Głupie epitafia

[vlastovka]

np. dziecięcy wierszyk do pamiętnika:
"Przemija wszystko jak sen, przemija szczęście, łzy, cierpienie",itd.

albo jakieś częstochowskie rymy:
"Nie smucimy się że nam go zabrałeś ale cieszymy się że nam do dałeś"

albo cytat z Miłosza (widziałam już kilka razy!):
"Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna" - mogliby
sobie chociaż przeczytać utwór z którego to pochodzi i spróbować coś z tego
zajarzyć. Wtedy pewnie nie wybraliby tego cytatu.

albo nieśmiertelne "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" - chyba
trochę nieuprzejme wobec lokatora grobu ;)))skoro kieruje myśl czytelnika w
stronę pozostałych przy życiu (wiem, wiem, zaczniecie mi wyjaśniać cały
głęboki sens)

A w ogóle to zabawne jest stawianie nagrobków w kształcie otwartej księgi
ludziom którzy najprawdopodobniej z własnej woli książek do ręki nie brali.
Co nie znaczy oczywiście, że nie byli godni szacunku. Ale po co taki cyrk.

[mandaryna65]

vlastovka napisała:


> Co nie znaczy oczywiście, że nie byli godni szacunku. Ale po co taki cyrk.

chyba głównie dla lansu.
ale osobiście bardzo lubię epitafia, no może to zbyt szumnie brzmi, jakieś tego
typu "złote myśli". Fajnie jak na nagrobku jest coś więcej poza nazwiskiem i
datami. Zawsze to jakieś urozmaicenie, element wyróżniający.
Myślę, ze to przyciąga uwagę ludzi do danego grobu i w ten sposób więcej osób
skieruje jakąś swoją myśl albo modlitwę za zmarłego. Tak więc i zmarły odnosi
korzyść, i spacer po cmentarzu przestaje być nudny.

[dunajec1]

Kiedys czytalem w kronice sadowej,zona dala napisac na nagrobku
"Tu lezy maz ktory bil mnie wciaz
lezac w tym grobie ulzyl mnie i sobie"

Oczywiscie rodzina tego lezacego nie zgodzila sie na to i dlatego sprawa w
sadzie byla,ja nie komentuje tego.

[onlyoner]

dunajec1 napisał:
> Oczywiscie rodzina tego lezacego nie zgodzila sie na to i dlatego sprawa w
> sadzie byla,ja nie komentuje tego.

Ja skomentuję. To żona, jako osoba przez ostatnie lata "najbliższa" zmarłemu
mężowi powinna mieć wyłączne prawo do decyzji o treści epitafium. Czas najwyższy
skończyć z tym bzdurnym i głęboko niesprawiedliwym powiedzonkiem że "o zmarłych
źle mówić nie wolno"

[Gość: ;)]

dunajec1 napisał:

> Kiedys czytalem w kronice sadowej,zona dala napisac na nagrobku
> "Tu lezy maz ktory bil mnie wciaz
> lezac w tym grobie ulzyl mnie i sobie"
>
> Oczywiscie rodzina tego lezacego nie zgodzila sie na to i dlatego sprawa w
> sadzie byla,ja nie komentuje tego.



Skoro ją bił, to dobrze mu dała napisać. W czym problem? Każdemu podług jego
zasług.

fałszowanie Ks. Twardowskiego

[malanov]

> albo nieśmiertelne "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" - chyba
> trochę nieuprzejme wobec lokatora grobu ;)))skoro kieruje myśl czytelnika w
> stronę pozostałych przy życiu (wiem, wiem, zaczniecie mi wyjaśniać cały
> głęboki sens)

w ogóle, te słowa ks. Twardowskiego używane są niezgodnie z intencją autora:)
Ks Twardowski wcale nie miał na mysli tego, co sie mu chce przypisać.
Ale czy ktoś się przejmuje takimi drobiazgami, wystarczy że cos jest modne.
Cytat z rozmowy z ksiedzem Twardowskim:

Jan Bończa-Szabłowski: Wielką karierę zrobił księdza cytat "Śpieszmy się kochać
ludzi, tak szybko odchodzą."

KS. JAN TWARDOWSKI: Popularnością tego zdania sam jestem zaskoczony. To takie
proste, a jednak się przyjęło. Pojawia się ono często na koncertach
charytatywnych czy podczas akcji zbiórki pieniędzy na hospicjum. Co ciekawe
pisząc je, nie myślałem wcale o śmierci, raczej o ludziach, z którymi tracimy
kontakt, bo gdzieś wyjeżdżają, przenoszą się do innego miasta. Wówczas
uświadamiamy sobie, że nie zdążyliśmy nacieszyć się ich obecnością, rozmowami i
spotkaniami. Często nawet nie mieliśmy czasu, by powiedzieć im coś miłego przed
rozstaniem.

[kochanica-francuza]

z całym szacunkiem dla Zmarłego - nie uważam x. Twardowskiego za wybitnego
poetę. Delikatnie mówiąc.

Epitafia....

[Gość: chwila]

Zabawne cytaty z nagrobków z podaniem ich lokalizacji.
(Z pracy prof.Kolbuszewskiego)

W Pulawach : Tak mi blogo, tak mi miekko,
Cierpienia jak odjal reka;
W pelnym troski zyciu calem
Tak wysmienicie nie spalem.

W Poznaniu : Tu wdowa po trzech mezach lezy pod kamieniem.
Przechodniu odmow pacierz z glebokim westchnieniem
I kleknawszy na grobie niedawno zawartym
Podziekuj Panu Bogu, ze nie byles czwartym.

W Warszawie : Tu lezy moj maz
Ktory bil mnie wciaz.
Spij spokojnie w grobie,
Ulzyles mnie i sobie.

W Strzegomiu : Tu lezy dama,
Po raz pierwszy sama.

W Krakowie : Tu spoczywa moja wierna zona.
Spokoj doczesny mam ja, a wieczny ona.

W Lancucie : Przechodniu, nie mysl sobie,
Ze tak dobrze lezec w grobie.

[Gość: echtom]

W tym samym klimacie: z artykułu prasowego sprzed kilku lat na temat
oryginalnych epitafiów, ale dokładnej bibliografii nie podam, bo nie pamiętam.

Epitafium na grobie rodziny Boskich w Słupcy:

Tu leży Matka Boska i Syn Boski.
Nie dziwcie się, głupcy, że tu leżą w Słupcy.

[p.s.j]

"Mężowie stanu. Bracia. Bliźniacy.
Nie szczyjcie na grób ten, Rodacy."

"Tu leży polityk z Krakowa,
Płyta nagrobna go chowa.
Gdy po prawicy Pana zasiędzie,
Niech mu kapelusz lekkim będzie."

"Tu leży Roman. Człek dumny
i długi aż na dwie trumny."

"Trzymajcie na smyczy swe pieski,
Gdyż leży tu Edgar Gosiewski."

"Jest na tym świecie i dobro,
Pochowan już jest Zbigniew Ziobro."

"W anielski chór już wylata
Ś.P. Beger Renata".