do tych, co wyjechali z Polski

[Gość: missan]

Ciekawa jestem, co was skłoniło do wyjazdu z POlski: pieniądze? potrzeba
podróżowania? ciekawość? a może poszukiwanie własnego miejsca na świecie? Ja
mocno zastanawiam się nad wyjazdem: kończę studia, na razie nie mam widoków
na pracę, nie mogę wrócić do rodzinnego miasta, bo matka sprzedałą mieszkanie
i się wyprowadziła do Wawy, i nie mogę się jej zwalić na głowę. Mam wrażenie,
że wraz ze studiami kończy się moje życie. Dlatego poczułam, że muszę uciec,
wyjechać, może odnajdę się w jakimś innym miejscu, z innymi ludźmi. Nie wiem,
jaki kierunek wybrać, znam angielski i rosyjski, nie wiem, czego miałabym się
spodziewać na początku takiej emigracji. Termin obrony tuż-tuż, a co dalej...

[Gość: anenia]

Ja z Polski wyjechalam do Niemiec majac 16 lat (razem z moja mama, ktora wyszla
za maz za Niemca). Zdecydowalam sie na ten krok dosyc szybko, bo po maturze i
mozliwych pozniejszych studiach nie widzialam dla siebie przyszlosci w Polsce.

W miedzyczasie mieszkam juz 8 lat za granica i nie zaluje swojej decyzji, wrecz
przeciwnie. Moi znajomi z Polski, po skonczonych studiach nie maja pracy i nie
zanosi sie na zmiany w ich zyciu. Jedna z moich kolezanek pracuje w
Mc-Donald`s, bo nie dostala innej pracy, a pieniazki niestety sa potrzebne. Ja
w wieku 21 lat mialam juz wlasne mieszkanie. Mimo studiow pracuje dodatkowo.
Sama sie utrzymuje i idzie mi dobrze. Mam jak najbardziej pozytywne nastawienie
do przyszlosci. Tu jest duzo wiecej mozliwosci.

Na poczatku nie bylo latwo przystosowac sie do nowego kraju, nowej mentalnosci,
nowego jezyka. To przechodzi z czasem. Mi bardzo pomoglo, to ze poznalam duzo
osob w takiej sytuacji jak moja (czesc z nich wrocila do Polski). Poza tym moja
mama jest tu na miejscu, takze przez ten pierwszy okres przeszlysmy razem.
Dzis 80% moich znajomych to Polacy mieszkajacy tutaj.

Za Polska, jako za krajem nie tesknie. Tesknie bardziej za ludzmi (moimi
bliskimi), za paroma miejscami z ktorymi wiaze jakies wspomnienia.

Pozdrawiam

[Gość: camel]

do niemiec najlepiej wyjechac w wieku 19-24 lata, po studiach jest ciezko
znalezc prace.

camel

[luisssa]

Mieszkalam ponad rok w Niemczech, teraz jestem znowu w Polsce i tez niedlugo
bede sie bronic. Nie wiem co studiujesz, ale zdecydowanie radze Ci popracowac
troche w Polsce, nawet za pol darmo, byle nabyc troche doswiadczenie i dopiero
wtedy wyjechac. Bez doswiadczenia w zawodzie bedziesz mogla znalezc prace
jedynie w kuchni, przy sprzataniu albo do opieki w domu starcow. Owszem,
dostalabys za to 5euro/godz, ale nie warto Ci na tym konczyc. Z doswiadczeniem
i po studiach bedziesz mogla zarobic i 15 euro/godz. Przemysl to. Tym bardziej,
ze za rok nie bedzie problemu z pozwoleniem na prace.

pzdr

luisssa

[Gość: camel]

tylko nie przesadz z tym doswiadczeniem!!! bo jak bedziesz za dobra to tez nic
z tego...

camel

[luisssa]

Gość portalu: camel napisał(a):

> tylko nie przesadz z tym doswiadczeniem!!! bo jak bedziesz za dobra to tez
nic z tego...

Co masz na mysli?

[Gość: camel]

luisssa napisała:

> Gość portalu: camel napisał(a):
>
> > tylko nie przesadz z tym doswiadczeniem!!! bo jak bedziesz za dobra to tez
>
> nic z tego...
>
> Co masz na mysli?


no to, ze jak wysylam CV to dostaje odmowe bo mam za duze kwalifikacje:((( wiec
ostatnio wyrzcilem najwazniejsze rzeczy z CV i teraz przynajmniej mnie na
wstepne rozmowy zapraszaja.:))


camel

[Gość: kropeczka]

do wyjazdu sklonily mnie: kiepska sytuacja materialna, tzw klepanie biedy,
kiedy renta mamy wynosi tyle co comiesieczne oplaty za mieszkanie, tel itp..,
do tego chec zmian, poznania nowych miejsc, ludzi, nowe mozliwosci, jakas
przygoda a nie stagnacja w zyciu. poza tym moje miasto w pl jest szare, brudne
a ja chcialam poznac cos lepszego. No nie zaluje, wyjechalam po liceum majac 20
lat, od razu tu poznalam chlopaka, ktory mi wiele pomogl na starcie, choc
tesknie za ludzmi, za krajem wcale. Tutaj tez mamy polskie disco, restauracje i
nawet chat dla polonii niemieckiej. w pl nie widze dla siebie przyszlosci, tu
moze nie jest raj na ziemi ale jest lepiej. mieszkam z chlopakiem i psem w 80m2
mieszkanku (3 pokoje), mamy samochod, stac nas czasem na jakas podroz,
restauracje, teatr, utrzymujemy sie samodzielnie i choc bogaci nie jestesmy a
nawet i nam troche pieniedzy brakuje, to i tak jest dobrze, patrzac na to, ze
oboje jestesmy pracujacymi dorywczo studentami. W pl musialabym mieszkac w
przeludnionym akademiku i ledwo wiazac koniec z koncem. Tutaj jak kupie sobie
ciuchy i perfumy, nie musze sie martwic, czy mi na jedzenie starczy.
pozdrawiam i mysle, ze wyjazdu nie bedziesz zalowac, w koncu trzeba isc przed
siebie, a zawsze mozna wrocic.

[Gość: kan]

Wyjechalismy z mezem i synem (3 lata i 6 miesiecy) do Australii ponad 11 lat
temu po studiach i krotkiej pracy w zawodzie. Byla to najlepsza decycja w
naszym zyciu. Zdecydowalismy sie na wyjazd z powodu braku perspektywy na lepsze
zycie. Mielismy mieszkanie i Ok prace i kompletny brak widokow na przyszlosc.
Emigracja nie jest latwa ale jest ciekawa i to co przezylismy wystarczyloby na
100 lat zycia w Polsce. Finansowo jestesmy bardzo Ok z powodu investowania w
nieruchomosci. Jesli ktos jest dobry w Polsce to bedzie jeszcze lepszy za
granica, wierze w to bardzo mocno i zycze powodzenia wszystkim ktorzy marza by
osiagnac cos wiecej

Caluje

[Gość: Monika]

Ja wyjechalam z Polski, poniewaz moje zycie osobiste stanelo na glowie,
chcialam odpoczac od zycia w Polsce, zawsze w tym samym gronie osob, w tych
samych miejscach, moj narzeczony zerwal nasze zareczyny dla kogos innego i po
prostu nie moglam juz zrobic nic aby poczuc sie lepiej, wiec zdecydowalam sie
na wyjazd do Anglii. Poczatkowo mialy to byc tylko 4 miesiace, potem zapisalam
sie do szkoly i otrzymalam wize studencka. Pozniej poznalam mojego obecnego
meza i po okolo roku znajomosci wyszlam za maz. Potem razem z mezem
przeprowadzilismy sie do Montrealu. Mojej decyzji nie zaluje absolutnie.

[Gość: finka]

Gość portalu: kan napisał(a):

Jesli ktos jest dobry w Polsce to bedzie jeszcze lepszy za
> granica, wierze w to bardzo mocno i zycze powodzenia wszystkim ktorzy marza
by osiagnac cos wiecej

Wiesz, to nie w kazdym przypadku się sprawdza, a przynajmniej nie w każdej
branży. Pamiętaj, że przez wiele lat w Polsce były znacznie lepsze warunki dla
tych zdolnych do tego, żeby się szybko wybić, czy dorobić. Mam kilku znajomych
którzy w Polsce osiągnęli znacznie więcej "na swoim" niż byliby w stanie
zarobić za granicą. Łatwo zainwestować pieniądze jeśli się je ma, trudniej na
obcym rynku coś z nich uzyskać. Część osób na początku lat 90-tych startowała w
Polsce bardziej z kapitałem intelektualnym niż finansowym. A trudno przenieść
tzw. znajomość rynku na inny grunt.

Dlatego też mój kumpel strasznie się obśmiał, kiedy podczas wakacji w Stanach
napatoczył się na takiego dumnego z siebie Polonusa. Konfrontacja wyglądała
tak, że ten dumny ze swoich osiągnięć emigrant przechwalał się domem szeregowym
(ciągle spłaca kredyt), biznesem, 2 samochodami itd. Kumpel nie mówił nic o
sobie, bo trochę mu było gościa żal. Bo on, biedny Polaczek też ma dom
(wolnostojący), olbrzymią działkę (i to nie na kredyt), 2 samochody, a jego
firma zatrudnia ponad 100 osób (ten z Ameryki ma 5 pracowników). Żona Polaka
nie pracuje, bo nie musi, żona Amerykanina nadal sprząta po cudzych domach. A
co najśmieszniejsze, panowie spotkali się na wywczasach, tyle, że ten biedula z
Polski na wakacje zagraniczne jeździ sobie z rodziną 3-4 razy do roku, a dla
tego bogatego z Ameryki były to pierwsze wakacje od 15 lat!

Prosba o wiecej

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):


> Dlatego też mój kumpel strasznie się obśmiał, kiedy podczas wakacji w Stanach
> napatoczył się na takiego dumnego z siebie Polonusa. Konfrontacja wyglądała
> tak, że ten dumny ze swoich osiągnięć emigrant przechwalał się domem
szeregowym
> (ciągle spłaca kredyt), biznesem, 2 samochodami itd.

Napisz jeszcze koniecznie, gdzie byly te wczasy, w ilogwiazdkowym hotelu, czy
byl basen i czy zmieniali reczniki codziennie.
A takze, ile zaplacili za te wczasy ( czy ten Twoj "biedny"znajomy tyle samo
zaplacil co ten z USA). Czym tam dojechali i ile to kosztowalo ( kto wiecej
zaplacil- pewnie tez z Polski...bo dalej, no- ale w koncu tak naprawde to on
bogatszy jest).
Sniadanie bylo wliczone w cene? Bo jak nie, to kiepskawo.
Ooo, napisz jeszcze co pili do obiadu- pewnie tez z USA dumnie Czarnego Jasia
stawial, a ten z Polski to tym kwiaty podlewa, co?

[Gość: e]

maz wyjechal na studia kiedy sie okazalo ze jako asystant zarabia na 20 kilo
cukru po czarnorynkowej cenie
ja dolaczylam po poltora roku.
czy zalujemy? i tak i nie.
ponoc sie mowi ze jak sie na dluzej z Polski wyjedzie to juz ani w Polsce ani
poza nie jest dobrze i tu i tam czegos brakuje i niestety tak jest.
Z Polski brakuje mi znajomych, rodziny, tradycji
W Polsce brakuje mi jakosci zycia i poczucia bezpieczenstwa na ulicy i wszedzie.
W Stanach stac nas na dom w "dobrej" okolicy i spokone zycie. W Polsce nie
byloby to mozliwe bo kombinowac nie umiemy (przepraszam to sie chyba nazywa
miec glowe do interesu) - tu przepraszam tych nielicznych ktorzy ciezka praca
doszli do czegos.

No i tak sobie tu spokojnie zyjemy. Ogarnia mnie strach przed staroscia na
obczyznie oraz fakt ze jesli tu zostaniemy to moje wnuki nie beda znaly
polskiego a dzieci po wyjsciu z domu go zapomna (teraz mowia plynnie)

Ot ogarnela mnie nostalgia...
...jesli szukasz pomocy w podjeciu decyzji to wiedz ze cokolwiek postanowisz
bedziesz miec chwile watpliwoci czy zrobilas dobrze. I wtedy musisz wiedziec ze
pojelas jedyna sluszna decyzje

powodzenia
E

[yagnieszka]

A ja mysle, ze to nie chodzi o pieniadze. Jestem juz na emigracji dlugo. Znam
takich co wrocili do Polski choc na emigracji bylo im calkiem dobrze finansowo
i takich co z Polski wyjechali choc tez tam biedy nie klepali.
Gdyby chodzilo tylko o pieniadze wielu ludzi by nie tesknilo i nie byloby
problemu. Opisana historyjka o zamoznym Polaku i mniej zamoznym Polonusie jest
smakowita ale wylacznie jako anegdotka. Kazdy wie ze w Stanach, Australii,
Kanadzie, Niemczech czy wielu innych krajach jakosc zycia dla PRZECIETNEGO
mieszkanca jest wyzsza i lepsza niz dla PRZECIETNEGO mieszkanca Polski. Tylko
ze wciaz sa tacy ktorzy wola klepac biede na Mazowszu niz inwestowac w real
estate pod Melbourne. Naprawde - coraz czesciej przekonuje sie ze pieniadze
w tym wszystkim maja bardzo male znaczenie.
Jak chcesz wyjechac - autorko watku - to w droge - szukaj swojego szczescia ale
nie zdziw sie gdy ktoregos dnia stwierdzisz przed lustrem ze nigdzie nie jest
tak wygodnie i bezpiecznie jak pod jakims twoim uchonym drzewem na swojskiej
trawie.

Polaczkowatosc

[kozmo_kramer]

Dlatego tez mój kumpel strasznie sie obsmial, kiedy podczas wakacji
w Stanach
napatoczyl sie na takiego dumnego z siebie Polonusa. Konfrontacja
wygladala
tak, ze ten dumny ze swoich osiagniec emigrant przechwalal sie
domem szeregowym
(ciagle splaca kredyt), biznesem, 2 samochodami itd. Kumpel nie
mówil nic o
sobie, bo troche mu bylo goscia zal. Bo on, biedny Polaczek tez ma
dom
(wolnostojacy), olbrzymia dzialke (i to nie na kredyt), 2
samochody, a jego
firma zatrudnia ponad 100 osób (ten z Ameryki ma 5 pracowników.)

A co by bylo, gdyby ten polski "bogaty" nadzial sie na wakacjach na Billa
Gatesa? Albo Warrena Buffet'a? Zachorowal by z kompleksow?
Wlasnie, jak juz Yagnieszka zauwazyla , jest to specyficzna w pewnym sensie
wypowiedz.
Dlatego, ze w ciagu ostatnich lat w Polsce doszlo do dziwnych zmian w ludzkich
mozgach i patrza na WSZYSTKO tylko przez pryzmat kasy.
Ile metrow kwadratowych ma dom lub mieszkanie, ile dzialka, a czy na kredyt,ile
mam samochodow i ile kosztowaly. Zapomnialas jeszcze napisac ile te samochody
pala benzyny i le ta beznyna kosztuje.
Mnie wk..ia, gdy w dyskusjach ktos z zagranicy pisze "biedny polaczek" o
rodaku.
Ale troche to rozumiem, bo "biedny" nie onacza tu biedy materialnej, tylko
sposobu widzenia swiata.
Ja mam rowniez dom na kredyt, nie mam najmniejszego pojecia ile on ma metrow
kwadratowych ,samochod leasuje, nie wiem nawet w przyblizeniu jaki on ma
silnik ile ten samochod pali benzyny. Nie wiem nawet , ile ten samochod
kosztuje !
A dlaczego wyjechalem z Polski 16 lat temu? Bo wlasnie nie chce takich
bzdurnych rzeczy wiedziec i zyc tylko szczegolami, ktore mnie przyprawiaja o
wymioty- jak wzajemne licytowanie sie co kto ma a czego kto nie ma. Choroba
materialnosci, wariactwo posiadania , porypany ped by miec, gdy inni nie maja ?
Odrzuc glupie klasyfikacje, rozejrzyj sie wookolo, wyjedz na drugi koniec
swiata, nie licz kazdego grosza. Idz na koncert,idz musical na Broadway, jedz
na opere do LaScali albo obejrzec gejzery do Islandii. Zyj chwila i nie licz
kazdego metra kwadratowego. Ludzie , otrzasnijcie sie do cholery.
Zamieszkaj na miesiac na bezludnej wyspie, ciesz sie sloncem i deszczem, a nie
pieniedzmi i 263 m kwadratowymi powierzchni mieszkalnej w domu wolnostojacym.
Pozdrawiam.

[kozmo_kramer]

oj, usmialem sie znowu, bo tak sobie surfuje po postach. A propos tego co wyzej
napisalem, zobaczcie to:

Wesele i ALkohol adres: 195.117.159.*
Gość: michał 21-05-2003 11:40

Ile średnio Waszym zdaniem kupić alkoholu na głowę na wesele ( 80 osób)
nie mówię o winie bo to będzie dodatkowo?


Cha, cha nawet to, biedulki, umiecie i chcecia na litry policzyc? A moze
raczej, na "metry"? Polski wzorzec metra? Pol metra.
A gdyby tak zrobic raz na polskim weselu open bar ?
Niech ci, co maja zalac morde pija na umor i pokaza prawdziwe oblicze, a ci co
chca wypic lampke wina, niech sie osmiesza i zakoncza biesiade na tej lampce?
bez rzygania, spadania pod stol i opowiadania, ile to ja moge wypic?
Uff, bo przepukliny ze smiechu dostane.

[luisssa]

kozmo_kramer napisał:

> oj, usmialem sie znowu, bo tak sobie surfuje po postach. A propos tego co
wyzej
>
> napisalem, zobaczcie to:
>
> Wesele i ALkohol adres: 195.117.159.*
> Gość: michał 21-05-2003 11:40
>
> Ile średnio Waszym zdaniem kupić alkoholu na głowę na wesele ( 80 osób)
> nie mówię o winie bo to będzie dodatkowo?
>
>
> Cha, cha nawet to, biedulki, umiecie i chcecia na litry policzyc? A moze
> raczej, na "metry"? Polski wzorzec metra? Pol metra.
> A gdyby tak zrobic raz na polskim weselu open bar ?
> Niech ci, co maja zalac morde pija na umor i pokaza prawdziwe oblicze, a ci
co
> chca wypic lampke wina, niech sie osmiesza i zakoncza biesiade na tej lampce?
> bez rzygania, spadania pod stol i opowiadania, ile to ja moge wypic?
> Uff, bo przepukliny ze smiechu dostane.
>


Nie wiem co Cie tu smieszy. Bogaci pieniedzy nie licza, i po tym wlasnie sie
ich poznaje. Wiec sie ciesz, ze jestes bogaty i nie smiej sie z tego, ze ktos
liczy kazdy grosz. To zenujace...

[kozmo_kramer]

luisssa napisała:

> >
>
> Nie wiem co Cie tu smieszy. Bogaci pieniedzy nie licza, i po tym wlasnie sie
> ich poznaje. Wiec sie ciesz, ze jestes bogaty i nie smiej sie z tego, ze ktos
> liczy kazdy grosz. To zenujace...

No, jesli to z biedy, to przepraszam.
Z drugiej strony, dziwna ta polska bieda. Czlowiek biedny, "liczy kazdy grosz",
ale wesele wyprawia na 80 osob. Po litrze na lbka ;-))
Pozdrawiam.

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:


> A co by bylo, gdyby ten polski "bogaty" nadzial sie na wakacjach na Billa
> Gatesa? Albo Warrena Buffet'a? Zachorowal by z kompleksow? > Dlatego, ze w
ciagu ostatnich lat w Polsce doszlo do dziwnych zmian w ludzkich
> mozgach i patrza na WSZYSTKO tylko przez pryzmat kasy.
> Ile metrow kwadratowych ma dom lub mieszkanie, ile dzialka, a czy na
kredyt,ile mam samochodow i ile kosztowaly. Zapomnialas jeszcze napisac ile te
samochody > pala benzyny i le ta beznyna kosztuje.
> Mnie wk..ia, gdy w dyskusjach ktos z zagranicy pisze "biedny polaczek" o
> rodaku.
> Ale troche to rozumiem, bo "biedny" nie onacza tu biedy materialnej, tylko
> sposobu widzenia swiata.
> Ja mam rowniez dom na kredyt, nie mam najmniejszego pojecia ile on ma metrow
> kwadratowych ,samochod leasuje, nie wiem nawet w przyblizeniu jaki on ma
> silnik ile ten samochod pali benzyny. Nie wiem nawet , ile ten samochod
> kosztuje !

Chyba nie zrozumiałeś intencji. To nie koleś z Polski się przechwalał, tylko
wysłuchiwał peanów tego emigranta z Ameryki. Naprawdę znacznie częściej za
granicą właśnie ocenia się ludzi po ich statusie materialnym, szczególnie w
Stanach. Jeśli ktoś przyjeżdża z Polski na wakacje do Stanów, to tak się jakoś
zwykle składa, że przy okazji spotkań z Polonią zdarzają się takie historie, że
namiawiają do zostania w Stanach, Kanadzie czy gdziekolwiek indziej malując
obraz jakiegoś tam swojego eldorado. I naprawdę są w szoku, jeśli się okazuje,
że ludzi z kraju nie dziwi już posiadanie 2 samochodów, bo jest naprawdę
mnóstwo osób, ktore żyją w Polsce na wyższym poziomie niż ci w Stanach. Rodzina
przyjaciółki strasznie ją namawiała do pozostania w Kanadzie "i pracę załatwią
i pomoga na początek". I nie mogli zrozumieć, czemu ja to jakoś nie nęci. Bo
powinna się cieszyć, jakby Pana Boga za nogi złapała. Tyle, że po jaką cholerę
dziewczyna ma "startować na zmywaku" skoro w Polsce świetnie zarabia, ma
mieszkanie i samochód?


> A dlaczego wyjechalem z Polski 16 lat temu? Bo wlasnie nie chce takich
> bzdurnych rzeczy wiedziec i zyc tylko szczegolami, ktore mnie przyprawiaja o
> wymioty- jak wzajemne licytowanie sie co kto ma a czego kto nie ma. Choroba
> materialnosci, wariactwo posiadania , porypany ped by miec, gdy inni nie
maja ?

Wpadłeś z deszczu pod rynnę? Takie podejście jest typowe dla Ameryki właśnie! W
jakiej dzielnicy się mieszka, ile bedroom'ów ma dom, czy samochód zmienia się
odpowiednio często?

> Odrzuc glupie klasyfikacje, rozejrzyj sie wookolo, wyjedz na drugi koniec
> swiata, nie licz kazdego grosza. Idz na koncert,idz musical na Broadway,
jedz > na opere do LaScali albo obejrzec gejzery do Islandii. Zyj chwila i nie
licz kazdego metra kwadratowego. Ludzie , otrzasnijcie sie do cholery.
> Zamieszkaj na miesiac na bezludnej wyspie, ciesz sie sloncem i deszczem, a
nie pieniedzmi i 263 m kwadratowymi powierzchni mieszkalnej w domu
wolnostojacym.

Jak już zaznaczyłam - to emigranci z Polski zasypują nas szczegółami swojego
życia i statusu materialnego! Nadal im się wydaje że my z Polski na wszystko
patrzymy z rozdziawioną buzią jak 20 lat temu! Jakbyś uważniej przeczytał, to
może byś zrozumiał, ze dane o kumplu z Polski podałam dla porównania, on sam w
przytoczonej rozmowie o niczym nie wspomniał! Wysłuchiwał tylko "kolegi" i jego
monologu. Więc nie mów, że tutaj niczym innym się nie żyje tylko kasą.
Zapewniam cię, że do teatru czy na wystawy chodzę znacznie częściej niż
przeciętny Amerykanin, na pewno też czytam więcej książek i lepiej orientuję
się co się dzieje poza obrębem własnej ulicy.

Zycie "na poziomie"

[yagnieszka]

To jest czasem trudno wytlumaczyc dlaczego zycie w takich
krajach jak Stany, Kanada czy inne juz tu wymieniane jest
wielokrotnie bardziej "na poziomie" niz zycie w Polsce.
Nie chodzi wcale o te dwa samochody czy splacony dom. Nie
chodzi nawet o te wakacje w roznych czesciach swiata czy
na wlasnym cottage daleko od tlumow. To raczej kwestia
codziennej wygody, jakiegos porzadku i poczucia
bezpieczenstwa zagwarantowanego prawem. Policjant nie
oczekuje lapowki, urzednik odpowie na telefon czy e-mail
bez robienia laski, ludzie zbieraja kupy po psach nie z
obawy kary ale dlatego, ze maja poczucie dbania o wspolna
ulice. To tylko takie przyklady - chodzi mi o to ze jesli
ktos kogos namawia do pozostania poza Polska (ja sama
NIGDY tego nie robilam, nie robie i nie zrobie ale to
moja sprawa) to najczesciej nie chodzi o te dolary ktore
mozna zarobic ale o te cala reszte, ktora sklada sie na
POZIOM ZYCIA. Nie musze byc bogata zeby cieszyc sie tym
za co wiekszosc moich rodakow w Polsce musi placic slono
albo nie jest w stanie kupic za zadne pieniadze.

[kozmo_kramer]

Naprawde pieknie i trafnie to ujelas, sam bym lepiej nie potrafil ;-)))
Pozdro.
K-K

[Gość: finka]

yagnieszka napisała:

> To jest czasem trudno wytlumaczyc dlaczego zycie w takich
> krajach jak Stany, Kanada czy inne juz tu wymieniane jest
> wielokrotnie bardziej "na poziomie" niz zycie w Polsce.
To raczej kwestia
> codziennej wygody, jakiegos porzadku i poczucia
> bezpieczenstwa zagwarantowanego prawem. Policjant nie
> oczekuje lapowki, urzednik odpowie na telefon czy e-mail
> bez robienia laski, ludzie zbieraja kupy po psach nie z
> obawy kary ale dlatego, ze maja poczucie dbania o wspolna
> ulice. To tylko takie przyklady - chodzi mi o to ze jesli
> ktos kogos namawia do pozostania poza Polska to najczesciej nie chodzi o te
dolary ktore
> mozna zarobic ale o te cala reszte, ktora sklada sie na
> POZIOM ZYCIA. Nie musze byc bogata zeby cieszyc sie tym
> za co wiekszosc moich rodakow w Polsce musi placic slono
> albo nie jest w stanie kupic za zadne pieniadze.

No i właśnie - kto się chwali? Ja nie przeczę, że jest to wygodniejsze, tylko
czy to automatycznie oznacza, że życie jest tam takie znowu lepsze? Ja wolę
mieć mniejszy komfort załatwiania spraw, ale pracować w fajnej firmie i z
fajnymi perspektywami niż mieć te wszystkie "wygody" i np. sprzatać po domach.
Moja przyjaciółka miała w Polsce bardzo dobrą pracę, mieszkanie i znakomite
perspektywy zawodowe. Zakochała się, wyszła za mąż i wyjechała z kraju. Teraz
jest kasjerką w sklepie, pracuje od rana do wieczora, jak wraca z pracy to pada
na twarz. No sorry, ale dla mnie to naprawdę żaden sukces. Co z tego, że może
żyje w "normalniejszym kraju", skoro zamiast kariery pracuje fizycznie i
chodzi na piechotę do pracy na 4 rano?

Dlaczego nie chce ci się jakoś wspomnieć o tym, że jak masz forsę, to jesteś
gość, a jak sprzątasz na Jackowie to urzednik w banku jakoś nie kłania ci się w
pas? I nie wmawiaj mi, ze wszyscy sa tacy uprzejmi - bo tak nie jest, w
Stanach, Kanadzie czy innych krajach też zdarzają się niekompetentni urzędnicy,
lekarze czy chamscy policjanci. Tyle, że polski wyciąga ręke po łapówkę,
amerykański - rękę ze spluwą. Spytaj tego Polaka, który mimo braku dowodów
odsiaduje wyrok dożywocia za domniemanie molestowania pasierbicy czy mu się tak
podoba to "państwo prawa", bo obrońca z urzędu zapomniał napisać odwołanie. Nie
przekonuj mnie, jak to wygląda, bo ja też mieszkałam trochę za granicą i
widziałam obie strony medalu. Piszecie że postrzeganie innych przez pryzmat
kasy to takie typowo polskie - jakoś mi się nie chce w to wierzyć. Może w
Polsce młodzież zwraca uwagę na markę dżinsów - ale w Stanach za to na fakt,
czy masz Rolexa na ręku albo buty od Prady na nogach.

Jednym się udaje żyć lepiej, innym nie - ale przestańcie się na miłość boską
litować nad nami w kraju!

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):


> No i właśnie - kto się chwali?

No i wlasnie...nie "chwali sie" KASA tylko poziomem zycia . I raczej
nie "chwali sie" tylko chwali "go". Ja akurat tez sobie to bardzo chwale.

Ja nie przeczę, że jest to wygodniejsze, tylko
> czy to automatycznie oznacza, że życie jest tam takie znowu lepsze? Ja wolę
> mieć mniejszy komfort załatwiania spraw, ale pracować w fajnej firmie i z
> fajnymi perspektywami niż mieć te wszystkie "wygody" i np. sprzatać po
domach.

Piekny stereotyp. To wszyscy Polacy za granica "sprzataja po domach"?
Pewnie gdybym Tobie napisal co robie, to nigdy w zyciu bys nie uwierzyla, ale
po prostu nie chce sie chwalic,cha, cha !!!

> Moja przyjaciółka miała w Polsce bardzo dobrą pracę, mieszkanie i znakomite
> perspektywy zawodowe. Zakochała się, wyszła za mąż i wyjechała z kraju.
Teraz
> jest kasjerką w sklepie, pracuje od rana do wieczora, jak wraca z pracy to
pada
>
> na twarz.

Jesli ma ambicje, to dlugo tak nie bedzie pracowac. A czy w polsce takze
pomagaja ambicje? Czy moze raczej co innego?

No sorry, ale dla mnie to naprawdę żaden sukces. Co z tego, że może
> żyje w "normalniejszym kraju", skoro zamiast kariery pracuje fizycznie i
> chodzi na piechotę do pracy na 4 rano?
>
> Dlaczego nie chce ci się jakoś wspomnieć o tym, że jak masz forsę, to jesteś
> gość, a jak sprzątasz na Jackowie to urzednik w banku jakoś nie kłania ci się
w
>
> pas?

Szostka ze stereotypowania i demagogii. Bravo !!

I nie wmawiaj mi, ze wszyscy sa tacy uprzejmi - bo tak nie jest, w
> Stanach, Kanadzie czy innych krajach też zdarzają się niekompetentni
urzędnicy,
>
> lekarze czy chamscy policjanci. Tyle, że polski wyciąga ręke po łapówkę,
> amerykański - rękę ze spluwą. Spytaj tego Polaka, który mimo braku dowodów
> odsiaduje wyrok dożywocia za domniemanie molestowania pasierbicy czy mu się
tak
>
> podoba to "państwo prawa", bo obrońca z urzędu zapomniał napisać odwołanie.
Nie
>
> przekonuj mnie, jak to wygląda, bo ja też mieszkałam trochę za granicą i
> widziałam obie strony medalu. Piszecie że postrzeganie innych przez pryzmat
> kasy to takie typowo polskie - jakoś mi się nie chce w to wierzyć. Może w
> Polsce młodzież zwraca uwagę na markę dżinsów - ale w Stanach za to na fakt,
> czy masz Rolexa na ręku albo buty od Prady na nogach.

Big, big bull shit !!!!

>
> Jednym się udaje żyć lepiej, innym nie - ale przestańcie się na miłość boską
> litować nad nami w kraju!

A wlasnie, w jakim kraju?
mam wrazenie, ze piszesz z Niemiec....

[bez_nicka]

Gość portalu: finka napisał(a):

> czy to automatycznie oznacza, że życie jest tam takie znowu lepsze? Ja wolę
> mieć mniejszy komfort załatwiania spraw, ale pracować w fajnej firmie i z
> fajnymi perspektywami niż mieć te wszystkie "wygody" i np. sprzatać po
domach.
Moja przyjaciółka miała w Polsce bardzo dobrą pracę, mieszkanie i znakomite
perspektywy zawodowe. Zakochała się, wyszła za mąż i wyjechała z kraju. Teraz
jest kasjerką w sklepie, pracuje od rana do wieczora, jak wraca z pracy to
pada na twarz. No sorry, ale dla mnie to naprawdę żaden sukces. Co z tego, że
może żyje w "normalniejszym kraju", skoro zamiast kariery pracuje fizycznie i
chodzi na piechotę do pracy na 4 rano?


Ta wypowiedz mialaby jakis sens i oddzwiek, gdyby w Polsce taka
sytuacja: "zamiast kariery pracuje fizycznie i chodzi na piechotę do pracy na
4 rano" nie miala miejsca. Gdyby tez wszyscy moi znajomi z wyzszym
wyksztalceniem i jez. polskim jako "first language" mieli zapewnione
stanowiska w wyuczonym zawodzie/ew."fajnej firmie" i zarabiali bodajze srednia
krajowa. Wedle Finki takowa Arkadia w Polsce istnieje(?).

Nie musisz byc emigrantem na wygnaniu by z braku wyboru i bezrobocia pracowac
zmywajac gary, siedzac na kasie czy sprzatac klatki schodowe. Mozesz to
wszystko robic w Polsce, tyle, ze nie jako emigrant lecz oficjalny obywatel,
magister z dyplomem nie wymagajacymi nostryfikacji.

Pytanie tylko, czy pensja jest adekwatna do tej, ktora otrzymujesz
bedac "pomiatanym" za granica.

Dodatkowo, wypowiedz mialaby jeszce wiekszy sens dla mnie, gdyby w Polsce owy
fakt charowania i pomiatania pracownikow nie mial miejsca. Niech sie
wypowiedza np. kasjerki z Leclerca co pracuja na tzw. "pol etatu" za 450 zl (?
bodajze)- jakie maja przywileje i ilosc godzin, albo tez pewien znajomy
pracownik drukarni, ktory nie ma zagwarantowanego ubezpieczenia ani urlopu bo
szef chce zaoszczedzic i nie zatrudnia go calkowicie legalnie. Znam tych
konkretnych ludzi, wszyscy z piatkowymi dyplomami magistra, jeden jako
inzynier.

Jesli chodzi o prace kasjerki w USA - tak wiekszosc studentow pracuje po
zajeciach dla kieszonkowego - part time - zamiast full time (ten stanowi ok 35-
40g max na 7dni w tym zawodzie).

[Gość: czapski]

ty mowisz o sprzataniu kup i czy niemilych urzednikach, ale gdziez temu do
bliskosci rodziny przyjaciol, poczucia bycia u siebie. Ja moge zrozumiec wyjazd
w 2 sytuacjach- niemoznosci znalezienia pacy w kraju lub tragicznie nieudanym
zyciu osobistym (chec ucieczki). Argumenty przeciwko Polsce sa w wielu
przypadkach bardzo nieaktualne ( poziom bezpiecznestwa- no niech nikt mi nie
wciska ze w USA jest bezpieczniej niz w Polsce, naprawde mam porownanie;
zbudowanie "cottage" nad jeziorem jest duzo tansze i latwiejsze w Polsce- mowi
to posiadacz pieknego domku nad jeziorem 25 km od Szczecina, takich przypadkow
moge mnozyc)

Intencje

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):


> Chyba nie zrozumiałeś intencji.

Intencje dobrze zrozumialem.

To nie koleś z Polski się przechwalał, tylko
> wysłuchiwał peanów tego emigranta z Ameryki.

Nie chodzilo mi ani o jednego, ani o drugiego. Chodzilo mi o CIEBIE. W koncu to
Ty napisalas:
"Kumpel nie mówił nic o
sobie, bo trochę mu było gościa żal. Bo on, biedny Polaczek też ma dom
(wolnostojący), olbrzymią działkę (i to nie na kredyt), 2 samochody, a jego
firma zatrudnia ponad 100 osób (ten z Ameryki ma 5 pracowników). Żona Polaka
nie pracuje, bo nie musi, żona Amerykanina nadal sprząta po cudzych domach. A
co najśmieszniejsze, panowie spotkali się na wywczasach, tyle, że ten biedula z
Polski na wakacje zagraniczne jeździ sobie z rodziną 3-4 razy do roku, a dla
tego bogatego z Ameryki były to pierwsze wakacje od 15 lat! "

prawda ? No wiec kto porownuje w niezbyt zdrowy sposob? Wlasnie Ty....
Przeczytaj sobie post Yagnieszki ponizej. Jest dokladnie tak, jak ona pisze.



Naprawdę znacznie częściej za
> granicą właśnie ocenia się ludzi po ich statusie materialnym, szczególnie w
> Stanach.

Zapytaj Amerykanina, czy wie ile ma sq ft jego dom lub mieszkanie....nawet nie
za bardzo zrozumie, o co chodzi. Albo bedzie podejrzewal, ze sprzedajesz
parkiet podlogowy. A od moich kumpli w Polsce ciagle slysze teksty to o
metrach, to o litrach ( samchodzik sobie kupil ten czy tamten)

Jeśli ktoś przyjeżdża z Polski na wakacje do Stanów, to tak się jakoś
> zwykle składa, że przy okazji spotkań z Polonią zdarzają się takie historie,
że
>
> namiawiają do zostania w Stanach, Kanadzie czy gdziekolwiek indziej

Zyjesz wlasnie przeszloscia z przed 20 lat. My tu nikogo do niczego nie
namawiamy. Nawet do jedzenia i picia, gdy ktos w goscine przychodzi ( to a
propos "polskiej goscinnosci" ;-))
I znowu, jak w poscie Yagnieszki, to wcale nie sprawa kasy, ale pewnek klasy i
standardu zycia. Niestety, wy nigdy tego nie zrozumiecie, bo to tak jakby
nazarty z glodomorem rozmawial.

malując
> obraz jakiegoś tam swojego eldorado. I naprawdę są w szoku,

W szoku to byla moja Matka, jak mnie odwiedzila pierwszy raz w USA. Ze ja
mieszkajac w takich warunkach, ciagle tu siedze. Bo takze nie potrafila
zrozumiec, ze kasa i 326 metrow kwadratowych nie sprawia, ze czlowiek jest
szczesliwy.
Powiedz mi, ilu znasz takich, co wrocili z USA lub Kanady do Polski na stale?
I zapewniam Cie, ze obiegowa w Polsce opinia, ze "nie wracaja, bo nie maja za
co" jest daleka od prawdy.

jeśli się okazuje,
> że ludzi z kraju nie dziwi już posiadanie 2 samochodów, bo jest naprawdę
> mnóstwo osób, ktore żyją w Polsce na wyższym poziomie niż ci w Stanach.

Zapewniam Cie, ze polskie wyobrazenie o amerykanskim "wysokim poziomie " jest
bardzo mgliste....Gdybys porownala osoby z tej najwyzszej finansowej kasty w
USA i Polsce, to szczeka by tobie opadla bardzo nisko.
A wlasnie: Czy wiesz, ze 100 najbogatszych Polakow ma mniej wiecej tyle, ile
wynosi 20% majatku Billa Gatesa? To z materialnych porownan...podaje
za "Wprost".

Rodzina
>
> przyjaciółki strasznie ją namawiała do pozostania w Kanadzie "i pracę
załatwią
> i pomoga na początek".

Znowu te "materialne okulary"...moze chcieli dla niej godnego zycia.????

I nie mogli zrozumieć, czemu ja to jakoś nie nęci.

Bo to tak jak narkotyk. Nie chcesz,bo nie wiesz, potem jak sprobujesz to
wciaga.

Bo
> powinna się cieszyć, jakby Pana Boga za nogi złapała. Tyle, że po jaką
cholerę
> dziewczyna ma "startować na zmywaku" skoro w Polsce świetnie zarabia, ma
> mieszkanie i samochód?
>
>
> > A dlaczego wyjechalem z Polski 16 lat temu? Bo wlasnie nie chce takich
> > bzdurnych rzeczy wiedziec i zyc tylko szczegolami, ktore mnie przyprawiaja
> o
> > wymioty- jak wzajemne licytowanie sie co kto ma a czego kto nie ma. Chorob
> a
> > materialnosci, wariactwo posiadania , porypany ped by miec, gdy inni nie
> maja ?
>
> Wpadłeś z deszczu pod rynnę? Takie podejście jest typowe dla Ameryki właśnie!
W

> jakiej dzielnicy się mieszka, ile bedroom'ów ma dom, czy samochód zmienia się
> odpowiednio często?

To wizerunek Ameryki z filmow wyswietlanych w polskich kinach i TV? Bo to na
pewno nie Ameryka, w ktorej ja zyje.

>
> > Odrzuc glupie klasyfikacje, rozejrzyj sie wookolo, wyjedz na drugi koniec
> > swiata, nie licz kazdego grosza. Idz na koncert,idz musical na Broadway,
> jedz > na opere do LaScali albo obejrzec gejzery do Islandii. Zyj chwila i n
> ie
> licz kazdego metra kwadratowego. Ludzie , otrzasnijcie sie do cholery.
> > Zamieszkaj na miesiac na bezludnej wyspie, ciesz sie sloncem i deszczem, a
>
> nie pieniedzmi i 263 m kwadratowymi powierzchni mieszkalnej w domu
> wolnostojacym.
>
> Jak już zaznaczyłam - to emigranci z Polski zasypują nas szczegółami swojego
> życia i statusu materialnego!

Ale kogo? Ciebie? Pracujesz na Okeciu czy co?

Nadal im się wydaje że my z Polski na wszystko
> patrzymy z rozdziawioną buzią jak 20 lat temu! Jakbyś uważniej przeczytał, to
> może byś zrozumiał, ze dane o kumplu z Polski podałam dla porównania, on sam
w
> przytoczonej rozmowie o niczym nie wspomniał! Wysłuchiwał tylko "kolegi" i
jego
>
> monologu. Więc nie mów, że tutaj niczym innym się nie żyje tylko kasą.

O, to na pewno nie , szczegolnie, ze tej kasy generalnie jest w Polsce coraz
mniej i mniej. Tak samo jak pracy.
I jeszcze raz, jesli silisz sie na porowniania, to porownuj jablka do jablek -
porownuj standard zycia ludzi z jednej "polki".

> Zapewniam cię, że do teatru czy na wystawy chodzę znacznie częściej niż
> przeciętny Amerykanin, na pewno też czytam więcej książek i lepiej orientuję
> się co się dzieje poza obrębem własnej ulicy.

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:




> Powiedz mi, ilu znasz takich, co wrocili z USA lub Kanady do Polski na stale?
> I zapewniam Cie, ze obiegowa w Polsce opinia, ze "nie wracaja, bo nie maja za
> co" jest daleka od prawdy.

Znam naprawdę wiele osób, które wróciły (fakt że nie w tym roku), - i nie
żałują. Znam tez wiele, które miały możliwość zostania w Stanach na bardzo
dobrych warunkach i nie skorzystały z niej. Bo jakoś im się w Polsce podoba.
Naturalnie teraz "szybkie ścieżki kariery" już nie są takie szybkie. Ale według
mnie - jeśli ktoś ma potencjał, to łatwiej mu dojść do czegoś na własnym
gruncie. Bo nie ukrywajmy - w Stanach czy Kanadzie mają pod dostatkiem
własnych "młodych wilków", niekoniecznie muszą napalać się na tych z importu.

> Zapewniam Cie, ze polskie wyobrazenie o amerykanskim "wysokim poziomie "
jest bardzo mgliste....

I vice versa...

> Znowu te "materialne okulary"...moze chcieli dla niej godnego zycia.????

A w Polsce pewnie jest upokorzona pracą na kierowniczym stanowisku, lepiej żyć
godnie i zmywać gary w Kanadzie? Nie chodzi tu bynajmniej o zarobki - chodzi o
satysfakcję i poczucie własnej wartości. Oczywiście, można ją czerpać także
pracując jako kelner, ale wydaje mi się, że ktoś, kto ma ambicje życiowe,
skończone studia itd, jakoś nie będzie do końca szczęśliwy w takiej roli.
Oczywiście, jak ktoś jest ambitny to można z czasem do czegoś dojść, tyle, że
to co pomiędzy niekoniecznie każdemu odpowiada.
Dlaczego piszę o zmywaniu, sprzataniu itp.? Bo tak realnie zaczyna największa
część polskich emigrantów. Fajnie, jak ktoś ma lepszą pracę, ale nie jest to
znowu taka codzienność.

> Bo to tak jak narkotyk. Nie chcesz,bo nie wiesz, potem jak sprobujesz to
> wciaga.

Mnie jakoś nie wciągnęło.

>
kasy generalnie jest w Polsce coraz mniej i mniej. Tak samo jak pracy.

To akurat nie dotyczy zdaje się wyłącznie Polski? Aha - piszę z kraju, ale że
tak powiem, często bywam tu i ówdzie, mam tez za sobą emigrancki epizodzik,
więc nie jestem takim znowu laikiem.

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):
>
>
>
> >
> Znam naprawdę wiele osób, które wróciły (fakt że nie w tym roku), - i nie
> żałują.
A ja nie. Znam zas pare osob, ktore "wrocily" do Polski a potem, z podkulonym
ogonem, z powrotem do USA, Kanady lub gdziekolwiek mieszkaly poprzednio.
Polski raj im nie pasowal po prostu.

Znam tez wiele, które miały możliwość zostania w Stanach na bardzo
> dobrych warunkach i nie skorzystały z niej. Bo jakoś im się w Polsce podoba.

Do takowych zalicza sie np. moj szwagier. Dobry naukowiec, zaoferowano mu
piekny kontrakt z mozliwoscia sponsorowania. Nie chial, bo jak mi wyjasnil, na
swoj uniwerek w Polsce idzie kiedy chce i srednio rocznie jest na zwolnieniu
lekarskim 3-4 miesiace. W San Diego musialby siedziec na uczelni 35 godzin
tygodniow. fakt, ze za 50 razy tyle pieniedzy co w Polsce, ale akurat jemu
wystarcza to co ma.Taki polski kult pracy. On akurat "materialny" nie jest.


> mnie - jeśli ktoś ma potencjał, to łatwiej mu dojść do czegoś na własnym
> gruncie. Bo nie ukrywajmy - w Stanach czy Kanadzie mają pod dostatkiem
> własnych "młodych wilków", niekoniecznie muszą napalać się na tych z importu.
>
> > Zapewniam Cie, ze polskie wyobrazenie o amerykanskim "wysokim poziomie "
> jest bardzo mgliste....
>
> I vice versa...

Tak jak pisalem. Bill Gates moglby wciagnac nosem cala pierwsza polska setke
najbogatszych. Razem do kupy maja 20 % tego co on sam.


> > Znowu te "materialne okulary"...moze chcieli dla niej godnego zycia.????
>
> A w Polsce pewnie jest upokorzona pracą na kierowniczym stanowisku,

Ano, moze i tak? Moja siostra, kierowniczka cala geba,( dyrektorka wlasciwie)
musi blagac o kazdy urlop, dzien wolny itp.Bo to, bo tamto, bo siamto.
A jak juz wyblaga, to potem gdy chce nastepny nalezny jej urlop, to slyszy ze
przeciez dopiero co byla na urlopie. I to w kraju w ktorym funkcjonuje tzw
Kodeks Pracy.
O innych perelkach nawet nie wspominam....



> Mnie jakoś nie wciągnęło.

To Twoj problem. Niektorym normalnosc odpowiada, innym nie.
Moze po prostu Twe mozliwosci konczyly sie na zmywaniu garow? Czyli tam, gdzie
mozliwosci innych sie dopiero zaczynaly ?
>
> >
> kasy generalnie jest w Polsce coraz mniej i mniej. Tak samo jak pracy.
>
> To akurat nie dotyczy zdaje się wyłącznie Polski?

Nie, pewnie ze nie. W USA alarmuja, ze bezrobocie wysokie. 6%. A ile to w
Polsce tego macie? Podobno spadlo, do 18.4 procenta. Gratuluje.

Aha - piszę z kraju, ale że
> tak powiem, często bywam tu i ówdzie, mam tez za sobą emigrancki epizodzik,
> więc nie jestem takim znowu laikiem.
>

Moze przeczytaj jeszcze raz

[kozmo_kramer]

ten post, ktory rozpoczal dyskusje?
Mysle, ze warto...

"kończę studia, na razie nie mam widoków
na pracę, nie mogę wrócić do rodzinnego miasta, bo matka sprzedałą mieszkanie
i się wyprowadziła do Wawy, i nie mogę się jej zwalić na głowę. Mam wrażenie,
że wraz ze studiami kończy się moje życie. Dlatego poczułam, że muszę uciec,
wyjechać, może odnajdę się w jakimś innym miejscu, z innymi ludźmi"

No i jak?

[Gość: finka]

A mi po prostu chodzi o to, żebyście szczerze napisali takiej osobie, jakie sa
początki za granicą jak się jedzie z głową pełną marzeń i pustymi kieszeniami?
Jak nagle czujesz się zerem, otoczony tłumem ludzi, których kompletnie nic nie
obchodzisz. Jak czujesz się zażenowany tą płytkością kontaktów, tymi
powierzchownymi "how are you", tym sztucznym "I'm fine" - które nic nie znaczy.
Jak dziwi cię, że trzeba się umawiać z dużym wyprzedzeniem. Jak nie masz się do
kogo odezwać, i z kim tak od serca pogadać. Jak paradoksalnie ciągnie cię do
swoich - bo wydaje ci się, ze lepiej cię rozumieją. Jak rozpaczliwie
podtrzymuje się takie wymuszone kontakty - z ludźmi z którymi nie masz
wspólnego języka, ale jakoś tak są bardziej swojscy. Jak nagle czujesz się
przeraźliwie samotny - w tłumie. Jaką trzba mieć odporność psychiczną (albo
grubą skórę) żeby się tym nie przejmować.

A reszta? Podtrzymujecie jakąś iluzję, że wszystko jest takie piękne a
pieniądze leżą nieomal na ulicy, każdemu się uda. Jak myślisz, gdzie autor
wątku będzie szukać zajęcia? Na WAll Street? Może wspomnisz, jak jest fajnie,
kiedy trafisz jakąś brudną pracę w obskurnej restauracji i kiedy przepocony
grubas wyżywa się na tobie po kłótni z żoną, bo jest tu panem, to jego biznes,
a ty to coś w rodzaju współczesnego niewolnika. Jak wylatujesz z dnia na dzień,
bo skończył się sezon i już cię nie potrzebuje, a tobie starczy pieniędzy
jedynie na 2 kolejne tygodnie? Jak nikogo nie interesują ani twoje marzenia ani
plany, a tym bardziej dyplom z jakiegoś uniwersytetu w miejscu, którego nazwy
nie są w stanie wymówić. W Polsce miało się poczucie własnej wartości, tam
wszyscy utwierdzają cię w przekonaniu że jesteś nikim, zbędnym balastem wręcz,
zabierasz pracę miejscowym, jeśli pracujesz to tylko dlatego, że godzisz się na
stawkę, której tubylcy by nie zaakceptowali. Nigy nie czuliście się jak
obywatele drugiej kategorii?

A ta zgrabna reszta? Wygody? Kultura?
Ja nie twierdzę, że w Polsce jest jak w raju, jest masa rzeczy które wkurzają.
Ale do mnie też urzędnik się uśmiecha (może zboczeniec??!), w banku też
traktują z szacunkiem, a metrze warszawskim śmierdzi o wiele mniej niż
paryskim. Fajnie, Agnieszko, że u ciebie jest tak czyściutko, może mieszkasz w
Austrii czy Niemczech, bo nie zauważyłam takiego porządku ani w Londynie, ani
Paryżu czy Madrycie. Owszem jest czysto - w bogatych dzielnicach, ale tam na
pewno nie trafi emigrant z Polski. Będzie szukać najtańszego mieszkania - a
więc w dzielnicy kolorowych - a tam nie jest ani czysto, ani pachnąco ani
bezpiecznie. Gdzie po wyjściu z metra idąc do "domu" brodzisz w śmieciach, a na
rogu natykasz się na grupkę podpitych Murzynów, Hindusów czy Arabów.

Może zaszliście daleko - ale napiszcie choć słowo, jakie były początki. Witali
was na dworcu z kwiatami??? Ułożyło się wam życie? Jesteście szczęśliwi? Super.
Tyle że nie mogę zgodzić się z tezą, że jeśli ktoś doszedł do czegoś w Polsce,
to osiągnąłby znacznie więcej za granicą. Ja na pewno nie doszłabym do niczego
tam. Zresztą - większość kadry kierowniczej w międzynarodowych korporacjach to
Polacy ok 35 roku życia. To samo by osiągnęli za granicą? Bardzo, ale to bardzo
wątpię.

Strasznie krzyczysz, że jestem materialistką, a ty żyjesz w imię wyższych
zasad. Ja jestem typowym bykiem - lubię twardo stąpać po ziemi i mieć pewny
grunt pod nogami. Wiesz, zasadami człowiek się zajmuje wtedy, gdy ma pełny
żołądek. Bezrobotny (niezależnie czy w Polsce czy w Stanach) myśli przede
wszystkim o tym, jak wyżywi rodzinę, a nie o wyższych ideach. Poczucie
wolności? Sukces? Dla mnie to swoboda wyboru, poczucie bezpieczeństwa,
stabilność. Swoboda wyboru - także tego, czy wakacje chcę spędzać na bezludnej
wyspie, czy na działce na Mazurach. Poczucie bezpieczeństwa - które daje mi nie
tylko świadomość, że nikt mnie nie wyrzuci z dnia na dzień ani z pracy ani z
mieszkania - bo jest moje. A moją małą stabilizację tworzy przede wszystkim
świadomość, że tu jest mój dom, moja rodzina i przyjaciele. Że tu jestem u
siebie.

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):

> A mi po prostu chodzi o to, żebyście szczerze napisali takiej osobie, jakie
sa
> początki za granicą jak się jedzie z głową pełną marzeń i pustymi kieszeniami?

Ja moge pisac tylko o sobie. Wyjazd za granice byl najlepsza rzecza, jak
zrobilem. Przerwalem studia, ktore dzis zapewnialyby mi bezrobocie ze 100%
pewnoscia i dokonczylem je z powoidzeniem w USA.

> Jak nagle czujesz się zerem

Ja sie =NIGDY= nie czuje i nie czulem zerem. Jesli Ty sie czujesz zerem- z
jakiegokolwiek powodu i gdziekolwiiek-, to odwiedz psychologa, bo najwyrazniej
masz powazny problem ze soba sama.
Jesli czujesz sie zerem "na zachodzie", to jak poczujesz sie, gdy nagle w
Polsce okaze sie ze nie ma juz dla ciebie pracy, po firma bankrutuje?( To tylko
przyklad)

, otoczony tłumem ludzi, których kompletnie nic nie
> obchodzisz.

A w Polsce kogos obchodzisz oprocz rodziny i garstki przyjaciol? Kogo? Myslisz
naiwnie, ze obchodzisz politykow? Obchodzisz ludzi na ulicy?
Moze obchodzisz zlodzieja, ktory chce Ci na ulicy chapnac torebke z
opieniedzmi, to zgoda.

Jak czujesz się zażenowany tą płytkością kontaktów,

Jesli jestes plytka, to i Twoje kontakty sa plytkie i to wcale nie zalezy od
miejsca, gdzie mieszkasz. Nigdzie nie mialem tak fantastycznych kontaktow
towarzyskich jak w USA- wliczajac w to wspolne wyjazdy, nawet do Polski.

tymi
> powierzchownymi "how are you", tym sztucznym "I'm fine" - które nic nie
znaczy.
>
> Jak dziwi cię, że trzeba się umawiać z dużym wyprzedzeniem. Jak nie masz się
do
>
> kogo odezwać, i z kim tak od serca pogadać. Jak paradoksalnie ciągnie cię do
> swoich - bo wydaje ci się, ze lepiej cię rozumieją. Jak rozpaczliwie
> podtrzymuje się takie wymuszone kontakty - z ludźmi z którymi nie masz
> wspólnego języka,

Moge tylko stwierdzic, ze przykro mi, ze Twoje zagraniczne doswiadczenia sa
takie tragiczne. Powodow jednak nie szukaj wookolo i w otoczeniu , tylko w
sobie.

ale jakoś tak są bardziej swojscy. Jak nagle czujesz się
> przeraźliwie samotny - w tłumie. Jaką trzba mieć odporność psychiczną (albo
> grubą skórę) żeby się tym nie przejmować.

Ja sie nigdy nie czuje samotny w swoim towaerzystwie.Przebywanie akurat w
Polsce nie uwolni nikogo od samotnosci. Bardziej samotny czulbym sie byc moze
nie majac pracy i pieniedzy i ogladajac "wyczyny" polskich politykow.
>
> A reszta? Podtrzymujecie jakąś iluzję, że wszystko jest takie piękne a
> pieniądze leżą nieomal na ulicy, każdemu się uda. Jak myślisz, gdzie autor
> wątku będzie szukać zajęcia? Na WAll Street?

Tak, byc moze na WallStreet. Nie od razu, ale pomalu , do celu jesli ma upor i
ambicje. Tak jak ja. Zaczynalem od budowy, ale nie chcialem tego robic.
Co dzis robie- nawet nie bede pisal, bo po pierwsze nie chce sie chwalic, a po
drugie podejrzewam, ze przy Twoim nastawieniu do "wyjezdnych" i tak nie
uwierzysz.I nie dbam o to.

Może wspomnisz, jak jest fajnie,
> kiedy trafisz jakąś brudną pracę w obskurnej restauracji i kiedy przepocony
> grubas wyżywa się na tobie po kłótni z żoną, bo jest tu panem, to jego
biznes,
> a ty to coś w rodzaju współczesnego niewolnika.

Przykro mi, ze Cie to akurat spotkalo.

Jak wylatujesz z dnia na dzień,
>
> bo skończył się sezon i już cię nie potrzebuje,

A co ? Nie potzrebuje Ci i ma Cie trzymac w pracy? W kapitalizmie?
A w Polsce co sie dzieje z pracownikami, jak zamkna zaklad pracy? Trzymaja ich
w pracy dalej? ( No, moze z wyjatkiem gornikow....)

a tobie starczy pieniędzy
> jedynie na 2 kolejne tygodnie? Jak nikogo nie interesują ani twoje marzenia
ani
>
> plany, a tym bardziej dyplom z jakiegoś uniwersytetu w miejscu, którego nazwy
> nie są w stanie wymówić.

Dlatego najlepiej skonczys studia w miejscu zamieszkania. Ja nie zaluje tego
kroku.

>W Polsce miało się poczucie własnej wartości, tam
> wszyscy utwierdzają cię w przekonaniu że jesteś nikim,

Jesli w Polsce mialas "poczucie wlasnej wartosci" a gdzie indziej go nie masz,
to masz powazny problem psycologiczny. Radze to skonsultowac z psychologiem.
A co sie stanie, gduyw Polsce stracisz prace i bedziesz niepotrzebna ?
Zastanowilas sie kiedys nad tym?
Co stanie sie z Twym "poczuciem wlasnej wartosci"?

zbędnym balastem wręcz,
> zabierasz pracę miejscowym, jeśli pracujesz to tylko dlatego, że godzisz się
na
>
> stawkę, której tubylcy by nie zaakceptowali. Nigy nie czuliście się jak
> obywatele drugiej kategorii?

Nie wiem jak inni, ja nie dziele ludzi na kategorie. Mam kilkunastu
podwladnych, ktorzy mnie cenia i szanuja. Sami Amerykanie.
>
> A ta zgrabna reszta? Wygody? Kultura?
> Ja nie twierdzę, że w Polsce jest jak w raju, jest masa rzeczy które
wkurzają.
> Ale do mnie też urzędnik się uśmiecha (może zboczeniec??!), w banku też
> traktują z szacunkiem, a metrze warszawskim śmierdzi o wiele mniej niż
> paryskim. Fajnie, Agnieszko, że u ciebie jest tak czyściutko, może mieszkasz
w
> Austrii czy Niemczech, bo nie zauważyłam takiego porządku ani w Londynie, ani
> Paryżu czy Madrycie. Owszem jest czysto - w bogatych dzielnicach, ale tam na
> pewno nie trafi emigrant z Polski. Będzie szukać najtańszego mieszkania - a
> więc w dzielnicy kolorowych - a tam nie jest ani czysto, ani pachnąco ani
> bezpiecznie. Gdzie po wyjściu z metra idąc do "domu" brodzisz w śmieciach, a
na
>
> rogu natykasz się na grupkę podpitych Murzynów, Hindusów czy Arabów.
>
> Może zaszliście daleko - ale napiszcie choć słowo, jakie były początki.
Witali
> was na dworcu z kwiatami???

A co maja do rzeczy poczatki? Idziesz po studiach pracowac do polskiej lub
zagranicznej firmy w Polsce i witaja Cie kwaitami? napisz, jaka to firma, bo
sam bym chcial tego sprobowac !


Ułożyło się wam życie? Jesteście szczęśliwi? Super.
>
> Tyle że nie mogę zgodzić się z tezą, że jeśli ktoś doszedł do czegoś w
Polsce,
> to osiągnąłby znacznie więcej za granicą. Ja na pewno nie doszłabym do
niczego
> tam.

To naprwde przykro mi. Masz powazny problem i raczej nie sadze, ze w Polsce
zrobisz oszalamiajaca karieire.

Zresztą - większość kadry kierowniczej w międzynarodowych korporacjach to
> Polacy ok 35 roku życia. To samo by osiągnęli za granicą? Bardzo, ale to
bardzo
>
> wątpię.

Osobiscie zajmowalem pierwsze stanowisko kierownicze w wieku 32 lat....
>
> Strasznie krzyczysz, że jestem materialistką, a ty żyjesz w imię wyższych
> zasad. Ja jestem typowym bykiem - lubię twardo stąpać po ziemi i mieć pewny
> grunt pod nogami. Wiesz, zasadami człowiek się zajmuje wtedy, gdy ma pełny
> żołądek. Bezrobotny (niezależnie czy w Polsce czy w Stanach) myśli przede
> wszystkim o tym, jak wyżywi rodzinę, a nie o wyższych ideach. Poczucie
> wolności? Sukces? Dla mnie to swoboda wyboru, poczucie bezpieczeństwa,
> stabilność. Swoboda wyboru - także tego, czy wakacje chcę spędzać na
bezludnej
> wyspie, czy na działce na Mazurach. Poczucie bezpieczeństwa - które daje mi
nie
>
> tylko świadomość, że nikt mnie nie wyrzuci z dnia na dzień ani z pracy ani z
> mieszkania - bo jest moje. A moją małą stabilizację tworzy przede wszystkim
> świadomość, że tu jest mój dom, moja rodzina i przyjaciele. Że tu jestem u
> siebie.
>

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:

> Gość portalu: finka napisał(a):
> Ja sie nigdy nie czuje samotny w swoim towaerzystwie.Przebywanie akurat w
> Polsce nie uwolni nikogo od samotnosci.

No to mnie akurat nie dziwi. Jak ktoś ma takie ego...

> Tak, byc moze na WallStreet. Nie od razu, ale pomalu, do celu jesli ma upor i
ambicje. Tak jak ja. Zaczynalem od budowy, ale nie chcialem tego robic.
> Co dzis robie- nawet nie bede pisal, bo po pierwsze nie chce sie chwalic, a
po drugie podejrzewam, ze przy Twoim nastawieniu do "wyjezdnych" i tak nie
> uwierzysz.I nie dbam o to.

No właśnie - pomału. Ja po prostu nie chciałam robić za popychadło, nieważne
czy przez rok czy 5 lat. I rok to za dużo. Moje nastawienie sprowadza się
wyłącznie do tego, że te opowieści trącą mi hollywoodem - wszystko pięknie,
nikt nawet się nie zająknął o jakimkolwiek problemie, żadnych stresów, żadnej
tęsknoty za domem?

Owszem, łatwiej znaleźć na zachodzie JAKĄŚ pracę. Tylko że ta JAKAŚ praca nie
każdego zadowala. Napisz dziewczynie na co może liczyć jadąc gdzieś bez
znajomości i pieniędzy, jak łatwo znajduje się pracę na miarę swojego
wykształcenia czy umiejętności? Napisz, jak ci się pracowało na budowie zanim
odbiłeś do góry. Powiedz mi, czy amerykańskie fimy tak ochoczo zatrudniają
Polaków? Naprawdę mało mają "swoich"? Co by nie mówć, nawet z płynną
znajomością języka jest się nadal mniej atrakcyjnym kandydatem niż native.
Nie deprymuję ani twoich osiągniięć ani wyborów. Ja wygrałam wracając do
Polski. Z wielu względów, nie tylko zawodowych.

> A co sie stanie, gduyw Polsce stracisz prace i bedziesz niepotrzebna ?
> Zastanowilas sie kiedys nad tym?
> Co stanie sie z Twym "poczuciem wlasnej wartosci"?

Nic się nie stanie, bo po pierwsze, w Polsce nie można wyrzucić kogoś z dnia na
dzień (ten nieszczęsny Kodeks Pracy) a poza tym jak ktoś jest dobry, to
znajdzie sobie inną. Co też uczyniłam niedawno. Przy tym w tej upokarzającej
rzeczywistości jakimś cudem mam oszczędności, które "w razie czego" pozwolą mi
obijać się bez pracy przez przynajmniej rok.

>
> A co maja do rzeczy poczatki? Idziesz po studiach pracowac do polskiej lub
> zagranicznej firmy w Polsce i witaja Cie kwaitami? napisz, jaka to firma, bo
sam bym chcial tego sprobowac!

O Jezu - skończ już z tą licytacją! Ja piszę, że pieniądze nie leżą na ulicy (i
tu i tam zresztą) a ty że Bill Gates jest bogaty. Ja piszę, że tam o dobrą
("godną" - na miarę zdolności i wykształcenia) pracę wcale niełatwiej niż w
Polsce, ty momentalnie naskakujesz, że w Polsce gorzej.

No właśnie że początki mają wszystko "do rzeczy" - w końcu autorka chciałaby
wiedzieć co ją czeka po przyjeździe, a ty przedstawiasz jej swoją sytuację po
16 latach, kiedy już okrzepłeś. Ona jeśli wyjedzie, to zdaje się że z niewiele
wartym tam dyplomem i pustymi kieszeniami. To napisz szczerze właśnie jak
wyglądały te początki, na co może liczyć, bo chyba nie na kierownicze
stanowisko?

Osobiscie zajmowalem pierwsze stanowisko kierownicze w wieku 32 lat....
To gratuluję. W Stanach wszyscy emigranci tak? Patrz, ja musiałam poczekać do
33 roku życia (no ale z drugiej strony ja miałam przerwę na dziecko).

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):

> kozmo_kramer napisał:
>
> > Gość portalu: finka napisał(a):
> > Ja sie nigdy nie czuje samotny w swoim towaerzystwie.Przebywanie akurat w
> > Polsce nie uwolni nikogo od samotnosci.
>
> No to mnie akurat nie dziwi. Jak ktoś ma takie ego...

To nie ego. To po prostu poczucie wlasnej wartosci. Zadowolenie z osiagniec.
To ze akurat nie przebywam w danej chwili w licznym towarzystwie, nie oznacza
ze czuje sie samotny. Mysle, ze to jak najbardziej normalne u normalnego
czlowieka.
>
> >
> No właśnie - pomału. Ja po prostu nie chciałam robić za popychadło, nieważne
> czy przez rok czy 5 lat. I rok to za dużo. Moje nastawienie sprowadza się
> wyłącznie do tego, że te opowieści trącą mi hollywoodem - wszystko pięknie,
> nikt nawet się nie zająknął o jakimkolwiek problemie, żadnych stresów, żadnej
> tęsknoty za domem?

Musialas miec wyjatkowe szczescie- w Posce przyjeto Ci od razu na to jedyne,
wymarzone stanowisko . Czesto sie tak zdarza ?
>
> Owszem, łatwiej znaleźć na zachodzie JAKĄŚ pracę. Tylko że ta JAKAŚ praca nie
> każdego zadowala. Napisz dziewczynie na co może liczyć jadąc gdzieś bez
> znajomości i pieniędzy, jak łatwo znajduje się pracę na miarę swojego
> wykształcenia czy umiejętności?

Znam pare osob, ktore poradzily sobie znacznie lepiej niz ja. Nie placily
frycowego na budowie lub przy garach.
"Dziewczyna" moze liczyc na poczatek na (na przyklad) wize studencka, prace na
part time na college'u lub gdziekolwiek indziej, zrobienie n.p. Masters Degree,
a potem? Sky is the limit.
Moze tez skonczyc na sprzataniu mieszkan na nastepne 30 lat.
To wszystko zalezy wylacznie OD NIEJ a nie od tego, co wymysla politycy albo od
tego, czy "wejdziemy do Unii".

Napisz, jak ci się pracowało na budowie zanim
> odbiłeś do góry.

Nie narzekam, nigdy nie narzekalem, bo zarobione pieniadze pozwolily mi oplacic
college. Nie mialem stypendium i nie mialem nawet wizy studenckiej.Za wszystko
zaplacilem gotowka. Dyplom odbieralem jeszcze jako nielegalny emigrant.
Praca po studiach zaoowocowala blyskawicznym sponsorowaniem i zielona karta .

Powiedz mi, czy amerykańskie fimy tak ochoczo zatrudniają
> Polaków?

W USA chetnie zatrudniaja nie tylko Polakow.
W IT kroluja Hindusi i Pakistanczycy , w medycynie Rosjanie,wszedzie pelno jest
Koreanczykow.
Na Zachodnim wybrzezu trudno znalec Registered Nurse ktora jest rodowita
Amerykanka, mimo ze to realatywnie dobrze platna praca.
U mnie w laboratoriach badawczych najwiecej jest Filipinczykow, troche Rosjan i
Ukraincow.

Naprawdę mało mają "swoich"? Co by nie mówć, nawet z płynną
> znajomością języka jest się nadal mniej atrakcyjnym kandydatem niż native.

Jest sie bardziej atrakcyjnym. Czest podejmuje sie prace za konkurencyjna
stawke, bardziej przyklada do obowiazkow, bo trzeba pilnie pracowac na nowy
dom, nowy samochod, na wyslanie dzieci na college. Taki jest generalny obraz
sytuacji. Amerykanie to rozumieja.

> Nie deprymuję ani twoich osiągniięć ani wyborów. Ja wygrałam wracając do
> Polski. Z wielu względów, nie tylko zawodowych.
>
> > A co sie stanie, gduyw Polsce stracisz prace i bedziesz niepotrzebna ?
> > Zastanowilas sie kiedys nad tym?
> > Co stanie sie z Twym "poczuciem wlasnej wartosci"?
>
> Nic się nie stanie, bo po pierwsze, w Polsce nie można wyrzucić kogoś z dnia
na
>
> dzień

To bardzo zle. Sprzyja to obiboctwu i kultywowaniu tradycji "czy sie stoi czy
sie lezy..."oraz naduzywaniu systemu.
W USA- bezrobocie mimo kryzysu, jest 6%, w Polsce 3 razy wiecej, a GBP na glowe
mieszkanca jest 4 razy wieksze.Bo w USA niepotrzebnego lub niewydolnego
pracownika sie wywala z dnia na dzien. Zostaje pracownik dobry. Zly musi szukac
gorszej pracy. W ten sposob lepsze wypiera to gorsze.Pracownik dobry jest
bardzo "bezpieczny" i nie obawia sie zwolnienia.
JESLI TEGO NIE POTRAFISZ ZROZUMIEC, TO RZECZYWISCIE DOBRZE ZE WROCILAS DO
POLSKI, BO NIE NADAJESZ SIE DO PRAWDZIWEGO KAPITALIZMU.

(ten nieszczęsny Kodeks Pracy) a poza tym jak ktoś jest dobry, to
> znajdzie sobie inną.

Do czego wiec ten Kodeks Pracy i ochrona pracownika , jesli jestes "dobrym
pracownikiem"? Nie rozumiem tego.

Co też uczyniłam niedawno. Przy tym w tej upokarzającej
> rzeczywistości jakimś cudem mam oszczędności, które "w razie czego" pozwolą
mi
> obijać się bez pracy przez przynajmniej rok.

Ja mam oszczednosci, ktore "w razie czego" pozwola mi juz nigdy w zyciu nie
pracowac, ale jak juz powiedzialem, nie lubie sie lictowac.

>
> >
> > A co maja do rzeczy poczatki? Idziesz po studiach pracowac do polskiej lub
>
> > zagranicznej firmy w Polsce i witaja Cie kwaitami? napisz, jaka to firma,
> bo
> sam bym chcial tego sprobowac!
>
> O Jezu - skończ już z tą licytacją!

Z jaka znowu licytacja? Grzecznie prosze o wyjasnienie, czy w Polsce kwiatami
wita sie nowo przyjetego pracownika. Bo chocby na Forum "Praca" ludzie pisza na
oglol co innego. Ze satraktowani jak ostatnie badziewie za 700 PLN miesiecznie,
a czesto w ogole pracuja za darmoche jako wolontariusze.Byleby cos zalapac i
wpsac na CV. No, ale moze ludzie klamia.


Ja piszę, że pieniądze nie leżą na ulicy (i
>
> tu i tam zresztą) a ty że Bill Gates jest bogaty. Ja piszę, że tam o dobrą
> ("godną" - na miarę zdolności i wykształcenia) pracę wcale niełatwiej niż w
> Polsce, ty momentalnie naskakujesz, że w Polsce gorzej.
Ja niegdzie nie napisalem, ze "gorzej". Staram sie realia oceniac realmnie i
konkretnie i tyle.Liczby i konkrety.
>
> No właśnie że początki mają wszystko "do rzeczy" - w końcu autorka chciałaby
> wiedzieć co ją czeka po przyjeździe, a ty przedstawiasz jej swoją sytuację po
> 16 latach, kiedy już okrzepłeś. Ona jeśli wyjedzie, to zdaje się że z
niewiele
> wartym tam dyplomem i pustymi kieszeniami. To napisz szczerze właśnie jak
> wyglądały te początki, na co może liczyć, bo chyba nie na kierownicze
> stanowisko?

No to wlasnie napisalem. A jesli o kieszenie chodzi- to zabralem z Polski 200
dolarow.Tyle rodzina wyskrobala.
>
> Osobiscie zajmowalem pierwsze stanowisko kierownicze w wieku 32 lat....
> To gratuluję. W Stanach wszyscy emigranci tak?

Tak. Wszyscy ambitni, w miare zdolni i przebojowi. A wielu jeszcze duzo lepiej
i szybciej.

Patrz, ja musiałam poczekać do
> 33 roku życia (no ale z drugiej strony ja miałam przerwę na dziecko).

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:

W ten sposob lepsze wypiera to gorsze.Pracownik dobry jest
> bardzo "bezpieczny" i nie obawia sie zwolnienia.

A jak zachoruje? Ile dni płatnego urlopu zdrowotnego ma się w Stanch? Albo
urlopu macierzyńskiego? No jasne, komunizm. Za darmo mi dają? Płacimy prawie
50% składkę na ubezpieczenie, zapomniałeś? Coś za coś.

> JESLI TEGO NIE POTRAFISZ ZROZUMIEC, TO RZECZYWISCIE DOBRZE ZE WROCILAS DO
> POLSKI, BO NIE NADAJESZ SIE DO PRAWDZIWEGO KAPITALIZMU.

To Niemcy i Francuzi też, bo oni mają jeszcze fajniejszy "social" niż w Polsce
i dłuższe urlopy.

Na razie kozmo, idę robić grilla.

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):

>
> A jak zachoruje? Ile dni płatnego urlopu zdrowotnego ma się w Stanch? Albo
> urlopu macierzyńskiego? No jasne, komunizm. Za darmo mi dają? Płacimy prawie
> 50% składkę na ubezpieczenie, zapomniałeś? Coś za coś.

Jak zachoruje, to niedobrze. Musi szybko wyzdrowiec.
Osobiscie jeszcze w USA nie chorowalem ( odpukac!) przez te 16 lat.
Moja skladka na ubezpieczenie to okolo 180 dol. miesiecznie, placi pracodawca.
Ubezpieczenie zas Social Security to 6% zarobkow. I wystarczy.
50% ? ?? A kto to kradnie????
Urlpu zdrowotnego( a czy to wlasciwie jest URLOP ???-jak ktos choruje to sie
nazywa ze jest na URLOPIE-nie wiedzialem...) mam 16 dni rocznie. Potem chory
idzie na disability- na 2 miesiace,dostaje 50 dolarow na dzien. Potem- sprawa
otwarta.
Urlopow maciezrzynsich nie ma w ogole. Po porodzie kobieta idzie do domu
nastepnego dnia, jesli nie ma komplikacji,po paru dniach wraca do pracy.
Jakos nie slyszalem jeszcze narzekan od nikogo na ten system.

>
> > JESLI TEGO NIE POTRAFISZ ZROZUMIEC, TO RZECZYWISCIE DOBRZE ZE WROCILAS DO
> > POLSKI, BO NIE NADAJESZ SIE DO PRAWDZIWEGO KAPITALIZMU.
>
> To Niemcy i Francuzi też, bo oni mają jeszcze fajniejszy "social" niż w
Polsce


....ktory wypracowali sobie przez ostatnie 200 lat kapitalizmu. Wyglada mi na
to, ze polskie 12 lat to jednak troche za malo.
>
> Na razie kozmo, idę robić grilla.
>
>

[jot-23]

kozmo_kramer napisał:
> Urlopow maciezrzynsich nie ma w ogole.

hehe, "maternity leave" to okreslenie no to czego nie ma! ciekawe

akt prawny ktory czesciowo reguluje

www.dol.gov/esa/regs/statutes/whd/fmla.htm
w skrocie:

"If you work for a private company with 50 or more employees, or the
government or public school system, the FMLA guarantees that you can (whether
you're a man or woman) take up to 12 weeks of unpaid leave a year to care for
a newborn or newly adopted child. The law also allows workers to take leave to
care for an immediate family member who is seriously ill or to recover from
your own serious illness."

wiele zalezy od pracodawcy, tak jak wszedzie tutaj... sa opcje krotsze ale
platne, calkowicie platne, calkowicie bez wynagrodzenia itd.... oczywiscie
jest tez "paternity leave".

Fajne !

[kozmo_kramer]

jot-23 napisał:

> kozmo_kramer napisał:
> > Urlopow maciezrzynsich nie ma w ogole.
>
> hehe, "maternity leave" to okreslenie no to czego nie ma! ciekawe
>
> akt prawny ktory czesciowo reguluje
>
> www.dol.gov/esa/regs/statutes/whd/fmla.htm
> w skrocie:
>
> "If you work for a private company with 50 or more employees, or the
> government or public school system, the FMLA guarantees

FMLA guarantees...no wlasnie...dalej


that you can (whether
> you're a man or woman) take up to 12 weeks of unpaid leave

unpaid leave. Cha, cha !
GUARANTEES unpaid leave ;-)))
A jak do na bumelke sobie pojdziesz pare dni, to masz: "guaranteed unpaid leave
forever" ;-)))




a year to care for
> a newborn or newly adopted child. The law also allows workers to take leave
to
> care for an immediate family member who is seriously ill or to recover from
> your own serious illness."
>
> wiele zalezy od pracodawcy, tak jak wszedzie tutaj... sa opcje krotsze ale
> platne, calkowicie platne, calkowicie bez wynagrodzenia itd.... oczywiscie
> jest tez "paternity leave".
>

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:

Moja skladka na ubezpieczenie to okolo 180 dol. miesiecznie, placi pracodawca.

Z ciekawości - to norma czy przywilej, bo zdaje się, że nie ma takiego prawnego
wymogu? W niektórych zdaje się nie płacą i żeby mieć, trzeba zainwestowac z
własnej kieszeni?

> Ubezpieczenie zas Social Security to 6% zarobkow. I wystarczy.
> 50% ? ?? A kto to kradnie????

Zbuntowane bandy emerytów i rencistów.

> Urlopow maciezrzynsich nie ma w ogole. Po porodzie kobieta idzie do domu
> nastepnego dnia, jesli nie ma komplikacji,po paru dniach wraca do pracy.
> Jakos nie slyszalem jeszcze narzekan od nikogo na ten system.

Pewnie, ponarzekasz dopiero jak urodzisz dzieciaka. Najlepiej jako samotna
matka. I jeszcze bedziesz karmić piersią.

> >
> > > JESLI TEGO NIE POTRAFISZ ZROZUMIEC, TO RZECZYWISCIE DOBRZE ZE WROCILA
> S DO
> > > POLSKI, BO NIE NADAJESZ SIE DO PRAWDZIWEGO KAPITALIZMU.
> >
> > To Niemcy i Francuzi też, bo oni mają jeszcze fajniejszy "social" niż w
> Polsce
>
>
> ....ktory wypracowali sobie przez ostatnie 200 lat kapitalizmu. Wyglada mi na
> to, ze polskie 12 lat to jednak troche za malo.

I przez 200 lat też płacili 50% składki na ubezpieczenie? Jakoś nie słyszałam...


Aha - karkówka przygotowna, ogóreczki małosolne w pogotowiu...

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):

> kozmo_kramer napisał:
>
> Moja skladka na ubezpieczenie to okolo 180 dol. miesiecznie, placi
pracodawca.
>
> Z ciekawości - to norma czy przywilej,

Ani norma, ani przywilej. Zalezy od tego jakie ubezpieczenie wykupuje
pracownikom firma i jakie zabiegi i leczenie to ubezpieczenie pokrywa.
Bezrobotnym i pracujacyn na czarno pozosrtaje placic lub leczyc sie w
szpitalach miejskich.
Dla pracujacych legalnie w normalnej firmie ubezpieczenie jest standardem.

bo zdaje się, że nie ma takiego prawnego
>
> wymogu?

Oczywiscie ze nie ma i cale szczescie.


W niektórych zdaje się nie płacą i żeby mieć, trzeba zainwestowac z
> własnej kieszeni?

Nie w przypadku jesli firma placi, bo niby po co?
>
> > Ubezpieczenie zas Social Security to 6% zarobkow. I wystarczy.
> > 50% ? ?? A kto to kradnie????
>
> Zbuntowane bandy emerytów i rencistów.

Ano wlasnie....
>
> > Urlopow maciezrzynsich nie ma w ogole. Po porodzie kobieta idzie do domu
> > nastepnego dnia, jesli nie ma komplikacji,po paru dniach wraca do pracy.
> > Jakos nie slyszalem jeszcze narzekan od nikogo na ten system.
>
> Pewnie, ponarzekasz dopiero jak urodzisz dzieciaka. Najlepiej jako samotna
> matka. I jeszcze bedziesz karmić piersią.

Trzeba myslec PRZED a nie PO.....
>
> > >
> > > > JESLI TEGO NIE POTRAFISZ ZROZUMIEC, TO RZECZYWISCIE DOBRZE ZE WR
> OCILA
> > S DO
> > > > POLSKI, BO NIE NADAJESZ SIE DO PRAWDZIWEGO KAPITALIZMU.
> > >
> > > To Niemcy i Francuzi też, bo oni mają jeszcze fajniejszy "social" niż
> w
> > Polsce
> >
> >
> > ....ktory wypracowali sobie przez ostatnie 200 lat kapitalizmu. Wyglada mi
> na
> > to, ze polskie 12 lat to jednak troche za malo.
>
> I przez 200 lat też płacili 50% składki na ubezpieczenie? Jakoś nie
słyszałam..
> .
>
>
> Aha - karkówka przygotowna, ogóreczki małosolne w pogotowiu...

Ubezpieczenie w USA

[Gość: Pol-am]

Pracuje w amerykansko-japonskiej firmie w Kaliforni. Ubezpieczenia sa w
zasadzie standartowe na poziomie OK. Nsza firma ma swoje wlasne ubezpieczenie
(przy 20 ts ludzi moze sobie na to pozwolic). Mamy 3 miesiace 100% platne
przez zaklad. Po 3 miesiacach - 65 - 75 % (65% za darmo a jak sie chce 75% to
trzeba sie zadeklarowac i placic chyba $10 miesieczenie) bez ograniczenia
czasowego... Choroby krotkie - nikt nie zwraca uwagi - jestes chory siedz w
domu pare dni. Wizyta lekarska $15(nie HMO - mozna isc do dowolnego lekarza z
ogromnej listy jesli wybierze sie lekarza nie z listy to placa 80%), leki -$5
za kazda recepte. Dentysta - 1x w roku wizyta i 2x czyszczenie zebow $0 reszta
$5/wizyte. Jesli bym wydal na lekarza ponad $1500 reszta wszystko za darmo.
Jesli nie pracujesz - niestety nie masz ubezpieczenia i wtedy jest niewesolo
(mozna kupic prywatne - ok $200 /osobe na miesiac) ale kliniki i szpitale
stanowe nie maja prawa odmowic podstawowej opieki. (Dlatego meksykanki
przechodza granice aby tu rodzic dzieci)

[Gość: zla]

Przygotuj sie na ciezka prace i wiele wyrzeczen, czy to bedzie warte tego co
osiagniesz, ocenisz tylko Ty po kilku latach. I pamietaj :)) " Wszedzie dobrze
gdzie nas nie ma " ja wyjechalam 10 lat temu, zawsze powtarzam, ze gdybym
wiedziala na co sie decyduje nigdy bym nie wyemigrowala, ale nie zaluje, teraz
po 10 latach nie zaluje. Pracowac trzeba wszedzie, ale zdolnych mlodych ludzi
ceni sie wszedzie tak samo.
Moje przyjaciolki w Polsce zyja na bardzo dobrym poziomie, znam mase ludzi
ktorzy wrocili do Polski i sa szczesliwi i zyja godnie, znam tez mase ktorzy
wrocili do Polski a po kilku latach spotkalam ich przypadkien na torontonskiej
ulicy, bo zycie tutaj bardziej im odpowiada. Zycze Ci powodzenia z calego serca

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:

> Gość portalu: finka napisał(a):

>
> Do takowych zalicza sie np. moj szwagier. Dobry naukowiec, zaoferowano mu
> piekny kontrakt z mozliwoscia sponsorowania. Nie chial, bo jak mi wyjasnil,
na swoj uniwerek w Polsce idzie kiedy chce i srednio rocznie jest na zwolnieniu
> lekarskim 3-4 miesiace.

A mój znajomy z doktoratem, który mógł zrobić karierę w Stanch nie został nie
ze względu na lenistwo, tylko dlatego, że w Polsce miał szansę zajść o wiele
wyżej. I zaszedł bez problemu. Robi to co lubi - na swój rachunek.
>
>
> > mnie - jeśli ktoś ma potencjał, to łatwiej mu dojść do czegoś na własnym
> > gruncie. Bo nie ukrywajmy - w Stanach czy Kanadzie mają pod dostatkiem
> > własnych "młodych wilków", niekoniecznie muszą napalać się na tych z impor
> tu.

A tego nie skomentujesz?
>
> Tak jak pisalem. Bill Gates moglby wciagnac nosem cala pierwsza polska setke
> najbogatszych. Razem do kupy maja 20 % tego co on sam.

To mi dopiero argument, pewnie Bille G. rosną w Ameryce na drzewach? Pewnie
mieszkasz z nim po sąsiedzku?


> Ano, moze i tak? Moja siostra, kierowniczka cala geba,( dyrektorka wlasciwie)
> musi blagac o kazdy urlop, dzien wolny itp.Bo to, bo tamto, bo siamto.
> A jak juz wyblaga, to potem gdy chce nastepny nalezny jej urlop, to slyszy ze
> przeciez dopiero co byla na urlopie. I to w kraju w ktorym funkcjonuje tzw
> Kodeks Pracy.

A u mnie w firmie jakoś nikt nie musi błagać, a wręcz proszą żeby ten urlop
wykorzystać, bo tak się jakoś składa, że zakłady pracy płacą kary, jeśli
inspektor wykryje, że pracownicy mają zaległe urlopy. Natomiast na zwolnienia
lekarskie się nie chodzi, bo się to nie opłaca. A ile jest w Stanach płatnego
urlopu?


> > Mnie jakoś nie wciągnęło.
>
> To Twoj problem. Niektorym normalnosc odpowiada, innym nie.

Dla mnie mieskanie w norze to nie jest normalność, nawet jeśli uliczka przed tą
norą jest zamieciona.

> Moze po prostu Twe mozliwosci konczyly sie na zmywaniu garow? Czyli tam,
gdzie mozliwosci innych sie dopiero zaczynaly ?

Nie musisz być chamski tylko dlatego, ze mam inne zdanie. Tak startuje
większość Polaków za granicą, szczególnie tych, którzy jadą w ciemno, bez
oparcia i kasy na początek (jak autorka). Nie sadzę, żebym ze swoim
pochodzeniem za granicą doszła do wyższych stanowisk. Przecież pod dostatkiem
mają swoich kandydatów. Polacy trafiają tam, gdzie płacą najniżej.

Człowieku, a co ty tam robisz tak wymyślnego, że traktujesz nas jakbyśmy żyli w
kraju 3 świata i chodzili bez butów? Masz pracę i dlatego uważasz, że możesz
pogardzać hołotą w kraju? Ja też mam, jakoś nie narzekam. Bezrobocie owszem,
jest wysokie, owszem część ludzi ledwo wiąże koniec z końcem. Ale czy naprawdę
za oceanem czeka ich OD RAZU takie fajne życie? Wystarczy im do pierwszego,
jeśli będą pracować, a co jeśli złamią nogę? Nie po paru latach pobytu, kiedy
już ich bedzie stać na opłacenie ubezpieczenia, ale na początku? Piszesz, że
wyjechałeś 16 lat temu. Ja akurat mniej więcej wtedy wróciłam, choć akurat
wtedy wydawało się to szaleństwem. I też uważam to za najlepszą decyzję w moim
życiu, bo nigdy w życiu nie osiągnęłabym tyle tam. Ty masz przeciwne zdanie -
twoje prawo. Tyle zdań ile życiorysów. Każdy przypadek jest inny. Tylko nie
podoba mi się twoje wywyższanie się, i to w imię "wyższych wartości", ty
cenisz "normalność", masz "godne życie", a my w Polsce żyjemy w średniowieczu i
w poniżeniu?

Poczatki

[yagnieszka]

To ja troche o poczatkach.
Jasne, ze jest trudno. Ale mnie sie daje, ze wiekszosc emigrantow jest
przygotowanych psychicznie na to, ze bedzie trudno. Kazdy wie, ze musi zaczac
od nauki jezyka, od ewaluacji dokumentow, od doksztalcania sie i od
wielogodzinnych tygodni pracy. I wiekszosc z nas przeszla przez sporo trudnosci
szczegolnie w pierwszysch 2-3 latach w nowym kraju. Temu chyba nikt nie
zaprzeczy. Nieliczni sa ci szczesliwcy ktorzy przyjezdzaja na kontrakt,
wszystko na nich czeka i zycie jest bajka. Dla wiekszosci to taka orka na
ugorze.
Tylko ze znowu trudno jest to wytlumaczyc komus kto przez to nie przeszedl jak
nieslychanie dumnym jest sie z tych pierwszych lat. Te lata umacniaja, daja
szanse poznania siebie jak w tym powiedzeniu ze tyle wiemy o sobie ile nas
sprawdzono. No wiec te pierwsze lata to wlasnie sprawdzian siebie. Swojej
wytrwalosci psychicznej i fizycznej, mozliwosci intelektualnych i socjalnych,
umiejetnosci adaptacyjnych. Nie wiem jak to okreslic dokladnie ale chodzi mi o
to ze po tych pierwszych emigranckich latach czlowiek staje sie MOCNY. I to nie
jest jakas krzywdzaca moc wymierzona przeciwko innym ale ta wewnetrzna sila
dajaca poczucie wartosci i tego ze naprawde jestem obywatelem swiata. Bo teraz
to ja juz moge osiasc wszedzie. DAM SOBIE RADE. To jest bezcenne poczucie ktore
jest przywilejem pionierow, moze jakichs misjonarzy czy odkrywcow, zdobywcow
wysokich gor, biegunow i emigrantow.
Przepraszam was za ten patos bo to wszystko brzmi jak jakies "jak hartowala sie
stal" ale naprawde trudno to ujac w slowa. Ale na pewno warto to przezyc.

[Gość: Pol-am]

Poczatki sa w duzym stopniu zalezne od osoby i przygotwania. JEsli ktos
przyjezdza bez jezyka i musi sie utrzymac - to kiedy ma sie uczyc i kto go
zatrudni ? Polak, do czego? do sprzatania.... czy sa jakies inne opcje?

Do kazmo i finki

[luisssa]

Wydaje mi sie, ze oboje mowicie troche roznymi jezykami. Znajdujecie w skrajnie
roznych sytuacjach. To, co mowi kazmo jest przepelnione optymizmem, z kolei to,
co mowi finka - realizmem polskiego studenta.

Mam zatem pytanie do kazmo. Skad brales pieniadze na zycie i studia (bo w
Stanach sa one przeciez platne), gdy studiowales w USA?

luisssa

Do Luisssy- wyjasniam

[kozmo_kramer]

luisssa napisała:


> Mam zatem pytanie do kazmo. Skad brales pieniadze na zycie i studia (bo w
> Stanach sa one przeciez platne), gdy studiowales w USA?
>
> luisssa

Smieszne ;-))wlasnie przed sekunda do finki o tym pisalem w innym poscie :

>Napisz, jak ci się pracowało na budowie zanim
> odbiłeś do góry.

"Nie narzekam, nigdy nie narzekalem, bo zarobione pieniadze pozwolily mi
oplacic
college. Nie mialem stypendium i nie mialem nawet wizy studenckiej.Za wszystko
zaplacilem gotowka. Dyplom odbieralem jeszcze jako nielegalny emigrant.
Praca po studiach zaoowocowala blyskawicznym sponsorowaniem i zielona karta" .

[luisssa]

A to przepraszam, juz czytam.

To tu.

[kozmo_kramer]

luisssa napisała:

> A to przepraszam, juz czytam.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29&w=6123768&a=6166061

[luisssa]

Nie, nie przepraszam, bo moj post byl wyslany przed Twoim.


> "Nie narzekam, nigdy nie narzekalem, bo zarobione pieniadze pozwolily mi
> oplacic
> college. Nie mialem stypendium i nie mialem nawet wizy studenckiej.Za
wszystko
> zaplacilem gotowka. Dyplom odbieralem jeszcze jako nielegalny emigrant.
> Praca po studiach zaoowocowala blyskawicznym sponsorowaniem i zielona karta" .

Rozumiem, ze pojechales "w ciemno", 200$... (samolotem chyba na gape, tak????)
Pracowales najpierw na czarno na budowie, zarobiles na studia (tzn, ze mnie tez
na to stac???), dokonczyles studia (i przyjeli nielegalnego emigranta bez
problemu???) i wszystko sie dalej samo ulozylo. Dali Ci pobyt i prace na
stanowisku.


Wybacz, ale to jest jakas niewiarygodna historia. Mysle, ze dotychczas nie
ujawniles pewnego malutkiego, aczkolwiek najistotniejszego faktu. W zyciu nikt
Ci nic za darmo nie da. Wiec albo przyjechales tam do rodziny albo jestes
jakims super zdolnym naukowcem i ktos z kadry pomogl Ci wyjechac.

Wiec?

[kozmo_kramer]

luisssa napisała:

> Rozumiem, ze pojechales "w ciemno", 200$... (samolotem chyba na gape,
tak????)


Na ogol bilet na samolot kupuje sie PRZED podroza...chyba ze sie to tak bardzo
Polsce mienilo. Ale ostatni jednak na poklad wchodzilem juz Z biletem i to
nawet oplaconym.



> Pracowales najpierw na czarno na budowie, zarobiles na studia (tzn, ze mnie
tez
>
> na to stac???)

A tego to nie wiem....

, dokonczyles studia

Tak, przetlumaczylem indeks, ewaluowano mi to co mialem zrobione w Polsce i
przeliczono to na kredyty. Ciagle bylem zobowiazany do zaliczenia okreslonej
liczby kredytow na uczelni w USA, bo otrzymac jej dyplom. ( bylo to o ile
dobrze pamietam, 60 kredytow)

(i przyjeli nielegalnego emigranta bez
> problemu???)

Tak, przyjeli. Dalej przyjmuja, chociaz tylko w niektorych uczelniach.
Mozna rowniez zaczac z wiza studencka, rzeba wtedy studiowac jednak full time.
Ja nie moglem, zreszta i tak mialem wygasla juz wize turystyczna.

i wszystko sie dalej samo ulozylo. Dali Ci pobyt i prace na
> stanowisku.

Nie, w Ameryce nic nikt nikomu "nie daje".
Pracowalem do 4.30 PM i potem migiem do szkoly. Zajecia wieczorem czesto sa do
9.00 PM i pozniej. Bralem na ogol 9-12 kredytow w semestrze. Kredyt kosztowal
mnie ( znow nie gwarantuje dokladnosci) ok. 300 dolarow. Przy
zarobkach "budowlanych" , ok. 450-500 na tydzien gotowka, nie byl to ryujnujacy
wydatek.
Prace po szkole ( pierwsza) zalapalem jescze za posrednictwem szkoly i pare
miesiecy pozniej rozpoczalem proces sponsorowania. Wtedy trwalo to i krocej i
bylo latwiejsze.

>
>
> Wybacz, ale to jest jakas niewiarygodna historia.

Cuda, co?
Az szkoda. Niestety, ludzie w Polsce , zauwazylem, na ogol sa "malej wiary" ;-))


Mysle, ze dotychczas nie
> ujawniles pewnego malutkiego, aczkolwiek najistotniejszego faktu. W zyciu
nikt
> Ci nic za darmo nie da. Wiec albo przyjechales tam do rodziny

Z lotniska podjal mnie kolega z liceum. Mieszkalem u niego pierwsze 5 lub 6
miesiecy, przyznaje.

albo jestes
>

[Gość: finka]

luisssa napisała:

> Wydaje mi sie, ze oboje mowicie troche roznymi jezykami. Znajdujecie w
skrajnie roznych sytuacjach. To, co mowi kazmo jest przepelnione optymizmem, z
kolei to, co mowi finka - realizmem polskiego studenta.

No właśnie chciałam trochę realizmu usłyszeć. Byłam na emigracji właśnie jako
młoda dziewczyna. Wróciłam w 90 roku, kiedy z jednej strony była tu kaszana,
ale z drugiej - otworzyły się nowe możliwości. Teraz jest znacznie trudniej.

Ale w mojej poprzedniej firmie (kilkusetosobowa międzynarodowa firma) naprawdę
90% kadry kierowniczej to byli ludzie około 30-tki. Czy oni w ciągu 4 lat po
studiach doszliby do takiego poziomuna zachodzie? Nie brudząc sobie rączek -
bez przejściowego etapu łopaty czy zmywaka? Łatwiej było o tyle, że firmy
inwestowały wtedy w szkolenia itd. Gdzie za granicą firma dałaby emigrantowi
możliwości szkoleń za setki tysięcy dolarów? Może i piszę teraz o wybrańcach
losu (ale nie było ich znowu tak mało - patrzę teraz przez pryzmat mojej klasy
licealnej - świeżo po rocznicowym spotkaniu), te same osoby za granicą pewnie
też by "wypłynęły" ale na pewno po znacznie dłuższym czasie. Kozmo jakoś nie
może uwierzyć, że tu swego czasu było całkiem fajnie.

Ja zaczynałam jako asystentka - i naprawdę nie miałam powodów do narzekań.
Podwyżki inflacyjne 2 razy do roku, urlopy bez problemu, pakiet socjalny,
szkolenia, z czasem awans, samochód służbowy itd. Nie była to na pewno pensja
Billa Gatesa, (ale tez i nie średnia krajowa) ale zarobiłam sama na mieszkanie.
Tam może dopiero bym odbijała od dna. Ale to moja historia. Wy macie swoją.

Chodziło mi wyłącznie o głos rozsądku - taki jak Agnieszki. Pewnie, że człowiek
wie, że początki będa trudne, ale nie ze wszystkiego zdaje sobie sprawę. A
szczególnie jak jest się młodym. Ja wtedy pisałam listy, jak wszystko wydaje mi
się piękne, domy, sklepy (słowem nie spomniałam, że po wyjściu z metra zapadłam
się w śmieci po kostki; że mieszkam w nieciekawej dzielnicy i czasem boję się
wracać do domu z pracy). Jak pojechałam po kilku latach "wakacyjnie" to jakoś
się poczułam rozczarowana. Ani tak czysto, ani ładnie, w sklepach tez nic
specjalnie ciekawego... Nie chciałam czekać na sukces a przez pare lat być
popychadłem. Źle się psychicznie czułam bez bliskich mi osób. Co z tego, że ma
się nowych znajomych? Mi brakowało TAMTYCH. Nie można jednego przyjaciela
wymienić na kogoś innego. To nie to samo.
A kazmo? Pisze tak, jakby nie miał przez 16 lat chwili zwątpienia, jakby przez
16 lat nikt go parszywie nie potraktował, bo jest emigrantem i nie ma
możliwości walczyć o swoje, jakby od pierwszego dnia był tam panem świata.

Agnieszko - masz rację - takie sprawdzenie swoich możliwości wiele mnie
nauczyło. Wiem, że dam sobie radę w sytuacjach kryzysowych ale wiem też, że nie
chcę już nigdy pracować jako kelnerka czy sprzataczka. Nawet tymczasowo. Bo
wiem, że stać mnie na więcej. Tyle, że tam nie miałabym szansy żeby to
udowodnić. W Polsce moja szkoła i moje doświadczenie się liczy. Na zachodzie
jest funta kłaków niewarte i startuje się z pozycji zero. Dla kogoś kto jest
bezrobotny i nie ma wykształcenia ta sama praca bedzie sukcesem, dla innych -
tych po studiach - będzie co by nie mówić porażką.


Pozdrawiam wszystkich na obu kontynentach.

[kozmo_kramer]

Gość portalu: finka napisał(a):

> luisssa napisała:
>
> > Wydaje mi sie, ze oboje mowicie troche roznymi jezykami. Znajdujecie w
> skrajnie roznych sytuacjach. To, co mowi kazmo jest przepelnione optymizmem,
z
> kolei to, co mowi finka - realizmem polskiego studenta.
>
> No właśnie chciałam trochę realizmu usłyszeć. Byłam na emigracji właśnie jako
> młoda dziewczyna. Wróciłam w 90 roku, kiedy z jednej strony była tu kaszana,
> ale z drugiej - otworzyły się nowe możliwości. Teraz jest znacznie trudniej.

No i czy to Ciebie nie zastanawia troszke? Bylo lepiej, teraz jest znacznie
trudniej ? A ajak bedzie za 10 lat? W III Rp, ktora ma 12 kapitalizm, ktory juz
wyraznie grzybieje?

> Ale w mojej poprzedniej firmie (kilkusetosobowa międzynarodowa firma)
naprawdę
> 90% kadry kierowniczej to byli ludzie około 30-tki. Czy oni w ciągu 4 lat po
> studiach doszliby do takiego poziomuna zachodzie?

Na pewno nie ! Stad wlasnie tamten polski hurra-optymizm, kupowanie mieszkan "u
dewelopera" w centrum Wawki, Renaultow Laguna i mebli z tekowego drewna. Bo
ludziom wydawalo sie, ze tango bedzie trwalo woiecznie. A tymczasem muzyka
przestala grac.

Nie brudząc sobie rączek -

A czy to o to tylko naprawde w zyciu chodzi, by sobie tych "raczek nie
pobrudzic"??? Ja pobrudzilem i korona mi z glowy nie spadla. bez wahania
przeszedlbym to raz jeszcze.

> bez przejściowego etapu łopaty czy zmywaka? Łatwiej było o tyle, że firmy
> inwestowały wtedy w szkolenia itd.

Bo firmy myslaly, ze Polska pojdzie droga zdrowego kapitalizmu. A Polska
wybrala 50% skladki na ZUS i 6 -miesieczne urlopy zdrowotne. Dlatego teraz jest
gorzej- bo zachodni kapital preferuje raczej Wegry lub Slowacje, gdzie szanse
na kapitalistyczna normalnosc sa znacznie wieksze, a robocizna tansza.


Gdzie za granicą firma dałaby emigrantowi
> możliwości szkoleń za setki tysięcy dolarów? Może i piszę teraz o wybrańcach
> losu (ale nie było ich znowu tak mało - patrzę teraz przez pryzmat mojej
klasy
> licealnej - świeżo po rocznicowym spotkaniu), te same osoby za granicą pewnie
> też by "wypłynęły" ale na pewno po znacznie dłuższym czasie. Kozmo jakoś nie
> może uwierzyć, że tu swego czasu było całkiem fajnie.

A Kozmo akurat woli, zeby fajnie bylo i teraz i pozniej ;-))
Nie lubie zyc przeszloscia po prostu i wspominac, jak to kiedys bylo. Ano bylo,
tylko co z tego??
Wspomnieniami sie przeciez nie nakarmie...


>
> Ja zaczynałam jako asystentka - i naprawdę nie miałam powodów do narzekań.
> Podwyżki inflacyjne 2 razy do roku, urlopy bez problemu, pakiet socjalny,
> szkolenia, z czasem awans, samochód służbowy itd. Nie była to na pewno pensja
> Billa Gatesa, (ale tez i nie średnia krajowa) ale zarobiłam sama na
mieszkanie.
>
> Tam może dopiero bym odbijała od dna. Ale to moja historia. Wy macie swoją.
>
> Chodziło mi wyłącznie o głos rozsądku - taki jak Agnieszki. Pewnie, że
człowiek
>
> wie, że początki będa trudne, ale nie ze wszystkiego zdaje sobie sprawę. A
> szczególnie jak jest się młodym. Ja wtedy pisałam listy, jak wszystko wydaje
mi
>
> się piękne, domy, sklepy (słowem nie spomniałam, że po wyjściu z metra
zapadłam
>
> się w śmieci po kostki; że mieszkam w nieciekawej dzielnicy i czasem boję się
> wracać do domu z pracy). Jak pojechałam po kilku latach "wakacyjnie" to jakoś
> się poczułam rozczarowana. Ani tak czysto, ani ładnie, w sklepach tez nic
> specjalnie ciekawego... Nie chciałam czekać na sukces a przez pare lat być
> popychadłem. Źle się psychicznie czułam bez bliskich mi osób. Co z tego, że
ma
>
> się nowych znajomych? Mi brakowało TAMTYCH. Nie można jednego przyjaciela
> wymienić na kogoś innego. To nie to samo.
> A kazmo? Pisze tak, jakby nie miał przez 16 lat chwili zwątpienia, jakby
przez
> 16 lat nikt go parszywie nie potraktował,

Parszywie potraktowqac moga cie zawsze i wszedzie, bez wzgledu na to kom i
gdzie jestes. Zyjesz pod jakims dziwnym kloszem czy co?
A wlasnie- frapuje mnie ten Twoj dziwny IP :de.ibm-skad naprawde piszesz?

bo jest emigrantem i nie ma
> możliwości walczyć o swoje, jakby od pierwszego dnia był tam panem świata.
>
> Agnieszko - masz rację - takie sprawdzenie swoich możliwości wiele mnie
> nauczyło. Wiem, że dam sobie radę w sytuacjach kryzysowych ale wiem też, że
nie
>
> Pozdrawiam wszystkich na obu kontynentach.
>

[Gość: finka]

kozmo_kramer napisał:

> Na pewno nie ! Stad wlasnie tamten polski hurra-optymizm, kupowanie
mieszkan "u
>
> dewelopera" w centrum Wawki, Renaultow Laguna i mebli z tekowego drewna. Bo
> ludziom wydawalo sie, ze tango bedzie trwalo woiecznie. A tymczasem muzyka
> przestala grac.

Kozmo - nie każdemu. Niektórym gra nadal, bo przez te parę lat zdobyli pewien
kapitał intelektualny, który na zachodzie nie byłby im dany. I teraz mimo
kryzysu nie szukają pracy, ale podkupują ich firmy headhunterskie.

> A czy to o to tylko naprawde w zyciu chodzi, by sobie tych "raczek nie
> pobrudzic"??? Ja pobrudzilem i korona mi z glowy nie spadla. bez wahania
> przeszedlbym to raz jeszcze.
>
Mnie tez nie spadła, ale jakoś nie polubiłam pracy fizycznej.


> A Kozmo akurat woli, zeby fajnie bylo i teraz i pozniej ;-))
> Nie lubie zyc przeszloscia po prostu i wspominac, jak to kiedys bylo. Ano
bylo, tylko co z tego??
> Wspomnieniami sie przeciez nie nakarmie...

Tyle, że ta przeszłość daje mi perspektywy teraz i później. Nawet za granicą.


> > Ja zaczynałam jako asystentka - i naprawdę nie miałam powodów do narzekań.
>
> > Podwyżki inflacyjne 2 razy do roku, urlopy bez problemu, pakiet socjalny,
> > szkolenia, z czasem awans, samochód służbowy itd. Nie była to na pewno pen
> sja
> > Billa Gatesa, (ale tez i nie średnia krajowa) ale zarobiłam sama na
> mieszkanie.
> >
> > Tam może dopiero bym odbijała od dna. Ale to moja historia. Wy macie swoją
> .

> Parszywie potraktowqac moga cie zawsze i wszedzie, bez wzgledu na to kom i
> gdzie jestes. Zyjesz pod jakims dziwnym kloszem czy co?
Ale ty do tej pory pisałeś tak, jakby ciebie to w ogóle nie dotyczyło. Jakby
Emigration officer powitał cię z otwartymi ramionami jak marnotrawnego syna.
> A wlasnie- frapuje mnie ten Twoj dziwny IP :de.ibm-skad naprawde piszesz?
Z Ursynowa, a że to łazi przez pół świata...
>
> bo jest emigrantem i nie ma
> > możliwości walczyć o swoje, jakby od pierwszego dnia był tam panem świata.

Post Bez_Nicka

[kozmo_kramer]

Zaplatany gdzies u gory, a mysle ze wart uwagi.
Dla mnie tym bardziej , bo troche od polskich realiow sie jednak odczepilem.:

Autor: [e-mail]
Data: 23-05-2003 20:45 + odpowiedz na list

+ odpowiedz cytując


--------------------------------------------------------------------------------
Gość portalu: finka napisał(a):

> czy to automatycznie oznacza, że życie jest tam takie znowu lepsze? Ja wolę
> mieć mniejszy komfort załatwiania spraw, ale pracować w fajnej firmie i z
> fajnymi perspektywami niż mieć te wszystkie "wygody" i np. sprzatać po
domach.
Moja przyjaciółka miała w Polsce bardzo dobrą pracę, mieszkanie i znakomite
perspektywy zawodowe. Zakochała się, wyszła za mąż i wyjechała z kraju. Teraz
jest kasjerką w sklepie, pracuje od rana do wieczora, jak wraca z pracy to
pada na twarz. No sorry, ale dla mnie to naprawdę żaden sukces. Co z tego, że
może żyje w "normalniejszym kraju", skoro zamiast kariery pracuje fizycznie i
chodzi na piechotę do pracy na 4 rano?


Ta wypowiedz mialaby jakis sens i oddzwiek, gdyby w Polsce taka
sytuacja: "zamiast kariery pracuje fizycznie i chodzi na piechotę do pracy na
4 rano" nie miala miejsca. Gdyby tez wszyscy moi znajomi z wyzszym
wyksztalceniem i jez. polskim jako "first language" mieli zapewnione
stanowiska w wyuczonym zawodzie/ew."fajnej firmie" i zarabiali bodajze srednia
krajowa. Wedle Finki takowa Arkadia w Polsce istnieje(?).

Nie musisz byc emigrantem na wygnaniu by z braku wyboru i bezrobocia pracowac
zmywajac gary, siedzac na kasie czy sprzatac klatki schodowe. Mozesz to
wszystko robic w Polsce, tyle, ze nie jako emigrant lecz oficjalny obywatel,
magister z dyplomem nie wymagajacymi nostryfikacji.

Pytanie tylko, czy pensja jest adekwatna do tej, ktora otrzymujesz
bedac "pomiatanym" za granica.

Dodatkowo, wypowiedz mialaby jeszce wiekszy sens dla mnie, gdyby w Polsce owy
fakt charowania i pomiatania pracownikow nie mial miejsca. Niech sie
wypowiedza np. kasjerki z Leclerca co pracuja na tzw. "pol etatu" za 450 zl (?
bodajze)- jakie maja przywileje i ilosc godzin, albo tez pewien znajomy
pracownik drukarni, ktory nie ma zagwarantowanego ubezpieczenia ani urlopu bo
szef chce zaoszczedzic i nie zatrudnia go calkowicie legalnie. Znam tych
konkretnych ludzi, wszyscy z piatkowymi dyplomami magistra, jeden jako
inzynier.

Jesli chodzi o prace kasjerki w USA - tak wiekszosc studentow pracuje po
zajeciach dla kieszonkowego - part time - zamiast full time (ten stanowi ok 35-
40g max na 7dni w tym zawodzie).

Kozmo - bye!

[Gość: finka]

Przecież ja piszę tylko, że można do czegoś dojść zarówno w Polsce jak i w
Stanach. Nie uważam wcale, że KAŻDY na emigracji ma gorzej. Tyle że i nie KAŻDY
ma gorzej w Polsce. Podałam takie, a nie inne przykłady, to takie widzę w swoim
otoczeniu. Znam osoby, które odniosły międzynarodowy sukces. Ale znam też
Polaków, którzy ten sukces odnieśli tutaj (i czasem tylko dlatego, że TUTAJ). I
tylko o to mi chodzi.

Nie każdy będzie robił karierę w Polsce, ale i nie każdy odniesie sukces za
granicą. I tu i tam trzeba mieć do tego oprócz otwartej głowy i twardej d...
jeszcze tzw. łut szczęścia. A teraz pożegnam się uprzejmie z domieszką ironii,
bo już mi się znudziło, to jak rozmowa o wyższości świąt bożego narodzenia nad
wielkanocą. Już nie odpisuj, proszę, idź sobie na jakieś amerykańskie (na pewno
fajniejsze) forum.

[Gość: maly.k]

Wyjechalem, bo zaproponowano mi baaardzo interesujaca, choc niestety kiepsko
platna, prace. Zostalem, bo tu jest tak duzo miejsca, tylu rozmaitych ludzi!
Tym bardziej, ze z czasem dzieci sie przyzwyczaily, a placa zrobila
przyzwoita...

Pozdrawiam,

mk.

SZANSA W WIEDNIU!!!!

[Gość: camel]

jest firma transportowa w wiednu. wiem ze szukaja polskow, znajacych niemiecki
lub angielski i polski (oczywiscie). szukaja ludzi inteligentych ale bez
doswiadczenia zawodowego. RADA: jak ktos wysle CV, to lepiej zeby bylo krotkie
i monotematyczne, tzn niezby duzo doswiadczenia zawodowego, a najlepiej male,
studia moga byc i wiek do 27 lat!!!!
pogrzebcie na jobpilot.de

camel

[Gość: yates]

wyjechalam dawno temu lata 80-te....
to byla najlepsza decyzja...
od Polskiej mentalnosc "ile jakie duze i za ile" uwolnilam sie i zycie bez
tego jest cudownie i nieprzyzwoicie WOLNE...........

Los Angeles

[Gość: Jacek]

Jezeli jedziesz sam musisz byc odporyny na pokusy ludzi
ktorym sie nie powiodlo. Tacy zawsze szukaja do kogo sie
maja wyzalic. I nowy zasze jest dory do tego bo mu mozna
wscinac wszystko.
Czemu pisze o tym bo nauka jezyka to jest zawsze nr1
wtedy samemu sie decyduje co jest dobra wiadomosci dla
ciebie, a nie twoj tlumacz.
Dla mnie nauka jezyka byla nr 1 jak przyjechalem to nie
mowilem ani slowa po ang.
Jak jedziecie we dwojke to wtedy zgranie jest jest
najwazniejsze. Widzleim bardzo duzo par ktore sie rozeszy.
powod nr 1 brak naprawde wspolnych celow dotyczacyh
przyszlosci.
Jezeli odrzucisz teskonte za starymi miejscami lub ludzmi
swiat stoi przrd toba otworem.
Nigdy nie rezyguj z celow, po latach zawsze bedzie mozna
powiedziec ze sie to i to zrobilo.
A nie wzdycha sie "ze moze"


Gość portalu: missan napisał(a):

> Ciekawa jestem, co was skłoniło do wyjazdu z POlski:
pieniądze? potrzeba
> podróżowania? ciekawość? a może poszukiwanie własnego
miejsca na świecie? Ja
> mocno zastanawiam się nad wyjazdem: kończę studia, na
razie nie mam widoków
> na pracę, nie mogę wrócić do rodzinnego miasta, bo
matka sprzedałą mieszkanie
> i się wyprowadziła do Wawy, i nie mogę się jej zwalić
na głowę. Mam wrażenie,
> że wraz ze studiami kończy się moje życie. Dlatego
poczułam, że muszę uciec,
> wyjechać, może odnajdę się w jakimś innym miejscu, z
innymi ludźmi. Nie wiem,
> jaki kierunek wybrać, znam angielski i rosyjski, nie
wiem, czego miałabym się
> spodziewać na początku takiej emigracji. Termin obrony
tuż-tuż, a co dalej...

[Gość: camel]

zapomniales dodac, ze czesem wazne jest totalne odizolowanie sie od polakow.
chodzi o to, zeby przywyknac do innej kultury i innych ludzi.
pozniej to juz nie ma takiego znaczenia.

camel

[Gość: waldi]

kozmo masz rację. Szkoda, że tak niewielu podobnych Ci ludzi mieszka n/Wisłą.
Ale jak się domyślam nie jesteś młody, nie jesteś ze wsi, nie jesteś ze
statystycznej mentalnie rodziny. Tylko widzisz tu dużo ludzi jest głową w
socjalizmie, dużo w katolicyzmie. Są ograniczenia materialne i mentalne. I
wielu dostaje pierdolca, dusi siebie i innych. Masz rację tu jest dość duszno.
Wielu to widzi, niewielu się wyróżnia. W Holandii jeździ się 20-letnimi
rowerami. Tu MUSISZ mieć drogie auto i drogi rower. Ale to jest Holandia. Cała
reszta w skrócie jest taka sama. W Niemczech biedniejszy nie wysyła dziecka na
przyjęcie do bogatszego bo się nie zrewanżuje na tym samym poziomie. W Stanach,
GB jest kompletna paranoja nt. $. Dlaczego piszesz o samotnej wyspie? Bo musisz
wyjechać tam by nie widzieć tam za granicą tego co krytykujesz wśród Polaków.
CZarno-biało: za granicą są inni i lepsi - w Polsce same Polaczki. Ale
powiedzmy, że piszesz emocjami.

[Gość: Monika]

No wlasnie- w Kanadzie czy Anglii nikt nie zwraca uwagi w jakich chodzisz
jeansach, w Polsce niektorzy ludzie oceniaja Cie po tym jaka etykietke masz
przyszyta do tylka. Jedna z moich polskich kolezanek wysmiala mnie kiedys, bo w
lazience w moim domu w Polsce zobaczyla proszek do prania E, a ona przeciez
uzywa Persil. Tu jakos sie z niczym podobnym nie spotkalam. Kiedy w mojej
miejscowosci moj tata jako pierwszy (jeszcze za komuny) kupil sobie malucha,
zaraz u okolicznych sasiadow tez zaczely sie pojawiac roznego typu podstarzale
pojazdy, zeby czasem nie byc gorszym. Innego razu nasz sasiad kupil sobie
telewizor Sony, a pudelko od niego musial przeciez "wyrzucic" w taki sposob,
aby wszyscy widzieli w okolicy, ze ten facet ma Sony. Nie rozumiem tej dziwnej
polskiej mentalnosci, zawisci, chwalipiestwa. To sie tutaj nie zdarza, takie
rzeczy pamietam tylko z Polski.

[Gość: Heniek]

W Polsce nasze zycie bylo uwarunkowane dwoma pytaniami:"Co sobie ludzie pomysla"
i "Co beda inni mowic".Tu nikt nie stawia sobie takich pytan.

Bazludna ta wyspa.

[kozmo_kramer]

troskze to pokreciles wszystko, troszke poprzestawiales.
Ja nie pisze emocjami, tylko opisuje to co widze i co zaobserwowalem.
A ze dla kogos kto mieszka w Polsce jest to moze niezbyt przyjemny wizerunek ,
to juz nie moja wina i nie moj problem.

Fajne to z bezludna wyspa, napisalem tez o gejzerach- moze wysnujesz rwniez
wniosek, ze chcialbym sie tam wykapa, bo w domu na "zachodzie" pewnie nie mam
cieplej wody?

Ta dyskusja troszke schodzi na manowce- ludzie w Polsce maja wypaczony obraz
zycia za granica. Tak samo, jak my mamy wypaczony obraz zycia w Polsce.
Ci, co po latach za granica zdecydowali sie na powrot do Polski, na ogol
uciekaja po latach z powrotem za granice. Nie liczac strat, kosztow i wysilku.
Dlaczego tak jest?

[Gość: UniMelb]

Teraz nie ma po co wyjezdzac, bo wszedzie na swiecie jest kryzys...

[Gość: waldi]

Gość portalu: Monika napisał(a):

> No wlasnie- w Kanadzie czy Anglii nikt nie zwraca uwagi w jakich chodzisz
> jeansach, w Polsce niektorzy ludzie oceniaja Cie po tym jaka etykietke masz
> przyszyta do tylka. Jedna z moich polskich kolezanek wysmiala mnie kiedys, bo
w
>
> lazience w moim domu w Polsce zobaczyla proszek do prania E, a ona przeciez
> uzywa Persil. Tu jakos sie z niczym podobnym nie spotkalam. Kiedy w mojej
> miejscowosci moj tata jako pierwszy (jeszcze za komuny) kupil sobie malucha,
> zaraz u okolicznych sasiadow tez zaczely sie pojawiac roznego typu
podstarzale
> pojazdy, zeby czasem nie byc gorszym. Innego razu nasz sasiad kupil sobie
> telewizor Sony, a pudelko od niego musial przeciez "wyrzucic" w taki sposob,
> aby wszyscy widzieli w okolicy, ze ten facet ma Sony. Nie rozumiem tej
dziwnej polskiej mentalnosci, zawisci, chwalipiestwa. To sie tutaj nie zdarza,
takie rzeczy pamietam tylko z Polski.


No i dobrze. Żądza posiadania to motor gospodarki. Dużo VAT-u dla państwa.

[Gość: kan]

Nie bylo to moja intencja zeby rozpetac dyskusje kto ma co i ile. Stwierdzam
jeszecze raz; my osobiscie jestesmy bardzo zadowoleni z wyjazdu zza granice, z
roznych powodow miedzy innymi finansowych. Czy to moja wina ze ja nie umialam
zarobic pieniedzy w Polsce? Ciesze sie bardzo z sukcesow biznesmenow opisanych
przez finke, gratuluje im i tobie oraz wszystkim tym ktorzy budza sie rano w
skowronkach. Kwestja sukcesu to osobista sprawa, to zrealizowanie zalozonych
przez siebie planow. Zachod pozwolil mi na rzealizowanie moich celow i jestem
dumna z tego. Nie martwi mnie to ze ktos ma wiecej, a wrecz przeciwnie cieszy
mnie.
Caluje jeszcz raz mocno i serdecznie.
Mam nadzeje ze nie wkurzylam tym raz zbyt wielu Polonusow.
Dobranoc

[Gość: ToeToe]

Ja wyjechalam rok temu wiec jeszcze calkiem dobrze pamietam uczucie bezradnosci
na widok brakujacych kolpakow w moim samochodzie (same nieodpadaly), w koncu
kradziez samochodu..i pare innych zdarzen, ktore dolaly oliwy do ognia.
Obecnie mieszkam w NZ i ciagle nie moge sie nadziwic na widok przeszklonych
werand, samochodow z kluczykami w stacyjce pozostawionymi na krotko na ulicy
czy sprzedawcy w sklepie, ktory nastepnego dnia twierdzi, ze poprzedniego dnia
policzyl mi za duzo i daje mi brakujaca reszte..

[jot-23]

Gość portalu: missan napisał(a):

> Ciekawa jestem,a co dalej...

no i jak to tej interesujacej lekturze?


Што делать?

WYJECHALEM BO NIE LUBIE

[mortadela]

-Nie lubie zamykac mieszkania na 4 zamki w pancernych drzwiach i wlaczac alarmu
wychodzac do kiosku po gazete.
-Nie lubie zagladac smierci w oczy za kazdym razem jak jade samochodem
-Nie lubie patraec na puste miejsce po samochodzie ktory wieczorem zostawilem
pod domem,
-Nie lubie pijanstwa
-Nie lubie chamstwa
-Nie lubie jak ludzie smierdza potem
-Nie lubie pracowac za 1/10 tego co mi sie autentycznie nalezy za prace ktora
robie
-Nie lubie kredytow oprocentowanych na 35%
-Nie lubie urzednikow ktorzy mysla, ze ja jestem dla nich a nie oni dla mnie
-Nie lubie policjantow i straznikow miejskich ktorzy chca lapowek,
-Nie lubie patrzec na 20-letnia mlodziez ktora w najlepszym razie czeka
dwudziestoletnie bezrobocie albo praca jako kuchta w Anglii,
-Nie lubie zegnac sie z zyciem za kazdym razem, gdy wracam do domu po zmroku,
-Nie lubie zimnych zim,
-Nie lubie krotkiego lata,
-Nie lubie przemadrzalych ludzi,
-Nie lubie glupich politykow.

[Gość: ax]

mieszkasz na marsie ???

[mortadela]

Gość portalu: ax napisał(a):

> mieszkasz na marsie ???

Nie,ja mieszkam w USA.
A ty? W szpitalu?

[Gość: debil]

Mortadela ma swieta racje! ja tez wyjechalem i nie chce miec z tym polskim
chamstwem nic wspolnego. Polacy za granica to czesto-gesto swolocz i najlepiej
trzymac sie od tego tatalajstwa pijanego z daleka, bo albo cie oszukaja albo
okradna.

SWIETE SLOWA!!! Ditto

[Gość: Pol-am]

Nic dodac , nic ujac :)

[Gość: gtr]

[Gość: missan]

Dzięki za tyle historii. Ciekawe, w mojej rodzinie też kilka osób wyjechało z
kraju (niestety, nie mam z nimi kontaktu) i wiem, że na początku bardzo
cierpiały, ale później jakoś dawały sobie radę. Moja ciotka np. wykłada na
największym uniwerku we Francji, radzo sobie doskonale. Tylko że zauważyłam u
tych moich bliskich strach przed tym, że ktoś z rodziny zwaliłby się im na
głowę i nawet nigdy do siebie nie zapraszali. Nie wiem, z czego to wynika.
Dlatego nastawiam się na to, że jeśli wyjadę (sama, bo mój chłopak rzucił mnie
po 5 latach bycia razem), będę mogła liczyć TYLKO i wyłącznie na siebie. Nie
wiem, czy mam tyle siły... Zastanawiam się nad Kanadą, Australią, Islandią, a
czasem nawet... Rosją. Lubię ten kraj. Co doradzacie?

[Gość: Monika]

A to jestes w podobnej sytuacji jakiej ja bylam przed wyjazdem z Polski. Moj
narzeczony zerwal nasze zareczyny, nie moglam sobie znalezc miejsca w Polsce- i
dobrze zrobilam, ze wyjechalam.

Islanidia

[kozmo_kramer]

Gość portalu: missan napisał(a):


Zastanawiam się nad Kanadą, Australią, Islandią, a
> czasem nawet... Rosją. Lubię ten kraj. Co doradzacie?

Islandia, co?
Dziwny jezyk i zimno, ale zaciekawilo mnie to, bo to cel mojej nastepnej
podrozy.
Moze na lodowcu sie spotkamy ;-))
A osobiscie to doradzam USA.Rosje bym sobie odpuscil.
Z przekonaniem.

[Gość: kan]

Teraz powiem ci dzlaczego nie wyjechalabym z Australii.
* wspaniale plaze, jeszcz teraz woda w oceanie jest 21 - 23 C
* zima jest lekka, lekka kurtka to wszystko co potrzeba na zime
* samochodu jeszcz mi nigdy nie ukradli lub okradli, a radia nie musisz wyjmowac
* jesli ukradna samochod to jest Ok bo ubezpieczenie pokrywa i tak wiecej
* jesli twoj samochod sie popsuje to dzwonisz po pomoc drogowa bezplatna
* moge o 11 w nocy wyjsc sama na spacer bez obawy bycia napadnieta
* moge sama isc do pabu/klubu bez obawy bycia molestowana przez pijana brac
* bardzo dobry system opieki zdrowotnej, ktory niestety ostatnio musielismy
wytestowac
* wyobraz sobie ze spotykasz grupe wyrostkow lub mezszczyzn gdzie naprawde
boisz sie co sie stanie, (w moim przypadu od ponad 11 lat) najgorsze
zniewazenie to bylo "jak sie masz kochanie?"
* zwrocono mi torbe ktora zgubilam zostawiajac na dachu samochodu, policja
zadzwonila (nie w Sydnej)
* a w wsi, nie mielismy klucza do zamykanie mieszkanie przez 5 lat
* samochod zostawialismy z otwartymi oknami i czesto z kluczem w stacyjce, tez
przez 5 lat
* komentarz mojej mamy ktora zachodu nie lubi i jest przeciwna naszemu
wyjazdowi zza granice byl jeden; nie mogla zrozumiec dlaczego ci co buduja w
Sydnej domy moga zostawic wszystkie materialy budowlane tj. ramy okienne,
drzwi, cegly, drewno bez nadzoru i nikt nie kradnie???
To jest dlaczego powrot do Polski nie jest mozliwy

[Gość: Sam]

tam juz jest bardzo duzo ludzi z pustymi kieszeniami,
kiepskimi studiami, durnymi marzeniami. Czym jestes od
nich lepsza? Jezeli masz na to odpowiedz to pakuj
tobolek i ruszaj na lotnisko.

[Gość: megiera]

kozmo zapomnial ci powiedziec, ze sa jeszcze inne mozliwosci zlagodzenia
poczatkow emigracji... mozesz dostac pieniazki od tatusia na szczesliwy
poczatek, przyjaciele pomoga ci wynajac mieszkanie w niezlym miejscu, potem ty
mozesz zapewnic lokum /a raczej lozko/ swoim znajomym przyjezdzajacym z Polski
ale pobierasz za to slona oplate /cena 1 lozka~miesieczny czynsz/. przechowujac
4-5 znajomych mozesz nawet dobrze zarobic... znajomy zaklada firme i ty mozesz
mu poprowadzic ten interes i znow masz okazje zarabiac na pracy znajomych...
zielon karte dostajesz a jakze... ale poprzez ozenek. mowisz, ze nie moglabys
tak...

[Gość: Szmegiera]

Nie ma to jak wlasne doswiadczenia opisac, pelny realizm !

[mariner4]

Uciekaj z tego pop.... kraju!
Póki czas.
M.

[Gość: ru]

wszyscy tutaj fajnie piszecie, ale zapominacie wziac pod uwage jeden aspekt.
to nie jest do konca tak, ze uciekaja stad zdolni ludzie. to zbytnie
uogolnienie. w wiekszosci ( zmoich dosiwadczen) uciekaja ludzie pochadzacy
z "prowincji" z moich znajomych warszawiakow zdecydowana wiekszosc nie ma
potrzeby uciekania bo calkiem ieźle sobie radzi. jasne ze tam sa zupelnie inne
przelozenia, proporcje ale mysle ze naprawde wygranymi sa Ci, ktorzy nie
uciekaja za wszelka cene ale umiejetnie zdobywaja doswiadczenie w DZIEDZINACH
KTORE JE INTERESUJA a potem je wykorzystuja tu lub tam. osobiscie lubie moj
kraj ale wcale nie jest powiedziane ze nigdy go nie opuszcze. wydaje mi sie ze
problem emigracji jest bardziej charakterystyczny dla pewnych grup ludzi,
bardziej zdeterminowanych. czasem beda to ludzie bardziej wrazliwi czasem
wrecz odwrotnie bardziej chciwi. ale spokojnie jesli ktos mowi ze tu jest
chory kraj bez mozliwosc godbego zycia to jest to przeklamanie. przeciez
funkcjonujemy przede wszystkim w penych otoczeniach, grupach a nie karajach.
ale moze sie myle. pozdrawiam wszystkich:-)

[vaal1]

bylo tak:

[Gość: Doki]

Byla pelnia wiosny, jak obszyl 12 lat temu. Ostatnia
prosta przed dyplomem.
Przyszlismy na spotkanie z przewodniczacym Okregowej Izby
Lekarskiej (zasluzona dla owczesnej wladzy postac, staly
bywalec krucht, bojownik o zakaz aborcji), a on rzecze
tak: "Koledzy, powiedzmy to sobie otwarcie: jest nas za
duzo. Nie potrzeba az tylu lekarzy."
Niby o posade nie trzeba bylo sie obawiac- mialem umowe o
stypendium fundowane, ale fundujacy Urzad Wojewodzki
rozpoczal sondujace rozmowy czy ja naprawde chce przyjsc
do nich... Oddalem im to cale stypendium, nawet niedrogo
wyszlo.

Pewnie, ze bylo ciezko. Dalej jest. Tkwie w dlugach po
uszy, bo koncze budowe domu. Ale, w odroznieniu od
sytuacji w Polsce: jest nadzieja na lepsze jutro.

PZDR

[mihal_04]

Nie trawie polonusów. Moze dlatego, ze 80% z nich to zalosne ludziki, które nie
potrafia docenic tego co dostali i zaslepieni sa Zachodem jak dziki Indianin
swiecidelkami. I zawsze o wszystko maja pretensje, i nic im sie im nie podoba,
najwiecej jak juz sie stad wyniosa. Jaka ta Polska wstretna i nie dosc, ze tak
tu okropnie to jeszcze lancuchem przykutych trzymaja. Jedźcie, nikt nie wola! I
powodzenia, slawcie imie Polski jak to czyniliscie dotychczas, moze powstanie
pare nowych polish jokes.

[Gość: Sam]

powiedz ile tysiecy biednych rodakow ty osobiscie
oszukujesz, okradasz miesiecznie. Przeciez nie jestes
przyzwoitym czlowiekiem, bo w polsce takich nie ma. Jest
tam smieszny rzad, smieszny parlament, smieszny
prezydent. To smieszny kraj bez klasy sredniej. Ludzie
jednak nie sa az tak glupi i wyjezdzaja. Jestes
rozgoryczony bo wysycha tobie zrodelko twojej
prosperity.

[mihal_04]

Gość portalu: Sam napisał(a):

> powiedz ile tysiecy biednych rodakow ty osobiscie
> oszukujesz, okradasz miesiecznie. Przeciez nie jestes
> przyzwoitym czlowiekiem, bo w polsce takich nie ma. Jest
> tam smieszny rzad, smieszny parlament, smieszny
> prezydent.

Dziekuje, ze oszczedziles mi trudu poszukiwania odpowiedniego przykladu na
potwierdzenie moich wczesniejszych slów. A teraz wybaczysz, wracam do okradania
rodaków. Tylko dlaczego biednych, przeciez my tu wszyscy zlodzieje? To taki
idealny stan równowagi spolecznej - kazdy okrada kazdego i nikomu niczego nie
braknie. Klasy sredniej nie ma, bo wszyscy kwalifikuja sie do wyzszej. Pewnie
wiele wody poplynelo Wisla odkad wyjechales - swiat sie zmienia. Pozdrów
Imperatora jak go spotkasz na jakiejs paradzie.

[Gość: kan]

Osobiscie nigdy nie plulam na Polske. Spotkalam codziennie wielu madrych i
pomocnych Polonusow i wielu, ktorzy nie sa warci zlamanego szelinga. Nic nie
moge poradzic na twoja nienawisc/gorycz. Nie sprawia mi to absolutnie zadnej
przyjemnosci widziec gospodarke kraju w ruinach a wrecz przeciwnie, jest mi
przykro ze niewiele moge zrobic. Martwie sie o rodzine, kuzynow i znajomych,
ktorzy pisza rozpaczliwe listy. Widze poglebiajaca sie roznice miedzy Polska a
zachodem. No coz na koniec dnia to indywidualna decyzja co kazdy chce zrobic ze
swoim zyciem. My wybralismy wyjazd, gdzyz mielismy dosc czekania. Ile czasu Ty
masz zamiar czekac?
Jakis czas temu nawet namowilismy mojego szwagra do wyjazdu. Zaczal starac sie
o wyjazd i organizowac wszystko. Niestety dopadl go zawal serca. Nawet nie masz
pojecia jak nam bylo przykro!!!!!!

[mihal_04]

Gość portalu: kan napisał(a):

> Osobiscie nigdy nie plulam na Polske. Spotkalam codziennie wielu madrych i
> pomocnych Polonusow i wielu, ktorzy nie sa warci zlamanego szelinga. Nic nie
> moge poradzic na twoja nienawisc/gorycz. Nie sprawia mi to absolutnie zadnej
> przyjemnosci widziec gospodarke kraju w ruinach a wrecz przeciwnie, jest mi
> przykro ze niewiele moge zrobic. Martwie sie o rodzine, kuzynow i znajomych,
> ktorzy pisza rozpaczliwe listy. Widze poglebiajaca sie roznice miedzy Polska
a
> zachodem. No coz na koniec dnia to indywidualna decyzja co kazdy chce zrobic
ze
>
> swoim zyciem. My wybralismy wyjazd, gdzyz mielismy dosc czekania. Ile czasu
Ty
> masz zamiar czekac?
> Jakis czas temu nawet namowilismy mojego szwagra do wyjazdu. Zaczal starac
sie
> o wyjazd i organizowac wszystko. Niestety dopadl go zawal serca. Nawet nie
masz
>
> pojecia jak nam bylo przykro!!!!!!


Równiez mi przykro z powodu Twojego szwagra, ale chyba nie sugerujesz, ze winna
jego smierci jest Polska??


Polska gospodarka nie jest w ruinie i naprawde przykro jest patrzec na ludzi,
którzy opierajac sie na swoich subiektywnych wyobrazeniach wyprawiaja jej malo
uroczysty pogrzeb.
Nie wiem na czym opierasz swoja teze o rzekomym poglebianiu sie róznicy miedzy
Polska a Zachodem, na pewno nie na wskaznikach ekonomicznych. Jesli juz
rzeczewiscie nie masz zadnych zadnych rzetelnych informacji, pomysl na zdrowy
rozum, czy kraje UE z altruizmu bralyby na swoje utrzymamnie panstwo o upadlej
gospodarce. A jak nie wiesz jak wyglada nedza wybierz sie na wakacje na
Bialorus lub Ukraine, moze inaczej spojrzysz wtedy na swój (nieswój) kraj.

Nie wiem na co mialbym czekac, za granica nie ma nic czego nie mozna miec w
Polsce, chyba ze ktos nie potrafi sie o to postarac. Nie ma we mnie nienawisci
ani goryczy (dziwne, ze widzisz ja w moich postach a nie np. wujka Sama), jest
tylko niechec do ludzi o okreslonych cechach charakteru a tak sie sklada, ze
tradycyjnie stanowia oni wiekszosc polskiej emigracji. Stad wiec, i tylko stad,
wynika, ze nie darze ich wielka sympatia.

pzdr.


www.odci.gov/cia/publications/factbook/geos/pl.html#Econ

[Gość: Kan]

Oczywiscie ze nikogo nie winie za smierc szwagra. Wkurza mnie tyklo gdy widze
tutaj zwazych i zezkich 80 - cio latkow, w pelni korzystajacych z zycia i mysle
sobie ze srednia zycia mezszczyzny Polaka jest 15 - 20 lat krotsza. To sa
statystyki, jest sie naprawde trudno z tym klocic.
Zycze powodzenia
Dobranoc

[Gość: czapskii]

smieszny prezydent? ja na niego nie glosowalem, ale niemiecki kanclerz,
francuski prezydent albo kilku ostatnich prezydentow USA (Carter, Bush,
CLinton) bylo zdecydowanie bardzije smiesznych
Przeczytaj sobie swoj udzial w dyskusji- twoj rozmowca z Polski mowi w sposob
inteligentny i wywazony, nmimo ze sie z nim nie zgadzam w pewnych kwestiach, a
ty mowisz jak typowy prostak, problemy z jezykiem i logika. Ja rozumiem ze z
jakich wzgledow musiales uciec z Polski, tutaj Ci sie nie powiodlo, zagranica
pewnie niewiele lepiej oceniajac po poziomie twojej frustracji, ale nie oceniaj
naszego kraju od ktorego jestes tak daleko

Ja nie wyjechałem, ale.......

[Gość: xenon]

Polska,jak każdy inny kraj ma swoje zalety i wady. Komuś się podoba, komuś nie.
Jeżeli myslisz, że nie jest to dla ciebie miejsce to się nie zastanawiaj nad
wyjazdem. Wybierz sobie kraj, który wyda ci się najbardziej atrakcyjny i
postaraj się tam urzadzić. Czy to będzie trafna decyzja to okaże sie niestety
za jakieś 10-15 lat. W Polsce skończyły się czasy, kiedy pracując ciężko mozna
było dobrze żyć. Teraz liczy się przedsiębiorczość, dobre wykształcenie itp.
Niestety, nam wszystkim cały czas trudno się do tego przyzwyczaić. Polska nie
jest bagatym krajem i chyba jeszcze długo nie będzie, weź to pod uwagę
podejmując swoją decyzje.
Życzę ci trafnego wyboru, powodzenia!!!

PS. Tak przy okazji zawsze zastanwiam się dlaczego Polania tak ostentacyjnie
okazuje niechęć do swojego kraju. Warta pamiętać o tym, iż każdy emigrant jest
zawsze kojarzony z krajem swojego pochodzenia. Głosząc opinię, że np."wszyscy
Polacy to złodzieje" to się nic innego nie mówi tylko tyle, że się jest
potomkiem złodzji. Taki płynie wniosek z takiej wypowiedzi, nikt tego inaczej
nie odczyta .........pozdrawiam

To ciekawy post

[mortadela]

Gość portalu: xenon napisał(a):

W Polsce skończyły się czasy, kiedy pracując ciężko mozna
> było dobrze żyć. Teraz liczy się przedsiębiorczość,

-To znaczy, czytajac miedzy wierszami-koneksje, zlodziejstwo, kombinacje etc?
No bo przeciez "przedsiebiorczosc" to w normalnym swiecie talent do biznesu w
polaczeniu z ciezka praca. W Polsce inaczej?

dobre wykształcenie itp.

-"dobre wyksztalcenie" zas uzyskuje sie bez ciezkiej pracy? Cos w tym jest, ja
nawet czytalem tu raz ile kosztuje egzamin a ile zaliczenia i na jakiej uczelni.
> Niestety, nam wszystkim cały czas trudno się do tego przyzwyczaić. Polska nie

-No moze i trudno
>
> PS. Tak przy okazji zawsze zastanwiam się dlaczego Polania tak ostentacyjnie
> okazuje niechęć do swojego kraju.

-Polonia nie okazuje. A jezeli juz akazuje, to na zasadzie sprzezenia
zwrotnego. Jak traktuje Polska Polonie?
Chociazy uzywajac z uporem terminu "Polonia"- wymyslonego przeciez przez komune
dla podkreslenia , ze POLAK zamieszkaly na stale za granica to nie POLAK tylko
POLONIA?
W twarz rzucono nam chocby ten tzw "Dzien Polonii" ( 2 maja).
Nie wspomne nawet o takich drobiazgach jak jaja z paszportami (pulapka
paszportowa- tony materialu na Forum Polonia- o, znowu POLONIA!)czy jaja z
wizami dla posiadaczy paszportow Kanady i Australii.


Warta pamiętać o tym, iż każdy emigrant jest
> zawsze kojarzony z krajem swojego pochodzenia. Głosząc opinię, że np."wszyscy
> Polacy to złodzieje" to się nic innego nie mówi tylko tyle, że się jest
> potomkiem złodzji. Taki płynie wniosek z takiej wypowiedzi, nikt tego inaczej
> nie odczyta .........pozdrawiam

[Gość: xenon]

mortadela napisała:

> Gość portalu: xenon napisał(a):
>
> W Polsce skończyły się czasy, kiedy pracując ciężko mozna
> > było dobrze żyć. Teraz liczy się przedsiębiorczość,
>
> -To znaczy, czytajac miedzy wierszami-koneksje, zlodziejstwo, kombinacje etc?
> No bo przeciez "przedsiebiorczosc" to w normalnym swiecie talent do biznesu w
> polaczeniu z ciezka praca. W Polsce inaczej?
>
> dobre wykształcenie itp.
>
> -"dobre wyksztalcenie" zas uzyskuje sie bez ciezkiej pracy? Cos w tym jest,
ja
> nawet czytalem tu raz ile kosztuje egzamin a ile zaliczenia i na jakiej
uczelni
> .
> > Niestety, nam wszystkim cały czas trudno się do tego przyzwyczaić. Polska
> nie
>
> -No moze i trudno
> >
> > PS. Tak przy okazji zawsze zastanwiam się dlaczego Polania tak ostentacyjn
> ie
> > okazuje niechęć do swojego kraju.
>
> -Polonia nie okazuje. A jezeli juz akazuje, to na zasadzie sprzezenia
> zwrotnego. Jak traktuje Polska Polonie?
> Chociazy uzywajac z uporem terminu "Polonia"- wymyslonego przeciez przez
komune
>
> dla podkreslenia , ze POLAK zamieszkaly na stale za granica to nie POLAK
tylko
> POLONIA?
> W twarz rzucono nam chocby ten tzw "Dzien Polonii" ( 2 maja).
> Nie wspomne nawet o takich drobiazgach jak jaja z paszportami (pulapka
> paszportowa- tony materialu na Forum Polonia- o, znowu POLONIA!)czy jaja z
> wizami dla posiadaczy paszportow Kanady i Australii.
>
>
> Warta pamiętać o tym, iż każdy emigrant jest
> > zawsze kojarzony z krajem swojego pochodzenia. Głosząc opinię, że np."wszy
> scy
> > Polacy to złodzieje" to się nic innego nie mówi tylko tyle, że się jest
> > potomkiem złodzji. Taki płynie wniosek z takiej wypowiedzi, nikt tego inac
> zej
> > nie odczyta .........pozdrawiam

Pisząc "ciężka praca" miałem na myśli pracę fizyczną, która jest nisko płatna,
nic więcej....powinienem byc bardziej precyzyjny. Przedsiębiorczość nie ma
zabarwienia negatywnego i nie należy mu takiego przypisywać. Nie ma znaczenia
czy to jest Polska czy USA, osoby przedsiębiorcze radzą sobie zawsze dobrze w
gospodarkach rynkowych. W Polsce od kilkunastu lat staramy sie tworzyć taką
gospodarkę. Proces ten trwa jeszcze długo potrwa.
Niestety, nie zbuduje się sukcesu swojej firmy, przedsiebiorstwa opierając się
na cwaniactwie czy złodziejstwie jest to bzdura. Każdy kto tak twierdzi nie ma
elementarnej wiedzy ekonomicznej o funkcjonowaniu gospodarki rynkowej,
przedsiebiorstw itd...nie warto nawet dalej tego komentować
Co do nauki, w swoim życiu studiowałem na dwóch uczelniach i przyznam, że nie
słyszałem o jakiejś aferze z kupowaniem egzaminów. Myśle, że jest to zjawisko
marginalne. Wiesz, do szkoły przychodzi się aby zdobyć pewną wiedzę. Pracodawcy
obecnie zwracają uwagę na tego co sie wie, pytają, robią testy itp. Dyplom
kupiony jest bezwartościowy.
Co do koneksji trudno mi powiedzieć.... Nie wydaje mi się, że ktokolwiek
zatrudnił by mnie tylko dlatego, że ktoś mnie polecił. Praca to praca i tyle.
Musisz być dobrym w tym co robisz a zawsze znajdziesz jakieś zatrudnienie.
Co do traktownia Polonii, to nie sądziłem, że ten zwrot jest tak negatywnie
odczytywany. Wiele organizacji skupiających osoby pochodzenia polskiego
zamieszkałe w innych państwach jak mi się wydaje maja w nazwach "POLONIA".
Jeżeli jest tak jak mówisz, to chyba powinniście coś z tym zrobić. Zmienić to
określenie.
Pozdrawiam

[Gość: Rich]

Tzw. Polonia okazuje niechec bo Polska jako kraj kontynuuje praktyke kompromitowania sie w oczach calego swiata, wezcie sie do roboty i sprawcie, zebysmy mogli sie Polska wreszcie pochwalic!

[mihal_04]

A ja myslalem, ze to polonia od wieków kompromituje Polske. Widocznie punkt
widzenia zalezy od miejsca siedzenia (lezenia). Nie ty bedziesz mówil kto ma
sie wziasc do roboty bo to nie ty mieszkasz w tym kraju i nie ty placisz
podatki. Ja ci nie mówie co masz z soba robic. Troszcz sie wiec o wlasny tylek
i nie wydawaj sadów do których nie masz prawa. Capisce? Autorytety sie cholera
znalazly, arbitrzy psia ich mac.

"Zróbcie cos zebym mógl sie wami pochwalic" - mysl tygodnia

[Gość: Sam]

jezeli koledzy dowiedza sie, ze placisz podatki, a
watpie w to ze placisz, okrzykna cie glupkiem. Przeciez
w Polsce, zeby nie placic podatkow wystarczy zwyczjnie
nie pracowac - to jest istota Polskiej mentalnosci

Wszystkiemu winni Polonusi !!!

[Gość: Worek]

Serio. to "Polonusi" rozp..olili polska gospodarke, rozkradli co sie dalo, a
teraz jeszcze obrabiaja tylek Polsce za granica i wyrabiaja Polsce zla opinie
za granica.
A juz podobno najgorsi sa ci z Madagaskaru. Skaranie boskie.

[vaal1]

Chyba masz rację- to Ci z Madagaskaru!! Ale jesli mowa o Afryce to i ja się
odezwę! Opusciliśmy Polskę 21 lat temu i pewnie do konca zycia nie
wytłumaczymy sobie tego kroku- bylismy młodzi, zbuntowani biedą i jedyny Bóg
wie co jeszcze. Przyjazd do nowego kraju to stres związany ze wszystkim;
brakiem znajomości jezyka, obyczajów,tęskonota za rodziną. Początki wszędzie
sa trudne. Jednakże najwazniejszą rzeczą w zyciu jest godność i szacunek dla
siebie samego no i oczywiscie dla otoczenia. Ciarki po plecach przechodzą ,
gdy czyta sie wypowiedzi Polaków z Kanady, czy Australii.Na POlSKE plują równo
i na Polonusów też i własnie tym wystawiąją sobie swiadectwo.
W RPA Polacy są cenieni i szanowani. 95% dzieci polskich zbierało wszystkie
nagrody w szkołach - dzisiaj są to już dorosli ludzie z dyplomami w kieszeni i
z dobrymi posadami. Polskie dzieci , urodzone juz tutaj wychowywane sa w
duchu polskim, mówią po polsku, chodzą do polskich szkólek, recytują polskie
wierszyki i każde z chęcią wkłada strój krakowski. Polonia trzyma się
razem , ludzie są uprzejmi dla siebie i dumni jesli komuś się powiedzie,
pomagaja sobie nawzajem. A co najwazniejsze złego słowa nie powiedzą na
Polskę, bo wreszcie ten kraj dał nam wykształcenie, tam żyją nasze rodziny,
tam urodziłam sie ja i moje dzieci. Cóż, dzisiejsza polityka to zupełnie inna
para kaloszy a Ojczyzna jest Ojczyzną i należy Jej sie szacunek podobny jakim
darzymy swoich Rodziców.
Ja osobiscie uważam , że Polacy mieszkający tu w RPA są tymi prawdziwymi
Polakami.
Temu kto rozpoczął ten post dziekuję, zdałam sobie sprawę, że ja i moja
rodzina jesteśmy normalnymi, przecietnymi i szczęśliwymi ludzmi.
A świat dzisiaj stoi otworem dla wszystkich i to czy wybierze sie to czy inne
miejsce do zycia nie czyni ludzmi gorszymi czy lepszymi. Pozdrowienia dla
wszystkich

[Gość: dobe]

Mieszkam w USA 3 lata. A zaczelo sie tak: w Polsce milam chlopaka 7 lat. Byl to
moj jeden i jedyny. Wszyscy dopytywali sie, kiedy sie pobierzemy. Nam sie nie
spieszylo. Oboje jeszcze studiowalismy. Juz w trakcie studiow on otworzyl
osrodek nauki jazdy (Z moja wielka pomoca), ktory moze nie przynosil wielkich
zyskow, ale nkt nie narzekal. Ja zaraz po obronie dostalam prace w banku.
Zamieszkalismy razem w wynajetym mieszkaniu. Chcielismy najpierw troche sie
dorobic, samemu zarobic na wesele, wiec odwlekalismy ze slubem. I cale
szczescie. Po 3,5 miesiacach wspolnego mieszkania mialam serdecznie dosc. W
ogole nie moglismy sie dogadac (jak juz sie spotkalismy). W koncu nie
wytrzymalam i oznajmilam, ze sie wyprowadzam do rodzicow.
Strasznie sie wsciekl. Zrobil mi awanture i malo nie pobil. Przerazona
spakowalam najpotrzebniejsze rzeczy i zwialam co sil w nogach. Bedac juz u
rodzicow nie wiedzialamco robic. On dzwonil po calych dniach i nachodzil czesto
w srodku nocy. Przychodzil do pracy, niby jako klient. Sterczal godzinami, co
doprowadzalo szefostwo do bialej goraczki. Nie wiedzialam co robic.
Wtedy mama powiedziala: musiszopuscic kraj. I tak zrobilam. Postawilam wszystko
na jedna karte: woz, albo przewoz. Pozyczylam pieniadze od wszystkich mozliwych
osob i wykupilam program wymiany dla studentow Internship. Bilet i juz bylam w
USA. Program byl na 18m-cy, wiec mialam troche czasu. Najpierw pracowalam tam,
gdzie mialam w kontrakcie. Potem znalazlam dodatkowa prace, potem jeszcze
jedna. Pracujac jako kelnerka poznalam jednego faceta. Po 2 latach znajomosci,
pobralismy sie. Teraz jestem szczesliwa zona i matka 3miesiecznego synka. Mam
wspaniale zycie: nie musze pracowac, bo maz zarabia wystarczajaco. Caly czas
moge wiec poswiecic moim mezczyznom, co im zupelnie odpowiada. Czuje sie
spelniona jako kobieta i matka. To dla mnie najwazniejsze. Nigdy nie mialam
bowiem zapedow do kariery. Jestem domatorem i lubie spokojne zycie rodzinne.
Brakuje mi tylko rodziny. To jednak da sie zniesc, bo siostra przyjezdza do
mnie co wakacje, a tata z mama odwiedzaja mnie co 1/2 roku (na zmiane).
Mam nowych przyjaciol, z ktorymi swietnie sie dogaduje. Starych mi nie brakuje,
bo byli to nasi wspolni z moim bylym. Nie utrzymuje z nimi kontaktu, bo nie
chce nikogo stawiac przed wyborem: ja czy moj byly, bo kazdy musialby sie
opowiedziec po ktorejs ze stron.

Nie bede ci mowic, jaka decyzje podjac. Zdecyduj sama.
Moja mamamowila mi tak: Jedz, bo przeciez zawsze mozesz wrocic. Kto nie
ryzykuje, ten nic nie zyskuje.....miala racje. Ja zaryzykowalam i wygralam.
Moze tobie tez sie uda.
Powodzenia!
DoBe
p.s. jak masz pytania, napisz do mnie na [e-mail]

Naiwne wyobrazenia o Zachodzie

[Gość: EMIGRANT_RFN]

Ja wyjechalem do RFN na poczatku lat 80-tych majac takie naiwne wyobrazenia o
Zachodzie jakie ma w dalszym ciagu wiekszosc ludzi TERAZ w Polsce. Powiem Wam
jedno: ZACHOD TO PRZEDE WSZYSTKIM CIEZKA HAROWKA I NIEPEWNE ZYCIE. Bedac raz w
roku w Polsce slysze b.czesto, ze w Polsce jest teraz zle, nie ma pracy,
niepewne jutro itd. itp. TUTAJ PRACY JEST JESZCZE MNIEJ I DZIEN JUTRZEJSZY
JESZCZE BARDZIEJ NIEPEWNY. I TUTAJ TAK BYLO ZAWSZE ! Niepewne jutro i
bezrobocie to cecha wrodzona KAPITALIZMU. Przez pierwsze 9 LAT (!) w RFN
zrobilem tu po raz drugi mature (polska matura jest tutaj nie uznawana)
skonczylem studia, zostalem obywatelem niemieckim i powodzi mi sie niezle z tym
ze prace, choc pracuje w srednim managemencie w wielkim koncernie i tak moge
stracic. Beedac obywatelem RFN mam wowczas prawo do pelnych swiadczen
socjalnych, ale z nich nie mozna godziwie zyc. Przez te pierwsze 9 lat dostalem
pozyczke na nauke (ok. 900 DM miesiecznie, co znaczy ta smieszna suma w RFN
przy cenach2-3 wyzszych niz w Polsce mozecie sobie wyobrazic, juz sam czynsz na
skromna kawalerke wynosil wowczas 500 DM, czyli 400 DM na przezycie przez
miesiac przez 9 lat), Pozyczke ktora wowczas wzialem na nauke bede splacal do
konca roku 2017. Tutaj nic nie ma za darmo. Sa najwyzej korzystne pozyczki ze
scisle kontrolowanym celem przeznaczenia. Powiem Wam jedno: w Polsce nie jest
az tak zle tutaj nie bedac obywatelem tego kraju jest o wiele gorzej. Nie macie
wowczas prawa do zadnych swiadczen, chyba ze jako obcokrajowiec zyjecie tu juz
minimum 5 lat. Ponizej tego swiadczenia socjale sa rowne ZERO. Jesli ktos jest
chetny przez 9 lat zyc w takich warunkach jak ja wtedy (choc pozyczek na nauke
na takich warunkach juz nie ma), ten powinien tu przyjechac. Reszta bedzie tu
zyla na granicy ubostwa i jeszcze gorzej im sie wiodlo niz Polsce. Nie
sugerujcie sie widokiem zewnetrznym Zachodu. TU WSZYSTKO JEST KUPIONE NA
POZYCZKE, poczawszy od sprzetu TV / Video poprzez samochody skonczywszy na
domach. Na kredyt mozecie miec rowniez w Polsce to wszystko, ale to nie jest
dobrobyt. To wszystko tu w RFN jest WLASNOSCIA BANKU. Jesli ktos nie poradzi
sobie z praca i zyciem w POLSCE, ten nie poradzi sobie z tym tu na Zachodzie
jeszcze bardziej: kwestia jezyka, nieuznawanego polskiego wyksztalcenia,
uprzedzenia wobec ludzi z Polski i o wiele wiele wieksza konkurencja na rynku
pracy. Jestem czasem w Polsce i powiem Wam, ze w porownaniu z Zachodem
konkurencji na rynku pracy faktycznie NIE MA. Pozdrawiam znad Renu.