa: -
Może teraz wreszcie nauczy się pan szanować władzę -
relacjonuje Piotr Kwiecień.

Dowolne, bez udziału zainteresowanych, manewrowanie
rozkładem jazdy to jeden z zarzutów, jakie przewoźnicy
z Miechowa stawiają miejscowej władzy. Piotr Kwiecień
i Józef Śliwa, którym konsekwentnie odmawia ona prawa
do tzw. aktualizacji, czyli utrzymania rozkładu jazdy
w niezmienionej postaci, poskarżyli się do
Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dwukrotnie

cd

[Gość: Analityk]

kolegium stwierdziło, że decyzja ta nie jest zgodna z
prawem. W miechowskich urzędach nikt się tym jednak nie
przejął.

Janusz Skóra, naczelnik Wydziału Komunikacji
Starostwa Powiatowego, uważa, że jeśli coś nie jest
zabronione, to jest dozwolone. Taka jest jego odpowiedź
na pytanie, dlaczego pozwala przewoźnikowi, który
dopiero zaczyna obsługiwać daną linię, odjeżdżać pięć
minut wcześniej niż ten, który jest na niej od lat.

Władze Miechowa i powiatu szukają różnych sposobów,
aby zmusić prywatnych przewoźników do korzystania z
dworca. Niektóre przypominają kabaret. Np. ten, żeby
wydać właścicielom placu, na którym jest przystanek,
nakaz zerwania położonego tam sześć lat temu asfaltu.

- Jesteśmy zdumieni tą decyzją, bo podwórko, gdzie
położyliśmy asfalt, tworzy razem ze sklepem obszar, na
którym prowadzimy działalność gospodarczą. Sześć lat
temu uzyskaliśmy wszystkie zezwolenia na budowę sklepu i
prowadzenie tam działalności handlowej. Nikt nie wymagał
od nas odrębnego wniosku w sprawie asfaltu - mówi
Jolanta Korzeniowska, współwłaścicielka placu.

Marian Włosowicz, powiatowy inspektor nadzoru
budowlanego, przyznaje, że wiata na kółkach należąca do
Piotra Kwietnia i asfalt na placu państwa Korzeniowskich
nie są najważniejszymi spośród 900 spraw, którymi
zajmuje się ten urząd. Dlaczego zatem inspektorzy
poświęcili im tyle czasu i energii? - Pan Kwiecień
świadomie


złamał prawo.
Powiadomiło nas o tym Starostwo Powiatowe. A na
utwardzenie placu też jest wymagana zgoda. Państwo
Korzeniowscy jej nie mają. Dlatego wydałem decyzję, że
muszą zerwać asfaltową nawierzchnię - odpowiada Marian
Włosowicz.

Przypominam mojemu rozmówcy, że asfalt na wspomnianym
placu położono już sześć lat temu, gdy budowano tu
sklep. Czy to możliwe, że wcześniej nikt go nie
zauważył, mimo że plac znajduje się w centrum miasta,
niedaleko od budynków, w których mieści się Urząd
Nadzoru?

- Zanim wydałem decyzję, próbowałem przemówić panu
Korzeniowskiemu do serca i do umysłu; próbowałem go
przekonać... no, wie pani, do czego - inspektor
Włosowicz zawiesza na chwilę głos.

- �do tego, żeby wyrzucił z placu przewoźników -
kończę za niego ostatnie zdanie.

- To pani powiedziała.

Domyślam się, że ponieważ swój urząd sprawuje z woli
starosty, niezręcznie byłoby mu mówić o pewnych sprawach
do końca.

Żeby zrozumieć upór miechowskich władz w sprawie
dworca, trzeba się cofnąć ponad dwa lata wstecz. Pod
koniec 2000 r. samorządowcy postanowili kupić dworzec
autobusowy od syndyka masy upadłościowej tamtejszego
PKS. Dlaczego zdecydowali się wydać kilkaset tysięcy
złotych na tę akurat inwestycję? Włodzimierz Mielus
pełniący również w tamtym okresie funkcję burmistrza
twierdzi, że ulegli naciskom różnych grup miejscowej
ludności. Plotka głosi, że do tego pomysłu przekonał
samorządowców jeden z radnych, który prowadził w okolicy
dworca działalność gospodarczą i bał się konkurencji. A
trzeba dodać, że dworzec był już właściwie sprzedany, bo
syndyk podpisał stosowną umowę z jednym z okolicznych
przedsiębiorców, który chciał tam zbudować hurtownię.
Władze Miechowa dopiero w tym momencie zdecydowały się
skorzystać z przysługującego im prawa pierwokupu.

Burmistrz utrzymuje, że zwlekano z kupnem, bo
pierwotna cena była zbyt wysoka. Zareagowano dopiero
wtedy, gdy urzędnicy dowiedzieli się, iż syndyk zamierza
sprzedać dworzec przedsiębiorcy za cenę o połowę niższą,
czyli za 300 tys. zł. - Ponieważ miasto nie mogło
zajmować się prowadzeniem działalności gospodarczej,
zorganizowaliśmy przetarg na dzierżawę dworca - opowiada
Włodzimierz Mielus.

Najlepszą ponoć ofertę przedstawiła Liga Obrony
Kraju, która zobowiązała się wpłacać co miesiąc do
budżetu gminy 6,5 tys. zł. Z wypełnieniem tego
zobowiązania są jednak kłopoty, bo z dworca korzystają
głównie kierowcy autobusów dalekobieżnych, a ponieważ
nie ma ich zbyt wiele, LOK nie osiąga dochodów, o jakich
marzył. W Miechowie mówi się, że kierownictwo LOK jest
zaprzyjaźnione z miejscową władzą. I to ma być powód,
dla którego postawiła ona sobie za


punkt honoru
zmuszenie prywatnych przewoźników do korzystania z tego
miejsca, oczywiście, za sowitą opłatą.

- Tak, znam dobrze kierownictwo LOK-u. Chodzę tam
czasem na zebrania. Trudno, żeby było inaczej, gdy od
lat mieszka się w jednym mieście - broni się przed tymi
zarzutami burmistrz Włodzimierz Mielus. Nie ukrywa
jednak, że wydzierżawiając dworzec, chciał pomóc tej
organizacji poprawić swój byt.

W siedzibie LOK-u bywa także Janusz Skóra, naczelnik
Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego. Gdy
próbowałam się z nim spotkać tuż przed świętami,
najlepiej poinformowana w rozkładzie dnia swojego
kierownika urzędniczka tego wydziału powiedziała mi, że
jej szef wizytuje... ośrodki LOK-u.

Dobre stosunki z miejscową władzą prawdopodobnie nie
pomogą tej organizacji utrzymać w swoich rękach dworca.
Jak się nieoficjalnie dowiedziałam tuż przed
opublikowaniem tego tekstu, dworzec zostanie niebawem
wystawiony na sprzedaż. Cena wywoławcza - 336 tys. zł -
nie zrekompensuje zapewne strat, jakie budżet miasta i
gminy poniósł nabywając trzy lata temu ten obiekt. Być
może pozwoli jednak uniknąć kolejnych. Podobno LOK ma
chrapkę na to, aby przejąć teren dworca od miasta za
symboliczną złotówkę.

- To nie wchodzi w grę - ucina owe spekulacje
gospodarz miasta i gminy, który podczas naszej kolejnej
rozmowy potwierdził, że niebawem, podczas obrad Rady
Miasta, zostanie poddana pod głosowanie uchwała w
sprawie sprzedaży dworca. Przyznał również, że decyzja o
kupnie obiektu od syndyka nie była


przemyślana do końca.
- Przewoźnicy powinni być zadowoleni, bo ten, kto
kupi dworzec, nie będzie musiał ponosić kosztów
dzierżawy, więc stać go będzie na obniżenie stawek -
mówi Włodzimierz Mielus. Ale, w jego opinii, sytuacje
konfliktowe wewnątrz tej grupy zawodowej nadal będą
występowały, bo liczba przewoźników w regionie jest
niewspółmiernie duża w stosunku do potrzeb. Burmistrz
uważa, że w takiej sytuacji zawsze ktoś będzie się czuł
pokrzywdzony.

- W dobie wolnego rynku dobrze się boksuje, gdy ktoś
trzeci pomaga. Oni chcą, żebyśmy pomagali raz jednemu,
raz drugiemu, żebyśmy zawsze opowiedzieli się po którejś
stronie. A potem jeden czy drugi oskarżają nas o
kumoterstwo - konstatuje burmistrz Miechowa.

- My nie chcemy, żeby nam ktokolwiek pomagał. Bo
żaden z nas nie boi się walki konkurencyjnej. Byle tylko
odbywała się zgodnie z pewnymi, z góry ustalonymi
regułami. Najgorzej jest wtedy, gdy zamiast walczyć o
klienta, musimy toczyć walkę z urzędem - odparowuje
burmistrzowi Piotr Kwiecień.

W gminach i powiatach Małopolski działa 1500 firm
przewozowych. Miechów nie jest pod tym względem
rekordzistą. Jednak choć w innych powiatach też zdarzają
się zatargi pomiędzy przewoźnikami a władzą, to jednak
nigdzie sytuacja nie jest tak napięta jak w Miechowie.
Tę opinię podzielają zarówno Marek Dyszy, szef
Małopolskiego Stowarzyszenia Przewoźników Osobowych, jak
i Dariusz Tarnawski z Departamentu Gospodarki i
Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego w Krakowie.

- Ustawa prawo przewozowe nakłada na wójtów,
burmistrzów, starostów obowiązek koordynacji i
aktualizacji połączeń lokalnych, ale celem nadrzędnym
takich działań winno być dobro mieszkańców - przypomina
Dariusz Tarnawski.

GraŻyna Starzak

[Gość: Ed]

Scena wydarzeń trenowana w Olsztynie. Z glośnymi frazesami o wolnym rynku
podejmuje się próby ustawienia klientów we właściwym miejscu z góry dokonując
wyboru za nich. Śmieszne to, ale prawdziwe. mam nadzieję, że na śmiechu z nie
do końca zreformowanych władz się skończy.

[Gość: Analityk]

Ludzie wybieraja do wladz skorumpowanych becwalow nawet
w najmniejszych miejscowosciach, w ktorych wszyscy sie
znaja. Czy Polacy nie maja rozumu ?