Rząd Jana Olszewskiego to pierwsza wielka próba

[kiko5]

zbudowania rzeczywistej demokracji - powiedział premier Kaczyński.
I to jest Prawdziwa Prawda o tamtych latach!

Pamietamy

[trudny2002]

i nielatwo zapomniec ze Macierewicz jeszcze jednak byl w stanie lepszym...ale
jak widac nie zaufal lekarzom...
trudny

[douglasmclloyd]

kiko5 napisała:

> zbudowania rzeczywistej demokracji - powiedział premier Kaczyński.

Na czym ta próba polegała.

[mike.recz]

Ostatnio dzieje się sporo, buduje się klimat demokracji centralnie sterowanych
wyborów i gustów, odgórnie zarządzanej historii. Wizyta w księgarni przyprawia
o gęsią skórkę, można wybrać `Transantalntyk', przeczytać i co gorsze
zrozumieć, a to już jest gafa dyplomatyczna. Można poddać się dziwnej
edukacji', nowych wersji starych historii, jak historia najgorszego rządu w
dziejach Polski, zwanego rządem Nocnej Zmiany, dziś uznanym za rząd najlepszy,
walczący ze zgniłym kompromisem okrągłego stołu. Ten głos padł między innymi z
ust Jarosława Kaczyńskiego, ponad 12 letniego współpracownika Lecha Wałęsy
współtwórcy obrad, tego samego Jarosława, który uczestniczył w obradach
okrągłego stołu, człowieka, który z postkomunistycznym ZSL i SD wynegocjował
rząd Mazowieckiego. Jego brat - Lech Kaczyński, również uczestnik okrągłego
stołu, brał dodatkowo i zupełnie bez przymusu, udział w tajnych zebraniach w
Magdalence, siedział obok Kwaśniewskiego, Kiszczaka, Wałęsy. Te obrady
wczorajszy prelegent i beneficjent 15 lecia macierewicz nazywał zdradą narodu,
hańbą, Targowicą. Idźmy z powtórkami dalej, kierując się szlakiem osiągnięć
zaczynu IVRP. To nie kto inny jak Jarosław Kaczyński powołał partię PC, a jej
pierwotnym i źródłowym zadaniem miało być wyniesienie Lecha Wałęsy na fotel
prezydenta, kosztem Tadeusza Mazowieckiego i było to pierwsze rozbicie prawicy,
tak zwane przyspieszanie siekierą. Dopiero potem zaczęło się trochę psuć i
powstawały z frustracji i braku skuteczności politycznej, zalążki IVRP.
www.matka-kurka.net/
Polecam całość do przeczytania na spokojnie.

II-ga strona medalu - prawdziwa!

[kiko5]

www.michalkiewicz.pl/

[alistair-p]

Michałkiewicz i prawda :-)))To oszołom jak i Kaczory.

[trudny2002]

te medale maja tylko drugie strony...podobnie jak Kurski twarz...
trudny

[kiko5]

Ha ha ha - nawet nie przeczytaliście, wykształciuszki:
www.michalkiewicz.pl/tekst.php?tekst=1

[trudny2002]

takich autorow nie nalezy cztac z zalozenia...podobnie jak sluchac takich
prezesow i ogladac takie piekno jak wloszczowski raj...dwie lapki bez jaj
trudny

[kiko5]

To nie jest dobre założenie!!!!!!!!!!

popatrz kikus, popatrz

[kolor]

Przeciez w 92 to wlasnie kurduple usunely Olszewsskiego.
A teraz stroja sie w piorka, hehehehe

[kiko5]

pewne sprawy są widoczne dopiero z pewnej perspektywy.....

[kolor]

No wlasnie, wtedy kartofle obalaly a teraz lza jak psy ze nie. One we wszystkim
lza.

[kiko5]

Zerknij na Trwam!

[kolor]

Szkoda czasu.
Ciekawe czy kartofel w rajtuzach obalal?:)))))))

[kiko5]

Prawdy unikasz, kolorku?????

[kolor]

Twojej prawdy????
Czy takiej ze to Kartofle obalily Olszewskiego w 92?

Nie!

[marouder]

Za to najprawdziwsza prawda o obecnych i tamtych latach zawiera sie w rosyjskim
przyslowiu z mojej sygnaturki.

[kiko5]

DOC] Serdecznie witam tak licznie przybyłych gości i oczywiście ...Format
pliku: Microsoft Word - Wersja HTML
Так що, знову повертаючись до безсмертної російської мудрості, скажу: «иная
простота, хуже воровства». Bogumiła Berdychowska: Bardzo dziękuję za to ...
www.ispan.home.pl/zaklitkul/pracluk/dokumenty/dyskusja.doc - Podobne strony
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
???
A mogę prosić o interpretację?

[marouder]

Interpretacja jest prosta:
Gorsza od zlodziejstwa bywa tzw. prostolynijnosc:)

kikuś !!! - słodka ...

[sclavus]

Nie Mihalkiewiczem się zastawiaj, lecz to przeczytaj sobie:
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34317,4199349.html
... a jak cię Wyborcza odrzuca, to zobacz sobie co miał w sprawie "najlepszego
rządu" do powiedzenia Ziemkiewicz... jego o antyPiSiorowe herezje nie posądzisz
chyba ??

[440417mz]

A może by tak kaczor wyciągnął z archiwum swoje buble-bubliczki słów z tamtych
lat?Oj byłby to raj dla publiczki.No nie wiem,czy Kaczyński ma już Altzheimera
czy myśli że Polacy mają już demencję starczą?Cytat z apelu PC z Tygodnika
Politycznego Centrum:rozgonić ich!O kim to?O rządzie Olszewskiego!Chyba że był
to sabotaż niejasnych układów,jak teraz.Niewygodne fakty w rolach świadków
wielkich klęsk(zwycięstw?)pamięć przeszkadza jak hak wbity w powietrze niedomówień.

[czwarta.rzeczpispolita]

premierem i g... z tego wyszlo.

Ale glowa do gory! Obecny rzad zrozumial, ze operetka nie jest wlasciwym zrodlem
inspiracji dla osob dzierzacych ster wladzy w duzym kraju w srodku Europy.

Obecny rzad zrozumial, ze wlasciwym zrodlem inspiracji jest teatr-burleska, i od
operetkowosci odchodzi wlasnie w tym kierunku.

[alistair-p]

Rozłożenia demokracji w Polsce.Całe szczęście nie udało mu się.Demokratycznie
wybrany sejm odwołał niebezpieczny dla państwa parlament.

[czwarta.rzeczpispolita]

kiko5 napisała:
> Rząd Jana Olszewskiego to pierwsza wielka próba
> zbudowania rzeczywistej demokracji - powiedział premier Kaczyński.
> I to jest Prawdziwa Prawda o tamtych latach!

Nie zadna prawdziwa prawda, tylko g... prawda!

PIERWSZA wielka proba zbudowania rzeczywistej demokracji to byla Niemiecka
Republika Demokratyczna, czyli tzw. eNeRDe.

Rzad Jana O. to byla juz DRUGA PROBA.

A w tej chwili w Polsce wlasnie ma miejsce TRZECIA proba.

[440417mz]

To dlaczego PC Kaczyńskich wstrzymało się wtedy od głosu?Dzisiaj rzucają
motłochowi slogany.A ten co śledził ówczesne harcowanie Kaczorów wie że były to
takie erdgeisty robiące swoją politykę knucia.Rękoma Olszewskiego chcieli
wyautować swoich przeciwników.Dobrze że ten rząd Przełomu Oszołomstwa runął.Bo
co czekałoby Polskę z ministrem MSW Macierewiczem-rzeż winiątek i niewiniątek
przez człowieka o spojrzeniu z damasceńskiej stali,tego orła białego na nerwowym
tle.Bałkany w Polsce były by pewne.

[czwarta.rzeczpispolita]

Zwroc uwage, ze ten czlowiek jest fizycznie podobny do Ajatolli Chomeiniego. Na
zdjeciach wystarczylo "elektronicznie" mu zalozyc turban i przedluzyc nieco
brode, i juz byl wykapany Chomeini. No i trzeba podkreslic, ze na fizycznym
podobienstwie to podobienstwo sie bynajmniej nie konczy!

Chomieini wyplynal jako bohater walki przeciwko okrutnemu rezimowi Szacha, a jak
za jego sprawa doszlo do obalenia Szacha, to wprowadzil rezim jeszcze duzo
bardziej okrutny.

Czy Macio wprowadzilby rezim ostrzejszy, niz ten, przeciw ktoremu walczyl jako
mlody opozycjonista - tego nie wiadomo. Okazalo by sie to dopiero "w praniu".
Ale chyba lepiej sie jednak stalo, ze do tego "prania" wtedy nie doszlo.

[440417mz]

To jest prawidłowość(?!)historyczna i polityczna że ci,co walczyli o tolerancję
po jej wywalczeniu,są nietolerancyjni!Coś jest w tym szatańskiego.Chyba to że
najbardziej słuszna rewolucja zjada swoje dzieci.Odreagowują ci bojownicy swoje
życie?

Rząd Olszewskiego - pierwsza próba wielkiej zdrady

[pisubek]

narodu polskiego i wyrzucenia go na smietnik Europy.
Teraz jestesmy swiadkami kolejnej takiej proby.

[kikoo7]

pisubek napisała:

> narodu polskiego i wyrzucenia go na smietnik Europy.
> Teraz jestesmy swiadkami kolejnej takiej proby.

heniu56 z Krakowa, czy kiedykolwiek na temat coś napiszesz?

Rząd Pana Jana Olszewskiego to pierwsza taka rozró

[roj-os]

- ba, kokoś?
W zasadzie, w zależności od kryterium skaczynienia, Żąd Pana Yarosława
chyba wyżej winien być sklasyfikowany, nie sądzisz kokoś?

kikoo napisała:

> zbudowania

Rząd Jana Olszewskiego to pierwsza wielka próba

[kikoo7]

zbudowania rzeczywistej demokracji - powiedział premier Kaczyński.
I to jest Prawdziwa Prawda o tamtych latach!
I co POwiaki, Pan Prezydent Republiki Francuskiej jednoznacznie potwierdził
prawdziwość słów Pana Premiera!..hihi

[kikoo7]

kikoo7 napisała:

> zbudowania rzeczywistej demokracji - powiedział premier Kaczyński.
> I to jest Prawdziwa Prawda o tamtych latach!
> I co POwiaki, Pan Prezydent Republiki Francuskiej jednoznacznie potwierdził
> prawdziwość słów Pana Premiera!..hihi

POzatykało was POwiaki?

Irytująca legenda marnego rządu

[wikul]

To, że dopiero dziś, po tylu latach, podejmujemy rozliczenia, które należało
przeprowadzić natychmiast po odzyskaniu wolności, w istotnym stopniu wynika z
błędów popełnionych przez Jana Olszewskiego - twierdzi
publicysta "Rzeczpospolitej"
Uchwała lustracyjna, zaproponowana w maju 1992 roku przez prezesa mającej
wówczas trzech posłów Unii Polityki Realnej i przyjęta przez zaskoczenie dzięki
nieobecności na sali większości posłów lewicy i Unii Demokratycznej, wydaje się
dziś, po 15 latach, największym prezentem, jaki mógł Jan Olszewski otrzymać od
historii. Co prawda, jak wiadomo od jego byłych współpracowników, Olszewski od
samego początku deklarował, że przeprowadzenie lustracji to jedno z kluczowych
i najpilniejszych zadań jego gabinetu, ale ilekroć pojawiały się konkretne
propozycje, odkładał je na bliżej nieokreśloną przyszłość. Mówi to wszystko o
osobowości najbardziej kontrowersyjnego premiera III RP - jeśli tak podchodził
do sprawy priorytetowej, na cóż mogły liczyć te, które zaliczał do mniej
pilnych?
Prawdziwa przyczyna upadku
Popularna do dziś na prawicy legenda głosi, że gabinet Olszewskiego obalony
został wskutek obronnej reakcji zagrożonej w swych interesach agentury, którą
chciał ujawnić. Jak widać, może i chciał, ale nic by w tym kierunku nie zrobił,
gdyby nie został postawiony przed faktem dokonanym (chyba że przyjąć tezę,
jakoby Korwin-Mikke był inspirowany przez Macierewicza, ale nic jej nie
potwierdza). Nie mówilibyśmy dziś o liście Macierewicza, "nocy teczek"
czy "nocnej zmianie", co najwyżej o premierze, który zmarnował wszystkie
szanse, bo nie był w stanie się zdecydować na żaden z możliwych wariantów.
Rząd, który był pierwszym gabinetem wolnej Polski pochodzącym z w pełni
demokratycznych wyborów, nigdy nie miał za sobą parlamentarnej większości.
Wotum zaufania otrzymał dzięki jednorazowemu poparciu PSL, ale dokooptowanie
partii Pawlaka do koalicji nie było możliwe, ponieważ uczestniczyły w niej
konkurencyjne PSL-owskie ugrupowania postsolidarnościowe. Wejście do rządu KPN
Olszewski odrzucił, ponieważ warunkiem było oddanie Ministerstwa Obrony
Leszkowi Moczulskiemu, a ten nie cieszył się jego zaufaniem, między innymi
dlatego, że umieszczony był na tajnej wówczas (lecz premierowi przekazanej)
liście agentów SB, zwanej listą Milczanowskiego. Porozumienie z Unią
Demokratyczną i Kongresem Liberalno-Demokratycznym także nie wchodziło w grę,
ponieważ Olszewski się nie godził na pozostawienie wpływu na gospodarkę
Leszkowi Balcerowiczowi. Na tym tle zaognieniu uległ konflikt Olszewskiego z
Kaczyńskim, który nad takim sojuszem usilnie pracował na zapleczu, perswadując
premierowi, że i tak nie kontroluje resortów, którymi UD i KLD były
zainteresowane. Osiągnął tyle, że Olszewski podjął kilkumiesięczne rozmowy,
dziś już wiemy, że tylko dla odwleczenia sprawy.
Nie chciał, nie mógł, nie potrafił
Konflikt z prezesem Porozumienia Centrum, któremu skądinąd zawdzięczał
premierostwo, mógł, teoretycznie, zbliżyć Olszewskiego do Wałęsy. Ten ostatni
mimocałej dzielącej ich niechęci był gotów do podjęcia gry; dał temu wyraz w
sławnej rozmowie z Macierewiczem, pouczając go publicznie, że oczekuje po nim
wykonania uchwały lustracyjnej "w sposób odpowiedzialny". Wydaje się oczywiste,
że Wałęsa czekał, na co zdecyduje się rząd - czy lista agentów uderzy w UD, czy
w KPN - i zamierzał odpowiednio do tego reagować. Tego, że lista uderzy we
wszystkich, Wałęsa, ani w ogóle nikt, nie brał pod uwagę. A można to było
przewidzieć, obserwując półroczny upór Olszewskiego, aby nie wybrać żadnej z
realnie istniejących możliwości działania.
Owa "koalicja strachu" i połączenie sił obrońców agentury z różnych stron (choć
nie wolno zapominać, że znaleźli się wśród nich także ludzie kierujący się
znacznie szlachetniejszymi pobudkami), tak ważne dla legendy, były więc dziełem
samego rządu. Olszewski miał czas na to, żeby do jej powstania nie dopuścić,
żeby "rozegrać" jej późniejszych uczestników i postawić ich po różnych stronach
barykady. Miał możliwość wykreowania linii podziału na scenie politycznej i
realną szansę, by zrealizować znaczną część postulatów programowych
centroprawicy, która - jeśli zsumować wyniki - uzyskała przecież w wyborach
poparcie większości społeczeństwa. Niestety, Jan Olszewski bardziej nadawał się
na pomnik Ostatniego Prawego Polaka niż na polityka.
Dobra zła legenda
Nie zaprzeczę, że legenda "nocnej zmiany" miała w ostatnim 15-leciu swój wymiar
pozytywny. Noc 4 czerwca stanowiła swoisty test prawdy - zresztą nie tylko dla
polityków, także np. dla mediów. To, co wtedy zobaczyli Polacy, było pierwszą
szczeliną w uładzonym wizerunku III RP jako wielkiego narodowego sukcesu, w
cukierkowym micie pojednania "ludzi z różnych stron historycznego podziału"
i "specyficznie polskiej syntezy orientacji niegdyś konkurencyjnych".
Szczeliną, która z czasem urosła na tyle, aż zdumione społeczeństwo zajrzało
przez nią za kulisy Rywinlandu, dostrzegło oligarchię kolesiów i niekończące
się afery. Mimo wszystko zawsze reagowałem na krzewienie tej legendy z
irytacją. Stała się ona na długie lata celebrowaniem prawicowego
nieudacznictwa, ogólnej niemożności wszystkiego i tak typowej po tej stronie
sceny politycznej nieumiejętności sensownego współdziałania. Ostatecznie
przecież ciągnący się latami proces "jednoczenia centroprawicy" nie przyniósł
niczego poza kompromitacją. To, że u władzy pojawili się ludzie, którzy nie
uważają Adama Michnika i Bronisława Geremka za swoich mentorów, zawdzięczamy
poddaniu skłóconego prawicowego drobiazgu hegemonii najpierw Krzaklewskiego, a
potem Kaczyńskiego.
Ta kilkunastoletnia prawicowa niemożność odbiła się na Polsce - w chwilach
decydujących po prostu zabrakło jej głosu polityków realizujących inne wartości
od uznawanych za jedynie słuszne przez salon. To, że dopiero dziś, po tylu
latach, podejmujemy rozliczenia, które należało przeprowadzić natychmiast po
odzyskaniu wolności, w istotnym stopniu wynika też z błędów popełnionych przez
Jana Olszewskiego. Fakt, że potem został on tak malowniczo obalony, iż można
było świętować kolejne rocznice tego wydarzenia, nie zmienia ogólnego bilansu
jego rządu.
Rafał A. Ziemkiewicz
www.rzeczpospolita.pl/dodatki/opinie_070604/opinie_a_1.html

[trudny2002]

z utesknieniem czekamy na ostatnia probe
trudny

[kikoo7]

No właśnie! Dziękuję:)

wikul napisał:

>
To, że dopiero dziś, po tylu latach, podejmujemy rozliczenia, które należało
przeprowadzić natychmiast po odzyskaniu wolności, w istotnym stopniu wynika z
błędów popełnionych przez Jana Olszewskiego - twierdzi
publicysta "Rzeczpospolitej"
Uchwała lustracyjna, zaproponowana w maju 1992 roku przez prezesa mającej
wówczas trzech posłów Unii Polityki Realnej i przyjęta przez zaskoczenie dzięki
nieobecności na sali większości posłów lewicy i Unii Demokratycznej, wydaje się
dziś, po 15 latach, największym prezentem, jaki mógł Jan Olszewski otrzymać od
historii. Co prawda, jak wiadomo od jego byłych współpracowników, Olszewski od
samego początku deklarował, że przeprowadzenie lustracji to jedno z kluczowych
i najpilniejszych zadań jego gabinetu, ale ilekroć pojawiały się konkretne
propozycje, odkładał je na bliżej nieokreśloną przyszłość. Mówi to wszystko o
osobowości najbardziej kontrowersyjnego premiera III RP - jeśli tak podchodził
do sprawy priorytetowej, na cóż mogły liczyć te, które zaliczał do mniej
pilnych?
Prawdziwa przyczyna upadku
Popularna do dziś na prawicy legenda głosi, że gabinet Olszewskiego obalony
został wskutek obronnej reakcji zagrożonej w swych interesach agentury, którą
chciał ujawnić. Jak widać, może i chciał, ale nic by w tym kierunku nie zrobił,
gdyby nie został postawiony przed faktem dokonanym (chyba że przyjąć tezę,
jakoby Korwin-Mikke był inspirowany przez Macierewicza, ale nic jej nie
potwierdza). Nie mówilibyśmy dziś o liście Macierewicza, "nocy teczek"
czy "nocnej zmianie", co najwyżej o premierze, który zmarnował wszystkie
szanse, bo nie był w stanie się zdecydować na żaden z możliwych wariantów.
Rząd, który był pierwszym gabinetem wolnej Polski pochodzącym z w pełni
demokratycznych wyborów, nigdy nie miał za sobą parlamentarnej większości.
Wotum zaufania otrzymał dzięki jednorazowemu poparciu PSL, ale dokooptowanie
partii Pawlaka do koalicji nie było możliwe, ponieważ uczestniczyły w niej
konkurencyjne PSL-owskie ugrupowania postsolidarnościowe. Wejście do rządu KPN
Olszewski odrzucił, ponieważ warunkiem było oddanie Ministerstwa Obrony
Leszkowi Moczulskiemu, a ten nie cieszył się jego zaufaniem, między innymi
dlatego, że umieszczony był na tajnej wówczas (lecz premierowi przekazanej)
liście agentów SB, zwanej listą Milczanowskiego. Porozumienie z Unią
Demokratyczną i Kongresem Liberalno-Demokratycznym także nie wchodziło w grę,
ponieważ Olszewski się nie godził na pozostawienie wpływu na gospodarkę
Leszkowi Balcerowiczowi. Na tym tle zaognieniu uległ konflikt Olszewskiego z
Kaczyńskim, który nad takim sojuszem usilnie pracował na zapleczu, perswadując
premierowi, że i tak nie kontroluje resortów, którymi UD i KLD były
zainteresowane. Osiągnął tyle, że Olszewski podjął kilkumiesięczne rozmowy,
dziś już wiemy, że tylko dla odwleczenia sprawy.
Nie chciał, nie mógł, nie potrafił
Konflikt z prezesem Porozumienia Centrum, któremu skądinąd zawdzięczał
premierostwo, mógł, teoretycznie, zbliżyć Olszewskiego do Wałęsy. Ten ostatni
mimocałej dzielącej ich niechęci był gotów do podjęcia gry; dał temu wyraz w
sławnej rozmowie z Macierewiczem, pouczając go publicznie, że oczekuje po nim
wykonania uchwały lustracyjnej "w sposób odpowiedzialny". Wydaje się oczywiste,
że Wałęsa czekał, na co zdecyduje się rząd - czy lista agentów uderzy w UD, czy
w KPN - i zamierzał odpowiednio do tego reagować. Tego, że lista uderzy we
wszystkich, Wałęsa, ani w ogóle nikt, nie brał pod uwagę. A można to było
przewidzieć, obserwując półroczny upór Olszewskiego, aby nie wybrać żadnej z
realnie istniejących możliwości działania.
Owa "koalicja strachu" i połączenie sił obrońców agentury z różnych stron (choć
nie wolno zapominać, że znaleźli się wśród nich także ludzie kierujący się
znacznie szlachetniejszymi pobudkami), tak ważne dla legendy, były więc dziełem
samego rządu. Olszewski miał czas na to, żeby do jej powstania nie dopuścić,
żeby "rozegrać" jej późniejszych uczestników i postawić ich po różnych stronach
barykady. Miał możliwość wykreowania linii podziału na scenie politycznej i
realną szansę, by zrealizować znaczną część postulatów programowych
centroprawicy, która - jeśli zsumować wyniki - uzyskała przecież w wyborach
poparcie większości społeczeństwa. Niestety, Jan Olszewski bardziej nadawał się
na pomnik Ostatniego Prawego Polaka niż na polityka.
Dobra zła legenda
Nie zaprzeczę, że legenda "nocnej zmiany" miała w ostatnim 15-leciu swój wymiar
pozytywny. Noc 4 czerwca stanowiła swoisty test prawdy - zresztą nie tylko dla
polityków, także np. dla mediów. To, co wtedy zobaczyli Polacy, było pierwszą
szczeliną w uładzonym wizerunku III RP jako wielkiego narodowego sukcesu, w
cukierkowym micie pojednania "ludzi z różnych stron historycznego podziału"
i "specyficznie polskiej syntezy orientacji niegdyś konkurencyjnych".
Szczeliną, która z czasem urosła na tyle, aż zdumione społeczeństwo zajrzało
przez nią za kulisy Rywinlandu, dostrzegło oligarchię kolesiów i niekończące
się afery. Mimo wszystko zawsze reagowałem na krzewienie tej legendy z
irytacją. Stała się ona na długie lata celebrowaniem prawicowego
nieudacznictwa, ogólnej niemożności wszystkiego i tak typowej po tej stronie
sceny politycznej nieumiejętności sensownego współdziałania. Ostatecznie
przecież ciągnący się latami proces "jednoczenia centroprawicy" nie przyniósł
niczego poza kompromitacją. To, że u władzy pojawili się ludzie, którzy nie
uważają Adama Michnika i Bronisława Geremka za swoich mentorów, zawdzięczamy
poddaniu skłóconego prawicowego drobiazgu hegemonii najpierw Krzaklewskiego, a
potem Kaczyńskiego.
Ta kilkunastoletnia prawicowa niemożność odbiła się na Polsce - w chwilach
decydujących po prostu zabrakło jej głosu polityków realizujących inne wartości
od uznawanych za jedynie słuszne przez salon. To, że dopiero dziś, po tylu
latach, podejmujemy rozliczenia, które należało przeprowadzić natychmiast po
odzyskaniu wolności, w istotnym stopniu wynika też z błędów popełnionych przez
Jana Olszewskiego. Fakt, że potem został on tak malowniczo obalony, iż można
było świętować kolejne rocznice tego wydarzenia, nie zmienia ogólnego bilansu
jego rządu.

> Rafał A. Ziemkiewicz
> www.rzeczpospolita.pl/dodatki/opinie_070604/opinie_a_1.html

to nie jest publicysta...a jesli to periodyczny

[trudny2002]

--a tak sama to nie pisujesz:)))
trudny
"a jak już prawo nie zabrania to moze o wstydzie pomyśleć warto..."

[kikoo7]

trudny2002 napisał:

>
> --a tak sama to nie pisujesz:)))
> trudny
> "a jak już prawo nie zabrania to moze o wstydzie pomyśleć warto..."

heniu56 vel peeten spadaj na kraków!

[trudny2002]

kikoo7 napisała:

> trudny2002 napisał:
>
> >
> > --a tak sama to nie pisujesz:)))
> > trudny
> > "a jak już prawo nie zabrania to moze o wstydzie pomyśleć warto..."
>
> heniu56 vel peeten spadaj na kraków!
do Krakowa...gwoli poprawnosci a ponadto dobry wieczor...
trudny
z czytaniem tez klopoty?:)
>

[kikoo7]

trudny2002 napisał:

> kikoo7 napisała:
>
> > trudny2002 napisał:
> >
> > >
> > > --a tak sama to nie pisujesz:)))
> > > trudny
> > > "a jak już prawo nie zabrania to moze o wstydzie pomyśleć warto..."
> >
> > heniu56 vel peeten spadaj na kraków!
> do Krakowa...gwoli poprawnosci a ponadto dobry wieczor...
> trudny
> z czytaniem tez klopoty?:)
> >
>
>
Dacie mi wreszcie spokój, co ja wam zrobiłam?
przez was aż płakać mi się chce.

placz i nie hamuj emocji

[trudny2002]

ale panuj nad soba a nie chciej jak twoi idole nad wszystkimi:)
dobranoc lubiana istoto:)
trudny

[kikoo7]

trudny2002 napisał:

> ale panuj nad soba a nie chciej jak twoi idole nad wszystkimi:)
> dobranoc lubiana istoto:)
> trudny

Jesteś świnia,wiesz?