Exylio wysłałam do ciebie maila na gazetowego

[raila2]

[exylia]

Railo, odpowiem na pewno dzisiaj wieczorem, bo chłop robi czystki w komputerze i
nie mam na razie dostępu do zdjęć. Czekaj cierpliwie.

Odpisałam.

[exylia]

[raila2]

Prosze cię jeszcze jednak o dodatkowe informacje, napisz mi prosze w
jakim wieku była Nataszka leczona apartem Groniera i jaka wówczas
była u niej wada. Ile czasu go nosiła, piszesz również że
jednocześnie była rehabilitowana, czy to był pomysł lekarza
prowadzącęgo czy sama podjęłaś taką decyzję po konsulatcji z
rehabilitantem. Jutro idę na wizytę do ortopedy prowadzącego
Milenkę, zaobaczymy z jakim skutkiem zakończy się ta wizyta.
Dziękuję za zdjęcia Nataszki jutro prześlę Ci nasze. Pozdrawiam.

[exylia]

W 13 miesiącu (w 4 miesiące po zakończeniu leczenia dysplazji) u Nataszy
pojawiła się wiotkość stawów. W lewym biodrze torebka stawowa rozciągnęła się na
tyle, że nie potrafiła utrzymać głowy kości udowej na miejscu - głowa centrowała
jedynie w odwiedzeniu, a w przywiedzeniu ustawiała się w pozycji podwichnięcia.
Wszystkie pozostałe parametry stawu - tzn. panewka i dopasowanie do niej głowy
były prawidłowe. Niestabilność głowy grozi wtórną dysplazją - dlatego lekarz
zaproponował leczenie aparatem Groniera - Mała już chodziła i lekarz nie chciał
unieruchamiać jej gipsem. Aparat dostała w 14 miesiącu życia. Było bardzo ciężko
ją do niego przekonać, ale wówczas jeszcze chciała w nim chodzić. W 2 miesiące
później była już niewielka poprawa. Niestety Natasza po niecałych 4 miesiącach
noszenia aparatu nie chciała już współpracować. Zdejmowała aparat, wpadała w
histerię, potrafiła w nim tylko leżeć, nie chciała chodzić, a dla niej
najważniejszy był ruch. Nasz lekarz próbował jeszcze powalczyć aparatem,
niestety nie udało się. Aparat zdejmuje się za każdym razem kiedy się chce
przewinąć dziecko, więc Natasza bardzo szybko załapała, że nie jest on na
"zawsze" i bardzo jej przeszkadzał w szaleństwach. Nic na siłę jak to mówi nasz
lekarz. Natasza musi być więc operowana.

Rehabilitacja to w sumie był nasza pomysł, ale z błogosławieństwem naszego
ortopedy. Powiedział tylko tyle, że jeżeli Natasza da się do tego przekonać, to
on przeciwwskazań do rehabilitacji nie widzi.W przypadku Nataszy wiele pomóc nie
mogła, ale jej zadaniem było zachowanie prawidłowego kształtu lewej panewki.
Przy ruchomej głowie mogłaby się spłycać. Dzięki rehabilitacji mamy nadzieję, że
operacja nie będzie bardzo inwazyjna i obędzie się bez ingerencji w kości
miednicy (osteotomia), a skończy się jedynie na plastyce torebki stawowej.
Niestety nie mamy takiej pewności, bo od sierpnia (urlop naszej rehabilitantki)
Natasza już nie ćwiczy.

Co do leczenia typowej dysplazji aparatem Groniera to aktualnie jest nim leczona
córeczka Julki065 z tego forum (leczy córeczkę właśnie u naszego lekarza).
Efekty leczenia są pozytywne. Ona też może Ci więcej napisać na ten temat, więc
jeżeli chcesz wiedzieć więcej napisz do niej. Myślę, że nie pogniewa się na mnie
(pozdrowienia dla Julci).

Pozdrawiam.