Gość: .
IP: *.ip.WRO.Korbank.PL
21.03.05, 10:07
Śmierdząca sprawa
Poniedziałek, 21 marca 2005r.
Eksmitowana rodzina dewastuje kolejne mieszkanie,
a urzędnicy bezradnie rozkładają ręce
W kamienicy przy ulicy Przyjaźni zawsze panowały przyjacielskie stosunki
między sąsiadami. Do czasu. Miesiąc temu do budynku wprowadziła się rodzina
wyrzucona z mieszkania przy ulicy Tęczowej
Zdewastowali tamto lokum, teraz nasz budynek zamienią w ruderę! – załamuje
ręce Katarzyna Styś.
O eksmisji rodziny z mieszkania przy ulicy Tęczowej 6 pisaliśmy przed
miesiącem. Jeden z lokatorów, prawdopodobnie psychicznie chory mężczyzna,
przez lata znosił do domu śmieci. Hałdy odpadów sięgały sufitu. – Po
mieszkaniu biegały szczury wielkości kotów – powiedział nam wówczas komornik.
Sąsiedzi przez lata skarżyli się gminie na uciążliwych sąsiadów, narzekali na
przeraźliwy smród. To właśnie dewastacja mieszkania sprawiła, że sąd
zdecydował o eksmisji.
Boją się szczurów
Rodzinę przeniesiono do wyremontowanego mieszkania socjalnego przy ulicy
Przyjaźni. Kobieta z mężem i trójką dzieci oraz jej brat mieszkają tam od
miesiąca, a sąsiedzi już mają ich dosyć.
– Ten psychicznie chory człowiek codziennie znosi do domu worki ze śmieciami –
opowiada Katarzyna Styś. – Na klatce potwornie śmierdzi, czasami nie da się
tego wytrzymać. Wcześniej pod „ósemką” mieszkał porządny, starszy pan. U nas
zawsze było czysto i schludnie. Z przerażeniem czytaliśmy o eksmisji na
Tęczowej. Boimy się, że wkrótce u nas też pojawią się szczury.
Nie wyrzuci brata
Pani Katarzyna obawia się także o zdrowie swojego syna, który ma astmę i
alergię. Inni lokatorzy kamienicy narzekają na ciągłe hałasy. – Oni mieszkają
dokładnie nade mną – żali się Halina Leja. – Czasami w nocy słyszę takie
walenie o podłogę, że spać nie mogę. Na klatce tak śmierdzi, że ciągle
rozpylam jakieś perfumy, by zabić ten odór.
Postanowiliśmy odwiedzić eksmitowaną rodzinę. Drzwi otworzyła nam Grażyna
Bednarz, która z mężem i trójką dzieci zajmuje dwa pokoje w mieszkaniu. Od
psychicznie chorego brata oddzieliła się drzwiami, które zamyka na klucz. –
Nie chcę mieć z nim nic wspólnego. Brat znosi do domu śmieci, a ja nie mogę
nic na to poradzić. On jest głównym najemcą mieszkania i dlatego nie mogę go
wyrzucić. Brzydzę się go tak samo, jak inni. Sąsiedzi mają do mnie pretensje.
Ale to przecież nie moja wina! – mówi.
Spytaliśmy w magistracie, czy miasto zamierza spokojnie patrzeć, jak kolejne
mieszkanie jest dewastowane. Urzędnicy są jednak bezradni i zasłaniają się
prawem. – Eksmitowaliśmy tę rodzinę zgodnie z wyrokiem sądowym – mówi
Krystyna Paterek z Wydziału Lokali Mieszkalnych i Użytkowych Urzędu
Miejskiego we Wrocławiu. – Mamy obowiązek zapewniać wyremontowane lokale
socjalne eksmitowanym rodzinom. To sąd wydaje decyzję o przyznaniu takiego
mieszkania. Gmina jest jedynie wykonawcą wyroku i nie może odmówić przyznania
takiego lokalu.
W kolejce po eksmisję
W Wydziale Lokali Mieszkalnych i Użytkowych oczekuje 357 wyroków o eksmisję z
prawem do lokalu zastępczego. W tym:
159 z powództwa gminy, 95 z powództwa spółdzielni mieszkaniowych.
Katarzyna Tokarska - Słowo Polskie Gazeta Wrocławska
