Pytanie o normy prawne

[yesamin]

Czy, będąc obywatelką Polski, muszę się stosować do prawa polskiego na
terenie tylko Polski, czy w ogóle?
Logiczne wydaje się, że np. w Czechach miałabym się stosować do prawa
czeskiego - czyli że człowiek ma się stosować do prawa kraju, w którym w
danym momencie przebywa. A jego kraj nie może wnikać w to, co robił będąc za
granicą i ścigać go za to - jeśli ten czyn był zgodny z prawem państwa, w
którym ten ktoś był.
Jak to jest? Jak świat to rozstrzyga? Wie ktoś?
Bo jak tak, to spoko można sobie abortować na Litwie i w Czechach, i g.. nas
obchodzi polska ustawa! Jesteśmy w Unii i nikt nam nie odbierze swobody
poruszania się po jej terenie! :) HURRRRA!!!! :))))

[Gość: Matylda]

Jakiś czas temu gdy w Posce dylematy aborcyjne (bo chyba do tego nawiązujesz)
brzmiały jeszcze dość egzotycznie, podobny przypadek był w świętoszkowatej
Irlandii. Tam chodziło o zgwałconą 14-latkę, której też odmówiono prawa do
aborcji. Rodzice chcieli pojechać z dziewczynką do Londynu ale władze Irlandii
nie chciały ich wypuścić z kraju. W końcu, po wielkim, międzynarodowym
zamieszaniu jakoś się udało. Myślę, że Polka mogłaby otwarcie przyznać się do
aborcji poza granicami kraju i nawet Giertych nic by nie poradził.

[Gość: yes]

Właśnie to miałam na myśli - chciałam określić praktyczny zakres naszego
zniewolenia.
Tak też sądziłam, że byłoby niezgodne z prawem międzynarodowym i unijnym
ściganie czynów dokonanych na terenie państwa, gdzie są one jak najbardziej
legalne. No bo w ten sposób, to trzeba by było karać polskich kierowców, co
jeździli w Anglii po innej stronie, niz przewidują kodeksy polskie, itd...
Czyli tak naprawdę to wolność jest - ale tylko dla zamożnych.
Dla biednych, których nie stać na eleganckie i pełnoprawne załatwienie spraw za
granicą, pozostaje nieludzkie polskie prawo...
Straszny ten przypadek zgwałconej dziewczynki w Irlandii - że też jeszcze ktoś
śmiał dalej nad nią się znęcać, po traumie gwałtu zmuszając ją do traumy
noszenia niechcianej ciąży od zboczeńca... :(((
Starsznie dziś byłam zdenerwowana, bo z samego rana nasłuchałam się o próbie
wciśnięcia chyłkiem do konstytucji całkowitego zakazu aborcji. Zastanawiałam
się, na ile ta zmiana zrobi ze mnie niewolnicę państwa i płodu.
Teraz wiem, że ze mnie i z moich koleżanek nie zrobi - mamy jak zebrać tych
kilka tysiecy w razie sytuacji niechcianej ciąży. I potrafimy wyjechać za
granicę i dogadać się, co i jak ma być. Damy sobie radę.
Ale szkoda mi takich Alicji Tysiąc, które ciągle będą zbierać kopy od własnej
ojczyzny: będą upokarzane, wykorzystywane, upodlane - i nikt im tu nie
pomoże...

[Gość: piekielnica1]

> Ale szkoda mi takich Alicji Tysiąc, które ciągle będą zbierać kopy od własnej
> ojczyzny: będą upokarzane, wykorzystywane, upodlane - i nikt im tu nie
> pomoże...

No właśnie.
Czy wypowiedzi na forum wystarczą nam by mieć czyste sumienie, że nie
zostawiłyśmy Pani Alicji samej?

[Gość: yes]

Ja się podpisałam pod petycją o niezmienianie zapisów w konstytucji i nie wiem,
co jeszcze mogłabym zrobić.
BARDZO chciałabym miec wpływ na polepszenie sytuacji Polek w ich własnym kraju,
żeby nie były tu zaszczuwane, zmuszane do lawirowania i nie stawały się
niewolnicami i ofiarami bezmózgich hien. Co robić?... Masz jakieś pomysły?

[Gość: Matylda]

Ciekawe co by było gdyby powstała jakas fundacja zbierająca pieniądze na pomoc
dla kobiet, którym odmówiono aborcji w Polsce? Czy byłoby to uznane jako
podżeganie do przestępstwa? Fundacja mogłaby skarżyć Polskę do Trybunału
Europejskiego za nie przestrzeganie prawa i żądać odszkodowań.

[yesamin]

Myślę, że coś takiego, jakiś ruch obrony naszych praw obywatelskich, jakiś akt
sprzeciwu, powinien powstać.
Przyznam Ci, że nigdy nie miałam aborcji, nie byłam też w ciąży, ale znam
dziewczyny, które miały aborcje i poronienia - żadan z nich nie miała żadnych
złych efektów poaborcyjnych czy poporonnych - po prostu kobietom od zawsze
zdarzało się nie donaszać częsci ciąż i zawsze w większości przechodziły nad
tym do porządku, zwłaszcza, jeśli w ogóle udawało im się urodzić dzieci z
innych ciąż.
Teraz robi się Polkom wodę z mózgu, wmawia jakies syndromy i sakralizuje płód,
dla którego kobieta ma być przymusowym inkubatorem. Jak można dawać się tak
upodlać??? My, Polki, powinnysmy się obudzic i zbuntować, wyczyniac jakies
brewerie na całą Europę - niech nas jacyś obrońcy usłyszą, zobaczą i zrobią z
tym porządek - jak ze sprawami Alicji Tysiąc!

[Gość: Matylda]

Ja mam dwie córki. Aborcji nie mialam ale miałam jedno poronienie w szóstym
tygodniu, na dodatek to była moja pierwsza ciąża. Przeżyłam to wtedy strasznie
bo bardzo chcieliśmy mieć dziecko. Poza tym wmówiłam sobie, że skoro poroniłam
to już nie będę mogła miec więcej dzieci. Potem jak urodziłam córki uspokoiłam
się i tylko czasami zastanawiam się jakie by tamto dziecko mogło być gdyby się
urodziło. Ale ja to dziecko CHCIAŁAM mieć. Mam koleżanki, które też poroniły i
myślą podobnie. Mam też koleżanki i znajome, które usunęły ciążę. Na codzień
nie rozmawia się o tych sprawach ale nigdy nie zauważyłam, żeby ulegały jakimś
sensacyjnym przeżyciom. Te z którymi rozmawiałam nie żałują tej decyzji,
zreszta patrząc na ich życie (warunki, sytuację rodzinną i materialną) ja też
uważam, że decyzja, choć zawsze bolesna, jednak była słuszna. To daje do
myślenia, że czym innym jest poronienie a czym innym aborcja. W pierwszym
przypadku kocha się ten embrion od początku a w drugim traktuje się jak
zagrożenie albo dla siebie albo dla dzieci ktore już są.
Dziś też słyszałam w TV jak Giertych razem z jakąś "obrończynią" bredzili o
syndromie poaborcyjnym. To wszystko nie trzymało się kupy. Gdyby powstała jakas
organizacja broniąca kobiet to chętnie stałabym się członkinią. Jeśli nie dla
mnie to dla przyszłości moich córek żeby nikt, nigdy nie robił z nich istot
drugiego gatunku.

[xtrin]

Jako że już przypomniano sprawę nastolatki z Irlandii to ja przypomnę sprawę
Langenort.
Langenort to statek należący do holenderskiej organizacji Women on Waves. Jako
że na wodach eksterytorialnych statek obowiązują prawa kraju rejestracji (w tym
przypadku: Holandii) można w ten sposób ułatwiać kobietom aborcję - wystarczy
się zaokrętować i odpłynąć nieco od brzegu i zabieg staje się legalny.
Langenort był we Władysławowie w 2003 roku co wywołało ogromne protesty i falę
kontrowersji.

[Gość: Beata]

Poddanie się zabiegowi aborcji za granicą nie wiąże sie z żadnymi
konsekwencjami prawa polskiego. Chyba, że zmienią kodeks karny.

A tak w ogóle to co się dzieje wokół aborcji to SKANDAL i uprzedmiotowienie
matki, która nie zależnie od wszystkiego ma po prostu urodzić i koniec.
Oślepnie ? No to co... Nieleczony nowotwór wywoła reemisję? Trudno się
mówi...Gwałt ? A to pech....
To po prostu OKROPNE, jak zaczyna się traktować NAS KOBIETY!!!
ZROBMY COŚ, PROTESTUJMY !!!!!!
Poza tym przestańcie się łudzić, że po zmianie konstytucji nadal będą dostępne
badania prenatalne i in vitro....

Mnie zadowala status quo, pod warunkiem, że prawo w zakresie obecnych wyjątków
od zakazu aborcji będzie respektowane !! I że będąc w ciąży, będe mogla liczyć
na ludzkie podejście podczas wizyt u lekarza i podczas porodu. Że w interesie
państwa będzie ZDROWIE kobiety i urodzenie przez nią ZDROWEGO dziecka.

[yesamin]

Dziewczyny, wprawdzie, o ile się zorientowałam, my osobiście dałybyśmy sobie
radę mimo opresyjnego polskiego prawa, to chyba wszystkie czujemy podobny
dyskomfort, że, mimo tylu organizacji feministycznych w Polsce - w tak ważnych
sprawach jak nasze prawa - panuje bezwład i właściwie milcząca zgoda..!
Za co te wszystkie, liczne organizacje, biorą kasę w ramach dotacji
zagranicznych na fundacje itd?.. Czemu są takie leniwe? Są tu przecież
instytucje kobiece, które w ogóle nie działają! I w praktyce nie ma gdzie nawet
iść aby złożyć ten swój podpis, nie ma punktu zaczepienia dla oczekiwań mnóstwa
polskich kobiet.
Powinno się chociażby opracować i upowszechniać coś, co roboczo nazwałabym
Prokreacyjny Przewodnik Europejki.
Byłaby to broszurka, która uświadamiałaby kobietom w Polsce, że, oprócz tego,
że są poniżanymi przez prawo Polkami - są też bronionymi przez prawo unijne
Europejkami. I mogą - niestety, z uwzględnieniem sporych wydatków - zgodnie z
unijnym prawem uzyskać to wszystko, czego odmawia im Polska.
I takie instrukcje przekazać:
1. Jak zgodnie z prawem zakupić pigułki RU-cośtam
2. Jak najtaniej i najszybciej wykonać darmowe badania prenatalne (które w
Polsce niby są dla pewnych grup kobiet, ale w praktyce są odwlekane aż do
czasu, gdy już nie mozna ew. wykonać aborcji). Wiem, że mozna załatwić jakąs
kartę usług medycznych i nasz NFZ rozlicza się za nas z takimi Czechami czy
Niemcami. Wtedy mozna by bez trudu zrobić badania za granicą - a nasi niech
płacą!
Podobnie warto byłoby wskazać, gdzie i za ile możemy zrobić takie badanie bez
skierowania.
Podobnie z aborcją. Jak najszybciej i najbezpieczniej wykonać zabieg za
granicą - oraz z samym porodem (za który znowu nawet nie trzeba by było płacić,
bo NFZ by się rozliczał!):
Jak załatwić sobie poród i opiekę zdrowotną noworodkowi - na europejskim
poziomie, w zagranicznym szpitalu.
Myślę, że wiele Polek byłoby szczerze zainteresowanych takimi sprawami, a
feministyczne organizacje z zagranicy wyasygnowałyby na to fundusze i wsparły
nas. Jeśli uważacie, ze to dobra myśl, piszczie na priv.
W tym pomyśle nie ma mowy o łamaniu polskiego prawa - jest za to instrukcja
korzystania z prawa europejskiego.
Ja już nie chcę czuć się Polką, bo to za bardzo boli - chcę się czuć Europejką,
bo to daje nadzieję. Myślę, że wiele z nas czuje podobnie.