religia a duchowosc

[otwarty_na_dyskusje]

Obecnie mozna zauwazyc trend odchodzenia ludzi od religi na rzecz duchowosci.
Wraz z powszechenym wrostem swiadomosci ludzie rezygnuja z uczestniczenia w
pustych rytualach lub o falszywym znaczeniu obrzedach. Zaczyna sie doceniac
duchowosc jako immanentne, niezbywalna czastke tkwiaca w czlowieku.

Mysle, ze to piekny i pozyteczny trend, jednak dotyczy na razie garstki ludzi
odwaznych, ktorzy nie maja potrzeby posiadania bezpieczenstwa uzyskiwanego
poprzez przynaleznosc do jednej z religi (chrzescijanizm, , judaizm, islam).
Odwaga taka bierze sie z wiary w siebie i uznanie kazdego czlowieka jako
jednostke o niezbadanym tworczym potencjale, ktora faktycznie posiada wolna
wole, swoj umysl i emocje.

[mala.mi74]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Obecnie mozna zauwazyc trend odchodzenia ludzi od religi na rzecz duchowosci.
> Wraz z powszechenym wrostem swiadomosci ludzie rezygnuja z uczestniczenia w
> pustych rytualach lub o falszywym znaczeniu obrzedach. Zaczyna sie doceniac
> duchowosc jako immanentne, niezbywalna czastke tkwiaca w czlowieku.
>
> Mysle, ze to piekny i pozyteczny trend, jednak dotyczy na razie garstki ludzi
> odwaznych, ktorzy nie maja potrzeby posiadania bezpieczenstwa uzyskiwanego
> poprzez przynaleznosc do jednej z religi (chrzescijanizm, , judaizm, islam).
> Odwaga taka bierze sie z wiary w siebie i uznanie kazdego czlowieka jako
> jednostke o niezbadanym tworczym potencjale, ktora faktycznie posiada wolna
> wole, swoj umysl i emocje.

No prosze ,a mnie się zawsze wydawało,ze duchowosc realizuje sie w praktyce w
wyznawaniu jakies religii( jak najbardziej wyznawaniu z wolnej woli, dzieki
umysłowi i wykorzystujac emocje), a tu sie okazuje,ze moze byc
sama "duchowosc". A jak i czym sie ona objawia wg Ciebie?
Z tego co piszesz wynika mi ,ze jestes wyznawcą jakies filozofii New Age, tylko
nie wiem w czym wyznawanie Twojej religii/filozofii mialoby byc lepsze niz
innej wg Ciebie?

[otwarty_na_dyskusje]

> No prosze ,a mnie się zawsze wydawało,ze duchowosc realizuje sie w praktyce w
> wyznawaniu jakies religii

Duchowosc mozna realizowac w praktyce wyznawanej religii,
ale nie trzeba wyznawac jakiejkolwiek religii, aby praktykowac duchowosc.
Jak mozna praktykowac duchowosc nie praktykujac religii?
Chocby poprzez serdecznosc dla drugiego czlowieka.

[otwarty_na_dyskusje]

a w sferze wiekszej abstrakcji np. poprzez medytacje chrzescijanska.

[mala.mi74]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> a w sferze wiekszej abstrakcji np. poprzez medytacje chrzescijanska.

No jesli się odwołujesz do medytacji chrzescijanskiej to odwołujesz się do
konkretnej religii.
Co do serdecznosci: to raczej dzialka psychologii,nie duchowosci,choc ta druga
jest z nia powiazana.

[niedo-wiarek]

Duchowość niezorganizowana zawsze będzie spotykała się z krytyką
przedstawicieli rozmaitych kościołów. W końcu żaden kapłan nie ma z tego zysku.
A czy to pozytywne czy negatywne? Osobiście sceptycznie patrzę na wszelkie
przejawy wiary w duchy, bogów itd. Z drugiej strony przekonany jestem, że jeśli
jakiś bóg chce przemówić do człowieka, to pośrednictwa ojca Rydzyka ani żadnego
guru nie potrzebuje ;)

[mala.mi74]

niedo-wiarek napisał:

> Duchowość niezorganizowana zawsze będzie spotykała się z krytyką
> przedstawicieli rozmaitych kościołów. W końcu żaden kapłan nie ma z tego
zysku.

tak samo jak kraje o tendencjach anarchistycznych zawsze beda się spotykaly z
krytyka tych praworzadnych. To źle czy dobrze?A jak myslisz z czego to wynika?
naprawde uwazasz,ze mam w tym jakis interes pytając autora watku o przejawy
jego duchowosci?

> A czy to pozytywne czy negatywne? Osobiście sceptycznie patrzę na wszelkie
> przejawy wiary w duchy, bogów itd. Z drugiej strony przekonany jestem, że
jeśli
>
> jakiś bóg chce przemówić do człowieka, to pośrednictwa ojca Rydzyka ani
żadnego
>
> guru nie potrzebuje ;)

czyli zaprzeczasz sam sobie. Bronisz duchowosci niezaleznej od religii (choc
nadal nie wiem co to takiego),a jednoczesnie w nią nie wierzysz. Nie wierzysz w
bogów,ale swietnie wiesz w jaki sposób przemawiaja do człowieka...
Zdumiewające.

[niedo-wiarek]

1. Wierni zwykle powtrzają za kapłanami, choć często w lepszej wierze (nie mają
w tym interesu materialnego)
2. Zestawienie ludzi niezależnych od zorganizowanych religii z anarchistami
jest niezbyt rozsądne. Budowanie drogi czy tworzenie armii wymaga organizacji i
przywództwa. Modlitwa może być natomiast sprawą jak najbardziej indywidualną.
3.Nie bronię duchowości. Po prostu na zimno stwierdzam, że istnienie sfery
duchowej jest a jakimś stopniu prawdopodobne. I nieśmiało wysuwam
przypuszczenie, że rozmaite duchy albo bogowie mogą dotrzeć do człowieka bez
pośrednictwa rozmaitych, często wątpliwych pośredników.

[mala.mi74]

niedo-wiarek napisał:

> 1. Wierni zwykle powtrzają za kapłanami, choć często w lepszej wierze (nie
mają
>
> w tym interesu materialnego)

kazdy z nas za kimś powtarza. Wyjątkiem sa wynalazcy, a i oni w częsci za kims
powtarzaja. nawet to ,ze piszesz teraz w jezyku polskim jest powtorzeniem za
kims kto ten jezyk wymyslił. Poza tym:kapłani to tez wierni. To nie odrebny
gatunek ssaków.
> 2. Zestawienie ludzi niezależnych od zorganizowanych religii z anarchistami
> jest niezbyt rozsądne. Budowanie drogi czy tworzenie armii wymaga organizacji
i
>
> przywództwa. Modlitwa może być natomiast sprawą jak najbardziej indywidualną.

To stwierdza kazda monoteistyczna religia. Oczywiscie,ze modlitwa jest sprawą i
indywidualna i wspolnotową. Podobnie jak np. jedzenie:mozna jesc w samotnosci
lub z kims. lepsze jest w samotnosci czy z kims wg Ciebie? Budowac droge tez
mozna samotnie tylko co się zbuduje?
> 3.Nie bronię duchowości. Po prostu na zimno stwierdzam, że istnienie sfery
> duchowej jest a jakimś stopniu prawdopodobne. I nieśmiało wysuwam
> przypuszczenie, że rozmaite duchy albo bogowie mogą dotrzeć do człowieka bez
> pośrednictwa rozmaitych, często wątpliwych pośredników.

Dlaczego uważasz,ze nie moga w ten sposob? To jacys wybrakowani ci Twoi
bogowie,ze nie maja zadnych praw.

[niedo-wiarek]

Ponieważ w poprzedzającym poście nie widzę wartościowych argumentów, nie czuję
się w obowiązku odpowiadać. Na przepychankę słowną nie mam ochoty :)

[mala.mi74]

niedo-wiarek napisał:

> Ponieważ w poprzedzającym poście nie widzę wartościowych argumentów, nie
czuję
> się w obowiązku odpowiadać. Na przepychankę słowną nie mam ochoty :)

Mysle,ze po prostu nie mając zadnego doswiadczenia w sprawach duchowosci po
prostu troche się zagolopowałes. Bywa...

[niedo-wiarek]

Proponuję, żebyś najpierw wczytała się w to, co napisałaś, a potem dopiero
wydawała opinie na temat mojego "doświadczenia w sprawach duchowości" ;)

[mala.mi74]

niedo-wiarek napisał:

> Proponuję, żebyś najpierw wczytała się w to, co napisałaś, a potem dopiero
> wydawała opinie na temat mojego "doświadczenia w sprawach duchowości" ;)

Napisałam o praktykowaniu duchowosci z punktu widzenia praktyki a nie
teorii,czy nie daj Boze ideologii.
A jakie masz doswiadczenie w sprawach duchowosci? Brniesz kolego...

[piwi77]

Zastanawiam się, czy duchowość w ogóle można praktykować.

[mala.mi74]

piwi77 napisał:

> Zastanawiam się, czy duchowość w ogóle można praktykować.

Oczywiscie:
Przejawem Twojej fizycznosci jest ruch, jedzenie, siadanie, chodzenie itd,
przejawem Twojej psychiki (zwiaznej z fizycznoscia zreszta) jest radosc,
zmartwienie, entuzjazm, a przejawem duchowosci jest wyznawania danej
religii:wiara w nadprzyrodzonosc, przezywanie sfery nadprzyrodzonej. Nie wiem
jak mialaby byc ona przezywana tylko w kwestiach deklaracji:mysle,ze zbyt
czesto mylona by byla wyłacznie z psychika.

[piwi77]

Strasznie materialna jest ta Twoja duchowość...

[otwarty_na_dyskusje]

> Strasznie materialna jest ta Twoja duchowość...

Wedlug mojego doswiadczenia duchowosc przenika takze materie,
wiec w pewnym sensie jest ona materialna ;-)

[piwi77]

Nie przenika, mamy do niej dostęp (do przeżywania duchowości), być może jest
częścią nas, wtedy jesteśmy dualni, nie wiem, ale gdzie zaczyna się duchowość,
tam kończy się fizyka i jej ograniczenia.

[niedo-wiarek]

Może i brnę ;)
Zapewniam Cię jednak, że są w naszym pięknym kraju ludzie, którzy bardzo
dużo "praktykowali", a następnie zaprzestali, ponieważ stwierdzili, że religia,
którą świątobliwie "praktykują", wygląda na jedną wielką bajkę. Tak więc radzę
więcej ostrożności w chełpieniu się własną "praktyką". Tym bardziej, że
jeśli "praktykujesz" jakąś religię, to, zgodnie z Twoją logiką, o innych
religiach nie masz większego pojęcia. Nie możesz być może nawet mieć pojęcia o
ateizmie, jeśli go nie "praktykujesz". Może warto więc trochę popraktykować? :)

[mala.mi74]

niedo-wiarek napisał:

> Może i brnę ;)
> Zapewniam Cię jednak, że są w naszym pięknym kraju ludzie, którzy bardzo
> dużo "praktykowali", a następnie zaprzestali, ponieważ stwierdzili, że
religia,
>
> którą świątobliwie "praktykują", wygląda na jedną wielką bajkę.

Tak, tak czesto zachowuja się praktukujacy a niewierzacy. A ja mówie o
dyuchowosci,przezywaniu sfery ducha ,a wiec wierze wyrazanej w konkretnych
praktykach, a nie samym praktykowaniu. Poza tym nie mówie wylacznie o
chrzescijanstwie, chyba,ze gdzies tak przeczytałes? Zacytuj.

Tak więc radzę
> więcej ostrożności w chełpieniu się własną "praktyką". Tym bardziej, że
> jeśli "praktykujesz" jakąś religię, to, zgodnie z Twoją logiką, o innych
> religiach nie masz większego pojęcia.

Dlaczego? bardzo dobrze rozumiem osoby innych wyznan, wiara w Boga bardzo
łaczy, tak naprawde to dziela nas wierzcych w Boga szczegóły.

Nie możesz być może nawet mieć pojęcia o
> ateizmie, jeśli go nie "praktykujesz". Może warto więc trochę
popraktykować? :)
Praktykowalam przez 18 lat i juz dziekuje. Dla mnie ateista ma "ucieta " sfere
duchowosci, po co mam siegac po to, co jest czyms "mniej" .

[niedo-wiarek]

Życzę więc powodzenie w dalszym praktykowaniu rzeczy wielorakich. Zmęczyła mnie
ta dyskusja, więc kończę. Zapewniam, że absolutnie nie będzie mi przykro, jeśli
(zgodnie z zaprezentowaną wcześniej logiką) uznasz to za kapitulację motywowaną
brakiem argumentów i dogłębnej praktyki ;)

[otwarty_na_dyskusje]

> modlitwa jest sprawą
> indywidualna i wspolnotową. Podobnie jak np. jedzenie:mozna jesc w samotnosci
> lub z kims. lepsze jest w samotnosci czy z kims wg Ciebie?

Zdecydowanie wieksza moc ma modlitwa wspolnotowa i dlatego powinno sie uwazac,
o co sie modli i do jakiego wyobraznia :-)
Chodzi o to, by nie podlaczac sie bezwiednie do nie-swoich intencji.

[otwarty_na_dyskusje]

Religia spelnia takze pozytywne cele, takie jak

1. poczucie sensu dla tych, co nie maja odwagi sami szukac,
2. bat, dla tych, co chcielbi zle czynic, ale sie boja.

i wiele wiele innych, ale powtarzam, ze

duchowosc mozna realizowac bez wielkich religii.

[mala.mi74]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Religia spelnia takze pozytywne cele, takie jak
>
> 1. poczucie sensu dla tych, co nie maja odwagi sami szukac,
> 2. bat, dla tych, co chcielbi zle czynic, ale sie boja.
>
> i wiele wiele innych, ale powtarzam, ze
>
> duchowosc mozna realizowac bez wielkich religii.

malych tez?;)

No wlasnie zastanawiam sie w jaki sposób? Czym miałoby sie to objawiac?

[otwarty_na_dyskusje]

Jesli przyjmuje dana religie za swoją, to zobowiazuje sie przestrzegac jej
zasad. Jesli ich nie przestrzegam, to czuje sie winny, bo nie dotrzymuje sam
sobie slowa i jestem nierzetelny.

Kazda religia ma tak niejasny system przekonan, ze doprawdy trudno nie czuc sie
w niej niezagubinym badz niewinnym.

Sam sie zastanawiam jak to realizowac i jak to sie przejawia.
Sam zzukam.

Nie droga jest trudna, a trudnosci sa droga. Proces jest rownie wazny jak cel
procesu.

Tak hipotetycznie zakladam, ze zycie jest najlepszym weryfikatorem. Moze
objawem, ze jest sie na dobrej drodze jest to, ze w naszym zyciu wewnetrznym i
zewnetrznym jest dobrze?

[mala.mi74]

_na_dyskusje napisał:
> Kazda religia ma tak niejasny system przekonan, ze doprawdy trudno nie czuc
sie
>
> w niej niezagubinym badz niewinnym.
>
> Sam sie zastanawiam jak to realizowac i jak to sie przejawia.
> Sam zzukam.
>
> Nie droga jest trudna, a trudnosci sa droga. Proces jest rownie wazny jak cel
> procesu.
>
> Tak hipotetycznie zakladam, ze zycie jest najlepszym weryfikatorem. Moze
> objawem, ze jest sie na dobrej drodze jest to, ze w naszym zyciu wewnetrznym
i
> zewnetrznym jest dobrze?

Zgadzam sie w 100%:)
>
>

[otwarty_na_dyskusje]

> Duchowość niezorganizowana zawsze będzie spotykała się z krytyką
> przedstawicieli rozmaitych kościołów.

Trafiles w 10. Faktycznie takie praktyki moga czesto prowadzic do zagubienia
sie jednostki. Coz, ale to jest jej wybor i jej wolnosc.

[mala.mi74]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> > Duchowość niezorganizowana zawsze będzie spotykała się z krytyką
> > przedstawicieli rozmaitych kościołów.
>
> Trafiles w 10. Faktycznie takie praktyki moga czesto prowadzic do zagubienia
> sie jednostki. Coz, ale to jest jej wybor i jej wolnosc.

Niestety masz rację: czesto prowadza do samotnosci, samozniszczenia , zaburzen
psychicznych czy kompletnego braku pragmatyzmu w zyciu. Wydaje mi się ,ze
wynika to z błednej tezy jakoby wszystko co "nowe" miałoby byc z
zasady "lepsze" lub "dobre"
>

[piwi77]

Zbyt szybko wyciągasz wnioski z fragmentarycznych spostrzeżeń, zarówno po
stronie zorganizowanej, jak i niezorganizowanej przezżywanej duchowości, mogą
zdarzać się anomalie, ale to nie znaczy, że coś jest lepsze od drugiego. Dla
Ciebie może być lepsza religia, dla kogo innego duchowość intymna, bez
zewnętrznych przejawów.

[mala.mi74]

piwi77 napisał:

> Zbyt szybko wyciągasz wnioski z fragmentarycznych spostrzeżeń, zarówno po
> stronie zorganizowanej, jak i niezorganizowanej przezżywanej duchowości, mogą
> zdarzać się anomalie, ale to nie znaczy, że coś jest lepsze od drugiego. Dla
> Ciebie może być lepsza religia, dla kogo innego duchowość intymna, bez
> zewnętrznych przejawów.

Duchowosc bez przejawów? to chyba tylko sama deklaracja bez pokrycia.

[piwi77]

Duchowość nie wymaga żadnych deklaracji, to przeżywanie własnych my, jest tego
więcej niż jedno ja.

[mala.mi74]

Oczywiscie,ze nie wymaga deklaracji.Gorzej jak pozostaje na sferze deklaracji
bez pokrycia...

[piwi77]

mala.mi74 napisała:

> Oczywiscie,ze nie wymaga deklaracji.Gorzej jak pozostaje na sferze deklaracji
> bez pokrycia...

Ale dla kogo gorzej? Dla zainteresowanego, dla nikogo więcej, więc niczyje to
zmartwienie. I lepiej, żeby nikt nie wpadł na pomysł wiedzenia lepiej i
uszczęśliwienia na siłę.

[jszhc]

i wygodniejszy;p

[piwi77]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Mysle, ze to piekny i pozyteczny trend, jednak dotyczy na razie garstki ludzi
> odwaznych, ktorzy nie maja potrzeby posiadania bezpieczenstwa uzyskiwanego
> poprzez przynaleznosc do jednej z religi (chrzescijanizm, , judaizm, islam).
> Odwaga taka bierze sie z wiary w siebie i uznanie kazdego czlowieka jako
> jednostke o niezbadanym tworczym potencjale, ktora faktycznie posiada wolna
> wole, swoj umysl i emocje.

Co nie znaczy, że potrzebę bezpieczeństwa, każdy ma, ale to co oferuje np.
chrześcijaństwo to jedynie złudzenie bezpieczeństwa. Warto z tego zrezygnować i
w niepewności, ale niepewności prawdziwej, rozwijać swoja własną duchowość
(ateizm to też duchowość, choć bez bogów). Życie staje się wtedy bogatsze, a to
jest wartość pewna.

[otwarty_na_dyskusje]

> Warto z tego zrezygnować i
> w niepewności, ale niepewności prawdziwej, rozwijać swoja własną duchowość.

Tak tez czynie :-)

[piwi77]

Mnie mój sposób życia dodaje pewności siebie i poczucia własnej wartości,
albowiem stać mnie na własną integralność, zamiast napychać się papką
przygotowaną przez religie. Już próbowałem tego i mi nie smakowało. Wolę tak
jak teraz, mogę unosić się wolno w nieograniczonej przestrzeni jaką mam sam dla
siebie i nie muszę przestrzegać żadnych przepisów ruchu.

[Gość: EM]

piwi77 napisał:

Wolę tak
> jak teraz, mogę unosić się wolno w nieograniczonej przestrzeni jaką mam sam dla
>
> siebie i nie muszę przestrzegać żadnych przepisów ruchu.

No, takie podejście to może być niebezpieczne dla innych :)

[piwi77]

Gość portalu: EM napisał(a):

> No, takie podejście to może być niebezpieczne dla innych :)

Nie myślę :)

[Gość: EM]

Przywołałeś przykład przestrzegania przepisów drogowych. Akurat w miejscu, w
którym mieszkam, wiele osób traktuje sprawę przestrzegania tychże bardzo
indywidualistycznie i dowolnie i naprawdę dzieją się straszne rzeczy :(

Myślę, że nie można do aksjologii podchodzić wg własnego widzimisię, trzymanie
się starych, sprawdzonych wzorców raczej się sprawdza :)

[piwi77]

Gość portalu: EM napisał(a):

> Myślę, że nie można do aksjologii podchodzić wg własnego widzimisię, trzymanie
> się starych, sprawdzonych wzorców raczej się sprawdza :)

Nie interesują mnie stare, sprawdzone wzory, dopóki nikt się nie skarży, że
wchodzę mu w drogę. Dotąd nie było takiego przypadku.

[Gość: EM]

piwi77 napisał:

> Nie interesują mnie stare, sprawdzone wzory, dopóki nikt się nie skarży, że
> wchodzę mu w drogę. Dotąd nie było takiego przypadku.

I chwała Ci za to :)
Ale chodzi o zasadę - gdyby tak każdy stosował pełną dowolność... chyba
czekałaby nas dżungla w najgorszym wydaniu :(

[piwi77]

A co jest złego w dżungli? Dzięki niej mamy ewolucję.

[Gość: EM]

piwi77 napisał:

> A co jest złego w dżungli? Dzięki niej mamy ewolucję.

No i co z nas ta ewolucja zrobiła? Istoty, które same siebie niszczą i w dodatku
dewastują resztę świata :(

[piwi77]

Gość portalu: EM napisał(a):

> No i co z nas ta ewolucja zrobiła? Istoty, które same siebie niszczą i w
dodatk
> u
> dewastują resztę świata :(

Oczy i uszy mi mówią, że tak się niszczymy, że jest nas coraz więcej i do tego
żyjemy w coraz większym dobrobycie. Więc niech ta dewastacja dalej postępuje.

[Gość: EM]

piwi77 napisał:

> Oczy i uszy mi mówią, że tak się niszczymy, że jest nas coraz więcej i do tego
> żyjemy w coraz większym dobrobycie. Więc niech ta dewastacja dalej postępuje.

Jeśli będzie postępowała dalej, to dobrobyt wkrotce się skończy.

[piwi77]

Wszystkie prognozy mają jedną cechę charakterystyczną - się nie sprawdzają.

[Gość: EM]

> Wszystkie prognozy mają jedną cechę charakterystyczną - się nie sprawdzają.

O, to już bardzo śmiałe uogólnienie :) Moje oczy i uszy mówią, że wiele się
sprawdza, nawet te dotyczące pogody :)

[piwi77]

No zgoda, prognozy pogody to jeszcze najlepiej sprawdzające się prognozy.

[Gość: EM]

No właśnie, a skoro ogolne zasady prognozowania są podobne to i nie tylko te
dot. pogody się sprawdzają.
Kurczę, od duchowości do prognozy droga widać nie tak daleka :)

[mala.mi74]

piwi77 napisał:

Wolę tak
> jak teraz, mogę unosić się wolno w nieograniczonej przestrzeni jaką mam sam
dla
>
> siebie i nie muszę przestrzegać żadnych przepisów ruchu.

No, takie podejście to może być niebezpieczne dla innych :)


...I dla siebie. Niestety wielu "wariatów" nie przestrzegajacych przepisów nie
tylko zabija innych ale tez (zresztą przede wszystkim) siebie.
Mysle,ze wynika to z błednej tezy jakoby wszystko co indywidualistyczne lub
inne było "dobre" lub "lepsze".Ja wole rozpoznawac po rezultatach przestrzegania
(powtarzam :PRZESTRZEGANIA) lub nie danych zasad.

[piwi77]

Chcesz mnie na siłę wetknąć w jakąś religię? Jesteś pewna, że będzie to dla
wszystkich lepsze rozwiązanie?

[otwarty_na_dyskusje]

jesli chodzi o Twoj podpis,
to dodalbym, ze

Biblijny Pan Bog, to bardzo znieksztalcony obraz.
Biblia prezentuje system wewnetrznie sprzecznych.
Truno sie dziwic, jesli spojrzy sie na to, jaka droge przebyla
od czasow, kiedy napisano pierwsze jej slowo.

> mogę unosić się wolno w nieograniczonej przestrzeni jaką mam sam dla
> siebie i nie muszę przestrzegać żadnych przepisów ruchu.

Ale w przestrzeni ulicznej powinienes, jesli chcesz uniknac wypadku ;-)

[mala.mi74]

Biblijny Pan Bog, to bardzo znieksztalcony obraz.
Biblia prezentuje system wewnetrznie sprzecznych.
Truno sie dziwic, jesli spojrzy sie na to, jaka droge przebyla
od czasow, kiedy napisano pierwsze jej slowo.


A bierzesz pod uwage,ze jesli załozymy ,ze Biblia jest Słowem Boga a wiec czyms
transcedentalnym mozesz jej w pełni lub wcale nie rozumiec? W dodatku biorac
pod uwage przez jak długi czas byla tworzona?

[piwi77]

mala.mi74 napisała:

> A bierzesz pod uwage,ze jesli załozymy ,ze Biblia jest Słowem Boga a wiec
czyms
>
> transcedentalnym mozesz jej w pełni lub wcale nie rozumiec? W dodatku biorac
> pod uwage przez jak długi czas byla tworzona?

Wtedy już zupełnie nie rozumiem, w jakim celu, Transcedentny, nam ją podarował.

[otwarty_na_dyskusje]

Tak, biore pod uwage, ze jest to tekst pisany przez natchnionych przez Ducha.

Pierwszym jednak zaburzeniem jest to pochodzace od tego, przez ktorego
przemiawia Bog. Czlowiek ma swoje poglady i swoj jezyk, na ktory przeklada
wewnetrzne boskie poruszenia.

Poza tym nastepuje drugi rodzaj znieksztalcenia-zaburzenia informacji:
interpretacja.

Takze wydaje mi sie, ze obraz Boga w Biblii jest tylko obrazem, w dodatku
znieksztalconym. Zreszta tak jak piszesz, czlowiek nie moze w pelni zrozumiec
Boga, a zatem uzyskac jego prawdziwego dyskursywnego obrazu (używając słów).
Konkretyzujac absolut dokonuje sie straty badz znieksztalcenia informacji.

[facet123]

Nie do końca rozumiem o czym piszesz. Słowa "duchowość" używa się zwykle do
opisania praktykowania religii właśnie, ewentualnie wiary w boga - słowo
pochodzi od ducha, czyli nadprzyrodzonego (boskiego) pierwiastka w człowieku.

Jeżeli chodzi ci o świecki, racjonalistyczny humanizm to faktycznie jest on
alternatywą dla religii, jednak praktykowanie go nie objawia się w żaden
konkretny sposób, ani nie ma nic wspólnego z wiarą w jakiekolwiek nadprzyrodzone
byty. Nie zauważyłem też (niestety) aby był on ostatnio jakimś rosnącym trendem.

[otwarty_na_dyskusje]

Rzeczywiscie w sferze "wiary", "religi", "ducha" trudno jednoznaczne
powszechnie uzywane definicje.

Mowiac o duchowosci nie mam na mysli o praktykowaniu religii.
Mowiac o duchowosc mam na mysli poznawaniu Boga bez posrednikow,
odnajdywaniu ducha/Boga w sobie i w zyciu.

Nie chodzi mi o świecku, racjonalistyczny humanizm.
Nie trzeba wierzyc w nadprzyrodzonosc/sfere ducha,
jesli mozna ich doswiadczyc tak bezposrednio jak tego,
ze piszesz na klawiaturze.



Jesli czlowiek

[Gość: EM]

Trudno odmawiać duchowości ateistom. Duchowość to także wewnętrzny rozwój,
kontemplacja, myślenie, a to nie wiąże się li tylko z Bogiem.

[mala.mi74]

Trudno odmawiać duchowości ateistom. Duchowość to także wewnętrzny rozwój,
kontemplacja, myślenie, a to nie wiąże się li tylko z Bogiem.


To co opisujesz to sfera psychiki.
Kontemplacja czego?

[Gość: EM]

mala.mi74 napisała:

> Kontemplacja czego?

Wszystkiego :) Od analizy pojęć najprostszych do tych skomplikowanych, czyli
ogólnie siebie i świata i korelacji pomiędzy.

[facet123]

> Trudno odmawiać duchowości ateistom. Duchowość to także wewnętrzny rozwój,
> kontemplacja, myślenie, a to nie wiąże się li tylko z Bogiem.

Jako ateista dziękuję Ci za ten wpis. Wiem jednak, ze słowo "duchowość" jest
różnie rozumiane (albo nie rozumiane) przez różnych ludzi i stanowi tzw.
słowo-wytrych.
Nie upieram się aby stawiać znak równości między duchowością, a wewnętrznym
spokojem, rozwojem, kontemplacją i myśleniem. Twierdzę tylko, że wewnętrzny
rozwój,kontemplacja i myślenie to rzeczy które czynią życie ateisty wartościowym
i ciekawym, a samego ateistę - istotą w pełni świadomą. Wg mnie to lepsze niż
mętnie zdefiniowana duchowość.

[Gość: EM]

facet123 napisał:

> Nie upieram się aby stawiać znak równości między duchowością, a wewnętrznym
> spokojem, rozwojem, kontemplacją i myśleniem.

Na pewno duchowość ateisty i wierzącego się różni. Ale przecież i wierzący
zgłębia swoją religię, czy stara się pojąć boga właśnie poprzez kontemplację,
myślenie, rozwój. A więc różnica moim zdaniem jest tylko w przedmiocie
duchowości (bóg , świat i ludzie). Buddyzm jest religią de facto bez boga (a w
każdym razie nie w rozumieniu judeochrześcijańskim czy muzułmańskim), a przecież
nie odmówimy buddystom duchowości :)

[facet123]

> Na pewno duchowość ateisty i wierzącego się różni. Ale przecież i wierzący
> zgłębia swoją religię, czy stara się pojąć boga właśnie poprzez kontemplację,
> myślenie, rozwój. A więc różnica moim zdaniem jest tylko w przedmiocie
> duchowości (bóg , świat i ludzie).

Teoretycznie masz rację. Jednak w swoim otoczeniu widzę, że większość wierzących
raczej nie zgłębia swojej wiary, ani nie stara się pojąć boga, ponieważ dostaje
już wszystko na tacy w formie doktryny kościelnej i katolickiej interpretacji
biblii.

> Buddyzm jest religią de facto bez boga

Z tego co się orientuję, to w językach którymi posługuje się większość buddystów
w ogóle nie ma słów oznaczających religię. Posługują się one raczej słowem które
bardziej odpowiada naszemu 'duchowość'

[Gość: EM]

facet123 napisał:

> Teoretycznie masz rację. Jednak w swoim otoczeniu widzę, że większość
wierzących raczej nie zgłębia swojej wiary, ani nie stara się pojąć boga,
ponieważ dostaje już wszystko na tacy w formie doktryny kościelnej i katolickiej
interpretacji
> biblii.

Tego typu podejście wierzących świadczy o lenistwie umysłowym, a przypadku
takich ludzi nie ma mowy o duchowości :)

[facet123]

> Tego typu podejście wierzących świadczy o lenistwie umysłowym, a przypadku
> takich ludzi nie ma mowy o duchowości :)

W takim razie wszyscy katolicy uprawiają takie lenistwo umysłowe, ponieważ
doktrynalna nauka kościoła zabrania im dochodzenia do innych wniosków niż te
jakie głosi kościół.

[Gość: EM]

facet123 napisał:

> W takim razie wszyscy katolicy uprawiają takie lenistwo umysłowe, ponieważ
> doktrynalna nauka kościoła zabrania im dochodzenia do innych wniosków niż te
> jakie głosi kościół.

Tego zabrania im na pewno, jednakże swoją duchowość mogą realizować przez
pogłębianie wiary w obrębie swojej religii. Katolicyzm to także spory i
dyskusje, rózne stronnictwa, choć rzeczywiście istnieją pewne dogmaty
niedyskutowalne - niemniej pole do zgłębiania wiary i kontemplacji jest dość
duże (choćby duchowość realizowana poprzez samodoskonalenie, i jako takie w
dużej ogólności nie odbiega od samodoskonalenia w buddyzmie).
Pisząc o lenistwie umysłowym miałam na myśli ludzi, którzy swoje życie religijne
traktują jako mechaniczne uczestnictwo w obrzędach i czują się zwolnieni od
rozważań nad sobą, relacją ja-Bóg, ja-inni, ja-świat.

[facet123]

> Mowiac o duchowosc mam na mysli poznawaniu Boga bez posrednikow,

Aha, czyli jednak chodzi Ci o formę religii, tyle, że nie będzie to żadna z
religii wiodących, ale religia bardziej osobista - stworzona przez Ciebie i na
Twoje potrzeby.

[otwarty_na_dyskusje]

Teraz jeszcze przydalaby sie definicja religi.
Mowiac o religii mialem na mysli - doktryne, obrzadki, rytualy, instytucje.

facet123,
Co rozumiesz przez to pojecie "forma religi"?

[facet123]

> Teraz jeszcze przydalaby sie definicja religi.
> Mowiac o religii mialem na mysli - doktryne, obrzadki, rytualy, instytucje.
>
> facet123,
> Co rozumiesz przez to pojecie "forma religi"?

No fakt, wszystko rozchodzi się o definicje. Właściwie to mogę zaakceptować
Twoją definicję religii i rozumiem teraz co miałeś na myśli pisząc o duchowości
bez religii. Chodzi Ci o wiarę w boga, ale bez doktryny rytuałów i tak dalej.

Mam w związku z tym pytanie - Co skłania cię ku wierze w boga? Pytam, bo
standardem jest, że ludzi religijnych sama religia motywuje do wiary w boga -
mówi się im, że bóg istnieje bo przecież istniał Jezus i robił cuda i ustanowił
kościół itd. Rozumiem, że Ty nie wierzysz w żadne cuda i objawienia, odrzucasz
też obrządki. Wierzysz zatem w boga metafizycznego. Istotę nie ingerującą w nasz
świat i niepoznawalną empirycznie.
Jako ateista powiem Ci, że jest to jedyna forma boga jaką mógłbym zaakceptować,
co powinno ułatwić nam porozumienie. Nie widzę jednak powodu by wierzyć w
istnienie takiej istoty.

[otwarty_na_dyskusje]

Swietne pytanie dotyczace boga - jak na ateiste przystalo ;-)

Uzywasz slowa "wiara", ktorego staram sie unikac, bo ma wyraznie katolickie
zabarwienie i wieloznaczne.

Jesli chodzi o cuda, to jesli maja fakt, to sa one calkiem naturalne.
Wyznaje pogląd, że cuda nie sa w sprzecznosci z natura, tylko z tym, co nam o
naturze/Wszechswiecie do tej pory wiadomo.

Trudno jest odpowiedziec, co sprawia, ze mam glebokie przekonanie, ze istnieje
Istota Najwyzsza. Nie chce tu udowadniac istnienia Absolutu - bo sie nie da,
tak samo, jak sie nie da udowodnic jego nie istnienia.
Do głębokiego przekonania skłaniają mnie - jak wszystkich innych ludzi do ich
wlasnych przekonan - osobiste doświadczenia i wglądy, przemyślenia, odczucia,
sytuacje zyciowe.
Życie nieustannie weryfikuje moj swiatopoglad i obecnie jestem na etapie
takiego glebokiego przekonania popartego powyzszymi powodami.

[facet123]

> Jesli chodzi o cuda, to jesli maja fakt, to sa one calkiem naturalne.
> Wyznaje pogląd, że cuda nie sa w sprzecznosci z natura, tylko z tym, co nam o
> naturze/Wszechswiecie do tej pory wiadomo.

Z tym się zgadzam. Skoro cud się zdarzył do znaczy, że był możliwy. A skoro był
możliwy, to znaczy, że był zgodny z prawami jakimi rządzi się świat, a to znaczy
że nie był cudem. Jednak niektóre historie opowiadane przez ludzi religijnych są
tak niestworzone, że można je postrzegać tylko jako wytwory wyobraźni, a nie
jakieś nieznane nam do tej pory zjawiska fizyczne.

> Trudno jest odpowiedziec, co sprawia, ze mam glebokie przekonanie, ze istnieje
> Istota Najwyzsza.

Podczas swoich przemyśleń na takie tematy również brałem pod uwagę ewentualność
istnienia takiego bytu - odseparowanego i nie ingerującego w nasz świat. Jednak
szybko doszedłem do wniosku, że taka definicja boga powoduje, że fakt jego
istnienia/nieistnienia nie ma żadnego związku z naszym życiem, zatem przekonanie
o jego istnieniu lub nie niczego nie wnosi do obrazu świata. Teoretycznie mógłby
on wyjaśniać pozorny porządek obserwowany we wszechświecie (fakt, że cząsteczki
organizują się w coraz większe zbiorowiska organizujące się ostatecznie w istoty
myślące) jednak praktycznie idea boga przenosi tylko naszą niewiedzę na niego -
no bo równie dobrze można zapytać jak mogło powstać coś tak zorganizowanego jak
bóg? Bardziej do mnie przemawia wyjaśnienie tzw. "zasady antropicznej" -
Wszechświat jest jaki jest ponieważ gdyby był inny to nie moglibyśmy go
postrzegać ponieważ byśmy nie powstali. Zresztą nasz świat i i tak nie jest w
cale aż tak uporządkowany jak się w pierwszej chwili wydaje - w astronomicznie
wielkiej przestrzeni i niepojętym okresie czasu tylko na Ziemi powstało życie.

Podsumowując - nie uważam za racjonalne ani twarde przekonanie o istnieniu
nadistoty, ani twarde przekonanie o jej nieistnieniu. Pewien jestem tylko tego,
że ta kwestia nie powinna mieć wpływu na nasze życiowe wybory i postawy, a co
najwyżej zasilać zadumę nad światem. Trochę na tej zasadzie jak pytanie - czy
gdzieś tam na odległej planecie (może na zawsze poza naszym zasięgiem) istnieje
jakieś inne inteligentne życie. Może tak, a może nie. Ciekawie by było gdyby
istniało. Jednak wpływu na nasze tu i teraz nie ma to najmniejszego.

[otwarty_na_dyskusje]

> Podczas swoich przemyśleń na takie tematy również brałem pod uwagę
> ewentualność istnienia takiego bytu - odseparowanego i nie ingerującego w
nasz świat.

Faktycznie przy takich zalozeniach mozna dojsc do przytoczonych wnioskow.

W zadnym razie nie chce Cie do niczego przekonywac :-)
Chcialby sie tylko dowiedziec, jaki przeprowadziles tok myslowy przy ponizszych
zalozeniach?

Czy brales pod uwage zalozenie, ze taki byt moze nie byc calowicie odseprawony
od swiata, ale nie przejawia sie w nim explicite, bo nie chce dawac gotowych
odpowiedzi i dzieki temy stwarza warunki do samodzielnej ewolucji?

Czy brales pod uwage zalozenie, ze taki byt moze rowniez nie ingerowac w takim
znaczeniu, ze nie ingeruje wbrew woli i intencji danej jednostki badz grupy.
Byt taki szanuje wolną wole poszczegolnej jednostki i dzieki temu pozwala na
samodzielną ewolucje, samorozwoj, samodzielne i calkowicie odpowiedzialne akty
kreacji jednostki.

[facet123]

> W zadnym razie nie chce Cie do niczego przekonywac :-)

Ależ proszę bardzo, przekonuj śmiało, byle inteligentnie.

> Czy brales pod uwage zalozenie, ze taki byt moze nie byc calowicie odseprawony
> od swiata, ale nie przejawia sie w nim explicite, bo nie chce dawac gotowych
> odpowiedzi i dzieki temy stwarza warunki do samodzielnej ewolucji?

Mówiąc o odseparowaniu chodziło mi o to, że bóg nie manifestuje oficjalnie
swojej obecności poprzez objawienia, zmartwychwstania i inne cuda - w żadne z
nich nie wierzę i uważam je za wytwory fantazji albo opowieści które przez setki
lat uległy przekłamaniom. Możliwe też, że od początku świadkowie opisywali
jakieś zjawisko nie znane i niewytłumaczalne w ich czasach co powodowało, że w
swój ograniczony sposób starali się je wyjaśnić - boska ingerencja jest wtedy
zawsze dobrym wyjaśnieniem.
Jeżeli zatem zakładam, że bóg cudów nie czyni, to mamy jeszcze dwie możliwości w
jakie mógłby wpływać na nasze życie:
1. Nie sprawia cudów, ale daje nam różnego rodzaju znaki które nam jawią się
jako zjawiska naturalne (jak np. deszcz), jednak ich wystąpienie w odpowiednim
czasie zostało przez boga zaplanowane. Tudzież stawia ludzi wobec przygotowanych
sytuacji (jak Hioba np.) które jednak mogą być też wyjaśnione naukowo.
2. Bóg nie ingeruje już w nasz świat, ale tak dobrał warunki początkowe
wszechświata, że świat poddany deterministycznym regułom toczy się zgodnie z
jego planem. Inaczej mówiąc bóg zaplanował wszystko z najdrobniejszym szczegółem
w chwili tworzenia świata i teraz wszystko idzie zgodnie z jego zamysłem.
Po dokładniejszej analizie okaże się, że przypadek numer 1 sprowadza się do
numeru 2, ponieważ gdyby bóg chciał spowodować zupełnie normalny deszcz (a nie
cudowny z jasnego nieba) to musiałby najpierw zorganizować chmury. One również
musiały by się przemieścić nie dzięki jego wielkiej dłoni wystającej z nieba,
ale na skutek normalnych procesów fizycznych w atmosferze. Idąc tym krokiem
wstecz okazuje się, że bóg musiałby ten deszcz zaplanować już w momencie
tworzenia wszechświata. Inaczej musiałby w pewnym jego momencie zadziałać
(poprzesuwać jakieś cząsteczki powietrza, dołożyć jakieś siły), a żadnej takiej
działalności nie obserwujemy - wszystkie procesy fizyczne jakie odkrywamy są
powtarzalne i rządzą się stałymi prawami.

A zatem jedyna opcja to bóg kreator który zaplanował wszystko w momencie
tworzenia świata. Taka hipoteza jest nie do obalenia, jednak nie przynosi ona
nam żadnej użytecznej wiedzy o świecie. Prawa fizyki są jakie są i aby osiągać
swoje cele musimy sami działać, a nie liczyć, że to co zaplanowane samo się
jakoś potoczy. Myśl, że teoretycznie może istnieć istota która już to wszystko
wie może być krzepiąca, ale niczego praktycznego do życia nie wnosi.

> Czy brales pod uwage zalozenie, ze taki byt moze rowniez nie ingerowac w takim
> znaczeniu, ze nie ingeruje wbrew woli i intencji danej jednostki badz grupy.
> Byt taki szanuje wolną wole poszczegolnej jednostki i dzieki temu pozwala na
> samodzielną ewolucje, samorozwoj, samodzielne i calkowicie odpowiedzialne akty
> kreacji jednostki.

W zasadzie odpowiedziałem powyżej. Nie wierzę w żadne ingerencje boga w nasz
aktualny świat ponieważ nie są one obserwowane. W zasadzie jedyna koncepcja boga
zgodna z naukowymi obserwacjami to właśnie bóg-stwórca, który wszystko
zaplanował i teraz tylko czeka i obserwuje. A nawet nie obserwuje bo wie już co
się zdarzy i też dlatego, że każda obserwacja jest ingerencją.
Dodam tylko, że koncepcja boga, który stworzył świat w taki sposób że jego
deterministyczne prawa determinują całą jego historię, aż do końca nie odbiera w
żaden sposób nam wolnej woli. W końcu my nie wiemy jak się życie potoczy i mamy
zupełnie wolny wybór w podejmowaniu decyzji. To, że jakaś istota może wiedzieć
już teraz jakie my decyzje podejmiemy nie odbiera nam wolności wyboru (czasem
ludzie pają problem z pojęciem tego).

[chwila.pl]

Nie podajesz definicji duchowości. Stąd istnieje niebezpieczeństwo, że będziemy
dyskutować o różnych pojęciach. Przytoczę zatem tę, która moim zdaniem oddaje
sedno sprawy.
---
Duchowość – to ta niezwykła sfera, dzięki której człowiek potrafi postawić sobie
pytanie o własną tajemnicę i zrozumieć samego siebie. Duchowość to zatem rodzaj
superinteligencji. To zdolność człowieka do postawienia sobie pytania o to, skąd
pochodzi, kim jest i dokąd czy do kogo zmierza. W konsekwencji duchowość – i
tylko duchowość – może stać się centralnym systemem zarządzania naszym życiem.
Dopóki dana osoba nie rozwinie sfery duchowej, czyli nie zrozumie sensu własnego
istnienia, dopóty nie może zająć dojrzałej postawy wobec siebie, wobec własnego
życia oraz wobec otaczającego ją świata. Nikt nie może przecież zająć świadomej
i rozważnej postawy wobec rzeczywistości, której nie rozumie.

Człowiek nie może zrozumieć samego siebie stosując cząstkowe kryteria z
perspektywy własnej cielesności, czy też poprzez pryzmat sfery psychicznej,
czy też kierując sie emocjami.

Duchowość zaczyna się dopiero tam, gdzie człowiek stawia sobie pytanie o to,
jaki sens ma jego ciało, jego myślenie i jego emocje, a także jaki sens ma on
sam oraz życie, które stało się jego udziałem.
I tylko w sferze duchowej człowiek staje się kimś w pełni wolnym. Wolność ludzka
oznacza bowiem w swej istocie zdolność zajęcia świadomej i dojrzałej postawy
wobec siebie i świata wokół siebie.
---
Jak łatwo można zauważyć, w opisie duchowości, nie ma żadnych, podanych
explicite, odniesień do religijności, do wiary...

[Gość: EM]

Wolność ludzka
oznacza bowiem w swej istocie zdolność zajęcia świadomej i dojrzałej postawy
wobec siebie i świata wokół siebie.

AMEN. Żeby tak jeszcze większość ludzi rozumowała w ten sposób...
Pięknie napisane, Chwilo.

[otwarty_na_dyskusje]

Reczywiscie,
moze wrzucisz do Wikipedii?

Mowiesz o stawianiu pytania,
ja bym jeszcze dodal,
ze rozpoczyna sie proby odpowiedzi na te pytania,
co w zasadzie teraz czynimy.

Osobiscie uwazam, ze kazdy stawia sobie takie pytania,
i kazdy odpowiada sobie/otrzymuje odpowiedzi.
Jednakze dla kazdego beda to inne odpowiedzi. W kolejnych chwilach beda to
inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi. W kolejnych przestrzeniach beda to
inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi.

[Gość: EM]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Jednakze dla kazdego beda to inne odpowiedzi. W kolejnych chwilach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi. W kolejnych przestrzeniach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi.

Aż w pewnej chwili zostanie nam tylko... wyobraźnia i tę też trzeba pielęgnować
i rozwijać jak najstaranniej.

[mala.mi74]

> Jednakze dla kazdego beda to inne odpowiedzi. W kolejnych chwilach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi. W kolejnych przestrzeniach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi.

Aż w pewnej chwili zostanie nam tylko... wyobraźnia i tę też trzeba pielęgnować
i rozwijać jak najstaranniej.

Wyobraźnia to tez sfera psychiki.Sfera psychiki wprawdzie łaczy się z
duchowoscią ,ale nia nie jest.
Duchowosc pochodzi od słowa "duch"-mzoe to naprowadzi nas na droge...

[Gość: EM]

mala.mi74 napisała:

> Duchowosc pochodzi od słowa "duch"-mzoe to naprowadzi nas na droge...

sjp.pwn.pl/lista.php?co=duch&sourceid=Mozilla-search&od=0
Tu definicja oficjalna. Jak widać mamy zarówno istotę nadprzyrodzoną, jak i
psychikę człowieka - trudno to definiować jednoznacznie.

[chwila.pl]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Reczywiscie,
> moze wrzucisz do Wikipedii?

Raczysz sobie żartowac.

> Osobiscie uwazam, ze kazdy stawia sobie takie pytania,
> i kazdy odpowiada sobie/otrzymuje odpowiedzi.
> Jednakze dla kazdego beda to inne odpowiedzi.

I takie właśnie mają być, jesteśmy indywidualistami przecież...

> W kolejnych chwilach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi. W kolejnych przestrzeniach beda to
> inne, coraz bardziej precyzyjne odpowiedzi.

Odnosze inne wrażenie. Im jestem starsza, im więcej wiem, im więcej nabywam
doświadczenia, tym coraz trudniej odpowiedziec mi na, wydawałoby się proste
pytanie: "Jaki jest sens życia?". Dziesięc lat temu nie sprawiało mi tylu
kłopotów...:)

[otwarty_na_dyskusje]

> > Reczywiscie,
> > moze wrzucisz do Wikipedii?
>
> Raczysz sobie żartowac.

Nie chcialem Cie urazic, jesli to zrobilem - przepraszam :-)

[Gość: Echo]

niedo-wiarek napisał:

> Duchowość niezorganizowana zawsze będzie spotykała się z krytyką
> przedstawicieli rozmaitych kościołów.

Duchowość niezorganizowana to cos tak jak zycie nieuporzadkowane. Duchowosc
kieruje zyciem ludzkim ktore jest wielka podroza w nieznane. Nie lubie
niezorganizowanych regul ruchu drogowego. Kto takie poleca malo dba o zycie ludzkie.

[piwi77]

Życie uporządkowane (uregulowane) jest nudne i smutne, dla mnie mało
atrakcyjne. Mało co planuję, a jeżeli już coś zaplanuję, to chyba po to aby to
zmienić. Z moimi pąglądami jest jeszcze gorzej, dzisiaj nie mam wczorajszych,
jutro pewnie zmienię dzisiejsze. Ale mi z tym dobrze!

[Gość: Echo]

piwi77 napisał:

> Życie uporządkowane (uregulowane) jest nudne i smutne, dla mnie mało
> atrakcyjne. Mało co planuję, a jeżeli już coś zaplanuję, to chyba po to aby to
> zmienić. Z moimi pąglądami jest jeszcze gorzej, dzisiaj nie mam wczorajszych,
> jutro pewnie zmienię dzisiejsze. Ale mi z tym dobrze!

Sa rzeczy ktore musza byc uporządkowane zeby inne mozna zmieniac. Naukowcy
potrzebuja zorganizowanego warsztatu zeby podwazac istniejace poglady.
Posiadanie dziecka wymaga zorganizowanego otoczenia zeby moglo sie prawidlowo
rozwijac. Mysle ze nie polecasz totalnej anarchii w zyciu. Jesli tak, to
skrzywdzisz siebie i wielu innych.

[piwi77]

Gość portalu: Echo napisał(a):

> Mysle ze nie polecasz totalnej anarchii w zyciu.

Oczywiście, że nikomu niczego nie polecam. Każdy musi sam wiedzieć.

[facet123]

Witam Echo!

> Naukowcy potrzebuja zorganizowanego warsztatu zeby podwazac istniejace poglady.

Naukowcy potrzebują przede wszystkim wolności intelektualnej. Potrzebują tego,
że gdy coś odkryją to nikt im nie powie, że tak nie można bo to się nie zgadza z
pismem świętym jakiejś religii.

Jeżeli duchowość ma być poszukiwaniem sensu w życiu (które jak sama napisałaś
jest drogą w nieznane), to "zorganizowana duchowość" pod postacią kościoła i
religii jest narzucaniem gotowej doktrynalnej odpowiedzi na najważniejsze
pytania egzystencjalne. Odpowiedzi z którą nie można polemizować w ramach danej
religii, bo przecież gdy ktoś dochodzi do wniosków niezgodnych z doktryną, to
automatycznie przestaje być wyznawcą danej religii.

[Gość: Echo]

> Jeżeli duchowość ma być poszukiwaniem sensu w życiu (które jak sama napisałaś
> jest drogą w nieznane), to "zorganizowana duchowość" pod postacią kościoła i
> religii jest narzucaniem gotowej doktrynalnej odpowiedzi na najważniejsze
> pytania egzystencjalne.

Mylisz podroz ze znakami drogowymi i regulami zeby nie szkodzic innym. W podrozy
zyciowej kierujesz sie wieloma rzeczami: rozumem, systemem regul i znakow
drogowych, ostrzezen, nakazow, zakazow etc. To jest caly ZORGANIZOWAY system
ktorego nie sposob uniknac jesli chcesz zyc. SYSTEM testowany przez tysiace lat
i setki pokolen. Ostatecznym wyznacznikiem wg. Kosciola, jest Twoje sumienie.
Czyli jesli uwazasz ze jakies reguly nie maja sensu w danej sytuacji, mozesz je
ominac na wlasna odpowiedzialnosc, ale nie mozesz systematycznie ignorowac
wszystkich regul. Oczywiscie, mozesz tez chrzanic reguly, jezdzic lewa strona
tam gdzie ma byc prawa, przejezdzac czerwone swiatla, ale daleko nie zajedziesz.
Oczywiscie sa ludzie ktorzy uwazaja ze nie ma zadnych regul i nazywaja to
duchowoscia. Kazdy student fizyki ma powiedziane ze moze ignorowac cala
znajomosc fizyki, praw Newtona etc., w swojej analizie naukowej, ale
prawdopodobienstwo dojscia do jakich waznych wnioskow jest tutaj znikome. Zycie,
jest kumulatywnym doswiadczeniem pokolen ktore jest przekazywane w sposob
zorganizowany. Ci co tego nie wiedza czy nie lubia, schodza na marginesy.


>Odpowiedzi z którą nie można polemizować w ramach danej
> religii, bo przecież gdy ktoś dochodzi do wniosków niezgodnych z doktryną, to
> automatycznie przestaje być wyznawcą danej religii.

[chwila.pl]

otwarty_na_dyskusje napisał:

> Nie chcialem Cie urazic, jesli to zrobilem - przepraszam :-)

Ależ ja sie nie obraziłam, wręcz przeciwnie, byłam mile zaskoczona, naprawdę.

[l1k2]

www.astro.eco.pl/home.html

[Gość: Echo]

l1k2 napisała:

> www.astro.eco.pl/home.html

Czyli to ma byc ta duchowosc? Wygada troche jak abra kadabra.

[Gość: cristina]

W moim / i nie tylko moim/ pojęciu duchowość człowieka pochodzi od Boga, wierząc
w Niego realizuję swoje życie duchowe.Bez wyznawania religii,w moim przypadku
katolickiej, nie korzystając z nauki Chrystusa i sakramentów, jakie On ustanowił
, nie wyobrażam sobie życia duchowego. Owszem,serdeczny stosunek do drugiego
człowieka i miłość -są to sprawy wielkiej wagi, stanowią fundament
chrześcijaństwa,z tego będziemy rozliczani,ale jednocześnie wiara i zaufanie
Bogu daje pełnię życia duchowego.Trend , o którym piszesz, oceniam jako pewnego
rodzaju wygodnictwo i jednak odrzucenie Boga. Ludzie modlący się nie uczestniczą
w "pustych rytuałach i obrzędach", chyba że stoją bezmyślnie, ale to już nie
jest wina wiary ani religii, tylko ich samych.Poza tym religia moja jak
najbardziej uwzględnia wolna wolę, umysł i emocje.Nie zgadzam sie z tezą, że
ludzie , o których piszesz, są odważni. Są ubodzy w swojej nieświadomości , co
tracą.Ale to jest moja opinia,moje życie, moje przemyślenia, moja droga życiowa,
która mnie nie zawiodła, a przeżyłam już "dziesiąt" lat i mam tę przewagę nad
młodymi, że ja już byłam w ich wieku, a oni w moim- nie/cytuję Jana Nowickiego/.

[otwarty_na_dyskusje]

> Trend , o którym piszesz, oceniam jako pewnego
> rodzaju wygodnictwo i jednak odrzucenie Boga.

Czy moglabys omowic doskladniej i uzasadnic Twoj poglad?

Wg. mnie nie mozna postawic znaku rownosci pomiedzy duchowoscia - zwlaszcza
duchowoscia niekatolicką - a wygodnictwem badz odrzuceniem Boga. Chyba, ze
charakteryzujemy inne trendy...

Jesli jestes katoliczka, to mam do Ciebie pytanie. Jakie jest Twoje zdanie na
temat dochodzenia do Boga/doskonalości w człowieku/ inną drogą niż katolicka.
Kościół Katolicki wyraźnie lubi się podpierać słowami Jezusa, że On jest Drogą,
Prawdą i Życiem. Chciałbym zaznaczyć, że KK dodaje od siebie, że _tylko_ On
jest tą drogą, choć czytając Biblię nie ma tam tak mocnego kwantyfikatora.

> moja droga życiowa,
> która mnie nie zawiodła, a przeżyłam już "dziesiąt" lat i mam tę przewagę nad
> młodymi, że ja już byłam w ich wieku, a oni w moim- nie/cytuję Jana
> Nowickiego/

Fakt, im czlowiek starszy, tym bardziej zwraca sie w strone pytan ostatecznych,
Boga, duchowosci. Im bliżej końca podrózy, tym częsciej myślimy o jej sensie i
celu :-)

Czy dopuszczasz mozliwosc odnalezienia Boga w innych religiach badz to nawet w
nie-religiach. Mowiac o duchowosci mam na mysli definicje, ktora podala
chwila.pl powyzej w tym watku.

[Gość: cristina]

Myślę ,że "trend" w omawianym temacie nie jest właściwym określeniem.Po prostu
są ludzie, nieliczni,moim zdaniem,którzy, w ogromnej większości, urodzili sie w
jakiejś wierze/ umówmy się, że będę mówiła o chrześcijańskiej/z różnych powodów
rozlużniają więzy ze swoją wiarą.Najczęstszym powodem jest niezrozumienie treści
praktyk.Na pierwszym miejscu jest spowiedż, która wymaga pewnej pokory i jest
niewygodna , stąd piszę o wygodnictwie.Bez spowiedzi nie realizujemy sakramentów
ustanowionych przez Chrystusa, w dalszej kolejności przestajemy się modlić i
dochodzimy do sytuacji, kiedy , jeśli nawet wierzymy , nie mamy z Bogiem
kontaktu,nie czerpiemy duchowo z Jego obecności, dającej np dla mnie poczucie
bezpieczeństwa , nadzieję i brak dylematów moralnych.Dlatego pisałam o
odrzuceniu Boga.

[Gość: cristina]

Nie widzę ani możliwości ani potrzeby dochodzenia do Boga inna drogą niż
katolicka.Mówię o sobie.Czerpię z niej wszystko, co jest dla mnie najlepsze.Nie
twierdzę ,że mam łatwo, ale dzięki trudnościom mogę się doskonalić.Wiara
zapewnia mi sens życia,daje nadzieję i zapewnia brak dylematów moralnych.A jeśli
chodzi o Jezusa i Jego słowa prze Ciebie cytowane- przecież Jezus jest Bogiem
zapowiedzianym w Starym Testamencie.Przyznam, że nie przyjmuję proponowanej
przez Ciebie definicji duchowości/ może jest dla mnie za trudna,nie wiem/.
Chciałabym, aby to, co napisałam wystarczyło Ci do zrozumienia stanu mojej
duchowości.Oczywiście dopuszczam mozliwość znalezienia Boga w innych religiach
chrześcijańskich i rozumiem uczucia ludzi , którzy urodzili sie w innej wierze
niż ja. Niemniej jednak mam w świadomości fakt, że to ja jestem członkiem tego
pierwotnego Kościoła, który założył Chrystus.Ale znależć boga w nie-religiach-
to niewykonalne.Wtedy człowiek sam kreuje się na" boga ".A to jest, jeśli nie
zguba, to ślepa uliczka na pewno. Pozdrawiam.