Kosciol-spowiedz

[Gość: Andrzej]

wlasciewie masz racje. w czasie mszy jest zal za grzechy i zadoscuczynienie.
jezeli ja zaluje za moje grzechy i postanawiam sie poprawic!!! to nie musi byc
w kosciele ani przed ksiedzem, to jest dla mnie i dla calej ludzkosci, ze
jestem czysty!!! (a nie dla ksiedza)

[Gość: cezar]

Przecież nikt jej nie każe brać ślubu kościelnego. Może też zmienić wyznanie (o
ile jakieś ma). Są wyznania chrześcijańskie gdzie spowiedź taka jak u nas nie
jest praktykowana. Natomiast jeżeli ktoś świadomie jest katolikiem, to winien
przestrzegać reguł go obowiązujących. Francja - najstarsza córa Kościoła - już
dawno stała się córą lekko wyrodną, dlatego stawianie za przykład obyczajów
tamtejszych jest cokolwiek nie na miejscu. Poza tym co kraj to obyczaj. Nie
musimy, ani nie możemy we wszystkim naśladować Francji czy Niemiec. Mamy swoje.
Wcale nie gorsze.

[Gość: begot]

Moja droga koleżanko też jrestem za tym co powiedziałaś . Jest coś takiego jak
kac moralny , ale nie zawsze musi być zakończony spowiedzią . Spotkało mnie
ostatnio bardzo miłe i ciekawe przeżycie . Pawien czas spędzałem w towarzystwie
bardzo miłej osoby o imieniu HELENA , poczodzi ona z małej miejscowości .
Zastanawiała się właśnie na temat , jak będzie wygladała jej spowiedż po
powrocie do domujeżeli ksiądza jest dobrym znajomym rodziny. .Po pewnym czasie
zadzwoniłem do niej z zapytaniem co z tą spowiedzią . Usłyszałem coś bardzo
miłego jak mogę iść do spowiedzi jak ja niczego nie żałuję a to jest chyba
jeden z głównych punktów aby spowiedż miała sens i była ważna .. Jeżeli ktoś
chciałby porozmawiać ze mną na podobne tematy. mój badres begoto2.pl

HEJ PSEUDOKATOLICY

[Gość: fidel]

Czy wy spowiadzacie się też z nienawiści do Żydów, gejów i innych dla was
odmieńców. Jak możecie chodzić do spowiedzi do kogoś kto tak nienawidzi Żydów,
czyli także ukochanego Chrystusa, dlaczego ciągle wierzycie w te brednie, ktoś
przekształcił ewangelie, aby wami kierować, wiekszość ważniejszych fragmentów
ukrył, a wy ciagle swoje, opamiętajcie się i zarządajcie prawdy, a nie tkwijcie
w tej ciemnocie, bo nie róznicie sie wiele od sredniowiecznych ikwizytorów

Jaka to charakterystyczna,Tomku,dla ślepo i....

[Gość: heretyk]

...nierozumnie wierzących pseudoargumentacja. Reagujecie histerycznie na każdą
racjonalną wypowiedź na temat religii i ( nie daj Boże) kościoła. Stanowisko
nie tchnące zachwytem nad tzw. wartościami nazywacie...agresją ( a co mniej
lotni wręcz walką z kościołem ) Przypomina mi to dowcip o opowiadaniu dowcipów:
Jeżeli ktoś opowiada dowcip o kopnięciu Szweda w tyłek, to jest to dowcip o
kopnięciu Szweda w tyłek
Jeżeli opowiada się dowcip o kopnięciu Amerykanina w tyłek to jest to dowcip o
kopnięciu Amerykanina w tyłek.
Jeżeli natomiast ktoś opowiada dowcip o kopnięciu Żyda w tyłek to jest antysemitą.
Za Boga nie widzę w swojej wypowiedzi krzty agresji ani tym bardziej krytyki. Po
prostu przedstawiam swój pogląd na źródło "mistycznych" przeżyć związanych
z wykonywaniem różnych ( nie tylko chrześcijańskich) rytuałów. Jest nim zawsze
mózg człowieka i nie ma to nic wspólnego z tym czy dany rytuał jest faktycznie
wzniosły,czy też ochydny.
Ważne jest jedynie to czy dany osobnik wierzy we wzniosłość np kanibalizmuczy
ofiary z ludzi. Jest to tylko kwestia wiary lub jej braku.

Bede wdzieczny za ujawnienie prawdziwego

[Gość: Leszek]

tekstu Ewngelii "ktore ktos przeksztalcil". Ufam, ze masz w tej mierze jakies
miarodajne ustalenia. Pewnosc siebie, z jaka o tym informujesz, swiadczylaby, ze
masz

[Gość: Dona]

An!Nie rozumię ....to proste,idę do spowiedzi żeby się wyspowiadać z grzechów
jakie popełniłam,a nie żeby kłamać,to mnie oczyszcza i czuję się wtedy
dobrze,spokojnie że jestem czysta,robię to dla siebie bo mam taką potrzebę,to
wszystko.To co Ty opisujesz,wynika z nieuczciwośći wobec siebie samej i
konieczności w danej sytuacji.Współczuję takim osobom :-(((
Pozdrawiam

[Gość: tutek]

Nikt nikogo nie zmusza do bycia katolikiem i spowadania sie. Śluby kościelne
też nie są obowiązkowe. Więc nie widze problemu. WOLNOŚĆ WYBORU - możesz być
katolikiem a jeśli ci to nie odpowiada szukasz czegoś lepszego- PROSTE.
Ps
a jak ktoś łazi do spowiedzi i kłamie to znaczy że zachowuje się jak gnojek

[Gość: remek]

LUDZIE TROCHE AUTENTYCZNOŚCI W ŻYCIU. Przestałem być jakiś czas temu katolikiem
i mówie to otwarcie (nie ściemniam, że słabo wierzący, albo wierzący
niepraktykujący) i nie chodze bezsensu do spowiedzi żeby kłamać. Nie
odpowiadały mi zasady tej religi więc się rozstaliśmy.

[Gość: gogo]

TUTEK P I Ę K N I E hahahahaha -takich gnojków jest 98 % [fajnie i czysto]
a zobacz ile gnoju jest wśród kleru - nie chcę być muchą ten smród jest nie do
zniesienia.

pozdrawiam

[hubkulik]

Spowiedz zostala jak sadze pomyslana jako oczyszczanie sie z win, grzechow,
slabosci, po to, by byc wolnym od obciazen, niewinnym, a przez otwartym na
rozne piekne doswiadczenia jak milosc itp. Obecnie jednak sa metody, ktore sa
IMO duzo skuteczniejsze, np. psychoterapia.
Pamietam ze jak chodzilem do spowiedzi, to czulem sie po niej lekki i czysty.
Problem w tym, ze nie docieralem do korzeni mych problemow i nastepnym razem
wracalem z tymi samymi grzechami.
Co do stresu jaki ludzie czuja, gdy sie rozmawia na te tematy, to mysle, ze
jedna z przyczyn moga byc zawarte w podswiadomosci przekonania nt. tego, co sie
z czlowiekiem dzieje gdy nie chodzi do spowiedzi, albo po prostu po wywolaniu
tematu spowiedzi automatyczne kierowanie sie na ta czesc siebie ktora czuje sie
za cos winna (czyli nieprzyjemne uczucia, ktore lepiej dla wielu tlumic).

Pozdrawiam Hubert.

[Gość: Leszek]

O spowiedzi nie mowi sie juz dzis "sakrament pokuty", lecz "sakrament
pojednania". To nie jest kozetka psychoterapeuty, lecz miejsce, gdzie jednamy
sie z najlepszym Ojcem za posrednictwem ULOMNEGO czlowieka, ktory od Chrystusa
dostal mandat: "Ktorym odpuscicie grzechy, sa im odpuszczone". A ze grzesze
znowu? Czlowiek nie jest aniolem i do smierci bedzie grzeszyc. bog to
przewidzial. To jest wlasnie tajemnica Milosierdzia Bozego

[hubkulik]

Ja tam ulomny nie jestem. Szczegolnie jak jestem w jednosci z Bogiem.
Moje ulomne ego to nie ja. Moja prawdziwa boska, doskonala natura to ja.
A to, ze jestem dzieckiem Boga, oznacza ze w gruncie rzeczy jestem dobry i
niewinny. Tak jak Ty.
Jaki jest sens spowiedzi skoro i tak sie zaklada, ze bedzie sie grzeszyc do
konca zycia?
Oczywiscie konfesjonal to nie kozetka. Niemniej jednak do obu miejsc ludzie
przychodza po to, by sie oczyscic z "brudow" wewnetrznych.
Bog nie przewiduje, ze czlowiek bedzie grzeszyl do konca zycia. To IMO
przewiduje tak Kosciol, by utrzymac owieczki w swej (nie boskiej)
owczarni. Co zrobi czlowiek, ktory przestanie grzeszyc, chociazby przez 1 rok?
Skoro musi chodzic do spowiedzi raz w roku, to znajdzie sie w sytuacji
absurdalnej: raz do roku musi pojsc do spowiedzi, jak nie pojdzie to zgrzeszy.
Z czym jednak ma tam pojsc skoro nie zgrzeszyl? Jak pojdzie - to bedzie musial
sklamac, bo nie zgrzeszyl, albo bedzie musial zachowac milczenie a to nie
spowiedz. Jak nie pojdzie to zgrzeszy - bo nie poszedl.
Nie sadze zeby Bog chcial zeby czlowiek grzeszyl do konca zycia i ze to
przewidzial. Tajemnica Bozej Milosci jest to, ze mozna prowadzic czyste, dobre
zycie w jednosci z Bogiem, w ktorym spowiedz nie jest juz do niczego potrzebna!
A przynajmniej mozna do tego stopniowo dazyc i oczyszczac sie stopniowo moca
Bozej Milosci i Przebaczenia.
Pojednac sie z Bogiem mozna tylko we wlasnym sercu. Miejsca zewnetrzne nie maja
juz tak istotnego znaczenia, chyba ze rytualne (umowne). Moge pojsc do lasu na
spacer i tam tez pojednac sie z Bogiem. Albo porozmawiac z czlowiekiem, ktorego
skrzywdzilem, wynagrodzic mu krzywdy i uzyskac przebaczenie - i w ten sposob
pojednac sie z Bogiem:)

Pozdrawiam Hubert

[neutrino7]

Dyskusja na temat spowiedzi i jej wymiaru i generalnie sensu toczy sie jak widze
juz od kilku dni i zbyt duzo nowego nie wnosi. Jedni prowokacyjnie i obelzywie
wypowiadaja sie jak nie o samym katolicyzmie to w ogole o wierze nie podajac
zadnych obiektywnie sensownych argumentow albo tez argumentuja bardzo
ogolnikowo. Inni natomiast przedstawiaja konkretna wiedze oparta na
autentycznych danych ( dokumenty Soboru II, katechizm kosciola katolickiego,
prawo kanoniczne) lub opowiadaja o swoich przezyciach co tez zaliczyc moge do
autentycznych informacji lecz o charakterze subiektywnym ( niemniej jednak ze
wzgledu na tematyke wiary poruszana w tej dyskusji maja one duza wartosc
aksjologiczna ).
Wstepem do rozwazan dotyczacych kazdego problemu wiary. Sensu i celu istnienia
czlowieka az do tematyki spowiedzi powinno byc zastanowienie sie o co wlasciwie
nam w tym wszystkim chodzi.
Czlowiek z powodu ograniczonego czasu tendencyjnie upraszcza swoje mysli, swoje
uczucia. Tego wymaga szybkosc dzialania i myslenia. Szczegolowa analiza i
wziecie wszystkich dostepnych danych pod uwage , uwzglednienie wszystkich
mozliwych do poznania czynnikow wplywajacych na rozwazany problem zajeloby zbyt
duzo czasu. Ponadto rodzi sie pytanie czy jest w ogole mozliwe poznanie
wszystkich czynnikow na raz i wziecie ich pod uwage. Wobec hipotetycznej
nieskonczonosci zaleznosci w otaczajacej nas rzeczywistosci zalozmy ze nie jest
to wykonalne. Tak wiec pewne uogolnienie wydaje sie uzasadnione. Trzeba jednak
zachowac sie ostroznie i nie wykraczac poza pewna granice. Granica ta jest
zachowanie sensu w tym co sie robi.
Po tym pewnie zbyt dlugim wstepie zastanowmy sie jaki jest sens spowiedzi.
Spowiedz jako sakrament z obrebie religii katolickiej jest uksztaltowana w
sposob laczacy zarowno elementy czysto technicznego formalizmu z elementami
bardzo nieuchwytnymi, czysto duchowymi i mentalymi. Z zalozenia celem spowiedzi
jest doskonalenie sie czlowieka ( bardzo ogolnie mowiac). Mowiac bardziej
szczegolowo, czlowiek przez sakrament powiedzi ma sznse uzyskania rozgrzeszenia
dzieki milosci bozej. Dokonuje sie to wylacznie jezeli czlowiek spelni
przeslanki okreslone w doktrynie kosciola katolickiego. Po co sa te wszystkie
przeslanki? Czy te wszystkie wymagania sa potrzebne? Wiele osob ma powazne
watpliwosci. Dlaczego tak to wszystko formalizowac? Dlaczego kosciol nie
dostosuje sie do liberalnego spoleczenstwa? Dlaczego nie zrezygnuje z pewnych
niewygodnych wymagan a nie pozostawi te elementy ktore sie kojarza przyjemnie,
sa odbierane jako estetyczny element w zyciu? Mysle ze takie to wlasnie pytania
bardziej swiadomie lub mniej przeplataja sie w tej dyskucji. Aby zrozumiec sens
tych wymagan trzeba by bylo dokladnie zapoznac sie z wieloma tekstami Kosciola,
z tekstami swieckimi dotyczacymi wiary oraz pracami psychologicznymi dotyczacymi
istoty psychiki czlowieka. Warto tez by bylo zapoznac sie z glownymi trendami w
filozofii gdyz bez takiego przygotowania powiem wprost uchwycenie problemu i nie
uleganie propagandzie jest bardzo bardzo trudne co nie znaczy niemozliwe (
zawsze zostaje cos takiego co cie nazywa zdrowym rozsadkiem i zlotym srodkiem co
prawda sa to pojecia nieostre i abstrakcyjne ale kazdy wie o co chodzi i do
takiego modelowego zachowania trzeba dazyc no o ile celem jest dazenie do czegos
lepszego, prawda i dobro czyli wartosci uwazane za podstawowe). Ze wzgledu
jednak na brak czasu i w wiekszosci poprostu lenistwo i ignorancje
spoleczenstwo jako takie nie zapoznaje sie z ta ogromna iloscia informacji lecz
na podstawie bardzo zakrojonego i subiektywnego zbioru danych wydaje
nieprzemyslane osady na temat spowiedzi i innych elementow wiary jak i samej
wiary i istnienia Boga.
Celem wprowadzania elementow formalnych jest zaprowadzenie pewnego porzadku,
zorganizowanie penych czynnosci w sposob jasny i przejrzysty. Takie sa
zalozenia. Zawsze jednak przy czynnosciach formalnych slabym ogniwem jest
czlowiek i to czy ten czlowiek bedzie realizowal czynnosci formalne ze
swiadomoscia ich celu czy tylko i wylacznie trzymal sie foralizmu zalezy
wylacznie od niego. Kazde przepisy i zasady moga albo spelniac swoje cele albo
tez powodowac ze zamiast polepszac organizacje to tylko ja pogorszy. To chyba
zrozumiale.
Oprocz elementow formalnych w spowiedzi mamy doczynienia z wymaganiami
dotyczacymi duchowosci czlowieka, jego nastawienia i psychicznego podejscia.
Stanowia one o istocie spowiedzi, sa jej sensem.
Przy zalozeniu ze spowiedz jest czynnoscia o wymiarze materialno-duchowym ktora
to jest przeznaczona dla katolikow i wiarze sie z ich wiara traca sens pytania
dotyczace jej sensu zadawane przez osoby niewierzace. Jezeli ktos zaklada, ze
Boga niema i niewierzy w sens religii to nie potrzebuje dyskutowac na ten temat.
Tak powinno byc w teorii lecz skoro ktos dyskutuje to raczej ma jakies
watpliwosci lub proboje przekonac kogos do swojej racji gdyz w ten sposob
potwierdza swoje wybory i swoje przekonania. Jest to jak najbardziej naturalne
zachowanie i swiadomie lub nieswiadomie wszyscy sie tak zachowujemy.
Religia katolicka i jej zasady maja na celu doskonalenie sie czlowieka zarowno w
wymiarze ziemskim jak i tym w ktorzy wierza katolicy czyli czysto duchowym,
niematerialnym. W tej dyskusji czesto padalo pytanie o obowiazek i zmuszanie
niejako do spowiedzi bo inaczej niemozna przyjac komunii. W istocie takie
pytania maja sens jedynie jezeli analizuje sie sytuacje i te wymogi bez brania
pod uwage sensu komunii, jej znaczenia. Komunia jest aktem czystosci, aktem
duchowym symbolizowanym przez pewien uksztaltowany rytual. Bez przezycia
wewnetrznego i wiary jest tylko zbiorem czynnosci materialnych i niczym wiecej.
Podobnie jest ze spowiedzia. Spowiedz nabiera sensu dopiero jezeli widzimy jej
cel, czyli doskonalenie sie czlowieka. Z zalozenia otworzenie sie przed innym
czlowiekiem i wyznanie mu swoich slabosci i bledow a przede wszystkim sam fakt
przyznania sie przed samym soba do tego ze sie mylilo i ze sie zle postapilo
stanowi stanowi podstawe do zalu i checi poprawy. Jak kilka osob zauwazylo takie
przyznanie sie przed samym soba niejest az tak skuteczne jezeli chodzi o
skutecznosc wynikow postanowienia poprawy. Maja raacje ci ktorzy mowia ze czesto
ksieza nie sa dostatecznie przygotowani do rozmowy z czlowiekiem ktory oczekuje
pewnego zrozumienia i niejako rozwiazania problemow. Ale tez maja racje ci
ktorzy widza ze ksiadz jest tez czlowiekiem i ze sam moze miec problemy ze soba,
moze ulegac pokusom i ze tez niejest doskonaly. W naturze czlowieka jest latwosc
usprawiedliwiania siebie i problem z usprwiedliwianiem ludzi ktorzy oceniaja nas
krytycznie.
Jezeli ktos nie wierzy w sens spowiedzi to nie musi do niej przystepowac, nie
musi brac slubu koscielnego poniewaz slub jest przezyciem duchowym ubranym w
bardzo ladna forme materialna. A jezeli zalezy komus na tej wlasnie otoczce to
moze sobie zbudowac makiete kosciola lub cos w tym stylu, wynajac aktora zamiast
ksiedza.. na video bedize wygladalo tak samo :), bo skoro sie oszukiwac to moze
tylko siebie a nie mieszac w to innych ktorzy maja swoja wiare swoje przekonania
:) ( to tak tylko z przymrozeniem oka propozycja)
Coz ta wypowiedz chetnie bym poprowadzil jeszcze dalej ale brak czasu mi na to
niepozwala. Jezeli ktos interesuje sie problemem glebiej i rzeczywiscie chce go
zrozumiec polecam strone "opoki" a jezeli ktos woli ksztaltowac swoj
swiatopoglad i oceny wylacznie na ogolnikach i stereotypach to coz zabronic
niemoge:) wolna wola. Mam jednak nadzieje ze madrosc kiedys zdominuje
ignorancje. Pozdrawiam Forumowiczow.

[mroofka2]

po co Kościół daje nakaz chodzenia do spowiedzi???Po to, by na bieżąco
kontrolować soich wiernych-poddanych, by co jakis czas mieć świeże ciekawe,
interesujące informacje ...tragedia!!!!dlatego tak sie dzieje, ze coraz mniej
mamy praktykujących...chociaż składa się na to mnóstwo innych rzeczy związanych
z instytucja Koścoła.Jeśli chodzi o moich znajomych to nikt nie chodzi do
Kościoła oprócz świąt, bo wtedy "wypada", ale to też są wyjątki, więc tym
bardziej nikt sie nie spowiada.To co zaobserwowałam, że pokolenie moich
dziadków chodzi regularnie do Koscioła i znacznie mniejsza część pokolenia
moich rodziców.

[Gość: Ewa]

Ojej...ja tu widzę przede wszystkim niezrozumienie tematu.
nie znasz nikogo, kto by do spowiediz chodził? dziwne. zastanawiające.
przerażające. Bo jeśli ktoś uważa się za katolika, identyfikuje się ze swoją
wiarą, to ignorowanie tak ważnego Sakramentu jest bluxnierstwem.

A propos "obowiązkowej" spowiedzi przed ślubem. Primo, ślub nie jest ot sobie
taką ceremonią, czymś zewnętrznym. Ślub, ceremonia, jest symbol Chrystusa
łączącego dwoje ludzi, to jest wymiar zewnętrzny. Żeby zjednoczyć się ze sobą,
musza żyć w jedności z Chrystusem, a jak ma się to dokonać bez Sakramentu
Pojednania?

i kolejny aspekt-"opowiadanie księdzu swojego życia". Brak mi słów po prostu.
To nie jest gadka z księdzem, to jest spotkanie z Bogiem.

Na koniec dodam, że nie ejstem nawiedzoną dewotką. Nie. Należę do
duszpasterstwa dominikańskiego(polecam gorąco dominikanów w ogóle, niesamowicie
wykształceni, potrafią sensownie mówić, w przeciwieństwie do wielu "zwykłych",
choć nie wszystkich, księży). Mam wielu znajomych ateistów. Brata niewierzącego
bardzo(niedawno został chrzestnym, ale do spowiedzi nie poszedł). Po prostuu
wydaje mi się, że warto na Kościół spojrzeć z innej strony, nż jako na
instytucję biurokratyczną.

Przygotowanie ksiedza!!

[Gość: An]

"i kolejny aspekt-"opowiadanie księdzu swojego życia". Brak mi słów po prostu.
To nie jest gadka z księdzem, to jest spotkanie z Bogiem."

Niestety jednak ksiadz to tylko ksiadz i czesto brak mu jakiejkolwiek boskosci.
Znalam roznych ksiezy, tak jak znam roznych ludzi, jednym moglabym powiedziec o
swoich sekretach i prywatnych sprawach, innym nigdy.

Wlasnie co mnie jeszcze zastanawia i nikt mi jak do tej pory nie odpowiedzial
to pytanie, czy ksieza maja jakies psychologiczne/jakiekolwiek przygotowanie do
prowadzenia spowiedzi? Bo jak juz byla mowa i porownanie do psychoanalityka,
taki czlowiek, ktory ma u spowiadajacego sie wielki autorytet ma tez na niego
duzy wplyw - jego dzialania powinny byc calkowicie swiadome i ukierunkowane. A
do tego powinien miec jakies podstawy psychologii (wiem to, ostatnich kilka dni
spedzilam na crash-curs psychologii i komunikacji spolecznej, czlowiekiem mozna
naprawde bardzo zamanipuliowac, nawet calkowicie nieswiadomie).

Jeszcze taka historyjka - opowiedziala mi ja kolezanka, z ktora tez rozmawialam
na ten temat (interesowal mnie juz od dawna, dyskusja na forum troche mi
rozjasnila pojecie na ten temat). Kolezanka byla w malym kosciolku gdzies na
wsi na mszy, w czasie mszy byla tez spowiedz. Masz sie odbywala, ktostam sie
spowiadal i nagle ksiadz z konfesjonalu na cale gardlo (byla to mala wies -
wszyscy sie znaja): "JAKIE FILMY OGLADALAS?????"

:)))) Bardzo mi sie historyjka podobala i wlasnie przez nia zadalam to pytanie.
I jeszcze cos - co zobowiazuje ksiedza do zachowania tajemnicy??

[grrrrw]

gdyby boskosc ksiedza miała jakies w sakramentach znaczenie, to miałabym
powazne problemy z ochrzczeniem dziecka i wiara w eucharystie. Ostatecznie
zwyczajny człowiek, zwyczajna woda...

[Gość: Adriano]

a ja chodze do spowiedzi, bo po prostu kocham Jezusa...jest wiele rzeczy, które
mi sie w kościele jako organizacji nie podobają...ale nie robie tego dla
organizacji tylko dla mojego Pana i Zbawiciela..nie jestem zadnym fanatykiem..a
normalnym zwykłym studentem dziennikarstwa...Jezusa traktuje jako
przyjaciela..i tu sprawa jest prosta jesli zrobimy cos co sie nie podoba
naszemu przyjacielowi to musimy go przeprosic, wytłumaczyc sie...zmienic by
relacje miedzy nami były lepsze..z Bogiem jest tak samo..kapłan to jedynie
symbol tak jak i konfesjonał...kazdy sakrament (a tym jest spowiedź) jest po
prostu blizszym poznaniem Boga...sakramenty to sfera "intymna" w duchowości
chrześcijańskiej..najwyzszy stopien wtajemniczenia....czy potrzebny??wg mnie
tak..ale spowiedź powinna być tylko dla tych którzy jej
chca...nieobowiazkowa...tak jak i wiara jest nieobowiazkowa..rozwiaznia
francuskie niekoniecznie musza byc złe...ja osobiscie potrzebuje(choc nie jest
to dla mnie łatwe) spowiedzi indywidualnej....ale wg mnie forma spowiedzi
powinna byc dopasowana do indywiualnych potrzeb wierzacego bo kazdy ma inne
sumienie....jednakze stosujac to rozdrobnienie nie neguje ogolnego sensu
istnienia spowiedzi....wg mnie powinna byc zreformowana...

[Gość: m.]

znam osoby,ktore czesto chodza do spowiedzi i daje im to oczyszczenie.ja sama
jestem protestantka i u mnie w Kosciele spowiedzi nie ma. nie czuje sie z tym
zle,wprost przeciwnie,uwazam,ze zywy kontakt z Bogiem jest wazniejszy,niz
posrednictwo,kogos,kto nawet nie zawsze sluzy Panu. oczyszczene zapewnia mi
modlitwa i pokuta.i tak jest w porzadku.<><

Ostatni raz u spowiedzi byłem 17 lat temu

[Gość: J.Ch.]

po stempelek do bierzmowania - więcej grzechów nie pamiętam.

Zródła wiedzy

[Gość: spowiadam się]

Najlepszym źródłem wiedzy na temat tego, czym jest spowiedź i w ogóle ta bardzo dziwna religia, do
której wszyscy się przyznają, ale zdaniem forumowiczów nikt nie wyznaje - jest oczywiście zbiór 4
ewangelii.
Jeśli spróbujesz poczytać - najlepiej z jakimś opracowaniem krytycznym, obrazkami i mapkami, to
może się uda Ci zorientować w czym rzecz.
Nie byłbym taki w ogóle krytyczny w stosunku do polskiego katolicyzmu, bo w ogóle ludzie potrafią być
bardzo dziwni i zachowywać się nieciekawie. Mnie na przykład raziła para japońskich turystów, która w
czasie mszy w Notre Dame w Paryżu spożywała kanapki nie przejmując się otoczeniem.
W ogóle sądzę, że religia jest dla ludzi wierzących w nią, a nie dla pozostałych, oraz że w okresie gdy
żyje się łatwiej i rozwija konsumpcja, wierzących ubywa ponieważ wiara nie należy do rzeczy łatwych i
wymaga dodatkowych wysiłków. Na przykład udziału w niedzielnej mszy lub odmawiania sobie różnych
rzeczy - na przykład mięsa w piątek.
W wielu krajach te głupie przepisy zostały złagodzone i uproszczone, ponieważ lokalne Kościoły
wychodzą ze słusznego założenia, że na siłę pewnych rzeczy nie da się robić i jeśli ktoś nie chce, to
jego sprawa. Jeśli się wierzy w Boga i w pana Jezusa, to się robi pewne rzeczy dla Niego, a innych się
nie robi. Podobnie, jeśli szanujesz kogoś, to robisz dla niego pewne rzeczy, któryś inaczej byś nie robił.
Oczywiście musisz mieć przekonanie, że ten ktoś istnieje, że coś dla Ciebie znaczy i wtedy możesz na
przykład wysłać do niego życzenia świąteczne czy kupić mu prezent. Jeśli jesteś pewien, że ten ktoś nie
istnieje, albo że Twój prezent wyrzuci do śmieci, to go raczej ie będziesz uszczęśliwiać.
Zatem więc na różne ceremoniały, obrzędy i obyczaje można patrzeć z zewnątrz, ale wtedy nie mają
one żandego sensu i chyba nie warto się nad nimi zastanawiać, albo swój sens życia kształtujesz w
zależności od swojej wiary i wtedy możesz wykonywać pewne gesty lub działania, które wcześniej
wydawały się dziwne.
Więc moja rada byłaby taka - nie przejmuj się spowiedzią i w ogóle religią, ludzie na ogół robią rzeczy
dla innych niezrozumiałe. Jeśli nastomiast chcecz zrozumieć na czym w ogóle polega ta dziwna religia,
o której wszyscy na ogól wypowiadają się tak krytycznie, to najlepiej sięgnij do źródeł.

Pozdrowienia

[Gość: krz44]

No właśnie. Na spowiedź można spojrzeć z zewnątrz jako na dziwny (cokolwiek
sadomasochistyczny rytuał, w którym instytucja gwałci człowieka a on uprawia
ekshibicjonizm duchowy), ale tak można patrzeć na wszelkie rytuały religijne, a
nawet różne zachowania ludzkie - bo przecież jakże dziwna jest tak pokrewna
spowiedzi psychoterapia, gdyby na nią spojrzeć naiwnymi oczami cielątka.
Rytuał, gest, zachowanie ujrzane od wewnątrz religii czy - szerzej - jakiejś
kultury staje się zrozumiały. Tak jest ze spowiedzią. To jest w Kościele
katolickim forma sakramentu pokuty i pojednania. Jego istotą jest spotkanie z
Bogiem, podczas którego człowiek uznaje swoje grzechy, żałuje za nie i uzyskuje
przebaczenie. Sama spowiedź jest formą historyczną, zupełnie inaczej wygląda w
Kościele prawosławnym, a nie ma jej w większości Kościołów protestanckich. W
katolicyzmie też w różnych epokach wyglądała różnie.
Współcześnie spowiedź jako forma sakramentu pokuty przeżywa kryzys, ludzie nie
chcą wyznawać grzechów przed obcym człowiekiem, jakim jest ksiądz. To jednak
nie znaczy, ze spowiedź zanika. Sam widziałem długą kolejkę przed konfesjonałem
w katedrze św. Patryka na Manhattanie. Bywa jednak różnie traktowana w róznych
krajach. We Francji rzeczywiście bardzo mało ludzi się spowiada.
To jednak ciekawe, że ta niechęć do spowiedzi i wstyd w wyznawaniu grzechów
pojawiły się w naszej tak ekshibicjonistycznej epoce, gdy ludzie nie wstydzą
się opowiadać najbardzeij intymnych rzeczy nie tylko psychoanalitykowi, ale
nawet publicznie w telewizji. To jednak temat do innej refleksji.
W tej dyskusji pojawiło sie szereg głosów niechetnych spowiedzi. Jest w nich
wiele niezrozumienia, czym ona jest, ale tez wiele zranień, jkaich ludzie
doznali w konfesjonale. Niestety, wielu księży nie tylko nie wykazuje taktu,
ale często działa właściwie sprzecznie z zaleceniami katechizmu, który nakazuje
życzliwość wobec penitenta. To smutne. Często jednak bywa tak, że to my,
penitenci, jestesmy rogaci i nie chcemy uznać własnych win.
Na pewno nie ma sensu spowiedź traktowana jako pusty rytuał. Przecież
najważniejszym aktem w sakramencie pokuty i pojednania jest indywidualny żal za
grzechy, bez niego spowiedź jest zupełnie bezwartościowa. Ludzie, którzy idą do
spowiedzi po kartkę przed ślubem lub bierzmowaniem, zupełnie nie rozumieją, o
co w tym wszystkim chodzi i sa tchórzami, bo w takiej sytuacji powinni
powiedzieć: ja nie wierzę, albo nie rozumiem, nie jestem gotowy na ślub
kościelny i tyle. Dla kogo to robią? Dla cioci czy dla sąsiadek, żeby nie
plotkowały? Mówi się tyle złego o polskim katolicyzmie, a tak w istocie to jest
słabość i konformizm Polaków, którzy z jakiegoś powodu nie potrafią powiedzieć:
tak naprawdę to ja jestem poza Kościołem.
MOże forma spowiedzi zostanie zmieniona. Tak naprawdę jednak jej istota nie
mieści się w takiej czy innej architekturze konfesjonału. Żal za grzechy to
kwestia dojrzałości człowieka