"Doskonały" felieton red.Andermana

[Gość: Krates]

...kliniczny przykład "puszczania zwieraczy". Zero merytorycznej polemiki.
Szczeniackie zaczepki. Nawet nie ma co cytować bo cały felieton ulepiony z
jednej wydzieliny. Nie brzydzicie się to przeczytajcie.

Mnie rozśmieszył atak na Tuska za jego rozsądne wypowiedzi. Czyżby naprawdę
p.Anderman uważał że Tusk bedzie skakał jak mu sierżanci polityczni GazW
zagrają? Gdyby tak miało być to nigdy nie odważyłby się zasmucić profesora
Geremka i nie montował był platformy.

Musi być kiepściutko w obozie ethosowców skoro takich metod się chwytają.

Krates

http://www.wyborcza.pl/Iso/Wyborcza/Opinie/02/100opi31015.html

[Gość: Europa]

Nie czytałem artykułu, ale mam uwagę do twojego głosu.

To jest środowisko różowych działaczy KOR-u którzy mają więcej wspólnego z
Holokaust-biznesmenami niż z ethosowcami.
Ci drudzy nie weszli w skład opozycji skonstruowanej przez Kiszczaka właśnie na
bazie tych psów.

[Gość: Krates]

Witam Europę! 8)

Gość portalu: Europa napisał(a):

> Nie czytałem artykułu, ale mam uwagę do twojego głosu.
> To jest środowisko różowych działaczy KOR-u którzy mają więcej wspólnego z
> Holokaust-biznesmenami niż z ethosowcami.
> Ci drudzy nie weszli w skład opozycji skonstruowanej przez Kiszczaka właśnie na
> bazie tych psów.

Być może powinienem użyć cudzysłowów pisząc "ethosowcy".
Dla mnie "ethosowcy" to środowisko UD, które z charakterystyczną dla inteligentów
pretensjonalnością uczepiło się słowa ethos (*). Moim zdaniem dobrze do nich
pasuje. Wybór słowa świadczy o tym kto je wybiera. Słowo jest nadęte,
pretensjonalne, przemądrzałe, wzbudza respekt w ćwierć- i pół- inteligentach i
można je zmanipulować stosownie do potrzeb.
Dlaczego piszę o manipulacji? Bo gdyby chcieli naprawdę odwołać się do jakiegoś
etosu (bo tak po polsku pisze się to słowo) to najpierw sprecyzowaliby o jaki
etos chodzi (bo mogą być różne etosy, np. etos kosmopolity albo etos biurokraty
albo rewolucjonisty) a potem określili co się na ten etos składa. Etos bowiem to
ogół zasad wyznawanych i szanowanych przez jakąś społeczność.
Prostolinijne podejście każe użyć prostych słów. Ktoś, kto szanuje i stosuje się
do zasad uznawanych przez innych to po prostu i po polsku człowiek z zasadami
albo człowiek honoru. Jednak środowisko UD wolało przyznawać się do "ethosu"
zamiast do honoru. Obserwacje "ethosu" w ich wykonaniu szybko potwierdziły moje
podejrzenia, że musi to być coś innego niż zwyczajny honor, skoro potrzebuje
koniecznie wykoncypowania nowego określenia.
Jeżeli jednak są jacyś ludzie honoru uważający się za ethosowców, to ja ich
bardzo przepraszam za mylenie ze środowiskiem UD. Proszę jednak o ujawnienie się
i sprecyzowanie zasad, którymi się kierują.

Pozdrawiam,
Krates

[Gość: Europa]

Wszystko jasne.
Pozdrawiam

[Gość: anpo]

Cześć,
Zabawna sprawa z tymi "ethosowcami", których ja nazywam "ludźmi słusznymi", bo
zawsze mają rację ale trudno ich nazwać rozumnymi.
Zawsze jak słucham Geremka,Balcerowicza,czytam "Wyborczą" lub po prostu oglądam
wiadomości w TV przypomina mi się "Ferdydurke" Gombrowicza:
Profesor: Słowacki wielkim poetą był!
Gałczyński: Ale dlaczego?
Profesor: No bo był!
Taką właśnie argumentację stosuje wobec społeczeństwa rządząca klasa polityczna.
(Np.: dlaczego wejście do UE nam się opłaca ;))))

Profesor: Gała Gałczyński!

/anpo
P.S. Oczywiście nie mam nic do Słowackiego.