Samotność potrzebna jak powietrze

[miriam57]

Cały dzień jestem otoczona ludźmi. Najpierw praca, potem dom, znów to samo.
Wyć mi się chce. CHCE BYĆ SAMA!!! Tylko jak to zrobić? Zabić wszystkich, bo
na ucieczke nie mam pieniedzy

[yoma]

Chcesz się poopiekowac chałupą na wsi?

[looney1]

Samotność jest zawsze potrzebna każdemu. Nie ma osoby, która nie chciałaby od
czasu do czasu zostać sama ze swoimi myślami. Jak się nie da w domu i w pracy
można wyskoczyć gdzieś w góry, do jakiejś chatki na wieś.

--
Rzeczowa krytyka zdjęcia jeszcze nikomu nie zaszkodziła
obiektywni.pl

[Gość: Betka]

Ja chcę :-)))))))))))))))

[Gość: maciek]

A ja chetnie sie zaopiekuje....

[vika28]

A gdzie ta wies i ta chalupa?
Jak z dala od tlumow ludzi to ja chetnie spakuje swoj inwentaz w postaci kota i
oddale sie na jakis czas ;)

[supaari]

miriam57 napisała:

> Cały dzień jestem otoczona ludźmi. Najpierw praca, potem dom, znów to samo.
> Wyć mi się chce. CHCE BYĆ SAMA!!! Tylko jak to zrobić? Zabić wszystkich, bo
> na ucieczke nie mam pieniedzy

Przede wszystkim - unikaj forum!

[yoma]

Panie docencie, to nie jest takie proste

Pacjentka żywi silne przekonanie, że wśród tych wszystkich ludzi nie ma nikogo,
kto by jej wysłuchał, o zrozumieniu nie wspominając. Stąd rozpaczliwa próba
ucieczki na forum, krzyk nadziei...

[a.g.r.e.s.t]

Dlaczego "panie docencie", jesli mozna wiedzieć?

[yoma]

Pan docent Supaari, nie znasz?

[supaari]

yoma napisała:

> Panie docencie, to nie jest takie proste
> Pacjentka żywi silne przekonanie, że wśród tych wszystkich ludzi nie ma
nikogo, kto by jej wysłuchał, o zrozumieniu nie wspominając. Stąd rozpaczliwa
próba ucieczki na forum, krzyk nadziei...

Pani Profesor, obawiam się, że jest jeszcze inaczej...
To nie o brak zrozumienia chodzi, a o wymogi zrozumienia innych. Sądzę, że
pacjentka nie oczekuje wysłuchania czy zrozumienia, a jedynie wytchnienia.
Wszyscy wokół czegoś oczekują, mają jakieś problemy... Pacjentka też ma - to
oczywiste! - ale od innych zdaje się oczekiwać nie tyle pomocy, co umożliwienia
jej w spokoju rozwiązania tych problemów (stąd krzyk "CHCE BYĆ SAMA!!!").
Obawiam się jednak, że w swym poszukiwaniu rozwiązania tego problemu zabrnęła w
pułapkę (mam nadzieję, że pozorną!) forum. To miejsce jest w rzeczywistości
tłoczne i może się zdarzyć, że pacjentka znajdzie tu tak dużo dobrych rad, że
nie będzie w stanie wybrać którejkolwiek. I w rezultacie popadnie w jeszcze
większe tarapaty.
Dobrą stroną tej sytuacji może być to, że porzuci myśl "pozabijania
wszystkich", uznając, że jest to zadanie niewykonalne. Inną dobrą stroną może
być to, że z tego natłoku rad dobrych ("Chcesz się zaopiekować chałupą...") i
mniej dobrych ("Unikaj forum") ucieknie do domu i pracy, które wydadzą się jej
oazą spokoju.
Jak by na to nie patrzeć - oferta chałupy była miła (jeszcze bilet by się
przydał, wszak "na ucieczke nie mam pieniedzy"!).

[Gość: unkhas]

tak, tak aleście się chłopcy wykazali... uczeni ...
nie przyszło wam do głowy ze forum i internet jest paradoksalną samotnią? coś
jak telewizja tylko że odpowiada. Siedzi się i mówi tylko wtedy, kiedy się chce,
nikt nie zmusza do tego czy innego, jak nie chce się "słuchać" to po prostu się
nie czyta. A jak coś naprawdę nie pasuje zamyka się po prostu stronę i w
mgnieniu oka można być gdzieś indziej.
Ja rozumiem potrzebę samotności, jako rozwiązanie proponuje spacery, hasło
wychodzę na pół godziny i już nas nie ma. Ja chodzę na spacery do Tesco ok 3,5km
w jedną stronę, dlaczego właśnie tam, bo mają stoisko z gazetami zaraz przy
wejściu gdzie mogę przejrzeć prasę i wrócić kolejne 3,5 km do domu. Wbrew
pozorom jest dużo czasu do rozmyślań i wytchnienia w czasie takiego spacerku,
oczywiście zajmuje mi to więcej niż 30 min, ale żona jakoś się przyzwyczaiła do
tego, nawet sama zaczęła stosować tą technikę.

[supaari]

Gość portalu: unkhas napisał(a):

> tak, tak aleście się chłopcy wykazali... uczeni ...
> nie przyszło wam do głowy ze forum i internet jest paradoksalną samotnią? coś
jak telewizja tylko że odpowiada. Siedzi się i mówi tylko wtedy, kiedy się
chce, nikt nie zmusza do tego czy innego, jak nie chce się "słuchać" to po
prostu się nie czyta. A jak coś naprawdę nie pasuje zamyka się po prostu stronę
i w mgnieniu oka można być gdzieś indziej.


Nie wiem jak Yoma zareagowała na określenie "chłopcy". Mi jest ono obojętne...
Miriam szukała na forum rad ("Tylko jak to zrobić?"). Nie można z nich
skorzystać, jeśli się ich nie czyta. A przed przeczytaniem nie mozna ocenić.
Czasami trzeba spytać o szczegóły lub sprecyzować własne potrzeby i pojawia się
dialog (do tego momentu Miriam odezwała się 4 razy, nie licząc postu
inicjującego wątek). Oczywiście można wyjść z forum i nikt nie zmusi do
powrotu. Nazwałem to "pułapką pozorną". Ty - "paradoksalną samotnią".

[Gość: jotka42]

Mylę, że problempolega na tym, ze my ze soba juz nie potrafimy być
autentycznie. To kultura to nam narzucila. Można za to winić kulture angielską[
właśnie przeczytalam "Trzy czerwce" Juli Glass] albo amerykańska, gdzie
wszystko musi być OK i fine, ale nasza, patriarchalna, też nigdy nie była
otwarta. I męczy nas to spelnianie wzorców kulturowych, do których w końcu
zostaliśmy socjalizowani. Okazuje się, wbrew Cosmopolitan, że one się tak
szybko nie zmieniaja.Kiedy nie masz prawdziwego partnera, tylko odgrywasz
narzucone ci przez kulturę role, to musisz pragnąć samotności, jeśli jesteś
refleksyjnym człowiekiem. Ja juz prawo do samotności sobie wywalczyłam. Ale coś
za coś. Kiedy chcę współobecności to jej nie dostanę.

[skarb22]

ja równiesz ostatnio potrzebuje samotność.... zaczynam być coraz bardziej
rozdrazniona.... wszystko m przeszkadza.... a jak na złość przyjechała moja
siostra z którą się nie widziałam 5 miesiecy i nie moge nigdzie wyruzyć....a
tak bardzo tego potrzebuje;( no ale cóz damy rade buzka pozdrawiam wszystkich

[tom.machine]

Tak jest. Raz potrzebujemy być w tłumie innym razem samemu. Tylko pogodzenie
tych dwóch zupełnie odmiennych stanów pozwala zachować równowagę wewnętrzną. I
w cichych polanach i w zatłoczonych dworcach znaleźć można siebie.

[mala.mi74]

A nie da rady wyjechac gdzies na dwa-trzy dni w samotnosci i nabrac dystansu?
Wyłaczyc neta,TV,radio,komóre...w dziesiejszych czasach to prawdziwy akt
odwagi;)

[tom.machine]

Doskonale wiem o czym mówisz. To ukradkowe spoglądanie w kierunku komputera
kiedy milczy wyłączony. To staje się nie do zniesienia i mówimy sobie Włłącze
tylko na chwile zobaczyć pocztę. I tak się zaczyna. Pierwszy krok a po nim
następne

[mala.mi74]

tom.machine napisał:

> Doskonale wiem o czym mówisz. To ukradkowe spoglądanie w kierunku komputera
> kiedy milczy wyłączony. To staje się nie do zniesienia i mówimy sobie Włłącze
> tylko na chwile zobaczyć pocztę. I tak się zaczyna. Pierwszy krok a po nim
> następne.

Czlowiek w galopującym świecie zyje znarkotyzowany i nawet o tym nie wie.
Ja mam swój sposób na nabranie dystansu- raz na rok jade na 8 dni w ciszy i
samotnosci. To dopiero jazda!!!:)

[tom.machine]

coraz ciężej znaleźć takie miejsca prawdziwej ciszy i samotności. Coraz
częściej znaleźć można samotność i pustkę w tłumie obcych sobie ludzi z tym że
ta samotność jest zła.
Też muszę sobie organizować takie ośmiodniówki ! To musi być jak zastrzyk z
życia. Chwilowe Poza światem

[mala.mi74]

tom.machine napisał:

> coraz ciężej znaleźć takie miejsca prawdziwej ciszy i samotności. Coraz
> częściej znaleźć można samotność i pustkę w tłumie obcych sobie ludzi z tym
że
> ta samotność jest zła.
> Też muszę sobie organizować takie ośmiodniówki ! To musi być jak zastrzyk z
> życia. Chwilowe Poza światem

Polecam i pozdrawiam:)

[ardzuna]

Wyjechać trochę sama. Na dzień, dwa. Nawet jeśli masz dzieci.

Medytować 15 minut dziennie, może być podczas spacerów.

Ja też do życia potrzebuje samotności.

[aagnes]

Marze o tym samym, caly dzien staramy sie dostosowywac do rozmaitych norm
panujacych w naszym otoczeniu, wstajemy na dzwiek budzika, idziemy spac, zeby
sie na jutro wyspac, rozmawiamy niekoniecznie z tymi z ktorymi bysmy chcieli,
ciagle sie od nas czegos oczekuje, moze to byc meczace, a nawet musi. Nie mamy
chwili dla siebie, zeby zatrzymac sie, zebrac mysli, podjac decyzje, zastanowic
sie nas zasadnoscia tego co robimy...
w tym roku planuje tydzien w głuszy calkiem sama, bez tv, bez komorki, tylko ja,
ksiazki, natura... podejrzewam, ze to bedzie dlugi tydzien, ale bardzo potrzeby
dla higieny psychicznej... jestem na etapie poszukiwania odpowiedniego miejsca,
i jak sie okazuje nie jest to takie proste...
pozdrawiam i zycze wiecej chwil "samotnych"

na rok do klasztoru

[aktsieta]

i Ci przejdzie poszukiwanie samotności :)

[wizytka1]

jestem na etapie poszukiwania odpowiedniego miejsca,
> i jak sie okazuje nie jest to takie proste...

Znam takie miejsce. Jeżeli masz samochód i możesz dojechać w zachodniopomorskie
to polecam.Dworek w Puszczy Goleniowskiej, do najbliższej wsi ok 3-4 km, do
jeziora ok 5 km na miejscu łąki, las, konie, siano, piękna przyroda, mili
gospodarze, doskonała kuchnia(nie koniecznie, mozna samemu gotować).
Jak odezwiesz sie na poczte to podam namiary. Uwaga, mozna wziąć swojego
czworonoga.

[Gość: sójka]

Potrzebuje dokladnie tego samego!strasznie potrzebuje pobyc sama!po prostu
strasznie!tylko gdzie wyjechac??wszedzie pokoje 2 osobowe i dziwnie reaguja na
rezerwacje dla 1 osoby

[yoma]

Dziwnie? Osobiście się nie spotkałam.

Nie chce być juz sama!

[Gość: sama]

nie chce byc sama, juz mam dosc samotnosci.pol zycia bylam sama, teraz jestem
supelnie sama. zaaz zlosliwi powiedza zebym sobie znalazla chlopa. mam chlopa,
ale jestem sama, zupelnie. jest tylko pustka wokol mnie.samotnosc to taka
straszna trwoga, znacie to? samotnosc jest straszna.

[alicjat5]

'Sama",jesli chcesz mozemy porozmawiac(skype,yahoo).Nie jest to na pewno to
samo co kontakt bezposredni,ale od czegos trzeba zaczac.A tak przy okazji,w
jakich przedzialach wiekowych i terytorialnych sie miescisz?Pozdrawiam

[Gość: Qba]

trwoga, strach, ból, panika, pustka, brak celu i sensu, gorycz, żal...
tęsknota, pragnienia....
źle duszy samej... duszy która tęskni za ciepłem drugiej duszy...
trzymajmy sie dzielnie :)

[paul.man]

Gość portalu: sama napisał(a):

> nie chce byc sama, juz mam dosc samotnosci.pol zycia bylam sama, teraz jestem
> supelnie sama. zaaz zlosliwi powiedza zebym sobie znalazla chlopa. mam chlopa,
> ale jestem sama, zupelnie. jest tylko pustka wokol mnie.samotnosc to taka
> straszna trwoga, znacie to? samotnosc jest straszna.

"...samotnosc to taka straszna trwoga, ogarnia mnie, przeraza mnie, wiesz Panie
wyobrazilem sobie ze, nie ma Boga, nie ma, nie..."
tak samotnosc jest straszna, ale jestesmy na tyle sami na ile chcemy, ja od roku
jestem sam, bo tak wybrale, zaczyna mi to doskwierac, meczy, swieta, wlasciwie
sam, nie liczac rodzicow, ale przeciez nie o to chodzi, wakacje, w pracy, bo
samemu nie chce sie nigdzie jechac, do kina samemu, do dupy z takim zyciem.
Pewnie zaraz odezwa sie glosy, jest tylko rok sam i juz mu zle.
Tak, kur...a, zle, bo zawsze ktos, byl, znaczy kobieta, i we dwoje zawsze
razniej, nawet jak sie klocimy. Trzymam za Ciebie kciuki, jakby co to napisz do
mnie, hehe

[Gość: Natalia]

Witaj "Sama". Też dosyć często odczuwam dołującą samotność i chętnie bym z
Kimś pogadała. Daj jakiś namiar na siebie jeśli możesz. Pozdrawiam.

[Gość: Angela]

zazdroszczę ludziom, którzy chcą byc samotni, ja mam juz tego po dzirki w
nosie!!

[Gość: panicattack]

hej... może tak rozróżnimy bycie samemu ( samej) od samotności, jednak to dwa
zupełnie pod każdym względem stany. Ja mam bardzo często ochotę być samemu, to
czas na ogarnięcie świata ze wszystkimi jego przejawami, ktoś wyżej dobrze
napisał- 8 dni bez nikogo tylko z samym sobą, za to samotności nienawidzę i
boję się jej jak jasna cholera :)

[the.gypsy]

byc samotna nie . samotniczka tak.

[alicjat5]

Jeszcze kilka lat temu marzylam o kilku dniach samotnosci,byciu tylko dla
siebie.By moc wsluchac sie we wlasne mysli i uczucia.A teraz mam tego w
nadmiarze.Tak sie zycie ulozylo.Nie jest tak,ze odczuwam ten stan jako cos
przygnebiajacego i bolesnego,ale wraz z uplywem lat, mysle,ze bedzie
gorzej.Staram sie dbac o przyjaciol(mam bardzo nielicznych),jestem otwarta na
nowe znajomosci.Ale czy to wystarczy?Troche sie boje.

[mala.mi74]

Ludzie paniecznie boja się samotnosci. W ciszy i byciu sam na sam ze sobą,bez
hałasu mozna zobaczyc co mamy w sobie: a czesto jest to pustka ,ktora przeraża
i wewnetrzny bałagan.
Aby byc w takich chwilach samym trzeba miec wewnatrz to "cos", znac wartosc
siebie samego jako człowieka, miec wewnatrzna harmonię lub chociaz znac droge
do harmonii- u wierzycych -do Boga. Dlatego ludzie w zakonach kontemplacyjnych
sa tacy szczesliwi mimo ,że zyja samotni tzn. bez rodzin i czesto w milczeniu.
I dosc ciekawe ,że odkrywając siebie samego, sens, cel zycia, wartosc zycia
przestajemy sie bac i zaczynamy wychodzić do innych ludzi,możemy tworzyć
głebokie, trwałe związki z innymi ludźmi. I takie dłuzsze chwile samotnosci
mogą byc uzdrowieniem relacji z innymi-w ten sposób przestajemy byc sami, tzn.
przestajemy byc samotnikami.
Tak sobie mysle,ze wiele problemow ludzi bierze się z lęku przed innymi i
brakiem znajomosci siebie samego.
Fajny temat.
Pozdr

[tom.machine]

mala.mi74 napisała:

> Ludzie paniecznie boja się samotnosci. W ciszy i byciu sam na sam ze sobą,bez
> hałasu mozna zobaczyc co mamy w sobie: a czesto jest to pustka ,ktora
przeraża
> i wewnetrzny bałagan.
> Aby byc w takich chwilach samym trzeba miec wewnatrz to "cos", znac wartosc
> siebie samego jako człowieka, miec wewnatrzna harmonię lub chociaz znac droge
> do harmonii- u wierzycych -do Boga. Dlatego ludzie w zakonach
kontemplacyjnych
> sa tacy szczesliwi mimo ,że zyja samotni tzn. bez rodzin i czesto w
milczeniu.
> I dosc ciekawe ,że odkrywając siebie samego, sens, cel zycia, wartosc zycia
> przestajemy sie bac i zaczynamy wychodzić do innych ludzi,możemy tworzyć
> głebokie, trwałe związki z innymi ludźmi. I takie dłuzsze chwile samotnosci
> mogą byc uzdrowieniem relacji z innymi-w ten sposób przestajemy byc sami,
tzn.
> przestajemy byc samotnikami.
> Tak sobie mysle,ze wiele problemow ludzi bierze się z lęku przed innymi i
> brakiem znajomosci siebie samego.
> Fajny temat.
> Pozdr
Wiele z tego co mówisz przemawia do mnie bo widzę w tym samego siebie. Z jednej
strony nie znoszę tego poczucia bycia sam ale z drugiej potrafię w tym czasie
wyciągać wiele wniosków i przemyśleń. Wydaje mi się że gdyby nie ta samotność
byłbym o coś uboższy. Trzeba jednak znać granicę i nie odgraniczać się od
innych. Znajdywać jedynie czas na zastanowienie w samotności albo te wspomniane
ośmiodniówki :).
Przypomina mi się Yoda z Gwiezdnych wojen "Prawdziwego siebie odkryjesz w
chwilach głębokiego spokoju i samotności myśli" (tak mniej więcej z pamieci :) )

[mala.mi74]

tom.machine napisał:
> > mogą byc uzdrowieniem relacji z innymi-w ten sposób przestajemy byc sami,
>
> tzn.
> > przestajemy byc samotnikami.
> > Tak sobie mysle,ze wiele problemow ludzi bierze się z lęku przed innymi i
>
> > brakiem znajomosci siebie samego.
> > Fajny temat.
> > Pozdr
> Wiele z tego co mówisz przemawia do mnie bo widzę w tym samego siebie. Z
jednej
>
> strony nie znoszę tego poczucia bycia sam ale z drugiej potrafię w tym czasie
> wyciągać wiele wniosków i przemyśleń. Wydaje mi się że gdyby nie ta samotność
> byłbym o coś uboższy. Trzeba jednak znać granicę i nie odgraniczać się od
> innych. Znajdywać jedynie czas na zastanowienie w samotności albo te
wspomniane
>
> ośmiodniówki :).
> Przypomina mi się Yoda z Gwiezdnych wojen "Prawdziwego siebie odkryjesz w
> chwilach głębokiego spokoju i samotności myśli" (tak mniej więcej z
pamieci :)
> )

To chyba jeszcze zalezy co czlowiek w zyciu ma robic. Ale to tez poznaje się w
takich chwilach samotnosci i przemyslen. W chaosie ludzie czesto podejmuja zle
decyzje i dokonuja złych wyborow.
Mnie zawsze przyprawia o stres i strach chwila jak jade na takie 8dniówki, jest
jeden-dwa dni na "odchorowanie",a potem jest juz coraz lepiej i
coraz "głebiej". I rzeczywiscie czasem az nie chce sie wracac do tego chaosu ;/
Pozdr

[tom.machine]

To jakby wydalanie z siebie toksyn. Jak oczyszczający płacz.
Pozdrawiam też

[mala.mi74]

tom.machine napisał:

> To jakby wydalanie z siebie toksyn. Jak oczyszczający płacz.
> Pozdrawiam też

Płacz tez jest ok.
A ja jestem dosc wrazliwa-potrafię sie rozpłakac nawet z okazji otwarcia nowego
supermarketu;)))

[tom.machine]

Ze szczęścia czy wręcz przeciwnie?

[mala.mi74]

tom.machine napisał:

> Ze szczęścia czy wręcz przeciwnie?

Przy otwarciu supermarketu? Ze wzruszenia;)
A tak powaznie to w ten sposob raczej "puszczaja stresy" jak wszystko "spływa"
z czlowieka.Ale taki placz jest u mnie rzadkościa( 1-szy dzien 8-dniówki to
napewno) ,raczej płacze czesto ze smiechu:)))

[tom.machine]

Przyznam, że wryłaś mi w głowę tą 8miodniówkę. Zastanawiam się tylko gdzie by
się wybrać. To jest świetny pomysł na odreagowanie. Tylko to musi być jakieś
naprawdę wyludnione miejsce ale też urokliwe. Znasz takie?
Wtedy mógłbym sobie powrzeszczeć na całego:)

[Gość: moi]

Ja swego czasu uciekłam na 4 dni na łażenie po okolicach Ojcowa. To był
wrzesień a na trasie zdarzało mi się przez caly dzień nikogo nie spotkać.
Nocowałam u miłych gospodarzy, którzy nie narzucali się swoimi osobami. W
ostatnim dniu czyłam potrzebę przebywania w tłumie więc zrobiłam wypad do
Krakowa. Do domu wróciłam jak nowo narodzona.
Miałam być dłużej, ale ... łażąc po Krakowie i pijąc kawę w mojej i mojego
faceta ulubionej knajpce tak mocno zatęskniłam, ze jeszcze tego samego wieczoru
wybrałam się w drogę powrotną do domu.
Kiedy moja koleżanka przeżywała kryzys swojego małżeństwa doradziłam jej aby
pozwoliła swojemu mężowi wyjechać na parę dni samemu w góry. Są małżeństwem do
dziś.

[miriam57]

pŁACZ NIE JEST O'KEY. JEST OKAZYWANIEM SŁABOŚCI. A TEGO NIE WOLNO ROBIĆ

[mala.mi74]

miriam57 napisała:

> pŁACZ NIE JEST O'KEY. JEST OKAZYWANIEM SŁABOŚCI. A TEGO NIE WOLNO ROBIĆ

dlaczego?

[tom.machine]

Ale tak w samotności. Kiedyś mi pomagał. Oczyszczał. Teraz płakać nie potrafię
bo może za stary już jestem na płacz a czasem chciałbym to z siebie wyrzucić.
Okazałbym słabość tylko przed samym sobą.

[mala.mi74]

tom.machine napisał:

> Ale tak w samotności. Kiedyś mi pomagał. Oczyszczał. Teraz płakać nie
potrafię
> bo może za stary już jestem na płacz a czasem chciałbym to z siebie
wyrzucić.
> Okazałbym słabość tylko przed samym sobą.

No to do dzieła.

[tom.machine]

[mala.mi74]

No nieee! Miałes to robic w samotnosci!
Pozdrówka i powodzenia:o)

[tom.machine]

Tomek, to Ty???

[diablica.26]

usiłowałam wysłać Ci obiecanego mejla na adres, który podałeś, ale masz
zablokowane konto. Pozdr

[tom.machine]

Jeśli tak uważasz to wyślij na ten adres. Zaryzykuj. Zdaj się na intuicję czy
to ja czy nie. Wsłuchaj w głos serca.

[diablica.26]

Tomciu, jestes charakterystyczny do bólu, żadna zmiana nicka nic tu nie pomoże
:))) Kocia Cie zdemaskowała. Do tego ten nick z Kinga wzięty. Dobra, wysyłam Ci
tego mejla :)))

[tom.machine]

Nikt mnie nie zdemaskował bo wszystko co do tej pory było mistyfikacją,
stworzeniem innej tożsamości zagraniem na nosie wszystkim. To takie proste i
ciekawe podkreślenie czerwoną kreską słów i dodanie wykrzykników, zrobienie z
siebie błazna dla niepoznaki aby się ukryć. Balansowanie skrajnościami.
Machine... skoro czytałaś to wiesz o czyn mówię.

[diablica.26]

Jesli chciales tym trollowaniem na FF się ukryc, to kiepsko Ci to wyszlo. Motywy
Twoich postów były wyjątkowo przejrzyste :)

[zlotoslanos]

No to tylko podziękować.

tom.machine napisał:

> Nikt mnie nie zdemaskował bo wszystko co do tej pory było mistyfikacją,
> stworzeniem innej tożsamości zagraniem na nosie wszystkim. To takie proste i
> ciekawe podkreślenie czerwoną kreską słów i dodanie wykrzykników, zrobienie z
> siebie błazna dla niepoznaki aby się ukryć. Balansowanie skrajnościami

[Gość: ka]

nie wolno okazywać słabości? to lepiej udawać? ani mi się śni, bywam słaba i nie
uważam tego za żadną ułomność... udawanie jest kłamstwem, a kłamstwo nie jest ok
a poza tym... skoro umiem płakać to płaczę jak trzeba i robię to najlepiej jak
potrafię :-)
uważam wręcz, że problem maja Ci, którzy nie potrafią płakać "publicznie" bo to
może oznaczać, ze mają coś nie tak z okazywaniem swoich emocji

zycze wszystkim emocjonalnej równowagi, fajna jest - tak mówią :-)

[veronetta]

dlaczego nie wolno okazywac slabosci?jestesm ludzmi i czasem jestesmy slabi i
nie ma w tm nic zlego.Placz przynosi ulge.

[Gość: jotka42]

A dlaczego nie wolno?!

[gnago]

Dobra książka w domowej samotni , znasz ją to ta gdzie król piechota chadza. Dobra znaczy czytana jednym tchem.

[miriam57]

Dzieki za wszystkie rady. Ja potrzebuję pobyc sama w domu. I marzę o takim
domu, żeby miec"swój kawałek podłogi", gdzie nikt nie będzie mnie oglądał,
gdzie nikt nie będzie wtykał nosa w talerz i wyżerał z niego moje ulubione
potrawy. O klasztprze myślę, ale do tego trzeba dojrzeć. A dla mnie forum jest
świetną formą kontaktów, bo JA nikogo nie znam i nie widzę i inni vice-wersa

[Gość: jojo]

mam to samo. co prawda do pracy nie musze jeszcze biegac, ale chcialabym byc w
koncu sama. rano budzic sie w pustym domu, klasc sie wieczorem spac z mysla ze
jestem w tym domu sama i nikogo nie obudze, jeśc kiedy chce, albo nie jesc
wcale. chce WOLNOŚCI.

a poniewaz jestem jedynaczka, to dluzsze przebywanie z ludzmi wprawia mnie w
okropny nastroj i jak najpierw ciesze sie ze ich wszystkich widze itp, to po
dluzszym czsie staje sie wredna suka i mam juz wszystkich dosc.

[Gość: introwertyk]

Jesteś chyba introwertyczką, jest taka książka "Introwertyzm to zaleta" warto
przeczytać, chyba wydawnictwo Rebis, też mam takie odczucia i według testu
jestem diabelnym introwertykiem pozdrawiam neurotyczny introwertyk

[miriam57]

Niestety jestem ekstrawertyczką, ale mam naturę samotnika. Też byłam
jedynaczką, ale podługich 9 latach rodzice obdarzyli mnie siostrą. Nigdy
właściwie nie miałam własnego pokoju, a marzę o sytuacji, gdy będę z ludźmi
wtedy, kiedy to MNIE będzie odpowiadać , a nie wtedy gdy są.
NIECH ŻYJE WOLNOŚĆ

[Gość: intowertyk]

A może jesteś extro/intro typ mieszany, co do zabijania odświeżające, mógłbym
nawet od jutra, raz już próbowałem jak jeden taki mówił b. głośno, b brzydko bez
sensu i długo i jeszcze brzydko pachniał mu jamochłon, horror

[skreem]

Nie mam co prawda tego problemu bo mieszkam sam ;) ale słyszałem, że w takich
przypadkach jak Twój świetną i niezastąpioną samotnią jest stanie w korku w
samochodzie (oczywiście nie zabieramy żadnych pasażerów). :) Wg badań (zródła
nie pomnę) to właśnie ze względu na te coraz żadsze chwile samotności, jakie
oferuje nam auto, aż tyle osób podróżuje w pojedynkę samochodem do i z pracy -
mimo korków i wielu wydatków, na jakie naraża nas posiadanie własnego
wozidełka, i mimo że nieraz mamy bardzo dogodne połączenie z pracą środkami
komunikacji miejskiej... :)

[untochables]

zakłądam na uszy słuchawki odtwarzacza mp3 i ide z psem w pola odpoczywam od
kontaktu z ludźmi na weekend wyłaczam tel kom też to pomaga

[Gość: Mania]

Spacer z psem (a w moim przypadku z psami) jest OK. Tylko po co Odtwarzacz MP3
i słuchawki?!

[...]

[Gość: das]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: anda]

Mniejsza z tym, czy jestem normalna, czy nie, ale ja też chyba bardziej niż
powietrza potrzebuję samotności. Mój dom rodzinny był pełen ludzi, potem
małżeństwo, dziecko, potem drugi mąż... Chryste, w życiu nie miałam swojego
własnego łóżka, nie mówiąc o pokoju, zawsze, zawsze ktoś obok i co gorsza coś
ode mnie chciał. Był czas, że mój mąż pracował, a ja nie i to były najmilsze
chwile, wyjść z psem i iść przed siebie, tam gdzie nie ma ludzi i samochodów, i
spokojnie pomyśleć. Żeby gdzieś pojechać samemu to nie ma mowy [forsa, a
właściwie jej brak]. Nikogo mordować nie będę, na niczyją śmierć czekać też
nie, ale może kiedyś, kiedyś, chociaż w domu starców, w nagrodę za dobre
sprawowanie dadzą mi pojedyńczy pokój, jakiś najmniejszy...

[lampard20]

No to sprobujcie byc sami - samiusiency jak ja. I to w dodadku na Antypodach.
Wsrod Poloni ktora ma gdzies samotnych rodakow.

[miriam57]

To Ci współczuję. Tam rzeczywiście można wyć z samotności, ale to jest
samotność nie z wyboru, więc bardzo boli. A ja potrzebuję oderwać się od ludzi
pobyć sama ze sobą, nie być wiecznie zobligowana do zrobienia czegokolwiek.
Moja i Twoja sytuacja są bardzo różne. Nie wiem gdzie mieszkasz w Australii,
czy innym kraju? Poszukaj jakiejś organizacji kulturalnej lub towarzyskiej,
która skupia Polonię sprzed dwudziestu trzydziestu lat. Np. w Adelajdzie działa
teatr polski. Idź na kurs, naucz sie czegoś . Może to będiz eremedium. A jak
już będziesz miał dosyć, to wracaj do kraju

[Gość: mama]

Jesteś to tamtej stronie samotności.Ja mam samotność tutaj (w kraju) z powodu czyjegoś wyjazdu. Długo nie wiedziałam co z tym zrobić.Miotanie się przez lata . Mimo licznych zajęć, pracy, przyjaciół nie udaje mi się w głębi duszy nie być samą.Wiem, wiem- sama, a nie samotna.............. a może odwrotnie?

[Gość: elizaw]

[Gość: lola]

nie dramatyzuj. bez ludzi tez jest zle, a moze nawet i gorzej. docen to co
masz. innym nie jest to dane.

[Gość: Arcco]

Wyjedź ze mną na bezludną wyspę:)))

[kasiulek_mysiulek]

Też miałam takie stany.A najgorsze, że mój facet był zatrudniony jako jedyna
osoba w biurze i jak przychodził weekend to ona miał ochotę się spotykac z
ludźmi a ja na codzień otoczona gadającymi głowami, które wciąż czegoś ode mnie
chciały miałam tego dość i w weekend chciałam być w samotni:)

[ag_nessie]

samotność... własnie jestem na etapie układania sobie wszystkiego w główce i
powoli dociera do mnie czego tak naprawdę chcę. a tu i teraz najbardziej chcę
samotności. nie zakładam, że nigdy nie założę rodziny - moze za rok, za 5, za
10 lat będe matką i mężatką. ale na pewno nie teraz. teraz potrzebuje spokoju i
kontaktów z ludźmi ograniczonych do niezbędnego minimum. największy problem mam
z presją społeczną, z ciągłymi pytaniami: dlaczego nigdzie nie chodzisz się
bawić w wekeendy?, dlaczego nie spotykasz się ze znajomymi na kawie/piwie?,
dlaczego nie chodzisz na randki?, dlaczego wciąż jesteś sama? i jak im
wszystkim wytłumaczyć, że tak mi dobrze, ze tego właśnie potrzebuję, że jak
mnie nie rozumieją to niech przynajmniej dadzą mi spokój? potrzebuję samotności
i tej fizycznej, i tej psychicznej - dlatego zaczęłam izolowac się trochę od
ludzi: nie spotykam się codziennie ze znajomymi, nie spędzam szalonych
weekendów w dziwnych miejscach, nie mam chłopaka, nie staram się z nikim
zaprzyjaźnić, nie opowiadam nikomu o swoich uczuciach i emocjach. i wiem, ze
robię dobrze. bo gdy znika poczucie winy związane z oczekiwaniami otoczenia (ze
będe towarzyską osobą) to czuję, że jestem szczęśliwa. samotna, ale
szczęśliwa :)

[Gość: remi]

myśle że byśmy się dobrze rozumieli. sam potrzebuje bardzo dużo samotności i
wręcz cierpiałem jak mieszkałem z dziewczyną. ona tego w ogóle nie rozumiała i
miała potrzeby dokładnie odwrotne. już nie jesteśmy razem i chciałbym znaleźć
sobie kogos kto by zaakceptował to, że nie chciałbym z nim mieszkać na stałe.
w sumie to bardzo często ogarnia mnie przygnębienie i nie chce nikogo narażać na
bycie ze mną w tych momentach.

[reggina]

Nie macie pojęcia jak się cieszę, że nie jestem sama z moją potrzebą
samotności :o)
Od kilku lat marzę o byciu w pustym mieszkaniu, ale nie chodzi tu o godzinę,
czy dwie. Chcę mieć możliwość zorganizowania przestrzeni po swojemu. Chcę
pewności, że jak coś położę, to za dwa dni będzie w tym samym miejscu. Chcę móc
skupić się na zadaniu, rozłożyć potrzebne rzeczy na środku pokoju, choćby miały
tam leżeć tydzień albo miesiąc, aż skończę i żeby co chwilę ktoś mnie nie wołał
i czegoś ode mnie nie chciał. DUSZĘ SIĘ w moim własnym mieszkaniu :o( jakbym
nie była u siebie. Chciałabym mieszkać sama, a już absolutne minimum, to jeden
dzień w tygodniu bez ludzi. Kiedyś tak miałam, jak nie chodziłam 5 dni w
tygodniu do pracy...dawne czasy. Marzę aby to się udało przywrócić...

pozdrawiam wszystkich potrzebujących samotności

doskonale cie rozumiem

[Gość: ann]

mieszkalam w akademiku przez 5 lat. W pokoju ciagle ktos byl.Pokoj byl taki ze
wchodzily 3 lozka, biurko stolik i prawie juz miejsca nie bylo na nogi.
Ludzie tez byli o roznych charakterach,nie zawsze z nimi sie lubilam i
dogadywalam.
dla mnie chwila wytchnienia byl dlugi(bo moglam byc sama),uciekalam do czytelni,
mialam tez super siostre ktora zostawiala mi klucze kiedy wyjezdzala.
Jestem typem samotnika i zupelnie 'nie czulam siebie' przez to ze nie moglam
byc sama.

zgłoś sie do psychologa...

[Gość: adam]

jeśli nie potrafisz wygospodarować intymnej czasoprzestrzeni, bo Twoje
rozdrażnienie wywołane frustracją może sięgnąc rzeczywiście zenitu i dopuścisz
się tragedii - Twój list, choć w zakończeniu dość prymitywny (ujawnia jednak
prawdziwą naturę człowieka, który zagrożony potrafi zabijać nawet bliskich)
wskazuje, że jesteś osobą mającą tendencje do przemocy - wybacz, ale nikt
normalny i o zdrowych zmysłach nie dopuściłby do siebie myśli a już na pewno nie
wypowiedziałby publicznie: "zabije najbliższych". Dlatego zgłoś sie jak
najszybciej do psychologa albo nawet do psychiatry.

[miriam57]

Nie zgadzam się z Tobą, że nikt przy zdrowych myślach nie ma od czasu do czasu
morderczych intencji wobec nawet najbliższych ludzi. Jednak różnica między
tymi, co o tym myślą, a tymi co to robią polega na tym, że tym pierwszym
przechodzi, a tym drugim nie. Stan frustracji jest mi obcy. Ja nie mam żadnych
frustracji. To raczej gigantyczne zmęczenie nawałem pracy i konieczności
terminowego jej wykonywania. Myślę, że niedosypianie, stres skutkują właśnie
takimi stanami. A psycholog jest dla ludzi. którzy w żaden inny sposób mnie
potrafią sobie poradzić ze swoimi problemami. Mnie to forum pozwolił sobie
poradzić w ciągu krótkiego czasu z tym stanem, juz jest lepiej. Z Waszych
wypowiedzi wynika, że nie jestem nienormalne, tylko "pęd cywilizacji" mnie
zżera. A tak poza tym tylko słabeusze lub chorzy korzystają z pomocy innych.
Mozna znaleźć inne wyjście. W ostateczności nie zabić innych, tylko...

[crax]

miriam57 napisała:
"Mozna znaleźć inne wyjście. W ostateczności nie zabić innych, tylko..."

...tylko chyba ciebie pogięło. Ty chyba nie zamierzasz sobie życia
odbierać????!!!! Daj se na luz, laska, idź na spacer, posłuchaj przyrody,
wycisz się wewnętrznie i będzie ok. Sam tak często robię i jakoś skutkuje jak
do tej pory ;)

Pozdrawiam i życzę zero czarnych myśli. Są tacy co mają gorzej - o tym pamiętaj
:)