Czy wierzycie w reinkarnację?

[Gość: Aditi]

Jestem młodą osobą, niewyznającą żadnej religii ale wierzącą w Boga,
reinkarnację oraz związane z tym rzeczy i zastanawiam się, ile jest osób
wierzących w reinkarnację (bo osobiście znam niewiele). Zawsze gdy, mówię
komuś nieznajomemu, że nie wyznaję żadnej religii ale wierzę w Boga, to
ludziom wydaje się to dziwne. A jakie są Wasze doświadczenia z tym związane?

[Gość: kaktus]

Wierzę w to , żę istnieje Bóg. I to wystarczy.Wierzę w to, że istnieje życie po
śmierci- bo w innym wypadku nasza egzystencja na ziemi byłaby bez sensu. A czy
to będzie "pójście do nieba" czy reinkarnacja czy może jeszcze cos innego- to
już zupełnie bez znaczenia.I jeszcze myślę, że nie jest najważniejsze chodzenie
do kościoła i modlenie się lecz dobre uczynki wobec innych ludzi. Moze nie mam
racji ale tak właśnie mi się wydaje.
Czy są na tym forum jacyś świadkowie Jehowy chętni do podyskutowania ?
Pozdrawiam.

[Gość: jacek]

Nie, nie wierzę. W poprzednim wcieleniu też nie wierzyłem

[blinski]

dużo ludzi w ogóle nie wie że istnieje taka opcja jak deizm (czyli twój
przypadek), jak wierzą to od razu muszą być katolikami (choć często na to
leją).

oczywiscie ze wierze

[Gość: hans]

W następnym wcieleniu będę Bilem Gatesem i właśnie wyskakuje przez okno z 15
piętra, teraz ty masz wskoczyć za okno – tylko się pospiesz.Potem powiesz mi
jak się leciało.

[Gość: lekshey]

Witam
Według nauk buddyjskich- Nic nie jest przypadkowe- również śmierć w
zamachu
terrorystycznym, wypadku, trzęsieniu ziemi, śmierć nienarodzonego
dziecka.
Jak zauważył Mistrz Kalu Rimpoche:

"Wszystko posiada karmiczną przyczynę: to co znamy lub czego nie
znamy,
gdzieśmy się urodzili, jak wyglądamy, czy jesteśmy
szczęśliwi lub smutni, każda choroba, nawet wszelkie odcienie
kolorów na
ogonie koguta. Nasze obecne ciało jest produktem wcześniejszej
karmy (naszych
czynów i myśli) i właśnie teraz stwarzamy jej przyszłe skutki.
(...).

Posiadamy wspólną karmę z tymi, których lubimy lub nie lubimy, z
tymi z
którymi mamy wypadki, lub czyimi dziećmi albo rodzicami jesteśmy.
Ta karma,
dobra lub zła, jest przyczyną tego że mamy dobrą żonę, hałaśliwego
sąsiada,
czy kochających rodziców. Jest ona owocem naszych wcześniejszych
słów, myśli
i czynów, które obecnie dojrzewają. Nasze reakcje na te wydarzenia
będą z
kolei w tym, lub innym życiu, kiedy odpowiednie warunki się
zgromadzą,
przyczyną doświadczenia czegoś przyjemnego, lub nieprzyjemnego.
Zazwyczaj
działania karmy są dla nas trochę niejasne, gdyż jednocześnie
zbieramy dobre
i złe skutki.

Nasze działania są kierowane niewiedzą i dlatego przeważnie
pomieszane. Stąd może trudno zobaczyć jak te prawa działają. (...).
Przyszłość zależy od teraz i jedynym sposobem zatrzymania
cierpienia jest
powstrzymanie się od popełniania dziesięciu splamionych działań:
nienawiści,
pożądania, głupoty, a następnie gniewu i zazdrości, chciwości i
skąpstwa,
dumy i egoizmu,. Te z kolei wyrażają się w dziesięciu niezdrowych
działaniach
ciała, mowy i umysłu, zabijaniu, kradzieży, seksualnym nadużyciu,
kłamstwie,
obmawianiu, gadulstwie i szorstkiej mowie, zawiści, złej woli i
fałszywych
poglądach. Te działania są złe, ponieważ prowadzą do cierpienia. To
czego nie
życzymy sobie i naszym bliskim, powinniśmy unikać aby nie czynić
innym.

www.dharma.pl/index_autorow/k/kalu_4podst_med.html
Kalu Rimpoche

Jeden uczynek może zaowocować na wiele różnych sposobów. Jeśli
człowiek
zabija innych, odradza się bezpośrednio w gorącym piekle. Czas
życia w
piekłach jest o wiele dłuższy niż na ziemi i jest tam ciągłe
cierpienie z
powodu chłodu lub gorąca. Piekielne i ludzkie istoty całkowicie
różnią się od
siebie. Warunki ich istnienia są ograniczone do tej egzystencji.
Nawet w tym
świecie istnieje wiele rodzajów duchów o szczególnych
właściwościach, zwykle
niewidzialnych dla człowieka, chociaż czasem oczuwamy ich
istnienie. Pomiędzy
jednym życiem a następnym doświadczamy BARDO. Jest wiele BARDO
których nie
potrafimy spostrzec, będąc na tym świecie, ale z pomocą specjalnych
praktyk i
medytacji na określonym wysokim stanie rozwoju, stają się one
oczywiste. Z
takimi technikami należy koniecznie połączyć praktykę DHARMY, aby
wzmocnić
właściwości całej istoty, a nie tylko wyizolowanych właściwości.

KARMA niektórych istot jest taka, że odradzają się one w stanie
ciągłego
cierpienia, które my nie moglibyśmy przeżyć. W niektórych piekłach
nie ma
różnicy pomiędzy ogniem i żyjącymi tam istotami. Ludzie którzy
zabijają,
nawet jeśli odradzają się jako ludzie, są w stanie ciągłego
cierpienia np.
chronicznej choroby. Nie pomaga im leczenie. Gdy cierpią od chorób,
bólu i
kłopotów, ma to zawsze jakąś bezpośrednią przyczynę, ale głębokim
powodem
jest ich KARMA. Dwoje ludzi może mieć tą samą chorobę i poddawać
się temu
samemu leczeniu, ale u jednego będzie ono postępowało lepiej niż u
drugiego,
z powodu różnej KARMY. Mówienie że ktoś nie ma szczęścia jest
bardzo
powierzchowne.

Niektórzy ludzie mogą mieć złe skłonności z dzieciństwa. I one też
są
KARMICZNYM owocem. Rodzice mogą wychowywać swoje dzieci w ten sam
sposób, a
jednak będą się one rozwijać różnie, z powodu swej KARMICZNIE
wytworzonej
natury. Przyszłe żywoty wytwarzają wrodzone skłonności. Również
ludzie
urodzeni w niebezpiecznych i targanych sporami miejscach, są tam z
powodu ich
karmy. Jeżeli jeden człowiek morduje drugiego, jego wróg zabije go
w
przyszłym życiu. Jest to łańcuch bez początku, dlatego że SAMSARA
nie ma
początku; może jednak mieć swój koniec.

Aby to zrozumieć konieczne staje się zrozumienie ciała i umysłu.
Umysł jest
jak rzeka, przepływająca przez różne kraje (ciała) i przyjmująca
różne nazwy
(formy). W ten sam sposób umysł przechodzi, utrzymując zgromadzoną
w nim
KARMĘ. Gdy istoty umierają, ciała gniją, a umysł przechodzi dalej;
istnieje w
innej formie. Przyjmuje inny kształt zgodnie z rodzajem ciała, w
jakim się
znajdzie.
(...)Jeśli człowiek kradnie, bezpośrednim owocem tego jest
odrodzenie w
zimnym piekle. Takie istoty rodzą się w lodzie, a ich ciał nie
można odróżnić
od samego lodu. Łamanie lodu wytwarza wiele cierpienia. Nawet jeśli
komuś uda
się wydostać z takiego piekła i odradza się w ludzkiej formie,
rodzi się w
warunkach skrajnej biedy. Tacy ludzie mogą jako dzieci mieć
wrodzone
skłonności do kradzieży, lub mogą rodzić się w miejscach gdzie
nigdy nie pada
deszcz i gdzie jest głód. Mogą też odrodzić się jako zwierzęta w
bardzo złych
warunkach (np. bezpański pies w Indiach). Wytwarzany owoc jest
zawsze
uzależniony od uczynków. Wszystkie trudności związane z własnością,
brakiem
jedzenia, itp. są owocem kradzieży.

Najcięższym owocem wytworzonym wskutek nieprawidłowego życia
seksualnego jest
odrodzenie w piekle. Bardziej powszechnym jest odrodzenie jako
zwierzę.
Istoty nie mogą źle prowadzić się w piekle. Jeśli odrodzi się jako
człowiek
ma się małżeńskie kłopoty - żonę, która zdradza itp. Czasem nawet
małe dzieci
lubią perwersyjne działania seksualne. Może mieć miejsce także
odrodzenie się
w bardzo brudnym kraju, ponieważ działania istot wiążą się z takimi
miejscami.

Jeśli ktoś używa szkodliwych kłamstw, jego odrodzenie nastąpi
również w
piekle. Jeśli odrodzi się jako człowiek, będzie miał bardzo
fałszywych
przyjaciół i nikt nie będzie wierzył w jego słowność i uczciwość.
Otoczony
będzie nieuczciwymi ludźmi. Od dzieciństwa, tacy ludzie mają
tendencję do
kłamstwa.

Człowiek który spotwarza z zamiarem zabójstwa może odrodzić się w
piekle.
Jeśli odrodzi się jako człowiek, straci przyjaciół z powodu plotek
a od
dzieciństwa będzie miał skłonność do obmawiania innych. Może
odrodzić się w
niebezpiecznych miejscach, z trzeńsieniami ziemi itp. KARMA wpływa
na
otoczenie tak samo, jak umysł wpływa na ciało.

Jeśli ktoś używa szorstkich słów, może to zaowocować odrodzeniem
się w
piekle. Jeśli odradza się jako człowiek będzie niewolnikiem,
żebrakiem lub
kimś, kto jest ciągle karcony, lub może się odrodzić jako pies nad
który się
znęcają, itp. Będzie się miało skłonność do obrażania innych. Ta
KARMA
wytwarza również złe otoczenie. Na przykład, niektórzy ludzie w
Tybecie,
zawsze żyją w miejscach, w których warunki są nieprzyjemne - ziemia
jest
pokryta cierniami, itd. Oczywiste jest dla nich, jak złe są tam
warunki, ale
z różnych powodów nie mogą się stamtąd ruszyć, mówiąc, np. ;To jest
mój kraj,
nie mogę go opuścić.

Jeśli poprzez lekkomyślną namowę człowiek wytwarza bardzo dużo
pomieszania,
odradza się w piekle. Gdy odrodzi się jako człowiek, może mieć
przyjaciół o
bardzo rozproszonych umysłach, lubiących paplaninę. Również gdy
chce się on
uwolnić od tej powierzchowności i pomieszania, jego otoczenie
będzie temu
zapobiegać. Od dzieciństwa będzie miał zamiłowanie do
bezwartościowej mowy.
Może się odrodzić w miejscu gdzie rośnie wiele bezużytecznych
chwastów, a nie
ma plonów. Bezużyteczna mowa jest bardzo szkodliwa, ale może być
najgorszym
rodzajem negatywnego działania mowy, ponieważ jeśli ma się
skłonność ku temu,
pojawia się to ciągle marnotrawiąc życie.

Chciwość, jeśli ma skrajnie szkodliwy skutek, może być powodem
odrodzenia się
w piekle. Jeśli osoba rodzi się jako człowiek, KARMICZNY owoc jest
w
rezultacie podobny do owocu kradzieży - ciągły brak własności.
Nawet gdy nie

[Gość: Kinga K.]

W reinkarnację - nie. IMHO buddyjskie bzdety od początku do końca.

[0golone_jajka]

W niebo i piekło - nie. IMHO chrześciajńskie bzdety od początku do końca.

[Gość: Kinga K.]

Mnie się pomysł reinkarnacji cholernie nie podoba, nie wyobrażam sobie nic
pasqdniejszego :-)

[0golone_jajka]

A mnie się podoba. To całkiem ciekawa idea. Poza tym, od czasu do czasu słyszy się o osobie, która twierdzi, że już kiedyś żyła i potrafi dokładnie wskazac pewne fakty z poprzedniego wcielenia - fakty, które można sprawdzić a nie sa to fakty ogólnie i powszechnie znane. To daje do myślenia.

[Gość: Kinga K.]

Ja nikogo takiego nie spotkałam, piszą różne rzeczy, zreztą to można tłumaczyć
czym innym, niekoniecznie reinkarnacją.
Człowiek to geny, jest zdeterminowany przez biologię, wystarczy, że podniosą mu
się hormony, a już ma wrażenie innej osobowości. Człowiek to też pamięć,
zapisana też w organizmie.
Jeśli miałabym inne ciało, inny organizm, plus do tego wykasowaną pamięć, to
nie byłabym już ja, po prostu.

[Gość: Hubert]

Co 7 lat wymieniaja sie wszystkie komorki ciala (za wyjatkiem mozgu - ten
odpowiada za min. za sterowanie zbiorami pamieci, wspomnieniami). Dzis mamy
wiec juz zupelnie inny organizm niz np. w dziecinstwie.
Co do pamieci, to ktoz pamieta to co wydarzylo sie np. przed 2 rokiem zycia?
Nie jest potrzebne pamietac w kazdej chwili wszystkiego. Wystarczy pamietac to,
co w danej chwili potrzebne.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: Kinga K.]

Tak czy siak, mnie to nie przekonuje. Reinkarnacja BARDZO mi się NIE podoba i
ufam, że nic takiego nie ma miejsca. Absolutnie sobie tego bowiem nie życzę.

[Gość: Hubert]

Ja tez znam takie rzeczy ktore mi sie nie podobaja a sa.
Myslisz ze Azjaci zyczyli sobie tsunami?
Kosciol nie uznaje reinkarnacji, ale tez nie wyjasnia dokladnie co sie dzieje
po smierci. Mowi tez o piekle wiecznym, ktore sie zupelnie nie miesci w
koncepcji reinkarnacji ktora zaklada ciagle uczenie sie i ewolucje duszy.
Nie znam nikogo kto by wierzyl w reinkarnacje i wkurzal sie na Boga. Raczej sa
to osoby, ktore widza jasno harmonie w swiecie i w zyciu. Czy Ty ja dostrzegasz?

Pozdrawiam Hubert

[Gość: Kinga K.]

No pewnie, że dostrzegam! :-) Co więcej, promieniuję jak anioł :-)
I co wy z tym tsunami. Wiem, że to straszne dla tych, co zostali ... ale dla
umarłych? Kara czy nagroda? Po co w takich kategoriach myśleć?
O jakim piekle, Hubert, to już nieaktualne. Teraz mówi się o tym, że piekło to
świadomość faktu, że istnieje miłość, ale się jej nie zazna. Bramy piekła
zamknięte są od wewnątrz ...
Ja się na Boga nie wkurzam. Ja akceptuję wszystko, co się dzieje, jako
najlepsze możliwe wyjście, chociaż nie zawsze dla mnie przyjemne (choroba np.)
Ale to i tak bez sensu dyskusja, bo tego wszystkiego nie da się sprawdzić.
Pożyjemy, zobaczymy.

[Gość: Hubert]

> No pewnie, że dostrzegam! :-) Co więcej, promieniuję jak anioł :-)

Widac.
:)

Pozdrawiam Hubert

[Gość: Kinga K.]

OOO dziękuję.
Takie było moje postanowienie noworoczne: być dla ludzi światłem i nadzieją.
Narazie kiepsko mi idzie, ale się wyrobię. W końcu dopiero styczeń.

[Gość: Hubert]

Juz jestes swiatlem i inspiracja dla innych.
Nie musisz nic specjalnego robic.
:)

Pozdrawiam Hubert

[Gość: Kinga K.]

OOO teraz to się aż podświetliłam jak świecznik :-)))))) Staram się zaprawdę.
Łatwo nie jest.

[Gość: Kinga K.]

:-))))))))))))))))))))))))))))) ))

dla mnie reinkarnacja jest bardziej logiczna

[daimona]

niz kioncepcja grzechu pierworodnego, nieba bądź wiecznego potępienia.
Logiczna także z tego względu, że świadomie przyjmując to, co nas spotyka w
życiu, jak skutek własnych działań, np.: w poprzednim zyciu, mamy szansę zadbać
o swój swiadomy rozwój i oczyszczenie.
A nie wszystko zrzucać na Boga - "Bóg tak chciał", np.: jak umrze dziecko, albo
zachoruje się na raka - ja piórkuję, co za bzdura!

[Gość: Kinga K.]

To, że jakaś teoria jest logiczna i wewnętrznie spójna, nie znaczy jeszcze, że
jest prawdziwa :-)
A kto zrzuca na Boga? Ja nie zrzucam. Z każdego doświadczenia można się czegoś
nauczyć i należy to robić, bo jak coś się już dzieje, to trzeba to wykorzystać.
Koncepcja grzechu pierworodnego zakłada, że na świat wraz z grzechem weszło
zło, choroby i śmierć, więc nie należy się na to zgadzać, tylko ładnie
protestować i się nie poddawać :-) Nie pamiętam, ale coś tam było w Biblii,
że "śmierci Bóg nie stworzył i nie cieszy się ze zguby żyjących, śmierć weszła
na świat za sprawą diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą". No
nie dokładnie tak, nie pamiętam, ale taki sens. To mnie przekonuje i daje siły
do walki z chorobą na przykład. A smętne obciążenia karmiczne jakoś zbyt marne
są na moje ambicje :-)
Jak ktoś się chce rozwijać, to w każdej teorii znajdzie sobie motywację, o! :-)

[Gość: Hubert]

Mozesz walczyc z choroba, ale czy to spowoduje ze staniesz sie zdrowa?
Jezeli traktujesz karme (czy przeznaczenie, swoj los) jako cos czego nie da sie
zmienic, to jesli cierpisz, to pozostaje Ci tylko zgoda na cierpienie. Jezeli
jednak wiesz, ze ma to swoja przyczyne w Twoim doswiadczeniu, to dochodzac do
motywacji ktore doprowadzily do tego zaburzenia mozesz doswiadczyc calkowitego
uzdrowienia jezeli uswiadomisz sobie ze Twoje intencje sa juz teraz inne i
sprzyjaja zdrowiu.

Pozdrawiam Hubert.

[Gość: Kinga K.]

Ja sobie myślę, że ze wszystkiego się czegoś uczę. Kiedyś przez 9 miesięcy bez
przerwy czułam potworny ból twarzy (uszkodzony nerw, już ok). No i co? I nic,
nauczyłam się z tego wiele, część była kwestią psychosomatyki, teraz mam psyche
w lepszym stanie i jestem odmieniona latami pracy nad sobą, więc już mi się
takie rzeczy nie zdarzają. Ale nie żałuję tego, bo na coś mi się to przydało.
Zresztą, staczałam się wtedy i w sumie uratowało mnie to, bo zaległam jako
chora i nie miałam okazji dalej szaleć.
Na cierpienie nie wolno się zgadzać, nigdy, ale nie jest to sprzeczne z
akceptowaniem cierpienia.
Brak zgody na cierpienie to dla mnie nie uporczywe tkwienie w "niezgodzie" na
stan faktyczny (vide porucznik Dan z Forresta Gumpa), bo to głupie i
nierozwojowe, tylko - jeśli to konieczne - nauczenie się z nim żyć,
jednocześnie nie czyniąc z niego jakiejś cnoty. Ból to część naszego życia,
owszem, mam na to zgodę, ale nie będę się w tym babrać w tym sensie, że skupiam
na tym swoją uwagę. Szkoda uwagi ;-)
Jeśli walka z chorobą ma być szarpaniną i nieprzystosowaniem, to jest to bez
sensu.
Jakby to ująć w przykładzie:
Jeśli obetnie komuś nogi w wypadku, to ten ktoś ma pełne prawo zaakceptować ten
stan na tyle, by nauczyć się funkcjonować w inny sposób (nie zaś tkwić w uporze
w starych nawykach i się złościć, że nie może chodzić), ominąć trudność i być
szczęśliwym, ale jednocześnie nie przeszkadza mu to wciąż uważać, że człowiek
powinien mieć dwie nogi i że taki stan byłby bardziej pożądany :-))
Ja Hubercie drogi uważam, że uczyć się trzeba zawsze, z każdej porażki, każdego
sukcesu, z wypowiedzianego przez kogoś przypadkowo zdania.
A to, że "dochodząc do motywacji, które doprowadziły do zaburzenia można
doświadczyć uzdrowienia" to sama prawda, ale to jest prosta psychologia i nie
ma nic wspólnego z duchowością. Na każdej terapii takie cuda się zdarzają.
A teraz pozdrawiam i idę spać, już późno :-)))) buziaki

[Gość: Hubert]

Ja mysle, ze mamy wiecej zyc. Dzieki temu, ci ktorzy czegos nie dokonczyli w
swym zyciu, maja okazje zrobic to w nastepnym. Poza tym jak ktos jest zly, to
nie idzie do piekla, tylko ma szanse ponownie zyc oraz doswiadczyc tego co
robil bedac po drugiej stronie doswiadczenia. Podobnie z tymi, co robili dobro
ale byli nieszczesliwi. W nastepnym zyciu doswiadcza sami tego dobra.
To sprawia ze wszystko jest sprawiedliwe i nikt nie musi nikomu nic odplacac,
bo zycie samo mu odplaci.
Poza tym kazdy jest odpowiedzialny sam za siebie i sam dokonuje wyborow. Los,
czy przeznaczenie to tylko realizujaca sie karma, ktora zreszta tez mozna
oczyscic, zmienic.

Pozdrawiam Hubert

Nareszcie!

[Gość: hans]

Widzisz, zróbmy tak: ty wskoczysz z 10 piętra, ( co najmniej) i zaraz po tym
spotkasz wszystkich wierzących w reinkarnacje, słońce i inne ciekawe rzeczy i
opowiesz na tym forum swoje wrażenia. Nie zwlekaj z tym skokiem, bo każdy chyba
wie, ze życie nie może być takie nędzne, jakie znasz i prowadzisz.
Przyjemnego lotu

[Gość: wadera]

Hans - miałeś skoczyć z okna wieżowca 9 grudnia, a ty piszesz posty na forum 24
grudnia. Wydaje mi się, że ty chyba już możesz opowiedzieć nam o swoim życiu
po śmierci - czekamy. Czy spotkałeś św. Piotra? czy to on kazał ci nadal pisać
na forum?

[Gość: hans]

Ja nie wyskoczylem. Musialbym byc jednym z was zeby cos podobnie glupiego zrobic.
Nadal zachecam do skoku wszystkich wierzacych i ciebie rowniez

troszkę nie:)

[negatywista]

Nie wierzę w reinkarnację, myślę, że po śmierci będzie z grubsza tak, jak było
przed narodzeniem. A jak było? No właśnie... Jesteśmy jednorazowi, a nasza
osobowość wynika z morfologii naszego mózgu - gdy ten się rozkłada procesem
naturalnym, nasza osobowość i jednostkowość znika. I całe szczęście! To by była
dopiero tragedia, gdyby nie można było uciec przez istnieniem!

[hong2]

Oczywiscie ze reinkarnacja ma uzasadnienie, ale nie takie jak podaja hindusi. Po
smierci nasze cialo ulega redukcji do prostych substancji, z ktorych inne
organizmy biora skaldniki do budowy wlasnych cial. Idac za tym rozumowaniem nie
odradzamy sie w formie jednego ciala ale wielu innych jednoczesnie, jestesmy
rozproszeni. Dzieki temu sami nosimy w sobie te same skladniki, ktore nalezaly
do dinozaurow czy nosorozcow jaskiniowych. Natomiast pojecie osobowosci
zwiazanej z konkretnym cialem jest jedynie pewna ilozja wytworzona przez nasz
mozg.Osobowosc istniej tylko wirtualnie.

[Gość: Hubert]

To, co opisujesz dotyczy materii, ktora nie ulega calkowitej destrukcji, ale
jej skladniki sa cegielkami tworzacymi nowe byty. Nie jest czyms takim jednak
niematerialna swiadomosc, ktora nie podlega tym samym prawom co materia. Nawet
protony ostatecznie ulegaja rozpadowi. Swiadomosc / duch natomiast ani sie nie
narodzil ani nie umrze. Po prostu istnieje. Trudno to udowodnic, gdyz jest
bytem niewidzialnym. Obserwator moze dostrzec tylko to, co jest obserwowane.
Nie moze dostrzec samego siebie. Chyba ze postawisz przed nim lustro. Swiat
jest wlasnie takim lustrem, ktore pokazuje obserwatorowi rozne wersje siebie w
przemijajacych procesach (jednosc obserwuje siebie w niezliczonych wersjach
siebie).

Pozdrawiam Hubert

[Gość: cd]

Alez swiadomosc tez jest iluzja, mozna ja zmieniac chocby farmakologicznie.
Nasze zmysly i mozg produkuja iluzje, bo przeciez nie czegosc takiego jak kolor,
smak, zapach czy bol, to wytwory naszego mozgu, ktore maja na celu umozliwienie
nam przetrwania i przekazanie genow, przedluzenie ich istnienia. w ogole co to
jest byt, podaj mi jego definicje.To co odroznia nas od innych to program
zawarty w superstrukturach chemicznych. Kiedy ulegna one dezintegracji, nasza
osobowosc przestaje istniec.

[Gość: Hubert]

To, co piszesz to manipulacja zakresami pola doswiadczajacej swiadomosci, a nie
dowod na jej iluzorycznosc. Iluzoryczne sa natomiast zjawiska obserwowane przez
swiadomosc, bo sa nietrwale. Czasem mozna to jasno dostrzec.

Ja jestem teraz swiadomy ze pisze. Jest to rzeczywistosc.

Byt to to, co istnieje.

Rozpad superstruktur chemicznych w trakcie smierci rzeczywiscie doprowadza do
rozpadu osobowosci. Czasem nawet juz wczesniej, gdy komorki mozgu obumieraja (w
chorobie alzheimera albo w alkoholizmie). Ponadto osobowosc sie nieustannie
zmienia wraz ze zmiana nawykow, postaw, doswiadczen zyciowych. Osobowosc to nie
swiadomosc. To relatywna struktura obudowana wokol obserwatora sterujaca
zakresem doswiadczania. Mozna manipulowac ta struktura i zmieniac jej czesci
skladowe tak jak programista wprowadza nowy program do systemu.
A kto doswiadcza? Kto steruje zakresem doswiadczania?
Osobowosc to nie swiadomosc. Osobowosc to nie obserwator.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: cd]

tylko Ci sie wydaje ze jestes swiadomy i panujesz nad soba, na tym polega iluzja, powiedz mi za 100
lat ze Twoja swiadomosc istnieje, jestes tylko efemeryda, krotkotrwalym zlepkiem materii, ktroej sie
wydaje ze wie i ze mysli. Pies tez mysli ze jest najwspanialszym tworem natury bo nie jest w stanie
wyjsc poza swoja iluzje

[Gość: Hubert]

Jestem czyms wiecej niz tylko zlepkiem materii. Ty tez.
Zgadzam sie z Toba ze iluzja psa jest inna od iluzji doswiadczenia. Chociaz nie
wiem, czy mysli ze jest najwspanialszym tworem. Raczej nie sadze.
Nie ma potrzeby bym Cie spotykal za 100 lat. Wystarczy zebys wtedy po prostu
przypomnial sobie nasza rozmowe.

Pozdrawiam Hubert

reinkarnacja cd w poście

[Gość: szimi]

pokażcie mi człowieka który ma dowody że jest wcześniejsze życie i w poprzednim
życiu był mrówką lub innym zwierzęciem czy człowiekiem a uwierzę w reinkarnację

a masz dowody na niebo/piekło?

[daimona]

[Gość: szimi]

oczywiście że są takie dowody - wiara w piekło i niebo jest podstawą teologii
katolickiej, o piekle i niebie mówią objawienia uznane przez Kościół np
objawienia siostry Faustyny Kowalskiej - to są namacalne, sprawdzalne dowody

to jeśli podajesz takie dowody, to ja mam lepsze

[daimona]

na reinkarnację - podstawowy przykład: kolejne wcielenia Dalajlamy. Bardzo
namacalny dowód. Tym bardziej, że maja konkretne i określone spradziany przed
uznaniem dziecka za kolejną reinkarnację tego lamy.

[Gość: reinkarnacja]

znaczy się, że WEDŁUG IDEI REINKARNACJI to np każdy kolejny papież jest
wcieleniem św Piotra!!!!!!! dobre :D - nie znam się na buddyźmie ale moim
zdaniem jeśli by było tak jak mówisz to pomiędzy śmiercią jednego dalajlamy a
obraniem następnego powinno być kilka kilkanaście lat przerwy - umiera jeden to
dopiero wtedy rodzi się nowy, który dorasta i zostaje dalajlamą - w
międzyczasie jest przerwa (reinkarnacja chyba nie polega na tym że jeden
człowiek żyje jednocześnie w 2 postaciach tzn jako np starzec i dziecko tylko w
reinkarnacji chyba chodzi o to że po śmierci człowiek się odradza jako nowa
osoba lub zwierzę czy roślina podkreślam słowo NOWA OSOBA, NOWE ZWIERZE, NOWA
ROŚLINA, inaczej to by się kupy nie trzymało i cała idea reinkarnacji ległaby w
gruzach) a na mój gust po śmierci jednego dalajlamy od razu jest wybierany nowy
(sprawdziłem teraz specjalnie w encyklopedii i faktycznie dalajlami są
wybierani może nie od razu ale najdalej 2 lata po śmierci poprzedniego) - nie
powiesz mi że na przywódców wybierają noworodki :D - no i powiedz mi jak po
noworodku poznać że jest on dalajlamą a nie zwykłym człowiekiem?????????

często wybierają już 2-3 latki

[daimona]

a do Papieża to się nie tyczy ;-)

[Gość: reinkarnacja]

ale wybór dwu trzy latków wcale nie oznacza że to jest jeden i ten sam człowiek
bo jednak nie ma żadnej ciągłości a jeśli by to co mówisz miało sens to by się
tyczyło każdego człowieka każdego stanowiska więc dla mnie ta teoria jest
niewiarygodna

KRASNOLUDKI

[0golone_jajka]

taaaaa, jak czyjaś wiara w coś może być dowodem na istnienie tego czegoś???????????????? Ja i miliony dzieci wierzą w krasnoludki, a sierotka Marysia tudzież królewna Śnieżka to nawet z nimi rozmawiały!!! To są żelazne dowody na istnienie krasnoludków!!!

Puknij się w pusty łeb!!

to jedyne wytlumacznie na pozbycie sie glupoty

[Gość: Jacek]

ludziej.
Jak sie ludzie urodza jeszcze raz to maja szansce na poprawienie tego co
spieprzyli w poprzednim zyciu
czy jes reinkarnacja, mysle ze jest, ale nie ma z kim o tym pogdac!
Jacek

zapraszam do rozmowy

[daimona]

[kuala_lumpur]

Gość portalu: Aditi napisał(a):

> Jestem młodą osobą, wierzącą w Boga,
> reinkarnację oraz związane z tym rzeczy

Rotfl!

ps. Aditi, chyba jesteś bardzo młodą osobą :)

[justusz]

czlowiek jest najbardziej zaborczym i najbardziej zarozumiałym ze
zwierzat.nawet prawo do posiadania boga sobie jedynie przypisał, ustawiajac
zwierzeta jako pogatunek. A w czym one sa gorsze od nas. Stwierdziłby ze nawet
lepsze bo niegrzeszne...wiec jesli rzeczywiscie istnieje raj to powinien byc
zapełniony psami, kotami i innymi stworzeniami a nie lusdzmi.
A religia to przeciez wymysł ludzki a nie boski, dlatego rozumiem osoby które
wierza w goga a nie praktykuja zadnej religii....
To takie skrótowe pisanie, a reinkarnacja ,najprawdopodobniej istnieje z
prostego logicznego wniosku , w przyrodzie wszystko sprowadza sie dołancucha .
takie koło, wiec chyba niemozliwe zeby zycie powstawało i znikało wraz z
osoba.Ono sie po prostu cyklicznie odradza z niesmiertelna dusza, drganiem fal
elektromagnetycznych...

[llukiz]

> czlowiek jest najbardziej zaborczym i najbardziej zarozumiałym ze
> zwierzat
justusz to może i zwierze...

[Gość: she]

Kiedys mialam moment, ze wydawala mi sie dosc prawdopodobna. Ale, w miare
uplywu lat, doszlam do wniosku ze to kolejny pomysl czlowieka. Daje prosta
odpowiedz na pytania: dlaczego ja mam szczescie w zyciu a inni pecha. Poza tym,
nawoluje do cnotliwego zycia, grozac konsekwencjami w przyszlym wcieleniu. Ale:

- dlaczego nie mamy wszyscy swiadomosci poprzednich wcielen ? albo chociaz
poprzedniego (moja odpowiedz - bo ludzie robiacy regresing musza z czegos zyc)

- dusza opuszcza cialo i wchodzi w nowe. Skad sie biora dusze ? Jest jakas
stala liczba dusz od poczatku ? Pomyslcie o wszystkich osobach ktore
kiedykolwiek zmarly. Niewielka ich liczba sie oswiecila, wiec wiekszosc musi
sie reinkarnowac dalej. Jesli przybywa mniej ludzi, niz umiera, co z tymi dla
ktorych nie starczy cial ? Jesli przybywa wiecej ludzi, niz umiera, skad
dodatkowe dusze dla nadwyzek cial ? Kazdy sie reinkarnuje w trymiga po smierci,
czy czeka sobie w jakiejs poczekalni ?

- bylam zla i zostalam psem. Skad jako pies mam wiedziec ze zasluzylam na swoj
pieski los zlymi czynami ? Skad pies ma wiedziec o karmie ? Jak ma zrobic sobie
dobra psia karme, aby znow narodzic sie jako czlowiek ? Chyba, ze od upadku w
psowatosc nie ma juz drogi do homo sapiens :( Albo, wcale nie wcielamy sie w
zwierzaki.

[lena575]

Do wszystkich tych któzy piszą, że katolik odpokutowuje swoje grzechy w piekle
a wierzący w reinkarnacje ma szanse poprawić się w nowym życiu mam pytanie :
kto i co poprawia w nowym życiu? Jakie zło poprawia jeśli nie ma pojęcia co
robił w poprzednim życiu? Jesli ma poprawiać dla samego poprawiania to po co ta
gadka o poprawianiu poprzedniego wcielenia.
Czy zauważyliście, ze we wszystkich religiach człowiek ma starać się być
lepszy, pracować nad sobą bo spotka go nagroda albo kara jesli będzie zły. Jaka
kara /nastepne życie jak mrówka, piekło/, jaka nagroda właściwie nie ma
znaczenia. Czy człowiek przeznaczenie /chorobę, śmierć, nieszczęścia/ nazywa
karmą czy też przeznaczeniem, pogodzeniem z wyrocznią to też bez znaczenia. To
wszystko jest TAKIE SAME.

[llukiz]

wiara w reinkarnacja wcale nie oznacza wiary w karmę.
Fajna jest teoria że przychodzimy na ziemię by się rozwijać. Przed narodzeniem
wybieramy sobie rodziców i miejsce urodzenia w taki sposób, by życie w tych
warunkach najlepiej rozwinęlo naszą osobowość

[Gość: she]

Jak sie moze rozwinac osobowowosc komus, kto zmarl majac np. pol roku ?

[Gość: Alfx]

she, powiedz.... kiedy u człowieka "objawia się" osobowość?

od jakiego momentu człowiek myśli o sobie "JA"?

Pamiętam swoje myśli gdzieś tak od 4-5 roku życia....wcześniej jakoś nie....
Jestem raczej zwolennikiem "dokształcania się", doskonalenia w kolejnych
wcieleniach....to tak, jak w szkole...przechodzisz do następnej klasy, by
wiedzieć więcej, by stać się mądrzejszym, lepszym.
Życie materialnej powłoki człowieka jest bardzo krótkie, więc nie może
wszystkiego doświadczyć, wszystkiego się nauczyć.
Nie wiem tylko, co będzie, gdy już skończymy tą edukację.
Lecz jest to teoria, która pasuje do mojego światopoglądu.

Miłego dnia :)

[Gość: she]

Tzn. kiedy uzyskuje swiadomosc siebie ?

Ja tez nie mam wspomnien sprzed 4 - 5 roku, z poprzednich wcielen tym bardziej.

Teoria o zyciu jako szkole jest popularna i nawet przyjemna. Niemniej, gdyby
faktycznie ludzkosc od zarania dziejow sie doskonalila poprzez poprzednie
wcielenia, czy bylibysmy nadal tacy jacy jestesmy ? Jedyny postep, to postep
techniczny, oraz swiatopoglodowy w pewnych kwestiach. Wystarczy dac czlowiekowi
wladze i zaraz wychodzi z niego zwierze (nie obrazajac zwierzat). To co, chyba
kiepsko idzie ta wcieleniowa edukacja ?

Nadal mi nikt nie chce wytlumaczyc, jak to jest z podazem i popytem dusz i
cial !

[Gość: Hubert]

> Teoria o zyciu jako szkole jest popularna i nawet przyjemna. Niemniej, gdyby
> faktycznie ludzkosc od zarania dziejow sie doskonalila poprzez poprzednie
> wcielenia, czy bylibysmy nadal tacy jacy jestesmy ?

A jacy jestesmy?
Co innego wyobrazenia nt. swiata, a co innego rzeczywisty rozwoj jaki dokonuje
sie w konkretnym czlowieku.

> Nadal mi nikt nie chce wytlumaczyc, jak to jest z podazem i popytem dusz i
> cial !

A co chodzi konkretnie?

Pozdrawiam Hubert

[Gość: she]

cytuje siebie sama:

"dusza opuszcza cialo i wchodzi w nowe. Skad sie biora dusze ? Jest jakas
stala liczba dusz od poczatku ? Pomyslcie o wszystkich osobach ktore
kiedykolwiek zmarly. Niewielka ich liczba sie oswiecila, wiec wiekszosc musi
sie reinkarnowac dalej. Jesli przybywa mniej ludzi, niz umiera, co z tymi dla
ktorych nie starczy cial ? Jesli przybywa wiecej ludzi, niz umiera, skad
dodatkowe dusze dla nadwyzek cial ? Kazdy sie reinkarnuje w trymiga po smierci,
czy czeka sobie w jakiejs poczekalni ?"

[Gość: Hubert]

> "dusza opuszcza cialo i wchodzi w nowe. Skad sie biora dusze ?

Dokladnie nie wiem ale ma to cos wspolnego ze swiadomoscia, ktora doswiadcza
siebie w niezliczonych formach.

Jest jakas
> stala liczba dusz od poczatku ?

A co to jest poczatek? O jaki konkretnie poczatek Ci chodzi? Takie pojecia jak
poczatek czy koniec maja sens jesli bierzemy jakis konkretny proces (wtedy jest
jego poczatek i koniec), ale samo doswiadczenie po prostu jest (tu i teraz).

Pomyslcie o wszystkich osobach ktore
> kiedykolwiek zmarly. Niewielka ich liczba sie oswiecila, wiec wiekszosc musi
> sie reinkarnowac dalej.

Skad takie przekonanie?

Jesli przybywa mniej ludzi, niz umiera, co z tymi dla
> ktorych nie starczy cial ? Jesli przybywa wiecej ludzi, niz umiera, skad
> dodatkowe dusze dla nadwyzek cial ?

Tego nie wiem, ale pomysly jakie przychodza mi do glowy to: kosmos jest
ogromny, a wiec i potencjalna ilosc bytow ktore moga tu przybywac niezliczona,
krolestwo zwierzat tez przeogromne. A moze nawet jedna dusza potrafi dzielic
sie na dwie? Ale to tylko domysly.

Kazdy sie reinkarnuje w trymiga po smierci,
>
> czy czeka sobie w jakiejs poczekalni ?"

W trymiga to raczej nie, bo musi sie jeszcze do tego odpowiednio przygotowac.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: she]

Swiadomosc w niezliczonych formach ? Chyba zliczonych, przynajmniej na tej
planecie. Podejrzewamy o nia pewna liczbe gatunkow zwierzecych oraz czlowieka.
Zdrowego, rzecz jasna.

Chodzi mi o poczatek wcielania sie. Kazdy mial przeciez kiedys to pierwsze
wcielenie. Byla jakas liczba startowa ? Adam i Ewa ? Pierwszy malpi przodek,
ktory nagle odkryl swe Ja ?

Zdaje sie, ze czlowiek oswiecony uwalnia sie od kregu narodzin i smierci i nie
musi sie juz inkarnowac. Jesli zas musi, to rosnie nam liczba chetnych do
wcielenia.

Hm, czyli skoro ludzi na Ziemi coraz wiecej i wiecej, dusze dowozone sa z
innych planet ? Albo przychodza od zwierzat ? No nie, jak jeszcze wmieszamy w
to krolestwo zwierzat, rachunek wyjdzie nam iscie szalony. Liczebnie zwierzakow
jest przeciez wiecej niz nas. Dusza dzielaca sie na dwie - to mi jak ulal
pasuje do rozterek ludzi, ktorzy dumaja nad zagadka blizniakow jednojajowych :)

[Gość: Hubert]

> Swiadomosc w niezliczonych formach ? Chyba zliczonych, przynajmniej na tej
> planecie. Podejrzewamy o nia pewna liczbe gatunkow zwierzecych oraz
czlowieka.
> Zdrowego, rzecz jasna.

Zliczona czy niezliczona. W kazdym razie duzo.

> Chodzi mi o poczatek wcielania sie. Kazdy mial przeciez kiedys to pierwsze
> wcielenie. Byla jakas liczba startowa ? Adam i Ewa ? Pierwszy malpi przodek,
> ktory nagle odkryl swe Ja ?

Zgodnie z teoria reinkarnacji zwierzeta tez sie wcielaja zycie za zyciem (maja
dusze). Co bylo pierwsze? Trudno powiedziec. Moze atom, ktory potem polaczyl
sie w czasteczke?

> Zdaje sie, ze czlowiek oswiecony uwalnia sie od kregu narodzin i smierci i
nie
> musi sie juz inkarnowac. Jesli zas musi, to rosnie nam liczba chetnych do
> wcielenia.

Podobno jak plotka glosi, oswieceni moga ale nie musza sie wcielac dalej w
ciele czlowieka. Nie wiem jednak jak to jest naprawde.
Mysle jednak ze na pewno czlowiek nie jest kresem ewolucji i gdzies sie dalej
idzie jak sie doswiadczy wszystkiego, co najwazniejsze dla zycia czlowieka.

> Hm, czyli skoro ludzi na Ziemi coraz wiecej i wiecej, dusze dowozone sa z
> innych planet ? Albo przychodza od zwierzat ? No nie, jak jeszcze wmieszamy w
> to krolestwo zwierzat, rachunek wyjdzie nam iscie szalony. Liczebnie
zwierzakow
> jest przeciez wiecej niz nas. Dusza dzielaca sie na dwie - to mi jak ulal
> pasuje do rozterek ludzi, ktorzy dumaja nad zagadka blizniakow
jednojajowych :)

Jakich rozterek?

Pozdrawiam Hubert

[Gość: she]

Twoje odpowiedzi sa naprawde tak ogolnikowe, niejednoznaczne i zwodnicze, ze
rezygnuje z zadawania dalszych pytan. Zwlaszcza otrzepalo mnie przy
tym "dzieleniu sie duszy". Paczkowanie jakie, czy co ?

:-)

[Gość: Hubert]

Nie wypowiadam sie jako ekspert. Tez zadaje sobie podobne pytania i probuje
odpowiadac sobie.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: dzika]

Podobno poprzez hipnoze mozna poznac swoje poprzednie wcielenia i dotrzec do
wczesniejszych zyc. Taka hipnoze stosuje sie jesli czlowiek w terazniejszym
zyciu ma problemy, ktore prawdopodobnie wiaza sie i ciagna juz z poprzednich
zyc.

[Gość: she]

Wiem - tylko, jaka gwarancja, ze te przywolane podczas hipnozy "wspomnienia" to
istotnie echa przeszlych wcielen, a nie produkt fantazji podparty np.
przeczytanymi ksiazkami, obejrzanymi filmami itd. ? Jak nam sie cos sni, to
przeciez po przebudzeniu wiemy ze to nie dzialo sie naprawde, chocby nie wiem
jak bylo przekonujace :)

[hubkulik]

Ja cos takiego sobie robilem (regresing) i do dzis nie jestem pewien czy to nie
wytwor mojej wyobrazni. Ale pomoglo i pozwolilo wyjasnic pewne sprawy, z
ktorymi mialem klopot.

Pozdrawiam Hubert

[hubkulik]

Poprzez hipnoze i poprzez regresing (wszystko pamietasz i robisz to swiadomie).

Pozdrawiam Hubert

[rena11]

Podobno w naszych zyciach zawsze wystepuja te same dusze tylko w innych
wcieleniach. Ci ktorzy uczynili nam krzywde w poprzednim zyciu, np. pozbawili
nas zycia, musza nam go dac w przyszlym, czyli staja sie naszymi rodzicami. I
jak to sie ma do teorii "pokuty i wcielen nizszego rzedu, np. zwierzat".

[Gość: she]

No ale to jest przeciez bledne kolo - ja kogos skrzywdze, wcielenie pozniej on
mnie, potem znow ja jego itd. Kazdy kto teraz cierpi, dostaje za swoje bo w
zeszlym zyciu staral sie przetrwac ? Wiadomo jaki jest swiat, czasami po prostu
masz wybor - albo twoje dobro, albo cudze. Czyli jak wybiore swoje, mam za to
potem placic ? Chyba w nieskonczonosc, swiat bowiem nie zapowiada sie lepszy.

Sadze ze ta doktryna zwyczajnie ma za zadanie naklonic ludzi, aby mieli umiar w
niszczeniu bliznich. Poniewaz grzeczne i lagodne proszenie nie skutkuje,
wymyslono system reinkarnacji zeby straszyc potencjalnymi konsekwencjami w
domniemanym przyszlym zyciu. A zarazem usprawiedliwiac np. system kastowy,
gdzie kazdy ma znac swoje miejsce. Urodziles sie szarakiem, umrzesz szarakiem
bo taka twoja karma. W sumie jest to takie stawianie na egoizm czlowieka -
czlowieku, zastanow sie co robisz, bo jak kogos skrzywdzisz, zaszkodzisz tez
sam sobie :) Nie wiem, moze bardziej to skuteczne niz nawolywanie od 2000 lat
do milosci blizniego. A moze nie.

[rena11]

nie musisz go krzywdzic- masz wybor. Jesli go nie skrzywdzisz- zostaniesz
nagrodzony. Ty masz wybor zawsze.

Zgadzam sie z Toba co do "zadania tej doktryny". Zreszta jest ona nie pierwsza
w historii. Religia chrzescijanska takze uwaza za najwyzsze dobro chronic zycie
ludzkie.

[Gość: she]

Wlasnie z tym wyborem jest problem. Jestes pewna ze zawsze go mam ? A jesli
zrezygnowanie ze zrobienia komus krzywdy spowoduje ze to ja bede pokrzywdzona ?
Czyja krzywda jest wazniejsza i czyje zycie ? Co to za moralnosc chronic zycie
cudzym kosztem...

Guzik mam, nie wybor ;-)

[rena11]

No coz jesli jestes za "oko za oko, zab za zab" to rzeczywiscie nie masz. Ale
to wlasnie jest Twoj wybor. Poza tym Hubert ma racje. Istnieje
jeszcze "przebaczenie".

[hubkulik]

>A jesli
> zrezygnowanie ze zrobienia komus krzywdy spowoduje ze to ja bede
>pokrzywdzona ?

W jakim przypadku?
I co pokrzywdzonego bedzie w Tobie?

Pozdrawiam Hubert

[Gość: Hubert]

Jest wyjscie z blednego kola.
Dzieje sie to poprzez wybaczenie.

Pozdrawiam Hubert