Zastrzeżenia do uchwały Senaty z okazji 25-leci...

[Gość: stefan]

Najlepsza uchwala Senatu to byloby samorozwiazanie tego ciala
zupelnie zbednego w UE.

[Gość: quent]

Gość portalu: stefan napisał(a):

> Najlepsza uchwala Senatu to byloby samorozwiazanie tego ciala
> zupelnie zbednego w UE.


niekoniecznie, jak sobie pomysle ile głupot uchwalił w
przeszłosci sejm, które "poprawiało sie w senacie" to zaczynam
gleboko wierzyc w sens istnienie tej instytucji.

[Gość: sero]

Brawo Szyszkowska! Ten pieprzony senat niech sie lepiej weźmie
za poważniejsze sprawy niż składanie hołdów Wojtyle, który wcale
zresztą na nie zasługuje na nie.

[Gość: pol]

Ten pontyfikat jest (byl?) najswiatobliwsza, najznakomitsza, najwieksza, naj....
(tu wpisac kolejne przymiotniki) "klapa".Amen.

ps
Balwochwalcow nigdy nie brakowalo.Zadaniem dla psychologow czy moze socjologow
jest zbadanie ,dlaczego to wlasnie oni dzierza zawsze wladze.

Pozdrowienia dla p. Szyszkowskej.

Gość jesteś debilem

[Gość: Tomek]

Gość! Ty i ta Szyszkowska powinniście się leczyć, bo nie
dostrzegacie oczywistych zasług papieża. No cóż, nienawiść
wypaliła ci resztki rozumu. Współczuję ci. Pa

[Gość: pol]

Czy bylbys tak laskaw i napisal choc o jednej "oczywistej zasludze " JPII?.


ps
Moja rada.Nie posluguj sie epitetami, bo mozesz sie narazic na znacznie
dosadniejsze, aczkolwiek nie pochodzace z dziedziny psychologii.

[Gość: sztiwi]

Niektore dosztrzegam, niektorych nie dostrzegam. Szyszkowska moze miec swoje
zdanie i chwala jej za to, ze nie daje sie tej specyficznej polskiej
politycznej poprawnosci i potrafi glosic swoje pogladay.

^* _ _ _ Zaba po Norwesku _ _ _ *^

[Gość: :O))))]

Żaba po norwesku
Każdy bez wyjątku ma prawo do świętowania swoich rocznic, a srebrne wesele
Karola Wojtyły to – jak by nie patrzeć – rocznica znamienna. Obchody jubileuszu
też były jedyne w swoim rodzaju, choćby dlatego, że na przykład w Polsce czy w
Watykanie pochłonęły miliony dolarów, a sam jubilat mógł nawet dobrze nie
zajarzyć, co się wokół niego dzieje. Wszak podobne, tylko trochę mniej huczne,
wyrazy uwielbienia odbiera każdego dnia. Myślących ludzi XXI wieku powinno
jednak razić zbiorowe szczytowanie milionów nad półżywym starcem – kult
jednostki porównywalny już tylko z orgiastycznym uwielbieniem dla tyrana Korei
Północnej, Kim Dzong-Ila, tam oczywiście w skali mikro. Nie mam nawet ochoty
komentować tego, co wyprawiali przez ostatni tydzień moi – opanowani zbiorowym
amokiem – rodacy.

O wiele ciekawsze było preludium do głównej opery na Placu Świętego Piotra.
Fani papieża od miesięcy zacierali ręce w oczekiwaniu na ogłoszenie go
laureatem Pokojowej Nagrody Nobla. Miał to być jednoznaczny hołd uwielbienia
całego świata dla idola katolików i zarazem jakże wskazany wstęp do głównych
uroczystości jubileuszowych. Przyznanie nagrody Shirin Ebadi było dla
wszystkich, którzy obstawiali papieża (łącznie z bukmacherami, którzy np. w
Londynie płacili 120 do 1 jeśli ktoś nie postawił na Papę!), parafrazą werdyktu
kardynałów sprzed 25 lat – habemus klapam. Dla wielu zaś potwarzą i jawną
niesprawiedliwością. Przecież papież dwóch tysiącleci – jak go nazwał ksiądz
Peszkowski – nie dość że nie został uhonorowany, to jeszcze przegrał z kobietą,
na dodatek muzułmanką! On, spadkobierca świętego Piotra, wielki siewca pokoju,
święty ojciec związku katolickich republik – nie dostał „swojej” nagrody! To
zupełnie tak, jakby następcy wodza rewolucji, Breżniewowi, odmówiono orderu
Lenina.

Norweski komitet noblowski zafundował za to wielkie święto wszystkim
antyklerykałom. Ucieszyli się zwłaszcza zdrowo myślący duchowni, bo to oni
najwięcej dostają w kość od Papy. Ucieszył się szczerze prawicowy prezydent
laickiej Francji i obłudnie rozradowało kilku kardynałów z Watykanu.
Arcybiskupowi Dziwiszowi po prostu kamień spadł z serca, że olali jego
pryncypała. Ludzie, cyrk na kółkach papamobile! Widzieliście te zawiedzione
gęby biskupów stacjonujących w Polsce?! Oburzenie Pieronka, pokrętne
tłumaczenia Macharskiego i Życińskiego, mistrzów w wywracaniu kota ogonem. Jak
oni biedni się natrudzili, żeby przełknąć tę norweską żabę, a kompromitację i
klęskę przekuć w zwycięstwo! W sukurs natychmiast poszli słudzy pańscy.
Prezydent wszystkich katolików oznajmił, że nagrody świata całego nie są warte
naszego papieża, bo zasługi jego są „nie do oszacowania”. No tak, Norwedzy nie
mogli ich oszacować i dali sobie spokój. Lech Wałęsa – śmieszny w swoim
prymitywizmie i pyszałkowatości – chciał nawet oddać swoją własną nagrodę, mimo
że – jak sam stwierdził – dostał ją zupełnie zasłużenie. Wybór Shirin Ebadi
polski laureat Nobla nazwał „niesmaczną pomyłką”. W argumentacji Wałęsy i np.
zakonu franciszkanów, „papież jak nikt inny zasłużył sobie na tę nagrodę”. Tak,
to akurat prawda. Pod warunkiem, że zasługi na rzecz pokoju mierzy się ilością
wypowiedzianych słów i skierowanych apeli, z których notabene nic nie wynika.
Zapatrzeni w swojego guru fani, sami wychowani na katolickiej powierzchowności
i pustosłowiu, nie są w stanie zrozumieć, że mówienie o pokoju jest głównym
zajęciem wszystkich papieży, od kiedy – dzięki zdobyczom humanizmu – już nie
wypada im zagrzewać do wojny, zwłaszcza tej religijnej. Ostatnim „Ojcem
Świętym”, który za mało mówił o pokoju, przemilczał zbrodnie wojenne, a tak
naprawdę po cichu sam liczył na Drang nach Osten – był Pius XII. Odbija się to
papiestwu czkawką do dzisiaj. Jego następcy z pewnością nigdy nie popełnią
podobnego błędu, a nawijanie o pokoju na świecie wpisali sobie na stałe w
zakres obowiązków. Tyle że za rzetelną pracę, choćby nawet w pocie czoła,
nagród Nobla jeszcze nie dają.

Owszem, Jan Paweł II się nie oszczędza. Zwraca uwagę na problemy świata, takie
jak głód, wojny, niesprawiedliwy podział dóbr. Pochyla się nad chorymi, modli
się, błogosławi i współczuje ofiarom kataklizmów. Jednocześnie sam żyje w
królewskim przepychu, pod opieką sztabu lekarzy, rehabilitantów, dietetyków.
Patrzy codziennie na tony złoceń, przechadza się obok tysięcy bezcennych dzieł
sztuki, z których każde nakarmiłoby średni afrykański kraj. Pół miliona jego
sutannowych podwładnych hołduje zbytkom i luksusom, większą radość znajdując w
braniu niż dawaniu.

Różnica pomiędzy Shirin Ebadi a papieżem Wojtyłą jest taka, jak między
szeregowym, radzieckim żołnierzem pierwszej linii frontu narażającym co chwila
własne życie a oficerem politycznym, który, grzejąc sztabowy stołek na tyłach
walk, wygłasza ideologiczne rozprawy na temat dzieł Lenina. Iranka dostała
Nobla za „wkład w demokratyzację Iranu oraz walkę o prawa człowieka, zwłaszcza
kobiet i dzieci”. Papież owszem, miałby szansę... gdyby nagrodę tę przyznawano
za umacnianie absolutyzmu i skuteczne tłumienie demokracji w Kościele (np.
teologii wyzwolenia), deprecjację kobiet, moralne wspieranie dyktatur (np.
Pinocheta) i brak reakcji na masowe przypadki pedofilii wśród podległego mu
kleru. Znamienny, choć oczywiście skrzętnie przemilczany, był komentarz innego
polskiego noblisty – Czesława Miłosza: „Nieprzyznanie papieżowi nagrody można
jedynie wyjaśnić faktem, że nagroda ta byłaby wyróżnieniem całego Kościoła
rzymskokatolickiego, którego papież jest głową...”.

Natomiast „ta pani” – jak pogardliwie nazywa laureatkę Wałęsa – już na
pierwszej konferencji zażądała od mułłów rządzących Iranem, aby uwolnili
wszystkich więźniów politycznych, co – ta pani – może (po raz kolejny)
przypłacić więzieniem zaraz po powrocie do swojej islamskiej ojczyzny. Papież
nigdy by się nie zdobył na podobny apel, mogłoby to przecież zaszkodzić jego
stosunkom z muzułmańskimi ajatollahami. Irańska adwokatka – broniąca
prześladowanych, walcząca o demokrację w mateczniku islamistów; niezwykła,
odważna kobieta w kraju, gdzie mułłowie traktują kobiety jak osły, potępiana i
więziona – jak nikt zasłużyła na Nagrodę Nobla. Przy takiej kandydatce wybranie
Wojtyły byłoby zaiste „niesmaczną pomyłką”, do której na całe szczęście nie
doszło.

Prawdziwym Polakom katolikom pozostało tylko obsobaczać komitet noblowski i
chrzanić, że nie dorósł on do oceniania tak wielkiego Autorytetu. Zapewne
spadnie teraz sprzedaż „Rzeczpospolitej”, a także na stacjach Statoil i w
sklepach Rema 1000 należących do Norwegów. Polski rząd i prezydent dopilnują,
żeby polskim gazociągiem nigdy nie popłynął skandynawski gaz.

A ja wczoraj, po raz pierwszy od dłuższego czasu, kupiłem norweskiego łososia.
Podobno nie tak zdrowy jak polski, ale za to jak smakuje!

JONASZ

jonasz - mam nadziej, ze

[Gość: karol w.]

nie mieszkasz w tym zatechlym, operetkowym panstwie zwanym
papiezowem, kiedys polska.

oni by za takie poglady cie za*ebali. jesli jednak jestes
rezydneetm tego watykanskiego folwarku, pros w kanadzie o azyl.

[Gość: ewa]

Gość portalu: :O)))) napisał(a):

) Żaba po norwesku
) Każdy bez wyjątku ma prawo do świętowania swoich rocznic, a
srebrne wesele
) Karola Wojtyły to – jak by nie patrzeć – rocznica znamienna. Obchod
) y jubileuszu
) też były jedyne w swoim rodzaju, choćby dlatego, że na przykład
w Polsce czy w
) Watykanie pochłonęły miliony dolarów, a sam jubilat mógł nawet
dobrze nie
) zajarzyć, co się wokół niego dzieje. Wszak podobne, tylko
trochę mniej huczne,
) wyrazy uwielbienia odbiera każdego dnia. Myślących ludzi XXI
wieku powinno
) jednak razić zbiorowe szczytowanie milionów nad półżywym
starcem – kult
) jednostki porównywalny już tylko z orgiastycznym uwielbieniem
dla tyrana Korei
) Północnej, Kim Dzong-Ila, tam oczywiście w skali mikro. Nie mam
nawet ochoty
) komentować tego, co wyprawiali przez ostatni tydzień moi –
opanowani zbio
) rowym
) amokiem – rodacy.
)
) O wiele ciekawsze było preludium do głównej opery na Placu
Świętego Piotra.
) Fani papieża od miesięcy zacierali ręce w oczekiwaniu na
ogłoszenie go
) laureatem Pokojowej Nagrody Nobla. Miał to być jednoznaczny
hołd uwielbienia
) całego świata dla idola katolików i zarazem jakże wskazany
wstęp do głównych
) uroczystości jubileuszowych. Przyznanie nagrody Shirin Ebadi
było dla
) wszystkich, którzy obstawiali papieża (łącznie z bukmacherami,
którzy np. w
) Londynie płacili 120 do 1 jeśli ktoś nie postawił na Papę!),
parafrazą werdyktu
)
) kardynałów sprzed 25 lat – habemus klapam. Dla wielu zaś
potwarzą i jawną
)
) niesprawiedliwością. Przecież papież dwóch tysiącleci – jak go
nazwał ksi
) ądz
) Peszkowski – nie dość że nie został uhonorowany, to jeszcze
przegrał z ko
) bietą,
) na dodatek muzułmanką! On, spadkobierca świętego Piotra, wielki
siewca pokoju,
) święty ojciec związku katolickich republik – nie dostał „swojejR
) 21; nagrody! To
) zupełnie tak, jakby następcy wodza rewolucji, Breżniewowi,
odmówiono orderu
) Lenina.
)
) Norweski komitet noblowski zafundował za to wielkie święto
wszystkim
) antyklerykałom. Ucieszyli się zwłaszcza zdrowo myślący
duchowni, bo to oni
) najwięcej dostają w kość od Papy. Ucieszył się szczerze
prawicowy prezydent
) laickiej Francji i obłudnie rozradowało kilku kardynałów z
Watykanu.
) Arcybiskupowi Dziwiszowi po prostu kamień spadł z serca, że
olali jego
) pryncypała. Ludzie, cyrk na kółkach papamobile! Widzieliście te
zawiedzione
) gęby biskupów stacjonujących w Polsce?! Oburzenie Pieronka,
pokrętne
) tłumaczenia Macharskiego i Życińskiego, mistrzów w wywracaniu
kota ogonem. Jak
) oni biedni się natrudzili, żeby przełknąć tę norweską żabę, a
kompromitację i
) klęskę przekuć w zwycięstwo! W sukurs natychmiast poszli słudzy
pańscy.
) Prezydent wszystkich katolików oznajmił, że nagrody świata
całego nie są warte
) naszego papieża, bo zasługi jego są „nie do oszacowania”. No tak, N
) orwedzy nie
) mogli ich oszacować i dali sobie spokój. Lech Wałęsa – śmieszny
w swoim
) prymitywizmie i pyszałkowatości – chciał nawet oddać swoją
własną nagrodę
) , mimo
) że – jak sam stwierdził – dostał ją zupełnie zasłużenie. Wybór Shir
) in Ebadi
) polski laureat Nobla nazwał „niesmaczną pomyłką”. W argumentacji Wa
) łęsy i np.
) zakonu franciszkanów, „papież jak nikt inny zasłużył sobie na
tę nagrodę&
) #8221;. Tak,
) to akurat prawda. Pod warunkiem, że zasługi na rzecz pokoju
mierzy się ilością
) wypowiedzianych słów i skierowanych apeli, z których notabene
nic nie wynika.
) Zapatrzeni w swojego guru fani, sami wychowani na katolickiej
powierzchowności
) i pustosłowiu, nie są w stanie zrozumieć, że mówienie o pokoju
jest głównym
) zajęciem wszystkich papieży, od kiedy – dzięki zdobyczom
humanizmu –
) ; już nie
) wypada im zagrzewać do wojny, zwłaszcza tej religijnej.
Ostatnim „Ojcem
) Świętym”, który za mało mówił o pokoju, przemilczał zbrodnie
wojenne, a t
) ak
) naprawdę po cichu sam liczył na Drang nach Osten – był Pius
XII. Odbija s
) ię to
) papiestwu czkawką do dzisiaj. Jego następcy z pewnością nigdy
nie popełnią
) podobnego błędu, a nawijanie o pokoju na świecie wpisali sobie
na stałe w
) zakres obowiązków. Tyle że za rzetelną pracę, choćby nawet w
pocie czoła,
) nagród Nobla jeszcze nie dają.
)
) Owszem, Jan Paweł II się nie oszczędza. Zwraca uwagę na
problemy świata, takie
) jak głód, wojny, niesprawiedliwy podział dóbr. Pochyla się nad
chorymi, modli
) się, błogosławi i współczuje ofiarom kataklizmów. Jednocześnie
sam żyje w
) królewskim przepychu, pod opieką sztabu lekarzy,
rehabilitantów, dietetyków.
) Patrzy codziennie na tony złoceń, przechadza się obok tysięcy
bezcennych dzieł
) sztuki, z których każde nakarmiłoby średni afrykański kraj. Pół
miliona jego
) sutannowych podwładnych hołduje zbytkom i luksusom, większą
radość znajdując w
) braniu niż dawaniu.
)
) Różnica pomiędzy Shirin Ebadi a papieżem Wojtyłą jest taka, jak
między
) szeregowym, radzieckim żołnierzem pierwszej linii frontu
narażającym co chwila
) własne życie a oficerem politycznym, który, grzejąc sztabowy
stołek na tyłach
) walk, wygłasza ideologiczne rozprawy na temat dzieł Lenina.
Iranka dostała
) Nobla za „wkład w demokratyzację Iranu oraz walkę o prawa
człowieka, zwła
) szcza
) kobiet i dzieci”. Papież owszem, miałby szansę... gdyby nagrodę
tę przyzn
) awano
) za umacnianie absolutyzmu i skuteczne tłumienie demokracji w
Kościele (np.
) teologii wyzwolenia), deprecjację kobiet, moralne wspieranie
dyktatur (np.
) Pinocheta) i brak reakcji na masowe przypadki pedofilii wśród
podległego mu
) kleru. Znamienny, choć oczywiście skrzętnie przemilczany, był
komentarz innego
) polskiego noblisty – Czesława Miłosza: „Nieprzyznanie papieżowi nag
) rody można
) jedynie wyjaśnić faktem, że nagroda ta byłaby wyróżnieniem
całego Kościoła
) rzymskokatolickiego, którego papież jest głową...”.
)
) Natomiast „ta pani” – jak pogardliwie nazywa laureatkę Wałęsa
) – już na
) pierwszej konferencji zażądała od mułłów rządzących Iranem, aby
uwolnili
) wszystkich więźniów politycznych, co – ta pani – może (po raz kolej
) ny)
) przypłacić więzieniem zaraz po powrocie do swojej islamskiej
ojczyzny. Papież
) nigdy by się nie zdobył na podobny apel, mogłoby to przecież
zaszkodzić jego
) stosunkom z muzułmańskimi ajatollahami. Irańska adwokatka –
broniąca
) prześladowanych, walcząca o demokrację w mateczniku islamistów;
niezwykła,
) odważna kobieta w kraju, gdzie mułłowie traktują kobiety jak
osły, potępiana i
) więziona – jak nikt zasłużyła na Nagrodę Nobla. Przy takiej
kandydatce wy
) branie
) Wojtyły byłoby zaiste „niesmaczną pomyłką”, do której na całe szczę
) ście nie
) doszło.
)
) Prawdziwym Polakom katolikom pozostało tylko obsobaczać komitet
noblowski i
) chrzanić, że nie dorósł on do oceniania tak wielkiego
Autorytetu. Zapewne
) spadnie teraz sprzedaż „Rzeczpospolitej”, a także na stacjach Stato
) il i w
) sklepach Rema 1000 należących do Norwegów. Polski rząd i
prezydent dopilnują,
) żeby polskim gazociągiem nigdy nie popłynął skandynawski gaz.
)
) A ja wczoraj, po raz pierwszy od dłuższego czasu, kupiłem
norweskiego łososia.
) Podobno nie tak zdrowy jak polski, ale za to jak smakuje!
)
) JONASZ
)
)
Jonaszu masz 100% racji! Powinienes takze zajac sie
pisarstwem-masz na pewno do tego talent.Swietnie napisany
artykul.Gratulacje!

[Gość: :O))))]

Dziekuje Ewo, ale... :)))
.

**** - - Zaba po Norwesku - - ****

[Gość: :))))]

Żaba po norwesku
Każdy bez wyjątku ma prawo do świętowania swoich rocznic, a srebrne wesele
Karola Wojtyły to – jak by nie patrzeć – rocznica znamienna. Obchody jubileuszu
też były jedyne w swoim rodzaju, choćby dlatego, że na przykład w Polsce czy w
Watykanie pochłonęły miliony dolarów, a sam jubilat mógł nawet dobrze nie
zajarzyć, co się wokół niego dzieje. Wszak podobne, tylko trochę mniej huczne,
wyrazy uwielbienia odbiera każdego dnia. Myślących ludzi XXI wieku powinno
jednak razić zbiorowe szczytowanie milionów nad półżywym starcem – kult
jednostki porównywalny już tylko z orgiastycznym uwielbieniem dla tyrana Korei
Północnej, Kim Dzong-Ila, tam oczywiście w skali mikro. Nie mam nawet ochoty
komentować tego, co wyprawiali przez ostatni tydzień moi – opanowani zbiorowym
amokiem – rodacy.

O wiele ciekawsze było preludium do głównej opery na Placu Świętego Piotra.
Fani papieża od miesięcy zacierali ręce w oczekiwaniu na ogłoszenie go
laureatem Pokojowej Nagrody Nobla. Miał to być jednoznaczny hołd uwielbienia
całego świata dla idola katolików i zarazem jakże wskazany wstęp do głównych
uroczystości jubileuszowych. Przyznanie nagrody Shirin Ebadi było dla
wszystkich, którzy obstawiali papieża (łącznie z bukmacherami, którzy np. w
Londynie płacili 120 do 1 jeśli ktoś nie postawił na Papę!), parafrazą werdyktu
kardynałów sprzed 25 lat – habemus klapam. Dla wielu zaś potwarzą i jawną
niesprawiedliwością. Przecież papież dwóch tysiącleci – jak go nazwał ksiądz
Peszkowski – nie dość że nie został uhonorowany, to jeszcze przegrał z kobietą,
na dodatek muzułmanką! On, spadkobierca świętego Piotra, wielki siewca pokoju,
święty ojciec związku katolickich republik – nie dostał „swojej” nagrody! To
zupełnie tak, jakby następcy wodza rewolucji, Breżniewowi, odmówiono orderu
Lenina.

Norweski komitet noblowski zafundował za to wielkie święto wszystkim
antyklerykałom. Ucieszyli się zwłaszcza zdrowo myślący duchowni, bo to oni
najwięcej dostają w kość od Papy. Ucieszył się szczerze prawicowy prezydent
laickiej Francji i obłudnie rozradowało kilku kardynałów z Watykanu.
Arcybiskupowi Dziwiszowi po prostu kamień spadł z serca, że olali jego
pryncypała. Ludzie, cyrk na kółkach papamobile! Widzieliście te zawiedzione
gęby biskupów stacjonujących w Polsce?! Oburzenie Pieronka, pokrętne
tłumaczenia Macharskiego i Życińskiego, mistrzów w wywracaniu kota ogonem. Jak
oni biedni się natrudzili, żeby przełknąć tę norweską żabę, a kompromitację i
klęskę przekuć w zwycięstwo! W sukurs natychmiast poszli słudzy pańscy.
Prezydent wszystkich katolików oznajmił, że nagrody świata całego nie są warte
naszego papieża, bo zasługi jego są „nie do oszacowania”. No tak, Norwedzy nie
mogli ich oszacować i dali sobie spokój. Lech Wałęsa – śmieszny w swoim
prymitywizmie i pyszałkowatości – chciał nawet oddać swoją własną nagrodę, mimo
że – jak sam stwierdził – dostał ją zupełnie zasłużenie. Wybór Shirin Ebadi
polski laureat Nobla nazwał „niesmaczną pomyłką”. W argumentacji Wałęsy i np.
zakonu franciszkanów, „papież jak nikt inny zasłużył sobie na tę nagrodę”. Tak,
to akurat prawda. Pod warunkiem, że zasługi na rzecz pokoju mierzy się ilością
wypowiedzianych słów i skierowanych apeli, z których notabene nic nie wynika.
Zapatrzeni w swojego guru fani, sami wychowani na katolickiej powierzchowności
i pustosłowiu, nie są w stanie zrozumieć, że mówienie o pokoju jest głównym
zajęciem wszystkich papieży, od kiedy – dzięki zdobyczom humanizmu – już nie
wypada im zagrzewać do wojny, zwłaszcza tej religijnej. Ostatnim „Ojcem
Świętym”, który za mało mówił o pokoju, przemilczał zbrodnie wojenne, a tak
naprawdę po cichu sam liczył na Drang nach Osten – był Pius XII. Odbija się to
papiestwu czkawką do dzisiaj. Jego następcy z pewnością nigdy nie popełnią
podobnego błędu, a nawijanie o pokoju na świecie wpisali sobie na stałe w
zakres obowiązków. Tyle że za rzetelną pracę, choćby nawet w pocie czoła,
nagród Nobla jeszcze nie dają.

Owszem, Jan Paweł II się nie oszczędza. Zwraca uwagę na problemy świata, takie
jak głód, wojny, niesprawiedliwy podział dóbr. Pochyla się nad chorymi, modli
się, błogosławi i współczuje ofiarom kataklizmów. Jednocześnie sam żyje w
królewskim przepychu, pod opieką sztabu lekarzy, rehabilitantów, dietetyków.
Patrzy codziennie na tony złoceń, przechadza się obok tysięcy bezcennych dzieł
sztuki, z których każde nakarmiłoby średni afrykański kraj. Pół miliona jego
sutannowych podwładnych hołduje zbytkom i luksusom, większą radość znajdując w
braniu niż dawaniu.

Różnica pomiędzy Shirin Ebadi a papieżem Wojtyłą jest taka, jak między
szeregowym, radzieckim żołnierzem pierwszej linii frontu narażającym co chwila
własne życie a oficerem politycznym, który, grzejąc sztabowy stołek na tyłach
walk, wygłasza ideologiczne rozprawy na temat dzieł Lenina. Iranka dostała
Nobla za „wkład w demokratyzację Iranu oraz walkę o prawa człowieka, zwłaszcza
kobiet i dzieci”. Papież owszem, miałby szansę... gdyby nagrodę tę przyznawano
za umacnianie absolutyzmu i skuteczne tłumienie demokracji w Kościele (np.
teologii wyzwolenia), deprecjację kobiet, moralne wspieranie dyktatur (np.
Pinocheta) i brak reakcji na masowe przypadki pedofilii wśród podległego mu
kleru. Znamienny, choć oczywiście skrzętnie przemilczany, był komentarz innego
polskiego noblisty – Czesława Miłosza: „Nieprzyznanie papieżowi nagrody można
jedynie wyjaśnić faktem, że nagroda ta byłaby wyróżnieniem całego Kościoła
rzymskokatolickiego, którego papież jest głową...”.

Natomiast „ta pani” – jak pogardliwie nazywa laureatkę Wałęsa – już na
pierwszej konferencji zażądała od mułłów rządzących Iranem, aby uwolnili
wszystkich więźniów politycznych, co – ta pani – może (po raz kolejny)
przypłacić więzieniem zaraz po powrocie do swojej islamskiej ojczyzny. Papież
nigdy by się nie zdobył na podobny apel, mogłoby to przecież zaszkodzić jego
stosunkom z muzułmańskimi ajatollahami. Irańska adwokatka – broniąca
prześladowanych, walcząca o demokrację w mateczniku islamistów; niezwykła,
odważna kobieta w kraju, gdzie mułłowie traktują kobiety jak osły, potępiana i
więziona – jak nikt zasłużyła na Nagrodę Nobla. Przy takiej kandydatce wybranie
Wojtyły byłoby zaiste „niesmaczną pomyłką”, do której na całe szczęście nie
doszło.

Prawdziwym Polakom katolikom pozostało tylko obsobaczać komitet noblowski i
chrzanić, że nie dorósł on do oceniania tak wielkiego Autorytetu. Zapewne
spadnie teraz sprzedaż „Rzeczpospolitej”, a także na stacjach Statoil i w
sklepach Rema 1000 należących do Norwegów. Polski rząd i prezydent dopilnują,
żeby polskim gazociągiem nigdy nie popłynął skandynawski gaz.

A ja wczoraj, po raz pierwszy od dłuższego czasu, kupiłem norweskiego łososia.
Podobno nie tak zdrowy jak polski, ale za to jak smakuje!

JONASZ

[Gość: Brach]

nic dodać nic ująć

[Gość: Kanadol]

Szyszkowska to stara komunistka.

[Gość: Kola]

W pełni się z tobą zgadzam. Szyszkowską powinni już dawno
wywalić z senatu. To wiedźma

[Gość: Brach]

niedobrze sie robi od waszych wiernopoddańczych gestów w stronę
papierza. miejcię odrobinę krytycyzmu. nie twierdzę że papież
jest zły ale przestańcie też króla na tronie piotrowym w boga
przemieniać

Na co to ida pieniadze podatnikow ?!

[Gość: Hahahaha]

Wysadzic w powietrze tych idiotow z Senatu !

w kraju bieda,dzieci głodne lub w beczkach a Oni o ...

[Gość: feministka]

braciach z za Buga...

dzieci w beczkach???

[Gość: polishcanadian]

Co to znaczy?

dzieci+kapusta=bigos

[Gość: rydzyk]

to taka polska potrawa narodowa...

[Gość: pol]

Piecioro dzieci zamordowanych zaraz po urodzeniu przez wlasna matke.Glosny
przypadek kilka tygodni temu w Polsce.

poZdr

[Gość: polishcanadian]

Gość portalu: pol napisał(a):

> Piecioro dzieci zamordowanych zaraz po urodzeniu przez wlasna
matke.Glosny
> przypadek kilka tygodni temu w Polsce.
>
> poZdr

No, to przede wszystkim zamordowane - "w beczkach" jest
dwuznaczne. Ale czy to byly piecioraczki, czy tez matka
mordowala kolejno (jesli nie piecioraczki to musiala to robic
przez pare lat)? I nikt nic o tym nie wiedzial?

[Gość: pol]

Dzieci znaleziono w beczce z kapusta, ale nie byly to
piecioraczki.Najprawdopodobnie wiedzial o tym ojciec tych dzieci.Trwa sledztwo.

ps
Przepraszam za niescislosc.

[Gość: rAF]

Szyszkowska bije rekordy chamstwa i ciemnoty i braku szacunku.
Ciekawe jaką ona wyznaje etykę. Pewnie moralność kalego, bo jej
działania wykazują taką znajomość...

[Gość: leopold]

Szyszkowska to stara wiedzma,napewno pamieta komune.Nie moze
pogodzic sie z tym ze PRL-upadl jak jej kochane PZPR.
Papiez zrobil wiecej niz wszyscy komuchy wziasc razem.
Wszyscy powinni go szcic,i modlic sie za jego zdrowie.
Polacy powinni byc dumni z takiego rodaka!!!

[Gość: pol]

Nie wiem panie Leopoldzie kto jest Twoim Bogiem, ale jesli jestes katolikiem,
to przeczytaj prosze Pismo Sw.A moze cos zrozumiesz.

pozdr

[Gość: Maria]

Czemu oponenci czepiaja sie prof. Szyszkowskiej, bo miala jedna
odwage powiedziec nie balwochwalstwu. Przeciez Senat jest w
wiekszosci zlozony z SLD-wcow i co wszyscy cierpia na
wazeliniarstwo. ohyda

[Gość: polishcanadian]

Gość portalu: Maria napisał(a):

> Czemu oponenci czepiaja sie prof. Szyszkowskiej, bo miala
jedna
> odwage powiedziec nie balwochwalstwu. Przeciez Senat jest w
> wiekszosci zlozony z SLD-wcow i co wszyscy cierpia na
> wazeliniarstwo. ohyda

Moze chca skompensowac czasy Bieruta, Gomulki i Gierka, kiedy
wszyscy bili brawko a w sejmie odwaznych wcale nie bylo. Odwaga
dzisiaj nie grozi juz takimi konsekwencjami jak wowczas. Jak
powiedzial Sandauer "odwaga staniala, rozum zdrozal". A nie
bylo to bynajmniej ostatnio, tylko w roku 1956. Ale byc moze
nadal jest aktualne.

[Gość: JAP]

Nie znam osobiscie tej pani, nie wiem nawet zbyt wiele o jej dzialaniach.
Odnosze jednak wrazenie, ze jest to typ czlowieka, ktory musi zaistniec
medialnie. Takie sa wspolczesne reguly gry, nawet w Polsce. Przypuszczam, ze za
pare miesiecy, ta pani moze zupelnie zmienic swoje poglady aby znow moc
istniec. Napewno nie jest to typ "bohatera narodowego".

nie ma granic

[Gość: karol w.]

panstwowym zachwytom nad tym zyjacym (ledwo) bozkiem, starym
karulem, krolikiem malego panstewka na polwyspie apeninskim.
tak trzymac towarzysze, polnocna korea sie klania w pas.

[Gość: ewa]

Wlasnie ,nie ma granic glupoty katolikow.Jak mozna ze starego
,chorego czlowieka zrobic za zycia swietego? I po co to komu? Aby
kosciol mial wiecej pieniedzy? A do tych Polakow ktorzy sa
oburzeni krytyka papieza niech sie zajma historia co to ich
umilowany kosciolek wyprawial ,jak trzymal ludzi w ciemnocie i
zabobonach cale wieki ,nie dopuszczajac nawet najmniejszego
swiatla, podjudzal do wojen,nienawisci,palil na stosach kobiety i
innowiercow,przesladowal Zydow,zagarnial majatki i kierowal
polityka swiatowa setki lat. Oto dorobek papiestwa i jeszcze
wiecej smieci.
Teraz nagle pojawil sie jako aniol pokoju,braterstwa ,
milosci,wiary itd.
Stary waz w nowej skorze.

[Gość: AJ-WAJ!!!]

Gość portalu: ewa napisał(a):

> Wlasnie ,nie ma granic glupoty katolikow.Jak mozna ze starego
> ,chorego czlowieka zrobic za zycia swietego? I po co to komu?
Aby
> kosciol mial wiecej pieniedzy? A do tych Polakow ktorzy sa
> oburzeni krytyka papieza niech sie zajma historia co to ich
> umilowany kosciolek wyprawial ,jak trzymal ludzi w ciemnocie i
> zabobonach cale wieki ,nie dopuszczajac nawet najmniejszego
> swiatla, podjudzal do wojen,nienawisci,palil na stosach
kobiety i
> innowiercow,przesladowal Zydow,zagarnial majatki i kierowal
> polityka swiatowa setki lat. Oto dorobek papiestwa i jeszcze
> wiecej smieci.
> Teraz nagle pojawil sie jako aniol pokoju,braterstwa ,
> milosci,wiary itd.
> Stary waz w nowej skorze.

To co WASZA POSTĘPOWA KOMUNA zrobiła w ciagu 90 lat : mordując
miliony ludzi, siejąc spustoszenie moralne i umysłowe /vide np.
Rosja/ w imię tzw. postępu i wyzwolenia a tak naprawdę wyuzdania
to jak widać do Ciebie i Tobie podobnych ptasich móżdżków
kwestionujących ład moralny, nie dociera tak jak nie dociera to,
że kiedyś być może też będziesz stara i zniedołężniała nie
wspominając o urodzie.
Kiedyś - oczywiście, o ile wcześniej w swej postępowej euforii
nie załapiesz sie na jakiego nowoczesnego i postępującego AIDSa.
Co jest wielce prawdopodobne u tzw. "wyzwolonych postępowców"

[Gość: MaDeR]

A u was murzynów biją.

Fajnie, że zbrodnie komunistów uważasz za usprawiedliwienie zbrodni Kościoła.

[Gość: robol]

Papież bardzo dużo dobrego zrobił dla Polski,nastąpił wzrost
gospodarczy, spadlo bezrobocie,powstało wiele nowych firm-
turystycznych.Najwięcej turystów polskich zwiedziło Rzym i
państwo Watykan.

[Gość: www.rasko.blog.pl]

jak słusznie zauważyuła senator Maria Szyszkowska żyjemy w państwie
demokratycznym a nie katolickim i tej wersji się trzymajmy

[Gość: xxx]

Polacy są dumni z Papieża. I to jest fakt. Pani Szyszkowska
szuka rozgłosu, nie tylko ,, za pomocą tej sprawy'' i to też
fakt. Największą nienawiścią do Papieża i Polaków, pałają ci,
którzy mieszkają czasowo lub na stałe poza granicami Polski.
Dlaczego? Pewnie każdy z innego powodu, a może łączą ich wspólne
kompleksy?

[Gość: pol]

Przypomnij sobie przypowiesc o "Zlotym cielcu".

Szyszkowska ? To ta od bubla homoseksualnego.

[Gość: AJ-WAJ !!!]

Ta "postępowa" kmiotka zastrzeżenia, bo Papież /i nie tylko/ nie
popiera a wręcz potępia i b. słusznie, jej i wunderlichowych
kolesi, homoseksualnych zapędów i ciągot NARZUCANYCH
społeczeństwu ustawowo.

Szyszkowska ta od Wielkiego Wschodu

[Gość: PABLO]

Szyszkowska Maria to przedstwicielka Wielkiego wschodu na Polskę. Ta skrajnie
antyklerykalna loża masońska cieszy sie wielkim poważaniem we Francji gdzie jak
wiadomo stoi na straży laickości republiki. Szyszkowska przeszczepia na grunt
polski te same antyklerykalne brednie które bracia masoni z tak udatnym skutkiem
zaszczepili we Francji. Kto wie może jej się uda?

[freemason]

Wielki Wschód Francji to nie masoneria!

[Gość: Ed]

Gość portalu: stefan napisał(a):

> Najlepsza uchwala Senatu to byloby samorozwiazanie tego ciala
> zupelnie zbednego w UE.
Ed. Chyba trafne spostrzeżenie, tym bardziej, że senat zdominowany został
przez SLD. Widocznie tacy sami z nich SLD-owcy jak i katolicy, i przy żłobie
wszędzie będzie im dobrze.

A co do zastrzeżeń w sprawie uchwały wystarczy przeczytać cytat:
"Senat Rzeczpospolitej - czytamy w projekcie - składa Jego Świątobliwości
Janowi Pawłowi II wyrazy najwyższego szacunku i podziękowania za nieustające
wysiłki zmierzające do budowania w świecie cywilizacji pokoju, braterstwa i
miłości, opartej na poszanowaniu godności każdego człowieka oraz praw rodziny
i wszystkich narodów".
Zresztą historia Nagrody Nobla też jest wiele mówiąca.
O "świecie cywilizacji pokoju" zrealizowanym w Chile i akceptowanym przez JP2
wolę już nie wspominać.