Wesele czasów PRL-u ;)

[aniolekse87]

Wesele za PRL-u

Świetny pomysł na konkurs (szkoda ze też i reklama) ale zdjęcia z wesela
naszych rodziców i dziadków z okresu PRL bardzo mi się podobają. Sama myślę o
takim weselu z okresu PRL na prowincji w małym miasteczku.

Np.:

www.czystykonkurs.pl/gallery.php?cmd=photo&id=30
prawda ze słodkie...i te okulary
całusy 102 Marta

[nessie-jp]

Ta "miłość w PIWIEtrzu" to freudowska pomyłka, czy efekt zamierzony?! :))

Nienawidziłam PRL-owskich imprez zasiadanych... Toż to koszmar był! Sledzik,
jajo w majonezie i hektolitry wódki...

[Gość: ferment]

>. Toż to koszmar był! Sledzik,
> jajo w majonezie i hektolitry wódki... <

O gustach ponoć nie dyskutuje się... Jednak zamierzam bronić zarówno śledzika,
jaja w majonezie, nie zapominając o hektolitrach wódki!

[matylda1001]

Jakie jajko, jaki śledzik? Gdzie jak gdzie ale na weselach to było
żarcie super. Może dlatego, że na codzień trudno było o wszystko...
Kupowało sie wieprzka, cała rodzina stała w kolejkach po "pieprz i
rodzynki", uruchomiało sie znajomości i imprezka była wspaniała.
Pamiętam jak z okazji mojego wesela cała młoda, żeńska część rodziny
siekała sałatke jarzynową. Taki wieczór panieński :))) Szkoda tylko,
że nie było wtedy kamery.

[Gość: ferment]

>> Jakie jajko, jaki śledzik? Gdzie jak gdzie ale na weselach to było
> żarcie super<

A śledź to nie jest super, jajo też nie? Nie miałaś śledzia i jaja na weselu?
Samo mięso? Tak bez majonezu? nie wierzę.

[matylda1001]

:))) Pewnie ze był śledzik! Ja tylko tak, że nie tylko... Majonez
tez byl, to akurat doskonale pamietam, ciocia robiła znakomity i
nawet pamiętam kto "zorganizował" taki wielki baniak z oliwa z
kościelnych darów (na ten majonez właśnie).

[Gość: jaija]

A mało kto pamięta, że wesela organizowano w domach, także w
mieście. Ciasnota nieziemska, jakieś nieznane kuzynki, uginający się
stół, wiejskie, zdrowe wieprzowinki, jaja w majonezie, niewątpliwie
miało to swój urok, choć ja bym tam inaczej chciała ;)

[33qq]

A już napewno nie było czystej żołądkowej, to wymysł ostatnich lat, a szubrawcy
z marketingu żołądkowej chcą sobie przywłaszczyć heklolitry wyborowej lub
żytniej wypijane na peerelowskich weselach, tym powinien się zająć ipn!

[Gość: ferment]

>matylda1001 napisała:

> :))) Pewnie ze był śledzik! Ja tylko tak, że nie tylko... Majonez
> tez byl, to akurat doskonale pamietam, ciocia robiła znakomity i
> nawet pamiętam kto "zorganizował" taki wielki baniak z oliwa z
> kościelnych darów (na ten majonez właśnie).<

No, to już jestem spokojny. Chciałem nawet pytać, gdzie mieszkasz, bo sądziłem,
ze to może jakaś regionalna niechęć do śledzika, wódeczki i
jaj w majonezie:)
Pozdrawiam i życzę smakowitych wspomnień.

[nessie-jp]

Matylda, ja nie pisałam o weselach jako takich, tylko o imprezach w ogóle! Z
mojego punktu widzenia (3 cm nad stołem) tak to właśnie wyglądało. I żadnych
prezentów nie dawali, i nie było normalnego jedzenia typu gotowana marchewka z
groszkiem, i trzeba było siedzieć cicho, i w ogóle było strasznie nudno, bo
dorośli tylko ze sobą gadali ;)

[Gość: Bilbo Bagins]

Musze przyznac, ze pamietam dwa wesela. Moje siostry i brata...

Jedno jak na typowe weselicho PRLu odbywalo sie na wsi, w sali remizy przy
ubitych swiniakach i orkiestrze ochoczo przygrywajacej na akordeonie. Drugie -
brata - juz w miescie, ale za to wszystie ciocie zebraly sie na miejscu i kilka
dni wczesniej juz pichcily wszelkie smakolyki....


Oj lezka sie w oku kreci. Jako berbec mialem okazje uczestniczyc w weselach z
lat 70-tych i jako nastolatek w latah 90 tych (juz kapitalizm ). Niezapomniane
przezycia...

[dwa-filary]

Przyjęcia,wesela czy dancingi w PRL były fantastyczne.Stać nas było na to ,żeby co miesiąc być na dancingu,pobawić się, potańczyc i nie było to ujmą dla budżetu domowego.Czy teraz stać nas na to aby wyjść raz w miesiącu na kolacje do lokalu,a jeszcze tam gdzie są tańce????
Zasiadanie przy stołach też miało swój urok i zapewmiam,że nie chodziło o uchlanie się.Wtedy była rodzina,przyjaciele..a teraz są raczej konwenanse :)

[matylda1001]

Trochę rozumiem, tez mnie to w dzieciństwie męczyło i wcale fajnie
nie wspominam. Jednak miało swój sens. Dzieci siedząc przy stole z
dorosłymi uczyły się dobrych obyczajów. Jedzenie nożem i widelcem
nie przedstawiało dla nas takiego problemu jak teraz kiedy dzieci sa
wypychane do dziecięcego pokoju. Z tymi hektolitrami wódki to też
przesada. Obecność dzieci przy stole łagodziła obyczaje. Nie
pamiętam żeby czy w domu czy "w gościach" w mojej obecności odbywały
się jakies pijackie orgie.

[billy.the.kid]

jak było co zeżreć-to mozna było pochlać.
potrawy z onych czasów o niebo przerastają jakies wynalazki typu
sushi czy inne robactwo.

bigos
i bez tych przypraw potrawą nie lada
jest bigos- bo się z jarzyn dobrych sztucznie składa
bierze si doń siekana kwaszona kapusta
która wedle przysłowia sama idzie w usta.
ukryta w kotle, łonem wilgotnem okrywa
wyszukane najlepsze kawałki mięsiwa
i praży się aż ogień wszystkie z niej wyćisnie
soki a z brzegów naczynia war pryśnie
i powietrze dokoła zionie aromatem.

gdzie dzis dostaniecie TAKI BIGOS.

[matylda1001]

Tak, tylko że ten bigos jadali w Soplicowie a to było jakby troche
wcześniej. Ja pamiętam, że w ostatnich latach PRL-u w knajpach
królowały dwa rodzaje bigosów: "firmowy" i "myśliwski". Właściwie
niczym sie nie różniły. Każdy składał sie z kiszonej kapuchy mocno
zaprawionej mąka. Nie mogę zrozumieć po co to było bo kapusty nawet
w tamtych czasach nie brakowało. "Firmowy" dlatego, że było w nim
wszystko co konsumenci danej firmy w ciągu tygodnia zostawili na
talerzach a "myśliwski"? Podobno trzeba było byc dobrym myśliwym,
żeby złowić w tym bigosie kawałeczek mięsa. Jednak masz rację w tym,
że nawet taki bigos był lepszy od sushi.

[udyaane]

matylda1001 napisała:

Jednak masz rację w tym,
> że nawet taki bigos był lepszy od sushi.

A to już rzecz gustu :) Bigos i szyneczka to dwa koszmary mojego dzieciństwa.
Ciocie i babcie (mama dała za wygraną) uważaly za punkt honoru nakłonienie
krnąbrnego dzieciaka do skosztowania ww. wymienionych "smakołykow" (bo jak to
można nie lubić bigosu, a szyneczka - ten rzadki ptak - zdobyta wysiłkiem
odstania połowy dnia w kolejce!) Ta nienawiść do kapusty pod każdą postacią
zostala mi do dziś, a sushi zajadam z przyjemnością.

Natomiast imprezy z tamtych lat (poza jedzeniem) wspominam jako najlepsze
imprezy w życiu, z racji tego, że mialam świetne kuzynki i kuzynów, z którymi
się fantastycznie bawiło. Całe szczęście, że nie istniała wtedy instytucja
'opiekunki do dziecka' :)