Nie jestem supermama

[crazy14]

Jestem matką 19 letniej dziewczyny. Dotąd myślałam,że mamy dobry kontakt. Ale
córka kończąc szkołę średnią zaczęła być ogromnie zestresowana i nerwowa.
Szkoły nienawidzi, pomimo to ma świetne świadectwo, same piątki od góry do
dołu. Ma problemy z kolegami w szkole. Ma w sobie wiele stresu, złości i
innych negatywnych uczuć, jak lęk, to wszystko co czuje wyrzuca we mnie, jak
w śmietnik. Krzyczy na mnie, wyzywa od najgorszych. Dotąd zaciskałam zęby i
przełykałam łzy goryczy. Ale sił mi juz brak. Mam ochotę podczas takiej
awantury, gdzie ona wykrzykuje chamstwa pod moim adresem, po prostu zbić ją.
Mało brakuje a mogłabym to zrobić. Wiem, że to szaleństwo i tego nie wolno mi
wykonać, ale jednak już brak mi sił!
Więcej, boję się być we własnym domu ze względu na jej napady złego humoru i
awantury, często wychodzę idę na miasto.
Tyranizuje mnie, nie wolno mi pracować w domu przed komputerem, bo jej to
przeszkadza. Zaznaczam,że mamy ogromny dom i miejsca jest wiele!

Dzwoniłam do specjalisty, chodzi na rozmowy z terapeutą, nawet bardzo
zaangażowanym, jednak w dalszym ciągu ona jest nerwowa, chamska, pyskata,
złośliwa.
Czy kiedyś to się skończy?

Napisałam trochę wszystkiego po trochu, w tym krótkim poście jednak nie
jestem w stanie opisać wszystkiego. Wiem tylko jedno,że jest ciężko być matką
takiego dziecka. Jej ojciec, chce podarować mieszkanie prawie natychmiast,
pomimo to ona nie chce się wyprowadzać. Poradzcie mi, o ile przeżyliście
podobną sytuacje, co ja mam zrobić i jak to wszystko przeżyć i nie zwariować?

[wij_drewniak]

Współczuję....ale córka też nie ma lekko.
Dojrzewanie to dla niektórych ciężki okres. Różne rzeczy do głowy przychodzą i trudno o stabilnośc emocjonalną (z różnych powodów).... I nikogo się słuchać nie chce...
Jak się dziewczynie życie ułoży po jej myśli i jak sobie to i owo w głowie poukłada, to pewnie złagodnieje...

[0golone_jajka]

Czy dziewczyna ma ojca? Bo wygląda na rozpuszczoną gó..arę, która w życiu klapa nie dostała.

[asdf401]

Proponuję wycieczkę rodzinną i w wyszukiwarke proszę wpisać "wyścig szczurów".
PZRD

[dana03]

Wiem, że nie jest lekko z dorastającą młodzieżą. Już przeżywam to trzeci raz,
starsze dzieci mają 22 i 20 lat a teraz najmłodsza za pół roku skończy 15 lat.
Różnie bywało, bunt i pyskówki, ale nie dam się zastraszyć, tymbardziej, że sama
je wychowuję. Trudno jest komuś radzić, ja opiszę krótko jak było u mnie. Nie
wyobrażam sobie, żeby dzieci mną rządziły, żeby mi zabraniały cokolwiek, ale i w
drugą stronę. Na wiele pozwalałam, tzn. w granicach rozsądku, dużo rozmawiałam i
tłumaczyłam, zawsze ich zdanie się dla mnie liczyło. Wiem, że musieli spróbować
prawie wszystkiego, a dziś śmieją się z tego. Dobry mamy kontakt, pytają mnie o
zdanie, ale i tak zrobią po swojemu, to oczywiste.
Ja również nie czuję się supermamą, ale pamiętając siebie z tamtych lat, daje
dzieciom dużo luzu, najpierw są obowiązki a potem robią co chcą, wiedzą, że je
kocham i mam do nich zaufanie.
Nie można dać się zastraszyć własnemu dziecku, a gdzie respekt czy szacunek?
Córka powinna wiedzieć, że mama nie życzy sobie, aby takim tonem czy takimi
słowami do niej mówić. Jeśli czuje się dorosła rządząc i obrażając matkę, to
niech to udowodni i się wyprowadzi żyjąc na własny rachunek. Musisz postawić
córce jakieś warunki, nie pozwól jej na takie traktowanie.
A czy ona wie, że ją kochasz?

Rózeczką dziateczki Duch Święty bić radzi...

[Gość: P.S.J.]

... Rózeczka dziateczkom nigdy nie zawadzi.

[yoma]

Oj... 19-latka może oddać!

Na starcie można huknąć patelnią w łeb zza węgła..

[Gość: P.S.J.]

.. z zaskoczenia. To otumani lekko córuchnę i zabezpieczy nas przed odwetem.

[yoma]

Jak się otrząśnie, to pójdzie na bazar i granat kupi, bo mi dziewczę wygląda na
mocno rozchwiane emocjonalnie... ja bym nie ryzykowała

a tak poważnie, to 19 lat to trochę późno na bunt, napór i burzę hormonów -
sznowna autorko, co powiada psycholog?

może jej brak seksu po prostu

[Gość: adam]

jeśli ma mocny i niezrealizowany popęd seksualny, nie ma chłopaka to wariuje
robi różne głupie rzeczy

w tym wypadku uważane często za hamskie i seksistowskie zdanie "chłopa jej
trzeba" może być kluczem do całej sytuacji

[Gość: tomek]

Gość portalu: adam napisał(a):

> jeśli ma mocny i niezrealizowany popęd seksualny, nie ma chłopaka to wariuje
> robi różne głupie rzeczy
>
> w tym wypadku uważane często za hamskie i seksistowskie zdanie "chłopa jej
> trzeba" może być kluczem do całej sytuacji

Zgadzam się w 100%, ponieważ znam kilka podobnych przypadków.
W każdym z nich dziewczyny są samotne i jeden z ich rodziców lub młodsze
rodzeństwo staje się obiektem do wyładowania frustracji.
Nie ma nic gorszego niż niezaspokojona kobieta.

A CO ROBISZ ZLE WEDLUG CIEBIE?

[Gość: Ada]

Ciezko w to uwierzyc ze z dobrej i pogodnej dziewczyny zmienila sie nagle w
takiego diabla. Ale musiala byc jednak lepsza. No coz mlodziez w tym wieku
potrafi robic glupie rzeczy. Czasami po prostu truja sie czyms i stad te napady
zlych humorow czy agresji. Szkoly nienawidzi bo ma tam problemy natury
kolezenskiej. O co corka sie leka???? Bicie nic nie rozwiaze , zreszta dlaczego
mialaby ci na to pozwolic? Ty napewno nie chcialabys aby cie zbila, prawda? Jak
duzo czasu spedzasz przed komputerem ? Czy jest to zwiazane z praca czy raczej
przyjemnoscia? Po pierwsze moja droga sprawdz czy corka nie zazywa jakis
dragow. Po drugie co to za problemy w szkole? Po trzecie nie pozwol sobie
ublizac. Jakie kary stosujesz w stosunku do niej? Moze brak kieszonkowego, badz
utrata innych przywilejow pomoglaby jej. Po czwarte czy jest to twoja
biologiczna corka, czy pasierbica???? Dziwne troche wydaje sie ze majac 19 lat
zaledwie chcecie sie jej tak usilnie pozbyc. To glupi wiek i samodzielnosc
niekoniecznie musi byc taka zbawienna. No moze tylko dla was, rodzicow.

[dorka_wr]

Po pierwsze po co ona ma sie wyprowadzac, jak ma wszytsko czego zechce
(jedzenie, posprzatane itp) no i władzę w domu. Każde dziecko musi czuć respekt
do rodziców, nie strach ale wlasnie szacunek, dlatego biciem nic sie nie
zdziała. Wg mnie powinnyscie spokojnie, od serca porozmawiac. Troche mnie
dziwni, że mimo wizyt u terapeuty nic sie nie zmienia (może nie mówi całej
prawdy). Jeśli prawdą jest, że ona faktycznie prawie z dnia na dzień taka się
stała, to tylko pod wpływem jakiegoś drastycznego i ciężkiegop dla niej
przeżycia.
Powodzenia