Subkultury młodzieżowe

[bmatt.bm]

Witam,
Chciałbym zadać kilka pytań dot. subkultur młodzieżowych:

1) Co sądzisz o zjawisku subkultur młodzieżowych (ich funkcjonalnoście, sensie istnienia, ew. dlaczego młodzi ludzie chcą do nich należeć)?
2) Jaką rolę w kształtowaniu opinii na temat subkultur odgrywają stereotypy (czy są pożyteczne/szkodliwe)?
3) Jak wygląda w Polsce sprawa tolerancji dla subkultur młodzieżowych (ew. jak przejawia się nietolerancja)?

Bardzo dziękuję za wszelkie odpowiedzi (są mi przydatne do reportażu). W miarę możliwości prosiłbym także o podanie orientacyjnego wieku (nie musi być dokładny, może być sam przedział wiekowy np. 20-30).

[yoma]

Reportaż na postawie badania opinii publicznej na forum? To będzie gie, nie
reportaż. Zrób wcieleniówkę.

A z pytania 1) kompletnie nic nie wynika. Równie dobrze mógłbyś spytać "co
sądzicie o zjawisku występowania w tej chwili w Warszawie mgły?"

[Gość: Blondyna]

yoma napisała:
>Zrób wcieleniówkę.

A możesz podać przepis?

[yoma]

Należy nawiązać łączność z najbliższą subkulturą i udawać członka :)

[Gość: hippis]

W Polsce nie ma subkultur tylko bandy wyrostków, jedni łysi inni w dresach.

[33qq]

A nie lepiej zająć się subkulturą moherową?

[bmatt.bm]

Akurat w tym wypadku bardziej interesuje mnie ogólne zagadnienie subkultur młodzieżowych, niż zajmowanie się jedną, konkretną. Co do opinii użytkowników forum, to chciałbym po prostu poznać zdania pewnej grupy ludzi (nie opieram się wyłącznie na nich).

[Gość: aqua]

bmatt.bm napisał:

> Co do opinii użytkowników forum, to chciałbym po prostu poznać
> zdania pewnej grupy ludzi (nie opieram się wyłącznie na nich).

Zaraz zaraz.
Pewnej grupy ludzi? A jak charakteryzujesz tę "pewną grupę ludzi"?
Niby jaka ona jest? Może się czegoś dowiem o sobie?

[wujek.jehusi]

Punk's not dead!

[ewa9717]

No, no, jak nic drugi Kapuściński (we własnym mniemaniu) nam rośnie.

myślę mistrzu, że samo stwierdzenie "subkultura

[Gość: patriota]

młodzieżowa" jest już stereotypem, bowiem trudno subkultury dziś kojarzyć z
młodzieżowością. samo istnienie "subkultur" jest zjawiskiem które oznacza
poszukiwanie tożsamości, w odrębności od - masowego nijakiego społeczeństwa. w
tym sensie, jedynie możemy mówić o młodzieżowości subkultur - ponieważ
zasadniczo rdzeń subkultur stanowią ludzie bardziej indywidualni od masowych
nijakich beznadziejnych ludzi, którzy z wiekiem stają się coraz bardziej
skrajnymi indywidualistami, którzy porzucają często subkulturę w której
dojrzewali. samo zjawisko subkultur przestaje mieć znaczenie, ponieważ
subkultura oznaczała zawsze chęć odcięcia się od "normalnego" społeczeństwa i
poszukiwania czegoś sobie bliższego, i bardziej właściwego. kiedyś w zadupionym
społeczeństwie każdego kraju, było trudniej być "innym niż wszyscy" a subkultury
na przykład bitników, hipisów, gitowców, punków, rastafarian, i możemy sobie ich
tam mnożyć, skinheadów :), miały to do siebie że utożsamiając się z konkretną
grupą bliższą swojej wrażliwości, można było łatwiej być oderwanym od
skostniałego społeczeństwa. teraz po prostu jesteś coraz częściej indywidualistą
i sobą, a do subkultur należą coraz częściej słabsi a nie silniejsi ludzie,
czyli ci nieco inni, chcący się odróżnić, ale za słabi na asertywny
indywidualizm. z reguły jednostka młodsza jest słabszą osobowością zanim
osiągnie pełną dojrzałość i wykrystalizuje swój świadomy w pełni dojrzały
charakter, wykształci swoją osobowość, więc dlatego prędzej młodzi ludzie
potrzebują subkultury. dlaczego młodzi ludzie chcą należeć? bo szukają
"ciekawszej" tożsamości niż "zwykły" człowiek, funkcjonalność jest taka, że
młody opierając się na subkulturze łatwiej odgradza się od masowej popowej
rzeczywistości, łatwiej z czasem staje się niezależny. sens istnienia subkultur
jest zaś taki, że lepiej być w towarzystwie w którym się rozumiecie, niż w
jakimś ograniczonym tępym społeczeństwie na przykład dziś pokolenia mtv i
popkultury, wyjałowionego konsumpcjonizmu, hedonizmu itp. szukasz czegoś więcej
- dochodzisz do subkultury, subkultura jest ciągle zjawiskiem społecznym a każdy
prawdziwy indywidualista jest człowiekiem w efekcie skrajnie a-społecznym,
szukającym kontaktów indywidualnych, a nie środowiskowych, masowych.
podpunkt 2) a no stereotypy rządzą w ogóle świadomością większości motłochu, a
więc 99% ludzkości, więc tak jak stereotypy kształtują niską świadomość
społeczną, tak samo stosunek do subkultur. ciągle w na przykład Polsce człowiek
który jest nieco inny, albo nie taki sam jak wszyscy jest "dziwny", podejrzany,
albo uznawany za na siłę pozera, ponieważ nigdy to społeczeństwo nie zrozumie
czegoś więcej stojącego za jego nieco innym od masowego wyborem. każde bardziej
niszowe, czy kontr-kulturowe zjawisko w masowym społeczeństwie spotyka się z
bojaźnią, albo wściekłym atakiem, ponieważ ludzie "normalni" którzy by chcieli
żeby wszyscy byli tacy jak oni, boją się wszelkiej "inności". subkultury źle im
się kojarzą, bowiem jednostka indywidualna, nawet np. taka jak ja :) jest
jedynie "wyjątkiem" i pocieszają się że to tylko wyjątek, subkultura pokazuje
siłę i ilość, i jest mniej więcej tak traktowana jak każda inność. nawet jeśli
jakaś subkultura miałaby skrajnie pokojowe nastawienie i żyła samymi
pacyfistycznymi ideałami, to i tak będzie uznawana za dziwną, jak każda komuna,
sekta itp. subkultura jest coraz bardziej abstrakcyjnym pojęciem, ponieważ nie
ma praktycznie jednakowych subkultur, w samym zjawisku na przykład punku, i
pojęcia anarchizm, powstało setki różnych pododmian, ludzi dążących do
skrajności, intensyfikacji takiego zjawiska, radykalizacji pewnych postaw,
sposobu życia, i czasami miało to charakter lokalny, a czasami międzynarodowy.
subkultura z założenia powinna Cię już definiować, Twoje priorytety w podejściu
do życia. jak dojrzejesz w dzisiejszych czasach definicja priorytetów i Twojej
osobowości na ogół kształtuje się na zupełnie innym poziomie, niż "subkultura"
może Ci wystarczyć, dlatego raczej jest to rodzaj coraz bardziej symbolicznej
przynależności. oczywiście że żaden stereotyp nie jest pożyteczny i człowieka
myślącego stereotypem powinno się wysłać na stos - ja raczej takich ludzi
likwiduję psychicznie, albo fizycznie ze swojego otoczenia ;)
3) w Polsce sprawa tolerancji nie przebiega na poziomie subkultur młodzieżowych,
ale na poziomie dużo ogólniejszym - nazwijmy go: masy - a alternatywa. każda
alternatywa spotyka się w Polsce z ksenofobią, i niezrozumieniem, ponieważ
społeczeństwo chce żeby wszyscy żyli według jego standardów, a ciągle mamy
konserwatywne skostniałe społeczeństwo. postawa indywidualna jest mniej
rozróżnialna niż postawa większej subkultury więc jest mniej atakowana. dopóki
ludzie czegoś nie widzą, i wydaje im się że tego nie ma, to nie protestują.
ponieważ mamy bardzo grzeczną i w sumie luźną młodzież, to nie ma protestów na
większą skalę. jak coś się zobaczy - masz przykład z paradami homoseksualistów,
to już są postulaty o ich uciszeniu. ogólnie "normalne" społeczeństwo dąży do
życia w nieświadomości, że obok niego żyje jeszcze ktoś inny i że dzieli się na
tysiące nisz. jeśli to społeczeństwo zachowa to błędne poczucie stereotypu że
jesteśmy tacy sami, jest spokojne, jak ktoś zaburza mu tą harmonię, zaczyna się
burzyć.

sam jestem na przykład, sadystą, anarchistą. dam Ci przykład:

jeśli powiem że lubię BDSM, to ciągle w Polsce zostanę uznany za osobę niewinną
bo większość osób jeśli już BDSM kojarzy to z na przykład De Sade. jakąś sztuką,
'klimatem'. dopóki tego sadyzmu nie widać, wszyscy się uśmiechną i powiedzą "a
niech sobie będzie" albo "no i ok". nagle pokażesz im zdjęcia, zobaczą filmy
nawet te z "sztuką BDSM", zaczniesz przejawiać swój dominacyjny charakter,
zobaczą że tak a nie inaczej traktujesz swoją partnerkę, albo wychodzisz z nią
na smyczy na spacer w metalowej obroży :). i co? nagle usłyszysz że jesteś osobą
którą powinno się wykluczać ze społeczeństwa, sadyzm to piekło i zło wcielone (a
zgadzam się - co jest złego w piekle? :), i jesteś osobą stanowiącą zagrożenie
dla otoczenia, a BDSM w formie zdjęć i filmów to jest "pornografia" która szerzy
treści "szkodliwe" i "amoralne" i powinna być ścigana z urzędu.
jeśli powiem że jestem anarchistą, to ok. większość osób pomyśli o jakimś
oszołomie zjadającym kartki wyborcze albo antyglobaliście który stoi przed
zjazdem jakichś międzynarodowych korporacji, szczytem państw itp. a ja nie
jestem anarchistą politycznym, tylko anarchistą w swojej duszy :). w jakimś tam
sensie nihilistą, osobą żyjącą anarchią na co dzień, kiedy to moja skrajnie
otwarta i nie znosząca jakichkolwiek reguł postawa atakuje wszystko co zastaje
na swojej drodze, i nie dostosuje się do ani jednej 'normy'. i nagle jestem
"straszny", i "normalni" ludzie powiedzą Ci że powinno się mnie wsadzić do
pierdla bo nie nadaję się do życia w społeczeństwie.

tak więc, ludzie "normalni" będą wszystko akceptować, dopóki uznają że coś jest
na niby, jest sferą prowokacji, żartu, demonstracji, a nie realnego codziennego
rzeczywistego życia. jak zniknie powierzchowna otoczka i przychodzi co do czego,
i zetkną się z żywym zjawiskiem są przerażeni, każdą formą inności która burzy
ich 'harmonię' jednakowego i poukładanego świata. to dotyczy wszelkiej
indywidualności, i inności.

pozdro

[Gość: buehehe]

użytkownik patriota napisał:

> ciach, bo bzdury
>
>

jak ty bredzisz człowieku... no po prostu LOL :)))) anarchista w duszy...
nihilista... cóżes se tam wymarzył poza tym z tą obrożą? jakich zes sie zdjęć
naoglądał, ze teraz fantazjujesz o samym sobie jako o dominatorze? :DDDDD weź
nie rozsmieszaj społeczenstwa, zabawny ludziku...

[Gość: underculture]

Ale wysmażyłeś elaborat. Bicie piany to chyba twoja specjalność.

[Gość: submissive girl]

zgadzam się z Tobą :) w Polsce niestety ludzie dziwnie patrzą na BDSM, a szkoda ;/ W wielu innych krajach ludzie akceptują relacje D/s,(Domination/submission) lecz niestety nie w Polsce. Wiele stron o tej tematyce już zamknięto;/ tylko nie wiem co w BDSM jest takiego zlego.. . Nie wiem dlaczego nasze społeczeństwo jest takie nietolerancyjne wobec wielu subkultur. Może nie potrafimy otworzyć się jeszcze na nowe ciekawe doświadczenia...