święta bez świąt

[ko-mo-sa]

Kolejne święta, które spędzam sama. Jest jakiś dom rodzinny, w którym już
dawno kwitnie patologia, ale tam świąt tez nie ma i raczej nie będzie...jest
to trudny dla mnie czas, bo mam poczucie (nie po raz pierwszy w życiu)
nieuczestniczenia w czymś, co w jakiś sposób jest powszechne. To już nawet nie
o to chodzi, że jestem sama, samotne święta nie są trudne. Zamykam drzwi
mieszkania, sięgam po dobrą książkę i udaję, że jestem na urlopie. Nie czytam
gazet, nie oglądam telewizji, nie słucham radia. Nagłówki krzyczą: wyglądaj
elegancko na wigilii, świąteczne przepisy, jak udekorować dom... Nie mam nic
przeciwko!W radiu słychać kolędy. To piękny czas. Nawet mi miło, kiedy bank,
szkoła językowa, wydawcy newsletterów wysyłają standardowe karki. Nawet jestem
w stanie zdzierżyć firmowy "opłatek" na którym przez ponad godzinę słucham jak
koledzy z pracy rozprawiają o swoich zwyczajach świątecznych, o tym jak obiorą
choinkę i jakie ciasta upieką, a ja milczę, bo nigdy świąt nie zaznałam (może
kiedyś jakieś wspomnienia o małej choince i dużej butelce wódki, o płaczu w
samotności i odliczaniu czasu do końca). Teraz jestem sama. Może byłoby i
fajnie, gdyby nie wysłuchiwanie po raz dziesiąty życzeń, które sie nie
spełnią. Rozumiem, że nieznajomi czy dalecy znajomi,którzy nic o mnie nie
wiedzą czują się w obowiązku (a może to rutyna)złożyć życzenia spokojnych,
wesołych świąt w rodzinnej atmosferze (jakie to oczywiste, że tak będzie),
pytają ile osób będzie na wigilii i czy zrobiłam już wszystkie potrzebne
zakupy. Ale dlaczego moi bliżsi znajomi oraz przyjaciele, którzy doskonale
wiedzą w jakiej jestem sytuacji, (nie wspominając o tym, że ja przed każdymi
świętami,odpowiadam po raz kolejny na pytania o wigilię: nie, będę sama, ja
nie mam świąt) w szale świątecznym dzwonią i życzą mi ciepłych, rodzinnych
świąt i odpoczynku wśród bliskich? Ja się nie obrażę, jeśli nie otrzymam
życzeń, naprawdę. Co więcej, będzie mi o wiele mniej przykro.
Dlatego proszę, jeśli macie samotnych znajomych, przyjaciół, i chcecie
powiedzieć im coś miłego na święta wystarczy "wszystkiego dobrego", bez
historyjek o wesołych świętach, rodzinnej atmosferze i wielu prezentach. Bo
mimo wigilijnych cudów, ten się raczej nie ziści. A bez zapowiedzi owych
cudów, nasze święta, a przynajmniej czas przedświąteczny, będą o wiele
spokojniejsze.
Wszystkiego dobrego.

[troll_bagienny]

Gdybyś była moją "znajomą", zostałabyś z automatu zaproszona na
Wigilię, nie ze współczucia, ale dlatego, że na 99,9% te święta z
kimś takim, jak Ty, byłyby dla mnie o wiele bardziej wartościowe,
niż tradycyjna nasiadówka z "rodziną". Powiem Ci, że choć u mnie nie
ma takiej "rasowej" patologii (czyt.: wódka w tle), to jednak czuję
co roku, że się dosłownie zmuszam do udziału w tym całym rytuale, w
tzw. gronie rodzinnym, którego członkowie tak naprawdę ledwo się
znoszą i nie odpuszczą sobie nawet w Wigilię prawienia drobnych
złośliwości, krytykanctwa i różnych nieprzyjemnych gestów. Ja
wywodzę się z tzw. rozbitej rodziny (tak to chyba formułuje prawo
rodzinne), wychowywali mnie dziadkowie, więc święta wyglądały zawsze
tak, że najpierw była Wigilia u nich, a potem rajd po dalszej
rodzinie - matki, ojca, czasem wypad do dziadków ze strony ojca i
jego nowych teściów. Z Wigilii pamiętam różne kwasy - np. pewnego
razu pojechaliśmy do rodziców mojej macochy i jako jedyny nie
otrzymałem prezentu, bo dziadkowie mojego przyrodniego rodzeństwa
jakoby się mnie nie spodziewali. Pamiętam, jak babcia mojej
przyrodniej siostry w pośpiechu przetrząsała regał i dała mi w
prezencie lekko przykurzonego kurczaka wielkanocnego z ubiegłego
roku. To była dla mnie, dziecka, straszna zniewaga. Nie wyobrażam
sobie, żeby to mi się przytrafiła taka wpadka. Podobna scena
wydarzyła się w Wigilię u siostry mojego ojca, nota bene, mojej
chrzestnej, która nie przyzwyczajona do oglądania mnie na codzień po
prostu zapomniała kupić mi prezent, a obdarowała hojnie moje
przyrodnie rodzeństwo, tłumacząc się brakiem podarunku dla mnie w
sposób mało delikatny: "no przecież ciebie nie miało być".
Niepojęte! Kiedyś bardzo się starałem, żeby święta wypadły dobrze,
ale mojemu otoczeniu zwisało to i powiewało, więc i mi przestało
zależeć, ponadto zalew komercji (nachalne promowanie Bożego
Narodzenia już od połowy listopada co roku) zniechęca mnie do
jakichkolwiek działań w tym kierunku. Jedyne dobre wspomnienia
bożonarodzeniowe mam ze spędzania świąt w górach w pensjonacie w
gronie obcych osób albo Wigilię z sąsiadami. W tym roku próbuję
wymiksować się ze spotkania w większym gronie rodzinnym, krew mnie
zalewa na myśl o konieczności znoszenia przez parę godzin ludzi,
których tak naprawdę nie obchodzę na codzień. Gdybym wpadł w poważne
tarapaty, jest stuprocentowa pewność, że odwróciliby się ode mnie.
Raz już to udowodnili, kiedy straciłem pracę, dosłownie wykluczyli
mnie ze swojego towarzystwa, poza, oczywiście, świętami, co zdaje mi
się, oznacza, że cała ta celebra jest po prostu na pokaz. Co roku
próbuję różnych uników - wyjazdy poza miasto, udawana choroba. Raz
nawet wprost poinformowałem, że mi się nie chce, to mi się zwalili
na głowę, chyba chcieli sprawdzić, dlaczego nie przychodzę - może mi
nogi ucięło albo się upiłem, ktoś mnie pobił. Nie było w tym jednak
troski, a zwykła ciekawość i milion wymówek, że nie potrafię żyć z
ludźmi. Co na to poradzę, że ci ludzie zawiedli moje zaufanie, nie
dali mi radości świąt w dzieciństwie, nie dają teraz, a każdy
kolejny kontakt z nimi to bolesne wspomnienia albo mało przyjemne
dyskusje kończące się często awanturą i obrażaniem na siebie
wzajemnie...do kolejnych świąt. Mam nadzieję, że znajdziesz swoje
miejsce i radość z okazji tych nadchodzących, a potem kolejnych
świąt, myślę, że tak naprawdę brakuje Ci drugiej osoby, która
mogłaby Ci pokazać, że na każdą rzecz, wydarzenie można spojrzeć z
różnych perspektyw, chyba brakuje Ci miłości, dlatego nie potrafisz
przeżywać czegoś, co jest tylko feerią nastrojów, a radość i
przyjemność są tu niemożliwe do osiągnięcia w pojedynkę, jedyne co
można w tym czasie osiągnąć bez bliskiej osoby, to spokój i
wyciszenie, ale nie bez żalu, że samotność bywa nie do zniesienia.

[wuzet21]

Zrób wszystko, żeby w Twojej rodzinie takie wydarzenia nie mogły się
zdarzyć

Drogi Michalku , nie wiem jak masz na imie , wiec

[Gość: Kinga]

nie obraz sie ze tak Cie nazwalam. Dla mnie jest to ulubione imie. ...Zmien ten
nick... troll bagienny...dlaczego uzywasz takiej nazwy? czyzbys sie sam nie
lubial??? Czytajac twoj list pierwsze na co mam ochote to Cie usciskac, tak
szczerze , od serca, po matczynemu.... drugie co chcialabym zrobic to spuscic
porzadne manto twoim rodzicom, ktorzy zapomnieli o swoim najwiekszym skarbie,
czyli o Tobie... beznadziejni....Po trzecie wlalabym tym wszystkim doroslym
ktorzy daja prezenty innym dzieciom a jedno pomijaja.... powinni nie dawac wcale
zadnych prezentow...nikomu...Co do twojego pol rodzenstwa to pewnie sa
przekonani o swojej wyjatkowosci i "wyzszosci", wylacznie z tego powodu ze ich
rodzice sie nie rozwiedli....wiesz co... nie przejmuj sie tym co bylo.... tego
nie zmienisz. Badz dla siebie samego najlepszym przyjacielem i kochaj siebie,
otworz sie na innych ludzi..... moze jakis wolontariat w hospicjum, domu
dziecka... moglbys dac innym tyle radosci i ciepla ktore masz w
sobie...pozdrawiam cieplo...

[ola5777]

Tzrymaj sie i musisz byc naprawde dobrej mysli,poki co wysyłam Ci
bombke
choinka.kfc.pl/strona.php

[mondrian4]

> Kolejne święta, które spędzam sama. Jest jakiś dom rodzinny, w którym już
> dawno kwitnie patologia, ale tam świąt tez nie ma i raczej nie będzie...

no to wszystkiego dobrego.

ps. nie wierz w te opowieści o wigilijnej idylli . większośc ludzi swietuje bo
tak wypada, bo teściowa, bo matka bo dzieci... Większosć facetów świąt
nienawidzi a jeśli już je kocha to dlatego ze parę dni wolnego, pełna lodówka i
wolne szkło. Poza tym nie jest tajemnicą ze domy publiczne dokładnie dziś mają
swoje żniwa. To jest przerażajace po prostu. Wiele osób mi o takim zjawisku
wspominało. O użeraniu się ludzi przy ubieraniu choinek, całym tym bałaganie
który z religinjnym świętem nie ma nic wspólnego nie chce mi się nawet pisać.
Ciesz sie ze masz przyjaciół choć jak jesteś sama to znaczy ze ich tak naprawdę
nie masz. ja już dawno ich potraciłem i czasem nie ma nawet do kogo gęby
otworzyć. Tak mi sie już poukładało - nie bardzo mnie rozumieli.
Boze Narodzenie to świeto hipokryzji tak naprawdę. niewielki procent tylko
świętuje aspekt religijny. Dla większosci to tylko tradycja a dla coraz większej
"większosciości" okazja do imprezy i popijawy. Ludzie nie widzą tego co za
oknem. Że te swieta to dla ludzi samotnych i chorych katorga. Sam kiedyś byłem
ciężko chory i pamietam jak pozwolono mi zamiast w szpitalu swieta 93 spędzić w
domu.Były to moje świeta naj i były to moje ostatnie swięta oczyma dzieciaka.
Życie się trochę zmieniło i tak już zostało.
Siedzac tak przy stole to czase zadaje sobie pytanie: ilu z tych którzy dziś
siedzą i męczą tego bidnego karpia a nawet z tych co pastorałkę zasmęcą tak
naprawdę nie ma wątpliwości co do tego w co ponoć wierzą.
Dziś już nie robi mi róznicy czy w święta byłbym sam (raz mi się zdarzyło i nie
skończyło się jakąś traumą). Generalnie to dziś juz nie wywołują we mnie
praktycznie zadnych emocji ale wiem ze dla niektórych świadomość ze jest się sam
w pustym mieszkaniu a obok rodzina, świece i coś tam jest nie do zniesienia.
Rada jest jedna. Albo nauczyć sie tłumić takie uczucia albo założyć własną
rodzine skoro samotnosć doskwiera.
A na razie to głowa do góry. napisałaś posta i jak znam zycie to każdy kto
odpowiada to pomyśli sobie przy stole o tobie
pozdro.

[gapuchna]

A na razie to głowa do góry. napisałaś posta i jak znam zycie to każdy kto
> odpowiada to pomyśli sobie przy stole o tobie
> pozdro.
--------

Szkoda, ze nikt z nas - ja również - nie potrafimy wyjść poza schemat i po
prostu zaprosić. Kogoś obcego, a potzrebującego. No tak, mogę tylko głowę
spuścić, bo jestem taka sama....

[wuzet21]

Ubierz się ładnie, zrób jakieś paczki, i pójdź do najbliższego Domu
Dziecka, dopiero tam zobaczysz, i doświadczysz uczuć, prawdziwych.

[znj2]

No cóż, to bardzo przykre. Człowiek jest istotą stadną i dlatego
między innymi tworzy rodzinę. A życzenia, są różne. Najważniejsze,
żeby były szczere.
Dużo uśmiechu na codzień.

[Gość: Fazora]

nie smuć się :) ja też sama jestem... znajdź radość w samej
sonbie... ciesz się z danego Ci życia :) dzis to czas cudu...
znajdź w Sobie coś co kochasz. nie czuj się sama...

[Gość: F]

kochana.. nie tylko Ty... ja samotna życzę Ci spełnienia tych
najskrytrzych marzeń :) UŚMIECH DLA CIBIE :):):)

[luci-fer]

Smutna Twoja opowieść, szkoda że tak to odczuwasz... To okres gdy nie powinniśmy
być sami, choc czasem robimy to z własnego wyboru. Czy naprawdę nie masz nikogo-
żadnej bratniej duszy by być właśnie z nią w te jedną noc w roku??

smutne...

[obrotowy]

ale ladne :)

pozdrawiam.

[wuzet21]

Jeżeli to poprawi Twoje samopoczucie, to zapraszam do siebie.

[Gość: Emi]

A u nas - kolejne święta, a przed świętami tradycyjna od kiedy pamiętam,
rodzinna awantura. Mimo, że Babcia, której mój ojciec nie cierpiał, umarła
parenaście lat temu, że my - dzieci już wyprowadziliśmy się z domu....Powód
zawsze się znajdzie. Przyzwyczajenie? Wzajemna nienawiść rodziców? Tradycja ? A
ja już nie mam siły i po każdej takie awanturze z: "wpędzaniem do grobu" z:
"wychodzę i już nie wrócę. nie biorę żadnych dokumentów i telefonu" z: "szkoda,
ze: jeszcze żyję, tak to byście mogli kwiatek położyć na grobie i już" zaczynam
ryczeć i ryczę równy tydzień.

Po każdej takiej Wigilii, na którą od lat zapraszani są goście na godzinę zbyt
wczesną dla nas (bo im tak pasuje), po Wigilii, przygotowywanej z wywieszonym
językiem, z mamą, która nie ma czasu na to, żeby się jakoś tam ogarnąć i zawsze
wygląda jak kopciuszek na tle zadbanych krewnych - ja tylko się cieszę, ze
święta się kończą.

Od paru lat unikałam tych rodzinnych awantur przychodząc z kilkoma
przyrządzonymi potrawami tuż przed Wigilią. Z wyrzutami sumienia, że powinnam
mamie trochę bardziej pomóc. W tym roku miałam wyrzuty sumienia większe niż
zwykle (Mama jest naprawdę chora, a rodzeństwo- bynajmnniej nie obarczone
jeszcze swoją rodziną, wprowadza zwyczaj przychodzenia na gotowe)- i spędziłam
prawie dwa dni na szorowaniu,pieczeniu, krojeniu, gotowaniu. O dwa dni za dużo...

Usłyszałam tyle, że na Wigilię do nich wróciłam przed 22.00 - na jakąś godzinę,
żeby nie uciekł mi ostatni autobus. Już nie potrafię tego, co oni - najpierw
awantura, a potem budzi-budzi, życzenia, prezenty, opłatek....

Teraz wpadłam do nich na chwilę - są sami - ojciec jak zwykle śpi, z matką nie
rozmawiamy - po prostu nie mam jej nic do powiedzenia. Co tu mówić...

Kolejne święta...

Dwa lata temu też była pewnie awantura, a potem "cudowna" wigilia i opłatek.
Tylko mój brat odreagowując urządził o 1.30 w powrotnej drodze z pasterki, w
samochodzie tak koszmarną awanturę, że do dzisiaj nie wchodzę z nim do jednego
samochodu.....

A dlaczego ojciec do samochodu w Wigilię się nie dotyka - bo do północy jest,
jak co roku, porządnie wstawiony...

W tym roku pasterkę olałam. Mogłabym tylko się rozpłakać na środku kościoła...

Jest super. Skończyłam 30 lat. Jak pomyślę o założeniu rodziny i posiadaniu
"potomstwa" to aż mi się słabo robi. Jak pomyślę o następnych świętach - to robi
mi się niedobrze....

Samotne święta to nie jest taka złą rzecz! W radiu lecą kolędy, w telewizji
uśmiechnięci ludzie składają nam życzenia...

[lapeste]

emi,
skad ja to znam?
I te niedziele, zwane przez nas, dzieci - bozymi. Najpierw dasy,
serca na talerzu, groby i kwiatki oraz czarna niewdziecznosc a potem
odpicowany rodzinny spacer.
Nie mam dzieci. Nie chcialam nikomu robic az takiego swinstwa.

Jaki przesympatyczny post!!! :)

[arek103]

ko-mo-sa napisała:

> Kolejne święta, które spędzam sama. Jest jakiś dom rodzinny, w którym już
> dawno kwitnie patologia, ale tam świąt tez nie ma i raczej nie będzie...jest
> to trudny dla mnie czas, bo mam poczucie (nie po raz pierwszy w życiu)
> nieuczestniczenia w czymś, co w jakiś sposób jest powszechne. To
> ...

Jeden z niewielu normalnych postow na tym forum w okresie Swiat! Oczywsiecie, w
swietach nie chodzi o urodziny pana boga, prezenty, wymiar duchowy czy cielesny.
W swietach chodzi wylacznie o wrazenie uczestniczenia w czyms co jest powszchne.
Takie igrzyska dla plebsu...

[uyu]

arek103 napisał:
"Jeden z niewielu normalnych postow na tym forum w okresie Swiat!"

W pelni zgadzam sie z arkiem. Cieszy mnie takze to, ze - choc temat
watku jest niezbyt radosny - moglam sie za jego pomoca przekonac o
tym, ze sa na tym forum normalni, ciepli ludzie.

Wszystkim zycze wiele szczescia :)

[paco_lopez]

to ciekawe, bo ja mam rodzinę, życzenia esemesowe tez mi latają koło
tylniej części ciała i dostaję ich coraz mniej. także wytrwałości
życzę i za jakiś czas nikt nie będzie do ciebie dzwonił w szale.
kurka do mnie nikt nie dzwoni w szale ani bie w szale. jak ja tego
dokonałem ??? chyba wypije za to lampę wina. za samotnych jak ty też.

[nad-oceanem]

a ja Swieta spedzam tradycyjnie !! i mam w nosie wszelkich nowo-
myslacych w stylu Unii ,co po kilku tygodniach pobytu w Anglii sa
bardziej angielscy jak urodzeni tam !!

- Polacy zawsze malpowali chetnie Zachodnie wzorce- szczegolnie
dotyczace obyczajow !! i noszenia ciuchow !!