Pieniadze moskiewskie a sprawa Rywina

[belus77]

Do dzis nawet ostatni skarbnik PZPR-u nic o takim zwiazku rzekomo nie wie, a
jednak ... wreszcie szydlo wyszlo z worka!

[kantroll]

co to sa pieniadze moskiewskie?

[Gość: Emeryt]

i co z tym wspólnego ma pan Zarębski?

[Gość: 1]

Gość portalu: Emeryt napisał(a):

> i co z tym wspólnego ma pan Zarębski?

[douglasmclloyd]

kantroll napisała:

> co to sa pieniadze moskiewskie?

Pieniądze moskiewskie, to pieniądze pochodzące z Moskwy dla tow. z SLD.

[douglasmclloyd]

belus77 napisał:

> Do dzis nawet ostatni skarbnik PZPR-u nic o takim zwiazku rzekomo nie wie, a
> jednak ... wreszcie szydlo wyszlo z worka!

Nie wie, bo takie finansowanie partii jest nielegalne.

Towarzysz Rywin będzie jeszcze premierem!

[Gość: Towarzysz Szmaciak]

Premier Miller zaczynał swoją, karierę od "moskiewskich pieniędzy", a dziś
jest wybitnym mężem stanu i wprowadza nas do Europy.

[douglasmclloyd]

Gość portalu: Towarzysz Szmaciak napisał(a):

> Premier Miller zaczynał swoją, karierę od "moskiewskich pieniędzy", a dziś
> jest wybitnym mężem stanu i wprowadza nas do Europy.


Nie tak szybko. Miller pieniądze dostał, a Rywin nie ;)

MOSKIEWSKA POŻYCZKA

[Gość: Gaucho]

MOSKIEWSKA POŻYCZKA

SLD jest organizacją przestępczą. Trzeba zbadać sprawę "moskiewskiej pożyczki",
związki polityków SLD z KGB - uważa Jarosław Kaczyński, lider PiS. Śledztwo w
sprawie "moskiewskiej pożyczki" (czyli kredytu udzielonego PZPR przez KPZR i
przemyconego do Polski przez KGB) umorzono w czasie, gdy ministrem
sprawiedliwości-prokuratorem generalnym był działacz PZPR i SdRP, Jerzy
Jaskiernia


11 października 1989
Mieczysław Rakowski, I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR, zabiega o pożyczkę
dla rozpadającej się partii. W czasie oficjalnej wizyty w Moskwie rozmawia na
ten temat z sekretarzem generalnym KC KPZR, Michaiłem Gorbaczowem.
Uzgadniają, że KPZR udzieli pomocy finansowej dla PZPR w formie kredytu. -
Rakowski motywował swoją prośbę koniecznością poniesienia wydatków związanych z
przygotowaniem zjazdu PZPR i kongresu założycielskiego nowej partii polskich
sił lewicowych, na wypłatę odpraw dla zredukowanych pracowników aparatu PZPR -
zeznał później Witalij Swietłow z wydziału zagranicznego KC KPZR, wieloletni
pracownik aparatu.
Grudzień 1989
Polskę wizytuje wiceszef wydziału zagranicznego KC KPZR, Fiedorow. Rakowski
wraca do sprawy kredytu. Według relacji obecnego przy rozmowie Swietłowa,
Rakowski "obiecuje zwrócić pożyczkę po roku, po zorganizowaniu działalności
komercyjnej partii".
11 stycznia 1990
Na scenie wydarzeń pojawia się Władimir Wierszynin, oficjalnie występujący jako
pracownik wydziału zagranicznego KC KPZR. Naprawdę nazywa się Władimir
Silwestrow i jest wysokim funkcjonariuszem wywiadu KGB. Posługuje się - jak rok
później podały "Moskowskije Nowosti" - legitymacją służbową KGB nr 09549.
Wierszynin podejmuje w moskiewskim Banku Ekonomicznym ZSRR w gotówce 1 milion
232 tysiące dolarów amerykańskich oraz 500 milionów złotych (łącznie, po
przeliczeniu stanowiło to olbrzymią wówczas kwotę 15 miliardów złotych).
Odpowiedni urzędnik wydaje całą sumę bez zbędnych ceregieli. Upoważnienie do
odbioru pieniędzy wystawia Wierszyninowi Fiedorow.
"Przekazałem je [pieniądze z Wnieszekonombanku] dwóm przedstawicielom KGB ZSRR
w celu przekazania Mieczysławowi Rakowskiemu zgodnie z umową kredytową,
sporządzoną przeze mnie na polecenie kierownictwa wydziału zagranicznego KC
KPZR" - wyjaśnia Wierszynin podczas przesłuchania przez rosyjską prokuraturę w
listopadzie 1991 roku.
12 stycznia 1990
Na Okęciu lądują funkcjonariusze KPZR Witalij Swietłow i Władimir Szewczenko w
towarzystwie dwóch innych Rosjan. Na lotnisku omijają kontrolę celną -
funkcjonariusze polskiego KC postarali się, by otworzono dla nich przejście dla
VIP-ów.
Oczekują ich dwaj przedstawiciele kierownictwa PZPR: Włodzimierz Tychmanowicz i
Zbigniew Górecki. Nie znają celu wizyty gości, dziwią się, że nie wita ich
żaden przedstawiciel ambasady sowieckiej. Tychmanowicz z lotniska informuje
przełożonego z wydziału międzynarodowego Ernesta Kuczę, że delegacja życzy
sobie spotkania z Rakowskim.
Z Okęcia - z pominięciem ambasady radzieckiej - wszyscy jadą na śniadanie do
byłej willi Gierka w Klarysewie. Tam dociera do nich informacja, że I sekretarz
przyjmie delegację. Około południa kierują się prosto do gmachu KC. Z polecenia
Kuczy Tychmanowicz ma zostać w sekretariacie i czekać na dyspozycje. Stanie się
inaczej.
"W gabinecie I sekretarza PZPR Rakowskiego Swietłow przekazał mu dewizy, które
były tam przeliczone" - zeznał potem Szewczenko. - "Przy przekazaniu pieniędzy
obecny byłem ja i oficerowie łączności, a ze strony polskiej oprócz Rakowskiego
jego zastępca Miller i jeszcze dwóch mężczyzn. Dewizy dostarczono w workach
dyplomatycznych, które nazywają się )walizami(. Rakowski pokwitował odbiór
dewiz".
Dwoma mężczyznami, których wspomina Szewczenko, są pracownicy KC PZPR,
Tychmanowicz i Aleksander Borowicz.
"Rakowski otworzył drzwi do przylegającego do gabinetu pokoju wypoczynkowego i
wskazując na stół, na którym znajdowały się rozsypane, ale zabanderolowane
banknoty, powiedział: )przeliczcie, ile tu tego jest(" - zeznał Borowicz.
Tychmanowicz, Borowicz i Rosjanin zabierają się więc za liczenie. Po dłuższym
czasie wychodzą, informując: "zgadza się".
Rakowski każe umieścić pieniądze w kasie pancernej znajdującej się w pokoju
wypoczynkowym. Nakazuje uczestniczącym w liczeniu Polakom, by zachowali sprawę
w całkowitym milczeniu. Borowicz i Tychmanowicz są tak przestraszeni, że na
temat tego, co widzieli, nie rozmawiają nawet między sobą.
13 stycznia 1990
Rankiem kurierzy wracają do Moskwy. Cała operacja jest trzymana w najwyższej
tajemnicy - o jednodobowym pobycie delegacji w Polsce nie wiedziała ambasada
ZSRR. W centrali PZPR unikano wszelkich rozmów o tajemniczym spotkaniu
Rakowskiego.
29 stycznia 1990
PZPR ulega samorozwiązaniu. W jej miejsce trzon aparatu PZPR powołuje SdRP.
Socjaldemokracja ogłasza się prawną sukcesorką nieboszczki.
16-19 kwietnia 1990
Ostatni skarbnik PZPR i skarbnik SdRP Wiesław Huszcza przyjmowany jest w
Moskwie. Po spotkaniu kierownik wydziału administracyjnego KC KPZR Kruczyna
sporządza notatkę służbową, w której przytacza słowa Huszczy: "Jedynym wyjściem
z trudnej sytuacji finansowej, zdaniem kierownictwa SdRP, jest rozwijanie
aktywnej działalności gospodarczej, w tym przy udziale partnerów zagranicznych,
następnie przerzucanie części środków za granicę (...). Już zostały utworzone
spółki akcyjne w Wiedniu i Nowym Jorku. SdRP utrzymuje kontakty gospodarcze z
austriackimi i włoskimi socjaldemokratami. Jest w trakcie nawiązywania
współpracy z Finami. Ogółem udało się włożyć w spółki akcyjne część środków b.
PZPR (6 mln dolarów i 4 miliardy złotych)".
Kruczyna wspomina też o postawieniu przez polskich towarzyszy sprawy przyznania
im do końca roku 1990 nowego kredytu.
Więcej szczegółów przybliżył ujawniony później list intencyjny do władz
radzieckich na ręce sekretarza KPZR Aleksandra Jakowlewa, zawieziony do Moskwy
przez jego sygnatariusza, Huszczę. W rozdziale "Pomoc bezpośrednia" polscy
postkomuniści proponowali, by towarzysze radzieccy pożyczyli im na dwa lata 50
mln rubli, spłacanych w towarach. Z powodu "ograniczonych możliwości
finansowych KPZR" wymyślono wówczas inne sposoby uzyskania przez
SdRP "szybkiego zysku z konkretnych transakcji".
Po ujawnieniu sprawy w 1996 roku Huszcza twierdził, że to Rosjanie proponowali
SdRP pożyczkę.
18-20 października 1990
Wysocy funkcjonariusze aparatu KC KPZR zaczynają się martwić, kto zwróci
pożyczkę zaciągniętą przez nie istniejącą od ponad pół roku zaprzyjaźnioną
partię. Do Polski przyjeżdża członek Biura Politycznego i sekretarz KC KPZR,
wiceprezydent ZSRS Gienadij Janajew. Pod koniec wizyty, po kolacji pożegnalnej
wydanej przez kierownictwo SdRP (Kwaśniewski, Miller, Rakowski, Iwiński,
Miodowicz), spotyka się z Rakowskim w jego mieszkaniu w Al. Róż. Zgodnie z
instrukcjami otrzymanymi w Moskwie, nawiązuje do kwestii długu.
O efekcie rozmowy dowiadujemy się z notatki dla Gorbaczowa, którą Janajew
napisał po powrocie: "Podczas mojej roboczej wizyty w Polsce M. Rakowski i
sekretarz generalny SdRP L.Miller poinformowali mnie w zaufaniu, że
Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej jest w wyjątkowo trudnej sytuacji
materialnej z powodu dyskryminacyjnych działań obecnych władz. Z otrzymanego od
nas kredytu pozostało około 700 tys. dolarów. 300 tysięcy wydano na założenie
nowej gazety partyjnej )Trybuna(, 200 tys. - na wypłatę odpraw. Kierownictwo
SdRP gotowe jest już teraz zwrócić KPZR 500 tys. dolarów, a pozostałe 200 tys.
puścić w obieg, aby z tytułu otrzymywanych dochodów wypłacić dług ratami.
Uważamy za celowe wyjść naprzeciw polskim przyjaciołom" - pisał Janajew do
genseka.
W zeznaniach, złożonych przed prokuratorem federalnej prokuratury Rosji w
moskiewskim areszcie, do którego trafił po nieudanym puczu, Janajew potwierdza
prawdziwość notatki.
Gorbaczow wydaje zgodę na odroczenie płatności c

[Gość: pierwszy sekretarz]

Chyba już tłumaczyłem.
To nie była pożyczka-nikomu nic nie jesteśmy winni!
Tow. Miller te pieniądze dostał.
Wyciąganie tej sprawy jest zwykłą prowokacją!
Bo jak ktoś dostaje sweterki od cioci z Ameryki-to wtedy wszystko dobrze?

[Gość: Gaucho]

Gorbaczow wydaje zgodę na odroczenie płatności części długu oraz na
wykorzystanie kanałów KGB do ściągnięcia tego, co jest skłonna oddać SdRP.
29 października 1990
Kierownik wydziału międzynarodowego KC KPZR Walentin Falin kieruje pisemną
prośbę do kierownictwa KGB o zorganizowanie przerzutu przesyłki z Warszawy.
2 listopada 1990
Po pieniądze do Polski jadą Swietłow (który uczestniczył w przerzucie dolarów
do Warszawy) i Wierszynin vel Silwestrow.
Wieczorem pojawiają się w mieszkaniu "w rejonie Wilanowa" (tak to określił
Swietłow, dokładniej chodziło o "zatokę czerwonych świń"), należącym, jak się
później okaże, do pracownika ambasady sowieckiej, a równocześnie
funkcjonariusza KGB, Władimira Ałganowa. - Po nas do mieszkania przyszli Miller
Leszek z żoną. Miller i Wierszynin na kilka minut wyszli do drugiego pokoju. Ze
słów Wierszynina dowiedziałem się, że w tamtym pokoju Miller przekazał
Wierszyninowi egzemplarz umowy kredytowej z podpisem Rakowskiego o zwrocie 600
tys. dolarów USA - twierdzi rok później przesłuchiwany Swietłow.
Także Wierszynin utrzymuje, że otrzymał od Millera 600 tysięcy dolarów gotówką.
Towarzystwo spędza razem parę godzin, Millerowie wychodzą kwadrans przed
Rosjanami.
Późnym wieczorem do mieszkania przyjeżdża pracownik ambasady sowieckiej. Już na
terenie placówki Wierszynin oraz pracownicy KGB jeszcze raz liczą pieniądze. Ci
ostatni przejmują pieczę nad gotówką i przerzucają ją do Moskwy.
24 listopada 1990
W tajnej spec. znaczenia notatce wiceszef (po puczu szef) KGB Leonid Szebarszyn
informuje Falina: "Zgodnie z Waszą prośbą przesyłam otrzymany przez towarzyszy
Swietłowa i Wierszynina od L. Millera w Warszawie )pakiet wartościowy(
dostarczony z Polski do Moskwy kanałem KGB".
12-13 marca 1991
W hotelu rządowym przy ul. Parkowej przedstawiciele bratnich partii organizują
seminarium, na którym wymieniają doświadczenia, jak zdobywać pieniądze i nie
dać się wywłaszczyć. Próbują zawiązać sztab koordynujący komercyjną działalność
partii. Skarbnik SdRP Huszcza analizuje pomysł, by wraz z radzieckimi
towarzyszami założyć sieć kasyn.
Zastępca kierownika wydziału ogólnego KC KPZR Postowałow sporządza notatkę do
przełożonych: "Priorytetowe znaczenie należy nadać tworzeniu struktur,
formalnie nie związanych z partią. (...) W większości wypadków stosuje się
takie formy organizacji, jak towarzystwa akcyjne, fundacje, spółki z o.o.".
22 lipca 1991
Leszek Miller spotyka się z zastępcą sekretarza generalnego KC KPZR Iwaszką.
Przekonuje go: "kampania przedwyborcza przebiega w niesprzyjających warunkach
ekonomicznych". - L. Miller wyraził także pogląd kierownictwa SdRP o
niecelowości przyjęcia L. Wałęsy w Moskwie przed wyborami parlamentarnymi.
Wedle jego słów, wizyta prezydenta RP w Związku Radzieckim zostanie
wykorzystana w stopniu maksymalnym dla umocnienia jego pozycji w kraju i na
arenie międzynarodowej - czytamy w notatce KPZR.
Jak wynika z notatki Iwaszki, sekretarz generalny SdRP wysoko ocenił "obecny
stan współpracy z Komunistyczną Partią Związku Radzieckiego, podkreślając
szczególnie regularne kontakty kierowników obu partii - wizyty G. Janajewa, J.
Prokofiewa, W. Falina w Polsce oraz wizyty A. Kwaśniewskiego i osobiście jego,
Leszka Millera, w Związku Radzieckim. Odbudowywane są stopniowo kontakty
wzajemne między organizacjami terenowymi. Wyraził nadzieję również na
ustanowienie współpracy w zakresie działalności ekonomicznej. W związku z tym
L. Miller zwrócił się z prośbą o pomoc w zdobyciu papieru gazetowego w Związku
Radzieckim oraz otrzymania licencji na jego wywóz do Polski".
Iwaszko zapewnia Millera, że "SdRP może zawsze liczyć na poparcie polityczne i
moralne ze strony KPZR". Obiecuje także, iż "konkretne prośby SdRP będą
rozpatrzone w trybie operacyjnym."
Sierpień 1991
Miller i Huszcza spędzają kilkunastodniowe wakacje na Krymie, w ośrodku KC
KPZR. W tym samym hotelu bawi wtedy szef rosyjskiego MSW Borys Pugo.
Za kilka dni Pugo wraz z kolegami podejmie próbę przejęcia władzy i
przywrócenia Związku Sowieckiego. Na czele puczystów stoi Janajew, pomagają mu -
prócz Pugo - premier Walentin Pawłow, szef KGB Władimir Kriuczkow oraz
minister obrony Dmitrij Jazow. Internują Gorbaczowa, gdy ten przybywa na Krym
na urlop.
Po ujawnieniu tego zbiegu okoliczności Miller i Huszcza zaprzeczyli, jakoby
podczas wypoczynku spotkali Pugo. Tę wersję trudno sprawdzić, Pugo zastrzelił
się po nieudanym przewrocie.
6 listopada 1991
Od wczesnej jesieni w prasie rosyjskiej pojawiają się artykuły dotyczące
współpracy finansowej i ekonomicznej między KPZR a bratnimi partiami. Już po
wyborach parlamentarnych w Polsce tygodnik "Rossija" ujawnia
sprawę "moskiewskiej pożyczki".
12 listopada 1991
Leszek Miller określa publikacje "Rossiji" i "Komsomolskiej Prawdy"
jako "prowokację". - Nic nie wiedziałem o pożyczce KPZR dla PZPR. Wiedział o
tym tylko Rakowski - oświadcza.
- Nie wierzę, że Leszek Miller o niczym nie wiedział - twierdzi lider SLD
Włodzimierz Cimoszewicz.
Jeden z byłych pracowników wydziału Falina w KC KPZR w wypowiedzi dla PAP
zachęcał do przyjrzenia się działalności niektórych firm, polskich i
mieszanych, które są bardzo aktywne na radzieckim rynku.
- Należałoby się przyjrzeć składom delegacji SdRP, które przyjeżdżały do Moskwy
i nazwiskom działaczy KPZR, którzy uczestniczyli w tych spotkaniach - radził.
Urząd Ochrony Państwa, a za nim Prokuratura Wojewódzka w Warszawie, wszczyna
przeciwko Rakowskiemu i Millerowi śledztwo dotyczące nielegalnej pożyczki
zaciągniętej przez PZPR od KPZR.
Kwiecień 1992
Miller jest przesłuchiwany przez prokuraturę. Zmienia wersję - zrzuca
odpowiedzialność za pożyczkę na Rakowskiego, który miał jakoby zwrócić część
długu (gotówką przyniesioną w reklamówce) podczas kolacji w październiku 1990.
W 1993 roku, w ostatnich miesiącach urzędowania sejmu I kadencji, Miller został
pozbawiony immunitetu poselskiego. W wyborach - wygranych przez postkomunistów -
ponownie uzyskał mandat. Wkrótce po tym, jak SLD i PSL stworzyły rząd,
prokurator Janusz Regulski umorzył śledztwo przeciwko Rakowskiemu
(wobec "znikomej szkodliwości czynu") i Millerowi (wobec "nie stwierdzenia cech
przestępstwa").
Prokuratorzy - w tym szef warszawskiej prokuratury Jerzy Łabuda - którzy
próbowali nadać sprawie dalszy bieg, zostali zmuszeni do odejścia lub usunięci.
Śledztwo umorzono ostatecznie decyzją ministra sprawiedliwości-prokuratora
generalnego Jerzego Jaskierni (SdRP).
Z kolei w 2000 r. prokuratura nie zareagowała na wniosek likwidatora majątku b.
PZPR o wznowienie sprawy "moskiewskiej pożyczki" w związku z nowymi dowodami
dotyczącymi finansowania partii.
***
Eksperci NBP uznali, że cała operacja w świetle ustawy karno-skarbowej była
nielegalna. Zaciągnięcie za granicą kredytu przekraczającego 500 tys. dolarów
wymagało na początku 1990 indywidualnej zgody prezesa banku narodowego. O taką
zgodę nikt nie występował.
Nie wiadomo, jak dotarł do Polski kredyt złotówkowy. Prawdopodobnie sowieccy
komuniści po prostu złamali również obowiązujący wówczas w Polsce zakaz wwozu i
wywozu złotówek przez cudzoziemców.
Choć członkowie władz PZPR zeznawali później, że zaciągnęli kredyt w KPZR na
odprawy dla zwalnianych pracowników, w rzeczywistości partia wzięła na ten cel
inny kredyt - złotówkowy w PKO BP.
Nie wiadomo, co się stało z resztą kredytu udzielonego PZPR przez Komunistyczną
Partię Związku Radzieckiego. Ciekawe, że 600 tysięcy dolarów zwrócone przez
Millera były przez trzy miesiące przechowywane u Wierszynina (do momentu, gdy
zwolniono go z pracy w wydziale zagranicznym KC KPZR), w jego sejfie. Nie
wiadomo, co się potem z nimi działo. Po fiasku puczu w sejfie wydziału
znaleziono 600 tysięcy dolarów, ale - zdaniem "Rossiji" - nie wiadomo, jakiego
pochodzenia.
KPZR finansowała partie komunistyczne w wielu krajach, np. w latach 80. na

[Gość: Gaucho]

KPZR finansowała partie komunistyczne w wielu krajach, np. w latach 80. na
Francuską Partię Komunistyczną przeznaczyła 24 miliony dolarów, a na KP
Izraela - 6 mln dol.
***
Po wybuchu afery "moskiewskiej pożyczki" kierownictwo SdRP co jakiś czas
zapewniało, że opublikuje "białą księgę", dotyczącą pochodzenia i wielkości
majątku partii, a także "moskiewskiej pożyczki". Wydaniu "białej księgi"
sprzeciwił się Rakowski. W lutym 1996 r. ówczesny premier Włodzimierz
Cimoszewicz zapewniał, że ujawni dokumenty związane z "moskiewską pożyczką",
jeśli tylko znajdują się w jego dyspozycji. Z kolei w maju 1996 r. sekretarz
generalny SdRP Jerzy Szmajdziński mówił, że "biała księga" o majątku jest już
gotowa, tylko jej publikacja, planowana na początek maja, opóźni się.
Żadna "biała księga" dotycząca pochodzenia majątku SdRP nie ukazała się do dziś.

[douglasmclloyd]

Gość portalu: Gaucho napisał(a):

> KPZR finansowała partie komunistyczne w wielu krajach, np. w latach 80. na
> Francuską Partię Komunistyczną przeznaczyła 24 miliony dolarów, a na KP
> Izraela - 6 mln dol.
> ***
> Po wybuchu afery "moskiewskiej pożyczki" kierownictwo SdRP co jakiś czas
> zapewniało, że opublikuje "białą księgę", dotyczącą pochodzenia i wielkości
> majątku partii, a także "moskiewskiej pożyczki". Wydaniu "białej księgi"
> sprzeciwił się Rakowski. W lutym 1996 r. ówczesny premier Włodzimierz
> Cimoszewicz zapewniał, że ujawni dokumenty związane z "moskiewską pożyczką",
> jeśli tylko znajdują się w jego dyspozycji. Z kolei w maju 1996 r. sekretarz
> generalny SdRP Jerzy Szmajdziński mówił, że "biała księga" o majątku jest już
> gotowa, tylko jej publikacja, planowana na początek maja, opóźni się.
> Żadna "biała księga" dotycząca pochodzenia majątku SdRP nie ukazała się do
>dziś.

Biała księga, podobnie jak afera Rywina, mogłaby zaszkodzić wizerunkowi partii.

[basia.basia]

Swego czasu WPROST zajmował się prześledzeniem co się z tymi pieniędzmi stało.
I wiele rzeczy udało się im pokazać.

Rację ma Kaczyński, że sld to organizacja przestępcza. I to się da udowodnić!!!

Etyka i moralność domeną SLD d. PZPR

[Gość: Towarzysz Miller]

[Gość: Emeryt]

Poprzednicy wnieśli na ołtarze etos i wartości. Ciekawe co wniesie Samoobrona w
koalicji z LPR-em?

[Gość: pierwszy sekretarz]

Gość portalu: Emeryt napisał(a):

> Poprzednicy wnieśli na ołtarze etos i wartości. Ciekawe co wniesie Samoobrona
w
>
> koalicji z LPR-em?

z LPR?
samoobrona to przecież nasze zbrojne ramię.

[Gość: Emeryt]

Gość portalu: pierwszy sekretarz napisał(a):



> samoobrona to przecież nasze zbrojne ramię.
Było. A teraz ma 38% poparcia i przejmuje władzę. LPR zabezpiecza tyły. Pan
poseł Wrzodak premierem, a pan Lepper prezydentem. Inny układ niemożliwy.

[Gość: pierwszy sekretarz]

Gość portalu: Emeryt napisał(a):

> Gość portalu: pierwszy sekretarz napisał(a):
>
>
>
> > samoobrona to przecież nasze zbrojne ramię.
> Było. A teraz ma 38% poparcia i przejmuje władzę. LPR zabezpiecza tyły. Pan
> poseł Wrzodak premierem, a pan Lepper prezydentem. Inny układ niemożliwy.

Możliwy bo
Tow Lepper kocha tow. Millera

[Gość: Emeryt]

Gość portalu: pierwszy sekretarz napisał(a):




> Możliwy bo
> Tow Lepper kocha tow. Millera

Udowodnij.

[Gość: pierwszy sekretarz]

Gość portalu: Emeryt napisał(a):

> Gość portalu: pierwszy sekretarz napisał(a):
>
>
>
>
> > Możliwy bo
> > Tow Lepper kocha tow. Millera
>
> Udowodnij.
>

Ja?
Udowadnia to tow. Lepper (towarzysz marszałek)zawsze gdy tow. Miller jest
zagrożony.
Wystarczy oglądać telewizję (oczywiście tylko publiczną)

Szef ochrony Okęcia.

[nowytor]

Kilka lat temu jakiś gość w radio "pluł się", że jak to
możliwe, że Jaskólski nie poniósł żadnych konsekwencji za
sprawę Bagsika i Gąsiorowskiego.
Sprawa jest o tyle zabawna, że chłopaki wywieźli
pieniądze do Izraela w reklamówkach.
Nigdzie nie można znaleźć jak to przebiegało. Czy
Jaskólski sam te pieniądze pomagał wnosić czy chłopcy
sami dali radę.
Jedynym efektem tej sprawy było odwołanie Jaskólskiego ze
stanowiska - ale znalazł chyba lepsze zajęcie - posłuje z
ramienia oczyszczającej się właśnie SLD.
Swoją droga to tych reklamówek musiało trochę być...
Nowy

[douglasmclloyd]

nowytor napisał:

> Kilka lat temu jakiś gość w radio "pluł się", że jak to
> możliwe, że Jaskólski nie poniósł żadnych konsekwencji za
> sprawę Bagsika i Gąsiorowskiego.
> Sprawa jest o tyle zabawna, że chłopaki wywieźli
> pieniądze do Izraela w reklamówkach.
> Nigdzie nie można znaleźć jak to przebiegało. Czy
> Jaskólski sam te pieniądze pomagał wnosić czy chłopcy
> sami dali radę.
> Jedynym efektem tej sprawy było odwołanie Jaskólskiego ze
> stanowiska - ale znalazł chyba lepsze zajęcie - posłuje z
> ramienia oczyszczającej się właśnie SLD.
> Swoją droga to tych reklamówek musiało trochę być...
> Nowy

W grę wchodziła taka kasa, że wszystko musiało przebiec bardzo sprawnie.

Zapracowałem na swoją pozycję.

[Gość: Dziewulski]

nowytor napisał:

> Kilka lat temu jakiś gość w radio "pluł się", że jak to
> możliwe, że Jaskólski nie poniósł żadnych konsekwencji za
> sprawę Bagsika i Gąsiorowskiego.
> Sprawa jest o tyle zabawna, że chłopaki wywieźli
> pieniądze do Izraela w reklamówkach.
> Nigdzie nie można znaleźć jak to przebiegało. Czy
> Jaskólski sam te pieniądze pomagał wnosić czy chłopcy
> sami dali radę.
> Jedynym efektem tej sprawy było odwołanie Jaskólskiego ze
> stanowiska - ale znalazł chyba lepsze zajęcie - posłuje z
> ramienia oczyszczającej się właśnie SLD.
> Swoją droga to tych reklamówek musiało trochę być...
> Nowy

[Gość: Framus]

Nawet pan Szeremietiew nie pomógł, choć zielone były z innego kraju :(

[Gość: Towarzysz Szmaciak]

Gość portalu: Framus napisał(a):

> Nawet pan Szeremietiew nie pomógł, choć zielone były z innego kraju :(

To była robota oszołoma Pałubickiego, który jest mało europejski.